[NCT X YOU] gang's fruad.

ตอนที่ 1 : GANG 's FRUAD : NO.1

  • เนื้อหานิยายตอนนี้เปิดให้อ่าน
  • View : 2,641
    จำนวนคนให้กำลังใจ : 187 ครั้ง
    27 ธ.ค. 61

aesthetic gif hunt. - [ xix. skins ] - Page 3 - Wattpad




Budapest , Hungary

 

(นี่! ไปถึงนั่นแล้วก็ช่วยบอกหน่อยสิวะ จะเชิดเงินหรือไงวะโกฮันวอล!)

 

อยู่เงียบๆหน่อยได้มั้ยคิมโดยองรำคาญเสียงของร่างเล็กที่ตอนนี้ยืนอยู่สะพานริมน้ำของบุดาเปสต์เมืองหลวงของประเทศฮังการีเอ่ยขึ้น ส่ายหน้าไปมาเมื่ออีกคนที่อยู่ประเทศเกาหลีคนละซีกโลกแบบนี้ยังตามมารังควานผ่านแอพลิเคชั่นอยู่ได้ ทั้งๆที่บอกแล้วว่าให้มาเอง

 

(ถึงแล้วสิ)

 

เออ บรรยากาศดีนายน่าจะมานะมาร์คพูดไปก็เท่านั้นไอ้พวกนั้นมันไม่มีใครชอบออกนอกประเทศหรอก ยิ่งออกนอกประเทศยิ่งเป็นเป้าหมายและจับใบหน้าพวกเราได้มากขึ้น ใช่ พวกเราไม่มีใครอยากโดนจับหน้าได้บ่อยๆนักหรอกเพราะอะไรน่ะหรอ?

 

นักต้มตุ๋น

 

คดีกองพะเนินจนสูงกว่าตึกอีกมั้ง

 

(หวังว่าจะไม่กลับมามือเปล่านะฮันวอล)

 

วันหลังก็มาเองนะแทยง

 

(เธอเองนี่ที่รับปากจะไปพอบอกว่าถ้าเจอของกลางกลิ่นหอมจะขอ80-20)

 

พูดมากว่ะ ถ้าเสร็จงานแล้วก็จะกลับไปเองนั่นแหละฮันวอลตัดสายอย่างรำคาญทันทีเมื่อตัดสายเสร็จจึงหันไปยิ้มให้กับหนุ่มชาวต่างชาติที่ถือวิสาสะกอดเอวอย่างสนิทสนมทั้งๆที่ฉันไม่ใช่คนที่ชอบอะไรแบบนั้น ใบหน้าหล่อพยายามจะเข้ามาทำในแบบที่คนเป็นแฟนทำกันบ่อยๆ

 

แต่ฉันไม่!

 

Korea, Seoul

 

ให้เดาคงกำลังด่ามึงในใจไอ้เวรแทยงส่ายหน้าไปมา ใช่ พวกเราทำกันเป็นแกงค์และไม่มีใครเคยจะได้รู้จักชื่อจริงและนามสกุลแม้กระทั่งบ้านที่อยู่ เดือนเกิด หรือวันเกิด เราเป็นคนที่ไม่มีบัตรประชาชนกันทั้งนั้น การใช้ชีวิตประจำวันเป็นเช่นปกติ เราไปไหนมาไหนได้ กินข้าวกับเพื่อนได้ ทำทุกอย่างได้

 

แต่เราอยู่กับตำรวจไม่ได้

 

คิดไปคิดมาก็ห่วงอยู่บ้าง นั่นออกไปทำงานคนเดียวครั้งแรกเลยนะ

 

ห่วงข้อมูลรั่วหรือเปล่าถ้าฮันวอลโดนจับได้มาร์คหันหน้าไปตอบคำพูดของโดยอง กลุ่มเราไม่มีพี่ใหญ่ น้องเล็กอะไรแบบนั้นเราเรียกราวกับเพื่อนร่วมงาน ใช่ ไม่มีใครใช้คำว่าเพื่อนหรอก พวกเราไม่ใช่เพื่อนกัน

 

ก็..แบบนั้นแหละโดยองยักไหล่ขำๆ

 

กูจะบินพรุ่งนี้ฝากเช็คพาสปอร์ตด้วยแทยงโยนของที่ต้องใช้จำเป็นพรุ่งนี้ให้กับโดยอง โดยองพยักหน้ารับถึงแม้ใจพวกเขาจะไม่ได้ห่วงกันเท่าไหร่แต่ยังไงการช่วยเพื่อนร่วมงานไว้ก็ไม่เสียหายสักหน่อย เพราะแบบนั้นคนเสี่ยงตายมันควรจะเป็นลีแทยงยังไงละ

 

ไม่ไปกับกูสักคนเลยว่างั้น

 

ไปเถอะมึงอ่ะกูกับไอ้มาร์คอยู่นี่เองแหละถ้าถามเรื่องอายุโดยองอายุมากสุดตามด้วยแทยงและมาร์คกับฮันวอลอายุเท่ากันเหมือนมาร์คจะเกิดก่อนสองวันภายในเดือนเดียวกัน เดือนพฤกษภาคม

 

เออ

 

ว่าแต่บูดาเปสต์ไกลจากนิวซีแลนด์มากหรือเปล่าวะโดยองหันไปถามมาร์คที่นั่งหน้าคอมเสมออย่างเป็นปกติ มาร์คยักไหล่ไม่รู้เรื่องไม่รู้ราวก่อนจะหันมามองหน้าของกันและกันอย่างตกใจ

 

ลืมเช็คเลยว่า

 

นาแจมิน..น้องชายของ โกฮันวอลอยู่ที่นิวซีแลนด์หรือฮังการี!

 

 

สลับไปที่ค่ำคืนของฮังการีเมื่อภารกิจเสร็จเรียบร้อยแล้ว ใบหน้าของชายหนุ่มรูปหล่อของประเทศฮังการีแสดงออกได้ชัดว่าโกรธคุณมาก ร่างเล็กนั่งเท้าคางมองชายหนุ่มอย่างกวนประสาท “Why do you look at me like that ?”

 

“Why! Why do you do with them like pet!”

 

โกรธมันไปก็เท่านั้นแหละ กลับประเทศเถอะว่ะก่อนมันจะรู้ตัวแทยงที่นั่งรออยู่แล้วสะพายเงินจำนวนหนึ่งขึ้นหลัง และอีกใบก็ถือไว้เช่นกัน ฮันวอลเดินไปหยิบสิ่งของที่ตนเตรียมไว้ก่อนหน้านั้นแล้วตั้งนานพร้อมกับใช้เท้าถีบใบหน้าของคนเลวๆอย่างมัน

 

น่ะๆๆ!! เดี๋ยวมันตายโว้ย

 

เอาสักทีไหมละฮันวอลกระแทกเท้าใส่แทยงเพราะความหงุดหงิด ความอารมณ์ร้อนของพวกเราน่ะไม่แพ้ใคร หมายถึงฉันแค่คนเดียวเท่านั้น การที่ฉันมาอยู่กับพวกเขาได้มันเป็นเรื่องยาวๆ ฉันจะไม่เล่าหรอกว่าพวกเขาน่ะไปเจอตอนฉันกำลังหนีออกจากบ้านและก็..เจ็บตัวออกมาแค่นั้น

 

ฉันไม่มีที่อยู่ที่ไปประมาณ5ปีได้ คนอื่นจบม.ปลายแต่ฉันไม่ได้เรียนทั้งม.ปลาย เผลอๆม.ต้นยังไม่จบด้วยซ้ำก็ต้องออกมาก่อน การใช้ชีวิตเร่ร่อนคนเดียวแม้แต่กระทั่งเสื้อผ้ายังต้องใส่ซ้ำ เงินไม่มีสักบาทยังต้องหลบหนีคนที่น่าจะรู้จักกันอีก มันลำบากมากแต่ฉันก็ผ่านมันมาได้ทุกอย่างเพราะอะไรน่ะหรอ

 

เพราะที่บ้านไม่เคยตามหาฉันสักครั้งยังไงกันละ การหัดเป็นขโมยตั้งแต่อายุ13ปี มันก็ไม่แย่เท่าไหร่ ฉันสะเดาะประตูทุกบานภายในเกาหลีได้ในเวลาอย่างช้าสุดคือ1นาที และไวสุด10วิ ฉันไม่ได้โง่แบบนั้น ฉันใช้เงินจากการเริ่มขโมยของ โดนจับนับสิบครั้งแต่คิดหรอว่าจะจับหัวขโมยแบบฉันที่สะเดาะกุญแจที่ล็อคทุกอันได้?

 

เฮ้ย ขับรถสิวะ

 

เมื่อย

 

ฮันวอล ฉันอุตส่าห์มาช่วยเธอนะเว้ยแทยงบอกขึ้น คุณกลอกตาไปมาเพราะความเบื่อหน่ายความสามารถน่ะหรอ ทั้งการขโมย การพูดโน้มน้าว และการขับรถทุกแบบแม้กระทั่งรถเมล์ เรียกว่าพรสวรรค์แล้วกัน บอกให้มาด้วยกันแต่แรกก็ไม่มา

 

ทำไมถึงมาที่นี่ละปกติไม่คิดอยากจะออกจากประเทศกันไม่ใช่?คุณเอ่ยถามขึ้นพร้อมกับหันไปมองผู้ชายผมสีเขียวอย่างลีแทยงที่มีใบหน้าหล่อประทานมาให้อย่างดี ทำบุญมาเยอะละมั้ง เขาถอนหายใจและหยิบของที่อยู่หน้าลิ้นชักมาให้และโยนมันลงกับตักฮันวอล

 

งานแทรก?

 

เออ นิวซีแลนด์พรุ่งนี้

 

ไม่ไป

 

ไม่เจอหรอกน่า นาแจมินไปเยี่ยมแม่ที่เกาหลีกลับวันที่เรากำลังจะกลับพอดีสวนกันน่ะสิ แบบนั้นมันก็เสี่ยงเกินไป ร่างเล็กไม่รู้จะทำยังไงกับพวกตรงหน้าสักที รับงานมาเคยคิดไหมว่ามันจะสำเร็จหรือเปล่า ให้ตายเถอะ ไม่คิดปรึกษาก็บอกหน่อยไม่ได้หรือไงวะ

 

กลัวอะไร

 

ไม่ได้กลัว แค่..

 

ไม่เคยเห็นเธอประหม่าแบบนี้เลยนะฮันวอล หึแทยงขำหึในลำคอ

 

ลองนายเจออิมรยูจินไหมละ?

 

ไม่เล่นของสูงครับน้องแทยงเลิกเล่นกับคุณก่อนจะดันหัวคุณให้หันไปสนใจการขับรถ พวกเราสนิทกันมากแต่ไม่ใช่เพื่อนกัน เข้าใจความหมายไหมละฉันสามารถนอนกับทุกคนแล้วก่ายขาได้ ไม่มีใครเกินเลยเพราะถ้าเกินเลยเท่ากับว่าเราล้ำเส้นกันและกันจึงไม่มีใครมีความสัมพันธ์เชิงแบบนั้นกันสักคน

 

ลีแทยง – หน้าตาที่เป็นเหมือนอาวุธทุกอย่าง เห็นแบบนี้แต่กลับต่อสู้ไม่เป็นสักนิดใช้หน้าตาแก้ปัญหาและนำทุกอย่าง เขาสามารถโน้มน้าวคนทั้งโลกให้เชื่อแต่เขาได้ หลายบุคลิกและกวนตีนหน้าตายยิ่งกว่าอะไร

 

คิม โดยอง – เขาเก่งในเรื่องการใช้สมองแต่ไม่เก่งในเรื่องการพูดสักนิด ต่อสู้เป็นบ้างแต่ต่อสู้มือเปล่าไม่เป็นเท่านั้นแหละ แม่นปืน แม่นธนูยกเว้นมือไม่กล้าใช้เพราะกลัวเสียโฉม ง่ายๆกัดข้างหลังเก่งมาก ก่อนเราจะมาสนิทกันและทำงานร่วมกันฉันเคยเจอเขาลอบกัดนับครั้งไม่ถ้วน จอมหักหลังที่ดูเหมือนเป็นมิตรที่แท้จริงเลยล่ะ

 

มาร์ค ลี – แฮคเกอร์ที่ฝึกเองตั้งแต่เด็ก แล้วก็โตมาเรียนก่อนจะหนีออกจากบ้านมาไม่แพ้กันเราล้วนเป็นเด็กมีปัญหากันทั้งนั้นไม่มีใครปกติอะไรแบบนั้นแต่ไม่มีใครมีปมชีวิตจนต้องมาทำอะไรแปลกๆหรอกนะ แต่เพราะพวกเราแตกต่างกับพวกนั้นที่ทำกับทุกอย่างเป็นเรื่องง่ายๆ

 

ส่วนฉัน นัม ฮันวอล – หัวขโมยหน้าสวย ก็มั่นใจหน้าตัวเองพอควรน่ะนะ ถึงจะไม่สวยมากแต่ก็พอให้คนหลงเชื่อคารมอยู่บ้าง ฉันไม่ใช่พวกใจง่ายรักไวอะไรแบบนั้น ใจร้อน หัวแข็ง รั้นทุกอย่าง ฉันไม่ชอบทำตามคำสั่งของใครเท่าไหร่ แต่ก็ต้องพิจารณาอีกทีถ้าเงินหนาแบบนั้น ฉันก็ทำลายน้ำใจไม่ลงหรอก ฉันขโมยของได้ทุกแบบ ต่อยตีได้ทุกแบบ และ..เป็นคนเดียวที่กล้าฆ่าคน

 

ถ้าทำครั้งแรกได้ ครั้งที่สองไม่จำเป็นต้องกัดฟันเลยด้วยซ้ำ

 

 

การเปิดโปงพวกสวะ..มันเป็นงานฉัน

 

และ..งานฉันจะจบลงก็ต่อเมื่อ พวกมันได้รับกรรมอย่างสาสม

 

ถ้าจะบอกว่าพวกฉันก็ไม่ต่างอะไรกับมันสักนิด ต่างสิ ต่างที่ฉันเลวครึ่ง บริสุทธิ์ครึ่งไงละ

 

แฟร์ๆไหมคะคุณ?

T
B
ให้กำลังใจนักเขียน
นักเขียนได้รับกำลังใจแล้ว!
นักเขียนได้รับกำลังใจแล้ว 187 ครั้ง

นิยายที่ผู้อ่านนิยมอ่านต่อ

loading
กำลังโหลด...

228 ความคิดเห็น

  1. #168 JK_nest9704 (จากตอนที่ 1)
    วันที่ 12 มิถุนายน 2563 / 22:00

    ส่วนไหนของแกที่บริสุทธิ์คะคุณฮัน?🤨

    #168
    0
  2. #27 Starlight_ice (จากตอนที่ 1)
    วันที่ 2 มีนาคม 2562 / 12:34
    เท่อ่ะ ช้อบชอบบบบ
    #27
    0
  3. #15 nsbt_ (จากตอนที่ 1)
    วันที่ 9 กุมภาพันธ์ 2562 / 15:29
    ชอบบบบ
    #15
    0