กลรักละลายใจ (ขณะนี้กำลังปรับพล็อตใหม่นะคะ)

ตอนที่ 12 : บทที่ 11 หึง ? หวง ? หรือทวงสิทธิ์ (แบบลงพล็อตใหม่) 100 ค่ะ

  • เนื้อหานิยายตอนนี้เปิดให้อ่าน
  • View : 1856
    จำนวนคนให้กำลังใจ : 5 ครั้ง
    8 ก.พ. 55



          ‘ แกมันบ้า! ทำไมทำอะไรไม่ปรึกษาก่อน

 โอ๊ย! ฉันไม่รู้จะด่ายังไงเลยเอลิซ่ากุมขมับ

อย่างเหลืออด สบตากับภัณน์ธิชาที่ดูเหมือนว่า

จะช็อคไปแล้ว เมษามองภาพเพื่อนทั้งสองคนที่

ปรากฏอยู่บนหน้าจอคอมพิวเตอร์อย่างเข้าอก

เข้าใจเพราะถ้าเธอเป็นสองคนนั้นก็คงมีอาการ

แบบนั้นแน่นอน


            ฉันรับมือหมอนั่นไหวน่ะ ฉันอายุสามสิบ

เอ็ดแล้วนะ ผู้ชายแนวไหนฉันก็เคยคบมาแล้ว ฉัน

เอาตัวรอดได้


            ไม่สนหรอกว่าแกจะรับมือเขาไหวหรือ

เปล่า แต่ฉันอยากรู้ว่าผีอะไรเข้าสิงให้แกไปทำ

บ้าๆแบบนั้น ไหนบอกว่าจะขึ้นคาน โธ่เอ๊ยถ้าแก

เกิดอยากลงจากคานก็ไม่น่าจะทำวิธีนี้นะ หรือว่า

แกชอบเค้า! ’ เอลิซ่าชะงักค้างไปแล้วทำหน้า

ตื่นๆ ภัณน์ธิชาที่ยังคงช็อคอยู่ได้แต่กระพริบตา

ปริบๆมองเมษาที่นิ่งอึ้งอยู่นั้นผ่านจอคอมพิวเตอร์



            บ้า...บ้า แกคิดอะไรบ้าๆ ลิซ่า ที่ฉันทำไป

เพราะมีเหตุผลของฉัน ฉันจะไปชอบหมอนั่นได้

ยังไง ผู้ชายที่เห็นแก่ผลประโยชน์ตัวเองแบบนั้น

 เลอะเทอะ


            เฮ้อ...แกทำเอาฉันช็อคเลยว่ะเม ภัณน์ธิชาพูดขึ้นหลังจากที่เริ่มจับเค้ามูลอะไรได้บ้างแล้ว


            พวกเรากลับไปเมื่อไหร่แกโดนซักฟอก

แน่ๆ เตรียมใจไว้เลย เอลิซ่ากล่าวคาดโทษเพื่อน

รัก ก่อนจะหยุดการสนทนาลง เมษาโคลงหัวไป

มาเบาๆแล้วกดออกจากโปรแกรม


            โครก โครก


            เสียงท้องร้องดังขึ้นเมษาก่อนถอนหายใจ

เฮือกใหญ่ออกมา เธอต้องมาทนหิวแบบนี้เพราะ

ไอ้หมอนั่นคนเดียว  ป่านนี้ไม่รู้จัดการผู้หญิงของ

ตัวเองเสร็จหรือยัง


เมษาเดินลงบันใดสักพักก็ชะงักภาพที่เธอกับเขาจูบกันเมื่อครู่แวบขึ้นมาเมษาสะบัดหัวแรงๆ


            “ ฮึ่ย ! คนบ้าเอ๊ย ทำเอาประสาทหลอน!


             “ คุณเม เป็นอะไรหรือเปล่าคะ ” สาวใช้

หน้าใหม่ถามเธออย่างเป็นห่วง


            “ เปล่าจ้ะ เธอเป็นเด็กใหม่เหรออายุครบ

สิบแปดหรือยัง ” เมษาถาม เพราะดูท่าทางยัง

เด็กอยู่เลยสักประมาณสิบหกปีได้มั้ง


            “ ไม่เชิงค่ะ หนูชื่อแก้วตา คุณเมเรียกแก้ว

ก็ได้ค่ะ หนูเป็นหลานป้าบัวแม่บ้านที่นี่น่ะค่ะ ว่า

แต่คุณผู้ชายคนเมื่อกี้เป็นแฟนคุณเมหรือคะ

 ทำไมเขาถึง...” แก้วตาเอามือปิดปากอย่างตกใจ

ที่เผลอพูดอะไรออกไป


            “ เขาทำไมแก้ว ” เมษาถามเสียงดุ


            “ เอ่อ... ” แก้วตาอึกอัก ไม่กล้าบอก


            “ อยากเห็นฉันเป็นคนโง่หรือแก้วที่ถูก

ผู้ชายสวมเขาน่ะ ” เมษางัดไม้นี้ขึ้นมาใช้เพราะรู้ดี

ว่าลูกผู้หญิงด้วยกันน่าจะเห็นใจกันในเรื่องแบบ

นี้

            “ แต่มันไม่สมควร ”


            “ สมควรอย่างยิ่งถ้าจะทำให้ฉันหูตาสว่าง

 บอกมาเถอะ”

            “ พวกเขาจูบกันค่ะ!!


            เมษานิ่งไปเกือบนาที

            “ คุณเมคะ คุณเม ” แก้วตากร้องเรียก

เมื่อเห็นว่าเจ้านายตนไร้การตอบสนอง


            “ ฉันจะออกไปข้างนอกไม่กลับหลายวัน

ถ้าคุณแม่ฉันกลับมาก็บอกให้ด้วย ถ้ามีอะไรเกิด

ขึ้นฉันรับผิดชอบเอง ” เมษาสั่งเสียงเรียบแล้ว

เดินขึ้นห้องตัวเองไปเก็บเสื้อผ้าใส่กระเป๋าแล้ว

เดินออกมายังรถของตัวเอง


            ลืมสนิทว่า กุญแจรถเธอถูกยึดไว้หนึ่ง


เดือนเต็มๆ เมษาหัวเสียอย่างที่ไม่เคยเป็นมาก่อน

 อาจเป็นเพราะเธอยังไม่ได้กินข้าวและที่สำคัญก็

คือ

            ไอ้บ้านั่นกล้าผิดสัญญากับเธอ!!!

           

 

            “ คุณทำแบบนี้ทำไมกานต์ ” พศินถามจิ

นรกานต์เสียงห้วน หลังจากที่เขาลากเธอมาคุย

กันที่ร้านกาแฟแห่งหนึ่งใกล้ๆ


            “ ทำไมคะ แต่ก่อนกานต์จูบศินก็ไม่เคยว่า

กานต์สักคำ เพราะนังนั่นใช่ไหมที่ทำให้คุณ

เปลี่ยนไปแบบนี้!!! ” จินรกานต์ตะโกนดังลั่นร้าน

แม้จะไม่มีลูกค้าสักคนแต่พนักงานประจำร้าน

สองคนก็ซุบซิบกัน


จินรกานต์จะพูดต่อแต่ก็ต้องเงียบกริบเมื่อคนที่
ไม่เคยขัดใจเธอมองเธอ
ด้วยสายตาเย็นชา มันทำให้จินรกานต์
ไม่กล้าเปล่งเสียงอะไรออกไปทั้งสิ้นแม้กระทั่งสบตาก็ไม่
กล้า

“ ผมขอยุติความสัมพันธ์ระหว่างเราเพียงเท่านี้ ”

จินรกานต์ทำท่าจะตะโกนเถียงออกมา 
แต่พอเจอสายตาของพศินก็เงียบอีกรอบ

“ คุณมีคนอื่นผมรู้มาตลอด เพราะฉนั้นคุณกลับไปหาคู่นอนของคุณซะ
แล้วอย่ามายุ่งวุ่นวายอะไรกับผมและครอบครัวอีก โชคดี
             ” พศินพูดจบก็เดินออกจากร้านเลยโดยไม่ลืมวางเงินไว้ด้วย
แม้จะยังไม่ทันได้ซื้ออะไรก็ตาม 


--------------



เวลาผ่านไปสามวันแล้วเรื่องราวยังคงเงียบกริบ!

 เมษาปิดหนังสือพิมพ์แล้ววางลงบนโต๊ะ มือเล็กๆหยิบแก้วช็อคโกแลตร้อนขึ้นมาจิบด้วยใบหน้าไร้อารมณ์ ดวงตากลมโตเหล่มองไปยังโทรศัพท์มือถือที่ถูกปิดไว้ครู่ใหญ่ก่อนจะตัดสินใจละสายตาออกมา

ไอ้คุณชายเฮงซวยนั่นผิดสัญญาไปสองข้อแล้ว บ้าจริงๆ เธอไม่ชอบคนผิดคำพูดเลย นี่ได้ทะเบียนสมรสไปได้ดั่งใจแล้วนี่นะคงจะจัดการอะไรต่อมิอะไรอยู่ล่ะสิ เมษาเข่นเขี้ยวในใจแล้วเดินไปสำรวจความเรียบร้อยที่กระจกบานใหญ่ ใบหน้าหวานถูกแต่งแต้มอ่อนๆด้วยโทนชมพู ริมฝีปากบางๆฉาบด้วยลิปกลอสกลิ่นลูกพีท ร่างเล็กสวมชุดง่ายๆไม่ได้ดูโดดเด่นแต่ชวนมองดวงตากลมๆจ้องกระจกไม่วางตาเพราะกำลังจินตนาการหน้าคนต้นเหตุขึ้นมา

“ หึ คิดว่าคนอย่างฉันสามารถโดนผู้ชายหลอกได้หรือไง ”

เมษาทำหน้ายักษ์ใส่กระจกก่อนจะรีบออกไปจากคอนโดอย่างรวดเร็ว

 

ณ คฤหาสน์คินภานุรักษ์

หมู่นี้อารมณ์ดีจริงๆนะครับ นายน้อย นายโหดเอ่ยแซวพลางมองเจ้านายที่กำลังฮัมเพลงไปเช็คหุ้นไปอย่างไม่สังหรณ์ใจอะไรเลย

“ แน่นอน เพราะป๊าคืนทุกอย่างให้ฉันครบหมดแล้ว ”

“ แล้วคุณหนูคนนั้นล่ะครับ ”

พศินเอียงหน้ามามองคนถามก่อนจะเลิกคิ้วเหมือนพยายามนึกว่าคุณหนูคนไหน

“ แกหมายถึงใคร ”

“ โธ่ นายน้อย...นายน้อยเพิ่งจดทะเบียนกับเธอไม่กี่วันก็ลืมแล้วเหรอครับ ”

“ ถ้าแกอยากให้ฉันอารมณ์ดีต้องอย่าพูดถึงผู้หญิงคนนั้นอีก มันทำให้ฉันไม่สบอารมณ์ ” พศินตอบไปทั้งที่ไม่รู้เลยว่า ผู้หญิงคนนั้น ได้ยินทุกประโยค ทุกคำพูด

“ เธอจะเสียใจเอานะครับ นายน้อยเอาแต่สนใจแต่เรื่องเงินๆทองๆ ”

“ เงียบซะ ”

เมษายิ้มเย็นอยู่หน้าห้องเธอได้ยินทุกประโยคอย่างชัดเจน ไอ้คุณชายเฮงซวยนี่กล้าลืมสัญญาที่ให้เธอไว้ยังไม่พอ ยังลืมเธออีก กล้าหาญมาก! เมษาทำท่าว่าจะเปิดประตูเข้าไปแต่สะดุ้งเมื่อรู้สึกว่ามีคนสะกิดด้านหลังเบาๆ พอหันไปก็พบว่าคนที่สะกิดเธอนั้นคือผู้หญิงคนหนึ่งกำลังเอียงหน้ามองเธออย่างสงสัย แต่เธอยังไม่ทันพูดอะไรก็เป็นฝ่ายถูกถามเสียก่อน

“ คุณเป็นใครคะ ” แพรลลินถามอย่างสงสัย หรือจะเป็นแฟนใหม่พี่ศิน? แล้วยัยปรอทแรงสูงโดนพี่เธอสลัดออกได้แล้วเหรอแรงขนาดนั้น  ถ้าคนนี้เป็นแฟนใหม่พี่เธอจริงๆล่ะก็ถูกยัยปรอทนั่นรังควานไม่จบแน่ๆ

“ เอ่อ... ” เมษาอึกอักเพราะไม่รู้จะตอบสถานะของตัวเองไปดีหรือเปล่า พลางนึกตำหนิตัวเองที่ไม่ยอมส่งสายสืบมาก่อนว่าตลอดสามวันคุณชายที่นี่เขาทำอะไรไว้บ้างเธอจะได้คิดบัญชีถูก ดูจากรูปร่างหน้าตาของผู้หญิงคนนี้สรุปได้เลยว่าดีกว่ายัยจินรกานต์ราวฟ้ากับเหว แล้วยิ่งเธอเห็นใบหน้าสวยซื่อๆของแพรลลินยิ่งทำอะไรไม่ถูก เพราะเธอคนนี้ดูน่าทะนุถนอมจริงๆขนาดเธอเป็นผู้หญิงเธอยังสามารถรู้สึกได้

“ มาหาพี่ศินหรือคะ ” แพรลลินเปลี่ยนคำถามเมื่อเห็นว่าเมษาเงียบไปนานแถมยังมีสีหน้าปั้นยากที่จะบอกเธออีก

“ เอ่อ...ค่ะ ”

“ ทำไมไม่เข้าไปล่ะคะ ให้ลินเรียกให้ไหม ” แพรลลินเสนอ แล้วทำท่าจะเปิดประตูเข้าไปแต่เมษาก็ขยับตัวขวางเอาไว้ ยิ้มอ่อยๆ

“ ไม่เป็นไรค่ะ เดี๋ยวมาวันหลังดีกว่า ”

 เมษาตอบเลี่ยงไปแต่ยังไม่ทันถึงสามวินาทีประตูเจ้าปัญหาก็เปิดออก เมษาที่หันหลังให้ประตูอยู่ค้างอยู่ท่าเดิมไม่ยอมหันไป และสองวินาทีต่อมาก็ยืนยันได้ว่าคนที่เปิดประตูก็คือสามีทางนิตินัยของเธอนั่นเอง

พศินมองหลังเล็กๆที่ยืนหันหลังให้เขาอยู่อย่างตกใจ ก่อนจะมองเลยไปที่น้องสาวบุญธรรมของเขาที่มองเขาด้วยแววตาอยากรู้

“ พี่อยากได้กาแฟ ” พศินเอ่ยขึ้นมองไปทางน้องสาวที่ทำหน้ามุ่ยลงอย่างเซ็งๆ เพราะรู้ดีว่าเป็นการไล่ทางอ้อม และเมื่อน้องสาวเดินหายออกไปเขาก็ตวัดแขนเล็กๆเข้ามาในห้องพร้อมทั้งสั่งให้บอดี้การ์ดตัวดีออกไป และตอนนี้เหลือเพียงแค่เมษากับพศินเท่านั้น เมษาสะบัดแขนออกจากมือแข็งๆนั่นแล้วกอดอกเงยหน้าสบตาอีกฝ่ายอย่างคาดโทษ

“ ทำไมไม่ทำตามสัญญา ” เมษาถามเสียงห้วน

“ สัญญาอะไร ” พศินถามเรียบๆ แต่จริงๆแล้วพอจะรู้ว่าสัญญาที่ว่านั้นคืออะไร แต่คนอย่างพศินไม่ยอมให้อะไรมาผูกมัดเขาได้หรอก เธอเป็นเพียงหมากตัวหนึ่งสำหรับเขาเท่านั้น

เมษาเม้มปากแน่น มองคนไร้สัจจะด้วยแววตาแข็งๆ

“ อย่าให้ต้องสาธยาย ฉันไม่ชอบพูดอะไรซ้ำซาก ตอบฉันมาอย่างเดียวว่าทำไมไม่ทำตามสัญญา!

พศินมองหญิงสาวตรงหน้าอย่างหน่ายๆ ก่อนจะแกล้งเลิกคิ้วถามด้วยใบหน้ากวนๆ

“ ไหนล่ะสัญญา อ้อ ถ้าจะมาอ้างเรื่องที่สัญญาลมปากก็กลับไปเถอะ ผมไม่ชอบโดนใครกล่าวหาทั้งที่ไม่มีหลักฐาน ”

“ เลว! ถ้าคุณเลวกับฉันแบบนี้ฉันจะเลวกับคุณบ้าง! ” เมษาสวนกลับอย่างไม่ปรานี และอาศัยจังหวะที่พศินเผลอเข้าไปทุ่มตัวพศินจนลงไปจุกอยู่กับพื้น

“ ฉันไม่หย่ากับคุณแน่นอน!ท่องเอาไว้ได้เลย!!!! คุณจะทนกับฉันไปจนวันตาย! ” เมษาพูดจบเดินออกไปจากห้องทันที และเมื่อเธอเปิดประตูก็พบว่าคนที่สะกิดเธอนั้นยืนทำหน้าตื่นอยู่แล้วและด้วยความที่เธอเพิ่งโมโหคนข้างในมาทำให้เมษาบอกสถานะตัวเองไป

“ ไม่ว่าคุณจะเป็นอะไรกับคนลวงโลกนั่น ฉันขอบอกไว้เลยว่าฉันคือภรรยาของเขา คุณออกจากวงจรเขาซะเถอะ ผู้หญิงดีๆอย่างคุณไม่ควรมาถูกผู้ชายคนนี้หลอกฟรี ”

แพรลลินยิ้มแห้งๆ ก่อนจะพยักหน้าเบาๆ

“ คุณก็เป็นผู้หญิงที่ดีนี่คะ ”

เมษาเลิกคิ้วนิดหน่อย ก่อนจะหัวเราะออกมาความหงุดหงิดหรือโมโหที่มีมาหายวับไปเมื่อเจอเพื่อนหญิงที่ถูกชะตา

“ ไม่มั้งคะ ต่อจากนี้ไปคงจะยิ่งแย่กว่านี้อีก แต่ว่าคุณตัดใจเถอะ ไอ้คุณชายเฮงซวยน่ำม่เหมาะกับผู้หญิงอย่างคุณหรอก ”

“ นี่ยังไม่กลับไปอีกเหรอ!ออกไปจากบ้านผมเดี๋ยวนี้! ” เสียงพศินตะโกนลั่นออกมาจากห้องทำให้แพรลลินหน้าเหวอเพราะพี่ชายเธอไม่เคยออกไปไล่ใครตรงๆแบบนี้มาก่อนแถมยังไม่รักษาภาพพจน์ใดๆทั้งสิ้น เมษายักไหล่เดินผ่านแพรลลินไปโดยไม่พูดอะไรอีก

“ ลินชอบภรรยาพี่จัง ทั้งน่ารัก ดูเป็นมิตร ฉลาด และทันคน ” แพรลลินเอ่ยขึ้นเมื่อเดินเข้าไปนั่งตรงข้ามกับพศินที่เบ้หน้าอย่างคลื่นไส้

 “ ทำไมทำหน้าแบบนั้นล่ะ จะบอกให้รู้เอาไหมว่าภรรยาของพี่ดูดีกว่าแฟนเก่าพี่เป็นไหนๆ จะว่าไปเรื่องเป็นมายังไงคะ ”

“ มันเรื่องของเด็กหรือไง ไปๆ พี่จะทำงาน ” พศินไม่สนใจแพรลลินอีก ทำให้คนที่อยากรู้ต้องเดินคอตกออกจากห้องไปอย่างช่วยไม่ได้

 

หลังจากที่เมษาออกจากคฤหาสน์ของสามีจอมลวงโลกก็มานั่งกินเค้กระบายอารมณ์อยู่ร้านประจำแล้วจู่ๆก็เหมือนนึกอะไรได้

คืนนี้มีงานเลี้ยงต้อนรับพี่ภัทรนี่นา พระเจ้าเธอลืมเสียสนิท! ร่างบางเปิดกระเป๋าเงินใบกะทัดรัดออกมาหยิบธนบัตรวางลงบนโต๊ะก่อนจะรีบกลับคอนโดไปอย่างรวดเร็ว

 

“ ต้อนรับเข้าสู่ประเทศไทยย้อนหลังค่ะ ” เมษายื่นช่อดอกไม้ช่อโตให้ติภัทรที่กำลังยืนคุยกับเพื่อนหนุ่มทั้งสองอยู่ซึ่งสองคนนั้นก็คือวรวิทย์กับพศินที่หันมามองเมษาเป็นตาเดียว

เมษาในชุดราตรีสั้นเกาะอกสีครีมประดับมุกสีขาวแซมด้วยลูกไม้เล็กๆแต่ดูอ่อนหวานรับกับใบหน้าที่สวยหวานอยู่แล้ว ผมสีช็อคโกแลตจัดทรงไว้อย่างสวยงามโดยมีกิ๊บเม็ดมุกเล็กๆประดับอยู่ให้เข้ากับชุดยังคงลืมมองไปยังเพื่อนอีกสองคนที่ขนาบข้างพี่ภัทรของเธออยู่

ติภัทรรับช่อดอกไม้แล้วขำออกมา

“ ไม่เห็นต้องหอบเอามาให้ยุ่งยาก แค่มาก็ดีใจแล้ว ” ติภัทรยังคงคุยกับเมษาต่อโดยไม่ทันสังเกตเพื่อนของตนเช่นกันจนเมษาดันเหลือบไปสบตาพศินเข้าถึงกับใบ้รับประทาน

“ ไม่คิดว่าคุณรู้จักเพื่อนผมนะเมษา ”

“ นั่นสิ คุณไปรู้จักมันตอนไหนกันเม ” เมษาหันไปมองอีกเสียงหนึ่งก็พบว่าเป็นวรวิทย์แฟนเก่าคนล่าสุดเธอนั่นเอง

“ นี่คุณรู้จักมันสองคนด้วยเหรอ ” ติภัทรถามมองหน้าทั้งสามคนสลับกันไป

“ รู้ค่ะ คนแรกวิทย์เขาเป็นแฟนเก่าเม ส่วนอีกคนคุณศินสามีของเม”

 สามี!!!!!

ให้กำลังใจนักเขียน
นักเขียนได้รับกำลังใจแล้ว!
นักเขียนได้รับกำลังใจแล้ว 5 ครั้ง

189 ความคิดเห็น

  1. #183 jeabkiss (@jeabkiss) (จากตอนที่ 12)
    วันที่ 9 กุมภาพันธ์ 2555 / 18:53
    เจอกันพร้อมหน้าเลยที่นี้
    #183
    0
  2. #182 *เฟมีลน้อย* (@KOABUA) (จากตอนที่ 12)
    วันที่ 3 กุมภาพันธ์ 2555 / 20:55
    ซาบายดีค๊า อัพๆๆๆ^^b
    #182
    0
  3. #181 jeabkiss (@jeabkiss) (จากตอนที่ 12)
    วันที่ 2 กุมภาพันธ์ 2555 / 19:07
    สู้ สู้ จ๊ะน้องนัน
    #181
    0
  4. #43 jeab (จากตอนที่ 12)
    วันที่ 23 กุมภาพันธ์ 2553 / 21:17
    หุๆๆๆ เรียบร้อยไปซะแร้วววว



    ตื่นมามีกร๊๊ดแน่ๆๆๆๆๆๆๆๆ
    #43
    0
  5. #42 colonfil (@fancing) (จากตอนที่ 12)
    วันที่ 22 กุมภาพันธ์ 2553 / 17:14
    มาอัพไวๆนะค่ะ
    #42
    0
  6. #41 jub_jibss (@nu_jibss) (จากตอนที่ 12)
    วันที่ 22 กุมภาพันธ์ 2553 / 14:04
    อิอิเรื่องราวำลังเข้มข้น
    อัพด่วนเลยคร้าาาาาาา
    ลุ้นๆๆๆๆ
    #41
    0
  7. #39 jeabkiss (@jeabkiss) (จากตอนที่ 12)
    วันที่ 22 กุมภาพันธ์ 2553 / 10:42
    #39
    0
  8. #38 colonfil (@fancing) (จากตอนที่ 12)
    วันที่ 21 กุมภาพันธ์ 2553 / 21:40
    มาอัพไวๆนะค่ะ
    #38
    0
  9. #37 beebe (จากตอนที่ 12)
    วันที่ 21 กุมภาพันธ์ 2553 / 20:58
    รีบมาอัพต่อนะคะ รออ่านอยู่ หนุกมาก
    #37
    0
  10. #36 คนรักนิยาย (จากตอนที่ 12)
    วันที่ 21 กุมภาพันธ์ 2553 / 20:24



    รีบต่อน้าคร้า   อยากรู้จัง ว่าเป็นยังไง 


    อิอิ
    #36
    0
  11. #4 beebe (จากตอนที่ 12)
    วันที่ 22 กุมภาพันธ์ 2553 / 12:33
    รีบมาอัพๆ ๆ ไว ๆ นะค้า รออยู่
    #4
    0