[NCT] After 5 p.m. (minle)

ตอนที่ 1 : 01 : Eyes

  • เนื้อหานิยายตอนนี้เปิดให้อ่าน
  • View : 1,341
    จำนวนคนให้กำลังใจ : 73 ครั้ง
    18 ธ.ค. 59




01

 

            มาอีกแล้วเหรอ

            นาแจมินได้แต่พ่นลมหายใจอย่างเหนื่อยหน่าย เมื่อกลับมาจากโรงเรียนแล้วเจอกับเด็กที่ถูกพ่อแม่ทิ้งนั่งจับปากกาทำหน้าเคร่งเครียดอยู่บนพื้นหน้าโต๊ะทีวี เย็นป่านนี้แล้วทำไมถึงยังมานั่งหน้าสลอนอยู่ที่นี่อีก

            "พี่แจมิน" เงยหน้าขึ้นมองพร้อมกับเอ่ยเรียกชื่อที่ปลายเสียงเบาลงจนแทบจะหายไปกับสายลมเมื่อเจอสายตาดุๆ มองกลับมา

            แจมินไม่ได้ตอบอะไร เขาเดินอ้อมหลังโซฟาขึ้นบันไดไปยังห้องนอน โยนกระเป๋าลงพื้นก่อนทิ้งตัวลงบนที่นอน ยกแขนขึ้นก่ายหน้าผากแล้วถอนหายใจเป็นครั้งที่สองตั้งแต่กลับมาถึงบ้าน

            ทั้งที่เกิดเป็นลูกคนเดียวแท้ๆ แล้วทำไมต้องมาดูแลน้องชายที่ไม่ใช่สายเลือดเดียวกันด้วยก็ไม่รู้

            จงเฉินเล่อ ไอ้เด็กกาฝากต่างด้าว

            แต่ถึงจะบ่นไปก็เท่านั้น ยังไงคุณแม่ผู้แสนใจดีที่สุดในปฐพีของเขาก็พร้อมจะรับเลี้ยงน้องชายนอกคอกคนนี้ไว้อยู่แล้ว เฉินเล่อไม่ใช่เด็กกำพร้า ไม่ใช่ว่าไม่มีพ่อแม่ ซ้ำยังเป็นผู้มั่งคั่งจากเซี่ยงไฮ้เสียด้วยซ้ำ แต่เพราะงานจึงย้ายมาอยู่เกาหลี พ่อแม่ของเฉินเล่อมักจะกลับดึกเป็นประจำ บางวันไม่กลับบ้านก็มี ส่วนพี่ชายอยู่ที่เซี่ยงไฮ้ บินมาเยี่ยมอยู่บ่อยครั้ง และวันไหนที่ไม่มีใครอยู่บ้านเฉินเล่อก็มักจะมาฝังตัวอยู่ที่บ้านเขา

            ทำไมถึงเป็นเขาน่ะเหรอ ก็เพราะบ้านเราอยู่ตรงข้ามกันน่ะสิ

            ก๊อก ก๊อก ก๊อก

            คิดยังไม่ทันไรความน่ารำคาญที่สุดในชีวิตก็มาขัดขวางความสงบสุข

            แจมินลุกขึ้นไปเปิดประตู สีหน้าเบื่อหน่ายทำให้ผู้มาเยือนยิ่งหงอ ก้าวถอยหลังไปตั้งหลักอย่างระแวดระวัง แต่เฉินเล่อยังแย้มรอยยิ้มบางๆ พยายามสานมิตรสัมพันธ์อย่างทุกที แล้วมันก็ไม่ได้ผลเหมือนทุกทีเช่นกัน

            "คุณแม่ให้ลงมาตามไปกินข้าว"

            นี่เป็นอีกอย่างที่แจมินไม่ชอบใจ จะโทษเฉินเล่อก็ไม่ได้ ถ้าจะโทษต้องโทษแม่ของเขานี่แหละ มีอย่างที่ไหนให้เด็กที่รู้จักไม่กี่ปีมาเรียกว่าแม่

            "เดี๋ยวลงไป"

            ประตูตรงหน้าปิดดังปังทันทีเมื่อสิ้นเสียง เฉินเล่อได้แต่ยืนกระพริบตาปริบๆ ฉงนสงสัยกับมนุษย์สัมพันธ์ที่แย่แสนแย่ของแจมิน

            ทำไมถึงได้ชอบทำหน้าเหมือนโกรธใครอยู่ตลอดเวลาใส่กันนักก็ไม่รู้

 

            บรรยากาศบนโต๊ะอาหารไม่รื่นเริงเท่าที่ควร เพราะคุณแม่ทิ้งให้แจมินกับเฉินเล่ออยู่ด้วยกันตามลำพัง แล้วสองคนนี้เคยอยู่ด้วยกันได้ตลอดรอดฝั่งซะที่ไหน คนหนึ่งกินไปเล่นโทรศัพท์ไป ส่วนอีกคนก็กินไปเหล่มองพี่ชายนอกสายเลือดไป จนคนโดนมองชักเหลืออดทำเสียงดุใส่

            "มองอะไร"

            "เปล่า" ปากตอบไปอย่างนั้นแต่ตายังมองไม่เลิก ก็เขาน่ะชินแล้ว โดนแจมินทำสีหน้าสายตาและน้ำเสียงแบบนี้ใส่ประจำ ถึงจะน่ากลัว แต่จริงๆ แล้วพี่ชายคนนี้ใจดีจะตายไป

            "เปล่าก็เลิกมอง"

            เฉินเล่อหลุบตาลงต่ำ เขี่ยข้าวในจานเล่น แต่แล้วก็เหลือบขึ้นไปมองแจมินใหม่ อยู่ๆ ก็เข้าใจคำว่าคนเดียวไม่เหงาเท่าสองคนขึ้นมาซะงั้น อยากคุยแต่อีกคนไม่สนใจ เขาควรจะหาเรื่องอะไรมาคุยกับแจมินดี เรื่องอะไรที่ชวนคุยแล้วพี่ชายคนนี้จะไม่ทำท่าโมโหใส่

            "ขนตาพี่แจมินยาวจัง" บอกด้วยสำเนียงเปล่งๆ ตามประสาชาวต่างชาติพร้อมกับยิ้มหวานให้

            แจมินหันขวับไปมองคนพูดแล้วก็ได้แต่อ้าปากค้าง มันนึกคำด่าไม่ออก อยู่ๆ ก็โผงอะไรออกมาแบบไม่มีที่มาที่ไปเป็นประจำ

            ความจริงแล้วแจมินก็ไม่เคยด่าเฉินเล่อต่อหน้าเลยสักครั้ง มีแต่ทำหน้านิ่งๆ ตาดุๆ ใส่ ยิ่งเห็นคนน้องมองกลับมาตาแป๋วทำหน้าซื่อๆ อมยิ้มน้อยๆ แล้วยิ่งว่าอะไรไม่ลง เพราะอะไรเขาก็ไม่เข้าใจตัวเองเหมือนกัน

            "กินข้าวไป" แล้วก็ได้แต่ออกปากสั่งก่อนก้มหน้าก้มตากินมื้อเย็นของตัวเองต่อไป

 

            น้องก็ไม่ใช่ ญาติก็ไม่ใช่ ทำไมแม่ต้องมาบังคับให้สอนเด็กนี่ทำการบ้านด้วยก็ไม่รู้ แล้วที่เห็นทำหน้าเครียดๆ ตอนเขากลับมาถึงบ้านนั่นคือทำไม่ได้ใช่ไหม หน้ากระดาษมันถึงได้ว่างเปล่าขนาดนี้

            "พี่แจมิน" เฉินเล่อเรียกเสียงอ่อย ทำเอาคนที่นั่งเท้าคางอย่างเซ็งๆ กรอกตาไปมา

            ตรงนี้อธิบายตั้งสองรอบแล้ว ทำไมถึงไม่เข้าใจสักที

            ถึงจะบ่นอยู่ในใจแต่แจมินก็ยังอธิบายใหม่อีกรอบ วิชาประวัติศาสตร์เป็นอะไรที่ค่อนข้างยากสำหรับชาวต่างชาติ ซึ่งที่จริงไม่ว่าวิชาไหนที่เป็นภาษาเกาหลีก็ยากไปหมดนั่นแหละสำหรับเฉินเล่อ พูดยังไม่ค่อยจะคล่อง ทักษะด้านการอ่านตีความนี่โยนทิ้งไปได้เลย

            "ปีหน้าจะสอบเข้าที่เดียวกับพี่แจมิน"

            แจมินเหลือบตามองแล้วเหยียดยิ้ม ภาษาเกาหลียังไม่คล่องริอาจจะสอบเข้าโรงเรียนเดียวกับเขา สอบอีกสิบปีก็คงไม่ผ่านหรอกจงเฉินเล่อ

            "เอาตรงนี้ให้มันรอดก่อนมั้ย" ยิ้มดูถูกเต็มที่ แต่คนอย่างเฉินเล่อรู้เรื่องซะที่ไหน แจมินยิ้มให้ทั้งทีต้องยิ้มตอบให้กว้างเป็นสองเท่า

            เห็นคนที่สื่อสารด้วยสายตาไม่รู้เรื่องทำเอาแจมินถอนหายใจทิ้งอีกรอบ วันนี้เฉินเล่อทำเขาอายุสั้นลงไปกี่ปีแล้วเนี่ย

            "ตั้งใจฟังด้วย"

            "อื้มๆ" พยักหน้ารับถี่ๆ ในขณะที่แจมินส่ายหน้าระอา รอบที่สามแล้วจะเข้าใจหรือเปล่าก็ไม่รู้      

            เวลาแจมินอธิบายเฉินเล่อจะชอบจ้องมอง มองด้วยความตั้งใจ มองด้วยแววตาใสซื่อ มองจนคนพูดเองรู้สึกประหม่า สุดท้ายเลยโดนแจมินดุเข้าอีกจนได้

            "ดูตามหนังสือไปดิ จะมองหน้าอะไรนักหนา" ประโยคหลังเสียงแผ่วจนเฉินเล่อต้องก้มหน้าแอบอมยิ้ม ให้แจมินเห็นไม่ได้หรอก เดี๋ยวได้โกรธหัวฟัดหัวเหวี่ยงอีก

            แต่จะว่ายังไงก็เหมือนเข้าหูซ้ายทะลุหูขวา บอกไม่ให้มองเฉินเล่อก็ยังมองอยู่ดี แถมไม่มองเปล่า ยังพูดจาด้วยสำเนียงกระท่อนกระแท่นจนน่าโมโหอีก

            "ตาสวยจัง"

            "ถ้ายังอยากให้สอนก็หยุดพูดซะ" คนโดนขู่ปิดปากฉับ ก้มหน้ามองหนังสือทำท่าตั้งใจเรียนเหมือนเดิม

            แต่ก็แป๊บเดียวเท่านั้นแหละ ผ่านไปไม่กี่นาทีเฉินเล่อก็กลับมาสนใจคนสอนมากกว่าเนื้อหาในหนังสือเหมือนเดิม ก็เวลาแจมินกำลังตั้งใจกำลังสักอย่างมันดูเท่สุดๆ ไปเลย อย่างเช่นตอนนี้

            พอโดนจ้องนานๆ เข้าแจมินก็หยุดพูด ยกแขนขึ้นมาเท้าคางกับโต๊ะจ้องตาเฉินเล่อกลับ เป็นสายตานิ่งๆ ดุๆ เอกลักษณ์ประจำตัว แน่นอนว่ามันดูน่ากลัว แต่ครั้งนี้เฉินเล่อกลับไม่กลัวมัน

            สายตาที่ดูมีเส่นห์แบบนี้จะไปกลัวได้ยังไง

            เวลาผ่านไปเนิ่นนานอย่างกับโดนมนต์สะกด ไม่รู้ว่าใครสะกดใคร ทว่าทั้งสองกลับไม่มีใครยอมละสายตาออกจากกัน

            เฉินเล่อยกยิ้มบางๆ ที่แฝงไปด้วยความประหม่า ผิดกับอีกคนที่ยังปั้นหน้านิ่งเหมือนรูปสลักที่ไม่มีชีวิต แจมินอาศัยจังหวะนี้ลอบสำรวจใบหน้าของคนที่ไม่ค่อยได้มองอย่างเต็มตาบ่อยนัก ปากนิดจมูกหน่อย ตาที่ยิ้มกว้างๆ ทีก็เหลือแค่ขีดเดียว หน้าตาแบบเด็กดื้อ ยิ่งถ้าได้เซตผมหน้าม้าด้านหน้าขึ้นเมื่อไรจะดูเป็นเด็กแสบเพิ่มขึ้นอีกสิบเท่า

            ถึงจะดูรั้น แต่จะว่าไปมันก็...น่ารักดี

            "เฉินเล่อ วันนี้มีคนอยู่บ้านด้วยมั้ยลูก" เหมือนโดนปลุกให้หลุดออกจากภวังค์

            ทั้งคู่สะดุ้งตัวเบาๆ ก่อนหันหน้าไปทางอื่นเมื่อคุณแม่เดินเข้ามา เฉินเล่อยิ้มเอ๋อๆ เพราะไม่ทันได้ฟังคำถามจนคุณแม่ต้องทวนอีกรอบถึงจะตอบได้

            "เดี๋ยวกลับไปนอนบ้านครับ สามทุ่มพ่อกับแม่ก็กลับมาแล้ว"

            "เหรอจ้ะ แล้วเป็นไง การบ้านเสร็จหรือยัง"

            "อ่ะ ครับ" เฉินเล่อปิดสมุดการบ้านทันทีเมื่อถูกถาม ก็ที่คุณแม่ให้แจมินมาช่วยสอนน่ะ ยังไม่ถึงไหนเลย

            คุณแม่พยักหน้าพอใจพร้อมกับที่แจมินลุกหนีไปนั่งที่โซฟาหน้าทีวี นี่ก็สองทุ่มแล้ว บางทีเขาคงได้เวลากลับบ้านแล้วเหมือนกัน

            เฉินเล่อบอกลาคุณแม่ก่อนหอบสมุดหนังสือเดินผ่านหน้าทีวี ความจริงเขาควรจะเดินอ้อมข้างหลังมากกว่า แต่เพราะอยากลาคนบางคนเลยพยายามเอาตัวเข้าไปอยู่ในสายตา ทว่ามันก็เท่านั้น ก็แจมินมองมาทางเขาซะที่ไหน เอาแต่เล่นมือถือลูกเดียว

            สุดท้ายเลยต้องเดินคอตกกลับบ้านเหมือนทุกที






แต่ละตอนของเรื่องนี้อาจจะสั้นไปหน่อยไม่ว่ากันเนอะ

ฟิคเรื่องนี้จะดำเนินเรื่อยๆ เฉื่อยๆ นะคะ อยากลองแต่งในแบบที่แจมินค่อยๆ รู้สึกกับเล่อทีละนิดๆ

คาดว่าคงได้อัพอาทิตย์ละตอนเพราะสปีดเราค่อนข้างช้า

ยังไงก็ฝากด้วยน้า ขอบคุณมากค่า



ให้กำลังใจนักเขียน
นักเขียนได้รับกำลังใจแล้ว!
นักเขียนได้รับกำลังใจแล้ว 73 ครั้ง

นิยายที่ผู้อ่านนิยมอ่านต่อ

loading
กำลังโหลด...

648 ความคิดเห็น

  1. #634 mildjin21_ (@mildjin21_) (จากตอนที่ 1)
    วันที่ 17 สิงหาคม 2563 / 06:02
    อีกสักรอบ คิดถึง;-;
    #634
    0
  2. #632 aratre (@aratre) (จากตอนที่ 1)
    วันที่ 12 กรกฎาคม 2563 / 18:44
    ตามมาจาก เด็กพระราชา
    #632
    0
  3. #625 Pupshine (@Pupshine) (จากตอนที่ 1)
    วันที่ 25 เมษายน 2563 / 01:06
    น่ารักมากค้าบบบบ
    #625
    0
  4. #596 ปงจี้ (@mayupong-111) (จากตอนที่ 1)
    วันที่ 10 กุมภาพันธ์ 2563 / 00:51
    น้งค้าบบบบ น่ารักขนาดนี้พี่แจมจะต้องตกหลุมรักหนูค่ะ!!!
    #596
    0
  5. #587 Topaz-Chenle (@Topaz-Chenle) (จากตอนที่ 1)
    วันที่ 15 มกราคม 2563 / 07:17
    นายเเจมอย่างดุ
    #587
    0
  6. #585 iamsiriworada (@iamsiriworada) (จากตอนที่ 1)
    วันที่ 22 กันยายน 2562 / 16:47
    กลับมาอ่านอีกทีก็ยังเขิน ชอบบบ
    #585
    0
  7. #552 peepatkk (@peepatkk) (จากตอนที่ 1)
    วันที่ 1 กันยายน 2562 / 19:04
    นานะแสนดุเลยครับ แงง
    #552
    0
  8. #504 xxmaarnficxx (@xxmaarnficxx) (จากตอนที่ 1)
    วันที่ 31 มีนาคม 2561 / 15:56
    แม่พี่แจมใจดีจัง
    #504
    0
  9. #500 snowontherainyday (@zendettr) (จากตอนที่ 1)
    วันที่ 11 มีนาคม 2561 / 23:08
    ว่าวซ่า พี่แจมสายดุ
    #500
    0
  10. #496 มิมิมุง (@shinersgleaming) (จากตอนที่ 1)
    วันที่ 1 กันยายน 2560 / 20:57
    โง้ยยย น่าร้ากกกกกกกก
    #496
    0
  11. #221 Love~N (@24112000) (จากตอนที่ 1)
    วันที่ 6 เมษายน 2560 / 23:20
    พี่นานะสนใจน้องเล่อหน่อยซี่~ ; _ ;
    #221
    0
  12. #157 cmaxx. (@cmxxxx) (จากตอนที่ 1)
    วันที่ 20 มีนาคม 2560 / 00:00
    ฮืออออ ทำไมมมมน่ารักกกกกจังงเยยยยแงงงงงงงงง
    #157
    0
  13. #138 ssxq_ (@satacha) (จากตอนที่ 1)
    วันที่ 16 มีนาคม 2560 / 15:13
    แจมินไม่ชอบน้องเล่อมาหาพี่ก็ได้ค่ะ ;/////;
    #138
    0
  14. #98 pployprae (@mooguz) (จากตอนที่ 1)
    วันที่ 19 กุมภาพันธ์ 2560 / 22:57
    ทำไมอ่านแล้วรู้สึกชอบรุนแรง แจมินคนหน้าบึ้ง ฮึก น้องเล่อนี่ก็ช่างกล้าเหลือเกิน พี่เขาดุ ยังไปแอบมองเขาอีก /-/
    #98
    0
  15. #64 -❀imnickii' (@-nicknickynick) (จากตอนที่ 1)
    วันที่ 31 มกราคม 2560 / 12:31
    อยากจะจิ้มตาแจมินซะจริงทำเป็นเข้มอะไรขนาดน้านนน555555
    #64
    0
  16. #59 ` ลี เฟลทเชอร์ (@BumbleB18) (จากตอนที่ 1)
    วันที่ 30 มกราคม 2560 / 14:21
    โอ้ยน่ารักมากเลย-/-
    #59
    0
  17. #43 プラェ●pεar (@rikomiyagi) (จากตอนที่ 1)
    วันที่ 29 มกราคม 2560 / 20:59
    จะดุน้องทำไมนักหนาหา?~ นาแจมินน
    ดูซืนเองเขาออกจะชื่นชมเรา
    เอะอะเดี๋ยวชมๆอยู่ตลอดด 555555
    อะไรจะแลื้มพี่เขาขนาดนั้นนะยัยเด็กน้อยเลอเล่ออ~
    #43
    0
  18. #41 PRT...freezzen (@freezzen) (จากตอนที่ 1)
    วันที่ 29 มกราคม 2560 / 20:57
    พี่แจมินเย็นชาจังเลยคร่ะ อย่าดุน้องนักซี่ ~ 55555 แอบขำที่พี่เค้าได้แต่บ่นในใจ สงสารเค้านะคะ โอ๋ๆ
    #41
    0
  19. #18 Rain'Run (@peemmoddang) (จากตอนที่ 1)
    วันที่ 3 มกราคม 2560 / 23:37
    โอ้โหววววอ่านเรื่องนี้แล้วเราสัมผัสได้กับคำว่าคนซึนอย่างถ่องแท้เลยค่ะ ฮื่อออออ
    เหนื่อยจิตเหนื่อยใจแทน คือน้องเล่อแบบซื่อมากจนทำอะไรก็ดูน่ารักตะมุตะมิไปหมดอ่ะ ขนาดพี่เค้าดุน้องยังยิ้มซื่อๆมาให้เลย งื้ออออ น่าร้ากกก ส่วนพี่แจมก็โอ้โหเย็นชามากกกกกก นี่คนหรือน้ำแข็งตอบทีค่ะ 555555 แบบโคตรซึนอ่ะ ในใจก็บ่นงู้นงี้งั้นว่ารำคาญ แต่เอาเข้าจริงๆก็ไม่เคยไล่น้องไปสักครั้งอ่ะโอ๊ย ความนาแจมมินนี้ ;---;
    #18
    0
  20. #11 ★゙ คุณนายคิม'' (@boulder) (จากตอนที่ 1)
    วันที่ 26 ธันวาคม 2559 / 04:30
    อ่านแล้วเหนื่อยแทนแจมิน 5555555
    เฉินเล่อเรื่องนี้นี่มันหน้ามึนจริงๆอะ แบบไม่รู้เรื่องสุด
    ถึงรู้เรื่องก็เหมือนไม่รู้เรื่องจริงๆอยู่ดี
    #11
    0
  21. #7 mooxke' (@__pumba) (จากตอนที่ 1)
    วันที่ 23 ธันวาคม 2559 / 01:34
    สนุกมากเลยค่ะ ชอบมากกกก ติดตามเลย;-;
    #7
    0
  22. #6 THE JOO (@taehyung95zz) (จากตอนที่ 1)
    วันที่ 22 ธันวาคม 2559 / 17:20
    กรี๊ดดดดดดดดด ชอบค่ะ ชอบมากค่ะ รีบมาต่อไวๆนะค่ะ อยากติดตามมากกกกก มากกกกกกกกก แงงงงง
    #6
    0
  23. #5 mewloveexo (@mewloveexo) (จากตอนที่ 1)
    วันที่ 19 ธันวาคม 2559 / 04:57
    ชอบมากๆเลยค่ะฮือ T/////T แจมินดูมองน้องเป็นตัววุ่นวายแต่พอเอาเข้าจริงก็ยอมน้องหมดทุกอย่างเลย เล่อน่ารักมากๆๆๆๆๆๅๅๆ เดี๋ยวซักพักแจมิยต้องเปลี่ยนไปทีละนิดๆ เพราะความน่ารักของน้องแน่เลยแงงงงง คนน่ารักใครๆก็คงอยากรัก~
    #5
    0
  24. #4 xlnm_ (@minseok_xf) (จากตอนที่ 1)
    วันที่ 19 ธันวาคม 2559 / 03:40
    ฮืออออ ชอบบบ. แบบบบชอบมากกกก T///////T โคตรเขินพล็อตเรื่องแบบนี้ แค่เริ่มต้นก็หน้าติดตามแล้วอะ แงงงเราชอบคาแรคเตอร์น้องเล่อมาก แบบมากกกๆๆ เราชอบมากจริงๆแงง แลดูมันต้องเข้มข้น รอนะคะ เราชอบฟิคฟีลอลอุ่น(หรือเปล่า)รอนะคะ รอวันที่พี่แจมินจะเลิกรัมไยน้องซักที สู้ๆค่า เป็นกำลังใจให้น้าาา เลิ้บบ
    #4
    0
  25. #3 pangxyz (@pangxyz) (จากตอนที่ 1)
    วันที่ 18 ธันวาคม 2559 / 21:04
    ชอบเรื่องที่ค่อยเป็นค่อยไปแบบนี้จังเลยค่ะ มันดูอบอุ่นแปลกๆอะ ชอบน้องเล่อเรื่องนี้ด้วย ดูน่ารักจัง น่าเอ็นดูววว อยากเอามาเลี้ยงเองที่บ้านอะ แล้วพี่แจมินจะเย็นชาไปไหนคะเดี๋ยวก็ตกหลุมรักน้องแบบถอนตัวไม่ขึ้นหรอ ไรท์สู้ๆนะ รออ่านอยู่จ้า
    #3
    0