[NCT] After 5 p.m. (minle)

ตอนที่ 32 : 31 : Mouth

  • เนื้อหานิยายตอนนี้เปิดให้อ่าน
  • View : 594
    จำนวนคนให้กำลังใจ : 29 ครั้ง
    7 ก.ค. 60



31

 

            ประตูห้องนอนเปิดออกอีกครั้งพร้อมกับแขกคนพิเศษหลังผ่านไปราวยี่สิบนาที

            เฉินเล่อยังอยู่ในสภาพเปลือยที่มีผ้าขนหนูช่วยปกปิดท่อนล่าง ใช้แขนทั้งสองข้างกอดตัวเองไว้ท่าทางหนาวสั่น แจมินจึงรีบลุกจากเตียงเดินไปหยิบผ้าขนหนูผืนใหญ่อีกผืนมาห่อตัวให้แล้วกอดไว้ซะเลย

            "หนาวเหรอ"

            "ก็นิดหน่อย"

            ได้ยินคนในอ้อมกอดตอบอ้อมแอ้มเอาแต่ก้มหน้าก้มตาแจมินก็อมยิ้ม ก่อนหน้านี้มันมีเรื่องราว มันมีเหตุให้เด็กกาฝากนี่ต้องเขินอาย เขาเองก็เขิน แต่ถึงอย่างนั้นก็คงต้องถามไถ่อาการเสียหน่อยว่ามันดีขึ้นหรือยัง

            "จัดการตัวเองแล้วใช่มั้ย"

            เฉินเล่อช้อนตาขึ้นมองเหมือนอยากจะว่า แค่เห็นสายตาแจมินก็รู้แล้วว่าคนพี่ถามเพราะต้องการจะแกล้งกันมากกว่าเป็นห่วงจริงๆ แต่เอาเป็นว่าครั้งนี้เขาจะยอมให้ จนกว่าจะกลับจีนในวันพรุ่งนี้จะยอมให้ทุกอย่างถ้าอยากจะแกล้ง

            "อืม"

            "พี่ก็จัดการแล้วเหมือนกัน"

            "ไม่ต้องบอกก็ได้"

            "จะได้สบายใจไง"

            คนฟังไม่ตอบอะไร ยู่หน้าใส่บอกเป็นนัยว่าหมั่นไส้ก่อนขยับตัวยุกยิกให้แจมินยอมปล่อย จะได้ไปใส่เสื้อผ้าแล้วซุกตัวอยู่ใต้ผ้าห่มอุ่นๆ สักที แต่ถ้าจะให้ดีต้องโดนกอดด้วยจะได้อุ่นกว่าเดิม

            หลังจากเป็นอิสระเฉินเล่อก็ใส่ชุดนอนที่แจมินเตรียมไว้ให้ เป็นเสื้อแขนยาวสีขาวโอเวอร์ไซส์กับกางเกงวอร์ม ดูรุ่มร่ามแต่คนเลือกให้กลับชอบ

            "เดี๋ยวเป่าผมให้"

            คนน้องแต่งตัวเสร็จคนพี่ก็จัดการจูงมือไปนั่งหน้ากระจก เสียบปลั๊กไดร์เป่าผมเปิดลมเย็น มืออีกข้างก็ช่วยสางผมไปด้วย

            "ชอบมั้ย" มือทำปากอมยิ้ม แจมินมองเฉินเล่อผ่านกระจก สบตากันแล้วคนน้องก็พยักหน้ารับ

            "ชอบสิ"

            "หมายถึงพี่นะ" คนพูดหัวเราะ คนฟังยิ้มจนแก้มแทบแตก

            ไม่รู้ว่าแจมินกลายเป็นคนชอบเล่นมุกเสี่ยวตั้งแต่เมื่อไร ดูเปลี่ยนไปเยอะจนเหมือนไม่ใช่คนเดิม พูดมากขึ้น แถมยังรู้จักหยอดมุก หรืออาจจะเป็นเพราะว่าวันนี้อารมณ์ดีเป็นพิเศษ ซึ่งก็คงมีส่วน แต่ให้แซวกันแบบนี้บ่อยๆ มันดีกว่าตอนปากร้ายจิกกัดกันเยอะเลย

            สบตากันผ่านกระจกได้ไม่นานเฉินเล่อก็หมุนเก้าอี้กลับมาหาแจมินทั้งที่ผมยังชื้นๆ ฟูๆ ไม่แห้งสนิท คนพี่หยุดการกระทำทุกอย่าง ถือไดร์ค้างไว้มองด้วยสายตางุนงง แต่คนน้องกลับเอาแต่ยิ้ม

            เฉินเล่อมีอะไรบางอย่างอยากจะพูด เป็นสิ่งสำคัญที่ควรบอกกันต่อหน้ามากกว่าบอกผ่านเงาสะท้อนในกระจก

            "พี่แจมิน"

            "หืม"

            "หายโกรธหรือยัง"

            "แล้วคิดว่าหายหรือยังล่ะ"

            "หายแล้วมั้งอารมณ์ดีขนาดนี้"

            แจมินเอาแต่ยิ้ม ไม่ตอบว่าหายโกรธแล้วหรือยัง แต่ก็อย่างที่เฉินเล่อบอก อารมณ์ดีขนาดนี้ ยอมคุยยอมเล่นด้วยขนาดนี้ แถมยังเลยเถิดกันไปถึงไหนต่อไหน ถ้าไม่เรียกว่าหายโกรธก็ไม่รู้จะเรียกว่าอะไร

            เพราะรักมาก ถึงไม่เคยโกรธได้จริงจังสักที

            "พี่นานะ"

            "จะเรียกอะไรก็เลือกเอาสักอย่าง"

            "งั้นเรียกนานะเฉยๆ ได้มั้ย"

            สายตาอ่อนโยนเมื่อครู่ฉายแววดุขึ้นมาทันที แจมินกอดอกมองเล่นเอาเฉินเล่อทำตัวหงอ สถานะของเขาตอนนี้ไม่เหมาะที่จะเรียกร้องอะไรจากแจมินทั้งสิ้น จนกว่าจะรู้สึกสบายใจ จนกว่าความรู้สึกผิดในใจจะลดน้อยลง เขาเลยไม่อยากขออะไรถ้าเจ้าตัวไม่ยินยอม

            "ไม่เรียกก็ได้"

            "ไม่ได้ห้ามสักหน่อย"

            "ก็ดูทำหน้าเข้าสิ"

            เจอคนพี่ทำอารมณ์แปรปรวนใส่เฉินเล่อก็ชักปวดหัว ทั้งที่เมื่อกี้ยังทำตาดุใส่อยู่เลยแล้วกลับบอกว่าไม่ได้ห้าม ถ้าอยากให้เรียกก็ยิ้มกว้างๆ ยอมรับหน่อยไม่ได้หรือไง โรคปากไม่ตรงกับใจ แสดงสีหน้าไม่ตรงกับความรู้สึกนี่เมื่อไรจะหายขาดสักที

            "อยากเรียกอะไรก็เรียกไปเถอะ"

            ได้ฟังคำอนุญาตเฉินเล่อก็ยิ้มหน้าบาน เลื่อนเก้าอี้ขยับเข้าไปใกล้แจมินแล้วคว้ามือคนพี่มาจับไว้

            ยังมีอีกหนึ่งคำที่เขาอยากจะบอก เป็นคำที่สำคัญไม่แพ้คำไหน แม้จะได้พูดมันไปแล้ว แต่เขาอยากย้ำมันอีกสักครั้ง ย้ำให้คนตรงหน้ารับรู้ว่าเขารู้สึกแบบนี้จริงๆ

            "ขอโทษนะ"

            เงยหน้าขึ้นสบตา ออกแรงบีบมือที่จับกันไว้เบาๆ อยากให้รับรู้ อยากให้เข้าใจมากกว่านี้ เพราะห่วงมาก เพราะรักมาก ถึงได้เลือกทางที่คิดว่าดีที่สุด แม้มันจะสร้างความเจ็บปวดไว้มากก็ตาม

            "ขอโทษ เพราะตอนนั้นไม่รู้จริงๆ ว่าถ้าตอบตกลงไปแล้วจะเป็นยังไงต่อไป ถ้าไม่ได้เจอกันอีกต้องคิดถึงจนอกแตกตายแน่ๆ"

            แจมินฟังทุกพยางค์อย่างตั้งใจ ริมฝีปากแย้มรอยยิ้มบางๆ ออกแรงบีบที่มือเพื่อเป็นการบอกว่าเขารับรู้แล้ว เขาเข้าใจแล้ว เข้าใจทุกอย่าง เพราะรู้สึกเหมือนกัน ความเจ็บที่ได้รับย่อมไม่ต่างกัน

            "ขนาดไม่เจอกันแค่ไม่กี่สัปดาห์ยังทนไม่ได้เลย"

            "รู้แล้วน่า"

            "พี่นานะก็คิดถึงกันเหมือนกันใช่มั้ย" ถามอย่างมีความหวัง จ้องมองด้วยสายตาเหมือนลูกหมาตัวน้อยๆ ดูน่าสงสารจนน่าแกล้ง

            แจมินทำท่านึกอยู่สักพัก ยิ่งประวิงเวลาลูกหมาตัวน้อยก็ยิ่งทำหน้างอแง เปลี่ยนจากจับมือเป็นขยับเก้าอี้เข้ามาจนประชิดตัวแล้วกอดเอวเขาไว้แทน

            "ตอบว่าคิดถึงเดี๋ยวนี้เลย"

            คนฟังหัวเราะร่วนเมื่อถูกขู่บังคับ แต่เป็นการขู่ที่ไม่น่ากลัวเอาเสียเลย มันดูน่ารักมากกว่า

            "คิดถึงสิ"

            "คิดถึงมากด้วยใช่มั้ย"

            "ใช่ครับ คิดถึงมาก"

            เฉินเล่อยิ้มกว้างจนตาหยี แก้มขาวๆ เห็นเป็นก้อนนุ่มนิ่มจนคนมองอดไม่ได้ต้องยกสองมือขึ้นมาหยิกเล่น คนน้องก็ยอมให้กระทำได้ตามใจชอบ จนคนพี่ผละมือออกจึงได้เริ่มเข้าสู่ขั้นตอนต่อไป

            "ถ้างั้นก็..."

            เว้นจังหวะไว้ให้คนฟังได้ลุ้น เฉินเล่อสูดลมหายใจเข้าเต็มปอดแล้วค่อยๆ ผ่อนออก ตั้งสมาธิให้มั่นเพื่อสงบใจที่เต้นแรงเกินปกติและความตื่นเต้นที่มี เขาเองก็เพิ่งรู้ว่ามันรู้สึกแบบนี้นี่เอง

            รู้สึกตื่นเต้นและกลัว คงเหมือนกับตอนที่แจมินรวบรวมความกล้าสารภาพออกมา

            "เป็นแฟนกันนะ" พูดอย่างชัดถ้อยชัดคำและตั้งตารอคำตอบ

            แจมินยิ้มกว้าง พยายามจะกลั้นมันไว้แต่กลั้นไม่อยู่ ในใจเขาคิดว่าเฉินเล่อคงจะสารภาพรัก พูดคำว่ารักตอบกลับมา ไม่ใช่อยู่ๆ โผงผางมาขอเป็นแฟนกันแบบนี้ ถึงจะเคร่งขรึม เย็นชา ใจแข็งแค่ไหน เจอแบบนี้มันก็เขินเอาเรื่องอยู่เหมือนกัน

            "ตอบตกลงเร็วๆ สิ"

            เห็นอีกฝ่ายเงียบไปนานเลยออกปากเร่ง ยอมให้ขนาดนี้แล้ว ถ้าแจมินจะมากลับลำทำเล่นตัวเขาไม่ยอมเด็ดขาด ยังไงต้องได้เป็นแฟนกัน และตอนนี้เลยด้วย

            "นานะเป็นแฟนเล่อนะ"

            ไม่ใช่ประโยคคำถาม ประโยคขอร้อง หรือประโยคบอกเล่า แต่มันคือประโยคคำสั่ง

            "ครับ เป็นแฟนกันแล้วนะ"

            ทนสบตาได้ไม่นานเฉินเล่อก็ซุกหน้าลงกับหน้าท้องคนพี่ที่ยังคงกอดไว้อยู่ เสียงตอบรับนุ่มๆ กับรอยยิ้มหวานๆ ขืนยังทำใจแข็งมองอยู่ตัวเขาต้องเขินจนละลายกลายเป็นของเหลวแน่ๆ

            แจมินหัวเราะเบาๆ กับปฏิกิริยาตอบสนอง ยกมือขึ้นกอดตอบแล้วลูบกลุ่มผมสีน้ำตาลด้วยความรัก ความใส่ใจ ทุกความรู้สึกดีๆ ที่อยากมอบให้ และเขาเองก็มีคำพูดที่อยากจะบอกเหมือนกัน

            "ขอบคุณนะที่กลับมา"

            เฉินเล่อเงยหน้าขึ้นมอง ทั้งคู่ส่งยิ้มให้กัน ไม่ต้องเสแสร้ง ไม่ต้องฝืนทน เป็นรอยยิ้มที่เต็มไปด้วยความสุข

            "รักนะ"

            "รักมากเหมือนกัน"

            บอกรักแทนคำขอบคุณ ขอบคุณที่พยายามอย่างที่เคยบอกไว้ ขอบคุณที่กลับมาหากัน

 




 

ตอนนี้ทีแรกตั้งชื่อไม่ถูกว่าจะเอายังไง แต่น้องบอกรักก็เอาเป็นปากแล้วกันเนอะ

ส่วนใครจองหนังสือช่วงนี้เราออกต่างจังหวัดนะคะวันหยุดนี้ จะตอบเมลอีกทีวันอาทิตย์ค่ะ

ทางไปจอง >>https://goo.gl/jiNTdu

ขอบคุณทุกคนที่เข้ามาอ่าน เจอกันตอนหน้าจ้า ตอนจบแล้วน้าาาาาา



ให้กำลังใจนักเขียน
นักเขียนได้รับกำลังใจแล้ว!
นักเขียนได้รับกำลังใจแล้ว 29 ครั้ง

นิยายที่ผู้อ่านนิยมอ่านต่อ

loading
กำลังโหลด...

648 ความคิดเห็น

  1. #582 peepatkk (@peepatkk) (จากตอนที่ 32)
    วันที่ 1 กันยายน 2562 / 22:46
    เป็นแฟนกันแล้วเย้ๆๆๆๆ
    #582
    0
  2. #479 Modlele (@Modlele) (จากตอนที่ 32)
    วันที่ 10 กรกฎาคม 2560 / 09:50
    ฮืออออออน่าร้ากกกกกกกกกกกกกก จะจบแล้วหรอฮืออออออออ
    #479
    1
    • #479-1 xxmaarnficxx (@xxmaarnficxx) (จากตอนที่ 32)
      1 เมษายน 2561 / 11:24
      เขินนนนนน้องขอเป็นแฟนเองด้วย
      #479-1
  3. #478 GKYON (@mooguz) (จากตอนที่ 32)
    วันที่ 8 กรกฎาคม 2560 / 09:33
    น่ารัก น่ารัก มีแต่คำน่ารักเต็มไปหมด น้องเล่อน่ารักมากจนทนไม่ไหวแล้ว พี่แจมินก็เลยต้องแอบลวนลามแอบเนียนอยู่เรื่อยไง ช่างพูดช่างจา ช่างน่ารัก
    #478
    0
  4. #476 tairtaetae (@tairtaetae) (จากตอนที่ 32)
    วันที่ 8 กรกฎาคม 2560 / 00:01
    น่ารักที่สุดเลยยยยยย ในที่สุดก็บอกรักในที่สุดก็ตกลงเป็นแฟนกันฮือออออใกล้จะจบแล้วรู้สึกใจหายเบาๆ สู้ๆนะคะไรท์
    #476
    0
  5. #475 wyn (จากตอนที่ 32)
    วันที่ 7 กรกฎาคม 2560 / 22:34
    น้องเล่อคือความน่ารักทั้งหมดฮรื่ออออ

    เขาเป็นแฟนกันแล้วว โอ้ยยย

    ถ้าเรื่องนี้จบต้องคิดถึง นานะขี้ดุกับเด็กกาฝากแน่ๆ

    เป็นคาแรคเตอร์ที่ชอบที่สุดเลย ฮรื่ออออ
    #475
    0
  6. #474 tletle4143 (@tletle4143) (จากตอนที่ 32)
    วันที่ 7 กรกฎาคม 2560 / 20:27
    ฮือออ น่ารักกกก ไรท์สู้ๆๆๆนะคะ
    #474
    0
  7. #473 chenlelele (@chenlelele) (จากตอนที่ 32)
    วันที่ 7 กรกฎาคม 2560 / 20:25
    โง้ยยยยน่ารักกกกกกกโว้ย อ่านแล้วคิดถึงแจมินเลยอ่ะฮรึกกกก T^T
    #473
    0
  8. #472 untitled025 (@caqx9299) (จากตอนที่ 32)
    วันที่ 7 กรกฎาคม 2560 / 20:24
    เค้าเปงแฟนกันแล้วค่าาา หอมความรักเหลือเกินนนน อบอุ่นไปหมด
    #472
    0