ราชสีห์ขนดำ

ตอนที่ 46 : ลัทธิบูชาฟ้า

  • เนื้อหานิยายตอนนี้เปิดให้อ่าน
  • View : 1,048
    จำนวนคนให้กำลังใจ : 118 ครั้ง
    24 ธ.ค. 63

รุ่งสางขบวนหน่วยหน้ากากถึงเข้าเมือง เจ้านางน้อยถูกห่อตัวด้วยเสื้อคลุมอย่างดีนอนไม่ได้สติอยู่บนรถเข็น หน่วยหน้ากากคุ้มกันส่งจนถึงประตูวังก่อนจะขอตัวจากไป เจ้าฟ้าเหม่อมองดูลูกสาวของตัวเองด้วยความเจ็บปวดใจ เสื้อผ้าของเธอฉีกขาดปราศจากชั้นใน เต็มไปด้วยบาดแผลรอยขีดข่วน สลบไม่ได้สติ ตามปากคำของสิง สิงเล่าว่าได้เขาติดตามจนถึงชายแดน ก็สามารถสกัดจับเอาไว้ได้ จากร่องรอยต่าง ๆ ตามร่างกายสามารถจินตนาการถึงอะไรต่อมิอะไรได้ สิงไม่อยากพูดถึงและขอตัวเพื่อพักผ่อน

เจ้าฟ้าหญิงตรวจสอบได้ว่าสิงบาดเจ็บเล็กน้อยจึงรีบเรียกหมอหลวงมาดูแลแต่กลับถูกปฏิเสธ สิงตอบเพียงว่าขอพักวันหนึ่งทุกอย่างก็จะกลับเป็นปรกติ เป็นเพราะเขาเป็นห่วงมากเกินไป ทำให้เดินทางโดยประมาท ได้รับบาดเจ็บจากการซุ่มโจมตี แถมยังให้หมอหลวงรีบตรวจเจ้านางน้อย เนื่องจากเธอโดนตัวยามอมเมาเป็นเวลานานต้องเร่งได้รับการรักษา

ความเป็นจริงแล้วสิงใช้เวลาทั้งคืนในการสร้างหลักฐานเท็จ เขาเดินทางไปจนถึงเขตชายแดนสร้างร่องรอยการต่อสู้ขึ้น แสร้งทำเป็นบาดเจ็บ ฉีกกระชากเสื้อผ้าของหญิงสาว นำเลือดหยดบริเวณกางเกงชั้นใน ประกอบกับบาดแผลจากร่องรอยการดิ้นรน แน่นอนว่าหลังจากหน่วยทหารหลวงเมืองโลดโผนเจ้ากลับมาย่อมรายงานตามที่สิ่งที่สิงกล่าวทุกประการ

ทหารหลวงเมืองหนานเจ้ากล่าวว่า ตามหลักฐานพวกมันเป็นโจรสีตวาที่สร้างความเดือดร้อนในแถบนอกเมืองอยู่ช่วงนี้ พวกมันจะคอยจับผู้อพยพขายเป็นทาสตามโรงชำเราบุรุษ ไม่ว่าเด็ก หญิง หรือชาย ล้วนสามารถขายสู่โรงชำเราบุรุษได้ตามรสนิยมทางเพศของผู้คน พวกมันอาจเข้าใจผิดเห็นเจ้านางน้อยเป็นหญิงสาวอพยพจึงทำการจับตัวไป อื่น ๆ ไม่กล่าวถึงเพียงล่าถอยจากไป

หมอหลวงรักษาป้อนยาเสร็จสรรพ เมื่อเห็นว่าเจ้านางน้อยยังคงไม่ได้สติ เจ้าฟ้าตัดสินใจให้หมอหลวงตรวจเยื่อพรหมจรรย์ ก่อนที่หมอหลวงจะกล่าวทำให้ทั่วบริเวณเต็มไปด้วยความตึงเครียด เยื่อพรหมจรรย์ของเจ้านางน้อยได้ฉีกขาดไปแล้ว ย่อมแน่นอน หญิงสาวที่ทำกิจกรรมโลดโผน ควบขับม้า ขยับเขยื้อนร่างกาย มิใช่หญิงสาวในหอห้อง เยื่อพรหมจรรย์ย่อมฉีกขาดเป็นธรรมดา ในข้อนี้สิงได้สันนิษฐานเอาไว้แล้ว หากว่าไม่เป็นไปตามที่คาดคิดแล้วจะอย่างไรเขาคร้านจะสนใจ

ขณะที่ในวังเต็มไปด้วยความตึงเครียด ตัวสิงกลับนั่งเสพสุขกับการดื่มกินร่างวิญญาณของยักษ์วิญญาณ เขาหลับตาลงจนกระทั่งอาทิตย์ตก กว่าจะรู้สึกตัวก็ตกเย็นเสียแล้ว แต่เมื่อเปิดประตูห้องออก กลับพบว่าที่ลานบ้านเจ้าแมวผีกำลังนั่งรับประทานของบางอย่างอยู่ เมื่อเดินเข้าไปกลับพบว่าเป็นแมงป่องสีดำที่ถูกเผาจนไหม้เกรียม เสียงเคี้ยวกรุบกรับ ดังขึ้นภายในปาก สิงส่ายศีรษะแล้วนั่งลง หากไม่รู้จักกันมาตั้งแต่เล็กแต่น้อย เขาคงมิคิดเข้ามาสนทนากับชายหนุ่มผมเขียวทึบผู้นี้

“เจ้าพบนางได้อย่างไร”

“เจ้ายังคงชัวร้ายเช่นเดิม เจ้าแมวขี้เกียจเรียกแมวโง่เช่นเจ้าว่าปีศาจใหญ่ล้วนไม่ผิดแผก”

“จะให้ข้าต้องเตือนกี่ครั้งว่าข้าถามเจ้าก่อน” สิงถอนหายใจ ก่อนที่เบื้องหน้าจะปรากฏแมงป่องย่างที่ถูกยื่นมาถึง เขารับมาแล้วส่งเข้าไปในปากทันที แมวผีมองสิงอย่างสนใจ ปรกติอาหารที่เขากินล้วนได้รับการปฏิเสธจากองค์ชายดำเสมอ แต่ไม่ได้ถามอะไรออกไป

“ข้ากำลังเดินเล่นล่ากระต่ายอยู่ กลับพบพวกขบวนค้าของเถื่อนจึงลอบติดตามดูว่าพวกมันค้าขายอะไร จนพบว่าพวกมันค้าขายคู่หมั้นของคนผู้หนึ่งจึงลดตัวลงไปชิงตัวนางมา” เสียงเหอะ ดังออกมาจากปากของสิงเมื่อเห็นสายตาล้อเลียนของชายเบื้องหน้า

“ยังไงก็ต้องขอบใจเจ้ามาก อ่าใช่ เจ้าบอกว่าอาจารย์ส่งเจ้ามาคุ้มครองข้า มีอะไรหรือเปล่า” ใบหน้าของแมวผีจริงจังขึ้นบอกกล่าว “พวกลัทธิบูชาฟ้าขยับตัวแล้ว”

“ไอ้ลัทธิในเรื่องเล่านั่นน่ะหรือ”

“เจ้าอย่าได้ดูถูกไป คราก่อนที่เจ้าเกือบตกตายก็เพราะลัทธิบูชาฟ้านี่แหละ...อีกตัวไหม”

“ไม่ล่ะ...แต่เจ้ามาก็ดี ข้าจะได้มีผู้ที่คอยเดินทางเข้าออกติดต่อกับหน่วยหน้ากากภายนอกวัง” หากแมวผีคิดเดินทางหลบหนี มิเคยมีใครจับได้มาก่อน มันฝึกเช่นนี้มาตลอด แม้แต่อาจารย์ยังยากตามหา จึงได้รับฉายาแมวผีมาตั้งแต่นั้น

“เรื่องนั้นไม่มีปัญหา เพียงแต่โตถึงขนาดนั้นนี้แล้ว เจ้ายังคงชัวร้ายเช่นเดิม อาจารย์ท่านทราบเรื่องเข้า ท่านจะต้องภาคภูมิใจที่มีศิษย์ดี ๆ เช่นเจ้า ที่คอยเชิดชูเกียรติของท่านเป็นแน่...นี่ตัวสุดท้ายแล้ว ข้ายกให้”

“เจ้านี่มัน....เอาเถอะ ข้าต้องเข้าวังหน่อย” สิงกล่าวพร้อมทั้งลุกขึ้นยืน ก่อนที่จะคิดได้ว่าเรื่องของหน้ากากหน่วยหน้ากากยังไม่ได้คำตอบจึงกล่าว “เจ้าลองบอกให้หน่วยหน้ากากลองสืบหาความเป็นมาของหน้ากากนี้ดู ตามหาคนที่ชื่อทิตในร้านค้าบ้านประดับหยก บอกพวกเขาตามรายละเอียดที่ข้าจะเขียนแล้วส่งให้” แม้จะเป็นเพื่อนสนิท แต่เขาไม่ได้บอกออกไปหมด ยังคงรักษากาทองเอาไว้ด้วยชื่อของทิตเพื่อป้องกันความผิดพลาดเล็ก ๆ น้อย ๆ ที่อาจเกิดขึ้นได้เอาไว้ก่อน

“ได้” แมวผีส่งแมงป่องย่างตัวสุดท้ายเข้าปาก มองดูสิงเดินเข้าไปยังที่พักไม่นานก็ออกมาพร้อมทั้งกระดาษสาที่ขีดเขียนด้วยแท่งถ่านมามอบให้ แล้วจากไป

สิงสวมหมวกงอบประดับผ้าดำบางปกปิดใบหน้าออกจากที่พักทูต เดินทางไปยังห้องโถงหลวงขอเข้าพบเจ้าฟ้าหญิงเมืองหนานเจ้า นางรีบออกมาต้อนรับด้วยตนเอง กล่าวขอบคุณอีกครั้ง ก่อนจะเชิญสิงเข้าไปภายในห้องทำงานเป็นการส่วนตัว สั่งให้ทุกผู้คนออกไป สิงจึงถอดหมวกออก

“ไม่ทราบว่าเจ้านางน้อยได้สติแล้วหรือไม่ขอรับ” สิงถามด้วยความเป็นห่วง ประดับใบหน้าด้วยความรู้สึกห่วงใย แต่เจ้าฟ้าหญิงกลับทุกข์ระทม นางไม่กล้าสบตาสิงกล่าวเพียงว่า “นางตื่นแล้ว แต่จนถึงตอนนี้ยังไม่ได้สติ” ย่อมแน่นอน สิงวางมนตร์สะกดเอาไว้แล้ว เขาหยิบยาออกมาจากอกเสื้อ "นี่เป็นตัวยาที่ข้าคิดค้นขึ้น อาจสามารถรักษาอาการของนางได้" เจ้าฟ้าหญิงทราบเรื่องความสามารถทางการแพทย์ของสิงมาแล้ว โรคที่หมอส่วนใหญ่รักษาไม่ได้เขาล้วนรักษาได้ จากปากคำของมือผี เจ้าฟ้าหญิงไม่กล่าวมากความรับยามาด้วยความขอบคุณ

“ข้าต้องขออภัยด้วย ข้า...ไปช้าเกินไป” สิงกล่าวเพียงนี้ไม่สืบต่อ ปล่อยให้เจ้าฟ้าหญิงคิดเองเออเอง เขาไม่โกหกเพียงไม่ได้พูดออกไปทั้งหมดเท่านั้น เจ้าฟ้าหญิงพยักหน้าถอนหายใจด้วยความปวดร้าวกล่าวตอบกลับ “หนานเจ้าเราสร้างความอับอายแล้ว แต่ในเมื่อท่านมาแล้วข้าก็อยากจะพูดคุยเกี่ยวกับเรื่องการลอบสังหารแทนบุตรีของตนเอง ไม่ทราบว่าองค์ชายท่านอยากจะเชื่อถือน้ำคำของข้าหรือไม่”

สิงจ้องมองนางก่อนถอนหายใจออกมาพยักหน้ารับ “ข้าขอรับทราบฟังดู แต่ก่อนอื่นข้าต้องบอกว่าข้าสืบทราบว่าจะมีการลอบโจมตีจริง เพียงแต่เป็นการสั่งสอนตามประสาความคิดของเด็กคนหนึ่งที่ไม่พอใจผู้คน แต่เมื่อถึงเวลาจริงตัวทหารองครักษ์ขนดำมิได้เตรียมตัวทำศึก ทำให้ต้องปะทะเจอกับข้าศึกที่แฝงตัวเข้ามาเข่นฆ่าสังหาร ตามหลักแล้วข้าไม่ได้ปักใจเชื่อว่าเจ้านางน้อยท่านจะกล้าทำอะไรเช่นนี้ ข้าจึงตัดสินใจเดินทางด้วยตนเองทั้งบาดเจ็บ เพื่อสืบเรื่องราวนี้ด้วยตนเอง หวังว่าเจ้าฟ้าท่านจะให้ความกระจ่างแก่ข้า”

นางพยักหน้าถอนหายใจ “หลังจากทราบข่าวว่าองค์ชายท่านถูกลอบสังหาร การข่าวของหนานเจ้าถึงได้ขยับตัว เราคาดคั้นสอบถามบุตรีอยู่นานจนนางสารภาพ”

“มันเป็นใคร”

“หมอดูท่านหนึ่ง หมอดูไร้ที่มา แต่กลับออกอุบายแก่นางมากมายช่วงหนึ่ง จนกระทั่งนางสอบถามเกี่ยวกับเรื่องงานหมั้น นางไม่อยากทำการหมั้นหมายกับองค์ชายท่าน หมอดูท่านนั้นจึงออกอุบายให้นางจ้างทหารรับจ้างมากลุ่มหนึ่ง แสร้งว่าเข้าโจมตีคณะทูตแล้วบอกว่าเป็นฝีมือของนาง ทำให้องค์ชายท่านโกรธแล้วถอนหมั้นไปเอง ส่วนหลังจากองค์ชายท่านถอนหมั้น นางก็บอกกล่าวเพียงว่านางไม่ทราบ ท่านนี้ก็เพียงพอ แต่สุดท้ายแล้วกลับกลายเป็นว่าองค์ชายท่านถูกลอบสังหาร”

“เจ้าฟ้าทราบหรือไม่ว่ามันเป็นคนของที่ใด”

“ข้าไม่ทราบ ก่อนเกิดเรื่องตัวมันขอตัวกลับบ้านเกิด ก่อนหน้านั้นข้าเพียงทราบว่ามีหมอดูที่บุตรีนับถืออยู่ภายในเมืองเท่านั้น มาคิดดูล้วนเป็นความสะเพร่าของเราเอง”

“นั่นยากตำหนิตนเองขอรับเจ้าฟ้าของข้า คนเรามักมองเห็นทั่วหล้า แต่กลับมองไม่เห็นขนตาตนเอง แล้วเจ้านางน้อยได้บอกหรือไม่ว่าหมอดูนั่นมีที่มาอย่างไร”

“นางก็ไม่ทราบ นั่นเป็นเหตุผลว่าทำไมเมืองหนานเจ้าจึงไม่มีคำตอบแกท่านตั้งแต่แรก ข้าละอายใจนัก” สิงรีบคว้ามือของเจ้าฟ้าหญิงขึ้นมาบีบนวดเล็กน้อยเป็นการปลอบใจ

“ไม่เป็นไรท่านหญิงของข้า เมื่อท่านประกาศว่าทูตจากหมู่บ้านขนดำอยู่ที่นี่ เชื่อว่ามันต้องขยับ” เมื่อเห็นว่าหญิงสาวไม่ปฏิเสธกิริยาอันเสียมารยาทสิงจึงขยับความใกล้ชิดมากกว่าเดิมด้วยคำพูดทั้งกิริยา เขากล่าวคำพร้อมทั้งบีบมือให้แน่นกว่าเดิมเพื่อสร้างความเชื่อมั่น หญิงสาวจับจ้องมองดูรอยยิ้มของชายหนุ่มเบื้องหน้าก่อนจะรู้สึกละอายใจ ขณะจะชักมือกลับ กลับพบว่าตัวเองไม่มีแรงแม้จะต่อต้านชายหนุ่มเบื้องหน้า ได้แต่ไต่ถามตนเองว่าไม่มีแรงหรือไม่อยากออกแรง ต้องฝืนตัวก้มหน้ากล่าวคำอย่างเอียงอายภายในหัวใจ

“ส่วนเรื่องการหมั้นหมาย”

“ข้ากล่าวแต่แรกท่านหญิงของข้า ข้ามิได้ชมชอบบุตรีท่าน บุตรีท่านมิได้ชมชอบข้าพเจ้า การที่ข้าเดินทางมาที่หนานเจ้าเพราะต้องการสืบหาตัวโจรร้าย รวมทั้งต้องการร่วมมือกับเมืองหนานเจ้าในเชิงพันธมิตร คำว่าพันธมิตรหาได้ต้องหมั้นหมายทางการเมือง เราสามารถสร้างกลุ่มพันธมิตรขึ้นด้วยความสัมพันธ์ส่วนอื่น ส่วนในเรื่องรายละเอียด เราสองสามารถเจรจากันได้” สิงยิ้มขึ้นกล่าวต่อว่า “ล้วนเป็นคนกันเอง”

ให้กำลังใจนักเขียน
นักเขียนได้รับกำลังใจแล้ว!
นักเขียนได้รับกำลังใจแล้ว 118 ครั้ง

นิยายที่ผู้อ่านนิยมอ่านต่อ

loading
กำลังโหลด...

202 ความคิดเห็น

  1. #74 Rosalyn 666 (จากตอนที่ 46)
    วันที่ 24 ธันวาคม 2563 / 21:02
    ก็แบบชอบคนโตๆอ่ะเน้อะวิญญาณพี่แกปาไปวัยชราจะเอารุ่นเหลนมาเป็นเมียมันก็ไม่ไหวแหละ55555
    #74
    0
  2. #73 panda_King (จากตอนที่ 46)
    วันที่ 24 ธันวาคม 2563 / 10:40
    พี่ท่านชอบสาวรุ่นเดอะ5555555
    #73
    0
  3. #72 Kn_nann (จากตอนที่ 46)
    วันที่ 24 ธันวาคม 2563 / 10:37
    ชอบรุ่นแม่อะเนอะ
    #72
    0