[NCT] After 5 p.m. (minle)

ตอนที่ 31 : 30 : Chest

  • เนื้อหานิยายตอนนี้เปิดให้อ่าน
  • View : 667
    จำนวนคนให้กำลังใจ : 28 ครั้ง
    2 ก.ค. 60



30

 

            กว่าจะพากันลงมาจากห้องอีกทีก็เกือบถึงเวลาอาหารเย็น แจมินหาเสื้อตัวใหม่ให้เฉินเล่อใส่เพราะเสื้อเชิ้ตนักเรียนมันยับยู่ยี่จนดูไม่เรียบร้อย ช่วยกันจัดแจงผมเผ้าให้ดูดี จะมีก็อย่างเดียวที่ปิดบังได้ไม่มิด เด่นชัดจนคุณต้องเอ่ยปากถาม

            "แอบเอาทักบัลขึ้นไปกินบนห้องกันหรือไง"

            ลูกชายทั้งสองพากันเลิกคิ้วมองกันไปมาสีหน้าเหลอหลา คุณแม่เห็นแล้วก็ขำ เธอแซวเล่นไปอย่างนั้นไม่ได้คิดว่าแจมินกับเฉินเล่อจะแอบเอาทักบัลขึ้นไปกินกันจริงๆ อีกอย่างเด็กๆ จะเอาเวลาไหนไปซื้อ

            "แม่แซวเล่น ก็ดูสิปากแดงจ่อเชียว ไปทำอะไรกันมา"

            ทั้งคู่พากันยกมือขึ้นลูบริมฝีปาก หันมองหน้ากันแล้วก็เบือนหน้าหนี ไม่มีใครยอมตอบสักคนเพราะคิดข้ออ้างดีๆ ไม่ทัน แม้กลัวว่าคุณแม่จะจับได้ก็ตาม

            เพราะความโหยหาจนทำอะไรไม่ยั้งคิดแท้ๆ

            "มาช่วยแม่จัดโต๊ะเร็ว อีกเดี๋ยวพ่อก็ถึงแล้ว"

            "ครับ"

            ตอบรับกันแข็งขันก่อนแจมินกับเฉินเล่อจะช่วยกันยกจานชามมาจัดเรียงบนโต๊ะ ทำไปก็เหล่มองกันไป สบตาอมยิ้มแล้วหันหน้าหนี มีความสุขจนไม่อยากให้ช่วงเวลานี้ผ่านพ้นไปเลย

 

            มื้อเย็นวันนี้เต็มไปด้วยเสียงพูดคุยและเสียงหัวเราะ เมื่อเฉินเล่อหยิบยกเอาเรื่องราวในประเทศบ้านเกิดมาเล่าสู่กันฟัง ปิดท้ายด้วยการชวนไปเที่ยวซึ่งครอบครัวนาก็รับปากเอาไว้แต่จะได้ไปไหมนั่นก็อีกเรื่อง คุณพ่อที่เพิ่งรู้ว่าเปิดเทอมหน้าเฉินเล่อจะมาอาศัยอยู่ด้วยก็ไม่ได้ว่าอะไร แถมยังยิ้มแย้มต้อนรับด้วยความยินดี

            จัดการอาหารบนโต๊ะจนเกลี้ยง อิ่มหนำสำราญไปตามๆ กัน หน้าที่ล้างจานวันนี้แจมินกับเฉินเล่ออาสาเป็นคนดูแล ช่วยกันยกจานไปไว้ในอ่างแล้วประจำที่ใครที่มัน

            คนพี่ล้างน้ำยา ส่วนคนน้องล้างน้ำเปล่า

            ที่ตรงนี้ เหตุการณ์แบบนี้มันมีอดีต เคยทำอะไรร่วมกันไว้พอได้มาทำด้วยกันอีกก็อดไม่ได้ต้องรำลึกความหลัง เฉินเล่อเลยถูกแจมินแซวอย่างช่วยไม่ได้

            "จำตอนนั้นได้มั้ย ใครมาร้องไห้อยู่ตรงนี้ก็ไม่รู้"

            "แล้วก็มีใครก็ไม่รู้ช่วยปลอบ" โยนมาเฉินเล่อก็เล่นกลับ ยิ้มอารมณ์ดีล้างฟองที่ติดอยู่บนจานไปด้วย ลูบๆ ถูๆ ผ่านน้ำเปล่าก่อนวางไว้บนชั้น

            "แบบนั้นเรียกว่าปลอบได้เหรอ"

            "ได้ดิ สุดท้ายก็รู้สึกดีขึ้นเยอะเลย"

            "แล้วได้ไปเยี่ยมมาหรือยัง"

            "ไปเยี่ยมมาแล้ว เห็นแต่หน้าหลุมศพ ป่านนี้คงเหลือแต่กระดูกไปแล้ว ทั้งที่อยากจะกอดมันอีกสักครั้งแท้ๆ" พอพูดถึงเรื่องเจ้าอู่หลงมันก็เศร้าทุกที

            "อย่าทำหน้าเศร้าดิ" แจมินยื่นมือไปลูบหัวหวังจะช่วยปลอบ แต่กลับไม่ยอมล้างมือจนผมเฉินเล่อมีแต่ฟองติดเต็มไปหมด

            "ทำไมไม่ล้างมือก่อน!" คนโดนแกล้งว่าอย่างตกใจก่อนยู่หน้าใส่ ยกมือขึ้นลูบฟองที่ติดผมออกแต่มันไม่ได้ช่วยให้ดีขึ้นเลย

            "โทษที"

            "ขอโทษแล้วทำไมต้องหัวเราะด้วยเล่า"

            ขนาดโดนว่าแจมินยังไม่สำนึกผิด ก็ในเมื่อตั้งใจแกล้งให้เป็นแบบนี้ ผลลัพธ์ที่ได้มันน่าพอใจจนทำหน้าสลดไม่ทัน ยิ่งเห็นเฉินเล่อทำหน้างอยิ่งชอบใจ

            "เดี๋ยวอาบน้ำให้น่า อย่าโกรธนะ"

            "อาบน้ำอะไร"

            ประโยคเมื่อกี้ว่าสื่อไปในทางที่ไม่ชอบมาพากลแล้ว สีหน้ากับแววตาของแจมินนั้นดูไม่ชอบมาพากลมากกว่าหลายเท่า

            "วันนี้อาบน้ำด้วยกันนะ"

 

            ไม่มีเหตุผลที่ต้องปฏิเสธ หลังจากตอบรับคำชวน ล้างจานเสร็จเฉินเล่อก็ถูกแจมินลากไปที่ห้องอาบน้ำใหญ่ มีผ้าขนหนูติดตัวมากันคนละผืน ช่วยกันเตรียมน้ำสำหรับอาบ บีบสบู่เหลวตีฟองจนเต็มอ่างก่อนจะปลดเปลื้องเสื้อผ้าออกทีละชิ้น

            แจมินถอดเสื้อออกวางไว้บนชั้น แอบหันไปมองคนข้างๆ ที่กำลังจับชายเสื้อเลิกขึ้น ผิวขาวเนียนสุขภาพดีที่เพิ่งได้เห็นไปเมื่อไม่กี่ชั่วโมงก่อนปรากฏสู่สายตาอีกครั้ง คนพี่กดยิ้มก่อนจะเข้าไปช่วยถอดเสื้อออกให้เพราะคนน้องลีลาเสียเหลือเกิน

            "ชักช้า" ว่าแล้วก็โยนเสื้อแขนยาวของตัวเองที่ให้เฉินเล่อยืมใส่ไว้บนชั้น

            "ยุ่ง" คนโดนว่ายู่หน้าผลักแจมินให้ออกห่าง

            "จะยุ่งให้มากกว่านี้อีก"

            เฉินเล่อแยกเขี้ยวใส่ก่อนกลับมาสนใจเสื้อผ้าที่ยังเหลืออยู่บนตัว สาละวนกับการปลดตะขอกางเกงนักเรียนออก แต่พอโดนมองก็ชะงักมือแล้วฟาดเข้าที่แขนคนพี่หนึ่งทีเป็นการเตือน จะจ้องทำไมขนาดนี้ก็ไม่รู้ เพราะอีกเดี๋ยวก็ได้เห็นกันไปถึงไหนต่อไหนแล้ว

            แจมินหัวเราะน้อยๆ เลิกทำตัววุ่นวายรีบถอดเสื้อผ้าออกจนหมดแล้วเดินตรงไปที่อ่างน้ำ เฉินเล่อมองตามแล้วก็นึกถึงครั้งก่อนที่เคยแช่น้ำด้วยกัน ประสบการณ์มันบอกเขาว่าให้ชิงลงไปแช่ก่อน เพราะถ้าเข้าไปทีหลังต้องโดนสายตาคนพี่ลวนลามไม่เลิกแน่

            คิดได้เฉินเล่อก็รีบถอดเสื้อผ้าออกอย่างรวดเร็วแล้ววิ่งนำแจมินลงอ่างเป็นคนแรก ทำเอาน้ำกระเพื่อมล้นออกมาจนคนพี่นิ่วหน้าใส่

            "เดี๋ยวก็ลื่นล้มเอาหรอก" ว่าพลางปิดประตูกระจกที่กั้นระหว่างด้านในกับด้านนอกก่อนก้าวลงอ่างตามไป

            เพราะครั้งแรกโดนมองครั้งนี้เฉินเล่อเลยขอมองคืนบ้าง สบตากับคนพี่แล้วยิ้มเพื่อบอกเป็นนัยว่าคิดจะกระทำการอะไรอย่างเปิดเผย หนำซ้ำคนโดนมองยังยินยอมให้มองอีกต่างหาก

            ใบหน้านิ่งๆ หากแต่ดูสวยและมีเสน่ห์ ลำคอยาวระหง ไหล่กว้างสง่าผ่าเผย เอวคอดมีกล้ามท้องน้อยๆ แล้วไหนจะช่วงขายาวๆ น่าอิจฉา พระเจ้าต้องใช้ความวิจิตรบรรจงแค่ไหนกันถึงเสกคนคนหนึ่งออกมาให้ดูดีขนาดนี้ได้ เป็นคนโปรดของคนบนฟ้าสินะนาแจมิน

            "ไม่ต้องมามอง" นั่งลงมาในอ่างแล้วเพิ่งจะห้าม เฉินเล่อเบ้ปากหมั่นไส้ ที่จริงแล้วอยากโชว์ล่ะสิไม่ว่า

            "เห็นหมดแล้ว"

            คนฟังยิ้ม เป็นรอยยิ้มที่สื่อความหมาย ไม่ได้น่ากลัวเหมือนเสือแต่เจ้าเล่ห์อย่างจิ้งจอก เขาจะถือว่าที่มองไปเมื่อกี้เป็นค่ามัดจำ มองอะไรไปบ้างจะเอามาคิดบัญชีทีหลัง

            "เดี๋ยวสระผมให้" แจมินยื่นมือออกมาข้างหน้า เฉินเล่อก็ยื่นมือมาให้คนพี่จับ ออกแรงดึงนิดเดียวจากที่นั่งอยู่คนละฝั่งขอบอ่างทั้งคู่ก็ขยับเข้ามาใกล้กัน

            ที่แกล้งเอาฟองจากน้ำยาล้างจานป้ายผมคนน้องมันคือแผนการ ครั้นจะชวนปากเปล่าถึงเฉินเล่อจะยอมตอบรับมันก็ดูไม่สมกับเป็นแจมินเท่าไร คนท่ามากต้องมีเรื่องให้อ้าง ต้องมีสตอรี่ให้นำพามันถึงจะเหมาะสม ทำผมน้องเปื้อนก็ถูกแล้วที่ต้องรับผิดชอบด้วยการสระผมให้

            แจมินเทยาสระผมใส่มือก่อนชโลมลงบนกลุ่มผมสีน้ำตาล แต่นั่งหันหน้าเข้าหากันแบบนี้มันทำอะไรไม่ค่อยสะดวกนัก คนพี่เลยบอกให้คนน้องหันหลังให้ก่อนจะลงมือนวดเบาๆ

            "เจ็บมั้ย"

            "กำลังสบายเลย"

            แรงที่ใช้ไม่หนักไม่เบาเกินไปกำลังดีจนเฉินเล่อเริ่มเคลิ้ม มันสบายจริงๆ สบายกว่าไปนอนให้พนักงานในร้านสระให้อีก อาจเป็นเพราะแจมินเป็นคนทำให้ด้วยล่ะมั้ง

            "ถูหลังให้นะ"

            "อื้ม" เฉินเล่อตอบรับแบบไม่ต้องคิด

            ฟอกแชมพูทิ้งไว้แบบนั้นแจมินก็เปลี่ยนไปหยิบฟองน้ำมาถูหลังให้แทน เทสบู่เหลวใส่เพิ่มขยำจนเกิดฟอง ขยับฟองน้ำขึ้นลงเบาๆ มองแผ่นหลังเนียนขาวที่ไม่ต่างจากน้ำนม แถมดูเหมือนจะเป็นนมรสสตรอเบอร์รี่เสียด้วย

            "ทำไมถึงขาวขนาดนี้" ความคิดไม่ใช่ความคิดอีกต่อไปเมื่อแจมินเผลอพูดมันออกมา

            เฉินเล่อหันมามองแล้วอมยิ้ม ชมคนอื่นว่าขาว แต่ตัวแจมินเองก็ขาวเหมือนกันแหละน่า

            "พี่นานะก็ขาว"

            "เฉินเล่อขาวกว่าตั้งเยอะ" แจมินเขยิบตัวเข้าไปใกล้จนหน้าอกชิดกับแผ่นหลัง ยื่นแขนมาตรงหน้าเฉินเล่อหวังจะเทียบสีผิวโดยลืมไปแล้วเลยว่าตอนนี้พวกเขาอยู่ในสภาพไหน

            "เอ่อ..." เฉินเล่อไม่กล้าแม้แต่จะยกแขนขึ้นมาเทียบด้วย สัมผัสที่หลังมันชวนให้รู้สึกวาบหวิวอย่างบอกไม่ถูก เหมือนมีอะไรมาจิ้มซึ่งคงไม่ต้องบอกว่ามันคืออะไรในเมื่อพวกเขาอยู่ในสภาพเปลือยทั้งคู่

            เห็นเฉินเล่อทำท่าทางแปลกๆ อ้ำอึ้งไม่พูดอะไรแจมินก็เพิ่งจะรู้ตัว ไม่ได้ถอยออกเพื่อเว้นระยะห่างแต่กลับยิ้มแบบคนที่มีแผนการอยู่ในใจ

            นับเป็นครั้งแรกที่ผิวหนังสัมผัสกันแบบแนบชิดโดยไม่ผ่านเนื้อผ้า แจมินไม่ได้คิดว่าจะเกิดเหตุการณ์แบบนี้ ที่ชวนอาบน้ำด้วยกันไม่ได้คิดจะทำอะไรล่วงเกินถึงใจอยากจะทำมากแค่ไหนก็ตาม แต่ในเมื่อมันเกิดขึ้นแล้ว ขอตักตวงความสุขอีกนิดๆ หน่อยๆ จะเป็นไรไป

            แขนที่ยกขึ้นเพื่อเทียบสีผิวเปลี่ยนมากอดเอวคนน้องไว้แทน ออกแรงดึงอีกนิดหน่อยคนตัวเล็กกว่าก็ขยับเข้ามานั่งอยู่ระหว่างขา แจมินเปิดน้ำล้างฟองสบู่ออกก่อนวางคางเกยบนไหล่ มือก็ลูบไล้อยู่แถวหน้าท้องจนเฉินเล่อนั่งตัวเกร็ง ไหนจะส่วนสำคัญที่เลี่ยงไม่ได้ต้องโดนสัมผัสจากด้านหลังอีก

            "จะทำอะไร" เอ่ยถามเสียงแผ่วอย่างคนไม่กล้าขัดขืน

            "ไม่ทำอะไรหรอก"

            'โกหก' เฉินเล่ออยากจะพูดคำนี้ใส่หน้าแจมินนัก ไม่ทำอะไรซะที่ไหนในเมื่อมือปลาหมึกยังลูบสูงขึ้นมาเรื่อยๆ แบบนี้ สูงขึ้นจนเกือบจะ...

            "อื้อ" เผลอส่งเสียงออกมาจนเฉินเล่อต้องเม้มปากเอาไว้

            แจมินกดจูบที่ขมับในขณะที่มือปัดป่ายไปมาอยู่แถวหน้าอกคนน้อง สะกิดยอดถันสีชมพูที่กำลังชูชันเป็นระยะให้คนในอ้อมกอดสะดุ้งเล่นๆ พอไม่มีท่าทีขัดขืนก็ยิ่งได้ใจอยากแกล้งมากกว่าเดิม แต่จะเรียกกว่าแกล้งก็ไม่ถูกนัก ในเมื่อไม่ขัดขืนไม่ร้องห้าม แบบนี้เรียกว่าสมยอมกันทั้งสองฝ่ายน่าจะเหมาะกว่า

            "ชอบเหรอ" ก้มลงไปถามจนริมฝีปากชิดกับแก้มขาวอมชมพู ฉกฉวยสูดดมความหอมอีกหนึ่งทีขณะที่มือยังสาละวนอยู่ที่หน้าอก

            เฉินเล่อไม่ตอบ ยิ่งเกร็งตัวเขยิบเข้าไปในอ้อมกอดเพราะแจมินยังเล่นกับจุดอ่อนไหวของเขาไม่เลิก ทำเอาเผลอร้องครางออกมาอยู่หลายหนจนอยากยกมือตบปากตัวเองให้หยุดส่งเสียงเหมือนพอใจสักที

            "พี่...นานะ"

            "ครับ" ขานรับด้วยน้ำเสียงนุ่มนวลก่อนกดจูบที่ต้นคอ แขนข้างหนึ่งโอบเอวเล็กๆ นั่นไว้ ส่วนมืออีกข้างกำลังเค้นคลึงหน้าอกคนในอ้อมกอดอย่างพึงพอใจ บีบจนแข็งเล่นจนคลาย ทำซ้ำๆ อยู่อย่างนั้น จนคนที่พยายามกลั้นอารมณ์เอาไว้ร้องครางไม่ได้ศัพท์

            ทำแค่นี้เสียงยังน่าฟังขนาดนี้ อยากรู้จริงๆ ว่าถ้าทำมากกว่านี้เสียงจะหวานขนาดไหน

            แจมินช้อนคางเฉินเล่อให้หันมารับจูบ เป็นฝ่ายรุกล้ำคลอเคลียไม่เลิกจนบางสิ่งบางอย่างแข็งขืนขึ้นมาอย่างห้ามไม่ได้

ยิ่งเล่นยิ่งสัมผัสจิตใจยิ่งเตลิด ยิ่งได้ทำยิ่งรู้สึกว่ามันยังไม่พอ

            "พะ...พอแล้ว"

            แม้จะห้ามด้วยเสียงกระเส่าคล้ายกับการยั่วยวนมากกว่า แต่มันก็มีความหมายมากพอที่จะทำให้แจมินหยุดการกระทำ เพราะไม่อยากบังคับฝืนใจ ถ้าเฉินเล่อบอกให้หยุดก็จะหยุด ให้ได้แค่ไหนเขาก็จะพอแค่นั้น

            อยากทำมากกว่านี้ แต่ถ้าไม่หยุดเสียตั้งแต่ตอนนี้อันตรายแน่

            "พี่ไปล้างตัวก่อนนะ" หอมแก้มแดงๆ ของคนในอ้อมกอดอีกทีแจมินก็หยุดการกระทำทุกอย่างแล้วผละออก ไม่รอให้คนน้องตอบก็ลุกขึ้นจากอ่างไปล้างตัว คว้าผ้าเช็ดตัวมาพันรอบเอวแล้วผลักประตูออกไป

            หลังจากแจมินออกไปจากห้องน้ำแล้วเฉินเล่อก็ถอนใจออกมาเบาๆ เขยิบถอยไปจนชิดขอบอ่าง รู้สึกตัวรุมๆ เหมือนจะเป็นไข้ ไม่ใช่ว่าแช่น้ำนานไปแต่เป็นเพราะการกระทำของคนพี่เมื่อครู่ ยั่วยวนชวนสติหลุด สูบพลังกายจนเรี่ยวแรงหายไปหมดจนถึงตอนนี้

            และยังมีบางอย่างที่เขาต้องจัดการก่อนจะออกไปจากที่นี่

            ทิ้งเวลาให้ผ่านไปพักใหญ่เฉินเล่อก็ลุกขึ้นไปล้างตัว หันมองอ่างน้ำที่ระดับน้ำกำลังลดลงช้าๆ แล้วภาพเหตุการณ์ที่เพิ่งผ่านมาสดๆ ร้อนๆ ก็แวบเข้ามาในหัวจนเผลอกระโดดดีดดิ้นด้วยความขวยเขิน

            เกือบไปแล้ว เมื่อกี้มันเกือบไปแล้ว ถ้าแจมินไม่หยุดคงเกินเลยไปถึงไหนต่อไหน แค่คิดถึงสภาพตอนนั้นมันก็...

            "บ้าๆๆๆๆ" เฉินเล่อตบหน้าตัวเองตามจำนวนพยางค์ที่พูด รีบๆ ล้างตัวจนเสร็จ หยิบผ้าเช็ดตัวมาพันรอบเอวแล้วออกจากห้องน้ำ

            ต้องเลิกคิดเลิกจินตนาการ ไม่งั้นกลับไปสู้หน้าแจมินไม่ได้แน่ๆ

 


 


 

มาแล้วตามสัญญาค่า เหลืออีกแค่ 2 ตอนก็จะจบแล้วน้า

ตอนนี้ที่จริงจะใช้ชื่อ nipple แต่กลัวมันจะตรงเกินไปเลยเปลี่ยน แอบเรทเบาๆ

ขอบคุณทุกคนที่เข้ามาอ่าน เจอกันตอนหน้าจ้า

ขายของ ทางไปจองหนังสือ >>>https://goo.gl/E39GtL




ให้กำลังใจนักเขียน
นักเขียนได้รับกำลังใจแล้ว!
นักเขียนได้รับกำลังใจแล้ว 28 ครั้ง

นิยายที่ผู้อ่านนิยมอ่านต่อ

loading
กำลังโหลด...

648 ความคิดเห็น

  1. #581 peepatkk (@peepatkk) (จากตอนที่ 31)
    วันที่ 1 กันยายน 2562 / 22:41
    แรงงงมากกกกกกก ฮือ ฟาาหวหวหวกว
    #581
    0
  2. #535 xxmaarnficxx (@xxmaarnficxx) (จากตอนที่ 31)
    วันที่ 1 เมษายน 2561 / 00:02
    อ่าานไปขนลุกไ ป ฮื่อออ
    #535
    0
  3. #477 GKYON (@mooguz) (จากตอนที่ 31)
    วันที่ 8 กรกฎาคม 2560 / 09:29
    เขินอะ บ้าจังฮือ น้องเล่อออออออ อยากจับมากอดจัง แจมินนี่เจ้าเล่ห์มากนะ ทำแบบเนียนๆได้ เอาใหญ่เลย ไม่สนใจอะไรแล้ว พอน้องเขายอมเนี่ย อยากกอดน้องเล่อในอ่างบ้างอะ เข้าใจมั้ยย
    #477
    0
  4. #471 blue_seven (@bongkodwan) (จากตอนที่ 31)
    วันที่ 5 กรกฎาคม 2560 / 12:11
    อยากกรีดร้องด้วยความเขินนนนนน
    ทำไมยัยพี่ถึงรุกหนักแบบนี้ว้าาาาา น้องเล่อก็น่ารักเกินไปอะ
    พอกันทั้งคู่เลย ฮึ่ย!
    ฟินมากเลยค่าาาาา
    #471
    0
  5. #470 MeeMheeP (@1998-06-22) (จากตอนที่ 31)
    วันที่ 4 กรกฎาคม 2560 / 00:39
    โฮฮฮฮ เขิงงงงง แต่แอบหมั่นไส้พี่นานะ อยากจะสวีทกับน้องต้องมาทำเป็นมีสตอรงสตอรี่ แหมๆๆๆๆๆ
    #470
    0
  6. #469 THE JOO (@taehyung95zz) (จากตอนที่ 31)
    วันที่ 3 กรกฎาคม 2560 / 22:39
    อยากจะกรี๊ดให้คนทั้งหมู่บ้านได้ยิน พี่แจมินคนลามกกกก กรี๊ดดดดดดด
    #469
    0
  7. #468 tairtaetae (@tairtaetae) (จากตอนที่ 31)
    วันที่ 3 กรกฎาคม 2560 / 00:57
    ระเบิดความฟินจนตัวแตกไปเล้ยยยยกรี๊ดดดดดดดดเขินนนนนนนนนน ./////////. ทำไมพี่นานะรุกน้องขนาดนี้คะะะะะ แงงงงง
    #468
    0
  8. #467 pathaaaaa (@pathaaaaa) (จากตอนที่ 31)
    วันที่ 3 กรกฎาคม 2560 / 00:46
    ตัวจะระเบิดแล้วเด้อ เขินนอะ>< พี่นานะคนหล่อคนดี;-;
    #467
    0
  9. #466 Modlele (@Modlele) (จากตอนที่ 31)
    วันที่ 3 กรกฎาคม 2560 / 00:31
    โอยยยยยเขิลลลลโว้ยยนยยยยยย
    #466
    0
  10. #465 tletle4143 (@tletle4143) (จากตอนที่ 31)
    วันที่ 2 กรกฎาคม 2560 / 22:03
    ฮือออออ ฮืออออออ อยากร้องไห้;_; เขินมาก
    #465
    0
  11. #464 chenlelele (@chenlelele) (จากตอนที่ 31)
    วันที่ 2 กรกฎาคม 2560 / 21:03
    โอ้ยยไรท์ ฟินง่ะ ฟินมาก เขิน เขินแทน ฮอลลลลลลล สนุกอ่ะชอบรักเลย จะสั่งให้ได้จะไม่พลาด~
    #464
    0