King of Dark Land ราชันแห่งแดนมืด (เป็น e-book แล้ว)

ตอนที่ 103 : [Side Story ตอนพิเศษ] : ไปเที่ยวแดนพราย ตอนแรก

  • เนื้อหานิยายตอนนี้เปิดให้อ่าน
  • View : 496
    จำนวนคนให้กำลังใจ : 44 ครั้ง
    12 ก.ย. 61

         แสงแดดยามเช้าวันใหม่ที่ส่องลอดผ่านเข้ามาทางหน้าต่างทำให้เปลือกตาที่ปิดสนิทเริ่มขยับก่อนที่นัยน์ตาสีแดงจะลืมขึ้นมองเพดานแล้วกะพริบสองสามทีเพื่อปรับสายตา วาเรียสยกมือกุมหน้าเพราะรู้สึกมึนหัว เมื่อคืนดื่มเหล้าไปชนิดที่เรียกว่าซดไม่ยั้งก็เลยเมาเละกลับมาที่ห้อง เช้ามาคงเกิดอาการเมาค้าง ปีศาจหนุ่มที่นอนตะแคงอยู่พลิกตัวกลับมาก่อนจะชะงักเมื่อเห็นว่าอีกด้านมีใครกำลังจะลุกขึ้น

“ตื่นแล้วเหรอคะ” เจ้าของเสียงใสถามพลางใช้มือซ้ายเกลี่ยปอยผมกระเซิงเหน็บไว้ที่ใบหู ทว่านั่นไม่ใช่ประเด็นที่ทำให้วาเรียสชะงัก แต่เป็นสภาพของเธอต่างหาก

ตอนนี้เซซาเนียตัวเปล่า ไม่ได้ใส่อะไรเลย!

“นี่ข้าเมาขนาดไหนเนี่ย” คนบ่นยกมือกดหว่างคิ้วพลางทำท่าจะนอนคลุมโปง อย่าว่าแต่เธอเลย เขาก็อยู่ในสภาพตัวเปล่าเหมือนกันเพียงแต่เอาตัวซุกอยู่ในผ้าห่มเท่านั้น

“ท่านพาข้ามาเที่ยวแดนพราย ก่อนมาก็สัญญาแล้วว่าวันนี้จะพาเที่ยว แต่เมื่อคืนไปดื่มเหล้าเมาไม่รู้เรื่องกลับมา แล้ววันนี้ท่านจะมีแรงพาข้าไปเดินเที่ยวได้หรือเปล่าคะเนี่ย”

ข้าล่ะเกลียดของมึนเมาจริง ๆ เซซาเนียพึมพำในใจจากนั้นก็ลุกไปเก็บเสื้อผ้าของตัวเองที่หล่นกระจายตามพื้นแล้วคว้าผ้าขนหนูเดินเข้าห้องน้ำเพื่อไปจัดการธุระส่วนตัว ทางด้านคนเมาค้างก็ใช้พลังเวทให้ตัวเองกลับมาอยู่ในสภาพสวมเสื้อผ้าเหมือนคนปกติ แต่ยังหาวนอนเหมือนเดิม

ก๊อก ก๊อก ก๊อก

“จะเอาอะไรไหม ข้าจะไปข้างนอก” วาเรียสเดินมาเคาะประตูห้องน้ำเรียกหญิงสาวที่อยู่ข้างใน สักพักเซซาเนียก็โผล่หน้าออกมาทั้งที่ผมเปียกน้ำจนลู่ลงมาแนบกับแก้มและลำคอ

ถ้าเป็นผู้ชายคนอื่นเห็นเข้าคงใจเต้นโครมคราม ผิดกับเขาที่เห็นเธอในสภาพนี้จนชินแล้ว!

“ซื้อชาเขียว นมสดคาราเมล และชีสเค้กนุ่ม ๆ มาด้วยนะคะ ที่เหลือท่านจะซื้ออะไรก็แล้วแต่ท่านเลยค่ะ”

“ได้ งั้นข้าจะรีบไปรีบมา ส่วนเจ้าก็เข้าห้องน้ำได้แล้ว แก้ผ้าต่อหน้าข้ามันไม่เป็นไรก็จริง แต่ถ้ามีใครมาเห็นเดี๋ยวจะยุ่ง” ถึงจะอยู่ในห้องส่วนตัวแต่วาเรียสก็กลัวว่าจะมีใครมาเห็นทั้งที่มันเป็นไปไม่ได้เพราะตอนเข้ามาในนี้เขาสร้างเขตแดนทับไว้อีกชั้นแล้ว เพื่อป้องกันพวกโรคจิตมันแอบเข้ามาดู

“ใครมันจะมองฝ่าเขตแดนของท่านได้คะ เอาล่ะ ไปได้แล้วค่ะ ข้าจะอาบน้ำ” เซซาเนียส่งยิ้มหวานให้คนตรงหน้าก่อนจะปิดประตูห้องน้ำ ส่วนคนยืนอยู่หน้าประตูก็หัวเราะเบา ๆ จากนั้นจึงหันหลังเดินออกจากห้องไป

 

ช่วงสาย ๆ ของวันนี้มีอากาศแจ่มใส ทุกอย่างที่เกิดขึ้นในแดนพรายดำเนินไปตามปกติอย่างที่ควรจะเป็น วาเรียสในชุดสีน้ำเงินสลับดำพาเซซาเนียในชุดกระโปรงยาวถึงข้อเท้ามาเที่ยวแดนพรายกับสองต่อสองทำให้ไม่มีผู้ติดตามสักคนก็พากันเดินดูตลาด ในความทรงจำของเขา แดนพรายเมื่อสองร้อยปีก่อนนั้นเต็มไปด้วยบรรยากาศอึมครึม ทหารแดนมืดเดินสวนไปสวนมาคอยควบคุมสถานที่ต่าง ๆ แต่ตอนนี้ปีศาจที่อยู่ในแดนพรายมีแต่พวกนักเดินทางไม่ก็พวกที่มาท่องเที่ยวเท่านั้น

“ที่นี่น่าเที่ยวเหมือนกันนะคะ” ท่าทางเซซาเนียจะตื่นเต้นเป็นพิเศษเพราะนี่เป็นครั้งแรกที่เธอออกจากพื้นที่ทวีปวาลเทร่ามายังแผ่นดินอื่น มองไปทางไหนก็เห็นร้านค้าสวย ๆ บางแห่งก็ขายของแปลก ๆ ปลุกต่อมความอยากรู้อยากเห็นให้เธอวิ่งไปดูเหมือนสาวน้อยวัยใสไม่มีผิด

“ร้านขายเครื่องประดับนี้ ข้าจำได้ สองร้อยปีก่อนเป็นร้านเก่าแก่และเป็นแหล่งรวมเครื่องประดับหายาก วันดีคืนดีทหารแดนมืดก็เคยมาซื้อของที่นี่แล้วส่งกลับไปให้คนที่บ้าน ข้ายังเคยเห็นอาเนฟมาซื้อกำไลให้วีนัส ไม่สิ ต้องเรียกแคสเซีย และนางก็ชอบมากด้วย”

“ข้าชอบจี้สร้อยคอนะคะ สวยดี” เซซาเนียเดินเข้ามาดูตรงบริเวณตู้กระจกที่ด้านในมีจี้หลากสีวางเรียงให้ดู วาเรียสเดินตามมาติด ๆ ถ้าเธออยากได้ เขาก็จะซื้อเพราะเรื่องเงินไม่ใช่ปัญหาสำหรับเขา

“ถ้าอยากได้ก็บอกนะ”

“ไม่หรอกค่ะ แค่จี้สีโลหิตที่ท่านให้ในวันแต่งงานเมื่อยี่สิบปีก่อนนั่นก็เกินพอแล้ว เอ...ซื้อเครื่องประดับไปให้เซเรียสดีไหมนะ เผื่อมีคนที่ถูกใจ เขาจะได้เอาไปให้นาง” ตอนนี้เจ้าชายแห่งแดนมืดอยู่ที่แดนมนุษย์ เขาโตมากพอจะคบหาดูใจกับใครสักคนได้แล้ว เซซาเนียจึงคิดว่าควรเตรียมของให้ลูกชายเอาไปหมั้นใครสักคนก็ยังดี

“ลูกเรามีคนที่สนใจอยู่นะ แต่ข้าว่าเขายังไม่เอาของไปหมั้นตอนนี้หรอก” วาเรียสรู้นิสัยของเซเรียสดี และรู้ด้วยว่าลูกชายสนใจใครอยู่ แต่เจ้าชายแห่งแดนมืดจะตัดสินใจคบหาดูใจหรือไม่นั้นก็เรื่องของเขา

“ข้าอยากเดินไปดูร้านขายผ้าค่ะ ได้ยินว่าเนื้อผ้าที่ผลิตจากแดนพรายนั้นดีมาก ถ้าได้ไปตัดเสื้อสักหน่อยก็คงจะดี”

“โซนที่เป็นร้านขายผ้าน่าจะอยู่ทางนั้นนะ” เจ้าตัวจูงมือหญิงสาวเดินไปตามเส้นทางที่จำได้ แผนผังเมืองหลวงของแดนพรายไม่ได้เปลี่ยนไป หลาย ๆ อย่างจึงคล้ายกับสมัยก่อน ต่างกันมีบางส่วนของตัวเองเมืองที่ขยายออกไปเท่านั้น

ระหว่างที่ทั้งสองเดินผ่านร้านขายเครื่องประดับที่อยู่ใกล้เคียงนั้น หญิงสาวชาวพรายที่กำลังซื้อของกับพวกข้ารับใช้ก็หันมาเห็นพอดี นัยน์ตาสีม่วงสวยเบิกกว้างเมื่อเห็นชาวแดนที่เดินผ่านหน้าร้านไป แม้ว่าจะแค่แวบเดียว แต่เธอก็มั่นใจว่าตัวเองไม่ได้ตาฝาด ปีศาจตนนั้นต้องเป็นเขาแน่ ๆ

“เจ้าหญิงเดลฟิน่า!” สาวใช้คนหนึ่งตะโกนเรียกร่างบางที่อยู่ ๆ ก็วิ่งออกจากร้านไปโดยไม่สนใจอะไรทั้งนั้น

ทางด้านเจ้าหญิงแห่งแดนพรายก็วิ่งตามไปยังทิศทางที่ร่างสูงเดินไป สองร้อยปีก่อนเดลฟิน่าเคยหลงรักชาวแดนมืดซึ่งเป็นถึงจ้าวปีศาจ ครั้งสุดท้ายที่เขาเผชิญหน้ากับรัสเซล เจ้าชายแดนพรายหรือก็คือราชาแดนพรายในตอนนี้กำจัดเขาได้ หญิงสาวจึงคิดว่าเขาคงตายไปแล้ว และจ้าวปีศาจในตอนนี้คงเป็นคนละคนกัน แต่เมื่อกี้เธอเห็นวาเรียสเดินผ่านไป ถ้าหากเป็นเขาจริง ๆ ก็หมายความว่าเขายังไม่ตายและอาจเป็นจ้าวปีศาจในตอนนี้ก็ได้

“ขอทางด้วยค่ะ ขอทางด้วย!” เดลฟิน่าตะโกนพลางวิ่งหลบผู้คนที่เดินสวนไปสวนมา เธอเห็นผู้ชายผมสีทมิฬเดินอยู่ไกล ๆ ก็พยายามชะเง้อคอมองจะได้รู้ว่าเขาไปทางไหน ทว่าแค่พริบตาเดียวเขาก็หายไปแล้ว

หายไปไหนแล้ว ร่างบางวิ่งมาถึงทางแยกก่อนจะกวาดสายตามองหา แต่ก็ไม่เห็นนอกจากชาวต่างแดนและชาวพรายด้วยกัน เดลฟิน่าจึงฝืนใจหยุดไล่ตาม เพราะขืนยังหาต่อคงหลงทางไปต่อไม่ถูก

“ท่านกลับมาที่แดนพรายอีกครั้งแล้วใช่ไหม ข้าไม่ได้ตาฝาดใช่ไหม” เจ้าของเสียงหวานพึมพำขณะยกมือทาบอก ความรู้สึกของเธอยังคงเหมือนเดิมไม่ว่าจะมีใครผ่านเข้ามาในชีวิตหรือไม่

เธอรักวาเรียส จนถึงตอนนี้ก็ยังรัก และถ้าเป็นไปได้ เธอก็ขอให้ได้เจอกันอีก

 

“พี่สาวคะ รองเท้าที่สั่งได้แล้วค่ะ”

“ขอบใจมากจ้ะ” เซซาเนียยิ้มงามเหมือนนางฟ้าทำให้เด็กหญิงที่ช่วยแม่ขายของในร้านรองเท้าทำหน้าตกตะลึงเหมือนเห็นนางฟ้า หนูน้อยรับเงินจากผู้มาเยือนแล้วโบกมือไล่หลัง

“โอกาสหน้า แวะมาใหม่ได้นะคะ พี่สาว”

แหม เรียกพี่สาวเลยเหรอ ความจริงอายุข้าเป็นแม่เด็กคนนั้นได้แล้วนะ เซซาเนียยิ้มเขิน ๆ ขณะเดินหิ้วถุงใส่ของเดินไปเลือกซื้ออย่างอื่นต่อ ส่วนคนข้างหลังที่ตามมาติด ๆ ก็มีหน้าที่หิ้วของ

“เจ้าซื้อเยอะไปแล้วนะ” วาเรียสที่หิ้วของพะรุงพะรังเดินตามหลังแม่สาวนักช็อปกล่าวขึ้นเพราะรู้สึกว่าตัวเองชักจะหิ้วของไม่ไหวแล้ว จริงอยู่ที่เขาเป็นปีศาจและแข็งแรงกว่ามนุษย์ แต่เจอแบบนี้ก็ขอผ่านล่ะ

นี่ใช่ไหมคือวิถีพ่อบ้าน!

“ท่านก็ใช้เวทเก็บของสิคะ ทำเป็นบ่นไปได้” เซซาเนียหันมาทั้งที่ทำหน้ายุ่ง ๆ น่ารักน่าหยิก ส่วนคนหิ้วของก็ทำหน้าเหมือนนึกอะไรออก จึงรีบใช้เวทเก็บของทันที

“นั่นสินะ ข้าก็ลืมไป”

“ท่านวาเรียสแก่แล้วสินะคะ ไม่สิ แค่ร่างกายน่ะไม่เท่าไหร่ แต่วิญญาณน่ะแก่สุด ๆ เอ...หรือท่านยังไม่สร่างเมา กลับโรงแรมไปพักผ่อนก่อนไหมคะ”

“ไม่ ถ้าข้าไม่อยู่ เดี๋ยวเจ้าก็ทำตัวซุกซนหนีไปตรงนั้นตรงนี้อีก เกิดหลงทางกลับที่พักไม่ถูกจะเป็นเรื่องเอา ยิ่งหน้าตาดีอยู่ด้วย ไม่กลัวถูกฉุดหรือไง เห็นแดนพรายน่าเที่ยวแบบนี้ ใช่ว่าโจรผู้ร้ายไม่มีนะ” เซซาเนียเป็นคนที่สวยมาก วาเรียสจึงกังวลเวลาปล่อยให้เธออยู่คนเดียวในระหว่างเดินเที่ยวข้างนอก ขนาดตอนนี้ ยังมีผู้ชายบางกลุ่มหันมามองเธอด้วยสายตาอยากได้แล้ว

“ทุกวันนี้ข้าก็อยู่ในสายตาท่านตลอดไม่ใช่เหรอคะ”

“หรือเจ้าไม่อยากอยู่ใกล้ข้า?”

“บางทีห่าง ๆ กันบ้างก็ดีนะคะ” ความจริงแล้วเธอก็อยากลองมีเวลากับตัวเอง ทำอะไรคนเดียวบ้าง

“ห่าง ๆ กันสินะ ได้ งั้นข้าจะไปที่พระราชวัง มาแดนพรายทั้งที ไปเยี่ยมเจ้าหญิงแดนพรายดีกว่า” พูดจบ เซซาเนียก็เบรกกะทันหันแล้วเดินกลับมาหาปีศาจหนุ่มทันที

“จะหนีไปหาสาวที่อื่นเหรอคะ”

“ก็เจ้าบอกว่าห่าง ๆ กันบ้างก็ดี”

“งั้นไม่ต้องห่างค่ะ อยู่ติดหนึบแบบนี้น่ะดีแล้ว” เธอไม่ยอมเด็ดขาด ต่อให้สาวที่วาเรียสไปหาจะเป็นแค่คนรู้จักก็ตาม เธอหวงผู้ชายคนนี้ ใครหน้าไหนก็เอาไปไม่ได้ ถ้ายิ่งมีคนมาแย่ง เธอก็จะทำทุกอย่างเพื่อแย่งกลับมา

“ไหงตอนนี้มาหึงหวงข้าเฉยเลย”

“ก็เพราะรักมากไงคะ ข้าล่ะอยากจะจับท่านไปยัดใส่ปลอกหมอนแล้วเอามานอนกอดจริง ๆ สักวันหนึ่ง ถ้าท่านไม่รักข้า ข้าก็จะฆ่าท่านแล้วมาเก็บไว้ดูทุกวันเลย”

“นับวันข้ารู้สึกว่าเจ้าจะโรคจิตขึ้นทุกที เอะอะก็จะเอาข้าไปทำหมอนข้าง นี่ชาติก่อนข้าไปทำอะไรให้เจ้าเสียสติหรือเปล่า มาตอนนี้เจ้าถึงได้หวงข้านัก”

“ท่านจำได้ทุกอย่างไม่ใช่เหรอคะ น่าจะรู้นะว่าเพราะอะไร” เซซาเนียจำไม่ได้ทั้งหมดแต่อย่างหนึ่งที่เธอนึกออกเกี่ยวกับความทรงจำของผู้หญิงที่ชื่อเลทิเชีย ทันทีที่วาเรียสพูดชื่อนั้น เธอจะต้องวิ่งไปคว้ามีดมาไล่แทงเขาทุกครั้ง

ใช่แล้ว เลทิเชียคือตัวตนของเธอที่เจอกับวาเรียสครั้งแรกเมื่อนานแสนนานมาแล้ว เธอคนนั้นทั้งรักทั้งเกลียด ความรู้สึกทั้งสองนี้ปะปนกันจนแยกไม่ออก ดังนั้นหากเจ้าตัวพูดชื่อในอดีตออกมา เซซาเนียจะรู้สึกอยากฆ่าเขาเพราะเกลียด แต่เพราะรักก็เลยรู้สึกอยากเก็บวาเรียสไว้ใกล้ ๆ ตัวแม้สภาพจะเป็นศพก็ตาม

“ตอนนี้กับตอนนั้นมันไม่เหมือนกันแล้ว ตอนนี้เจ้าคือเซซาเนีย และเจ้าก็รักข้า แน่นอนว่าถ้าใครมายุ่งกับเจ้า ข้าก็จะไม่เอามันไว้”

“แหม ข้าควรขอให้ท่านไปฆ่าเทเลอร์ใช่ไหม ข้าเกลียดขี้หน้าเขาจะตาย ขอของขวัญครบรอบวันแต่งงานเป็นหัวของเขาดีไหมนะ” เจ้าหญิงแห่งโรซานทำท่าครุ่นคิด สำหรับอดีตคู่หมั้น เธอเกลียดเขาจนบางทีก็อยากจะฆ่าให้ตาย แต่ถ้าขอให้วาเรียสตัดหัวอีกฝ่ายมาให้คงกลายเป็นเรื่องใหญ่แน่

เพราะอย่างน้อยรายนั้นก็มีเชื้อสายของตระกูลแอมโบเรีย ออร์ดิอุสจึงให้ท้ายก็ไม่แปลก

โครก...

เสียงท้องร้องประท้วงขออาหารมื้อเที่ยงทำให้เซซาเนียหลุดสะดุ้งก่อนจะกุมท้องตัวเองทั้งที่หน้าแดง วาเรียสพยายามกลั้นขำแต่คนตรงก็รู้เพราะเห็นเจ้าตัวหลุดยิ้มตั้งหลายครั้ง แน่นอนว่าเสน่ห์อันร้ายกาจที่มาพร้อมรอยยิ้มนั้นก็เผื่อแผ่ไปหาสาว ๆ ในบริเวณโดยรอบ ถ้าไม่ติดว่ามีผู้หญิงยืนอยู่ด้วย ป่านนี้พวกเธอกระโจนใส่แล้ว

“อาหารในแดนพรายหลายอย่างก็อร่อยไม่แพ้แดนมืด มานี่มา เดี๋ยวข้าพาไปลองชิม” วาเรียสคว้าข้อมือเซซาเนียจากนั้นก็พาเธอไปยังโซนที่เป็นร้านอาหาร

วันนี้เที่ยว ช็อป ชิม ครบทุกอย่าง!

 

พอได้ยินว่าแม่บุญธรรมกลับมาจากข้างนอกแล้ว ชายหนุ่มผมสีทองในชุดของชนชั้นสูงก็รีบออกจากห้องทำงานแล้วตรงมายังสวนดอกไม้ซึ่งในศาลากลางสวนนั้นมีหญิงสาวชาวพรายนั่งอยู่ รัสเซล แอชเบิร์น กำลังจะเรียกแต่ก็ต้องชะงักเมื่อเห็นสีหน้าหมอง ๆ ของแม่บุญธรรม เขาจึงนั่งลงตรงหน้าเธอแล้วถามออกไป

“ท่านแม่ ทำไมสีหน้าดูไม่ดีเลย เกิดอะไรขึ้นหรือเปล่าครับ”

“มีเรื่องไม่สบายใจน่ะ” เดลฟิน่าได้สติหลังจากนั่งเหม่อไปครู่ใหญ่ เธอรินน้ำชาให้ผู้มาใหม่แล้วเลื่อนถ้วยชาไปให้ รัสเซลกล่าวขอบคุณแล้วยกขึ้นมาจิบ

“ท่านแม่ไม่ได้มีปัญหาอะไรสักหน่อย ทำไมถึงมีเรื่องไม่สบายได้ล่ะครับ หรือว่าหนุ่มคนไหนถูกใจ ท่านแม่ก็เลยอยากหาที่ระบาย” พรายหนุ่มแซวขำ ๆ ก่อนจะชักมือหลบเมื่อคุณแม่บุญธรรมทำท่าจะยกมือตีสั่งสอนเหมือนที่เคยทำในสมัยที่เขายังเด็ก

“เจ้าก็รู้ว่าแม่ไม่เคยสนใจเรื่องแต่งงาน อีกอย่างเรื่องที่แม่เคยเป็นตัวประกันของจ้าวปีศาจ คนมากมายก็ลือไปถึงไหนแล้ว ไม่มีผู้ชายคนไหนอยากแต่งงานด้วยหรอก”

“แล้วท่านแม่ไม่คิดจะแก้ข่าวลือเหรอครับ”

“...” เดลฟิน่าไม่ตอบแต่เบนสายตาไปทางอื่นแทน

สองร้อยปีก่อน ช่วงที่แดนมืดยึดแดนพราย เธอเคยเป็นตัวประกันและอยู่ในความดูแลของจ้าวปีศาจ หลังจากนั้นผู้คนมากมายก็เล่าลือกันไปต่าง ๆ นานาว่าอีกฝ่ายทำอะไรเธอไว้บ้าง ทั้งที่ความจริงแล้วจ้าวปีศาจไม่แตะต้องเธอเลย ในสมองเจ้าตัวมีแต่คนรักที่จากไปเท่านั้นจึงไม่คิดจะยุ่งกับใคร พวกสาว ๆ นั่นแหละตัวดี ชอบมาเสนอตัวให้ตลอดแต่เขาก็ไม่เอาอยู่ดี

“ท่านแม่ ท่านพ่อวาเรียสจากพวกเราไปตั้งนานแล้วนะครับ เข้าใจว่ายังรักอยู่ แต่บางทีท่านก็ควรจะทำใจไว้บ้าง” รัสเซลไม่อยากให้อีกฝ่ายจมอยู่กับความรู้สึกเก่า ๆ ถึงรักไปก็ไม่มีวันได้ครอบครองเพราะเขาไม่ได้อยู่ด้วยแล้ว

“เมื่อกี้ตอนไปตลาด แม่รู้สึกเหมือนเห็นเขาเดินอยู่” ประโยคนั้นทำให้ชายหนุ่มชะงัก “ไม่รู้ว่าใช่หรือเปล่า แม่ก็เลยตามไปดู แต่คนเยอะมาก เผลอแป๊บเดียวเขาก็หายไปแล้ว”

“ท่านแม่ บางทีอาจเป็นคนที่ดูคล้ายก็ได้นะครับ”

“ก็หวังว่าจะเป็นอย่างนั้น”

“เมื่อห้าสิบปีก่อน ข้ากับขุนนางชาวพรายส่วนใหญ่ตัดสินใจเจรจาการค้ากับแดนมืด ข้าฝากจดหมายถึงจ้าวปีศาจโดยตรงเพื่อถามถึงตัวเขาว่าใช่ท่านพ่อวาเรียสหรือไม่ แต่เขาตอบกลับมาว่าเขาใช้ชื่อท่านพ่อวาเรียสเพื่อไม่ให้ใครรู้ว่าจ้าวปีศาจในตอนนั้นตายไปแล้ว ไม่อย่างนั้นแดนมืดอาจวุ่นวาย ท่านแม่ ท่านพ่อวาเรียสคงไม่มีทางอยู่ที่นี่หรอก”

“ก็รู้อยู่หรอกว่าเจ้าอยากให้แม่อยู่กับความจริง แต่แม่อยากโกหกตัวเองว่าเขาอยู่ที่นี่” เดลฟิน่าฝืนยิ้มเศร้า ๆ แน่นอนว่ารัสเซลรู้สึกหนักใจอย่างมาก ผู้หญิงบางคน เมื่อรักใครสักคนไปแล้ว ก็ยากที่จะลืมเขาได้ โดยเฉพาะหญิงสาวที่เป็นเผ่าพันธุ์อายุยืน แม้ตัวจะอยู่มานานเป็นร้อย ๆ ปี แต่ใจก็ยังระลึกถึงอยู่เสมอ

“ถ้าสมมติว่าท่านพ่อวาเรียสอยู่ที่นี่จริง ๆ ท่านแม่จะทำยังไงครับ”

“ถ้าเป็นไปได้ แม่ก็อยากเจอหน้าเขา” นัยน์ตาสีม่วงสวยมองออกไปนอกศาลาแล้วเลยออกไปยังดินแดนที่ตั้งอยู่อีกฝั่งทะเล แน่นอนว่าที่นั่นคือแดนมืด สถานที่ที่เป็นบ้านเกิดของคนที่เธอคิดถึง

เธอไม่เคยไปที่นั่นแต่อย่างน้อยก็ได้ยินได้ฟังมาบ้าง...

“...ถ้าบอกรักเขาอีกสักครั้ง เขาจะว่ายังไงนะ”

 

“ท่านวาเรียส ข้าแน่นท้อง”

“ยินดีด้วย ในท้องเจ้าเต็มไปด้วยสลัดผักหมูย่างอบน้ำผึ้ง โอ๊ย! ข้าพูดอะไรผิด” เซซาเนียหยิกแขนเขาเต็มแรงทำเอาเจ้าตัวร้องเสียงดังเรียกความสนใจจากชาวบ้านทันที วาเรียสทำเป็นไม่รู้ไม่ชี้แล้วช่วยพาหญิงสาวไปนั่งใกล้ ๆ วงเวียนน้ำพุที่ตั้งอยู่ใจกลางเมือง

“ข้าไม่ได้กินจุนะคะ แค่รู้สึกว่าช่วงนี้หิวบ่อย อยากกินอะไรเยอะ ๆ พูดแล้วก็นึกถึงตอนท้องเซเรียส ตอนนั้นข้าหิวบ่อยมาก” เจ้าหญิงแห่งโรซานยิ้มกว้างเมื่อนึกถึงช่วงเวลาที่ผ่านมา ตอนที่รู้ว่ากำลังจะมีลูกคนแรก เธอก็กังวลเรื่องดูแลตัวเองในหลาย ๆ เรื่องเพราะกลัวว่าถ้าดูแลตัวเองไม่ดีอาจส่งผลต่อเจ้าตัวเล็กได้ ช่วงนั้นวาเรียสก็ไปกลับระหว่างพระราชวังกับคฤหาสน์บ่อย ๆ เพื่อมาดูว่าเธอสบายดีหรือไม่

“จะว่าไป ข้าก็พาเจ้ากลับมาอยู่ด้วยสามเดือนแล้วนี่ กินเยอะอย่างนี้คงไม่ใช่เพราะท้องอีกหรอกนะ” ช่วงนี้เขาก็รู้สึกเหมือนกันว่าเซซาเนียกินอาหารเยอะกว่าปกติ “หรือเราคิดมากไป เจ้าถูกขังยี่สิบปี ออกมาข้างนอกแล้วเจอของอร่อยเลยพลาดไม่ได้”

“นั่นสินะคะ ตอนถูกขัง ข้าก็กินแต่อาหารชาววังจนเบื่อ อยากกินอาหารเหมือนตอนอยู่กับท่านก็ทำไม่ได้ อีกอย่างถ้าข้าท้อง ข้าคงแสดงอาการแล้วล่ะค่ะ” ตอนนี้เธอยังไม่เป็นอะไรนอกจากหิวบ่อย เซซาเนียจึงไม่คิดว่าตัวเองจะท้อง เพราะถ้าเป็นอย่างนั้น คนมีปัญหาก็คือวาเรียส ไม่ใช่เธอ “ที่นั่นคือพระราชวังใช่ไหมคะ” เจ้าของเสียงใสชี้ไปยังปราสาทสีงาช้างที่ตั้งอยู่ไม่ไกล

“ใช่ นั่นคือพระราชวังคาลิด้าแห่งแดนพราย สิ่งก่อสร้างทั้งวังสร้างหินอ่อนสีงาช้าง ราชาแดนพรายพำนักอยู่ที่นั่นรวมทั้งสายเลือดแอชเบิร์นทุกคนด้วย”

“เจ้าหญิงแดนพรายที่ท่านเคยเล่าให้ฟังคงอยู่ที่นั่นด้วยสินะคะ”

“นางชื่อเดลฟิน่า เป็นน้องสาวของราชาแดนพรายคนก่อน เป็นผู้หญิงที่รักหลาน ไม่สิ ลูกบุญธรรมมาก อีกอย่างนางก็เป็นคนที่สวยมากด้วย” วาเรียสเล่าเรื่องเกี่ยวกับอีกฝ่ายให้เซซาเนียฟังแม้ว่าก่อนหน้านี้จะเคยบอกเธอไปแล้วบางส่วน จังหวะนั้นเจ้าตัวก็หันมาสบตากับเจ้าหญิงแห่งโรซาน “...แต่เจ้าสวยกว่า ทำเอาข้าหลงแทบบ้า”

“ทะ...ท่านวาเรียสบ้าที่สุด!

ให้ตายเถอะ เขาหว่านเสน่ห์ใส่เธออีกแล้ว!

ให้กำลังใจนักเขียน
นักเขียนได้รับกำลังใจแล้ว!
นักเขียนได้รับกำลังใจแล้ว 44 ครั้ง

368 ความคิดเห็น

  1. #351 Lord of Devil (@yokandmom) (จากตอนที่ 103)
    วันที่ 13 กันยายน 2561 / 17:03
    แม้ๆๆ ขนาดชมคนอื่นยังไม่วาย หยอดท่านแม่ อี๊ เหม็นความรัก เบื่อคนหลงเมีย ถถถถถถ
    #351
    1
    • #351-1 Lady Weiss (@sairetus) (จากตอนที่ 103)
      13 กันยายน 2561 / 17:06
      ป๋าชอบหว่านเสน่ห์ใส่ท่านแม่ อยากให้ท่านแม่รักไง ถถถถ
      #351-1
  2. #350 Lord of Devil (@yokandmom) (จากตอนที่ 103)
    วันที่ 13 กันยายน 2561 / 17:00
    ท่านแม่อยากเาป๋าไปทำหมอนข้างขนาดนี้ สมมุติว่าป๋าเกิดตายก่องจริงๆ ท่าแม่คงเอาศพป๋ามาดองใส่โลงแก้วไว้แน่เลย โรแมนติกหรือสยองดีละนี่ ฮ่าๆๆๆๆ
    #350
    1
    • #350-1 Lady Weiss (@sairetus) (จากตอนที่ 103)
      13 กันยายน 2561 / 17:05
      ท่านแม่รักป๋ามากมาย 5555
      #350-1
  3. #349 Lord of Devil (@yokandmom) (จากตอนที่ 103)
    วันที่ 13 กันยายน 2561 / 16:57
    ยัยเดลฟิน่า!! ยังกล้าวิ่งตามหาป๊าอีกนะ ป๊ามีท่านแม่แล้วย่ะ!!
    #349
    1
    • #349-1 Lady Weiss (@sairetus) (จากตอนที่ 103)
      13 กันยายน 2561 / 17:05
      อย่างน้อยนางก็เป็นนางเอกภาค 2 น้าาาาา 55555 เพียงแต่แม่เซคือนางเอกที่แท้จริง
      #349-1
  4. #348 Lord of Devil (@yokandmom) (จากตอนที่ 103)
    วันที่ 13 กันยายน 2561 / 16:56
    ปะ...ป๊า... ป๋าเมาแล้วจับท่านแม่กลืนลงท้อง!!! -////-
    ป๊าบ้า! ป๊าหื่น!!!
    #348
    1
    • #348-1 Lady Weiss (@sairetus) (จากตอนที่ 103)
      13 กันยายน 2561 / 17:04
      แหมมมมม ก็สามีภรรยากันเนอะ 5555
      #348-1
  5. #347 YadawunThomkham (@YadawunThomkham) (จากตอนที่ 103)
    วันที่ 12 กันยายน 2561 / 22:05
    อ่านไป เขินไป ฟิน~~~~
    #347
    3
    • #347-1 Lady Weiss (@sairetus) (จากตอนที่ 103)
      12 กันยายน 2561 / 22:13
      มันจะมุ้งมิ้งหน่อย ๆ ค่ะ 55555
      #347-1
    • #347-3 Lady Weiss (@sairetus) (จากตอนที่ 103)
      12 กันยายน 2561 / 22:30
      ขอบคุณค่าาาาา
      #347-3
  6. #346 จิ้งจอกวารี (@17122547a) (จากตอนที่ 103)
    วันที่ 12 กันยายน 2561 / 21:36

    คู่นี้นี่มัน โอ้ย! อ่านกี่ทีกี่ทีก็อิจฉาค่ะ สงสารคนโสดบางสิคะ
    #346
    1
    • #346-1 Lady Weiss (@sairetus) (จากตอนที่ 103)
      12 กันยายน 2561 / 21:50
      จีบกันหวานเจี๊ยบ 5555+
      #346-1
  7. #345 Dark Phantom (@marksaksid) (จากตอนที่ 103)
    วันที่ 12 กันยายน 2561 / 21:25
    โอ้ย มดเต็มจอเว้ยป๋าาาส
    #345
    1
    • #345-1 Lady Weiss (@sairetus) (จากตอนที่ 103)
      12 กันยายน 2561 / 21:31
      ป๋าวาก็แจกแต่ขนมจีบให้แม่เซอ่ะค่ะ 55555
      #345-1
  8. #344 Narumi-chan (@poonlovekid) (จากตอนที่ 103)
    วันที่ 12 กันยายน 2561 / 21:23
    เหม็นฟามรักกกกก //เมื่อไหร่จะได้เจอกัน ลุ้นนะเนี่ย มาเจอกันเหอะ55555
    #344
    1
    • #344-1 Lady Weiss (@sairetus) (จากตอนที่ 103)
      12 กันยายน 2561 / 21:30
      ได้เจอกันแน่ ๆ ค่ะ 5555+
      #344-1