( SF / OS ) CRUSH — โฮลิน , holin

ตอนที่ 14 : ♡ special : immure #novelber2017

  • เนื้อหานิยายตอนนี้เปิดให้อ่าน
  • View : 1,444
    จำนวนคนให้กำลังใจ : 28 ครั้ง
    15 พ.ย. 60




IMMURE

RATE : ..... (ไปจัดเรทเอง)


#Novelber2017 

“ DAY15 - immure ”
Couple : dongho x kuanlin
#jayxfiction





“รีบกลับจังวะ”
“จะกลับไปเล่นกับกระต่ายน้อยว่ะ”
“กับคนนี้จริงจังใช่ป่ะ”
“แค่ยังไม่เบื่อเฉยๆ”
“กูจะคอยดู”
ฮวัง มินฮยอน เหยียดยิ้มเยาะที่มุมปาก ก่อนจะส่ายหน้าให้เพื่อนตัวเองอย่างขำขัน
คัง แบคโฮ กำลังโกหก เป็นเพื่อนกันมาตั้งหลายปีทำไมจะดูไม่ออกว่าอีกฝ่ายคิดยังไง







ถ้าไม่คิดจริงจัง ก็ต้องเอามาแบ่งเพื่อนป่ะวะ 
ดูเหมือนเสือตัวโตจะตกหลุมรักกระต่ายน้อยเสียแล้ว







เสียงประตูห้องดังขึ้นท่ามกลางความมืด ดังพอที่จะปลุกคนบนเตียงให้ตื่นขึ้นจากฝันดี
ท่ามกลางความมืดร่างหนาของเจ้าของห้องค่อยๆย่างกรายเข้ามาหาคนตัวเล็กที่นอนอยู่บนเตียง
กระต่ายน้อยกระพริบตาถี่เพื่อปรับโฟกัส กว่าจะรู้ว่ากำลังจะถูกเสือตัวโตขย้ำก็สายเสียแล้ว







วินาทีที่รู้สึกตัวและได้สติเป็นตอนเดียวกันที่กายกำยำทาบทับตัวลงมาบดเบียดกับกายขาวบาง
กระถดตัวหนีตามสัญชาตญาณ เสียงโซ่ตรวนที่ข้อเท้าดังกระทบขอบเตียง ช่างเป็นเสียงที่น่ารำคาญ






กระต่ายน้อยตกอยู่ใต้อาณัติของเสือร้ายอย่างจำยอม และในอีกไม่ช้านี้คงต้องถูกกินเป็นแน่
แม้จะมืดมากแค่ไหน แต่สายตาที่เต็มไปด้วยแรงอารมณ์ของคนที่ทาบทับร่างเล็กๆของควานลินอยู่กลับส่องประกายในความมืด








และคืนนี้กระต่ายน้อยควานลินก็ไม่รอดอีกเช่นเคย






“ทำตัวน่ารักๆเดี๋ยวจะปลดโซ่ให้”
ศรีษะเล็กๆพยักหน้าตอบทันที การทำตัวน่ารักๆเป็นสิ่งที่ควานลินต้องทำ ทำเพื่ออิสระภาพ
แม้จะเป็นอิสรภาพจอมปลอมก็ตาม แต่แค่นิดเดียวก็ยังดีกว่าไม่ได้เลย






เสื้อผ้าที่เคยคลุมกายขาวบัดนี้กลับหลุดรุ่ย เสื้อยืดขาวบางถูกเลิกขึ้นไปกองอยู่บนอกสวย
กางเกงขาสั้นสีดำพร้อมอันเดอร์แวร์ถูกรูดลงมากองอยู่ที่ปลายเท้าเล็ก
ร่างกายขาวผ่องของกระต่ายน้อยปรากฏอยู่เบื้องหน้าของเสือร้ายตัวโต
อดไม่ได้ที่จะแลบเลียริมฝีปากแห้งผากของตน เพราะควานลินน่ากินมากเหลือเกิน






คัง แบคโฮ ไม่มีวันเบื่อร่างกายสวยงามนี้
อย่างน้อยก็ไม่ใช่เร็วๆนี้แน่นอน
แม้จะผ่านมาหนึ่งปีแล้วก็ตาม 
ใครต่อใครถึงได้ชอบแซ็วว่าเสือแบคโฮถูกกระต่ายน้อยถอดเขี้ยวถอดเล็บเสียแล้ว






ไม่จริง
ควานลินก็แค่ของเล่นที่เขาบังเอิญติดใจ
แต่ติดใจนานไปหน่อยก็แค่นั้น
ติดใจนานถึงหนึ่งปี จนต้องนี้ก็ยังไม่ปล่อยควานลินไป






คัง แบคโฮ เก่งทุกเรื่อง แต่ไม่ใช่กับเรื่องของหัวใจ
ทุกคนดูออกว่าแบคโฮรู้สึกยังไงกับเจ้ากระต่ายตัวน้อยนี้
แต่ดูเหมือนเจ้าตัวจะไม่รู้ตัวเลยด้วยซ้ำว่าตนรู้สึกยังไง






“เอาโซ่ออกให้ก่อนได้มั้ย..ครับ”
“อ้อนสิ”
กลีบปากบางประทับลงอวัยวะเดียวกันของอีกฝ่าย เป็นฝ่ายหยอกเย้าในช่วงต้น แต่กลับเปลี่ยนเป็นฝ่ายตามเพราะประสบการณ์ที่มากกว่าของคนตรงหน้า
ดวงตาใสช้อนมองแบคโฮอย่างออดอ้อน และไม่นานโซ่ตรวนที่ถูกล็อคไว้กับข้อเท้าสวยก็ลงไปนอนกองอยู่กับพื้นห้อง






เสื้อผ้าถูกปลดเปลื้องออกไปหมดแล้ว ขาเรียวถูกแยกออกจากกัน แล้วแทรกตัวเองลงไปอยู่ตรงกลาง
ยอดอกสีสวยถูกลิ้นร้อนชื้นแฉะแลบเลียครั้งแล้วครั้งเล่า อดไม่ได้ที่เผลอทำรอย และเผลอกัดเพื่อหยอกล้อ
“ อ๊า อ—อย่ากัด อึก “
“ชอบล่ะสิ”





ขาเรียวทั้งสองข้างถูกนำมาเกี่ยวกับเอวแกร่ง สัมผัสเย็นวาบของเจลที่ช่องทางด้านหลังทำเอากระต่ายน้อยสะดุ้งตัวโยน
เสือตัวโตอย่างแบคโฮพร้อมแล้วที่จะมอบสัมผัสให้กับกระต่ายน้อยตัวเล็กตรงหน้า





และเขาจะไม่รอช้าอีกต่อไป





ช่องทางอ่อนนุ่มบีบรัดตัวตนของเขาอย่างบ้าคลั่ง จนต้องระบายความเสียวซ่านผ่านเสียงคำรามในลำคอ
“อืมม แน่น”
“อ๊า ลึก — มันลึก”
เสียงครางหวานกระตุ้นอารมณ์ของเสือตัวโตได้อย่างดี สะโพกสอบขยับเข้าออกกายบางอย่างเร่งรีบ





เสียงหัวเตียงกระทบกับผนังเสียงดังไม่ต่างอะไรจากเสียงเนื้อกระทบเนื้อที่ดังอยู่ตอนนี้
ร่างบางไถลไปกับเตียงตามแรงขยับที่คนตัวโตกระแทกกระทั้นลงมา มันทั้งจุก แต่ก็สร้างความเสียวซ่านเป็นอย่างมาก
“คุณแบค ลินเสียว ฮึก อ๊า”
“บอกกี่ครั้งแล้วว่าไม่ให้เรียกแบบนี้”
ร่างหนาจงใจกระแทกเน้นย้ำไปในจุดที่ไวต่อความรู้สึกของกระต่ายน้อยตรงหน้าและหยุดขยับทันที
และเป็นไปตามคาด ช่องทางอ่อนนุ่มยังคงบีบรัดกายเขาอย่างบ้าคลั่ง ตามมาด้วยร่างบางที่ดิ้นทรมานเพราะยังไม่ได้รับการปลดปล่อย
“ยังไม่เสร็จ อึก—”
“ฉันก็ยัง”
“พี่แบค ฮึก ขยับ อ..อ๊า!”







‘พี่แบค’ คือคำที่คังแบคโฮให้กระต่ายน้อยควานลินใช้เรียกเขาในยามที่มีสัมพันธ์ทางกายกัน








เมื่อได้ยินอย่างที่ต้องการ ไม่จำเป็นต้องรีรออะไรอีกต่อไป ไม่ใช่แค่ควานลินที่ยังไม่เสร็จ เขาเองก็ด้วย
เสียงครางหวานร้องดังลั่นห้องยามที่เสือตัวโตจงใจกระแทกเน้นย้ำไปยังจุดที่ไวต่อความรู้สึก
ตาคู่สวยเอ่อล้นไปด้วยน้ำตาที่มาจากแรงปรารถนา สะโพกสอบขยับเข้าออกแรงขึ้นเรื่อยๆ มืออีกข้างปรนเปรอแกนกายเล็กที่ชูชันไม่หยุด





กึก กึก






เสียงหัวเตียงกระทบผนังดังกว่าเดิมเมื่อคังแบคโฮเคลื่อนกายเร็วและแรงขึ้น







“ อืมม ควานลิน “
“พี่แบค อ๊าาาาา!”
เสียงครางสุขสมของคนทั้งคู่ดังขึ้นเรื่อยๆ และในที่สุดกายบางก็กระตุกเกร็งพร้อมกับปลดปล่อยความอุ่นซ่านออกมาจนเลอะไปหมด
เช่นเดียวกับแบคโฮที่ปลดปล่อยความต้องการทุกหยาดหยดเข้าไปในช่องทางอ่อนนุ่มนั้น
เยอะมากจนล้นออกมา เมื่อถอนกายออกจากช่องทางนั้น น้ำสีขาวขุ่นไหลย้อนกลับออกมาอย่างไม่ขาดสาย







เสียงหอบหายใจแรงพร้อมใบหน้าเปื้อนเหงื่อของควานลินทำเอาเสือตัวโตอย่างแบคโฮเอ็นดู
อดไม่ได้เลยจริงๆ ในที่สุดก็ก้มลงไปจูบหนักๆที่ขมับของกระต่ายตัวน้อยที่นอนเหนื่อยหอบเพราะกิจกรรมเข้าจังหวะเมื่อสักครู่






“พี่แบคครับ”
“อือ”
“อย่าเพิ่งเบื่อลินนะ”






ควานลินพลิกตัวขึ้นมานอนทับร่างหนาของแบคโฮ ค่อยๆกดช่องทางแดงช้ำลงมา ในที่สุดช่องทางอ่อนนุ่มก็กลืนกินกายแกร่งนั้นจนสุดความยาว
“ลินน่ะ อ๊ะ ลิน ... อื้อ”
“กระต่ายน้อยจะพูดอะไร”
กายบางขยับขึ้นลงตามอารมณ์ของตัวเอง ดวงหน้าหวานเชิดขึ้นเพราะความเสียวซ่าน
จนใต้ร่างขยับสะโพกกระแทกสวนเข้าไปพอดีกับจังหวะที่ควานลินกดสะโพกลงมา เสียงครางหวานดังก้องไปทั่วบริเวณ
“ อ๊า ! ลึก ฮือ “
“จะพูดอะไร”
“แฮ่กๆ ลินรักพี่แบค”






แค่คำว่า ‘รัก’ จากกระต่ายน้อยที่ได้ชื่อว่าเป็นของเล่น ส่งผลทำให้หัวใจที่เคยด้านชากระตุกวูบขึ้นมาทันที
ก่อนที่จะเริ่มเต้นเร็วและแรงอย่างไม่เป็นจังหวะ






“ รัก รักพี่แบค อื้อ “
“ช้าหน่อยกระต่า— อื้อ”
ปากหนาถูกบดจูบลงมาจากคนบนร่าง สะโพกมนขยับหนักหน่วงพร้อมพร่ำบอกประโยคซ้ำๆเดิมๆออกมาเรื่อยๆ






“รัก ฮึก รักพี่แบค อ๊า!”
“ฉันจะไม่ทนแล้วนะ”
ร่างบางถูกพลิกลงไปดังเดิม สะโพกหนาสาวเข้าออกเร็วและแรง และสุดท้ายกายแกร่งก็กระตุกเกร็งพร้อมๆกับกระต่ายน้อยที่รองรับอารมณ์เขามาตลอด





ช่างเป็นค่ำคืนที่ดีสำหรับเสืออย่างแบคโฮจริงๆ
ไม่ใช่เพราะความสัมพันธ์ทางกาย
แต่เป็นประโยคนั้นของกระต่ายน้อยต่างหาก 
... รัก




ควานลินนอนซุกอกแกร่งของแบคโฮทั้งคืน แสงอาทิตย์สาดส่องเข้ามาในห้อง ปลุกให้คนโตกว่าตื่น
สะบัดไล่ความง่วงได้ไม่นานประตูห้องนอนก็ถูกเปิดออกโดยเพื่อนสนิท




“ แบคโฮมึง...”
ฮวัง มินฮยอน ยืนตาค้างเมื่อเห็นกายขาวบางของกระต่ายน้อยที่แบคโฮมันชอบหนักหนาเต็มไปด้วยรอยจูบ




“ปิดตามึงเดี๋ยวนี้”
ตาเขียวปั้ดใส่เพื่อนพร้อมดึงผ้าห่มมาคลุมกายของควานลินจนเหลือแต่ศรีษะ แต่ยังไม่คลายอ้อมกอดออกจากร่างบาง
“ไหนบอกแค่เล่นๆวะ”
“ก็เล่นๆป่ะ”




มินฮยอน คิดอะไรออกแล้ว
คนปากแข็งอย่างแบคโฮต้องเล่นแบบนี้




“มึงออกไปได้ป่ะแบค”
“ทำไม”
“กูอยากเล่นกับกระต่ายน้อยของมึง ดูซิว่าจะเด็ดจริงไหม”
ท่าทางของมินฮยอนดูจริงจังกว่าที่เคยเป็น
จนแบคโฮเริ่มหวั่นๆว่าที่เพื่อนรักกำลังพูดจะเป็นจริง



“ไม่ได้!” โวยวายใส่เพื่อนจนคนในอ้อมกอดเริ่มขยับตัว แต่ยังไม่ตื่น
“หวง?”
“เออใช่ กูหวง” เปล่าประโยชน์ที่จะโกหกแล้วไม่อย่างนั้นกระต่ายน้อยของเขาต้องถูกแย่งไปแน่
“มึงรักเขา?”
“กูคิดว่าใช่”
“รู้ใจตัวเองซะทีนะแบคโฮ”




ฮวัง มินฮยอน กระตุกยิ้มอย่างเจ้าเล่ห์แล้วเดินออกไปทันที
เสียงสบถไล่ตามหลังมา แต่มินฮยอนไม่สนใจ
ก็ดีแล้วที่เพื่อนเขารู้ใจตัวเอง ไม่อย่างนั้นอาจจะต้องเสียควานลินไปสักวันหนึ่ง




“พี่แบค เมื่อกี้พูดว่าอะไรเหรอ”
ควานลินตื่นนานแล้ว นานมากพอที่จะรับรู้บทสนทนาทั้งหมดที่เกิดขึ้น





“กระต่ายน้อยตื่นตั้งแต่เมื่อไร?”
“จะตอบคำถามลินไหมพี่แบค”
“ฉันต้องตอบด้วยรึไง”
“แล้วแต่คุณเลยครับ”
กายบางผละออกจากอ้อมกอดทันที แต่ไม่ช้าคังดงโฮก็กระชากร่างเล็กให้ปลิวมาติดอกแกร่งอีกครั้ง




ริมฝีปากหยักทาบทับลงไปยังปากสีสด มีแต่ความอ่อนโยนที่มอบให้ไป ความอ่อนโยนที่ควานลินไม่เคยได้รับมาก่อน ไม่นานก็ถอนริมฝีปากออกมาอย่างเสียดาย
“นี่คือคำตอบของฉัน กระต่ายน้อย”
“ฮึก คุณแบค...”
“เรียกพี่แบคเหมือนเมื่อคืนสิ”
“พ—พี่แบค”




ไม่มีโซ่ตรวน ไม่มีการบังคับขืนใจ
ไม่มีการกักขังหน่วงเหนียวอีกต่อไป




เพราะหลังจากนี้จะมีแต่ความเต็มใจของคนทั้งคู่


B
E
R
L
I
N
?
----------------------------------------
กลัวโดนแบน 555555
#jayxfiction

TALK : เป็น novelber อีกตอนที่โคตรจะติดเรท บาปกรรมสุดๆ ฮือ กลัวแล้ว ประกันตัวเราออกจากคุกด้วยค่ะทุกคน อย่าปล่อยเราไว้ในคุกอย่างโดดเดี่ยวเลย 55555555 ยังไงฝากคอมเม้น + Fav + #jayxfiction ด้วยค่ะ เลิ้บ ♡ เจอกันใหม่เมื่อเราปั่นตอนต่อไปหรือตอนเก่าๆที่ค้างไว้เสร็จ ฮรุก
**อย่าลืม SUPPORT เด็กๆ WANNA ONE กันด้วยนะคะ เพลงใหม่เพราะมาก น้องลินลินนุ่มนิ่มของเราก็น่ารักมากเช่นกัน สดใสที่สุดลู้กกแม่ **
ให้กำลังใจนักเขียน
นักเขียนได้รับกำลังใจแล้ว!
นักเขียนได้รับกำลังใจแล้ว 28 ครั้ง

นิยายที่ผู้อ่านนิยมอ่านต่อ

loading
กำลังโหลด...

1,000 ความคิดเห็น

  1. #884 pukkapuk (จากตอนที่ 14)
    วันที่ 16 มกราคม 2562 / 15:21
    ก้าวขาลงนรกไปข้างแล้วต๊ะะะ
    #884
    0
  2. #537 Devil's ZaZaMo [Rose] (จากตอนที่ 14)
    วันที่ 24 พฤษภาคม 2561 / 18:25
    พี่แบคแซ่บ อยากล้ายยย
    #537
    0
  3. #470 justmarkbam (จากตอนที่ 14)
    วันที่ 5 เมษายน 2561 / 13:12
    แงงงงพี่เเบ้คคคค้าบบยบบบบบบบบ
    #470
    0
  4. #294 DinoEm (จากตอนที่ 14)
    วันที่ 21 พฤศจิกายน 2560 / 00:09
    อยากเป็นชะนีที่พี่แบคไม่จริงจังด้วยจังเลยค่ะ นั้นหมายความว่าเราจะได้กินทั้งแบคโฮและมินฮยอนไปอีก555555
    #294
    0
  5. #290 Ppp (จากตอนที่ 14)
    วันที่ 20 พฤศจิกายน 2560 / 02:31
    OMG OMG OMG HOTมากกกกกกกกกกกกก
    #290
    0
  6. #272 ace.v (จากตอนที่ 14)
    วันที่ 16 พฤศจิกายน 2560 / 00:18
    โอ้นนนนนยยยยยยนคุณพระ คุณพระะะะะ น้องกระต่ายน้อยยยยย ฮือออออแอแอ น้องพี่ น้องตัวช้ำไปหมด แต่พี่ฟินม่กกกกกกกกกกกกกก
    #272
    0
  7. #271 z_Tamapure_z (จากตอนที่ 14)
    วันที่ 15 พฤศจิกายน 2560 / 22:23
    งื้ออออออ เขินนนนนน พิแบคถนอมน้องหลินหน่อยนะคะ กลัวน้องช้ำมากเลยย
    #271
    0
  8. #269 แจมินลูกแม่ (จากตอนที่ 14)
    วันที่ 15 พฤศจิกายน 2560 / 17:51
    พดดด่านสเพพ่ราา ตายๆๆๆโอ๊ยยยย//meกุมหัวใจ
    #269
    0
  9. #268 Fhunter (จากตอนที่ 14)
    วันที่ 15 พฤศจิกายน 2560 / 17:44
    ตายๆๆๆๆ โอ๊ยยยย น้องลินตอนหลับบนเตียง มร่างเอ๊ยยยยยยยยยยยยยยยย เป็นใครก็กระโจนใส่อ่าค่ะ แง๊
    #268
    0
  10. #267 fanyeol627 (จากตอนที่ 14)
    วันที่ 15 พฤศจิกายน 2560 / 17:25
    เพราะเจ้าช่วยด้วย ทัมมัยพิแบคมั่ยอ่อนโยน!!!!!!!!!!! กรี๊สๆๆๆๆๆๆๆๆ ทีหลังไรท์ช่วยผลิตหมอนด้วยนะคะเพราะคนอ่านจะตายแล้ว
    #267
    0
  11. #266 Meawmeowww (จากตอนที่ 14)
    วันที่ 15 พฤศจิกายน 2560 / 16:59
    คุกที่สุดดดดด555555
    #266
    0
  12. #265 Elllsaaaa (จากตอนที่ 14)
    วันที่ 15 พฤศจิกายน 2560 / 13:45
    กระต่ายน่า่รัก น่ารังแกมาก ถ้าคุณเสือยังปากแข็งได้ก็เกินไปแล้ว
    #265
    0
  13. #264 Fruit-Tea (จากตอนที่ 14)
    วันที่ 15 พฤศจิกายน 2560 / 13:36
    ตายแล้วววว คุณพี่เสือออออออออ
    #264
    0
  14. #263 Monkeynoon (จากตอนที่ 14)
    วันที่ 15 พฤศจิกายน 2560 / 13:24
    โอ๊ยยยย เขินยัยกระต่ายน่ารังแกมากกก;-;
    #263
    0