[NCT X YOU] gang's fruad.

ตอนที่ 5 : GANG'S FRUAD : RELATIONSHIP GOAL -120%-

  • เนื้อหานิยายตอนนี้เปิดให้อ่าน
  • View : 1,020
    จำนวนคนให้กำลังใจ : 98 ครั้ง
    10 ก.พ. 62




วันนี้ใครจะไปเยี่ยมดาราบ้างแทยงเดินเข้ามาที่ห้องนั่งเล่นที่มีพวกเรานอนกันเอกเขนกอยู่ ทุกคนหลังจากเมื่อคืนก็อ้วกแตกอ้วกแตนกันหมด ร่างเล็กเองก็ได้แต่หิ้วปีกคนที่เดินไม่ไหวเข้าบ้านและจัดแจงให้พวกเขานอนที่เดียวกันหมด จะมีก็แต่เธอที่นอนที่ชั้นสามคนเดียวและตอนนี้ก็ลงมาหาน้ำดื่มสักแก้วหลังตื่นนอน

 

พี่ก็ไปดิ ผมจะอยู่บ้านมาร์คหันไปตอบก่อนจะฟุบหลับลงไปอีกครั้ง

 

ก็กูไปไม่ได้วันนี้มึงนั่นแหละไปเป็นเพื่อนไอ้ฮันวอลมาร์คเหลือกตาขึ้นข้างบนและยกหมอนมาปิด รำคาญจนร่างบางต้องลงมาเองและโยนหมอนมาอัดหัวของมาร์คลีที่ยังนอนแอ้งแม้งอยู่ ไอ้มาร์ค!!”

 

โอ๊ย!!”

 

ก็ลุกไปอาบน้ำมึงอะกินแรงคนอื่นเขาอยู่ได้มานี่เลย!!”ร่างเล็กไม่อยากรบกวนผู้อาศัยภายในบ้าน จองแจฮยอนเงยหน้ามามองคุณเล็กน้อยร่างเล็กยิ้มบางๆให้เขาพร้อมกับทำมือให้เขานอนต่อไปและเธอจะไปกับมาร์คเอง มาร์คโดนคุณล็อกคอพร้อมกับโอบขึ้นชั้นสามไป รู้ว่ามาร์คมันอยู่ชั้น2แต่ก็นะ ไปอาบห้องคุณก็ได้

 

เดี๋ยวกูไปอาบห้องกูน่าฮันวอล ไปๆ มึงอะไปอาบเลยมาร์คจับแขนของฮันวอลเบาๆเป็นเชิงไล่ให้ไปอาบน้ำก่อน คุณพยักหน้าและเดินแยกกับเขาไปชั้นสาม มาร์คก็เดินเข้าห้องนอนของเขาไป พวกเรามีห้องน้ำในตัวกันหมดอาจจะเป็นเพราะฉันเป็นผู้หญิงด้วยพวกเขาไม่อยากให้ฉันต้องออกมาด้วยผ้าขนหนูน้อยชิ้น

 

เดี๋ยวฮันวอล

 

มึงโอเคแน่นะ

 

แน่ะ มาถามอะไรวันนี้คุณเท้าแขนที่พนักบันไดอย่างงุนงงที่เขาเอ่ยถามกันตอนนี้  ร่างเล็กยิ้มหวานให้กับเพื่อนสนิทที่ผ่านทุกข์ผ่านสุขกันมาขนาดนี้ มาร์คถอนหายใจเมื่อเห็นรอยยิ้มที่อีกคนสร้างมาอย่างแนบเนียน ดูไม่ออกเลยว่าเธอกำลังคิดอะไรอยู่

 

มีอะไรก็มาคุยกันแค่นั้นละ

 

ปากแข๊งปากแข็ง

 

ร่างบางในชุดเสื้อยืดสีดำตัวโคร่งและสวมกางเกงผ้ายืดสีขาวเดินออกจากห้องด้วยผมที่เปียกชื้น ใบหน้าแต่งแต้มด้วยเครื่องสำอางค์ราคาแพงเพียงพอประมาณ เมื่อเดินออกจากห้องก็เดินลงบันไดไปเพื่อเลือกรถในการขับวันนี้ ถ้าถามว่าบ้านเราหลังใหญ่แค่ไหน ก็มากโขอยู่เพราะฉันเองก็คิดว่าที่นี่ควรเก็บอะไรได้หลายๆอย่าง ชั้นใต้ดินก็จะเป็นพวกรถที่พวกเราใช้กันทั้งหมดและมีสิ่งผิดกฏหมายอยู่อย่างนึงคือ

 

การปลอมแปลงทะเบียนรถทุกครั้งอยู่แล้ว

 

วันนี้..

 

เอาแบบธรรมดาไม่รีบมาร์คสวนขึ้นมาทันทีไม่รอให้คุณพูดอะไรอีก ร่างเล็กเม้มปากแน่นเพื่อกลั้นขำสุดชีวิตดูดิ กลัวกันอีกแล้วทั้งๆที่ก็เจอคุณขับแบบนี้มาตั้งแต่วัยรุ่นแล้วยังไม่ชินอีกหรือไง

 

มีอะไรน่าสงสัยโทรมานะ ฉันว่าเธอคงไม่ไหวจองอูเท้าคางมองทั้งสองคนที่สนิทสนมกันมากอย่างสงสัยแต่ก็ไม่ได้ติดอะไร มาร์คเดินโอบรอบคอของฮันวอลออกไป เธอโบกมือลาทุกคนพร้อมกับเลือกรถธรรมดาอย่างAUDI RS7สีน้ำเงินขลับออกมาเสียงบดของล้อทำเอาเขาใจไม่ดีเพราะเธอจะขับเร็วอีกหรือเปล่า คุณโผล่หน้าออกมาจากหน้าต่างฝั่งคนขับพร้อมกับทำสีหน้าหงุดหงิดให้ไป

 

ไม่เร็วหรอกน่าเชื่อใจฉัน ขับพอดีๆสัญญาด้วยเกียรติของเพื่อนคนนี้เลยเอาร่างบางยิ้มให้เป็นสัญญาอีกครั้งและเขาจึงยอมเดินขึ้นรถมาด้วยกัน เมื่อเธอออกนอกตัวบ้านและพุ่งทะยานออกจากหมู่บ้านที่รักษาความปลอดภัยเป็นอย่างสูงเพราะความต้องการของพวกเราทั้งนั้น

 

มีอะไรจะพูดมั้ย

 

ไม่มีหรอก

 

นาฮันวอล

 

ก็ไปเจอเขามา..ไม่ได้ตั้งใจจะไปเจอจริงๆอย่ามองหน้ากันแบบนั้นดิคุณรีบหันหน้ามาแก้ตัวกับเพื่อนสนิทตัวโตกว่าทันที มาร์คลีมักจะบอกว่าห้ามกลับบ้านนั้นแม้แต่จะคิดก็เถอะเขาเองก็ไม่รู้ว่าคุณแอบไปดูแม่กับน้องบ่อยๆ แจริมเป็นเด็กน่ารักคุณชอบเฝ้ามองการเติบโตของน้อง

 

แอบไปมากี่ครั้งทำไมกูจะไม่รู้วะ

 

อย่าดุดิมาร์คก็ไม่ได้ตั้งใจจะให้ใครมาเจอ วันนั้นมันพลาดจริงๆร่างเล็กพูดเสียงกระเง้ากระงอดกับคนเป็นเพื่อนเพื่อให้เขาเห็นใจกันบ้าง รู้มั้ยมันก็ลำบากนะกับการที่ต้องเดินจากเขามาและพูดเหมือนไม่ได้มีเยื่อใยอะไรถึงแม้ว่าคำพูดต่างๆคุณจะผ่านความคิดมาหมดแล้วก็เถอะ

 

ไม่ได้ดุแล้วเป็นไงกล้าเดินออกมาจากมันแล้วสิ เก่งขึ้น?

 

เปล่าหรอกแจฮยอนมาช่วยเอาไว้มาร์คละจากหลอดดูดกาแฟเย็นๆพร้อมกับขมวดคิ้ว เขางุนงงที่แจฮยอนไปทำอะไรแถวนั้นดีกว่าและเหมือนเธอจะอ่านความคิดของมาร์คออกจึงพูดตอบกลับไป

 

เขาคงให้ลูคัสเจาะเข้ามือถือของฉันมั้ง สงสัยต้องเปลี่ยนซิมซะแล้วล่ะ ก็ที่ฉันพาเขามาอยู่บ้านด้วยก็เพราะเราเจอกันวันนั้นไงหญิงสาวตอบกลับไปอย่างขำขัน แต่มาร์คไม่ขำเลยสักนิดเขาคิดว่าถ้าเกิดแค่ลูคัสไอ้เด็กกากๆนั่นที่เก่งไม่ได้เสี้ยวเขายังเจาะมือถือของเธอได้คนอื่นก็ต้องทำได้ คิดได้แบบนั้นจึงคว้ามือถือที่เธอวางเอาไว้ที่ข้างเกียร์มาทันที

 

เฮ้ยๆ เป็นไรวะ

 

เอามาสร้างระบบป้องกันใหม่มันปลอดภัยน้อยเกินไป

 

มีเพื่อนเป็นเกมเมอร์นี่มันสวรรค์จริงๆเล๊ยยิ้มหวานเป็นการประกอบคำพูดไปด้วย เขาเองก็ขำที่เธอทำท่าทางสบายๆโดยที่เราไม่คิดอะไรกัน ถ้าจัดลำดับอยู่ด้วยแล้วสบายใจที่สุดคนที่เป็นคนแรกก็คงจะเป็นมาร์คลีไปโดยปริยาย ต่อด้วยคิมโดยองที่จอมบงการและลีแทยงที่เป็นจอมกวนตีน ส่วนอีกคน..เขาอยู่ลำดับสุดท้าย

 

เพราะทุกครั้งที่เราใกล้กัน

 

มันร้อนๆ..และหวิวๆเหมือนผีเสื้อบินวนเสมอเลย

 

จองแจฮยอน


มาร์ค คุณอารยองเขากลัวผู้ชายว่ะแกเข้าใจใช่มั้ย..คือเหมือนตอนนั้น— ที่หญิงสาวพูดเมื่อจอดรถเสร็จแต่มาร์คหันมามองหน้าทันทีเมื่อคุณจะพูดเรื่องเก่าที่เคยเกิดขึ้นเช่นกัน สายตาดุดันของอีกคนทำให้คุณยอมเงียบปากลงและปลดสายเบล์ทเพื่อลดความอึดอัดที่ตัวเองจะพูดเรื่องเลวร้ายนั้นออกมา

 

ไม่ต้องพูดจะพูดให้ตีนกูกระตุกอีกหรือไง

 

“..”

 

อีกอย่างห่วงตัวเองหน่อยพูดเรื่องนี้ออกมาหน้าตาเฉยได้ไงมาร์คขยี้ผมคุณแผ่วเบาพร้อมกับระบายยิ้มคลายความกังวลทุกอย่างออกมาเอง คุณพยักหน้าเล็กๆและเปิดประตูลงมาก่อน เมื่อเปิดประตูลงไปก็เจอกับคุณจังมียืนรออยู่หน้าบ้านด้วยใบหน้าที่ไม่ต้อนรับคุณเท่าไหร่ ถ้ายัยนั่นไม่เลิกมองเธอแบบนั้นฉันไม่รับประกันว่าตัวเองจะทำอะไรนะ

 

เออน่าไม่เป็นไร นายคิดว่าฉันไม่หัวเสียหรือไงเล่าฮันวอลยิ้มแห้งให้กับเธอเป็นมารยาทและกระทุ้งศอกใส่มาร์คเป็นเชิงบอกให้เขาไม่ให้เสียมารยาทต่อแขกของแจฮยอน อย่างน้อยเราก็ไม่ได้สนิทอะไรกับเธอมากนัก

 

นี่ฉันถามจริงๆนะคะคิดจะพาใครมาก็ได้งั้นหรอ?

 

“..”

 

เมื่อวานก็มากันเยอะแยะแล้วก็มาทิ้งคนไว้ที่นี่แล้วไม่คิดด้วยว่ามันจะลำบากฉันมั้ย อีกอย่างฉันจะอันตรายหรือเปล่า

 

พูดแบบนี้คืออยากให้แจฮยอนมาหรือไงวะมาร์คโต้กลับทันทีเพราะเธอทำท่าทางไม่ดีก่อนเอง นายนี่มันห่วงอะไรบ้างละนอกจากฉัน เราทั้งสองสนิทกันมากไม่แปลกเลยว่าจะโมโหเมื่ออีกคนโดนปฏิบัติไม่ดีใส่แบบนี้ ไม่ใช่ว่าคุณเป็นคนยอมคนแค่กำลังกดกั้นความรู้สึกร้อนแบบนี้ให้อยู่ลึกเพราะยังไงคุณอารยองก็ยังอยู่ในอันตราย

 

หึ ต่ำ

 

แล้วนี่ถามจริงๆนะเป็นหมอพูดเหมือนว่าคนไข้เป็นภาระได้หรอคะ

 

นี่! เธอเป็นหนี้ฉันอยู่นะ!”

 

แล้วที่บอกว่าได้รับอันตรายเนี่ยตายยังคะคุณฮันวอลเดาะลิ้นใส่กระพุ้งแก้มพร้อมกับเดินเบียดไหล่ใส่เธอที่ยังจังก้าหน้าบ้านตัวเองทันที แค่เห็นหน้าก็หงุดหงิดแล้ว จังมีส่งเสียงฟึดฟัดก่อนจะเดินตามเข้ามาเมื่อเข้ามาในบ้านหลังเล็กๆที่ชั้นใต้ดินเองก็เปรียบเหมือนกับคลินิค คุณเดินตามทางที่จังมีบอกและเจอกับอารยองนอนใส่เครื่องช่วยต่างๆอยู่

 

ฉันก็ไม่อยากจะพูดกับเธอหรอกนะแต่ว่าในฐานะหมอฉันก็ต้องพูด คุณอารยองมีสิทธิ์รอดแล้วกลับมาเดินได้เหมือนเดิมแค่20% เธอโดนของแข็งฟาดที่หลังโดนไขสันหลังจนทำให้เดินไม่ได้อีก ถ้าได้รับการรักษาตั้งแต่เนิ่นๆจะไม่มีปัญหาเลย แต่นี่เธอถูกทารุณฮันวอลพยักหน้าตอบ แต่มาร์คไม่ได้เดินลงมาดูด้วยเพราะเขาบอกเองว่าถ้าดาราไม่อยากเจอผู้ชายเขาก็ขอไม่ลงไปดูอาการด้วยดีกว่าให้หน้าที่นั้นมันเป็นแค่ของเธอก็พอ

 

เธออายุแค่17เอง ยังไม่บรรลุนิติภาวะด้วยซ้ำแต่ฉันเห็นเชื้ออสุจิของเพศชายที่ไม่ได้มาจากคนเดียว..เต็มช่องคลอดเลยล่ะ

 

บางตัวเหมือนเพิ่งหมาดๆด้วยซ้ำจังมีอธิบายและยื่นเอกสารต่างๆให้ดู ฮันวอลรู้สึกหน้ามืดขึ้นมากะทันหันแต่ไม่ได้แสดงอาการอะไรออกมาอีก เธอคิดว่าตัวเองกำลังกลัวและแพนิคเพราะเหตุการณ์มันใกล้เคียงกันมากเกินไป

 

แล้วเช็คได้ไหมว่ามันเป็นDNAของใครบ้าง

 

เช็คได้แต่ก็ต้องให้เธอฟื้นเพื่อมาบอกว่าเป็นของใครบ้าง มันง่ายที่จะตามจับ

 

แล้วเธอมีสิทธิ์ฟื้นบ้างมั้ย

 

มีแต่ก็แล้วแต่การฟื้นตัวเพราะตอนมาเธอก็เห็นพูดแทบไม่เป็นคำแล้วฮันวอลมองใบหน้าบอบบางของอีกคนที่ตอนนี้ช้ำเขียวอมม่วงหลายดวงจนแทบมองไม่ออกว่าเป็นนางเอกแนวรุ่งหน้าใหม่ที่คนจับตามอง แต่ตอนนี้กลับต้องมาจบความฝันลงเพราะยังไงก็เดินเองไม่ได้ งานในวงการบันเทิงก็ต้องพับไปแน่ๆ

 

ฉันคิดว่าเธอต้องผ่าตัดที่โรงพยาบาลใหญ่

 

เรายังไปไม่ได้

 

แต่ที่นี่เครื่องมือมันไม่พอ!”

 

หาสิคุณจังมี ฉันมีเงินทุกอย่างแค่คุณหามา

 

คุณบอกเองนะฮันวอลว่าพวกที่ทำอารยองคือคนใหญ่โตในวงการ คิดว่าถ้าฉันไปขนเครื่องมือแล้วก็พวกผู้ช่วยมาผ่าตัดเธอจะโดนจับได้ไหมไม่มีอะไรได้ดั่งใจซักอย่าง ฮันวอลกัดปากแน่นและลูบใบหน้าไล่ความโกรธและหงุดหงิดออกไป จังมีก็อยากช่วยอารยองเหมือนกันแต่ทำไงได้ ทุกอย่างมันอยู่บนความเสี่ยง

 

ฉันมีแผนถ้าคุณอยากจะรักษาเธอเหมือนกัน พร้อมจะรับฟังไหมคะ

 

ก็ว่ามาสิคะ

 

 

มึงคิดว่าแพลนนี้ว่าไงมันไม่ยากใช่มั้ยเราสองคนนั่งอยู่ที่สวนสาธารณะของถนนที่เราผ่านกับกาแฟคู่มือของฉันกับเขา มาร์คที่ได้ฟังแผนที่เธอคิดไว้มันก็ไม่ยากอะไรขนาดนั้นหรอกการขโมยมันเป็นงานถนัดของเธออยู่แล้วแต่นี่มันไม่ใช่เรื่องเล่นๆเลยสักนิด มีแต่เครื่องมือใหญ่ๆทั้งนั้นเลย เธอจะแอบเอาออกมายังไงละ

 

ใครจะเข้าไปขโมย

 

แน่นอนสิ คนที่ลงพื้นที่จริงมีฉัน แจฮยอน จองอู และก็..พี่โดยองเพราะการดึงความสนใจและขอความช่วยเหลือน่าจะให้พี่โดยองมาเป็นคนพูดเองมากกว่า เขาเป็นถึงอดีตหมอเลยนะ ใช่ พี่โดยองเรียนการแพทย์ของม.โซลมา แต่ไม่รู้เหมือนกันว่าออกมาทำไมหรือว่ามีปัญหาอะไร

 

ฉันจะเป็นคนเจาะระบบเองถ้าเกิดมีอะไรผิดพลาด

 

ดีมาก! สอนงานลูคัสด้วยนะ

 

สอนให้มันมาฆ่าเราหรือไง

 

ก็สอนเท่าที่เขาจะแว้งกัดเราไม่ได้สิมาร์คลืมหรือไงริมฝีปากที่ทาลิปสติกมาจรดที่ปากแก้วกระดาษของกาแฟร้อน ฮันวอลมองไปยังแม่น้ำตรงหน้าที่ไม่ได้ใหญ่มากมันเหมือนแอ่งน้ำมากกว่า เรื่องเมื่อกี้หลังจากพูดกับจังมีเสร็จก็เดินดุ่มๆออกมาเลยไม่ได้บอกให้มาร์คตามออกมาหรือว่าอะไรเพราะว่าเวียนหัวด้วยส่วนนึง โรคเครียดมันคงกำเริบเมื่อมีเรื่องอะไรมากระตุ้นละมั้ง

 

มีเรื่องอะไรอีกหรือเปล่าเห็นเดินออกมาไม่บอก

 

ไม่มีหรอก

 

บอก

 

อย่างที่คิดจริงๆนั่นแหละ พวกนั้น..ข่ม— ข

 

ไม่ต้องแล้วมาร์คดึงแขนอีกคนเข้ามาใกล้ เขาโอบรอบตัวเล็กๆของฮันวอลไว้แน่น เมื่อรับรู้ว่าเธอกลับไปนึกถึงเหตุการณ์นั้นอีกครั้ง เหมือนทุกอย่างมันวนลูปแล้ววนลูปอีก ทั้งๆที่คิดว่าตัวเองทำใจได้แล้วกับทุกอย่างแต่ภาพวันนั้นก็ยังวนเวียนไม่จบไม่สิ้นเหมือนหนังที่กรอภาพเองตลอดเวลา

 

..วันนั้น

 

ฮันวอลวันนั้นกูช่วยมึงทัน ไม่มีอะไรทั้งนั้น กูไม่ได้โกหกมาร์คลูบหัวของอีกคนเมื่อเธอสั่นสะท้านมันเหมือนไม่ใช่เธอที่ทุกคนเคยเห็น เสียงสะอื้นเองเขาก็ได้ยินมัน ฮันวอลกำลังกลัวใช่เธอกำลังแพนิคด้วยซ้ำตัวที่สั่นราวกับลูกนกเหมือนโดนกระทำอีกครั้งด้วยก็เหมือนกัน

 

แต่..

 

มันก็ได้แค่นั้นมึงยังไม่เสียอะไรไปแม้แต่อย่างเดียว

 

ฉันกลัว..เสียงสะอื้นเคล้าด้วยความกังวลใจจนมาร์คเองก็ใจเสียไปด้วย ถ้าถามถึงวันนั้นเรื่องคืนนั้นมันมีแค่เขาและเธอที่รู้มัน พี่โดยองหรือแทยงเองก็ไม่รู้เพราะก่อนหน้านั้นมาร์คเจอกับฮันวอลก่อนและเขาเป็นคนช่วยชีวิตคุณให้ออกจากขุมนรกพวกนั้นด้วย

 

สัญญาแล้วไงอยู่กับกูจะไม่มีเรื่องแบบนั้นอีก เชื่อใจกูนะกูให้เกียรติความเป็นเพื่อนของเราเลย

 

“..”

 

ก่อนหน้านั้นมึงจะเจออะไรมาหรือจะโดนหักหลังเพราะคำสัญญาแต่สำหรับกู ไม่ต้องกลัวเพราะกูจะไม่ทำให้มึงต้องมาเสียใจเพราะผิดคำพูด

 

ในอดีตถ้าไม่นับรวมเรื่องตอนอยู่กับพ่อแจมิน เรื่องนี้ก็นับว่าเป็นเรื่องที่นักหนาที่สุดในชีวิตของผู้หญิงอายุเพียง15ที่ต้องเริ่มขับรถและแข่งแล้ว ฉันเริ่มขโมยของและแนบเนียนตอนอายุ13 ทุกอย่างจะไม่แย่เลยถ้าเกิดว่าวันนั้นคุณไม่เผลอไปขโมยถุงขนมที่บรรจุยาเอาไว้และหลังจากนั้นก็โดนตามล่าเสมอมาเพื่อให้ชดใช้ที่ทำให้ขาดทุน

 

ถ้าไม่อยากตายก็มาแข่งรถสิวะ รอบนี้ถ้าแพ้เธอก็ตาย ถ้าชนะก็เงินหายไปครึ่งนึงเป็นไง

 

ทั้งชีวิตยังไม่เคยขับรถเลยด้วยซ้ำแต่นี่ต้องมาขับรถแข่งแบบที่แข่งจริงๆนี่นะ

 

หญิงสาวในส่วนสูงแค่162 ในอายุ15ปี ต้องมาเริ่มฝึกขับรถแข่งแค่เพียงสามวัน ไม่รู้หรอกว่ามันจะสำเร็จมั้ยแต่ถ้าทำให้หนี้หายไปครึ่งนึงและพวกนี้เลิกตามล่าเสียทีมันก็คงดี ร่างบางทำมันสำเร็จเธอแซงทุกคันที่ทุกคนกลัวจนเข้าเส้นชัยไปคนแรกเมื่อเปิดประตูลงมาก็พบกับบอสของที่นี่ที่เป็นคันที่สอง คันที่เธอแซงมาก่อนจะเข้าเส้นชัยก่อนเขาพูดแค่ว่า

 

ยังไงก็ต้องให้ยัยเด็กคนนี้อยู่แข่งรถจนกว่าเราจะหาคนเก่งกว่าได้

 

บอสของที่นี่หรอ อายุเพียงแค่32เท่านั้น คิมจุนมยอนเป็นบอสของที่นี่และพวกเขาไม่ได้แค่ทำธุรกิจแข่งรถแค่อย่างเดียวอย่างที่บอกวงการนี้เข้าแล้วออกยาก พวกเขาขายยาเสพติดกันด้วย ทั้งเป็นคนผลิต คนขาย คนส่งออกและคนใช้เอง..

 

หนึ่งในนั้น..คุณก็ติดมันเพราะพวกเขาต้องการให้มันเป็นพันธะสัญญาระหว่างเราผูกขาดให้ฉันต้องการยาจะได้ทำงานให้เขาได้

 

เด็กคนนั้นอายุเท่าน้องชายของคุณชายเลยนะครับ

 

หมายความว่าไงวะจุนมยอนหันหน้าไปถาม

 

ผมว่าเราควรเลิกให้เธอติดยาและดันเธอเข้าวงการอย่างอื่นแทน แบบนี้มัน..มินซอกที่เป็นคนขับรถเอ่ยแนะนำเจ้านายของตนทันที เขาไม่อยากเห็นเธอเด็กที่น่ารักและคอยช่วยเหลือทุกคนและคนที่เป็นพลังบวกให้พวกแม่บ้านต้องมาติดยาเพราะพวกไอ้เวรนั่นมันเป่าหูเจ้านายเขาชัดๆ

 

มึงคิดแบบนั้นหรอวะ

 

ครับ

 

พวกนั้นมันยัดอะไรใส่หัวกูวะปกติกูไม่เคยยัดยาให้ใครติดสักครั้งเฮ้อ

 

หลังจากวันนั้นคุณก็ถูกจับไปบำบัดทันที บำบัดที่ทรมานที่สุดในชีวิตเลิกยาภายในไม่กี่อาทิตย์ ทั้งลงแดงทรมาน 1เดือนเหมือน100ปี ต้องทนทุกข์และแทบจะตายทุกวัน เมื่อทำมันสำเร็จจุนมยอนก็เลิกให้มือของคุณเปื้อนสีดำแล้ว เขาให้คุณคอยช่วยมินซอกในการขับรถบางครั้งทำให้คนจำนวนหนึ่งไม่พอใจ พวกนั้นหวังจะทำงานสบายๆแล้วได้เงินดีแบบฮันวอล

 

นี่ฮันวอลฉันไปเยอรมันสามเดือน ไม่ไปด้วยกันหรือไง?

 

บอสครับ ถ้าเธอไปใครจะแข่งรถกับส่งยาละครับ

 

..

 

ไอ้จุนซอก็ตายแล้วนะครับ

 

พวกมันหวังเคลมเธอสุดฤทธิ์และมีแผนจะทำลายเธอให้พังป่นปี้โดยการโน้มน้าวให้เจ้านายไม่พายัยนี่ไปด้วย ฮันวอลมองหน้าของจุนมยอนเพื่อให้เขาบอกว่าเธอออกไปใช้ชีวิตข้างนอกรอเวลาเขากลับมาก็ได้ อย่างน้อยก็ไม่ต้องอยู่กับพวกมันที่พร้อมจะทำแบบที่พ่อแจมินทำ

 

งั้นมินซอก..ให้ไอ้เด็กนั่นที่มันเป็นเด็กฝึกงานน่ะมาอยู่กับฮันวอล

 

มาร์คลีหรอครับ?

 

อืม

 

สามสี่วันนั้นพวกเราเริ่มคุยกันแต่ไม่ได้สนิทกันเท่าไหร่ ฉันเองก็ต้องคุมความประพฤติเขาด้วยไม่ให้เขาคิดจะทำอะไรเกี่ยวกับบริษัทมากเกินไป บริษัทบังหน้าของพวกเขาก็คือการเปิดสนามแข่งรถและให้เช่ารถมากมาย เขาสามารถทำอะไรที่ทำให้ที่นี่ถูกปล้นแบบเงียบเชียบได้เลยด้วยซ้ำ

 

จนวันนั้นวันที่ฉันเองต้องออกไปแข่งรถ มาร์คลีบอกว่าอยากนอนอยู่ที่นี่ อีกอย่างที่นี่ก็มีคนเฝ้าอยู่แล้วจึงได้แยกออกมาคนเดียว ทั้งๆที่ตารางมันบอกว่าฉันได้แข่งวันมะรืนแต่กลับต้องออกมาวันนี้ พอพ้นประตูบ้านฉันก็ถูกพวกมันกระชากออกจากตัวบ้านทันที และฉันก็รู้ได้ทันที

 

ว่าพวกนั้นคือจองชินฮา

 

ถ้ามึงกรี๊ดกูจะฆ่ามึงและมันทันที

 

มันที่ว่าคือไอ้แจมิน

 

พวกมันลากคุณเข้าไปในรถตู้ที่มีพวกของมันนั่งกันอยู่ห้าคน ทุกคนพร้อมจะเข้ามาขย้ำมือหยาบโลนของไอ้ชั่วนั่นลูบทั่วตัวของฉันและพยายามจะสัมผัสที่จุดอ่อนไหว และลูบมันไปมา เสียงร้องเชียร์ทำให้ฉันยิ่งกรีดร้องดังกว่าเดิม ทั้งร้องไห้ทั้งผลักก็ยังสู้แรงไม่ไหว มือหนากระชากเสื้อออกจากตัวกันจนแยกเป็นสองส่วน เขาถกบราของฉันขึ้นและเริ่มหันไปพวกกับพวกเดียวกัน น้ำตาที่ไหลอาบหน้าเป็นสิ่งที่บอกว่าทั้งรังเกียจพวกมัน หัวสมองพยายามนึกถึงสิ่งที่ทำให้รอดแล้วมันก็ยากเหลือเกิน

 

ช่วยด้วย..

 

ใครก็ได้ช่วยที..

 

แม่... แจมิน.. ใครก็ได้

 

พวกมึงทำอะไรกับเพื่อนกู!!!’มาร์คกระชากประตูรถตู้ออกอย่างแรงพร้อมกับปืนจากหลายคน ชินฮานิ่งไปและในทีนี้ได้ยินเพียงแค่เสียงกรีดร้องเสียสติของนัมฮันวอล เธอถูกชินฮาบังอยู่ มาร์คแทรกตัวขึ้นรถตู้ที่พวกมันไม่ขยับตัวไปไหนเพราะจุนมยอนเองยังไม่ได้ไปไหน มินซอกดึงแขนเจ้านายของตนเอาไว้ไม่ให้พุ่งเข้าไปฆ่าพวกมันเสียก่อน

 

อย่ามาจับ!!!!!!!!!!!!! กรี๊ดดดดดดดดดด!!’

 

ฉันเอง..มาร์ค มาร์คที่เธอรำคาญไงวะ!!!’

 

ไอ้เนิร์ดที่อยู่แต่กับคอมไงฮันวอล!!’

 

ไปเอาตัวพวกมันลงมาเดี๋ยวนี้น้ำเสียงเย็บเฉียบจากจุนมยอนที่ไม่ค่อยเห็นทำให้ทุกคนกลืนน้ำลายลงคออย่างยากลำบาก ทุกคนโดนลากลงมายกเว้นฮันวอลที่ยังสติหลุดอยู่แบบนั้น ไม่มีทีท่าจะตอบกลับอะไรมาร์คอีก

 

กลัว..ใช่มั้ย ไม่เป็นไรฉันอยู่ตรงนี้แล้ว

 

จากการช่วยเหลือในครั้งนั้นพวกชินฮาก็หายไป หายไปด้วยฝีมือของจุนมยอน เขาเลี้ยงเด็กคนนี้มาด้วยความรักแบบน้องสาว และอยากให้เธอไปได้ดีถึงแม้ว่าจะอยู่ในวงการสีดำแบบนี้ แต่ยังไง..มันก็ไม่ทันซะแล้ว เธอแทบจะเป็นบ้าอยู่แล้ว

 

ฮันวอลยังไม่พูดอะไรกับใครเลยค่ะคุณผู้ชาย เธอมีปฏิกิริยาแค่กับมาร์คเท่านั้น

 

ถ้าแบบนั้นก็ให้มาร์คเข้าไปบ่อยๆนะครับ

 

ค่ะ หมอจะพยายามให้เธอมีปฏิสัมพันธ์มากขึ้นนะคะหมอรับปากก่อนจะมองภาพที่เธอเหม่อมองแก้วน้ำใบเล็กปลายเตียงแบบไม่มีเหตุผล ทุกอย่างแย่ไปหมด ยกเว้นตอนมาร์คเข้ามาเธอพยายามจะพูดแต่ก็ไม่กล้าพูด เขาเคยพยายามจะแตะเธอแต่ก็ได้รับเพียงเสียงกรี๊ดและอาการแย่ลง เธออยากจะขอโทษเขาแต่มันไม่กล้าพูดอะไรออกไปจากปากเลยสักคำ

 

ถ้าเธอต้องการอะไรก็ให้เธอเลยนะครับ...

 

ไม่ต้องมาถามอะไรผม

 

มาร์คที่เดินมาพอดีก็โค้งให้จุนมยอนและลูกน้องนับสิบคนที่ยืนมองเธอหน้าห้อง และเดินเข้าไปในห้องของเธอพร้อมกับหมอและพยาบาลที่ให้คำแนะนำอย่างละเอียดเพราะกลัวว่าจะทำให้เขาพลาดทำให้เธอตกใจอีก แต่ตอนนี้มาร์คนั่งบนเตียงเดียวกับฮันวอลได้นะ

 

ฮันวอล..

 

‘..’

 

ไปจากที่นี่กันมั้ย

 

‘..’เธอหันหน้ามามอง

 

ฉันสัญญาว่าฉันจะไม่ให้ใครทำอะไรกับเธอได้อีก ไปจากที่นี่กันมาร์คยกยิ้ม

 

ถ้ามันมีอีกฉันสัญญาว่าจะเอาเลือดมันมาล้างตีนเธอเอง

 

ฮึก..พาฉันไปที ไม่อยากอยู่แล้วประโยคนี้มันยาวที่สุดตั้งแต่เธอผ่านเหตุการณ์นั้นมาแล้ว จุนมยอนหลับตานอกห้องก่อนจะพยักหน้าให้มินซอกเตรียมของและรถให้มาร์คพาเธอออกจากที่นี่ไป เขาทำทีเป็นออกนอกประเทศและไปกันหมดบ้าน และเขาจะปล่อยเด็กคนนี้ไปให้เจอโลกที่สดใสกว่านี้

 

ลาก่อนยัยตัวเล็ก

 

นี่แสบ เธอผ่านมันมาได้แล้วน่าห้ามคิดมากแล้วมาร์คลูบผมอีกคนที่นั่งพิงอกเขาเพลินๆ เธอเลิกร้องไห้ไปแล้วแต่เหมือนมีเรื่องในหัวให้คิดอีกเยอะแยะ กว่าจะมาเป็นฮันวอลที่กวนและเก่งขนาดนี้เธอผ่านอะไรมามากเหลือเกิน ผู้หญิงคนนึงต้องทนโดนรังแกโดยเพศที่แข็งแรงกว่าอีกนานแค่ไหน

 

อืม กำลังคิดว่าจะทำยังไงให้พวกมันไม่ได้ออกมาข้างนอกอีกเลย

 

มาทำให้มันสุดๆกันไปเลยมั้ย

 

อืม ขอบใจนะมาร์ค ขอบใจที่ดีกับฉันเสมอต้นเสมอปลายแบบนี้

 

ก็มีสัญญาเพื่อนไว้อยู่นี่ฉันสัญญาแล้วน่า ไปจัดการพวกที่รังแกผู้หญิงให้เละเหอะว่ะเพื่อน



-TALK-

ก็ต้องเป็นตอนของเพื่อนสนิทแล้วปร่ะ เหมือนจะให้เดาพระเอกถูกแล้วง่ะ สงสัยเป็นเมน555555555555555555555555555555555555แจยอนจ๊ะ เป็นผัวพี่เถอะ

-TALK2-

มาร์คเป็นเพื่อนจริงๆนะคะทุกคนไม่มีFriend Zoneอะไรทั้งนั้นค่ะ บอกไว้ก่อนไม่อยากล่มเรือใครค่ะ แง้ น้องมาเป็นเพื่อนสนิท ส่วนคนที่จะชิงพระเอกน่ะต่อคิวยาวถึงเกาหรี อยากให้มีฉากขับรถเยอะๆหรอคะ จัดไปค่ะ 55555555555555555555 ชอบเหมือนกันค่ะ ขอไปฝึกเขียนอีกทีก่อนจะให้ขับทุกยี่ห้อเลย

T
B
ให้กำลังใจนักเขียน
นักเขียนได้รับกำลังใจแล้ว!
นักเขียนได้รับกำลังใจแล้ว 98 ครั้ง

นิยายที่ผู้อ่านนิยมอ่านต่อ

loading
กำลังโหลด...

228 ความคิดเห็น

  1. #194 Woralak'k (จากตอนที่ 5)
    วันที่ 26 พฤศจิกายน 2563 / 15:19
    มีเพื่อนเเบบมาร์คคือประเสริฐมาก T-T
    #194
    0
  2. #171 JK_nest9704 (จากตอนที่ 5)
    วันที่ 13 มิถุนายน 2563 / 04:45

    ถ้าไม่อ่านที่ไรท์บอกก็นึกว่าเฟรนโซนจริงๆนะเนี่ย หลง หลงมาร์ค! หลงแจมิน! หลงไปหมด!!!

    #171
    0
  3. #31 Starlight_ice (จากตอนที่ 5)
    วันที่ 2 มีนาคม 2562 / 15:16
    เพื่อนแบบมาร์คชั้นละอยากมีไว้สักคน
    #31
    0
  4. #24 ismind (จากตอนที่ 5)
    วันที่ 23 กุมภาพันธ์ 2562 / 18:30
    ไม่อยากล่มเรือใครแต่ล่มเรือเราไปแล้วฮือออออออ น้องมัคที่รักของเรา นั้มตาม๊า!!
    #24
    0
  5. #20 Napat7639 (จากตอนที่ 5)
    วันที่ 17 กุมภาพันธ์ 2562 / 09:02

    😍😍😍😍😍😍
    #20
    0
  6. #19 บุปผาสุริยัน (จากตอนที่ 5)
    วันที่ 10 กุมภาพันธ์ 2562 / 20:22
    มาร์คคือเพื่อนที่อยากมีในชีวิตจริง หล่อ สมาร์ท ห่วงเพื่อน เลิฟเลย
    #19
    0
  7. #17 TeyTey123 (จากตอนที่ 5)
    วันที่ 10 กุมภาพันธ์ 2562 / 09:06

    ชอบมาเลยมาต่อเร็วๆนะๆ

    #17
    0
  8. #14 บุปผาสุริยัน (จากตอนที่ 5)
    วันที่ 7 กุมภาพันธ์ 2562 / 23:25
    ยัยแจจจจจจจจจจ
    #14
    0