คัดลอกลิงก์เเล้ว
นิยาย fic gintama ━ just you and me #oc fic gintama ━ just you and me #oc | Dek-D

ข้อมูลเบื้องต้นของเรื่องนี้
T
B

รูปภาพที่เกี่ยวข้อง




gintama shared by L.V on We Heart It

F     i          G     i     n     t     a     m     a
 just you and me [teaser]





รูปภาพที่เกี่ยวข้อง
**Character**

*Heroine*


Bungou Stray Dogs/Великий из бродячих псов/Бродячие псы: Литературные гении Kyouka Izumi #BungouStrayDogs #bungoustraydogs #KyoukaIzumi #kyoukaizumi Anime

Hisame

ฮิซาเมะ



   Hisame - เด็กที่ถูกโอโทเซะเก็บมา
     เด็กสาวที่ถูกโอโทเซะช่วยไว้ เป็นเด็กสาวที่จริงจังกับงาน(น้อยครั้ง)รักอิจสระชอบแสดงหน้าตายออกมาตลอดเวลาแต่ก็ไม่ใช่ว่าเธอไม่มีความรู้สึกเกลียดการโดนกักขังหรือบังคับมากที่สุดและเรียกได้ว่าเธอเป็นผู้หญิงที่เลือดเย็นคนหนึ่งไม่หวั่นแกร่งที่จะหันคมดาบให้คนที่ตนเคยรัก

"นั่นก็ใกล้ลงโรงแล้วนะ...."

รูปภาพที่เกี่ยวข้อง



**Hero**


Kamui

Kamui

คามุอิ


      หัวหน้าโจรสลัดฮารุซาเมะแห่งหน่วยที่ 7 ผู้ที่หลงเลือกทางเดินผิดตั้งแต่หันคมเขี้ยวหวังฆ่าพ่อตัวเองมักจะอ่อนไหวกับเรื่องของแม่ ถ้าเรื่องต่อสู้ถือว่าโหด เถื่อน เลือดเย็น ไม่มีปราณี เห็นการต่อสู้เป็นเรื่องสนุกสนาน ตื่นเต้นเหมือนเด็กได้ของเล่นใหม่ และไม่ชอบต่อสู้กับคนที่อ่อนแอกว่า

"ก็ไม่คิดว่ายัยนั่นจะดวงแข็งขนาดนั่น...."


รูปภาพที่เกี่ยวข้อง

  

   Talk  ssalmon


     เย้!มาแล้วเรื่องนี้คือเรื่องสั้นที่แต่งขึ้นมาเพื่อเป็นตัวอย่างนะครับ!นะครับถ้าผิดพลาดหรือขาดตกบกพร่องประการใดขออภัย ณ ที่นี้นะครับ แฮร่!

     ทำความเข้าใจกันก่อน

     1.อาจจะมีเสริมตัวละครขึ้นมาบ้างนะครับ
     2.ไม่ได้อิงมาจากในเรื่องมากไปนะครับ 
     3.เรื่องนี่เคยคิดจะทำตัวเต็ม



รูปภาพที่เกี่ยวข้อง



 ##Banner##

themy butter



รูปภาพที่เกี่ยวข้อง

เนื้อเรื่อง อัปเดต 26 มิ.ย. 62 / 21:10


##teaser##

Các hình ảnh






**ควรเปิดเพลงเพื่อเพิ่มรสชาติในการอ่าน**



     ท่ามกลางความวุ่นวายภายในเมืองชื่อดังอย่างคาบุกิโจวยังคงปรากฎสถานที่แห่งหนึ่งที่มีแต่ความเงียบเหงาภายใต้วันฝนตกที่ๆผู้คนไม่ค่อยมีมาเหลือไว้เพียงความเวิ้งว้างของคนที่ล่วงลับไปที่แห่งนั่นก็คือสุสานและผู้ใดที่คิดจะเข้าไปภายในเวลานี้คงมีไม่มากนัก เสียงหายใจดังและถี่ขึ้นมาเรื่อยๆพร้อมกับเลือดที่กระอักออกมาเปอะบนชุดจีนสีนํ้าเงินเข้มที่ถูกชะโลมไปด้วยนํ้าฝนพร้อมๆกับเลือดสีแดงที่ไหลออกมาจากปากแผลลึกตรงกลางท้อง 
 
     ใบหน้าหวานดูเหนื่อยอ่อนเต็มทนแต่ถึงกระนั่นเธอกับไม่คิดที่จะยอมแพ้แล้วตายไปมือเรียวคว้าร่มที่ขาดหลุดหลุยขึ้นมาก่อนจะค่อยๆยันตัวเองลุกโดยมีร่มเป็นตัวช่วยพยุ่งเธอเดินไปสักสองก้าวก่อนจะล้มลงอยู่หน้าหลุ่มศพแห่งหนึ่ง

     ตึกๆ

     เสียงฝีเท้าของใครบางคนค่อยๆใกล้เข้ามาเรื่อยๆนัตย์ตาสีเเงินที่เริ่มพร่ามั่วเหลือบมองบุคคลที่เดินมาหยุดอยู่ตรงหน้าของตนอย่างแปลกใจ ร่างของหญิงชราในชุดยูกาตะสีเทากำลังยืนถือร่มเพื่อบังฝนให้เธอก่อนที่ยายแก่จะพูดแทรกเสียงฝนขึ้นมา

     "นี่ยัยหนูมานอนอะไรอยู่แถวนี่ล่ะเดี๋ยวก็เป็นหวัดหรอก"

     เด็กสาวเขนเสียงหัวเราะออกมาก่อนจะค่อยๆพยุงตัวเองให้นั่งแล้วเอนตัวพิงกับหน้าหลุ่มศพใบหน้าหวานที่ถูกชะโลมไปด้วยฝนเงยหน้ามองยายแก่ที่ยังคงอยู่กับตนเอง


     ก็ดีใจอยู่หรอกที่วาระสุดท้ายของตัวเองจะมีคนมาอยู่เป็นเพื่อนแบบนี่...แต่ขอตายอย่างสงบๆไม่ได้รึไง?

     "นี่ยายแก่ก่อนตายฉันขออะไรหน่อยสิ"

     "ปากเสียจังนะฉันพึ่งจะหกสิบกว่าๆเองนะ"

     "นั่นก็ใกล้ลงโรงแล้วนะแค่กๆ"

     ร่างเล็กกระอักเลือดก้อนใหญ่ใบหน้าหวานเริ่มซีดลงเพราะจำนวนเลือดที่ไหลออกมาเยอะเกินประกอบกับอาการหนาวของนํ้าฝนที่ตกลงมา หญิงชรามองเธอด้วยสีหน้าวิตกก่อนจะเอ่ยถามถึงสิ่งที่เธอต้องการ
     




     "ว่ามาสิ"


     "ข้างหลุมศพนั่น...ถ้าฉันตายช่วยฝั่งฉันไว้ด้วยสิ..."


     "....."

     ใบหน้าแก่หันมองตามทิศทางที่ร่มชี้ไปก็พบกับหลุมศพขนาดใหญ่ที่ตั่งตะง่าอยู่หลุมเดียวโดดๆก่อนจะหันกลับมามองเด็กสาวที่นั่งพิงหลุมศพอยู่ หญิงแก่ถอนหายใจออกมาเฮือกใหญ่ก่อนจะก้มไปพยุงเด็กสาวขึ้นมาดวงตาสีเงินที่ใกล้ปิดอยู่ลํ่าล่อชำเรืองมองหญิงชราที่พยุ่งตนอย่างนึกแปลกใจ


     "ชื่ออะไรล่ะเราฉันจะได้คิดค่าหลุมศพทีเดียว"


     "หึ้...ฮิซาเมะค่ะ....."


     .............................

     .....................................

     .................................................



     เสียงของฝนค่อยๆสาลงพร้อมเปลือกตาพริมที่ยังคงปิดสนิทอยู่เหมือนเดิม ร่างระหงของเด็กสาวที่ถูกช่วยไว้ที่สุสานจากโอโทเสะเจ้าของร้านสเน็กและเจ้าของห้องเช่านั่นนอนแน่นิ่งพร้อมเครื่องช่วยหายใจแถบจะทั้งตัวของเธอเต็มไปด้วยผ้าพันแผลหรือไม่ก็ปราสเตอร์อยู่เต็มร่างกายตอนนี้เธอนอนอยู่บนเตียงในโรงพยาบาลเอโดะใบหน้าของเธอกำลังถูกจ้องโดยเด็กสาวผมสีส้มทรงดังโงะแบบใกล้ชิดสุดๆ

     ผั๊วะ!

     "นี่ยัยบ้ายังไม่เลิกมองอีกรึไง!ฉันเห็นเธอมองมาสองชั่วโมงแล้วนะเว้ย!แค่มองเฉยๆมันได้ช่วยให้หล่อนจำได้หรอกนะว่ายัยนี่เป็นใคร!"

     ชายหนุ่มผมสีเงินพูดพร้อมกับทุบหนังสือเล่มหนาประจำสัปดาร์อย่างซีคิดเข้าหัวของเด็กสาวผมสีส้มอย่างไม่ออมมือก่อนที่เด็กสาวจะหันมาพูดบ่นใส่คนที่ตัวหัวตัวเองอย่างไม่เกรงใจสักนิด

     "ทำอะไรของลื้อกังน่ออากินจัง!มาทำอะไรกับผู้หญิงบอบบางอย่างอั๊วได้ไงกังน่อ!อีกนิดอั๊วก็จะจำได้อยู่แล้วแท้ๆ!เป้งเพราะลื้อนั่นแหละอั๊วถึงนึกไม่ออกเลยเหงไหม!"

     "ผู้หญิงบอบบางอะไรของเธอ!แรงยังกะช้างยังจะบ่นอีก!แล้วมันเป็นเพราะฉันหรือเธอกันแน่!ไม่ใช่ว่านึกไม่ออกอยู่แล้วหรอเลยมาโทษคุณกินอย่างนี่!"

     "เสียมารยาทอย่ามาว่าอั๊วเสียๆหายๆแบบนี้นะ!"

     ไม่นานนักทั้งสองคนก็เริ่มที่จะตีกันคงเพราะกินโทกิที่เห็นเด็กสาวในชุดจีนที่ตั้งแต่เข้ามาในห้องก็เอาแต่นั่งจ้องหน้าของคนที่นอนอยู่บนเตียงอย่างไม่วางตามานานนับกว่าสองชั่วโมงจนทำให้เขาที่เห็นอย่างนั่นก็เริ่มหงุดหงิดจนเริ่มทนไม่ไว้จนต้องทำอย่างที่เห็น

     "เอาหน่าคุณกินคางุระจังใจเย็นกันก่อนนะครับเดี๋ยวคุณฮิซาเมะก็ตื่นหรอกส่วนคางุระก็ค่อยๆนึกก็ได้ไม่ต้องรีบหรอกเดี๋ยวผมจะปลอกแอปเปิ้ลให้ทานทั้งสองคนใจเย็นๆก่อนนะครับ"

     ที่แขว่นแว่นหรือ ชิมูระ ชินปาจิ ที่นั่งมองทั้งคู่ทะเลาะกันมาต้องแต่ต้นต้องเข้ามาห้ามศึกกินโทกิกับคางุระเพื่อกันไม่ให้โรงพยาบาลจะวอดวายไปก่อนเพราะสองคนนี้อีกทั้งเกรงใจผู้ป่วยบนเตียงอีก ทั้งสองคนพูดดังเชอะดังลั่นพร้อมทั้งสะบัดหน้าไปคนละทาง กินโทกิกะแทกก้นตัวเองลงบนโซฟาตัวเก่งก่อนจะเปิดซีคิดขึ้นมาอ่านไม่ต่างกับคางุระที่ทำหน้าบึ่งตึ่งแล้วเดินกลับไปนั่งที่เดิม ชินปาจิมองทั้งคู่อย่างเงียบๆพลางถอดหายใจออกมาอย่างโลงอกก่อนจะเหลือบมองหญิงสาวบนเตียงอีกครั้งแล้วเดินไปปลอกแอปเปิ้ลอย่างที่ว่าไว้

     ไปโดนอะไรของเขามานะ

    


      ภายใต้เงาของต้นไม้ใหญ่ปรากฏร่างของชายหนุ่มนั่งอยู่บนกิ่งไม้ขนาดใหญ่พร้อมร่มคันสีม่วงเข้มที่บดบังแสงให้ตน ชายผ้าคุ้มที่หลุดหลุ่ยพัดพริ้วไปตามแรงลมอ่อนๆเช่นเดียวกับปอยผมสีส้มที่พัดไปมาก่อนจะปรากฎร่างของชายร่างยักษ์อีกคนบนกิ่งไม้ใกล้ๆนี้ใบหน้าของทั้งสองทอดมองไปยังห้องๆหนึ่งภายในตึกของโรงพยาบาล

     "คิดจะทำอะไรกันแน่ครับหัวหน้า..."

     คนร่างยักษ์พูดเปิดประเดนพร้อมกับหรี่ตามองปฎิกิริยาคนที่นั่งบนกิ่งไม้ข้างๆ บนต้นไม้นี่ไม่ต้องห่วงหรือกังวลว่าคนจะเห็นเพราะมันอยู่ลึกพอที่จะไม่มีคนเห็นแต่กลับกันบนต้นไม่นี้กลับเห็นภายในตึกได้ชัดเจน

     "พูดอะไรไม่เห็นจะรู้เรื่อง..."

     "การที่คุณปล่อยยัยหนูไปแบบนี่คิดจะทำอะไรกันแน่"

     "ก็แค่คิดไม่ถึงว่ายัยนั่นจะดวงแข็งขนาดที่มีคนช่วยได้แค่นั่นเอง"เปลือกตาที่โค้งเป็นรูปสระอิเปิดออกมาพร้อมรอยยิ้มที่หายไปบนใบหน้าแต่กลับเข้ามาแถนด้วยนัตย์ตาสีนํ้าเงินที่มองไปยังร่างระหงที่นอนนิ่งอยู่บนเตียงในโรงพยาบาล

     "แต่---"

     "พูดมากหน่าฉันจะทำอะไรมันก็เรื่องของฉันไม่เกี่ยวกับนายสักหน่อย.."

     พรึ่บ!

     "ฝากที่เหลือด้วยล่ะอาบุโตะ"

     "แล้วนั่นคุณจะไปไหนน่ะหัวหน้า!"


    "อย่าตามมาล่ะ....ไม่งั่นพ่อฆ่าแน่"

     ผู้ที่ถูกเรียกว่าหัวหน้าพูดตัดจบก่อนจะกระโดดลงต้นไม้ที่สูงนับสิบเมตรและเดินหายเข้าไปในป่าพร้อมทิ้งคำขู่แล้วปล่อยให้ลูกน้องร่างยักษ์ยื่นอยู่บนต้นไม้นั่นอยู่คนเดียวพร้อมภาระที่ถูกโยนมาให้ตนโดยไม่สนใจเสียงบ่นเลยแม้แต่น้อย

     "ให้ตายสิเอาแต่ใจชะมัด...."

     ก่อนที่นัตย์ตาสีดำของคนร่างยักษ์จะเสยมองร่างบางที่นอนนิ่งอยู่บนเตียงก็หันไปพูดบ่นใส่หัวหน้าที่เดินหนีไปเสียแล้วมือหนาขยี้ผมสีนํ้าตาลอ่อนของตนแล้วกระโดดหายเข้าไปในป่า

     ช่วยรีบกลับมาก่อนที่หมอนี่มันจะอารวาดหน่อยนะ

     ............................

     ....................................

     .................................................


     ตะวันเริ่มลาลับขอบฟ้าพื้นนภาเริ่มแปรเปลี่ยนเป็นเป็นสีส้มท้องฟ้าที่เคยหม่นหมองเริ่มหายหวับไปกับสายลมพร้อมกับลมเอื้อยๆที่พัดผ้าม่านสีอ่อนไปมา บรรยากาศภายในห้องต่างเงียบสงบไม่มีผู้ใดภายในห้องสีขาวนวลแห่งนี่เหลือไว้เพียงร่างของเด็กสาวที่ไร้สติ แสงสีทองอ่อนๆจากพระอาทิตย์กระทบเข้ากับใบหน้าหวานเก่อนจะถูกบดบังด้วยเงาของใครบางคน

          ร่างของชายหนุ่มผมสีส้มอ่อนกำลังหย่อนตัวข้ามหน้าต่างมาหยุดอยู่ข้างๆเตียงของเด็กสาวพร้อมกับกลิ่นหอมของดอกไม้ในมือของร่างสูง ใบหน้าคมกริบกำลังหรี่นัตย์ตาสีนํ้าเงินมองเด็กสาวด้วยสีหน้าเรียบนิ่งพร้อมกับมือหนาที่เกลี่ยผมบนหน้าของเด็กสาว เปลือกตาที่ปิดสนิทของเด็กสาวกำลังเอ่อล้นไปด้วยนํ้าใสๆที่ไหลรินอาบแก้มทั้งสอง เขามองมันอย่างเงียบๆก่อนจะเช็ดคาบนํ้าตาเปลือกตาของเธอ 

     เวลาผ่านไปไม่นานนํ้าใสๆก็หยุดลงพร้อมกับดวงตะวันที่เริ่มจะใกล้ลับขอบฟ้าอยู่เต็มทีชายหนุ่มลอบมองร่างของเด็กสาวเป็นครั้งสุดท้ายก่อนจะหันหลังให้หวังจะเดินจากไปหากแต่ไม่ทันที่เท้าของเขาจะก้าวออกจากห้องนี้่ไปกลับมีเสียงหวานที่แสนคุ้นเคยดังขึ้นมาพร้อมกับนัตย์ตาสีเงินสะท้อนแผนหลังของชายหนุ่ม


     "คามุอิ....." 

     ชายหนุ่มยังคงหันหลังให้เด็กสาวซักพักก่อนจะพึมพัมบางอย่างออกมาเสียงเปิดประตูดังขึ้นพร้อมกับร่างของบุคคลทั้งสามที่เดินเข้าห้องมาก่อนที่คางุระจะวิ่งแจ้นไปที่หาสาวที่นอนอยู่บนเตียงพร้อมกับดอกลิลลี่สีเหลืองไว้ข้างๆใบหน้าหวานที่คลี่ยิ้มบางออกมา

     "อากินจัง!ดอกลิลลี่สีเหลืองนี่มาจากไหนไม่รู้ล่ะน่อ!"

     ดอกลิลลี่สีเหลืองหรากฎอยู่ในแววตาของชายหนุ่มผมเงินก่อนที่เขาจะหยิบมันมาจากมือของเด็กสาวแล้วใส่ไว้ในแจกันที่ไร้ดอกไม้ไว้อยู่ดอกเดียว

     "ดูเหมือนจะมีคนมาเยี่ยมยัยนี่ตอนที่เราไม่อยู่แหะ...."


     "คงจะเป็นคนที่ห่วงคุณฮิซาเมะมากๆเลยนะครับ"

     ชินปาจิที่ถือตะกร้าผลไม้มาด้วยโพล่งออกมาเมื่อเห็นดอกลิลลี่ที่อยู่ในแจกัน คางุระคิ้วขมวดเป็นปมอย่างช่วยไม่ได้ก่อนที่มันจะคายลงเมื่อได้ยินคำตอบของชินปาจิ

     "หมายความว่างไงน่อ"

     "ก็ดอกลิลลี่สีเหลืองนั่นน่ะ......"





     'หายไวๆล่ะ...ฮิซาเมะ'






-------------------------------------------------------------------------------------------

     ##ความรู้เสริม##


Common Name:	Asiatic Hybrid Lily "Fata Morgana"  Botanical Name:	Lilium asiatica "Fata Morgana"  Type:	Spring Planted Bulb  Bulb Size:	Large 14-16 cm  Color:	Double bright yellow  Mature Height:	3-4 Feet Tall / 6-Inch flower  Sun / Shade:	Sun & Partial Shade  Bloom Time:	Early to Mid Summer  Hardiness Zones:	3 - 8


 "ดอกลิลลี่สีเหลือง"

Yellow Lily

     ดอกลิลลี่สีเหลือง แสดงออกถึงความอบอุ่นที่ห่วงใย ของความรักที่มั่นคง "ขอให้คุณปลอดภัยคนดี" เป็นดอกไม้ที่สื่อความหมายได้อย่างลึกซึ้ง ดอกลิลลี่สีเหลืองเหมาะสมกับโอกาสที่จะแสดงออกถึงความห่วงใย ห่วงหาอาทร 





----------------------------------------------------------------------------------------


17 Best Images About Kamui Yato On Pinterest Search, Anime And Ps - 500x278 - gif

"คอมเม้นด้วยล่ะไม่ไงพ่อฆ่าแน่!"


ผลงานเรื่องอื่นๆ ของ ssalmon จากทั้งหมด 3 บทความ

บทวิจารณ์

ยังไม่มีบทวิจารณ์ของเรื่องนี้

คำนิยม Top

ยังไม่มีคำนิยมของเรื่องนี้

คำนิยมล่าสุด

ยังไม่มีคำนิยมของเรื่องนี้

3 ความคิดเห็น

  1. วันที่ 16 เมษายน 2562 / 21:27








    แก้ไขครั้งที่ 1 เมื่อ 16 เมษายน 2562 / 21:28
    #3
    0
  2. วันที่ 16 เมษายน 2562 / 21:26

    น่าสนใจมากเลย อยากให้ตัวเต็มมาเเล้วอะ ตัวเต็มต้องสนุกเเน่ๆ เเค่นี้ก็สนุกเเล้ว เป็นกำลังใจให้ค่ะ รออ่านอยู่น่า

    https://www0.dek-d.com/assets/article/images/sticker/yy-08.pnghttps://www0.dek-d.com/assets/article/images/sticker/yy-08.png https://www0.dek-d.com/assets/article/images/sticker/yy-06.png https://www0.dek-d.com/assets/article/images/sticker/yy-08.pnghttps://www0.dek-d.com/assets/article/images/sticker/yy-08.pnghttps://www0.dek-d.com/assets/article/images/sticker/yy-08.pnghttps://www0.dek-d.com/assets/article/images/sticker/yy-08.png






    #2
    1
    • 16 เมษายน 2562 / 22:07
      อมก///7///ขอบคุณรีดที่สนใจเรื่องนี้นะครับจะพยามเขียนให้ออกมาดีที่สุดแน่นอนครับ!
      #2-1
  3. วันที่ 12 เมษายน 2562 / 18:41

    สนุกกกกก กดเฟบไว้แล้วนะคะ สู้ๆค่ะ
    #1
    1
    • #1-1 kamukamu (@rutoaika13) (จากตอนที่ 1)
      12 เมษายน 2562 / 19:17
      ขอบคุณครับ>///<
      #1-1