กลรักละลายใจ (ขณะนี้กำลังปรับพล็อตใหม่นะคะ)

ตอนที่ 11 : บทที่ 10 ใครเหนือใคร ( แบบแก้พล็อตจ้า ) 100 เปอร์ค่ะ

  • เนื้อหานิยายตอนนี้เปิดให้อ่าน
  • View : 1502
    จำนวนคนให้กำลังใจ : 3 ครั้ง
    27 ม.ค. 55





“ คุณคิดจะทำอะไร! ” เมษาหันไปถามคู่กรณีทันทีที่รถแล่นออกไป หากแต่พศินไม่ตอบกลับเดินดุ่มๆเข้าคฤหาสน์ไปจนคนที่ถูกเมินสาวเท้าตามอย่างฉุนๆ

            “ หยุดเดี๋ยวนี้นะ! บอกฉันมาเดี๋ยวนี้! คุณ คุณ! ” เมษาตะโกนแล้ววิ่งไปดักหน้า ทางคนที่เดินหนีก็หยุดไม่ทันทำเอาร่างเล็กชนกับอกแกร่งอย่างจัง กลิ่นกายหอมอ่อนๆที่ต่างฝ่ายต่างเผอิญได้กลิ่นนั้นก็สะกดร่างทั้งสองร่างให้นิ่งครู่หนึ่งก่อนที่จะผละออกจากกันแล้วต่างฝ่ายต่างเสมองไปทางอื่นแก้เก้อ แต่เมษากลับตัดความรู้สึกแปลกๆเมื่อครู่ทิ้งไปแล้วเดินหน้าเข้าไปถามอีกฝ่ายใหม่อย่างเอาเรื่อง

            “ ถ้าอยากรู้มากนักก็จะบอกให้ว่า คุณทำให้จินรกานต์มาอาละวาดผมถึงที่ แถมขนข้าวของมาเตรียมที่จะค้างเป็นเดือนๆ มิหนำซ้ำการมาของหล่อนทำให้ผมและทุกคนรอบตัวหัวหมุนแทบทั้งคืน!          

            เมษานิ่งยืนฟังอีกฝ่ายเฉลยการมาในวันนี้จนจบ ก่อนที่จะหลุดขำออกมาชุดใหญ่

“ ฮ่าๆ โอ๊ย ขำจริง ฉันอยากจะบอกว่า สมน้ำหน้า มากๆ รู้ไหม ถ้าคุณจัดการบอกเลิกหล่อนดีๆตั้งแต่แรกก็สิ้นเรื่องไปนานแล้ว โอ๊ย เกิดมาไม่เคยพบเคยเจอผู้ชายแบบนี้ กับอีแค่บอกเลิกมันจะต้องยุ่งยากอะไรมากมาย ประสาท!

 คนที่ถูกว่าหันขวับไปจ้องร่างบางที่ขำตัวโยนราวกับจะกินเลือดกินเนื้อ เกิดมาเคยโดนผู้หญิงด่าที่ไหน แล้วสภาพปากของจินรกานต์เมื่อวานนั้นคงโดนอย่างที่เขาโดน   ดีที่ป๊าไม่อยู่ไม่อย่างนั้นเขาซวยหนักกว่าเดิม แล้วเรื่องเลิกกันนี่คงไม่ต้องไตร่ตรองและท่ามากไปกว่านี้แล้วเขาได้ตัดสินใจบอกเลิกหล่อนไปเรียบร้อยทันทีที่หล่อนอาละวาด

“ ถ้าเรื่องนั้นผมจัดการแล้ว ส่วนเรื่องที่คุณจุดชนวนให้หล่อนอาละวาดแบบนั้นผมยังจัดการไม่เสร็จเท่าไหร่ ” นัยน์ตาพราวระยับส่งตรงไปให้คนที่กำลังนั่งกอดออกมองเขาด้วยใบหน้าที่แสดงออกอย่างชัดเจนว่า...

  กล้าก็ลองดูสิ

“ ลืมอะไรไปหรือเปล่า ที่นี่ถิ่นฉัน คนที่เหนือกว่าคือฉันไม่ใช่คุณ ไอ้ที่จะมาจัดการฉันล้มเลิกไปซะ เพราะฉันเหนือกว่าคุณ! แล้วอยากจะบอกว่าอีกไม่นานแฟนของคุณคงได้แจ้นมาเอาตัวคุณกลับไปแน่ๆ ”  สิ้นประโยคเมษาก็ลุกขึ้นเดินไปห้องครัว เธอหยิบไอศกรีมโบราณรสข้าวโพดออกมาแท่งหนึ่งจากช่องฟรีสตู้เย็น ความเย็นของไอศกรีมโปรดนี้ทำให้สดชื่นขึ้นมากทีเดียว

 ------------

พศินเลิกคิ้วขึ้นเล็กน้อยแล้วเดินตรงเข้าไปหา ใบหน้าหวานที่ยังคงสนใจของโปรดอยู่ชะงักเมื่อเห็นว่าเขาไม่มีท่าทีว่าจะเกรงกลัวเลยสักนิดกับการข่มของเธอ พศินเดินเข้าไปใกล้มากขึ้นจนสามารถฉกไอศกรีมข้าวโพดที่เธอถืออยู่มากัดคำเล็กๆ เมษายืนนิ่งตาค้างเพราะเธอเกิดมาชาตินี้ยังไม่มีผู้ชายกล้าขนาดนี้ พศินเห็นร่างเล็กนิ่งไปก็ยักคิ้วให้ก่อนจะกัดไอศกรีมคำใหญ่ๆไว้แล้วโยนที่เหลือลงถังขยะไปพร้อมๆกับที่จงใจประกบริมฝีปากตนลงไป และดูเหมือนว่าร่างเล็กจะดิ้นพล่านยิ่งทำให้เขาสามารถป้อนไอศกรีมให้เธอได้ลิ้มรสด้วยกันถนัดขึ้นไปอีก ความหวานและเย็นของไอศกรีมเหมือนจะให้ความสดชื่นหากแต่กลับทวีความร้อนร้อนแรงขึ้นเรื่อยๆราวกับว่ากำลังปราบพยศของเจ้าของไอศกรีมแสนอร่อยให้อยู่หมัดเพียงจูบเดียว แล้วมันก็สำเร็จเมื่อคนที่ไม่เคยถูกปราบเริ่มสงบลงและเพื่อความแน่ใจพศินจงใจรุกต่ออีกรอบจนรู้สึกว่าเจ้าของไอศกรีมคนนี้หมดแรงสู้แน่แล้ว พศินถอนจูบตนออกมา ร่างเล็กๆทรุดไปกองอยู่กับพื้นหอบถี่ๆอยู่ที่พื้นครัว พศินยิ้มอย่างพอใจก่อนโน้มตัวลงไปกระซิบเสียงเบาที่ข้างหู

ใครเหนือใครกันแน่ครับคุณเจ้าสาว  พศินเดินออกไป ปล่อยให้เมษาที่สติเคว้งคว้างอยู่ทบทวนเหตุการณ์ และเมื่อเมษาดึงสติตนมาได้ครบก็ทุบพื้นครัวอย่างเจ็บใจ

รู้จักฉันน้อยไป ระวังตัวให้ดีเถอะ! เมษาคาดโทษเสร็จก็เดินขึ้นห้องไปทำความสะอาดปากตัวเองอย่างเดือดดาล

ทำยังไงดี! หมอนั่นทำเธอปากบวมเป่งเลย เมษาแทบลมจับเมื่อตอนนี้ปากของเธอบวมช้ำระบมไปหมด หมอนั่นมันตัวอันตรายอย่างที่เพื่อนเธอเตือนไว้จริงๆด้วย ให้ตายสิ เธอเสียท่าเขาไปดอกหนึ่งละ นี่เธอคิดผิดคิดถูกที่ไปล่อเขามาอยู่ทีนี่กันนะ

บ้าจริงๆ เลย!

เมษาขยี้ผมตัวเองอย่างฟุ้งซ่าน

ไม่คิดว่าจูบเมื่อกี้จะทำให้คุณคลั่งรักผมขนาดนี้

เมษาชะงักกึกหันไปมองที่ประตูก็พบว่าใบหน้ากวนโทโสยืนเด่นเป็นสง่าอยู่ เมษาพ่นลมหายใจออกมาอย่างสุดทน

ออกไปจากห้องฉันเดี๋ยวนี้!! เมษาตวาดใส่เสียงลั่น พศินยักไหล่ไม่รู้ร้อนรู้หนาว เขาเดินไปนั่งเล่นบนเตียงสีหวานอย่างไม่สนอกสนใจ

เตียงนี่กว้างดีจริงๆ พศินพึมพำ

“ จะออกไม่ออก คุณพศิน ”

“ ไม่!

 เมษาพยายามระงับสติอารมณ์ของตัวเองอย่างที่เป็นที่สุด เมษามองผู้ชายจอมโทโสอย่างครุ่นคิดในใจ

ถ้าเธอจดทะเบียนไปให้สิ้นๆเรื่อง...ใช่สิ! ถ้าเธอจดทะเบียนไปซะหมอนี่ก็จะหายไปจากวิถีชีวิตเธอแน่นอน แต่ว่ามันเท่ากับการที่เธอต้องใช้ตัวเองเข้าแลก เพราะเธอต้องใช้นามสกุลเขาจนชั่วชีวิต แต่ถ้าเธอไม่ยอมจดทะเบียนเชื่อได้เลยว่าไอ้หมอนี่ป้วนเปี้ยนหาเรื่องเธอไม่หยุดแน่! และเป็นเรื่องที่ยุ่งยากขึ้นเรื่อยๆชัวร์

ไม่น่าเลยจริงๆเธอไม่น่าทำอะไรสิ้นคิดเลย ยัยเมษาเอ๊ย เมษาทึ้งผมตัวเองอย่างโมโห                                                                                                                                                                                                                                                                                                                                                                                                                                                                                                                                                                                                                                                                                                                                                                                                                                                                                                                                                                                                                                                                                                                                                                                                                                                                                                                                                                                                                                                                                                                                                                                                                                                                                                                                                                                                                                                                                                                                                                                                                                                                                                                                                                                                                                                                                                                                                                                                                                                                                                                                                                                                                                                                                                                                                                                                                                                                                                                                                                                                                                                                                                                                                                                                                                                                                                                                                                                                                                                                                                                                                                                                                                                                                                                                                                                                                                                                                                                                                                                                                                                                                                                                                                                                                                                                                                                                                                                                                                                                                                                                                                                                                                                                                                                                                                                                                                                                                                                                                                                                                                                                                                                                                                                                                                                                                                                                                                                                                                                                                                                                                                                                                                                                                                                                                                                                                                                                                                                                                                                                                                                                                                                                                                                                                                                                                                                                                                                                                                                                                                                                                                                                                                                                                                                                                                                                                                                                                                                                                                                                                                                                                                                                                                                                                                                                                                                                                                                                                                                                                                 

เป็นบ้าอะไร ” พศินหันมามองเจ้าของห้องที่ระบายอารมณ์กับผมตัวเองอย่างขันๆ

ถูกจูบนิดจูบหน่อยทำมาเป็นโมโห ทั้งๆที่ก็ออกจะคุ้นเคยกับผู้ชาย เหอะ เล่นตัวเป็นที่หนึ่งเลยจริงๆ

“ ไปเอาใบจดทะเบียนมา ” เมษาสั่งเสียงขุ่นอย่างไม่ค่อยเต็มใจ แต่เพราะเป็นสิ่งที่เธอตัดสินใจแล้วเธอก็พร้อมที่จะเดินหน้าต่อและการเดินหน้าครั้งนี้จะต้องไม่มีวันทำให้เธอเสียใจเด็ดขาด

พศินอึ้งไปหลายวินาทีก่อนจะได้ยินเสียงใสนั่นเร่งอีกรอบ

“ ไปเอาใบนั่นมา เดี๋ยวนี้!!!

พศินมองคนตัวเล็กอย่างไม่ค่อยไว้วางใจเท่าไหร่ เพราะส่วนลึกเขาตระหนักได้ดีว่าแม่คุณต้องซ่อนแผนอะไรไว้แน่นอน แต่ต่อให้มีแผนอะไรไว้ก็ไม่สนเพราะเขามั่นใจว่าเขาสามารถรับมือกับคุณเธอได้อยู่แล้ว พศินหยิบโทรศัพท์สั่งลูกสมุนสองสามประโยคก่อนจะหันกลับมาสนใจว่าที่ภรรยาของตนในอีกไม่กี่นาทีข้างหน้าที่ตอนนี้นั่งใคร่ครวญอะไรบางอย่างในใจอยู่

“ จูบเดียวนี่ถึงใจจริงๆ ” พศินพูดลอยๆ เมษาก็หันขวับมามองอย่างเอาเรื่อง ทำเป็นปากดีไปเหอะ แล้วจะรู้สึก เมษาคิดในใจ

“ จดแล้วไม่มีสิทธิ์หย่า... ” พศินเกริ่น เมษาหันมามองหน้าเขาก่อนจะยิ้มเย็นให้

“ ถ้าคุณทนฉันได้ก็ไม่ว่าอะไร ”   

“ งั้นก็ตามผมมา ” พศินพูดพลางเดินไปยังที่ห้องของตนที่เจ้าบ้านได้จัดเตรียมไว้ให้ เขาเดินเข้าไปเปิดกระเป๋าเดินทางหยิบซองใส่เอกสารออกมาแล้วเดินออกมายื่นให้ เมษารับมาแล้วเปิดซองดึงตัวเอกสารสองแผ่นข้างในออกมา แล้วก็พบว่ามันคือทะเบียนสมรสที่ไอ้คุณชายนี่เขียนชื่อตัวเองรอไว้ก่อนแล้วอย่างเสร็จสรรพ และยังไม่ทันต่อว่าอะไรเขาในใจก็รู้สึกว่าเจ้าของชื่อนี่ยื่นปากกาให้เธออย่างไม่มีรีรอให้เสียเวลา

“ ก่อนที่ฉันจะฆ่าตัวตายทางอ้อมฉันขออะไรคุณสามอย่างได้หรือเปล่า ” เมษาถามเสียงจริงจัง พศินคิดครู่หนึ่งก็พยักหน้า

“ ว่ามา ”

“ เรื่องระหว่างเราจะไม่มีการปกปิดใดๆทั้งสิ้น พรุ่งนี้คุณต้องทำให้ทุกวงการรู้ว่า ฉันเป็นภรรยาคุณ แต่จะไม่มีงานแต่งงานเกิดขึ้นนะ เพราะเรื่องของเรามันไม่น่าฉลอง ”

พศินพนักหน้ารับ เพราะถึงอย่างไรป๊าของเค้าก็จัดการเรื่องนี้อยู่แล้ว ส่วนเรื่องงานแต่งงานนี่เขาคงไม่มีเวลามากมาร่วมพิธีหรอก ขออะไรที่ไม่น่าขอจริงๆ                                                                                                                                                                                                                                                                                                                                                                                                                                                                                                                                                                                                                                                                                                                                                                                                                                                                                                                                                                                                                                                                                                                                                                                                                                                                                                                                                                                                                                                                                                                                                                                                                                                                                                                                                                                                                                                                                                                                                                                                                                                                                                                                                                                                                                                                                                                                                                                                                                                                                                                                                                                                                                                                                                                                                                                                                                                                                                                                                                                                                                                                                                                                                                                                                                                                                                                                                                                                                                                                                                                                                                                                                                                                                                                                                                                                                                                                                                                                                                                                                                                                                                                                                                                                                                                                                    

“ ฉันมีสิทธิทุกอย่างเท่าที่คุณมีคุณจะยอมรับได้ไหม ” เมษาถามด้วยรอยยิ้มพศินนิ่งไป หวังว่ายัยนี่คงไม่มาเอาของของเขาไปผลาญเล่นหรอกนะ ถ้าทำอย่างนั้นเขาไม่มีทางปล่อยให้เธอลอยนวลแน่ๆ

“ ได้ แต่คุณต้องบอกผมทุกครั้งก่อนจะไปใช้สิทธิ์อะไร ” พศินตอบรับและดักคอ

“ ไม่มีปัญหา ส่วนอย่างสุดท้ายคุณห้ามไปข้องแวะหรือไปปลดปล่อยอารมณ์ดิบๆใส่ผู้หญิงคนอื่นเด็ดขาด ฉันเกลียดคนแบบบนั้นแล้วถ้าฉันรู้ว่าคุณทำคุณจะรู้ว่ามันยิ่งกว่าสิ่งที่ฉันทำกับเพื่อนคุณเป็นร้อยเท่า ”  พศินได้ฟังอย่างสุดท้ายก็หัวเราะเล็กน้อยแต่ก็ตอบรับคำด้วยกการพยักหน้า และเมื่อทำความตกลงกันได้แล้วเมษาก็เขียนชื่อตัวเองลงไปอย่างรวดเร็วแล้วยื่นให้คนที่ตอนนี้มีฐานะเป็นสามีเธอไปแล้วตลอดไปแผ่นหนึ่ง

“ คุณเมคะ ผู้หญิงคนนั้นมาค่ะ โวยวายอยู่ข้างหน้าโน่น ให้ทำอย่างไรดีคะ ” สาวใช้วิ่งกระหืดกระหอบมารายงาน เมษาหันไปมองหน้าพศินที่นิ่งไปอย่างยิ้มเยาะ

“ หวังว่าคงจำได้ว่า คุณต้องไม่ข้องเกี่ยวกับผู้หญิงคนไหน จัดการคนของคุณให้เรียบร้อยและให้จบในวันนี้ ” เมษาพูดทิ้งท้ายก่อนจะเดินออกไปสาวใช้ที่เข้ามารายงานก็เดินตามเจ้านายตนออกไปเช่นกันทิ้งให้พศินยืนใช้ความคิดอยู่คนเดียว


------------------------------ สวัสดีทุกคนค่ะ จากที่หายไปครึ่งปีก็ได้โผล่หัวออกมา วันนี้เข้ามาอัพก็รู้สึกตกใจกับคอมเม้นท์หนึ่งที่บอกให้เลิกแต่งเถอะ แต่จะไปว่าหรือตำหนิเขาก็ไม่ได้เพราะว่าตัวคนแต่งเองก็มาอัพช้ามากๆๆๆๆๆๆ แล้วก็ขอบคุณพี่ๆน้องๆหลายคนด้วยนะคะที่เข้ามาเม้นท์ให้กำลังใจ ขอบคุณมากๆๆค่ะ  ตอนนีั้เริ่มหมดอารมณ์กับเอนทร์ทร้านแล้ว -*- เอนไปไม่ติดสักที่เฮ้อออ

รักและคิดถึงทุกคนมากๆๆ เจอกันตอนหน้านะคะ วันนี้ไปก่อนค่ะ ขอบคุณที่ติดตามค่ะ  

------------ เมื่อกี้เข้าไปดูหน้านี้มาทำไมบรรทัดรวน - -* ทั้งๆที่มาเช็คในไอดีก้อปกติ เน็ตบุคคนแต่งเบลอเองหรือเปล่า ฝากบอกด้วยน้าค้ะ ว่าทุกท่านที่เข้าไปอ่านนั้นปกติหรือเป็นที่เน็ตบุคคนแต่งเองขอบคุณค่ะ

ให้กำลังใจนักเขียน
นักเขียนได้รับกำลังใจแล้ว!
นักเขียนได้รับกำลังใจแล้ว 3 ครั้ง

189 ความคิดเห็น

  1. #176 เหมียนุ้ย (จากตอนที่ 11)
    วันที่ 29 เมษายน 2554 / 08:15
    นานมากกว่าจะเข้ามาอัพสักตอน
    #176
    0
  2. #175 *เฟมีลน้อย* (@KOABUA) (จากตอนที่ 11)
    วันที่ 27 เมษายน 2554 / 23:46

    อิอิ^^

    #175
    0
  3. #174 mimijungy (@mimijungy) (จากตอนที่ 11)
    วันที่ 25 เมษายน 2554 / 21:40
    ค่าา มาต่อเร็วๆนะคะ พี่นันท์ สู้ๆค่ะ ฝันดีค่าา
    #174
    0
  4. #35 jeabkiss (@jeabkiss) (จากตอนที่ 11)
    วันที่ 20 กุมภาพันธ์ 2553 / 10:16
    #35
    0
  5. #34 beebe (จากตอนที่ 11)
    วันที่ 19 กุมภาพันธ์ 2553 / 22:43
    จะรอตอนต่อไปน้า อัพไวไวน้า
    #34
    0
  6. #33 ฮาร์ทบีท (จากตอนที่ 11)
    วันที่ 19 กุมภาพันธ์ 2553 / 21:10


    โอย หวานทั้งสองคู่เลย ชอบๆๆๆๆๆๆๆๆๆๆๆๆๆๆๆๆๆๆๆ

    จะรอน้า รักคนแต่งงงงงงๆๆ
    #33
    0