King of Dark Land ราชันแห่งแดนมืด (เป็น e-book แล้ว)

ตอนที่ 102 : [Side Story ตอนพิเศษประจำวันวาเลนไทน์] : เรื่องวุ่น ๆ ในวันแห่งความรัก

  • เนื้อหานิยายตอนนี้เปิดให้อ่าน
  • View : 1,119
    จำนวนคนให้กำลังใจ : 41 ครั้ง
    14 ก.พ. 61

ปึง! ปึง! ปึง!

“ท่านวาเรียส!!! ข้ารู้ว่าท่านอยู่ข้างใน! ออกมาเลยค่ะ! ออกมา!!!”

ออกไปก็โดนตบสิ เจ้าของชื่อที่ตอนนี้กำลังกัดเล็บด้วยความเครียดสบถในใจพลางถอยหลังออกมาห่าง ๆ จากประตูที่เจ้าของเสียงใสแต่เกรี้ยวกราดซึ่งอยู่อีกด้านจะทุบบานประตูเสียเต็มแรง

“ท่านราชินี! เย็นไว้ขอรับ!

“หลีกไปเลยค่ะท่านเทมเพส! อย่ามาขวางทางข้า! ไม่อย่างนั้นข้าจะฆ่าท่านก่อน แล้วค่อยเอาท่านวาเรียสไว้เป็นรายต่อไป!” นัยน์ตาสีเขียวน้ำทะเลคมกริบตวัดมาจ้องหน้าคนห้าม เจ้าของคฤหาสน์ที่ตอนนี้กำลังเดือดร้อนเพราะให้เจ้านายลี้ภัยมาหลบอยู่ต้องรีบถอยหลังหนีไปไกลถึงห้าเมตรเนื่องจากห่วงชีวิตตัวเอง ไหนจะมีครอบครัวที่ต้องดูแลอีก

“ท่านจ้าว! ออกมาเถอะขอรับ! ถ้าท่านไม่ออกมา ท่านราชินีต้องอาละวาดจนคฤหาสน์ข้าพังแน่!” เทมเพสหันไปตะโกนเรียกคนที่หลบอยู่ในห้อง

ไม่ออกเว้ย! วาเรียสสบถในใจพลางเหลือบมองซ้ายและขวา ตอนนี้เขากำลังคิดหาวิธีเอาตัวรอดจากสถานการณ์คับขัน เซซาเนียกำลังโมโหด้วยความหึงหวงตามประสาผู้หญิงทั่วไปแถมอารมณ์แปรปรวนแบบที่คนท้องเป็นยิ่งทำให้ตอนนี้เธอดูน่ากลัวเข้าไปอีก

ทั้งหมดเพราะหน้าตาเขาเป็นเหตุแท้ ๆ เลย!

 

ย้อนกลับไปเมื่อช่วงกลางวัน เนื่องจากวันนี้เป็นวันแห่งความรัก ทั่วสามดินแดนจึงมีคู่รักมากมายออกมาเดินกันเต็มไปหมด ภายในเมืองใหญ่ก็แน่นขนัดไปด้วยผู้คนมากมายที่ออกมาซื้อดอกกุหลาบและช็อกโกแลตไปให้คนสำคัญของตัวเอง แน่นอนว่าสองหนุ่มสาวที่กำลังจะกลายเป็นพ่อแม่ลูกสองในอีกไม่นานก็เช่นกัน วันนี้เป็นวันน่าเที่ยว เขาจึงต้องพาหญิงสาวออกมาข้างนอก

“ช็อกโกแลตน่าทานทั้งนั้นเลยนะคะ” เซซาเนียในชุดกระโปรงยาวสีขาวที่ด้านหน้ายาวแค่ถึงเข่า ด้านหลังยาวถึงข้อเท้า ปกติเธอจะสวมรองเท้าส้นสูงแต่เพราะมีเหตุจำเป็นจึงใส่รองเท้าไม่มีส้น แม้ว่าจะเป็นหญิงสาวร่างบอบบางแต่เห็นอย่างนี้เธอท้องได้สามเดือนกว่าแล้ว

“สนใจช็อกโกแลตขนาดนั้น ลูกคงอยากกินล่ะสิ แต่อย่ากินเยอะนะ เดี๋ยวอ้วนไม่รู้ด้วย” วาเรียสที่วันนี้สวมเสื้อตัวในสีดำคลุมทับด้วยชุดคลุมสีน้ำเงินขลิบทองที่มีชายเสื้อยาวระพื้น สวมถุงมือหนัง กางเกงขายาว และรองเท้าสีดำ ดูแล้วเหมือนคุณชายที่ไหนสักแห่งที่พาคนรักออกมาเที่ยวข้างนอก ทว่าประโยคที่เขาพูดออกมานั้นทำให้เซซาเนียหันมามองด้วยใบหน้ายุ่ง ๆ น่ารักย่าหยิก

“ท่านว่าข้าอ้วนเหรอคะ”

“ข้าไม่ได้หมายความว่าแบบนั้น”

“ไม่รู้ล่ะค่ะ บางทีลูกอาจอยากกินช็อกโกแลตจริง ๆ วันนี้ข้าจะซื้อกลับไปสักสองสามกล่องเลย อ้วนแล้วไง ออกกำลังกายเอาเดี๋ยวก็ผอมแล้ว!” ร่างบางกำหมัดสองข้างเหมือนคนฮึดขึ้นสู้ จากนั้นก็รีบตรงไปที่ร้านขายช็อกโกแลตที่มีหลากหลายรูปแบบตั้งแต่กล่องเล็ก ๆ ยันช่อดอกกุหลาบทำจากช็อกโกแลต

ทำตัวเหมือนสมัยก่อนไม่มีผิด อายุขึ้นเลขสี่แล้ว ถึงภายนอกจะเหมือนยี่สิบสองก็เถอะ ทำหน้าไม่สบอารมณ์ขณะกอดอกยืนมองร่างบางทำท่าเหมือนสาวน้อยวัยใสอยากรู้อยากเห็นช็อกโกแลตแปลกตาในตู้กระจกที่ตั้งโชว์ในร้านขายขนม

“ข้าเองก็น่าจะหาช็อกโกแลตไปกินบ้าง ถ้าอร่อยจะได้แนะนำเจ้าสี่คนนั้น” วาเรียสกล่าวออกมาดัง ๆ พลางมองซ้ายมองขวาหาร้านขายขนมดี ๆ สักร้าน เนื่องจากแถวนี้ไม่มีช็อกโกแลตที่เขาถูกใจเท่าไหร่

“คุณชาย! คุณชายที่ยืนอยู่ตรงนั้นน่ะ!” คนถูกเรียกหันไปมองตามเสียง หญิงสาวคนหนึ่งถือกล่องช็อกโกแลตวิ่งมาทางนี้ก่อนจะยื่นของในมือให้เขาเมื่อมาหยุดอยู่ตรงหน้า

“ให้ข้าเหรอ?” วาเรียสเกือบจะเก็บอาการหน้าเหวอไว้แทบไม่มิด ทำไมเขาจะไม่รู้ว่าผู้หญิงให้ช็อกโกแลตผู้ชายในวันวาเลนไทน์หมายความว่าอะไร แต่เขาคงรับไว้ไม่ได้เพราะแต่งงานแล้ว!

“นี่คุณชาย!”

“คุณชายคนนั้นน่ะ!”

เดี๋ยว ๆ มาจากไหนเยอะแยะ! นัยน์ตาสีแดงกวาดมองผู้หญิงอีกเป็นสิบ ๆ คนที่วิ่งฝ่าฝูงชนมาหาเขารอบทิศทางพร้อมกับยื่นกล่องช็อกโกแลต วาเรียสชำเลืองมองเซซาเนีย ตอนนี้เธอยังสนใจร้านขนมข้างทางอยู่จึงไม่หันมาทางนี้ ซึ่งก็เป็นเรื่องดีไม่อย่างนั้นคงได้มีเหตุตลาดแตกแน่

“ขอโทษนะ ข้าคงรับช็อกโกแลตไว้ไม่ได้หรอก”

“ช่วยซื้อหน่อยสิคุณชาย หน้าตาดีอย่างนี้ต้องมีผู้หญิงรอบตัวเยอะแน่” หนึ่งในสาว ๆ ที่ยื่นช็อกโกแลตมาให้ส่งสายตาขอร้อง “พวกข้าทำช็อกโกแลตขาย เหลือไม่กี่กล่องแล้ว ช่วยซื้อหน่อยสิ”

“...”

เอ้อ! ทำไมข้าไม่ทำช็อกโกแลตขายบ้างหว่า ความคิดหาเงินเข้าตระกูลทำให้วาเรียสยกมือกุมหน้า ถึงแม้ว่ากิจการร้านขนมซึ่งเป็นธุรกิจส่วนหนึ่งของตระกูลจะรุ่งมากจนฉุดไม่อยู่ แต่อีกใจหนึ่งก็อยากลองทำขายเองแยกต่างหาก (แน่นอนว่าคนทำคือเซซาเนีย เพราะวาเรียสทำอาหารไม่เป็น)

“ถ้าคุณชายไม่ซื้อ ข้าให้ฟรีก็ได้ หล่อ ๆ อย่างนี้ขอเดตด้วยสักวันสิ” ท่าทางจะมีผู้หญิงบางคนส่งสายตาออดอ้อนมาให้เขาเสียแล้ว วาเรียสยิ้มฝืด ๆ ทั้งที่เหงื่อตกเนื่องจากรู้สึกได้ถึงรังสีอำมหิตจาง ๆ ที่แผ่มาทางด้านหลัง

“ขอโทษนะ ข้าแต่งงานแล้ว ตอนนี้ภรรยาข้ากำลังเลือกดูช็อกโกแลตอยู่ ลองไปขายที่สวนสาธารณะดูนะ แถวนั้นไม่ค่อยมีร้านขาย น่าจะมีผู้หญิงรอซื้อไปให้คนที่นางชอบเยอะแยะเลย” วาเรียสโบกมือปฏิเสธสาว ๆ รอบกายเป็นจังหวะเดียวกับที่เซซาเนียหิ้วถุงกระดาษใส่กล่องช็อกโกแลตเดินเข้ามา

“มีอะไรกันคะ สามีข้าก่อเรื่องอะไรหรือเปล่า” เจ้าหญิงแห่งโรซานคล้องแขนคนข้าง ๆ พลางส่งยิ้มสดใสให้สาว ๆ การกระทำนั้นแสดงความเป็นเจ้าของ พวกเธอนิ่วหน้า มองหน้าสบตากัน สุดท้ายจึงเดินคอตกแยกย้ายกันไป

“ซื้อของเสร็จแล้วเหรอ”

“เรียบร้อยแล้วค่ะ” เซซาเนียปล่อยแขนอีกฝ่ายจากนั้นก็ถอยออกมาด้วยใบหน้ายิ้มแย้มแจ่มใส ไม่รู้ทำไมเขารู้สึกว่ามันน่ากลัวแปลก ๆ พริบตานั้นรอยยิ้มงดงามเหมือนนางฟ้าก็แปรเปลี่ยนเป็นรอยยิ้มแบบนางมาร

“เย้ย!”

“เสน่ห์แรงไม่เปลี่ยนเลยนะคะ ถึงสาว ๆ พวกนั้นจะขายช็อกโกแลตก็เถอะ แต่แววตาแสดงออกชัดเจนเลยว่าอยากเดตกับท่านวาเรียส ข้าชักจะไม่ไว้ใจแล้วสิ ถ้าปล่อยไว้ข้าคงถูกแย่งสามีแน่ ผู้ชายของข้า ข้ารัก ข้าหวง ใครมาแย่ง ข้าจะทวงถึงบ้านเลยคอยดู ไม่สิ! ต้องจัดการตัวต้นเหตุก่อน”

“รอยยิ้มแบบนั้นมันอะไรกัน ทำไมต้องมาจ้องหน้าข้าแบบนั้นด้วย!” วาเรียสรีบเดินถอยหลังไปห่าง ๆ ทันที เซซาเนียยิ้มหวานอาบยาพิษ นัยน์ตาสีเขียวน้ำทะเลจ้องคนตรงหน้าเขม็ง

“ท่านวาเรียส ข้าจะฆ่าท่านค่ะ”

!!!”

 

“ท่านพ่อ ท่านจ้าวมาครับ”

“ท่านจ้าวมาเหรอ” เทมเพสที่กำลังเดินลงบันไดจากชั้นสองของคฤหาสน์มาที่ชั้นล่าง ระหว่างนั้นลูกชายของเขาก็เดินสวนขึ้นมาพอดีพร้อมกับบอกว่าใครมา

“ท่าทางท่านจ้าวเหมือนหนีอะไรมาเลยนะครับ” เอลซาฟาน วินเทอร์ ลูกชายเพียงคนเดียวของหัวหน้าองครักษ์กล่าวพลางชำเลืองมองทางด้านหลัง เทมเพสพยักหน้ารับก่อนจะรีบเดินลงบันไดไปที่ห้องรับแขก ทันทีที่เปิดประตูเข้าไป ผู้มาเยือนก็พุ่งมาเขย่าร่างของเขาทันที

“เทมเพส!”

“ท่านจ้าว เกิดอะไรขึ้นขอรับ ทำไมทำหน้าเหมือนคนถูกผีหลอกเลย” นาน ๆ ทีเขาจะเห็นวาเรียสมีใบหน้าซีดเผือด ซึ่งนั่นต้องไม่ใช่เรื่องดี ๆ แน่

“เซซาเนียจะฆ่าข้า”

“ท่านราชินีเนี่ยนะขอรับ!” เทมเพสถึงกับหน้าเหวอ เจ้าหญิงแห่งโรซานผู้เรียบร้อย อ่อนหวาน และอ่อนโยนจะกลายเป็นนางมารร้ายไล่ฆ่าสามีได้ยังไง มันเกิดอะไรขึ้นเนี่ย!

“ท่านวาเรียสขา จะหนีข้าไปไหนคะ มามะ มาหาข้าซะดี ๆ คิก คิก คิก”

“มาแล้วนั่นไง ขอซ่อนตัวก่อนนะ!” เห็นร่างบางหัวเราะเสียงหลอนอยู่ด้านนอกบานหน้าต่าง วาเรียสก็รีบหนีขึ้นไปบนขั้นสองของคฤหาสน์ เจ้าตัววิ่งหาห้องที่ว่างอยู่ก่อนจะเข้าไปซ่อนพร้อมล็อกประตูลงกลอนอย่างดี จนกระทั่งมีเสียงทุบประตูดังขึ้น

ปึง! ปึง! ปึง!

“ท่านวาเรียส!!! ข้ารู้ว่าท่านอยู่ข้างใน! ออกมาเลยค่ะ! ออกมา!!!” หลังจากเห็นอีกฝ่ายวิ่งหนี เซซาเนียก็รู้สึกโกรธ น้อยใจ และงอนที่อีกฝ่ายหนีจากเธอ หญิงสาวจึงตามมาทุบประตูเรียก

ออกไปก็โดนตบสิ เจ้าของชื่อที่ตอนนี้กำลังกัดเล็บด้วยความเครียดสบถในใจพลางถอยหลังออกมาห่าง ๆ จากประตู ถึงอีกฝ่ายจะหึงหวงตามประสาผู้หญิงทั่วไป เขาก็ไม่อยากออกไปเจ็บตัวอยู่ดี

“ท่านราชินี! เย็นไว้ขอรับ!

“หลีกไปเลยค่ะท่านเทมเพส! อย่ามาขวางทางข้า! ไม่อย่างนั้นข้าจะฆ่าท่านก่อน แล้วค่อยเอาท่านวาเรียสไว้เป็นรายต่อไป!” นัยน์ตาสีเขียวน้ำทะเลคมกริบตวัดมาจ้องหน้าคนห้าม เจ้าของคฤหาสน์จึงเงียบเสียงทันควันแล้วถอยหลังไปห่าง ๆ ทันที

“ท่านจ้าว! ออกมาเถอะขอรับ! ถ้าท่านไม่ออกมา ท่านราชินีต้องอาละวาดจนคฤหาสน์ข้าพังแน่!” เทมเพสหันไปตะโกนเรียกคนที่หลบอยู่ในห้อง

ไม่ออกเว้ย! วาเรียสสบถในใจพลางเหลือบมองซ้ายและขวา ตอนนี้เขากำลังคิดหาวิธีเอาตัวรอดจากสถานการณ์คับขัน เขาจะทำยังไงดีถึงจะหนีไปได้ พลันนัยน์ตาสีแดงก็เหลือบมาเห็นหน้าต่าง บางทีถ้ากระโดดหนีไปทางนั้นก็อาจรอด

“ท่านเทมเพส ส่งคนไปดักทางหน้าต่างด้วยค่ะ เผื่อท่านวาเรียสกระโดดลงมา”

รู้ทันอีก! ชายหนุ่มชะงักเท้าที่กำลังจะก้าวไปทางหน้าต่างทันที นัยน์ตาสีแดงตวัดไปจ้องประตู เดี๋ยวนี้เซซาเนียไม่ได้ใสซื่อเหมือนเมื่อก่อน เธอรู้จักคิด รู้จักวางแผนอะไรขึ้นมาบ้างแล้ว

ประตูคงขวางเจ้าหญิงแห่งโรซานไว้ได้ไม่นาน ร่างสูงเดินวนไปวนมาเพื่อหาทางรอดจนกระทั่งเงยหน้าขึ้นไปบนเพดาน ข้างบนนั้นมีช่องที่สามารถหนีขึ้นไปได้ ดังนั้นเขาจึงรีบหาเก้าอี้มาช่วยส่งตัวเองขึ้นไป

“ท่านเทมเพส ส่งคนขึ้นไปบนเพดานด้วยค่ะ ข้าเชื่อว่าถ้าท่านวาเรียสไม่ออกไปทางหน้าต่างก็น่าจะปีนขึ้นไปบนเพดาน”

รู้อีกว่าเราคิดอะไร คนลากเก้าอี้มาในตอนแรกกลอกตามองบนก่อนจะกัดเล็บด้วยความเครียดพลางเดินวนไปวนมาทั่วห้องว่าจะเอาตัวรอดจากสถานการณ์นี้ยังไง

“เซซาเนียหึงข้าเพราะมีผู้หญิงเข้ามาวุ่นวาย หน้าตาข้าเป็นเหตุแท้ ๆ แต่นางก็แค่โกรธกับน้อยใจที่ข้าวิ่งหนีนางมานี่นา” วาเรียสเริ่มนึกถึงพฤติกรรมของเธอในตอนนี้พร้อมกับประมวลผลในสมองอย่างเร่งด่วนว่าจะเอาตัวรอดยังไง “คิดสิวาเรียส ผ่านโน่นผ่านนี่มาตั้งเยอะ เจ้าต้องคิดได้สิ”

บ้าเอ๊ย! ประตูจะขวางนางไว้ไม่ได้แล้ว ต้องทำอะไรสักอย่าง นางไม่ใช่พวกศัตรูด้วยสิ ไม่อย่างนั้นน่าจะมีจุดอ่อน...จุดอ่อน? ร่างสูงนิ่งไปชั่วขณะก่อนที่ใบหน้าเคร่งเครียดจะแปรเปลี่ยนเป็นแสยะยิ้มชั่วร้าย เจ้าตัวกวาดสายตามองไปรอบ ๆ จากนั้นก็ตรงไปที่ผนังห้อง

“ผนังห้องน่าจะแข็งพอสมควร ดีล่ะ”

พลั่ก!

พริบตานั้นวาเรียสก็เอาหัวโขกผนังสุดแรง จากนั้นก็โขกอีกสามทีอย่างแรงไม่มีตก จังหวะนั้นร่างบางก็ผลักประตูเข้ามา เซซาเนียเบิกตากว้างเมื่อเห็นอีกฝ่ายทรุดลงไปนอนกองอยู่บนพื้นทั้งที่หัวแตกเลือดไหลอาบหน้า อารมณ์โกรธ น้อยใจ และงอนเมื่อครู่หายไปในพริบตาแล้วแทนที่ด้วยความตกใจ

“ท่านวาเรียส!”

“เซซาเนีย...” คนเจ็บเรียกชื่อเธอด้วยน้ำเสียงอ่อนแรงเหมือนคนใกล้ตาย ร่างบางวิ่งมาประคองร่างสูงพลางช่วยซับเลือดด้วยผ้าเช็ดหน้าที่พกมา

“ทำแบบนี้ทำไมคะ!”

“เจ้าโกรธข้าไม่ใช่เหรอ เห็นเจ้าเป็นแบบนี้แล้วข้ารู้สึกผิดมาก ข้ามันไม่ดี ชอบทำให้เจ้าน้อยใจ ข้าขอโทษ” วาเรียสยกมือกุมหน้าทั้งที่มีน้ำตาไหลออกมาอย่างเจ็บปวด (เอาหัวโขกผนังทั้งทีนี่นะ) “ขอโทษที่หน้าตาข้าเป็นเหตุ ขอโทษที่ชอบทำให้เจ้ารู้สึกไม่ดีเวลามีผู้หญิงเข้าใกล้ข้า ขอโทษจริง ๆ ข้าไม่เหมาะจะเป็นสามีของเจ้าเลย ตายซะดีกว่า”

“ไม่เอานะคะ ไม่คิดแบบนี้”

ท่านจ้าวขอรับ ให้ห้าร้อยแต่เล่นใหญ่ระดับรัชดาลัยเชียวหรือขอรับ เทมเพสที่ยืนมองอยู่เงียบ ๆ ส่ายหน้าเอือมระอาเพราะรู้ดีว่านั่นคือการแสดงละคร ถึงแม้ว่าจะต้องเล่นจริง เจ็บจริง เนื่องจากไม่มีอุปกรณ์ช่วยแสดง

“วันนี้วันแห่งความรัก รู้ไหมว่าข้ารักเจ้ามากนะเจ้าหญิง แต่ก็นั่นแหละ ข้ามันเป็นปีศาจไม่ดี ชอบก่อเรื่องให้เจ้าไม่สบายใจ ข้าไม่อยากอยู่แล้ว อยู่ไปก็มองหน้าเจ้าไม่ติด”

“ไม่นะคะ อย่าพูดแบบนี้ ท่านอย่าทิ้งข้าไปสิ” เซซาเนียเป็นยังไง เธอก็เป็นแบบนั้นอยู่วันยังค่ำ นิสัยใจอ่อน ขี้สงสาร และเห็นอกเห็นใจผู้อื่น โดยเฉพาะกับคนที่รัก เห็นเลือดตกยางออกนิดหน่อยก็ใจหายวาบ ความเป็นห่วงจึงผุดขึ้นมากลบความรู้สึกอย่างอื่นหมด วาเรียสจึงใช้ประโยชน์จากตรงนี้ให้เกิดประโยชน์

ท่านราชินีถูกหลอกแล้วขอรับ เทมเพสเห็นแล้วก็รู้ว่าอีกฝ่ายคิดอะไร แต่เพราะเป็นเพื่อนกันมาตั้งแต่เด็ก เขาจึงไม่ปริปากพูดอะไรออกไป คนเจ็บเหลือบมองคนยืนอยู่ทั้งที่ตัวเองกำลังกอดปลอบร่างบางจากนั้นก็เหยียดยิ้มให้

วาเรียสมันร้าย!

 

กลิ่นหอม ๆ ที่โชยมาแต่ไกลทำให้คนเจ็บตัวลืมตาขึ้นมาดูแล้วก็เห็นร่างบางยกจานรองที่มีถ้วยช็อกโกแลตตรงมาทางนี้ เซซาเนียวางของลงบนโต๊ะข้างเตียงแล้วลากเก้าอี้มานั่งคุยกับที่นอนอยู่ เรื่องทำแผล หญิงสาวใช้พลังรักษาให้เขาแล้ว เหลือแต่อาการมึนหัวที่ยังไม่หาย หลังจากกลับมาที่พระราชวัง วาเรียสก็ต้องมานอนพัก ขืนยังหาเรื่องเดินไปเดินมามีหวังเซล้มกันพอดี

“เจ้าทำช็อกโกแลตร้อนเหรอ”

“ค่ะ เป็นช็อกโกแลตที่ข้าซื้อมาตอนนั้นเอง หวังว่าท่านจะชอบ”

“อาหารแบบไหนที่เจ้าทำ ข้าชอบหมดแหละ” ประโยคนั้นทำให้เซซาเนียถึงกับหน้าแดง คนพูดที่ลุกขึ้นมานั่งจิบช็อกโกแลตร้อนก็เสมองไปทางอื่นอย่างขวยเขิน “กินด้วยกันไหม”

“ได้เหรอคะ”

“ก็เจ้าทำมาถ้วยเดียว”

“เปล่าค่ะ ข้าทำมาสองถ้วย อีกถ้วยวางอยู่ข้างนอก เดี๋ยวข้าจะไปยกเข้ามา” เซซาเนียไม่อยากให้สาวใช้นำเข้ามาให้เพราะกลัวว่าจะมีใครแอบกิน และเธอก็ทำให้วาเรียสคนเดียวเท่านั้น คนอื่นไม่มีสิทธิ์

เจ้าหญิงแห่งโรซานเดินผ่านทางเข้ามาในห้องนอน ผ่านห้องหนังสือ ห้องทำงาน จนกระทั่งไปถึงประตูบานใหญ่ซึ่งเป็นทางเข้ามาในนี้ ใกล้ ๆ ประตูมีโต๊ะวางของวางอยู่ เธอยกถ้วยช็อกโกแลตร้อนอีกถ้วย แต่ยังไม่เดินกลับไปเพราะหันมาเห็นกล่องช็อกโกแลตที่มีกระดาษโน้ตติดไว้

ของใครอีกล่ะเนี่ย เซซาเนียถือกล่องนั้นกลับมาหาวาเรียสด้วย เธอนั่งลงที่เก้าอี้ข้างเตียงแล้วยื่นกล่องช็อกโกแลตให้ชายหนุ่มรับไปดู

“ไม่ทราบว่าของใครนะคะ แต่น่าจะส่งมาให้ท่าน” น้ำเสียงนั้นสะท้อนความน้อยใจนิดหน่อย คนรับของชำเลืองมองก่อนจะหยิบกระดาษโน้ตขึ้นมาอ่านพลางเขยิบไปใกล้ ๆ เซซาเนียเพื่อที่เธอจะได้ดูด้วย

วันนี้เป็นวันแห่งความรัก ข้าคิดว่าที่แดนมืดก็น่าจะรับเอาประเพณีนี้ไว้เหมือนกัน ในแดนพราย มีผู้หญิงมากมายตั้งใจทำช็อกโกแลตให้คนสำคัญ ข้าเองก็อยากทำนะ แต่ไม่ได้ทำให้รัสเซล นอกจากเขาแล้วก็มีท่านที่เป็นคนสำคัญสำหรับข้า จนถึงตอนนี้ข้าก็เป็นแม่บุญธรรมของเขา ไม่ได้คิดจะเปิดใจรับใครเข้ามาในชีวิต ไม่รู้สิ อาจเป็นเพราะข้ายังตัดใจไม่ได้ ข้าก็เลยทำช็อกโกแลตส่งมาให้ท่าน ถึงจะรู้ว่าท่านแต่งงานแล้วก็เถอะ หวังว่าท่านจะชอบนะ

เดลฟิน่า แอชเบิร์น

เจ้าหญิงแดนพรายสินะ เพียงแค่เห็นนามสกุล เซซาเนียก็รู้แล้วว่าใครเป็นคนส่งช็อกโกแลตมา อีกฝ่ายยังรักวาเรียสอยู่และยังตัดใจไม่ได้ ไม่รู้ว่าเธอคนนั้นคิดอะไรถึงส่งของมาทั้งที่รู้ว่าอาจทำให้ครอบครัวเขาแตกแยก

“เซซาเนีย อ้าปาก” เจ้าของชื่ออ้าปากตามนั้นก่อนที่ก้อนช็อกโกแลตกลม ๆ จะเข้ามาในปาก นัยน์ตาสีเขียวน้ำทะเลเบิกกว้างเล็กน้อยเมื่อเห็นอีกฝ่ายยิ้มให้

รอยยิ้มจากใจจริงที่มีให้เธอคนเดียว

“อร่อยไหม”

“อร่อยดีนะคะ เจ้าหญิงเดลฟิน่าคงตั้งใจทำมาก”

“ใช่ อร่อยสมกับที่นางตั้งใจทำ” วาเรียสส่งช็อกโกแลตเข้าปากตัวเองบ้าง รสชาติความหวานนั้นทำให้คนลิ้มรสชื่นชอบ สมกับเป็นฝีมือของเจ้าหญิง เซซาเนียรู้สึกหงุดหงิดแต่ก็ไม่แสดงออก เพราะถ้าเขาชอบ เธอก็ทำอะไรไม่ได้นอกจากยอมรับ “ช็อกโกแลตของเจ้าหญิงแดนพรายอร่อย แต่ข้าชอบช็อกโกแลตร้อนของเจ้าหญิงแห่งโรซานมากกว่า”

เจ้าของเรือนผมสีเขียวน้ำทะเลมองคนพูด ตั้งแต่ตอนไหนกันที่เธอหน้าแดง “ทำไมถึงชอบล่ะคะ” เจ้าของเสียงใสเอ่ยถามทั้งที่ในใจก็คิดว่าช็อกโกแลตของเดลฟิน่าควรทำให้วาเรียสชอบมากกว่า

“เพราะคนที่ทำเป็นแม่ของลูกข้าไง”

“ท่านวาเรียสบ้าที่สุด ไม่กลัวเจ้าหญิงเดลฟิน่ารู้แล้วจะเสียใจเหรอคะ”

“จะว่าข้าใจร้ายก็ได้ แต่ข้าไม่สนหรอก เดลฟิน่าเป็นคนที่ข้ารู้จัก ซึ่งก็ข้าก็พูดกับนางไปหลายรอบแล้ว แต่คนที่ข้ารักชื่อเซซาเนีย อะไรก็ตามที่เป็นเซซาเนีย ข้าชอบหมดและจะไม่มีอะไรมาแทนได้ ไม่อย่างนั้นข้าคงไม่รอเจ้ามานานขนาดนี้หรอก” สำหรับวาเรียส ไม่ว่าจะเป็นความรัก ความจริงใจ ความห่วงใย หรือความรู้สึกดี ๆ อะไรก็ช่าง ถ้าเขาจะมอบให้ผู้หญิงคนไหน ก็มีแต่เซซาเนียคนเดียวเท่านั้นที่ได้

ส่วนคนอื่นเชิญฝันหวานต่อไป!

“รู้อะไรไหม ท่านเป็นปีศาจที่ใจร้ายมากนะคะ” หญิงสาวป้อนช็อกโกแลตให้คนตรงหน้า วาเรียสอ้าปากรับแล้วป้อนช็อกโกแลตให้เธอบ้าง

“ข้าจะร้ายกับใครก็ได้แต่ต้องไม่ใช่ทุกคนที่ข้ารัก โดยเฉพาะคนสำคัญตรงหน้าข้า”

“ปากหวานนะคะ”

“ข้าจะปากหวานกับเจ้าคนเดียวเท่านั้นแหละ” ว่าจบ ทั้งสองก็นั่งหัวเราะให้กันอย่างมีความสุขภายในห้องที่ไม่มีใครมารบกวน แต่ถ้ามีใครมาวุ่นวาย วาเรียสก็ไม่ลังเลที่จะไล่ออกไปหรอก

ให้กำลังใจนักเขียน
นักเขียนได้รับกำลังใจแล้ว!
นักเขียนได้รับกำลังใจแล้ว 41 ครั้ง

368 ความคิดเห็น

  1. #340 Narumi-chan (@poonlovekid) (จากตอนที่ 102)
    วันที่ 8 สิงหาคม 2561 / 09:48
    ป๋าแม่งเล่นใหญ่มากอะ55555 //แล้วตอนท้ายๆนี่แบบ เหม็นความรักกกกก อี๋ มดขึ้นแล้ว5555
    #340
    1
    • #340-1 Lady Weiss (@sairetus) (จากตอนที่ 102)
      8 สิงหาคม 2561 / 10:14
      ให้เขาหวานกันไป ถถถถถถ
      #340-1
  2. #330 Sarun Yok (@yokandmom) (จากตอนที่ 102)
    วันที่ 17 กุมภาพันธ์ 2561 / 18:07
    ...................... //พ่นจุดถมแม่น้ำอะเมซอน ทำไมป๋าตอแหลแบบนี้คะ....
    หวานมากต่ะป๋า ว่าเเต่เอาช็อกโกแลตที่หญิงอื่นทำให้ไปป้อนเมียแบบนั้น คนทำรู้เข้าคงเสียใจแย่ ว่าเเล้วก็ไปบอกดีกว่า หึหึหึหึหึ
    #330
    5
    • #330-4 หิมะสีเลือด (จากตอนที่ 102)
      4 กรกฎาคม 2561 / 17:37
      ก็เดียวอดีตเจ้าหญิงแดนพรายร้องไห้ลำบากหลานรัสเซลต้องมาปลอบดิ
      #330-4
    • #330-5 Lady Weiss (@sairetus) (จากตอนที่ 102)
      4 กรกฎาคม 2561 / 18:13
      ต้องให้บอกกี่ครั้งว่าเขามีเมียแล้ว เฮ้อออออ เดลฟิน่านะเดลฟิน่า ///ส่ายหน้าเอือม ๆ
      #330-5
  3. #329 Atomzro (@Capricious) (จากตอนที่ 102)
    วันที่ 14 กุมภาพันธ์ 2561 / 20:20
    ฟินนนนน
    #329
    1
    • #329-1 Lady Weiss (@sairetus) (จากตอนที่ 102)
      14 กุมภาพันธ์ 2561 / 20:45
      หวานมั้ยคะ
      #329-1
  4. #328 0831929421 (@0831929421) (จากตอนที่ 102)
    วันที่ 14 กุมภาพันธ์ 2561 / 17:23
    น่ารักมาก
    #328
    0
  5. วันที่ 14 กุมภาพันธ์ 2561 / 15:18
    ฟิรเวอร์!!!!
    #327
    0