[NCT] After 5 p.m. (minle)

ตอนที่ 2 : 02 : Cheek

  • เนื้อหานิยายตอนนี้เปิดให้อ่าน
  • View : 925
    จำนวนคนให้กำลังใจ : 67 ครั้ง
    24 ธ.ค. 59



02

 

            วันนี้เฉินเล่อก็มาอีกแล้ว ไม่ใช่ว่าแจมินเห็นเจ้าตัว แต่เพราะรองเท้านักเรียนที่ถอดไว้หน้าบ้านต่างหาก เขาจำมันได้ นึกแล้วก็เผลอพ่นลมหายใจ มาได้ทุกวี่ทุกวัน ไม่เบื่อบ้างหรือยังไง

            ลูกชายเจ้าของบ้านตีสีหน้าเบื่อหน่ายไม่ต่างจากทุกทีที่รู้ว่ามีแขกกิตติมาศักดิ์ของคุณแม่อยู่ในบ้าน แต่เมื่อเดินเข้ามาถึงห้องนั่งเล่นกลับไม่พบใครเลยนอกจากกระเป๋าเป้สีน้ำเงิน จนได้ยินคนคุยกันดังมาจากห้องครัวนั่นแหละแจมินถึงได้คลายความสงสัย

            ว่าแต่เข้าไปทำอะไรในนั้น เขาหมายถึงเฉินเล่อน่ะนะ

            โผล่หน้าเข้าไปในห้องครัวก็เจอคุณแม่กำลังสอนเฉินเล่อหั่นแครอทอยู่ ท่าทางดูคล่องแคล่วดี แต่สภาพแครอทที่ได้ไม่เป็นชิ้นเป็นอันสักเท่าไร

            "พี่แจมิน" พอรู้ว่าใครมาเฉินเล่อก็หยุดมือ เงยหน้าขึ้นมอง เอ่ยเรียกพร้อมกับแย้มยิ้มบางๆ

            แต่แจมินก็คือแจมิน เคยเมินยังไงก็ยังเมินกันอยู่อย่างนั้น นอกจากจะไม่ยิ้มตอบยังถอนหายใจใส่แล้วเดินอ้อมไปหาคุณแม่แทน

            'พี่แจมิน' เจอหน้ากันครั้งแรกของวันต้องพูดคำนี้ก่อนทุกที เขาจำชื่อตัวเองได้หรอกน่าจงเฉินเล่อ

            "ทำคิมบับเหรอ" หลังจากกวาดตามองวัตถุกับอุปกรณ์แจมินก็พอจะเดาออก

            "ใช่แล้ว" แต่เขาถามแม่ทำไมเด็กกาฝากนี่ถึงตอบแทนล่ะเนี่ย

            เพราะขี้เกียจคุยด้วยแจมินเลยเดินเลี่ยงไปล้างมือที่ซิงค์ หยิบผ้ากันเปื้อนมาใส่ กำลังจะร่วมวงแต่ที่ว่างที่เหลืออยู่ดันเป็นข้างๆ เด็กนั่นซะนี่

            ไม่ได้อยากจะอยู่ข้างๆ หรอกนะ แต่มันก็ช่วยไม่ได้

            แจมินเข้าไปยืนข้างๆ เฉินเล่อ หยิบแตงกวามาหั่นโดยไม่พูดอะไร เขาเคยช่วยแม่ทำกับข้าวอยู่หลายครั้ง แค่หั่นผักสบายมากอยู่แล้ว

            "พี่แจมินเก่ง" เฉินเล่อทำตาโต มองแจมินที่หยิบจับอะไรก็ดูคล่องแคล่วไปหมด

            "..." แต่แจมินกลับเลือกที่จะเงียบ

            "หั่นเท่ากันมหดเลย"

            "..."

            "สวยด้วย"

            "..."

            "สอนผมมั่งดิ"

            "ก็ให้แม่สอนไปสิ" พอได้ยินว่าให้สอนแจมินก็ละส่ายตาจากแตงกวาทันที ว่าจะไล่ให้ไปเรียนกับแม่แต่พอเงยหน้าขึ้นมาดันเจอเฉินเล่อยืนยิ้มเอ๋อๆ อยู่คนเดียว ส่วนแม่กำลังง่วงกับไข่หวานอยู่หน้าเตา

            "สอนหน่อยนะ"

            "หั่นๆ ไปเถอะน่า" บอกปัดไปด้วยน้ำเสียงรำคาญสุดท้ายเฉินเล่อก็เลิกตื้อ

            จะหั่นแบบไหนก็หั่นไปเถอะ ยังไงก็ต้องเอาไปห่อ ตอนกินก็ยัดใส่ปาดเคี้ยวๆ กลืนเป็นอันจบ

 

            ช่วยกันทำเครื่องปรุงเสร็จทั้งสองก็โดนคุณแม่เชิญตัวออกจากห้องครัว แจมินเอากระเป๋าขึ้นไปเก็บบนห้องนอน เปลี่ยนเสื้อผ้าเป็นชุดลำลอง ลงมาที่ห้องนั่งเล่นอีกทีบนโต๊ะหน้าทีวีก็มีคิมบับที่พวกเขาช่วยกันทำวางรออยู่แล้ว

            ทันทีที่เฉินเล่อเห็นแจมินเดินมาหาก็ยิ้มแฉ่งจนตาหยี รีบขยับที่นั่งบนโซฟาตัวยาวให้คนพี่ แต่ก็นั่นแหละ คิดว่าแจมินจะนั่งเหรอ สุดท้ายก็เก้ออีกตามเคย

            แจมินนั่งที่โซฟาตัวเล็กข้างๆ เหลือบมองเฉินเล่อที่ยังส่งยิ้มมาให้ มองไปทีไรก็เห็นยิ้มตลอด ไม่เมื่อยปากบ้างหรือยังไง

            "ทำไมมานั่งกินตรงนี้" แจมินถามเสียงเข้มถึงสิ่งที่สงสัย ปกติต้องไปกินที่โต๊ะกินข้าวสิ

            "อยากดูรายการนี้" ตอบเสียงเจื้อยแจ้วพร้อมหยิบตะเกียบชี้ไปที่ทีวี

            แจมินส่ายหน้าเอือมระอาด้วยความรู้สึกขัดใจเล็กๆ จะทำตัวตามสบายไปแล้วนะเฉินเล่อ แม่เขาก็ดันยอมตามใจอีก ถ้าทำโต๊ะเลอะเทอะขึ้นมาเชื่อเถอะว่าเขาจะทิ้งให้เด็กนี่ทำความสะอาดคนเดียว

            "กินแล้วนะ"

            "อืม"

            อยากกินก็กินไปเถอะ มาถึงขนาดนี้แล้วไม่จำเป็นต้องขออนุญาตเจ้าบ้านอย่างเขาแล้วมั้ง

            ได้รับคำอนุญาตเฉินเล่อก็ยิ้มกว้างจนตาเป็นขีด ใช้ตะเกียบไล่ไปตามคิมบับเพื่อเลือกชิ้นที่ถูกใจ แต่ชิ้นที่อยากกินดันอยู่ตรงกลางนี่สิ ถ้าหยิบชิ้นนี้มากินจะโดนแจมินว่าเอาไหมนะ

            เพราะกลัวโดนดุเลยแอบหันไปมอง แล้วก็เป็นไปตามคาด แจมินจ้องมาที่เขาเขม็ง ถ้าหยิบขึ้นมากินจริงต้องโดนตีมือแน่ๆ งั้นเปลี่ยนเป็นชิ้นที่อยู่ริมก่อนก็ได้

            คิมบับชิ้นใหญ่ถูกส่งเข้าปาก เฉินเล่อเคี้ยวตุ้ยๆ จนแก้มอูมออกมา ทั้งยังหันไปทำตาโตใส่แจมินเพื่อบอกว่าอาหารที่พวกเขาช่วยกันทำนี้มันอะไรแค่ไหน

            แต่ก็เท่านั้นแหละ โดนเมินอีกเหมือนเคย

            ใช้เวลาไม่นานคิมบับในจานก็เหลืออยู่ไม่กี่ชิ้น คนพี่นั้นกินเงียบๆ ผิดกับคนน้องที่กินไปส่งเสียงในลำคอไปไม่ต่างกับนักชิมในรายการอาหารจนแจมินเผลอหันไปมองอยู่หลายรอบ

            มองแล้วก็เห็นแก้มอูมๆ ตอนเด็กนี่กำลังเคี้ยว แก้มขาวๆ ที่ขยับไปมาคล้ายก้อนอะไรสักอย่าง แล้วอยู่ๆ ความคิดหนึ่งมันก็ผุดเข้ามาในหัว

            ก้อนขาวๆ นั่นมันจะนิ่มเหมือนโมจิไหมนะ

            แจมินเผลอมองเฉินเล่อตอนเคี้ยวอยู่หลายครั้งจนต้องส่ายหน้าแรงๆ ไล่ความคิดประหลาดนั่นออกไป ปกติก็กินข้าวด้วยกันออกจะบ่อย จะมาสงสัยกับแก้มนั่นทำไมตอนนี้ก็ไม่รู้

            ผลักกันกินไปเรื่อยๆ จนคิมบับในจานเหลืออยู่สองชิ้น แจมินคีบขึ้นมาหนึ่งชิ้นโดยเหลือชิ้นที่ใหญ่กว่าเอาไว้ เฉินเล่อจึงคีบเข้าปากอย่างไม่ลังเล

            แก้มขาวๆ อูมขึ้นมาอีกครั้ง มันขยับดุ๊กดิ๊กไปมา หนำซ้ำคนเคี้ยวยังทำหน้าตื่นตาตื่นใจไม่เลิก นี่กินไปตั้งหลายชิ้นแล้วยังไม่ชินกับรสชาติอีกหรือยังไง

            รายการทีวีก็น่าดู แต่สำหรับแจมินตอนนี้คนข้างๆ ก็น่าสนใจไม่หยอก มองแก้มเฉินเล่อไปความคิดประหลาดก็ไหลเข้ามาในหัวไม่หยุดหย่อน

            โมจิหรือมาร์ชเมลโล่ แก้มของเด็กนี้จะเหมือนอย่างไหนมากกว่ากันนะ

            ก่อนที่สมองจะคิดได้ทันร่างกายก็ได้สั่งการไปแล้ว แจมินยื่นมือออกไปก่อนจะใช้นิ้วชี้จิ้มก้อนขาวๆ ดุ๊กดิ๊กนั่น จนเฉินเล่อหันมามองนั่นแหละถึงได้รู้ตัว แล้วก็เหมือนกับเวลาถูกหยุดเอาไว้

            แจมินยังค้างนิ้วที่จิ้มแก้มเฉินเล่อไว้อยู่อย่างนั้น ในขณะที่คนน้องได้แต่กระพริบตาปริบๆ ด้วยความฉงนสงสัย

            "เอ่อ"

            "เอ่อ...เอาจานไปเก็บก่อนนะ" ก่อนที่เฉินเล่อจะได้พูดอะไรออกมาแจมินก็ลุกพรวดคว้าจานเดินหายไปทางห้องครัว ในขณะที่จนโดนจิ้มแก้มยังนั่งอ้าปากเหวออยู่ที่เดิม

            เฉินเล่อยังงงไม่หาย มองตามพฤติกรรมของคนพี่แล้วต้องหลุดขำ ปกติแจมินแทบไม่แตะตัวเขาเลยด้วยซ้ำ แล้ววันนี้กินยาเขย่าขวดมากไปหรือไงถึงเอานิ้วมาจิ้มแก้มกัน คิดกี่ตลบก็ยังไม่เข้าใจอยู่ดี

 

            แจมินหายเข้าไปในครัวร่วมครึ่งชั่วโมงได้ ยังงงกับตัวเองไม่หายที่อยู่ๆ ไปจิ้มแก้มเฉินเล่อแบบนั้น พอเอาจานมาเก็บเลยล้างจานที่กองพะเนินอยู่ในอ่างไปด้วยเลย ต้องหาอะไรทำให้ใจมันสงบ เพราะตั้งแต่เดินออกจากห้องนั่งเล่นใจมันก็เร็วอย่างกับรัวกระสุนปืนกล ไม่ใช่เพราะเกิดความรู้แปลกๆ อะไรขึ้นมาหรอกนะ แค่รู้สึกตกใจกับตัวเองเท่านั้นเอง

            ออกจากห้องครัวอีกทีเฉินเล่อก็หลับไปแล้ว นั่งเอนหัวพิงโซฟาคอพับไปด้านข้าง ส่วนคุณแม่หายขึ้นไปชั้นบนตั้งแต่ที่บอกว่าจะล้างจานให้ แล้วจะเอาไงเด็กนี่ดี ปลุกแล้วไล่กลับบ้านไปเลยดีไหม

            แจมินเดินไปยืนอยู่ตรงหน้าเฉินเล่อ มองใบหน้ายามหลับใหลที่ได้เห็นอยู่เป็นประจำ ก็เด็กนี่น่ะขี้เซาจะตาย บ่อยครั้งที่ชอบมาหลับคาโซฟาบ้านเขา ปกติแล้วแม่จะเป็นคนปลุก แต่ตอนนี้แม่ไม่อยู่

            มองคนที่หลับอยู่แล้วก็เกิดความสงสัยขึ้นมาในใจ มันคงเป็นความรู้สึกจากจิตใต้สำนึกที่พยายามข่มเอาไว้ แต่เมื่อไรที่มีโอกาสมันก็ไอ้ความสงสัยบ้าๆ นั้นก็ชอบผุดขึ้นมาทุกครั้ง

            อยากรู้ก็ต้องพิสูจน์สิแจมิน...ไอ้ความสงสัยบ้าๆ นั่นมันบอกกับเขาแบบนี้

            แจมินย่อตัวลง ใช้มือค้ำหัวเข่าเอาไว้  ทั้งที่ก่อนหน้านี้เกือบจะได้รู้ความจริงแล้วแท้ๆ แต่ดันลืมความรู้สึกตอนนั้นไปเสียได้ ถ้าใครรู้ความคิดบ้าๆ ของเขาคงโดนหัวเราะเยาะแน่ๆ

            ยังไม่รู้เลยว่าแก้มขาวๆ นั่นเป็นโมจิหรือมาร์ชเมลโล่กันแน่

            แจมินยื่นมืออกไปข้างหน้าโดยไม่คิดไตร่ตรองอะไรให้ปวดหัว ตอนนี้แนเล่อกำลังหลับ แค่ลองเอ่อ...จับแก้ม คงไม่เป็นไรหรอกมั้ง

            "เฉินเล่อหลับอีกแล้วเหรอ"

            แต่ยื่นมือไปยังไม่ทันถึงตัวคุณแม่ก็ดันส่งเสียมาเสียก่อน แจมินรีบยืดตัวขึ้นด้วยท่าทางตื่นตระหนกก่อนจะรีบทำตัวให้เปลี่ยนปกติ หันไปมองคุณแม่ชะเง้อมองมาจากตีนบันได

            ทำตัวเหมือนคนกำลังทำความผิดเลยนะแจมิน

            "ชวนน้องขึ้นไปนอนบนห้องไป"

            แจมินเบิกตามองคุณแม่พร้อมกับส่ายหน้า เรื่องอะไรจะให้เด็กนี่ขึ้นไปนอบนเตียงเขา ไม่มีทางซะหรอก

            "เดี๋ยวคุณลุงก็กลับมาแล้ว ให้นอนตรงนี้ไปนั่นแหละ ผมขึ้นห้องก่อนนะ" พูดจบก็หันหลังให้คนหลับคอพับบนโซฟาเดินตรงไปทางบันได

            คนเป็นเป็นได้แต่ส่ายหน้าอย่างเหนื่อยหน่าย ตอนแจมินเดินผ่านเลยอดไม่ได้ฝาดมือเข้าที่หัวไหล่แรงๆ สักที หวงของแถมเอาแต่ใจ ทำตัวสมกับเป็นลูกคนเดียวจริงๆ

 


 

 


สุขสันต์วันคริสต์มาสอีฟค่ะ ^^



ให้กำลังใจนักเขียน
นักเขียนได้รับกำลังใจแล้ว!
นักเขียนได้รับกำลังใจแล้ว 67 ครั้ง

นิยายที่ผู้อ่านนิยมอ่านต่อ

loading
กำลังโหลด...

648 ความคิดเห็น

  1. #635 mildjin21_ (@mildjin21_) (จากตอนที่ 2)
    วันที่ 17 สิงหาคม 2563 / 06:12
    เเจ้มน้องเป็นซาลาเปาอ้วงงง
    #635
    0
  2. #597 ปงจี้ (@mayupong-111) (จากตอนที่ 2)
    วันที่ 11 กุมภาพันธ์ 2563 / 00:52
    พี่แจมินเอ้ย ขนาดนี้เลยนะ65555555555555555
    #597
    0
  3. #553 peepatkk (@peepatkk) (จากตอนที่ 2)
    วันที่ 1 กันยายน 2562 / 19:06
    ซึนมากกกกกก แต่อยู่ๆไปจิ้มแก้มน้องเฉยเลย 555555555555555
    #553
    0
  4. #505 xxmaarnficxx (@xxmaarnficxx) (จากตอนที่ 2)
    วันที่ 31 มีนาคม 2561 / 16:04
    แก้มน้องน่าจิ้มจนทนไม่ไหวเลยใช่มะ
    #505
    0
  5. #292 ploy ploylovelyGirl (@pasel) (จากตอนที่ 2)
    วันที่ 12 พฤษภาคม 2560 / 19:21
    แจมิน หนูซึนมากลูกรู้ตัวมั้ยยย
    #292
    0
  6. #222 Love~N (@24112000) (จากตอนที่ 2)
    วันที่ 6 เมษายน 2560 / 23:27
    ซึนหนักมากกก
    #222
    0
  7. #158 cmaxx. (@cmxxxx) (จากตอนที่ 2)
    วันที่ 20 มีนาคม 2560 / 00:04
    แหมมมมพี่แจมมีความซึย
    #158
    0
  8. #139 ssxq_ (@satacha) (จากตอนที่ 2)
    วันที่ 16 มีนาคม 2560 / 15:19
    แจมิ๊นนนนนน ทำไมหนูซึนงี้ล่ะลูก
    #139
    0
  9. #112 limitlessme (@limitlessme) (จากตอนที่ 2)
    วันที่ 5 มีนาคม 2560 / 04:21
    ชอบตรงอยากรู้ว่าเปนโมจิหรือมาร์ชเมลโล่
    #112
    0
  10. #99 pployprae (@mooguz) (จากตอนที่ 2)
    วันที่ 19 กุมภาพันธ์ 2560 / 23:06
    พิแจมิ้นนนนน ยั่มมาเนียน คิดอะไรกับน้อง พูดมา
    จู่ๆมาสงสัยอะไรกับแก้มน้อง
    ไอคนปากแข็งเอ้ย
    #99
    0
  11. #65 -❀imnickii' (@-nicknickynick) (จากตอนที่ 2)
    วันที่ 31 มกราคม 2560 / 12:38
    แหมมมมอยากพิสูจน์แก้มเพราะความสงสัยหรืออยากทำอะไรกันนแน่คะะพี่แจมินนของน้องเฉินเล่ออ
    #65
    0
  12. #60 ` ลี เฟลทเชอร์ (@BumbleB18) (จากตอนที่ 2)
    วันที่ 30 มกราคม 2560 / 14:30
    ตีเลยค่ะคุณแม่ 55555
    #60
    0
  13. #46 プラェ●pεar (@rikomiyagi) (จากตอนที่ 2)
    วันที่ 29 มกราคม 2560 / 21:06
    อีกนิดเดียวเองง คุณแม่ก็...เข้ามาได้จังหวะพอดี!
    พี่แจมืนคนซึนเลยอดได้พิสูจน์แก้มของน้องเขาเลยย
    #46
    0
  14. #45 プラェ●pεar (@rikomiyagi) (จากตอนที่ 2)
    วันที่ 29 มกราคม 2560 / 21:05
    อีกนิดเดียวเองงง
    #45
    0
  15. #44 PRT...freezzen (@freezzen) (จากตอนที่ 2)
    วันที่ 29 มกราคม 2560 / 21:03
    ตลกแจมิน 555555 มันสงสัยอะไรขนาดนั้นอ่ะเธ๊อออ คืนนี้จะนอนหลับมั้ยยังไม่ได้พิสูจน์เลยว่าเหมือนอะไร โอ๊ยย ความซึนของพี่แก ไม่ไหวๆ
    #44
    0
  16. #19 Rain'Run (@peemmoddang) (จากตอนที่ 2)
    วันที่ 3 มกราคม 2560 / 23:57
    โอ๊ยยยยยขำในความซึนนี้ของนาแจมมมมโธ่ถังงงงโคตรคนซึนอ่ะบอกเลยยยย ไหนบอกรำคาญ ไม่คิดไรนู้นนี่นั่น แต่-อาการสงสัยว่าแก้มน้องนุ่มไหมแล้วจะพิสูจน์นี่คืออะไรอ่ะ 555555555 นี่ๆจะบอกอะไรให้นะนาแจมคนที่เค้ารำคาญกันอ่ะ ไม่อยากรู้หรอกนะว่าแก้มอีกคนอ่ะนุ่มเหมือนโมจิหรือมาร์ชเมโล่มากกว่ากัน ฮิ้ววววววว~ ชอบก็บอกว่าชอบเซ่ คลปากแข็ง 555555
    #19
    0
  17. #13 SOONO9 (@SOONO9) (จากตอนที่ 2)
    วันที่ 28 ธันวาคม 2559 / 17:14
    นาแจมินนน โคตรซึน...แบบในใจคัดค้านเต็มที่ว่ารำคาญน้องงั้นไม่ชอบน้องงี้ แต่กลับมีความคิดว่าน้องเค้าน่ารัก แก้มจะนิ่มมั้ยจนถึงขั้นลืมตัวจนไปจิ้มแก้มน้องอ้ะ! ว้อยยย โคตรจะซึนเลยอะ
    #13
    0
  18. #12 ★゙ คุณนายคิม'' (@boulder) (จากตอนที่ 2)
    วันที่ 26 ธันวาคม 2559 / 04:39
    ตลกแจมินนนนน 55555555 มือกระตุกสินะแบบนี้อะ
    ตอนที่น้องหลับนี่ก็คิดอยู่ว่าถ้าแจมินจับ นางจะตื่นไหม แกล้งหลับรึเปล่างี้
    คือถ้าแกล้งหลับ แล้วแจมินได้จับแก้มจริงๆ จะรู้สึกยังไงเนี่ย
    แต่เฉินเล่อเรื่องนี้น่ารักมาก นึกหน้าออกเลยตอนน้แงแสดงสีหน้าแต่ละอย่างออกมา
    #12
    0
  19. #10 mewloveexo (@mewloveexo) (จากตอนที่ 2)
    วันที่ 25 ธันวาคม 2559 / 20:10
    แจมินอาจจะเข้าใจผิด คิดว่าไม่ชอบน้องจริงๆแล้วเธอหมั่นเขี้ยวน้องมากต่างหาก อิอิ T/////T จู่ๆก็จิ้มแก้มน้อง สติไม่อยู่กับตัว เนี่ยทำไปโดยไม่ใช่สมองใช้แต่หัวใจ น้องน่ารักเกินห้ามใจใช่ม้า
    #10
    0
  20. #9 THE JOO (@taehyung95zz) (จากตอนที่ 2)
    วันที่ 25 ธันวาคม 2559 / 09:37
    อยากบีบก็บีบเลยคะ เค้าก็อยากรู้ >___<
    #9
    0
  21. #8 xlnm_ (@minseok_xf) (จากตอนที่ 2)
    วันที่ 24 ธันวาคม 2559 / 21:31
    อ๋อยยย พี่นานะซึนมากอะ อะไรกันคะ แงน่ารักเป็นบ้าาา น้องเล่อนะน้องเล่อ พี่นานะนี่ก็เมิ๊นเมิน ใจร้ายใจดำจริงๆ ระวังน้องโกรธขึ้นมาจริงๆนะ;___;ฮือ แต่ก็เนอะนี่คือจงเฉินเล่อ555555555555สนุกมากค่ะ ชอบบบ รอนะคะ เป็นกำลังใจให้ค่าา
    #8
    0