คัดลอกลิงก์เเล้ว

[ Boku no hero academia ] Cross Ways

โดย Wendeline

เพราะต่างกันเกินไป เราจึงไม่สามารถเข้ากันได้ เพราะต่างกันเกินไป เราจึงต้องอยู่คนละเส้นทาง เพราะต่างกัน...ทำให้เราต้องห้ำหั่นกัน

ยอดวิวรวม

595

ยอดวิวเดือนนี้

1

ยอดวิวรวม


595

ความคิดเห็น


7

คนติดตาม


16
จำนวนโหวต : ยังไม่มีคนโหวต
เรื่องสั้น
อัปเดตล่าสุด :  1 ต.ค. 60 / 18:47 น.
นิยาย [ Boku no hero academia ] Cross Ways [ Boku no hero academia ] Cross Ways | Dek-D

ข้อมูลเบื้องต้นของเรื่องนี้

เนื้อเรื่อง อัปเดต 1 ต.ค. 60 / 18:47


- Cross Ways –

                ในโลกที่มีพลังพิเศษที่เรียกว่า อัตลักษณ์เกิดขึ้นมาก็ไม่ต่างจากยุคสมัยที่มีการแบ่งชนชั้นกันอย่างชัดเจน

                คนที่ไม่มีอัตลักษณ์ คือ บุคคลชนชั้นล่างสุดในสังคม หรือคนไร้ค่าและไม่มีความหมายใดๆในชีวิตคนอื่น เป็นได้เพียงหมากเบี้ยของคนที่อยู่สูงกว่าเท่านั้น

                และเขาเองก็เป็นหนึ่งในคนเหล่านั้น

 

...........................................................................................

 

                มิโดริยะ อิซึกิเป็นน้องชายฝาแฝดของ มิโดริยะ อิซึคุ

                อิซึกิเกลียดทุกอย่างที่เป็น อิซึคุ ไม่ว่าจะรอยยิ้มที่ไม่รู้เรื่องรู้ราวอะไรเลย หรือแม้แต่ความฝันอันแสนงี่เง่าน่ารำคาญอย่าง การเป็นฮีโร่ของหมอนั่น

                เกลียดเกลียดเกลียดเกลียดเกลียดเกลียดเกลียดเกลียดเกลียดเกลียดเกลียดเกลียดเกลียดเกลียดเกลียดเกลียดเกลียดเกลียดเกลียดเกลียดเกลียดเกลียดเกลียดเกลียดเกลียดเกลียดเกลียดเกลียดเกลียดเกลียดเกลียดเกลียดเกลียดเกลียดเกลียดเกลียดเกลียดเกลียดเกลียดเกลียดเกลียดเกลียดเกลียดเกลียดเกลียดเกลียดเกลียดเกลียดเกลียดเกลียดเกลียดเกลียดเกลียด

                เขาเกลียดมิโดริยะ อิซึคุจนแทบอยากฆ่าทิ้งให้ตายซะตรงนี้

                บางครั้งอิซึกิไม่เคยเข้าใจแม่ตัวเองเลยซักนิดว่า ทำไมถึงมีแต่พี่ชายของเขาเท่านั้นที่แม่คอยใส่ใจนักหนาอยู่คนเดียว ในขณะที่เขาเหมือนถูกปล่อยทิ้งไว้ตัวคนเดียว เพราะอะไรกัน

                เพราะเขาเข้มแข็งเกินไป?

                หรือเพราะว่าตัวเขามันไม่มีอะไร ว่างเปล่าเกินไปที่จะมีคนมาสนใจ

                ดังนั้นพอขึ้นม.ต้น อิซึกิจึงเลือกที่จะปลีกตัวมาอาศัยหอพักใกล้โรงเรียนแทนที่จะอยู่กับคนในครอบครัวที่ทำเหมือนกับว่า มีกันแค่สองคน และหลังจากนั้นมาเขาก็ไม่เคยไปเหยียบที่บ้านนั้นอีกเลย

 

                “ได้ยินว่าพี่ชายนายสอบติดยูเอย์ใช่ไหม อิซึกิ”ชายหนุ่มร่างสูงใหญ่ผมสีดำดูกระเซอะเซิง ดวงตาสีแดงฉานไม่ต่างจากเลือดเอ่ยขึ้นมาลอยๆท่ามกลางบรรยากาศที่เงียบสนิท

                “อืม”อิซึกิขานรับเพียงสั้นๆ และใช้มือพลิกกระดาษสมุดเลคเชอร์อ่านเนื้อหาที่จะเรียนในวันนี้ต่ออย่างไม่สนใจ เช่นเดียวกับคนถามที่เอาเท้าวางลงบนโต๊ะแบบไม่เกรงใจเจ้าของห้องที่อ่านหนังสืออยู่ไม่ไกลจากตนแม้แต่น้อยพลางเช็ดมีดและดาบไปด้วย

                “สาขาอะไรล่ะ”

                “ฮีโร่”

                “หืม!! ฮีโร่งั้นเหรอ”ชายหนุ่มชะงักเล็กน้อยกับคำว่า ฮีโร่ ก่อนจะถอนหายใจและหันกลับมาทำสิ่งตรงหน้าต่อ

                “ใช่ อีกไม่นานนายคงต้องได้เจอกับเขาแน่นอน สเตน”อิซึกิเหลือบสายตาออกจากตัวอักษรบนหนังสือ มองนักฆ่าฮีโร่ที่ใครๆต่างหวาดกลัวกำลังถือสำรวจมีดจนความวาวของโลหะสะท้อนเข้าตา โยนมันสองสามครั้งและปาไปยังกระดานไม้ที่แขวนอยู่บนผนังซึ่งเต็มไปด้วยรูปผู้คนมากหน้าหลายตา

                “คงไม่โกรธกันใช่ไหม ถ้าฉันจะเชือดเขาทิ้ง”

                “กำจัดตอนนี้ได้ยิ่งดี หมอนั่นชักทำตัวเกะกะลูกตามากเกินไปแล้ว”นัตย์สีเขียวเข้มจนเกือบดำที่มักจะนิ่งสงบเสมอกลับฉายแววโรจน์น่ากลัวเหมือนเปลี่ยนไปเป็นคนละคน

                “ข้าวกล่องเสร็จแล้วครับ”เสียงนุ่มทุ้มออกหวานดังขึ้นมาจากในห้องครัวเรียกสติอิซึกิลับมา ก่อนจะปรากฎร่างของเด็กหนุ่มตัวเล็กเจ้าของผมตัดสั้นประบ่าสีดำสนิทไล่เฉดสีลงมาเป็นสีเทาทึบ สีม่วงและสีแดงสดตามลำดับ ดวงตาทั้งสองข้างถูกผ้าพันแผลผืนสีขาวสะอาดปิดไว้ทำให้ดูเหมือนเป็นเด็กหนุ่มผู้ลึกลับ ถือห่อข้าวกล่องมาส่งให้กับบุคคลสองที่นออยู่

                “ขอบคุณมากที่ทำมาให้ทุกวันแบบนี้ อาริมะคุง”อิซึกิรู้สึกขอบคุณเพื่อนคนนี้มาก ที่ยอมสละเวลามาทำอาหารในแต่ละมื้อให้เขากับคนข้างตัวทุกวันแม้ว่าบ้านของเจ้าตัวจะไม่ได้อยู่แถวนี้ก็ตาม

                “ไม่เป็นไรครับ ผมว่าง”เด็กหนุ่มส่งยิ้มที่แทบให้ผู้คนที่ไม่ว่าใครมาเห็นเข้าต้องหายใจสะดุดกันบ้าง ยังดีที่ตัวเขาและสเตนมีภูมิคุ้มกันรอยยิ้มนั่นแล้ว

                “ว่าแต่เมื่อกี้คุยเรื่องอะไรกันอยู่เหรอครับ”อาริมะดึงมีดที่ปักอยู่บนกระดานออก เดินเข้ามาทิ้งตัวนั่งลงบนโซฟาข้างสเตนโดยไม่ลืมที่จะคืนให้อีกฝ่าย

                “ฝาแฝดของอิซึกิน่ะ”

                “คนที่คุณเคยเล่าว่า เมื่อก่อนไร้อัตลักษณ์แต่จู่ๆอัตลักษณ์ตื่นขึ้นมาใช่ไหมครับ”อาริมะเลิกคิ้วอย่างแปลกใจกับหัวข้อสนทนาในวันนี้ของทั้งคู่ไม่น้อย

                “อาริมะ นายคิดว่ามีความเป็นไปได้รึเปล่าที่มันจะตื่นตอนโต”สเตนเอ่ยถามนักวิเคราะห์ประจำกลุ่ม

                “อืม...ตอบยากนะครับ แต่โดยส่วนตัวแล้วผมคิดว่า มีโอกาสน้อยมากหรือไม่มีเลย เพราะถ้าเป็นแบบนั้นจริงเราก็คงพบคนที่อัตลักษณ์ที่ตอนโตได้ซักจำนวนหนึ่งแล้วล่ะครับ”

                “อ่ะ!! บางทีเรื่องนี้อาจจะเกี่ยวกันก็ได้”เด็กหนุ่มผมหลายสีดีดนิ้วดังเป๊าะ เมื่อนึกถึงข่าวลือที่เคยได้ยินมาจากใครบ้างคน

“ผมเคยได้ยินเกี่ยวกับอัตลักษณ์อย่างหนึ่งที่สามารถสืบทอดให้คนอื่นได้แม้ว่าจะไม่ใช่สายเลือดตัวเองก็ตาม แล้วถ้ามันเป็นไปตามที่ผมคาดการณ์ไว้ล่ะก็...”

อัตลักษณ์ที่สามารถให้ใครก็ได้งั้นเหรออิซึกิคิดในใจ ก่อนจะหันมาฟังข้อสันนิษฐานต่อ

                “พี่ชายของคุณน่าจะได้รับอัตลักษณ์นั้นมาจากใครซักคน”

                “แล้วอยากจะทำอย่างไงกับเขาต่อล่ะ อิซึกิ”สเตนที่เห็นเจ้าของชื่อเงียบไปก็เอ่ยถาม รอยยิ้มร้ายปรากฏขึ้นบนใบหน้า จนบุคคลในห้องอดที่จะแอบสะพรึงกับอีกด้านหนึ่งไม่ได้แม้ว่าจะเคยมาหลายครั้งแล้วก็ตาม

                “หึ! สอนให้รู้ถึงความโหดร้ายของมนุษย์ไงล่ะ”

                ในเมื่อพี่ชายเขารักพลังนั้นและหลงใหลการเป็นฮีโร่ขนาดนั้น เขานี่แหละจะบอกให้รู้เองว่า ความฝันกับความจริงบนโลกใบนี้มันต่างกันอย่างไง  

                เอาล่ะ!!พี่ชาย เราสองคนมาทำให้รู้กันเถอะว่า ระหว่างความหวังกับความสิ้นหวังอะไรกันที่จะเป็นฝ่ายชนะ


...........................................................................................

     Talk :

     เป็นฟิคที่แต่งคิดมาเพื่อสนองนี้ดตัวเอง อาจจะแต่งเป็นเรื่องยาวถ้ามีคนสนใจ

     ติชม คอมเมนต์ให้คำแนะนำได้

     ขอบคุณที่เข้ามาอ่าน

     Character


Midoriya Izuki



Stain ( Akaguro Chizome )



Tenshouin Arima

(เป็นอิมเมจคร่าวๆ โดยรวมหน้าตาประมาณนี้)

     

ผลงานอื่นๆ ของ Wendeline

บทวิจารณ์

ยังไม่มีบทวิจารณ์ของเรื่องนี้

คำนิยม Top

ยังไม่มีคำนิยมของเรื่องนี้

คำนิยมล่าสุด

ยังไม่มีคำนิยมของเรื่องนี้

7 ความคิดเห็น

  1. #7 ไอนัง (@kun2048) (จากตอนที่ 1)
    วันที่ 14 สิงหาคม 2561 / 18:51
    เราชอบนะ
    #7
    0
  2. #6 vodka (@patcharapak) (จากตอนที่ 1)
    วันที่ 6 ตุลาคม 2560 / 10:32
    สนใจ รัวๆ น่าสนุกมาก จะติดตามม
    #6
    0
  3. #5 † Sweet–ty † (@Sukino_Secret) (จากตอนที่ 1)
    วันที่ 1 ตุลาคม 2560 / 23:49
    วี๊ดด เป็นเรื่องยาวๆก็ได้ค่ะ! กำลังได้อารมณ์---
    #5
    0
  4. #4 mikazu (@mikazu) (จากตอนที่ 1)
    วันที่ 1 ตุลาคม 2560 / 22:30
    รักอิซึกิจังค่ะ!
    #4
    0
  5. #3 sanglert (@sanglert) (จากตอนที่ 1)
    วันที่ 1 ตุลาคม 2560 / 19:45
    สนใจตอนยาวค้าาาาาาา
    #3
    0
  6. #2 homesong2546 (@homesong2546) (จากตอนที่ 1)
    วันที่ 1 ตุลาคม 2560 / 19:41
    อยากอ่านต่ออออ
    ภาษาสวยมากค่า!!!
    ชอบมากๆ เขียนต่อเลยค่ะ!!
    #2
    0
  7. วันที่ 1 ตุลาคม 2560 / 19:35
    น่าสนใจอ่ะ
    #1
    0