คัดลอกลิงก์เเล้ว

White love...ลิขิตหัวใจ สายใยแห่งรัก

รักแรกของฉันเป็น 'วิญญาณ' ร่างกายของเขาโปร่งใส แต่ไม่เคยมีวันไหน...ที่จะลบเลือนจากหัวใจ...

ยอดวิวรวม

5,479

ยอดวิวเดือนนี้

0

ยอดวิวรวม


5,479

ความคิดเห็น


52

คนติดตาม


11
เรทติ้ง : 100 % จำนวนโหวต : 2
เรื่องสั้น
อัปเดตล่าสุด :  4 ก.ย. 55 / 13:31 น.
นิยาย White love...ԢԵ ѡ White love...ลิขิตหัวใจ สายใยแห่งรัก | Dek-D

ข้อมูลเบื้องต้นของเรื่องนี้






หมายเหตุ

นิยายเรื่องนี้มีเค้าโครงมาจาก
การ์ตูนภาพรวมเรื่องสั้นของหมึกจีนค่ะ



เหตุเกิดจากช่วงประมาณปลายปีที่แล้ว ซายน์เช่าการ์ตูนมาอ่าน แล้วชอบเรื่องหนึ่งมากมาย
เลยนั่งเขียนให้เป็นนิยายเล่นๆ ออกมาได้เรื่องนึง


โดยไม่มีการดัดแปลงเนื้อหาของต้นฉบับใดๆ ทั้งสิ้น

^__________^

เป็นเรื่องราวที่ประทับใจมาก และอยากเล่าสู่กันฟังด้วยตัวอักษรค่ะ

ขอให้เครดิตสำนักพิมพ์หมึกจีนละกันนะคะ เพราะจำชื่อเรื่องไม่ได้จริงๆ
ชื่อคนเขียนก็ไม่มีด้วย T^T


ขอบคุณค่ะ

มทิรา







Welcome to Mathira' Fanclub 

^
^
คลิกได้จ้า

Banner by AdMiNeMe :D





 

....................
จิ้มจึกๆ
25 HOURs
....................

เนื้อเรื่อง อัปเดต 4 ก.ย. 55 / 13:31





White love...ลิขิตหัวใจ สายใยแห่งรัก





Part I

...ฉันมองเห็นวิญญาณได้ตั้งแต่เด็ก...

เขาชื่อ คาซูมะคุง

 

ตั้งแต่จำความได้ ก็มักเห็นคาซูมะนั่งร้องไห้อยู่มุมห้อง

เมื่อเดินเข้าไปหา จะพบว่ารอบตัวเรากลายเป็นป่าโปร่ง ลมเย็น มีต้นไม้ใหญ่

...มีชิงช้า...
 

คาซูมะคุงขี้แย

ร่างเล็กป้อมมักสะท้านด้วยแรงสะอื้น และมักบ่นว่าเหงา

ถ้าคาซูมะร้องไห้ ฉันจะเช็ดน้ำตาให้


"อย่าร้องไห้ ฮินะจะอยู่เป็นเพื่อน"


พอคาซูมะคุงหัวเราะ ร่างกายของเขาจะโปร่งใส แล้วเลือนหายไป
วิวป่ารอบตัวก็จางไป

ทิ้งฉันไว้ในห้องคอนกรีตเย็นๆ เพียงลำพัง


แต่เมื่อคาซูมะคุงมาหา อากาศรอบตัวฉันจะอวลด้วยไออุ่น
...ฉันรักคาซูมะคุง...



Part II

ฉันเองก็เพิ่งรู้ วิญญาณ...ก็เติบโตได้เช่นกัน
เมื่อเวลาไหลผ่าน ฉันอายุสิบหก คาซูมะคุงก็อายุเท่ากัน
ร่างสูงโปร่งมักปรากฏตัว พร้อมทิวทัศน์ป่า ต้นไม้ใหญ่

 

...และชิงช้าตัวเดิม...


คาซูมะคุงมาหา เมื่อฉันร้องไห้
แค่เห็นหน้าเขา ทั้งเรื่องหงุดหงิด กังวลใจ ราวละลายหายไปในอากาศ
เรามักนั่งที่โคนต้นไม้ พูดคุยถึงเรื่องดีดี เล่าสู่กันฟัง
ความอ่อนโยน อบอุ่น เติมเต็มในบรรยากาศ


...คาซูมะคุงเป็นใคร...


แม้สงสัย แต่ไม่เคยปริปากถาม
เพราะตอนที่ 'กระเรียนราตรี' และ 'ปีศาจหิมะขาว' รู้เรื่องราวทุกอย่าง
คือวันอำลาจากกัน


เวลาผ่านไป ยิ่งโตขึ้น ก็ยิ่งเจอคาซูมะคุงน้อยลง
โลกกว้าง สิ่งแปลกใหม่ไหลผ่านไปไม่เว้นแต่ละวัน ยุ่ง แต่ก็สนุก

พอถึงจุดหนึ่ง ถึงรู้สึกตัว
...ไม่ได้เจอคาซูมะคุงมาหลายเดือนแล้ว...

ตัวตนของคาซูมะคุงในใจฉัน ค่อยเล็กลงทีละนิด...ทีละนิด...
อาจเพราะเขาเอง ก็โตเป็นผู้ใหญ่
วันที่ไม่ได้พบคาซูมะคุง...คงมาถึงในสักวัน!

คืนหนึ่งตอนอายุสิบเจ็ด
จู่ๆ คาซูมะคุงก็มาหา

 

...หลังจากที่ไม่ได้เจอมานานมาก...

ทันทีที่สบตากัน ความดีใจ ความคิดถึงมันเอ่อล้น
คาซูมะคุงเองก็คงเหมือนกัน เขาชะงัก มองฉันไม่วางตา

คาซูมะคุงโผเข้ากอดฉันแน่นเป็นครั้งแรก
เสียงห้าว...สั่น...กระซิบข้างหูฉัน

"ขอบคุณ"

ความร้อน...ไหลทะลักออกมาจากดวงตา ท่วมท้นไม่หยุด

...ปวดร้าวเกินบรรยาย...

นั่นคงเป็นคำบอกลา
 
เพราะหลังจากนั้น
ฉันก็ไม่ได้เจอคาซูมะคุงอีกเลย



Part III

ฉันเป็นนักศึกษามหาลัยแล้ว
ทุกอย่างล้วนแปลกใหม่ ผู้คนก็แปลกตา

แต่ในหมู่คนแปลกหน้า ฉันเห็นเขาอยู่ในกลุ่มคนเหล่านั้น
ตัวไม่ยักโปร่งใส อยู่ตรงหน้า ในโลกของความเป็นจริง

...ราวกับเวลาหยุดชะงัก…

ฉันก้าวไปหยุดตรงหน้า มองจ้อง สบตา แล้วน้ำตาก็ไหลพรากไม่หยุด
คาซูมะคุงมองฉัน หน้าเหวอ อุทานออกมาราวตกใจ

เสียงหัวเราะของเพื่อนเขา ดังอวล ในร้านอาหาร
ฉันถือแก้วน้ำ นั่งก้มหน้า ปิดสีแก้มที่จัดขึ้นด้วยความอาย

คนนี้ไม่ใช่คาซูมะคุง!

"ทำเอาใจแป้ว" เขาลูบท้ายทอย สีหน้าติดจะตกใจไม่หาย
"พยายามระดมความจำ คิดว่าเธอเป็นใคร ร้องไห้ทำไม แต่ก็คิดไม่ออก"

"สาวตรึมจนจำไม่ได้ล่ะเซ่~"
กลุ่มเพื่อนแซว เขาแยกเขี้ยว หันไปโวยวาย

ดูคล้าย...แต่ไม่ใช่
วิถีชีวิตต่างกันโดยสิ้นเชิง

"ผมเหมือนมากเลยเหรอ" 
เขาชะเง้อหน้ามาถาม นัยน์ตาที่มองมาสีน้ำตาลอ่อน
เหมือน...เหมือนมาก แต่ไม่ใช่
ประกายตาขี้เล่นนั่น ทำให้หัวใจเต้นแรง

...เป็นความรู้สึก ที่ไม่เคยมีให้คาซูมะคุง...



Part IV


ฉันเริ่มคบกับ 'โยจัง' ผู้ชายที่เหมือนคาซูมะคุงคนนั้น
กระทังวันหนึ่ง เขาพาฉันไปพบพ่อแม่ที่บ้านสวน

สวนหลังบ้าน คุ้นตา...ราวกับว่าฉันรู้จักมันดี
ฉันเดินนำโยจังเข้าไปราวคุ้นเคย หยุดหน้าต้นไม้ใหญ่ที่ไร้ชิงช้า แต่ฉันว่าฉันรู้

ที่นี่คือสวนแห่งนั้น ที่ปรากฏทุกครั้ง เมื่อคาซูมะคุงมาหา!

โยจังขอแต่งงาน...สัญญาว่าจะทำชิงช้าให้
ใบหน้าจริงจังแบบที่ไม่เคยเห็น ยิ่งทำหัวใจฉันเอนไหว

หลังแต่งงาน...ก็สังเกตเห็นสิ่งใหม่ๆ
อย่างผมสีน้ำตาลอ่อน นุ่ม ฟู น่าสัมผัสของโยจัง

...เหมือนคาซูมะคุง...

ฉันตั้งท้อง...สัญญาว่าถ้าเป็นลูกผู้หญิงโยจังจะตั้งชื่อ
แต่ถ้าเป็นลูกผู้ชาย เป็นหน้าที่ของฉัน

สุขใจ...คงเป็นแบบนี้เอง
โยจังแสนดี ถึงอย่างไรก็ไม่ผันเปลี่ยน

ในท้องฉันมีชีวิตเล็กๆ...ฉันแน่ใจว่าเขาเป็นผู้ชาย ชื่อ...ก็คิดไว้แล้ว

"นะ...คาซูมะคุง"

นั่นคือ ความรู้สึก 'ขอบคุณ' ที่เราไม่มีโอกาสบอกเขา

ก่อนนอนจะอ่านนิทานภาพด้วยกัน
ให้พ่อทำชิงช้าให้
สร้างบ้านนกด้วยกัน
เล่นด้วยกัน แล้วก็...แล้วก็...

'ปี๊นนนน!!!!!!!!'


...โลกทั้งใบ กลายเป็นสีเทา...



...คาซูมะ...คาซูมะ...
ไม่...ยังไม่อยากตาย...
ยังไม่ได้เจอคาซูมะ...
ยังไม่ได้บอก 'ขอบใจ' เขา

...คาซูมะ อย่าร้องไห้...



Part V


ผมชื่อคาซูมะ
สิบเจ็ดปีก่อน แม่โดนรถชนขณะตั้งท้องผม

เพราะแม่ปกป้อง ผมจึงมีชีวิต
แต่ชีวิตนี้...แลกมาด้วยลมหายใจของแม่

...แม่ฮินาโกะ...

ผมเติบโตในบ้านสวนของย่า และเพิ่งเดินทางไปอยู่กับพ่อที่โตเกียวหลังจบ ม.ต้น

กระทั่งวันเชงเม้งครั้งที่สิบเจ็ดของแม่ ผมจึงกลับมาที่นี่อีกครั้ง

คุณยายพกอัลบั้มรูปของคุณแม่มาด้วย

นี่เป็นครั้งแรก...ที่ผมได้เห็นรูปแม่ตอนท่านเป็นเด็ก และๆ ค่อยเติบโตเป็นหญิงสาว

แต่ไม่ใช่ครั้งแรก ที่ผมเคยเห็นเด็กผู้หญิงคนนี้
ในความทรงจำ!

คืนพระจันทร์เต็มดวง
ผมเดินเข้าไปในสวน...ที่ที่ตอนเป็นเด็ก ผมมักแอบมานั่งร้องไห้

เพราะไม่เคยรับรู้ถึงไออุ่นจากอกแม่ พ่อเองก็กลับมาหาได้แค่วันหยุด

...ผมเหงา...

 

พอร้องไห้เพราะเหงา ก็จะมีเด็กผู้หญิงตัวเล็กๆ ปรากฎกายตรงหน้า
เธอใช้สองมือ...อุ่น...เช็ดน้ำตาให้

 

เธอมักทำให้ผมหัวเราะ ทำให้ผมมีความสุข...

จากนั้นร่างของเธอก็จะโปร่งบางจางหายไปพร้อมรอยยิ้มที่ติดตรึงในใจผมตลอดมา

ตอนนี้ผมรู้แล้วว่าเธอเป็นใคร


วันนี้...ผมก็อยากเจอแม่นะ...

"ฮินะ..."

สายลมพัดแรง ใบไม้ปลิวว่อน
'คุณแม่' ที่อายุสิบเจ็ด ปรากฏกายตรงหน้า

ผมโผเข้ากอดท่าน
ซึบซับไออุ่น และถ่ายเทความรู้สึกจากส่วนลึกของหัวใจ

"ขอบคุณ"

แม่ร้องไห้...น้ำตานองหน้า
ยิ้มให้อย่างอ่อนโยน

...แล้วหายวับไป ในอ้อมกอดผม...









-END-






เม้นท์ได้นะคะ นักเขียนไม่กัด 55+
และไม่ทิ้งบอร์ดนี้แน่นอนค่ะ จะแวะเข้ามาเมียงมองเรื่อยๆ ^ ^


รัก.
มทิรา






เรื่องสั้นเรื่องอื่นๆ ของมทิราค่ะ

 





เลือกคลิกอ่านเรื่องสั้นตามลิ้งค์ด้านล่างได้เลยค่ะ







หวานรักนักบาส  มทิรา' short story ประจำเดือนธันวาคม 2554 

ตอนแรก
ตอนจบ


รหัสลับ รหัสหัวใจ  มทิรา' short story ประจำเดือนพฤศจิกายน 2554 

ตอนแรก
ตอนจบ



รุ่งอรุณแห่งรัก มทิรา' short story ประจำเดือนตุลาคม 2554

ตอนแรก
ตอนจบ




จ๊ะจ๋าหัวใจ ทักทายความรัก มทิรา' short story ประจำเดือนกันยายน 2554

ตอนแรก
ตอนจบ




My Teddy น้องหมีสะกิดรัก ♥ มทิรา' short story ประจำเดือนสิงหาคม 2554

ตอนแรก
ตอนจบ




My Witch แม่มดของผม มทิรา' short story ประจำเดือนกรกฎาคม 2554

ตอนแรก
ตอนจบ




Anemone รอรักผลิบาน มทิรา' short story ประจำเดือนมิถุนายน 2554

ตอนแรก
ตอนจบ

 



ภาพรักในฝัน  มทิรา' short story ประจำเดือนพฤษภาคม 2554

ตอนแรก
ตอนจบ 




เพลงเพราะ เพราะเธอ  มทิรา' short story ประจำเดือนเมษายน 2554

ตอนแรก 
ตอนจบ

 



Di-a-Love เสิร์ฟรัก... มทิรา' short story ประจำเดือนมีนาคม 2554
 



ก็แค่รักกันเบาๆ... มทิรา' short story ประจำเดือนกุมภาพันธ์ 2554
 




ร้ายนัก แต่รักนะ ...มทิรา' short story ประจำเดือนมกราคม 2554




ผู้ชายในฝัน ...มทิรา' short story ประจำเดือนธันวาคม 2553
 




((Fan Fic มทิรา)) เรื่องสั้นในความฝัน





คุณผีที่รัก ...มทิรา' short story ประจำเดือนพฤศจิกายน 2553

 

ผลงานอื่นๆ ของ พิมาลินย์ / ดุจดาริน

บทวิจารณ์

ยังไม่มีบทวิจารณ์ของเรื่องนี้

คำนิยม Top

ยังไม่มีคำนิยมของเรื่องนี้

คำนิยมล่าสุด

ยังไม่มีคำนิยมของเรื่องนี้

52 ความคิดเห็น

  1. วันที่ 7 พฤษภาคม 2556 / 16:32
    ร้องไห้เลยอะ ซึ้งมากๆเลยคะ
    #51
    0
  2. วันที่ 16 มกราคม 2556 / 15:48
    @คีรพัทธ์ ชื่อของเรื่องนี้ซายน์ก็จำไม่ได้ด้วยค่ะ ตั้งไว้ให้มีชื่อเฉยๆ >///< ถ้าซ้ำน่าจะซ้ำกับเรื่องอื่นเนอะ แต่ถ้าตั้งแล้วไปตรงพอดีก็บังเอิญสุดๆ ไปเลยค่ะ *0*
    #50
    0
  3. #49 คีรพัทธ์
    วันที่ 8 ธันวาคม 2555 / 13:03
    เคยอ่านการ์ตูนหมึกจีนเรื่อง ลิขิตหัวใจ สายใยแห่งรัก เหมือนกันคะ ^^
    #49
    0
  4. วันที่ 4 กันยายน 2555 / 19:45
    @พี่ยู เนอะๆ ตอนซายน์อ่านการ์ตูนครั้งแรก อารมณ์แบบ... หักมุมกันงี้เลยเรอะ =[]= 55 แต่ประทับใจจัง

    @รักษ์ยิ้ม กอดดดด TT
    #48
    0
  5. วันที่ 4 กันยายน 2555 / 19:36
    ว้าว เป็นอะไรที่แปลกใหม่ แต่ประทับใจ
    #47
    0
  6. วันที่ 4 กันยายน 2555 / 17:58
    สนุกค่ะ...อ่านแล้วรู้สึกได้ถึงความผูกพันของแม่...ลูกที่มีให้กันค่ะ...T_T
    #46
    0
  7. วันที่ 4 กันยายน 2555 / 14:38
    @น้องโป

    ดีใจที่ชอบจ้า ^_^
    ปล.จุดนั้นพี่ก็แอบขัดใจเหมือนกันนะ 555555 โยจังในการ์ตูนหล่อนะ ยังจำได้ว่าหล่อ แอร๊ >///< แต่บทน้อยเกิ๊นนนน
    #45
    0
  8. วันที่ 4 กันยายน 2555 / 14:20
    พี่ซายน์ อ่านแล้วชอบมาก โดนใจ น้ำตาไหล สไตล์นี้เข้าไทป์พอดีเปะเลยค่ะ
    ชอบๆ ซึ้งมาก น่าเสียดายอยู่อย่างเดียว คนพ่อบทบาทน้อยจัง 55 (อันนี้ส่วนตัวไปหน่อย)
    ขอบคุณที่เอามาแชร์นะคะ...

    ...น้องโปเองจ้า :D
    #44
    0
  9. วันที่ 27 มิถุนายน 2555 / 23:20
    #คุณอ้วนน้อย

    ขอบคุณค่ะ เค้าตัวลอยติดเพดานแล้วววว~ >/////<

    #43
    0
  10. วันที่ 29 พฤษภาคม 2555 / 16:14
    แงงงงงงงงงงงงงงงงงงงงง อ่านตอนแรกๆรู้สึกเลยว่าทำไมเขียนดีจัง ทำให้จินตนาการตามไรเตอร์ไปเรื่อยๆนึกภาพตามได้เลยอ่ะ พอมาอ่านตอนหลังๆทั้งเศร้าและซึ้งปนกันเลยค่ะอยากบอกไรเตอร์ว่าอ้วนน้อยเขียนอธิบายไม่เก่งเลยค่ะแต่อยากบอกไรเตอร์คำเดียว ไรเตอร์เก่งจิงๆค่ะ
    #42
    0
  11. วันที่ 20 เมษายน 2555 / 23:36


                             
    #41
    0
  12. วันที่ 20 เมษายน 2555 / 18:51
    เห็นด้วยๆค่ะ ^__^
    #40
    0
  13. วันที่ 20 เมษายน 2555 / 00:53
    @sha โอ๋ๆ ไม่เป็นไรเนอะ จดจำไว้ในจินตนาการเอาไว้คิดถึง ของสิ่งนั้นก็จะยังคงอยู่ในใจเราตลอดไปค่ะ 

    @help_tuck ^________________^
    #39
    0
  14. วันที่ 19 เมษายน 2555 / 21:33

    อั้ยย่ะ โอนอย่างแรง
    อ่านแล้ว มันเจ็บที่หัวใจ ยังไงไม่รู้

    #38
    0
  15. วันที่ 19 เมษายน 2555 / 09:44
    ใช่ค่ะ ซึ้งมากจริงๆ แบบว่าน่าสงสาร แต่หารูปไม่เจออะเสียดายจังT^T ไม่รู้ว่าไปวาดไว้เล่มไหน เจอเล่มอื่นที่ไม่ใช่อะ แง แง แง
    #37
    0
  16. วันที่ 18 เมษายน 2555 / 22:21
    @sha

    อ๊ายย อยากเห็นจังค่ะ  >_
    เรื่องนี้ซึ้งมากจริงๆ เนอะ ^____^
    #36
    0
  17. วันที่ 18 เมษายน 2555 / 18:14
    ลืมบอกไปตอนนั้นยังเคยสะเก็ตภาพคาซึมะไว้เลย
    ตอนยืนพิงต้นไม้ใส่เสื้อกันนาวมีหมวก
    เอามือยัดใส่กางเกง
    เท่ห์อะ>//<
    แต่ตอนนี้ไม่รู้เอาภาพนั้นไปหมกไว้ไหนแล้ว
    นานมากกก
    #35
    0
  18. วันที่ 18 เมษายน 2555 / 18:08
    เคยอ่านๆเหมือนกัน นานหลายปีแล้วอะ ของหมึกจีนนั่นแหละ อ่านไปน้ำตาคลอไป
    #34
    0
  19. วันที่ 2 เมษายน 2555 / 14:06
    ขอบคุณค่ะ ^___^
    #33
    0
  20. วันที่ 1 เมษายน 2555 / 09:38
    T T รักเรื่องนี้ค่ะซึ้ง
    #32
    0
  21. วันที่ 6 กันยายน 2554 / 19:24
    ขอบคุณจ้า :D

    @ด.ญ.ม.ต้น ตอนนั้นแต่งงงๆ เหมือนกันค่ะ 55+ เรียบเรียงเนื้อเรื่องไม่ดีเลย เอาไว้ขอแก้ตัวในเรื่องใหม่นะคะ ^^
    #31
    0
  22. #30 นานะ
    วันที่ 19 สิงหาคม 2554 / 15:07
    แต่งเก่งสวดยวด
    #30
    0
  23. วันที่ 14 สิงหาคม 2554 / 16:20
    ขอกระทืบไลค์ล้าน..เอ๊ะไม่สิ  2ล้านครั้ง....ไปเลยคร่าาาาาาาาาาาาา
    (แอบงงนิดนึงนะ)
    #29
    0
  24. วันที่ 25 มิถุนายน 2554 / 13:54
    ^_________^
    #28
    0