Soulmate หวังว่าเราจะคู่กัน [BangLo]

ตอนที่ 1 : INTRO..

  • เนื้อหานิยายตอนนี้เปิดให้อ่าน
  • View : 166
    จำนวนคนให้กำลังใจ : 0 ครั้ง
    9 เม.ย. 56

                ปัง!!

                เสียงปืนดังลั่นขึ้นโดยที่ผมไม่ทันได้ตั้งตัว ผมที่กำลังวิ่งเข้าไปได้แต่หยุดชะงักฝีเท้าลง เบิกตากว้างมองภาพที่อยู่ข้างหน้า ร่างที่ไร้เรี่ยวแรงในชุดสีดำสนิทค่อยๆ ล้มลงต่อหน้าผม หยดน้ำสีใสๆ ที่มาจากไหนมากมายไม่รู้หลั่งรินออกมาจากดวงตาของผม ความรู้สึกเจ็บปวดเจียนตายค่อยๆ แผ่ซ่านไปทั่วทุกอณูร่างกาย ผมก้าวขาที่สั่นระริกไปยังร่างไร้วิญญาณบนพื้น สองแขนแกร่งโอบอุ้มร่างนั้นเอาไว้ในอ้อมแขนแล้วปล่อยโฮออกมาอย่างไม่อายสายตาใคร คนที่ผมรักที่สุด..ต้องมาตายเพราะผม..

                ฮ..ฮิม..ฮิมชาน..ฮึก นาย..ฮึก..ทำไมต้องทำแบบนี้ วิ่งเข้ามาทำไม!” ผมตะคอกใส่ร่างนั้นทั้งๆ ที่รู้ว่าคงไม่มีเสียงตอบรับอย่างแน่นอน

 

                ...ย้อนกลับไปเมื่อ 3 ชั่วโมงที่แล้ว

 

                ยงกุก นายจะไปไหน?ฮิมชานถามผมทันทีที่เห็นผมกำลังใส่เสื้อโค้ทสีดำกำลังจะออกไปข้างนอก

                ทำธุระนิดหน่อยน่ะ ไม่นานก็กลับแล้ว นายรอฉันอยู่ที่บ้านนะ

                จะไปหาไอ้พวกนั้นอีกแล้วใช่มั้ย..ฉันบอกกี่ทีแล้ว ว่าเลิกยุ่งกับพวกมันได้แล้ว ถ้ายังเป็นแบบนี้อยู่ เกิดนายได้ตายขึ้นมาฉันจะทำยังไง..

                ฉันจะไปหามันเป็นครั้งสุดท้ายแล้ว ไม่ต้องห่วงนะ ฉันจะรีบกลับมาให้เร็วที่สุด

                จริงๆ นะ..กลับมาเร็วๆ ล่ะ ห้ามตายด้วย

                ผมยิ้มบางๆ ส่งให้ฮิมชานที่ยืนทำหน้าเครียดอยู่ข้างๆ ก้มลงจูบหน้าผากแล้วเดินออกไป คนพวกนั้นที่เราคุยกันก็คือพวกแก๊งค์มาเฟียที่ผมเคยเข้าร่วม แต่ยิ่งนานวันเข้าผมยิ่งรู้สึกว่ามันเป็นอันตรายต่อชีวิตของผมมากขึ้นเรื่อยๆ แล้ว วันนี้จึงจะเป็นวันสุดท้ายที่ผมจะอยู่กับพวกนั้น..ผมจะขอออกจากแก๊งค์ แล้วมาอยู่กับฮิมชาน คนที่ผมรักมาที่สุดอย่างสงบสุขเสียที..

                ผมจอดรถที่ข้างๆ โกดังร้างแห่งหนึ่ง ข้างหลังโกดังนั้นจะมีบ้านเดี่ยวหลังใหญ่อยู่ ที่นั่นเป็นที่อาศัยของคนในแก๊งค์หลายๆ คน ผมเดินเอื่อยๆ ไปที่บ้านหลังนั้น กดกริ่งไม่กี่ครั้งก็มีคนเดินมาเปิดให้

                หัวหน้าอยู่ไหนผมยิงถามตรงประเด้นทันทีโดยไม่เกริ่นนำแม้สักนิด ทำให้พวกมันเลิกคิ้วมองผมน้อยๆ

                ในห้องใหญ่แต่พวกมันก็ตอบกลับมาโดยดี..ผมรีบสาวเท้าไปที่ห้องนั้นทันที แล้วเคาะประตู

                ใครเสียงทุ้มใหญ่ดังขึ้นมาจากหลังบานประตูนั้น

                ยงกุกครับ

                ยงกุก? เข้ามาสิผมเปิดประตูเข้าไปก็พบกับชายหนุ่มร่างท้วมกำลังนั่งเอกเขนกอยู่บนเก้าอี้หนังบุนวมชั้นดีที่โดนขัดจนขึ้นเงา บนโต๊ะยาวด้านหน้ามีกล่องสีดำใบหนึ่งวางอยู่ ผมเลิกคิ้วมอง แต่ไม่ได้สนใจมากนัก

                มีธุระอะไร

                ผมมาขอลาออกครับ

                ลาออก? เหตุผลล่ะ

                ถ้าจะให้พูดตรงๆ เลยก็คือ ผมรู้สึกว่างแก๊งค์นี้เลวเกินไป..ยิ่งผมอยู่ก็ยิ่งรู้สึกต่ำต้อยลงทุกที ชีวิตจะดับลงเมื่อไหร่ก็ไม่รู้ คุณไม่สามารถรับประกันชีวิตผมได้ พวกคุณหาเรื่องคนอื่นไปทั่วจนลำบากมาถึงผม ผมยังมีแฟนรออยู่ที่บ้านนะครับ ถ้าผมเป็นอะไรไป เขาจะทำยังไง..ช่วยเข้าใจผมหน่อยแล้วกันผมเอ่ยตรงประเด็นอย่างไม่อ้อมค้อม ถึงคำพูดจะดูแรงไป แต่นั่นคือเรื่องจริงทั้งหมด

                แก..ผมเห็นรอยย่นบนหน้าเขากระดิกเพราะความโกรธ..น่าขำสิ้นดี..

                ช่วยอนุมัติด้วยครับ

                ฉันไม่อนุมัติ!! คำพูดของแกทำให้ฉันโมโห..ถ้าอยากไปจริงๆ ล่ะก็ ขอร้องฉันดีๆ หน่อยเซ่!!”

                ไม่มีทางพอผมพูดจบ ความอดทนของเขาคงหมดลงพอดี เขาทุบกำปั้นลงกับโต๊ะแล้วตะโกนเสียงดังออกไปข้างนอกประตูทันที

                ฮวางมิน! ซองจิน! ยองแด! เข้ามานี่ เดี่ยวนี้!!”

                สิ้นเสียงชายหนุ่มรูปร่างกำยำสามคนก็เปิดประตูผลั้วะเข้ามาในห้องทันทีราวกับได้เตรียมกันไว้ก่อนแล้ว อะไรวะ จะหมาหมู่หรือไง

                สั่งสอนมันซักเล็กๆ น้อยๆ..แค่ทำให้มันสำนึกว่าฉันเป็นใคร..

                ผมที่ยังไม่ทันได้เอ่ยอะไรก็โดนเข่ากระทุ้งเข้าที่ท้องจนจุก พวกมันสามคนพากันลากผมออกจากบ้านไปทางโกดังร้าง พอมาถึงพวกมันก็ไม่ปล่อยให้ผมได้พูดอะไร มันซัดเอาๆ จนผมทั้งจุก ทั้งเจ็บไปทั่วตัว

                นี่แหละ ผลของการที่มึงหยามหน้าลูกพี่!!” หนึ่งในมันทั้งสามคนตะคอกใส่หน้าผมแล้วต่อยเสยปลายคางจนผมลอย ยังไม่เท่านั้นมันกระชากขอเสื้อผมเข้ามาแล้วต่อยเข้าที่ท้องจนผมทรุด

                ยงกุก!!” เสียงที่คุ้นเคยดังขึ้นข้างหลัง ผมค่อยๆ หันหน้ากลับไปมองอย่างเรี่ยวแรง ผมเห็นฮิมชานวิ่งลงมาจากรถของเขา แต่ยังไมม่ทันถึงตัวผมเขาก็โดนล้อมไว้ด้วยไอ้เวรสามตัวนั่น

                มึงเป็นใครวะพวกมันมองหน้าฮิมชานด้วยแววตาหื่นกระหายแล้วเอ่ยถามเสียงหวาน

                ก..กูเป็นแฟนยงกุก พวกมึงกำลังทำอะไรเขา!” ฮิมชานตะคอกกลับไปอย่างไม่ไว้หน้า บ้าจริง! ทำแบบนั้นเดี๋ยวก็โดนดีหรอกฮิมชาน!!

                อ่าฮ้า..แฟนไอ้เวรนั่นเองหรอ..สนุกล่ะทีนี้..แล้วพวกมันก็ก้าวเข้าไปประชิดตัวฮิมชานทันที มือของพวกมันที่อยู่ไม่สุกลูบไล้ไปตามร่างกายของเขา ความโกรธของผมพุ่งขึ้นถึงขีดสุด แต่ร่างกายของผมมันไม่ยอมทำตาม ผมทำได้แค่ค่อยๆ พยุงตัวลุกขึ้นเท่านั้น

                ปล่อยกู! ไอ้เวรนี่! บอกให้ออกไปไงวะ!!” แล้วฮิมชานก็ประเคนหมัดใส่ไอ้หน้าเหี้ยมคนนึงทันที ซวยแล้ว!!

                ไอ้นี่! ต่อยกูมาได้นะมึง กูว่าจะเล่นด้วยซักหน่อย แต่กูทนไม่ไหวละมันชักปืนออกมาจากกางเกงของมันทันที ผมเบิกตากว้างพยุงตัวขึ้นแล้วรีบวิ่งไปทันที

                ปัง!

                ร่างของฮิมชานทรุดลงกองกับพื้นโดยมีแบล็คกราวน์เป็นเสียงหัวเราะสะใจของไอ้เวรสามตัวนั่น ผมวิ่งเข้าไปกอดฮิมชานทั้งน้ำตา ความเจ็บปวดที่มีมันมากมายจนบรรยายไม่ได้ ทำไม..เขาตามผมมาทำไม..ผมทำให้เขาต้องตาย

                แค้นนี้..ยังไงก็ต้องชำระ!! ผมค่อยๆวางร่างของฮิมชานลงอย่างแผ่วเบา เอามือเช็ดน้ำตาลวกๆ สาวเท้าเข้าไปหาพวกมันอย่างไม่ลังเล มือก็คว้าปืนออกมาเล็งไปทางพวกมัน ผมลั่นไกทันทีอย่างไม่คิด ลูกกระสุนฝังเข้าเนื้อของมันหนึ่งคนจนล้มลง ถึงผมจะมีปืนก็เถอะ แต่ผมก็มีตัวคนเดียว พวกมันมีตั้งสามคน แถมพวกมันก็เริ่มชักปืนออกมายิงบ้างแล้ว

                กระสุนนัดหนึ่งฝังเข้าที่ขาของผม ผมทรุดลง แต่มือก็ยังคงลั่นไกอยู่อย่างไม่หยุด จนกระทั่งมันยิ่งเข้ามาที่ท้องของผม มันเจ็บมาก..แต่ก็ไม่เท่าตอนที่ผมต้องเสียฮิมชานไป

                ลมหายใจของผมเริ่มขาดห้วง ผมคงเสียเลือดมากแน่ๆ เลย..ผมค่อยๆ ล้มตัวลงนอนแผ่กับพื้น สายตาของผมเริ่มพร่ามัว สายตาของผมก็เห็นเด็กผู้ชายผมสีทองคนหนึ่งวิ่งมาทางผมด้วยสีหน้าตื่นตระหนก..แล้วสติผมก็ดับวูบลง...

70 ความคิดเห็น

  1. #46 KATHARIN (@moussessykath) (จากตอนที่ 1)
    วันที่ 27 เมษายน 2556 / 13:28
    ฮิมชานตายแต่แรกเลย สงสารอ่ะ ยงกุกก็ต้องรักฮิมมากแน่ๆ
    #46
    0
  2. #45 MT_n (@27manow) (จากตอนที่ 1)
    วันที่ 26 เมษายน 2556 / 23:59
    พี่บังอย่าเพิ่งตาย โล่มาแล้ววววว ㅠ^ㅠ // แอบสงสารฮิมง่ะ .___.
    #45
    0
  3. #32 ScrT๛OuY๏ (@secretauy) (จากตอนที่ 1)
    วันที่ 20 เมษายน 2556 / 02:41
    ฮื้ออออออออออ
    อยากร้องไห้เป็นภาษาอียิป (?)
    สงสารเฮีย สงสารฮิมและ...
    นั้นโล่ใช่มั้ย -0-
    #32
    0
  4. #21 Itamaji-u (@itamaji-u) (จากตอนที่ 1)
    วันที่ 16 เมษายน 2556 / 23:14
    ขอสงสารฮิมก่อน...
    มาตอนแรกโดนยิงเปรี้ยงเลยอ่า...
    สงสารโล่ต่อ
    งานนี้อกหักแหงๆเลยน้องฉันนน;__________;
    #21
    0
  5. #14 to me (จากตอนที่ 1)
    วันที่ 12 เมษายน 2556 / 13:17
    โล่มาใช่ไหม กลิ่นดราม่ามาแต่ไกล

    เรื่องนี้น้องโล่น่าสงสารชั่ว
    #14
    0
  6. #10 flowerladykim (@kim_pot-ter) (จากตอนที่ 1)
    วันที่ 11 เมษายน 2556 / 22:53
    รักใหม่หรือจะสู้รักเก่า งืออออออออ พี่บังจะรักน้องได้ยังไง T_T
    #10
    0
  7. #3 Cross zenith (@cross-b) (จากตอนที่ 1)
    วันที่ 10 เมษายน 2556 / 07:42
    โล่ใช่มั๊ยอ่าาT^T เง้อ เรื่องนี้โล่มีแต่เจ็บกับเจ็บแหงๆ เฮียบังอ่าTT^TT
    #3
    0
  8. #2 ´*;#thumb3lina.⋈ (@jollifyz) (จากตอนที่ 1)
    วันที่ 10 เมษายน 2556 / 01:46
    น้องโล่มาช่วยช้ะะะะ? ;__;
    #2
    0
  9. #1 ZeloStone (@kyosake) (จากตอนที่ 1)
    วันที่ 10 เมษายน 2556 / 01:46
    ดราม่ามาแต่ไกลอ่ะ ยงกุกจะรักเจโล่ยังไงอ้ะไรท์??? จะร้องตั้งแต่อินโทรแล้วเนี่ย??
    #1
    0