[NCT X YOU] gang's fruad.

ตอนที่ 4 : GANG'S FRUAD : WE FAMILY? -100%-

  • เนื้อหานิยายตอนนี้เปิดให้อ่าน
  • View : 1,040
    จำนวนคนให้กำลังใจ : 106 ครั้ง
    31 ม.ค. 62




ย่าห์!! จะโยนมันมาทางนี้ทำไมวะเนี่ย!”

 

แจฮยอนไม่ได้หลอกเขามีพื้นฐานมากถึงขั้นมากแล้วดูความเห็นแก่ตัวพอรู้สึกว่าตัวเองสู้คนไหนไม่ไหวก็เหวี่ยงไอ้ตัวปัญหามาให้ฉัน อย่าให้หลุดจากอันนี้ไปนะฉันจะด่าให้เละเลยคอยดู

 

ก็เธอเก่งกว่าฉันก็เอาไปสิ!!”

 

ย่าห์!!!”เหวี่ยงหมัดสุดท้ายที่ปลายคางของไอ้บ้านั่นที่ไม่ยอมล้มลงไปนอนสักที หงุดหงิดแล้วนะโว้ย ซ่อนใครไว้ในรถตู้วะทำไมจัดการ์ดไว้แน่นหนาขนาดนี้ มือเล็กฉุดแขนของแจฮยอนให้ลุกขึ้นยืนเพราะเขาถูกไอ้ผู้ชายตัวโย่งถีบเข้าที่อกอย่างแรงร่างบางถอนหายใจรอบแล้วรอบเล่าในวันนี้ทำไม! พวกผู้ชายหุ่นดีๆถึงไม่ต่อสู้เก่งๆบ้าง! ทำเป็นแต่ใช้หน้าตาให้เป็นประโยชน์อยู่นั่นแหละ

 

นี่น่ะหรอเก่งแล้ว!ถ้าหลอกเนี่ยเนียนไปไหมหา!”

 

ก็ดูตัวพวกมันสิวะฮันวอล!”

 

นายดูตัวฉันใหญ่เท่านายมั้ยเนี่ยโว้ย!”

 

มานี่เลยเธออะมาเปิดประตูรถตู้ก่อนเพราะว่าร่างสูงคงกลัวว่าจะมีใครใช้ปืนจ่อหัวของเราเขาจึงดันร่างของคุณมาให้อยู่ด้านหน้าแทน ฮันวอลหันไปมองหน้าด้วยความไม่พอใจและนิสัยแบบที่ถอดมาจากแทยงเด๊ะๆแบบนี้แล้วมันหงุดหงิดโว้ย เหมือนได้ตัวอะไรมาด้วยอีกก็ไม่รู้!

 

ถ้าปืนจ่อหัวฉันฉันจะ— ว้อท..ร่างบางกระชากออกมาอย่างแรงก่อนจะเบิกตากว้างและผงะจนถอยหลังชนแผงอกของแจฮยอนอย่างแรง ร่างสูงก็ไม่แพ้กัน ใบหน้าหล่ออ้าปากกว้างเพราะความตกใจภาพตรงหน้า ผู้หญิงคนนี้สวมเสื้อเชิ้ตบางๆจนเห็นสัดส่วนภายในที่ไม่ได้ใส่ชั้นใน ใบหน้าของเธอแทบจะไม่เห็นเค้าโครงความสวยหรือว่าหน้าจริงเพราะตาที่บวมเต่งและปากช้ำอมม่วงไปหมด บาดแผลรอยฟาดเต็มร่างกายนัมฮันวอลจำเป็นต้องถอดสูทออกจากแขนตัวเองแต่คิดว่าตัวมันคงเล็กเกินกว่าจะปิดทั้งบนทั้งล่าง

 

ถอดเสื้อสูทนายออกมาแจฮยอนแล้วหันออกไป

 

“..”

 

ไม่ต้องกลัวนะคะคุณจะปลอดภัย

 

(เกิดอะไรขึ้น ทำไมเงียบไป)

 

มาร์ค เจาะข้อมูลเลยไม่ต้องรอพวกฉันไปขนเงินพวกมันแล้วถ้าพลาดจองอูจะช่วยพานายออกมาหญิงสาวก้าวขึ้นรถตู้ด้วยใจเขวไปหมด เธอยอมรับว่าสงสารผู้หญิงกระเซอะกระเซิงตรงหน้ามากเธอทั้งหวาดกลัวทั้งๆที่เราเป็นผู้หญิงด้วยกัน เมื่อแก้มัดที่มือและเท้าออกจากกันได้เพียงเสี้ยววินาทีอาจจะเพราะคุณทำได้หมดทุกแบบในการแก้ปม นายอุ้มเธอไหวมั้ยแจฮยอน

 

ไหว แต่ระวังหน่อยท่าทางจะเจ็บมากว่ะแจฮยอนมองภาพที่ฮันวอลกำลังสวมสูทตัวโตของเขาให้กับเธอและสูทอีกตัวผูกไว้ที่เอวเพื่อปิดขาอ่อนที่โผล่พ้นเชิ้ตออกมา สภาพสะบักสะบอมจนเราทั้งคู่มองนานๆไม่ไหว เมื่อปลดเชือกที่รัดปากเอาไว้ได้ เสียงแหบแห้งก็หลุดออกจากปากทันที

 

ช่วย..ด้วย..ช่วย

 

ไอ้เวรเอ๊ย..

 

(อะไรวะ จะไม่เอาเงินหรือไงงานนี้)

 

(เฮ้ย เราเสี่ยงมากนะตอนนี้ถ้าไม่ได้เงินกลับไปคือเรามาช่วยไอ้อัยการอีฟรีหรอวะ)

 

(นัมฮันวอล!จองแจฮยอน!ตอบสิวะ!)

 

เรามาใหม่ก็ได้ไหมจะโวยวายทำอะไรแทยง!โดยอง!”เพราะรู้ว่าพวกเขาคงไม่พอใจที่คุณทำแบบนี้แต่เราไม่ได้จะจัดการภายในวันนี้สักหน่อย การส่งพวกคนชั่วให้ตำรวจมันก็เป็นงานพวกเราเหมือนกันเรื่องเงินเอาไว้ก่อนก็ได้เพราะเรายังหาเหยื่อได้อีกตั้งหลายคนแต่ตอนนี้เราเจอคนที่เป็นเหยื่อก็ควรจะช่วยชีวิตไว้ก่อน ไม่ว่าจะรู้จักไม่รู้จักก็ปล่อยให้เขาตายไปต่อหน้าต่อตาไม่ได้

 

แต่เราเอาไปโรงพยาบาลไม่ได้

 

ฉันคิดว่าฉันพอรู้จักคนนึงแจฮยอนหันหน้ามาพูดกับคุณพร้อมกับเดินตรงไปที่รถที่โดยองนั่งอยู่ ร่างเล็กพยักหน้าและรีบวิ่งไปที่รถเพื่อเป็นคนขับให้ทันที รถตู้สีดำเป็นรถที่พวกเราขโมยมาใหม่เนื่องจากสมาชิกในทีมมากขึ้นเรากลับไปใช้รถสปอร์ตแบบเก่ายังไม่ได้เพราะคนเยอะจะให้ขี่คอกันหรือไง



 



พูดตรงนี้เลยนะว่าไม่พอใจมาก!”

เอาเงินเธอมาให้ฉันเลยยัยเด็กบ้า!”

 

สองคนนี้มันหิวเงินอะไรกันขนาดนี้วะ ร่างบางเหวี่ยงรถไปทางซ้ายเพราะรำคาญคนพูดมากสองคนนี้ แทยงกับโดยองเป็นพวกที่อยากได้อะไรแล้วก็ต้องได้ในเมื่อวันนี้เราตั้งใจมาเอาเงินแต่เราล้มแผนกันภายในหนึ่งนาทีแถมยังคุยกันเองแค่ฉันกับเขาอีกต่างหาก เงินน่ะเอาตอนไหนก็ได้เห็นหน้าเธอมั้ย

 

มาร์คเอ่ยบอกพร้อมกับมองร่างบางของด้านหลังที่นอนราบไปกับพื้นเบาะ เราให้สิทธิ์ตรงนั้นของเธอถึงแม้ว่าข้างหน้าจะเบียดกันมากแค่ไหนก็ตามเพราะเธอกลัวเพศตรงข้ามจนตัวสั่นขืนเข้าไปใกล้อีกเธอตายทำยังไง เราจะไม่ได้อะไรสักอย่าง

 

เรามีเวลาอีกสองวันไม่เป็นไรหรอกความจริง อีกอย่างเราได้ตัวประกันของพวกมันมายังไงมันก็ต้องออกมาส่วนนึงเราเข้าไปได้ง่ายกว่าเดิมอีกจองอูเอ่ยตอบไป เขารู้ดีก็ตอนที่เดินสวนออกมาพวกนั้นไปเช็ครถตู้ว่าผู้หญิงคนนี้ยังอยู่หรือเปล่าและเมื่อพวกมันพบว่าไม่อยู่แถมบอดี้การ์ดนับสิบคนที่อยู่เฝ้าก็เละไม่เป็นท่าอีก มันยิ่งโมโหและเขาเองก็รู้ว่าผู้หญิงคนนี้สำคัญยังไง

 

ใช่ พวกทีมงานพูดอยู่ว่าคนนี้เป็นดาราที่กำลังเดบิวต์ในหนังเรื่องใหม่ เธอดังมากนะแต่เพราะหายหน้าไปสามเดือนคนเขาเลยลืมลูคัสพูดเสริม จอนอารยอง เป็นดาราหน้าใหม่ที่ดังมากจากการเล่นหนังกับจีชางอุคที่เป็นนักแสดงที่ดังอยู่แล้วจู่ๆเธอก็หายตัวไประหว่างแคสติ้งนักแสดงเรื่องหนังที่จะลงจอปีหน้า

 

แล้วมันเกี่ยวกันตรงไหน

 

มันเกี่ยวกันตรงที่อารยอง..เป็นคนที่ลูกชายเจ้าของโมเดลลิ่งสนใจยังไงกันละแจฮยอนตอบกลับและโชว์มือถือของเธอที่เธอเป็นคนให้เขาเองกับมือและยื่นแชทไลน์ให้ดูว่าผู้ชายคนนั้นคุกคามอะไรกับเธอแล้วบ้าง และสภาพของเธอเป็นเช่นนี้ก็เพราะสองพ่อลูกนั่นมันวิปริตแทบจะไม่ใช่คน เรายังไม่รู้อะไรแน่ชัดจึงไม่กล้าพูดเรื่องนี้ต่อหน้าของเธอเท่าไหร่

 

ถ้าบอกแบบนี้ตั้งแต่แรกก็จะไม่โวยวายแล้วเถอะ

 

ให้มันจริงเหอะพี่อะร่างเล็กบอกพร้อมกับเลี้ยวตามมือของแจฮยอน แต่ยิ่งเลี้ยวก็ยิ่งเข้าซอยหมู่บ้านนี่ลึกไปเรื่อยๆ นี่ถ้าเกิดเราพลาดทิ้งรถเอาไว้นี่ไม่จบเลยหรอตอนวิ่งออกมาไม่อยากจะคิดภาพเลยพูดตรงๆอะ

 

ถึงแล้วล่ะ

 

นี่มันไม่ใช่โรงพยาบาลนี่มาร์คมองไปนอกหน้าต่างพลางถามด้วยความสงสัยปนไม่มั่นใจแจฮยอนเป็นฝ่ายเปิดประตูลงไปก่อนพร้อมกับเดินไปเปิดประตูใหญ่อีกครั้งเพื่อไล่ทุกคนลงมา บ้านแฟนเก่าน่ะ เขาเป็นหมอ

 

อ่า..ทุกคนแสดงสีหน้าและท่าทางเข้าใจ ฮันวอลเองก็เช่นกันในฐานะที่เป็นผู้หญิงคนเดียวจึงเป็นฝ่ายปีนไปหาร่างเล็กที่นอนขดตัวด้านหลังโดยดึงแขนคนร่างใหญ่อย่างลูคัสและแทยงมาด้วย ให้มันได้ทำงานที่สมกับตัวมันบ้างเถอะขอร้อง

 

ไม่ต้องกลัวนะคะคุณอารยอง ฉันเป็นคนที่ดูแลคุณได้แน่นอนค่ะอารยองเงยหน้ามองพร้อมกับร้องไห้ออกมาเมื่อได้รับสัมผัสปลอบโยนที่ไหล่เล็กของตน เธอค่อยๆปล่อยตัวเองไม่ให้มันเกร็งและโอบไหล่ของฮันวอลเพื่อให้เธอแบกได้ง่ายๆ ลูคัสอ้าแขนเพื่อให้ส่งอารยองมาให้เขาเอง

 

ไม่ต้องกลัวเขานะคะเขาเป็นพวกเดียวกันกับฉันค่ะ ฉันแบกคุณลงคนเดียวไม่ไหวจริงๆแทยงหลบมุมไปรอข้างนอกรถเพราะยังไงลูคัสก็คงทำได้คนเดียว ผู้ชายทุกคนเบือนหน้าหนีรูปร่างของหญิงตรงหน้าต่อให้เราจะชอบผู้หญิงสวยๆเท่าไหร่แต่สภาพที่ถูกรุมทำร้ายมาแบบนี้มันก็ไม่น่ามองและเราก็ไม่ควรมองเธอด้วยความสงสารเช่นกัน มันดูเสียมารยาท

 

ใช่ครับ ผมไม่ทำอะไรคุณเหมือนพวกนั้นแน่นอน

 

พวกเราก็แค่เป็นคนดีที่เป็นคนเทาๆ หมายถึงชอบแบงค์สีเทา..

 

ดูท่าว่าไอ้แจฮยอนอะไรนั่นจะไม่ได้รักผู้หญิงคนนั้นเลยนะโดยองเอ่ยขึ้นเมื่อพวกเรานั่งในห้องรับแขกรอแจฮยอนไปคุยกับหมอผู้หญิงผมสั้นคนนั้น เธอสวยมากและก็ดูฉลาดมากเช่นกันไม่น่าจะโดนเขาต้มตุ๋นมาหรอกมั้งไม่งั้นก็คงแจ้งความจับเขาไปแล้วสินะ

 

อืม นั่นน่ะเหยื่อคนแรกที่พวกเราเริ่มทำงานจองอูเป็นฝ่ายตอบความสงสัยของโดยองที่มีต่อแจฮยอน เราทำงานให้กับคนที่จ้างมีคนจ้างให้เราล้วงความลับพ่อของเธอและเขาเองก็เก่งกับการโกหกหน้าที่นั้นมันเลยเป็นของเขา แจฮยอนรักใครไม่เป็น

 

แล้วทำไมไม่เข้าหาพ่อของเธอทีเดียวจะเข้าหาคนอื่นให้เดือดร้อนไปด้วยเพื่ออะไรฮันวอลเอ่ยอย่างเหลืออด เราไม่เคยทำแบบนั้นเราอยากได้ข้อมูลของใครก็เข้าหาคนนั้นโดยตรงโดยไม่เดือดร้อนหรือว่าทำใครเจ็บแต่ทีมนี้ไม่ได้เป็นแบบนั้นหรือไงกันนะ

 

เราไม่ได้มีคนเก่งแบบพวกคุณนี่ เรามีแค่เด็กคนนึงที่เก่งคอมพ์แค่พื้นฐานและฟลุคเจาะระบบได้เท่านั้น ผมก็มีพื้นฐานต่อสู้แค่คนเดียว ส่วนมันก็เก่งแค่การโกหกกับโน้มน้าวใจคนเท่านั้นจองอูก็เป็นฝ่ายตอบคุณอีกครั้งใบหน้าหวานของเขาตอบด้วยความจริงจังราวกับว่าน้อยใจที่พวกเรามีครบมากกว่า เรามีทั้งมาร์คที่เป็นแชมป์การแฮ็คข้อมูลจนเกือบจะได้เรียนต่อมหาลัยแล้วถ้าเกิดว่าฉันเองเป็นฝ่ายบอกเขาว่าถ้าจะเรียนก็ต้องออกไปจะต้องไม่มีอะไรมาขัดขวางอนาคตของเขา และเขาเองก็ไม่ยอมที่จะทำแบบนั้น

 

พี่ผมจะพัฒนาตัวเองไงไม่เอาดิ อย่าไปบอกเขาว่าผมโง่ลูคัสเขย่าแขนของจองอูอย่างเขินอายเมื่อโดนพูดอะไรแบบนั้นออกมา ลูคัสไม่ใช่คนเก่งแต่เขาพยายามเก่งมากจนสามารถแฮ็คแบบเบื้องต้นได้แค่นี้ก็เก่งแล้วสำหรับคนไม่เคยเรียนเองถ้าไม่มีIQสูงๆก็คงยากมาก

 

เอาน่าตอนนี้เราก็ทำงานร่วมกันแล้วไงแทยงบอก

 

จะอีกนานแค่ไหนก็ไม่รู้แต่ยังไงเราก็ครอบครัวเดียวกันโดยองยอมรับพวกนั้นได้หรือไงกันนะ คุณแอบเบ้ปากเล็กน้อยก่อนจะมองมาร์คที่มองมาที่คุณอยู่ก่อนแล้ว คุณจึงหันไปหาเพื่อหาคำตอบว่าเขามองมีอะไรแต่ก็ได้เพียงแค่การหันหน้าหนีเท่านั้น อะไรของเขาวะ

 

ถ้าฉันเกิดอันตรายนายจะรับผิดชอบหรอเจย์

 

เธอคิดว่าฉันจะปล่อยให้คนอื่นเดือดร้อนหรือไง?เสียงทะเลาะของคนสองคนดังเข้ามาในโสตประสาทของฉันเข้า พวกเรามองหน้ากันอย่างไม่ได้นัดหมายเพราะไม่รู้ว่าต้องทำตัวแบบใดกันในสถานการณ์ที่พวกเขาดูจะมีปัญหาหัวใจกันอยู่

 

ก็นายพาเธอมาถ้าเกิดมีคนตามมาเจอละ

 

ฉันจะออกไปเอารถทิ้งไว้ที่อื่นโอเคมั้ย พอใจเธอหรือยังฉันขอแค่สองวันมีอะไรก็แค่โทรหาฉันจะมาช่วยอยู่แล้วเจย์? ว้าว..ขนาดแฟนเก่าเขายังไม่ใช้ชื่อจริงของเขาเลย เขาช่างรอบคอบจริงๆสินะ แจฮยอนเดินออกมาด้วยใบหน้าติดจะหงุดหงิดทั้งๆที่มาขอความช่วยเหลือของเธอแท้ๆแต่กลับทำกิริยาแบบนั้นใส่ไปซะได้

 

ฉันจะดูให้แค่สองวันเท่านั้น

 

ฉันก็ต้องการแค่นั้นแหละ

 

นายเป็นแบบนั้นจริงๆสินะ นายหลอกฉันจริงๆเฮ้อ แจฮยอนได้แต่คิดแบบนั้นถ้าเธอไม่ได้เป็นหมอและช่วยพวกเราได้เขาคงไม่โผล่มาด้วยตัวเองอีกหรอก มาให้วุ่นวายมาให้เธอไม่ยอมเลิกยอมแพ้สักที ทั้งๆที่เธอก็น่าจะรู้ว่าเขาไม่รู้สึกอะไรด้วยซักนิดเขาก็แค่หลอกใช้เธอก็เท่านั้นตอนแรกก็รู้สึกผิดตอนนี้ก็ออกแนวรำคาญ

 

อย่าพูดเรื่องนี้เลยจังมีฉันว่าให้เราเป็นแค่เพื่อนกันดีกว่า

 

ไม่มีความหมายเลยสินะทุกอย่างที่ฉันให้นายไปจังมียังไม่หยุดพูดแต่แจฮยอนเดินออกมาจากห้องผ่าตัดของเธอแล้ว ทุกคนลุกขึ้นยืนเมื่อได้ยินสัญญาณว่าให้ออกจากบ้านของจังมีเพราะเราอยู่นานไม่ได้ถ้าเกิดมันเจาะระบบเข้ารถตู้มาอีกมันจะแย่เข้ากับเธอ

 

ไปกันเถอะเราต้องทิ้งรถคันนี้โอเคหรือเปล่าแจฮยอนหันไปถามความเห็นทุกคน

 

เรามีฮันวอลเราหาใหม่ได้อยู่แล้วมาร์คเป็นฝ่ายตอบรับความคิดนั้นทุกคนคิดได้แบบนั้นจึงเลิกสนใจหล่อนที่กำลังเดินเข้ามาคุยกับแจฮยอน พวกเราทุกคนเคารพความลับของกันและกันไม่มีคำถามรอให้ถ้าอีกฝ่ายอยากจะพูดก็คงพูดเองสักวัน แต่ฉันไม่ได้อยากรู้อะไรจึงเดินนำออกมาคนแรกเพื่อไปรอที่ประจำคนขับ

 

กำลังมีคนเจาะตำแหน่งที่อยู่ของเราภายใน5นาทีเราต้องไกลจากที่นี่ให้ไวที่สุด

 

5นาทีพวกนายอ้วกแน่เพราะทางเข้าก็นานอยู่แล้ว

 

เอาวะอ้วกก็อ้วกลูคัสลูบใบหน้าตัวเอง ทุกคนมีสีหน้ากลืนไม่เข้าคายไม่ออกเมื่อได้ยินแบบนั้น เธอกลืนน้ำลายลงคอพร้อมกับมองจังมีที่กำลังร้องไห้เพราะแจฮยอนไม่ได้สนใจเธอเลย ร่างเล็กสงสารผู้หญิงคนนั้นแต่ทำไงได้มันไม่ใช่เรื่องของพวกเราที่ต้องไปแก้ปัญหา ฉันเลื่อนเกียร์ไปอย่างรวดเร็วพร้อมกับเท้าที่เหยียบคันเร่งจนมิด มือเรียวยาวของตัวเองก็หมุนอย่างชำนาญเพราะในหัวจำได้ดีว่าทางออกออกแบบไหนบ้าง

 

โว้ย!!!!!!!!!!!!!!!!!!!!!!”เสียงกรีดร้องของคนในรถเมื่อร่างเล็กเบียดซ้ายเบียดขวาหรือว่าแทบจะฝ่าไฟแดงออกมาเมื่อถึงถนนใหญ่เธอปาดทุกคันที่ขับช้ากว่าเรา เธอแทบจะไม่กลัวอะไรด้วยซ้ำ ไม่มีท่าทีว่าเมากับการขับรถตัวเองแต่ทุกคนในรถตอนนี้ก็คืออาหารมื้อเย็นที่กินร่วมกันมาพร้อมใจกันมาอยู่ที่คอหอยกันหมดแล้ว

 

ชะ..ช้ากว่านี้ก็ได้มั้งวะมาร์คพะอืดพะอมจนแทบจะทนไม่ไหว ร่างเล็กมองกระจกหลังเมื่อพบว่ามีรถบางคันเปิดกระจกด่าเธอแต่ก็เห็นไม่ชัดหรอกเพราะว่าขับเร็วพอสมควร พอมองแม็ปว่าตัวเองถึงป่าที่จะทิ้งรถได้หรือยังจึงเลี้ยวโดยที่ไม่รออะไรทั้งนั้น

 

ฮะ เฮ้ย!!”แจฮยอนที่นั่งข้างหน้าส่งเสียงออกมาเพราะเกือบจะโดนชนเข้าอย่างจังแล้ว แต่ฮันวอลกลับไม่สะทกสะท้านอะไรเธอยังขับเร็วเท่าเดิมแถมยังยิ้มว่าตัวเองเก่งที่ไม่โดนชนอีกต่างหาก ยัยบ้านี่มันโรคจิตจริงๆด้วย T_T

 

คือ..พี่..พี่ไม่ไหวโดยองกุมขมับแน่นเมื่อเธอจอดรถที่ซอยเปลี่ยวทุกคนแย่งกันลงที่ประตูด้านเดียวจนน่าตลก ร่างเล็กมองแจฮยอนที่ออกง่ายสุดไปล้วงคออ้วกเป็นคนแรกที่ต้นไม้ต้นที่ไกลจากตรงนี้เพียงเล็กน้อย ทุกคนมีสภาพไม่ต่างกันขนาดคนนิ่งๆแบบมาร์คและจองอูก็วิ่งไปอ้วกไม่ต่างกันและลูคัสที่ดูท่าจะเด็กสุดในความคิดคุณก็อยู่ใกล้มือที่สุด

 

อุแหวะ!!..อ้วก

 

ขนาดนั้นเลยนะฮันวอลนั่งยองๆพร้อมกับลูบหลังของลูคัสอย่างเอ็นดู ปากเม้มเพื่อไม่ให้ขำภาพตรงหน้าบอกแล้วไงว่าอย่ามาสบประมาทว่าจะขับออกมาไม่ทันเผลอๆเราใช้เวลาไปไม่ถึง5นาทีด้วยซ้ำ นี่เด็กน้อยมากอะนายอ้วกจริงอะลูคัส?

 

ขอร้อง..แค่กๆ คราวหน้าไม่ขับเร็วกว่านี้ได้มั้ย

 

เรียกฉันว่าลูกพี่ดิเดี๋ยวครั้งหน้าไม่ขับเร็วเวลานายอยู่ด้วยเลยอะฮันวอลยื่นข้อเสนอให้กับลูคัสที่แทบจะล้มอยู่แล้ว ก็ต้องขำเมื่อได้ยินประโยคต่อมาของลูคัสเข้าอยากจะขำจนลงไปนอนเลยรู้ป่ะ ขอร้องนะลูกพี่ไม่เอาแล้วT_T”

 

นี่จะเดินไหวไหมถามจริง

 

มาพยุงพี่เลยไอ้ตัวแสบ!”คุณมองไปที่แทยงที่แทบจะพิงไปพื้นแล้วก็อยากจะขำออกมาก็ดูเสียมารยาทเกินไปแต่ดูเหมือนคนที่จะมีสติและไหวมากสุดตอนนี้จะเป็นมาร์คลีที่ตอนนี้อ้วกเสร็จแล้วแล้ว ไปมาร์คไปช่วยลุงก่อน

 

เออ เธอไปดูนู่นหน่อยจะเข้าไปสิงในต้นไม้แล้วนั่นแจฮยอนนอนลงไปกับพื้นหญ้าแล้วเพราะความขาอ่อนและเมารถเป็นที่เรียบร้อย คุณเดินไปที่ที่เขาอยู่พลางนั่งยองๆเพื่อลอบดูอาการของคนใกล้ตายแล้วอย่างแจฮยอน นี่นาย ตายยัง?

 

วันหลัง..ถ้าขับแบบนี้ฉันขับเอง

 

โถ่คุณฉันขับเก่งสุดในนี้แล้วนะร่างบางลูบไหล่ของเขาอย่างตลกขบขันและพยายามกลั้นสุดฤทธิ ชายหนุ่มส่งมือมาตรงหน้าเพื่อขอความช่วยเหลือในการลุกขึ้นยืนและดูเหมือนทุกคนจะช่วยกันพยุงแล้วก็เหลือแต่คุณกับแจฮยอนนี่แหละ อะฉันช่วยเอง

 

ก็ต้องแบบนั้นแหละ

 

เพราะตอนลงไปช่วยพยุงเขาขึ้นเมื่อตอนยืนขึ้นสำเร็จใบหน้าเราใกล้กันมาก ร่างเล็กไม่ได้รู้สึกสะทกสะท้านอะไรมากขนาดนั้นการอยู่กับคนหล่อๆอย่างแทยงโดยองและมาร์คยังรอดมาได้โดยที่ไม่ตกหลุมรักใครเลยมันเฉยมากๆเลยล่ะ แต่ถ้าถามว่ากับเขาคนนี้มันรู้สึกแปลกๆบ้างมั้ย ก็มีบ้างเพราะเราไม่เคยรู้จักกันแค่เราเข้ากันก็เหมือนแม่เหล็กแล้ว

 

ชอบฉันหรือไงมองหน้าอยู่ได้คุณ

 

เหอะ

 

อย่าชอบกันเลยฉันไม่มีหัวใจมารักนายแล้วก็ใครๆหรอก นายเองก็เหมือนกันนี่

 

เราทั้ง7คนเดินออกจากซอยเปลี่ยวโดยที่ผลัดกันหิ้วแต่ละคนเพราะบางคนก็ไม่ไหวที่จะเดินแล้วระยะทางไม่ได้ไกลมากขนาดนั้น ร่างบางมองแจฮยอนที่ตอนนี้เริ่มไหวแล้วจึงค่อยๆปล่อยแขนที่พยุงตรงเอวออกอย่างแนบเนียน เธอมองหน้าของโดยองที่ไหวแล้วเช่นกันเราสามารถเดินออกด้วยตัวเองได้แล้ว

 

หลบ..เสียงแผ่วเบาของจองอูทำให้ทุกคนหลบอย่างเป็นสัญชาตญาณเราพุ่งเข้าข้างทางโดยไม่กลัวเกรงงูหรือว่าสัตว์อันตรายเลยเพราะว่าอันตรายอยู่ด้านนอกต่าหากยังดีที่ตอนนี้เราใกล้หน้าซอยมากขึ้นแล้ว จึงน่าจะทันถ้าพวกนั้นรู้ว่าพวกเราหนีมาตรงนี้แล้ว

 

พวกมันมาแล้ว

 

ให้สัญญาณ 3 2 1 แล้ววิ่ง!!”แทยงออกวิ่งคนแรกเมื่อเป็นคนพูดจบ ร่างเล็กรีบวิ่งตามตามด้วยทุกคนที่สับขาวิ่งอย่างไม่คิดชีวิต ตอนนี้ให้สู้กับพวกมันก็ไม่เอาหรอกเยอะขนาดนี้บ้าหรือไง! ทุกคนดันหลังคนที่วิ่งไม่ไหวให้นำไปก่อนและเมื่อยังวิ่งช้าอยู่อีกก็ตัวใครตัวมันแล้วกัน มีรถสปอร์ตจอดอยู่หน้าบ้านหลังใหญ่ร่างเล็กที่เห็นก่อนจึงพุ่งเข้าชาร์ตทันที

 

ย่าห์ๆๆๆ อย่าขโมยของ!”มาร์ครีบบอกเพราะว่าไม่เห็นว่าฮันวอลจะขโมยของนานแล้วแต่นี่มันมาเองอะไม่ได้ตั้งใจมา ร่างเล็กเมื่อรู้ตัวว่ามือกำลังจะสะเดาะล็อกของรถจึงถอยออกทันทีแต่ก็ต้องวิ่งกลับมาเพราะรู้ว่าตัวเองวิ่งไม่ไหวแล้ว

 

วิ่งไม่ไหวแล้วอะมาร์คขอเถอะนะ ครั้งเดียวๆๆร่างบางดึงแขนของจองอูมาร์คที่ยังไม่วิ่งตามโดยองแทยงแจฮยอนและลูคัสไปให้อยู่กับตัวเองแค่3วิประตูก็เปิดออกโดยไม่มีเสียงแจ้งเตือนอะไรเลย เธอหยิบกล่องดำหน้ารถออกมาพร้อมกันเขวี้ยงลงที่พื้นอย่างแรงและมองมาร์คด้วยสีหน้าอ้อนวอน

 

โถ่เว้ย! เออเดี๋ยวเอาระบบมันออกให้!”มาร์คที่สะพายกระเป๋าแม็คบุ๊คมาด้วยสบถคำหยาบคายออกมาเมื่อเพื่อนสนิทวอนให้เขาทำงานแบบนี้อีกแล้ว หญิงสาวกว้างก่อนจะเหยียบมิดเพื่อไปดักหน้าสี่คนข้างหน้าไม่รู้ว่าจะนั่งพอไหมถ้าไม่พอก็เบียดกันตายแล้วกัน!

 

พี่แทยงๆๆๆ ขึ้นรถโว้ย!”มาร์คตะโกนเรียกแทยงเสียงดังเพราะเห็นแล้วว่าข้างหลังรู้ตัวแล้ว แทยงเมื่อเห็นรถสปอร์ตคันหรูมาจอดเทียบข้างทางก็ผลักโดยองให้พ้นทางเพราะอยากมีที่นั่งมากกว่า แจฮยอนและลูคัสเองเช่นกันทุกคนเบียดกันขึ้นนั่ง ข้างหน้ามีลูคัสแจฮยอนและจองอู ข้างหลังโดยองแทยงมาร์ค ร่างบางเปิดประทุนข้างบนออกเพื่อไม่ให้พวกเขาทับกันตาย

 

พวกมันอยู่นั่นไง!!!”

 

พร้อมหรือยัง!”ฮันวอลถามเสียงดังเพราะตอนนี้รถมันเยอะพอดีเลย ถ้าเธอจะทำให้พวกมันคลาดเป็นเรื่องง่ายมาก การปาดหน้าปาดหลังทุกคนมันงานถนัดของคุณอยู่แล้ว

 

พร้อมอะไรวะ!”

 

พร้อมอ้วกอีกรอบหรือยัง!!!!”


-TALK-

หัวแล่นมากค่ะ โรงเรียนหยุดเราควรจะอัพมันสี่วันสี่ตอนเลยดีมั้ยคะทุกคนฮี่ๆๆๆๆ

T
B
ให้กำลังใจนักเขียน
นักเขียนได้รับกำลังใจแล้ว!
นักเขียนได้รับกำลังใจแล้ว 106 ครั้ง

นิยายที่ผู้อ่านนิยมอ่านต่อ

loading
กำลังโหลด...

228 ความคิดเห็น

  1. #225 TaeTaeYaaaa (จากตอนที่ 4)
    วันที่ 8 มกราคม 2564 / 04:38

    ชอบเนื้อเรื่องมากๆเลยยยยแต่บางทีการบรรยายการเรียงคำมันก็แปลกๆอ่ะค่ะ แงงงง

    #225
    0
  2. #193 Woralak'k (จากตอนที่ 4)
    วันที่ 26 พฤศจิกายน 2563 / 15:04
    ชั้นเเบบชอบสกิลนางเอก5555
    #193
    0
  3. #170 JK_nest9704 (จากตอนที่ 4)
    วันที่ 12 มิถุนายน 2563 / 23:24

    ถึงจะบอกว่าด้วยกันความสัมพันธ์แบบธุรกิจก็เถอะ ดูยังไงมันกผ้น่ารัก ><

    #170
    0
  4. #30 Starlight_ice (จากตอนที่ 4)
    วันที่ 2 มีนาคม 2562 / 14:58
    55555 นางเอกอย่างแมนอ่ะ
    #30
    0
  5. #23 ismind (จากตอนที่ 4)
    วันที่ 23 กุมภาพันธ์ 2562 / 18:09
    โอ้ยยยยยยยย นางเอกโคตรแบดเลย สุดเท่สุดคูล5555555555555
    #23
    0
  6. #13 บุปผาสุริยัน (จากตอนที่ 4)
    วันที่ 7 กุมภาพันธ์ 2562 / 23:23
    ให้นางขับรถบ่อยๆนะคะไรท์ ชอบเวลานางขับรถมากกกกกก
    #13
    0
  7. #12 BBHBYT04 (จากตอนที่ 4)
    วันที่ 1 กุมภาพันธ์ 2562 / 21:39
    สี่วันสี่ตอนเลยก็ดีนะคะไรท์ ชอบเรื่องนี้มากๆ สู้ๆค่ะ
    #12
    0
  8. #11 Realnatnara (จากตอนที่ 4)
    วันที่ 1 กุมภาพันธ์ 2562 / 00:24
    โว้ยนางเอกขับรถเก่งมาก5555555
    #11
    0