[Fic Naruto] The wind with endless love~ [Yaoi]

ตอนที่ 2 : สิ่งที่ขาด-ส่วนที่เกิน

  • เนื้อหานิยายตอนนี้เปิดให้อ่าน
  • View : 3,070
    จำนวนคนให้กำลังใจ : 48 ครั้ง
    25 เม.ย. 55

มาตามสัญญา ถ้ามีคนเม้นท์ ก็จะลงตอนต่อให้ ไรท์เตอร์คิดว่าสำนวนตัวเองมันไม่ค่อยเหมาะกับฟิคสั้น ๆ เท่าไหร่
ก็พยายามปรับสำนวนตัวเองอยู่ ปกติจะเขียนแนวเครียด ๆ รีดเดอร์ ทั้งหลายถ้าไม่ชอบสำนวนแบบใหนก็บอกได้นะ
แต่งไปแต่งมาเนื้อหาจะเครียดท่าเดียวเลย  และก็ขอแจ้งให้ทราบว่าจะแต่งเพิ่มอีก 2 คู่ คือ
GaaNaru  และ OrojiNaru (มีพี่แถวๆ นี้ขอมาเป็นการส่วนตัว เรื่องแรกยังไม่รู้จะรอดมั้ย ดันมาขอเรื่องต่อไปซะงั้น)
เอาเป็นว่า 2 คู่ ข้างบน จะเริ่มอัพให้ประมาณต้นเดือนหน้า เป็นแนวตบจูบ กับ พ่อแง่แม่งอน เฮ้ออ พล่ามมาเยอะ
เข้าเรื่องต่อเรื่อยดีก่าค๊าบป๋ม

Chapter 2:

ทุกคนหยุดก่อน  เนจิ ร้องบอกเพื่อนร่วมทีม

มีอะไรเหรอครับ เนจิ  ลี ถามด้วยความสงสัย แต่เนจิไม่ได้ตอบคำถามกลับใช้เนตรสีขาวสำรวจพื้นที่ข้างหน้าก็พบกับนินจา 3 คน ยืนนิ่งอยู่กับที่ จักระภายในดูปั่นป่วน

สงสัยทีมของครูคาคาชิ จะเริ่มปะทะกับฝ่ายศัตรูแล้ว ข้างหน้ามีนินจา 3 คนยืนอยู่ไม่ได้ขยับตัว คาดว่าคงจะโดนวิชาเนตรของครูคาคาชิเข้าหน่ะ  เนจิอธิบาย

ถ้าอย่างนั้นพวกนารูโตะคุงไปทางใหนกันแล้วละครับ  เท็น เท็น ร้องถามเพราะไม่มั่นใจในสถานการณ์ พวกเค้าอาจจะมาช้าไป

ทางนั้น.....รีบไปเถอะ  เนจิพูดจบก็รีบวิ่งนำไปทันที

......................

มีคนตามเรามา  คาคาชิร้องบอกลูกทีม

ทำไมพวกนั้นถึงรู้ตัวเร็วจัง หรือว่าวิชาเนตรของครูจะใช้ไม่ด้ผล  เจ้าคนตัวเล็ก ตาใส ออกความเห็น

มันจะดูถูกฉันเกินไปหรือเปล่า นารุจัง เดี๋ยวก็จับกดมันตรงนี้ซะหรอก  สรรพนามที่ใช้เรียกบวกกับคำพูดที่แฝงนัยบางอย่าง ทำให้นารูโตะรีบถอยห่างตามสัญชาติญาณ

แหะ แหะ......อย่าเพิ่งโกรธซิฮะครู ก็แบบว่า เอ่อ  ผมก็แค่ถามดูเท่านั้น เพราะอยากรู้ไม่ได้จะดูถูกใครเลย จริง จริ๊งงง แล้วก็ไอ้เรื่องจับกดเนี้ย ขอร้องละครับ ไปทำกับคนอื่นเถอะ เว้นลูกศิษย์คนนี้ไว้ซักคนนะค๊าบบบบ  นารูโตะพยาพยามอธิบายแกมขอร้อง

คุณคาคาชิ......ถ้านารูโตะไม่ยอมให้กด.....งั้นจับผมกดแทนก็ได้นะครับ  ซาอิ ใช้มือเกาแก้มแก้เขิน เพราะตอนนี้เค้าพยายามจะผูกมิตรกับทุกคนเต็มที่ แต่ว่าคำพูดนั้นส่งผลให้ทุกคนอยู่ในอาการ พูดไม่ออก ดูท่าว่าคนที่เสนอตัวจะไม่เข้าใจความหมายของคำพูดตัวเองซักเท่าไหร่

หยุดเรื่องกด ไม่กด เอาไว้ก่อนดีกว่า....ตอนนี้ที่เราต้องทำคือ รู้ให้ได้ว่าเป็นพวกใหนที่กำลังตามเรามา  ซากุระเอ่ยแทรกเพราะยังไม่อยากเห็นการจับกด และยังไม่อยากให้เพื่อนร่วมทีมถูกกดตอนนี้

งั้นก็ได้......คาถาอัญเชิญ  คาคาชิเรียกสุนัขนินจาออกมารับคำสั่ง

รบกวนด้วยนะ ปั๊กคุง ได้เรื่องยังไงก็แจ้งข่าวให้รู้ด้วย

วางใจได้เลย  สุนัขนินจานามว่า ปั๊กคุง รับคำแข็งขัน ก่อนจะกระโจนหายไป

เอาเป็นว่าเราจะรอปั๊กคุงอยู่ตรงนี้ก่อน เพราะไม่อยากให้พวกนั้นรู้ตำแหน่งของเราชัดเจนนัก  คาคาชิว่าพลางก็ส่งสัญญาณให้ลูกทีมซ้อนตัวทันที

….

..

มีบางอย่างกำลังใกล้เข้ามา ระวังตัวด้วยทุกคน  ผู้ใช้วิชาเนตรสีขาว ร้องบอกเพื่อน ๆ

ตุ้บ.?....”

อ้าววว...เป็นพวกนายเองหรอกเหรอ  ปั๊กคุงร้องทักเมื่อเห็นว่าเป็นใคร

นายเป็นสุนัขนินจาของครูคาคาชิไม่ใช่เหรอ เกิดอะไรขึ้น แล้วพวกนารูโตะล่ะ ทำไมนายถึงวิ่งกลับมาทางนี้ล่ะ  เนจิร้องถามเพราะไม่แน่ใจว่าข้างหน้าเกิดเหตุการอะไรขึ้น ในใจก็นึกเป็นห่วงเจ้าคนตัวเล็ก ตาสีฟ้าสดใสอยู่คร้ามครัน

มันมีเหตุขัดข้องนิดหน่อย แต่ว่าทุกคนปลอดภัยดี และที่ชั้นวิ่งกลับมาที่นี่เพราะคาคาชิสัมผัสได้ว่ามีคนกำลังตามพวกเค้ามา ก็เลยสั่งให้ชั้นมาดูนะซิ

แล้วตอนนี้พวกนารูโตะอยู่ที่ใหนเหรอครับ  ลีถามด้วยความเป็นห่วง

อืมม...พวกนายตามชั้นมาทางนี้ก่อนเถอะ วิ่งไปเล่าไปก็ได้  ปั๊กคุงรีบบอกเพราะกลัวว่าจะมีใครโผล่มาแบบไม่ได้รับเชิญอีก

ระหว่างทางผมเห็นนินจาสามคนยืนแข็งอยู่ ใช่พวกเดียวกับที่ปะทะกับพวกนารูโตะหรือเปล่า  เนจิ รีบถามเพราะยังกังวลอยู่

ใช่แล้วล่ะ เจ้าพวกนั้นมันโดนเนตรวงแหวนเข้าไป คงยืนอยู่แบบนั้นไปอีกนาน  [ปั๊กคุงมันรู้ได้ไงฟร่ะ มันเพิ่งมีบทเองไม่ใช่เรอะ : ไรท์เตอร์]

ท่านซึนาเดะสั่งให้พวกเรามาเป็นกองหนุนให้กับทีมคาคาชิครับ

สงสัยภารกิจคราวนี้จะวุ่นวายมากทีเดียว   [ตั้งใจจะให้มันวายอยู่แล้วนี่เนอะ : ไรท์เตอร์]

…………

ระหว่างที่กำลังสอบถามรายละเอียดกับสุนัขนินจาอยู่นั้น เนจิ ก็รับรู้ได้ว่า ทางข้างหน้ามีกลุ่มคนแอบซ่อนตัวอยู่ แต่ตัวเค้าก็ไม่ได้หยุดการเดินทาง เพียงแค่สงสัญญาณให้เพื่อนรู้ว่า และพร้อมตั้งรับหากเกิดการจู่โจมจากกลุ่มคนเหล่านั้น

แต่พอเข้าใกล้กลุ่มคนพวกนั้น จู่ๆ ก็มีร่างหนึ่งกระโดดเข้ามาทางด้านหลังของเนจิ เค้าหันหลังกลับไปพร้อมรับมืออย่างรวดเร็ว แต่พอเห็นเต็มตาว่าเป็นใครที่เข้ามาจู่โจมก็ต้องตกใจ ดวงตาสีฟ้าสดในเบิกกว้างเมื่อเห็นชัดว่าใครเป็นใครก็ดูจะตกใจไม่แพ้กัน แต่ก็ไม่สามารถหยุดการโจมตีนี้ได้ทันแล้ว เนจิตัดสินใจในเสี้ยววินาทีควบคุมจักระที่รวมไว้ที่ฝ่ามือของตนในคราแรกเปลี่ยนให้กระจายไปทั่วร่างเพื่อลดความเสียหายจากการกระแทกหรืออะไรก็ตามที่กำลังจะตามมาให้กับตัวเองและคนตรงหน้าที่กระโจนเข้าหาเค้า

.............

นารูโตะหลับแน่น ไม่อยากคาดเดากับเหตุการณ์ตรงหน้า เค้ามั่นใจว่าตัวเองถ้าไม่โดนเนจิซัดจนล่วง ก็คงไม่กระแทกกิ่งไม้แถว ๆ นั้น ล่วงอีกเหมือนกัน แต่ทว่า.....เค้ารู้สึกเหมือนตัวเองกระแทกเข้ากับอะไรซักอย่าง แต่ไม่ยักกะเจ็บแต่จุกแฮะ.... หลังจากนั้นโลกที่รับรู้ได้มันหมุนเหมือนลูกข่าง จนเค้าเองเริ่มจะเวียนหัวแล้ว  นารูโตะกลิ้งมาไกลมาสมควรจากแรงกระแทกก่อนหน้า แต่เค้าก็ยังคงหลับตาแน่นจะเพราะเวียนหัวจากการกลิ้ง หรือจุกเพราะโดนกระแทก ตัวเองก็ยังไม่มั่นใจเท่าไหร่ ความรู้สึกว่าตัวเองถูกโอบกอดไว้ด้วยอ้อมกอดแข็งแรงของใครบางคนทำให้ต้องค่อยๆ ลืมตาขึ้น สายตาก็สบเข้ากับนัยน์ตาสีมุขคู่หนึ่งที่จ้องมองมาก่อนแล้ว มันเป็นแววตาที่เค้าเองก็ไม่เข้าใจในความรู้สึกที่ดวงตาคู่นั้นสื่อออกมา

เนจิ.....  พอตั้งสติได้เข้าก็เริ่มสำรวจตัวเองแล้วก็พบว่า ตัวเค้าในตอนนี้นอนอยู่ใต้ร่างของพ่อหนุ่มผมยาวเจ้าของนัยน์ตาสีมุขคนนั้นเอง เหตุผลที่เค้าไม่เจ็บแต่จุกเป็นเพราะชายคนนี้ช่วยเค้าไว้นั่นเอง แต่อ้อมกอดของคนตรงหน้า มันทำให้อุณหภูมิในร่างกายของเค้าเพิ่มสูงอย่างช่วยไม่ได้

เป็นไรมั้ย....  เสียงทุ้มนุ่ม ถามแผ่วเบา

ชั้น.....เอ่อ.....ไม่.....เอ๋......เป็น......มั้ง?”  เจ้าคนตัวเล็กที่ตอบตะกุกตะกัก ไม่มั่นใจว่า ณ ตอนนี้เค้าควรเป็นหรือไม่เป็น อย่างไหนจะดีกว่ากัน

ตกลงเป็น หรือไม่เป็น  คนข้างบนถามซ้ำพลางก้มหน้าลงมาใกล้กว่าเดิม เพราะไม่เข้าใจคำตอบของคนที่อยู่ข้างใต้ และตัวเค้าเองก็ยังไม่ได้คลายวงแขนออก หรือลุกขึ้นแต่อย่างใด ยังคงกอดร่างบอบบางไว้แน่นเช่นเดิม

ชั้นไม่เป็นไร  กว่านารูโตะจะหาเสียงตัวเองเจอแล้วตอบออกมาแบบชัดถ้อยชัดคำ ก็มัวแต่เผลอมองใบหน้าก้มลงมาใกล้เมื่อตะกี้จนเพลิน

เนจิ....ชั้นว่านายน่าจะเป็นอะไรมากกว่าชั้นนะ  คนตัวเล็กทำใจกล้าร้องทักออกไป ทั้งที่หน้าเนียนเริ่มแดงระเรื่อแต่ก็พยาพยามจะดันตัวเองให้ลุกขึ้นแต่ก็ทำไม่ได้เพราะคนตัวใหญ่กว่าทับอยู่ทั้งตัวแบบนี้

ชั้น...ก็ปกติไม่ได้เป็นอะไรเลย  เนจิตอบหน้าตาย

นาย.....

มีอะไรก็ว่ามาซิ....อ้ำอึ่งทำไม  คนแกล้งนอนทับร้องถามบ้าง

นาย...เลิกกอดชั้นซักทีได้มั้ย แล้วก็ลุกออกไปซะทีมันหนักรู้รึเปล่า  คนถูกแกล้งเริ่มโวยวายเสียงดังพยายามจะลุกจากพื้น

เฮ้....นารูโตะ.....เนจิ.....ทั้งสองคนเป็นอะไรรึเปล่า  เสียงของซากุระดังมาแต่ไกล ทำให้คนชอบแกล้งต้องยอมคลายวงแขนออก คนถูกแกล้งก็รีบดีดตัวออกมายืนห่าง ๆ ด้วยใบหน้าแดงจัด

ไม่เป็นไรใช่มั้ย

อือ  อืม ทุกอย่างยังอยู่ดี ไม่มีอะไรหล่นหาย

แล้วหน้าไปโดนอะไรมานารูโตะ มันถึงได้แดงแบบนี้  ซากุระร้องถามอย่างตกใจรีบวิ่งเข้ามาตรวจเช็คเพื่อนร่วมทีม

ไม่ได้ไปโดนอะไรมาก็แค่เวียนหัว  ขณะที่พูดสายตาก็เหลือบไปเห็นรอยยิ้มเจ้าเล่ห์ของชายหนุ่มอีกคนส่งมาให้ จนต้องรีบเบือนหน้าหนี

แน่ใจนะว่าไม่เป็นไร  แล้วทำไมจู่ ๆ ก็กระโจนเข้าไปแบบนั้นครูยังไม่ได้ให้สัญญาณเลย ถ้าเป็นศัตรูขึ้นมาจริง ๆ จะทำยังไง นายนี่มัน บลา ๆๆๆๆ   ซากุระเริ่มเทศนาบทใหญ่ มันทำให้เจ้าคนร่างบางยืนหูลู่ หางตก เหมือนหมาโดนเจ้าของสั่งให้อดข้าวอะไรแบบนั้น

พอเถอะ..ซากุระ  เสียงคาคาชิ ดังห้ามทัพมาแต่ไกล

ก็มันน่าอัดซักหมัดนี่ค่ะครู  มีอย่างที่ใหนไม่ดูให้ดี ๆ ก่อนว่ามิตรหรือศัตรู โดดเข้าไปแบบนั้นก็เดือดร้อนกันหมด  ว่าแล้วก็ทำท่าจะให้เปรี้ยงอยู่เหมือนกัน แต่พอคนตัวเล็ก หลบไวกว่าแอบไปอยู่ด้านหลังเนจิเรียบร้อย [มันแอบไปตอนใหนเนี้ย ชิ เมื่อกี้ยังเขิลลลเค้าอยู่เลย ที่งี้ละแอบไปซบ : ไรท์เตอร์]

แค่นี้ก็พอได้แล้วมั้ง ซากุระ เจ้าตัวเองก็สำนึกผิดแล้ว อีกอย่างก็ไม่มีใครได้รับบาดเจ็บ แล้วก็แล้วกันไปเถอะนะ  คนโดนซบช่วยไกล่เกลี่ย

คราวนี้ยกให้ แต่ควาวหน้าชั้นจะอัดนายให้และเลยคอยดู  ซากุระกล่าวโทษ

รู้แล้วน่า.....ขอโทษแล้วกันชั้นจะพยายามไม่ให้เกิดซ้ำอีกนะ  สัญญา  พูดจบก็ชู 2 นิ้ว เป็นการยืนยันคำพูด

เฮอะ...

ขอบใจนะเนจิ ที่ช่วย  เจ้าคนร่างบาง ตาฟ้าสดใส ส่งรอยยิ้มน่ารักมาให้เป็นการขอบคุณแล้วก็ผล่ะไม่รวมกลุ่มกับคนอื่นอย่างรวดเร็ว ปล่อยให้คนที่ถูกใช้เป็นโล่กำบังมองตามด้วยสายตาที่อ่านไม่ออกพร้อมกับปล่อยความคิดให้ล่องลอยไป

นารูโตะนายบอกว่าไม่มีอะไรหล่นหาย แต่ว่าสำหรับชั้น มันหล่นหายไปโดยไม่รู้ตัวตั้งนานแล้ว นับตั้งแต่พ่ายแพ้ให้กับนายวันนั้น ใจของชั้น ความรู้สึกของชั้น มันถูกนายครอบครองเอาไว้ทั้งหมด แต่นายคงไม่รู้ตัวซินะ ว่ามีส่วนเกินเหล่านี้อยู่ที่ตัวนาย บางทีอาจจะไม่ได้มีแค่ชั้นก็เป็นได้ แล้วถ้าซักวันหนึ่ง นายรู้ตัว นายจะยินดีรับมันไว้หรือเปล่าหรือจะรังเกียจ ทิ้งขว้างมันอย่างไม่ใยดี

...

..

สิ่งที่ขาด...หล่นหายไปใยมิรู้

สิ่งที่อยู่.....เพียงสายตากลับไม่เห็น

สิ่งที่เกิน...เก็บไว้ช่างยากเย็น

สิ่งที่เห็น...คือเฝ้ารอ...ขอเพียงใจ
......
ให้กำลังใจนักเขียน
นักเขียนได้รับกำลังใจแล้ว!
นักเขียนได้รับกำลังใจแล้ว 48 ครั้ง

นิยายที่ผู้อ่านนิยมอ่านต่อ

loading
กำลังโหลด...

620 ความคิดเห็น

  1. #614 ลิซานคุง♥ (จากตอนที่ 2)
    วันที่ 6 พฤษภาคม 2563 / 10:57

    คำคมก็มา ความฟินก็ได้ คนอ่านผู้นี้




    อยากบอกว่า!!!!!!!












    ต้องการถุงเลือด เฮือก!!

    #614
    0
  2. #569 SaoHai (จากตอนที่ 2)
    วันที่ 7 เมษายน 2559 / 19:54
    ดูท่าคนเขียนเรื่องนี้ จะจับคู่จิ้น เนจิกับนารูโตะนะ
    #569
    0
  3. #544 anasia (จากตอนที่ 2)
    วันที่ 20 พฤศจิกายน 2558 / 00:03
    เนจิเจ้าเล่ห์อ้ะ! เขินนนน ///



    ซาอิก็ช่าง.....จะเรียกว่าใสซื่อได้รึเปล่าเนี่ย - -
    #544
    0
  4. #504 songjibong (จากตอนที่ 2)
    วันที่ 3 มิถุนายน 2558 / 01:47
    ทำไมเขิน-///- #เจอแบบนี้ไม่เขินก็บ้าละ
    #504
    0
  5. #456 sara (จากตอนที่ 2)
    วันที่ 5 ตุลาคม 2557 / 01:33
    ซาอิ นายผูกมิตรผิดวิธีแล้ว
    #456
    0
  6. #426 shimon yong (จากตอนที่ 2)
    วันที่ 21 มีนาคม 2557 / 17:38
    กรี๊ดดดด ซาอิของช้าน!! (ของแกเรอะ - -) อย่าพูดแบบนั้นน้าาา จะเป็นลม แงๆๆๆ 
    เนจิน่ารักมากค่ะ 'w' กลอนก็เพราะ ชอบมากๆเลย
    #426
    0
  7. #425 น้องหื่น (จากตอนที่ 2)
    วันที่ 20 มีนาคม 2557 / 13:30
    เขิลตัวละครแล้ว มาเจอกลอน เขิลตกเก้าอี้เลย อ๊ายยยยยยยย >
    #425
    0
  8. #413 KaMinoHaNa (จากตอนที่ 2)
    วันที่ 3 กุมภาพันธ์ 2557 / 23:10
    *0* อร๊ายย ครูคาคาชิ จากงจากดอะไรกัน นู๋นารุเกบไว้ให้เนจังกดคนเดียววว ฮา ซาอิอ่ะ ครูจับผมกดแทนก้อได้ครับ 555555555+
    #413
    0
  9. #381 Yee-MikiSani (จากตอนที่ 2)
    วันที่ 17 กันยายน 2556 / 15:33
    #381
    0
  10. #358 l3oss_it (จากตอนที่ 2)
    วันที่ 30 สิงหาคม 2556 / 21:18
    อร๊ายยยยยยยยยยยยยยยยยยย เนจิคุงน่ารักอ่ะ แอบเท่ แอบเนียนนะเรา เดี๋ยวแม่ยกก็เขินตายพอดีหรอก
    #358
    0
  11. #349 rennaiyou (จากตอนที่ 2)
    วันที่ 31 กรกฎาคม 2556 / 22:11
    ซาอิทำอึ้งกันแล้วน่ะ
    #349
    0
  12. #329 tl16 (จากตอนที่ 2)
    วันที่ 28 พฤษภาคม 2556 / 10:54
    ซาอินี่ ตามมาเอ๋อยังไนฟิคเลย5555555555
    #329
    0
  13. #300 ใครง่ะ (จากตอนที่ 2)
    วันที่ 18 พฤษภาคม 2556 / 16:54
    ว้ายหลงในตัวน้องโตะล่ะสิ อิอิ
    #300
    0
  14. #255 Akihiko Ritsu (จากตอนที่ 2)
    วันที่ 27 กุมภาพันธ์ 2556 / 18:12
    ไม่ค่อยเลยนะเนจิ
    #255
    0
  15. #238 Jibi kisses (จากตอนที่ 2)
    วันที่ 20 มกราคม 2556 / 19:38
    เขินตรงประโยคตอนท้ายนี่แหละ

    น่าารักอ้ะ

    ชอบๆๆ
    #238
    0
  16. #189 looky39 (จากตอนที่ 2)
    วันที่ 16 ธันวาคม 2555 / 21:29
    จำได้ว่าเคยอ่านเมื่อนานมาแล้ว

    แต่ว่าอยากอ่านอีกรอบ เลยมาเม้นให้ค่ะ^^
    #189
    0
  17. #176 MoNkEy - PrInCe (จากตอนที่ 2)
    วันที่ 23 พฤศจิกายน 2555 / 18:34
    อ๊ากก หนุกอ่า กลอนก็เพราะ ฮาฮิ!
    #176
    0
  18. #172 namecotton (จากตอนที่ 2)
    วันที่ 29 ตุลาคม 2555 / 18:11
    เขินนนนนเลย
    #172
    0
  19. #156 picthanok (จากตอนที่ 2)
    วันที่ 29 กันยายน 2555 / 23:21
    ไรเตอร์หนูอยากบอกว่า หนูชอบเรื่องนี้ค่ะชอบๆๆๆๆมากๆค่ะ
    #156
    0
  20. #83 NN =] (จากตอนที่ 2)
    วันที่ 24 มิถุนายน 2555 / 17:40
    ซาอิ..นายนาย -0- แอบชอบครูคาคาชิใช่มั้ย!555555

    แอบเขินแทนโตะนะเนี่ย -//-
    #83
    0
  21. #27 เดร (จากตอนที่ 2)
    วันที่ 9 พฤษภาคม 2555 / 18:35
    อั้ยยะ...เน่าละเนจิ เป็นเอามาก...คิคิ ^^

    รักเค้าก็บอกเค้าไปเซ้...มัวอ้ำ ๆ อึ้ง ๆ

    เดี๋ยวก็โดนสุนัขคาบไปรับประทานหรอกย่ะ พ่อสุดหล่อ ^^
    #27
    0
  22. #12 เหมียวซ่า (จากตอนที่ 2)
    วันที่ 25 เมษายน 2555 / 19:04

    เนจี๊!!!! แอบเจ้าเล่ห์นะคะ แต่แม่ยกชอบ หุหุ

    คาคาชิกับซาอิ ม่ายยยยยยย

    ซาอิอย่าพูดแบบนั้นอีกนะ หัวใจจะวาย = ="


    อัพไวๆนะคะ รออ่านอยู่ค่า

    #12
    0
  23. #10 มัดไหม (จากตอนที่ 2)
    วันที่ 25 เมษายน 2555 / 18:02
    ชอบค่ะ รีบมาอัฟต่อนะคะ
    #10
    0
  24. #8 -nutsume- (จากตอนที่ 2)
    วันที่ 25 เมษายน 2555 / 15:02
    เอ่อ คาคาชิจะกดโตะเรอะ55
    สนุกค่ะชอบมาก
    เป็นคู่ที่น่ารักดี
    ชอบกลอนตอนท้ายด้วย
    เป็นกำลังใจให้นะคะไรเตอร์
    #8
    0
  25. #7 rikosama (จากตอนที่ 2)
    วันที่ 25 เมษายน 2555 / 14:45

    ขอฝากไว้ให้วิจารณ์อีก 1 ตอน ชอบก็เม้นท์ ไม่ชอบก็ควรเม้นท์ เพราะจะได้รู้ว่าไม่ชอบ คริ คริ

    #7
    0