พลิกรักวันพักใจ

ตอนที่ 114 : กลับมาอีกครั้ง 5

  • เนื้อหานิยายตอนนี้เปิดให้อ่าน
  • View : 114
    จำนวนคนให้กำลังใจ : 1 ครั้ง
    5 ส.ค. 62


ดาวน์โหลดผ่านเว็บ MEB


ขอบพระคุณที่สนับสนุนผลงานอีบุคนะคะ



“เธอนั่นแหละหุบปากได้แล้ว ทำตัวน่าเกลียด” แชยอนรีบปรามน้องสาวเพราะรู้เรื่องราวดีทุกอย่าง รู้แม้กระทั่งความคิดของฮันดงวอนว่าเขารู้สึกต่อน้องสาวของตนเองและเพื่อนสาวอย่างน้ำรินแบบไหน เพราะเขาเป็นเพื่อนสนิทของจองฮุน และมักจะเล่าเรื่องต่างๆ แลกเปลี่ยนกันเสมอๆ

“มาฉันช่วยเอง จะได้เสร็จไวๆ” เจนสุดารีบเข้าไปช่วยน้ำริน

“ส่วนเธอออกไปได้แล้ว พรุ่งนี้พี่จะเป็นเจ้าสาว เธออยากให้พี่เครียดเพราะเธอจนหน้าเหี่ยวหรือไง”

เด็กเอาแต่ใจอย่างคิมยูจินจึงเดินสะบัดหน้าออกไปด้วยความจำใจ ปล่อยให้พี่ๆ ทั้งสามคนได้อยู่คุยกันต่อ

“ฉันขอโทษแทนน้องด้วยนะริน” แชยอนบอกอย่างคนที่โตกว่าในวัยใกล้สามสิบและมีความคิดเป็นผู้ใหญ่กว่าน้องสาวมาก

“ไม่เป็นไรหรอกแชยอน” น้ำรินตอบด้วยสีหน้าเจื่อนๆ นิดหน่อย “เรื่องฉันกับคุณฮันก็เหมือนกัน ถ้าฉันไม่โผล่หน้ามาอีก เขากับยูจินก็อาจจะ...”

“มันไม่ใช่แบบนั้นหรอกริน อย่าคิดมากเลย” คิมแชยอนรีบห้ามทันที

“เธอไปพักผ่อนเถอะแชยอน เดี๋ยวฉันอยู่ช่วยรินเอง”

“ขอบใจนะ”

คิมแชยอนเดินกลับออกไปแล้ว เหลือเพียงแค่สาวไทยสองคนช่วยกันล้างจานอยู่ในห้องครัว

“ระหว่างที่ฉันไม่อยู่ มีอะไรเกิดขึ้นบ้าง แกเล่าให้ฉันฟังหน่อยได้ไหม” น้ำรินอดถามเพื่อนสาวไม่ได้

“แกจะฟังไปทำไม ในเมื่อแกกับคุณฮันก็เข้าใจกันดีแล้ว”

“เล่ามาเถอะ”

“พอรู้ว่าแกกลับไปแล้ว ยูจินก็รีบหาทางใกล้ชิดฮันดงวอน ก็อย่างที่เราเคยเห็นกันนั่นแหละ ก็อาศัยความเป็นเด็กเพราะเขาอ่อนกว่ากันหลายปี ทางผู้ชายก็คงพูดไม่ออก เพราะเป็นน้องสาวเพื่อน”

“จริงๆ เขาก็เหมาะกันดีนะ เป็นคนชาติเดียวกันอีกด้วย”

“นั่นไง พอฟังแล้วก็นอยด์อีก” เจนสุดารีบดักคอ

“ฉันไม่ได้นอยด์ แต่เรื่องฉันกับเขาก็ตัดสินใจยากอยู่แล้ว แกก็รู้นี่...ฉันไม่เคยคิดจะจากบ้านไปอยู่ที่ไหน” น้ำรินบอกเพื่อนเหมือนเป็นการระบายเสียมากกว่า “อีกอย่างฉันกับเขาก็เพิ่งจะรู้จักกันได้ไม่กี่วัน”

“ริน...” เจนสุดาเรียกเพื่อนด้วยน้ำเสียงจริงจัง ขณะคว่ำจานใบสุดท้ายลงบนชั้นวางข้างๆ ซิงค์ล้างจาน

“เรื่องบางเรื่องมันก็ใช้เหตุผลล้วนๆ ไม่ได้หรอกนะ แกลองใช้ใจตัดสินบ้างก็ได้” เจนสุดามองหน้าเพื่อนสาวคนสนิทด้วยสายตาที่ต้องการให้กำลังใจเต็มที่

“ลองถามใจตัวเองดูดีๆ ว่าจริงๆ แล้วต้องการอะไร”

 

 

ฮันดงวอนมาร่วมงานแต่งงานที่บ้านคิมแชยอนในฐานะเพื่อนเจ้าบ่าว ส่วนน้ำรินต้องคอยเก็บภาพในงาน จึงไม่ได้เป็นเพื่อนเจ้าสาว

คู่บ่าวสาวสวมชุดเกาหลีโบราณตามประเพณีดั้งเดิม เป็นชุดที่มีสีสันสวยงามไม่ต่างจากในหนังเกาหลีย้อนยุค รวมถึงพิธีกรรมต่างๆ ในงานแต่งตามขนบธรรมเนียมเกาหลีก็สร้างความตื่นตาให้กับน้ำรินเป็นอย่างมาก อีกด้วย หญิงสาวจึงต้องเก็บภาพให้ได้ครบทุกช็อต เพื่อนำกลับไปเขียนเรื่องราวลงคอลัมน์อย่างละเอียด

ในงานพิธีมงคลสมรสมีเสียงเพลงพิณโบราณในแบบเกาหลีบรรเลงแว่วๆ อยู่ตลอดเวลา ช่วยเสริมสร้างบรรยากาศให้ดูลุ่มลึกและเต็มไปด้วยมนต์ขลัง

น้ำรินและฮันดงวอนไม่มีโอกาสพูดคุยกันมากนัก ฝ่ายคิมยูจินก็ยังคงเกาะติดชายหนุ่มอย่างมีความหวัง เห็นฮันดงวอนอยู่ตรงไหนก็ต้องเห็นคิมยูจินอยู่ตรงนั้น ชายหนุ่มมีสีหน้าเรียบเฉย แต่ก็มักจะมองมาที่น้ำรินอยู่บ่อยครั้ง ทั้งสองหนุ่มสาวจึงทำได้เพียงแค่สบตากันด้วยอารมณ์ที่ไม่แตกต่าง

กระทั่งถึงมาถึงช่วงที่เจ้าบ่าวต้องแบกเจ้าสาวตามธรรมเนียมโบราณ เพื่อยืนยันว่าเขาจะสามารถดูแลและปกป้องเจ้าสาวได้ไม่ว่าจะมีสิ่งใดเกิดขึ้นก็ตาม

คิมแชยอนเป็นหญิงสาวที่มีขายาวตามแบบคนเกาหลีรุ่นใหม่ ลีจองฮุนจึงต้องออกแรงเหนื่อยหนักสักหน่อย เพื่อแบกเจ้าสาวร่างสูงให้ลอยพ้นจากพื้นแล้วพาเดินไปรอบๆ ห้องจัดพิธีหนึ่งรอบ เพื่อแสดงถึงความแข็งแรงของตน

ทั้งเพื่อนเจ้าบ่าวและเพื่อนเจ้าสาวต่างก็เชียร์กันเสียงเกรียวกราวเป็นที่สนุกสนาน รวมถึงแขกผู้ใหญ่ในงานต่างก็ช่วยให้กำลังใจด้วยสีหน้ายิ้มแย้มเบิกบาน

น้ำรินเหลือบไปเห็นว่าฮันดงวอนก็ลุ้นเอาใจช่วยเพื่อนให้เดินครบหนึ่งรอบ เพราะชุดเจ้าบ่าวและชุดเจ้าสาวนั้นทำให้การเดินเหินค่อนข้างลำบากอยู่มากทีเดียว แถมเจ้าสาวก็ยังมีรูปร่างสูงใหญ่ไม่แพ้เจ้าบ่าวอีกด้วย

ฮันดงวอนเหลือบมาสบตากับน้ำรินเข้าพอดี ทั้งสองหนุ่มสาวจึงส่งยิ้มให้กันแบบขำๆ ซึ่งเป็นจังหวะที่เจ้าบ่าวแบกเจ้าสาวมาครบหนึ่งรอบพอดี

เสียงเพลงพิณแผ่วหวานอันเก่าแก่ยังคงเคล้าคลออยู่ในห้องโถงจัดพิธี พ่อและแม่ของทั้งสองฝ่ายต่างก็น้ำตาซึม โดยเฉพาะคุณแม่ของฝ่ายเจ้าสาวกำลังเช็ดน้ำตาป้อยๆ ด้วยความซาบซึ้งใจที่ลูกสาวกำลังจะเป็นฝั่งเป็นฝา



ให้กำลังใจนักเขียน
นักเขียนได้รับกำลังใจแล้ว!
นักเขียนได้รับกำลังใจแล้ว 1 ครั้ง

109 ความคิดเห็น