FIC GOT7 Break it down [MarkBam] Mpreg

ตอนที่ 9 : Break it down : 8 Try 100% -NC-

  • เนื้อหานิยายตอนนี้เปิดให้อ่าน
  • View : 7,837
    จำนวนคนให้กำลังใจ : 26 ครั้ง
    30 เม.ย. 58


-Try-
 
 
"มาร์ค" แบมแบมอุทานออกมาหลังจากที่เห็นบุคคลตรงหน้า 
 
 
"ใช่ฉันเอง แบมเป็นยังไงบ้าง" มาร์คกำลังเดินเข้ามาหาแบมแบม ร่างบางถอยตัวหนีอัตโนมัติ
 
 
"หยุดนะ อย่าเข้ามาไม่งั้นฉันจะร้องจริงๆด้วย" แบมแบมขู่ มาร์คยิ้มบางๆออกมา คนอย่างแบมแบมหนะหรอจะร้องให้คนช่วย ถ้าแบมแบมจะร้องคงร้องตั้งแต่เห็นหน้าเขาไปแล้ว
 
 
"ก็เอาสิ" แบมแบมนิ่งกับคำตอบของมาร์ค ร่างบางกำลังใช้ความคิดหาวิธีให้มาร์คออกไปจากที่นี่ เขายังไม่พร้อมที่จะเผชิญหน้าและคุยทุกเรื่องกับมาร์คในตอนนี้ ความรู้สึกและความคิดยังตีรวนกันเต็มสมอง ตั้งแค่มีเจ้าตัวน้อยมา แบมแบมรู้เลยว่าไม่อาจทำตามคำสั่งใครได้อีกต่อไป
 
 
"กลับไปซะ" แบมแบมยืนขึ้นที่พื้นห้อง พร้อมชี้ไปที่หน้าต่าง มาร์คหน้าชากับคำตอบที่ได้รับ ร่างสูงเดินเข้าไปกอดแบมแบมไว้ ร่างบางดันมาร์คออกไปจากตัว แต่ยิ่งผลักเท่าไหร่ มาร์คยิ่งกอดแน่นเท่านั้น
 
 
"อย่าบอกให้ฉันไปเลยนะ ข้อร้องหละ" แบมแบมสะบัดตัวออกจากมาร์คได้สำเร็จ มาร์คทำท่าว่าจะเข้ามาเกาะกุมตัวร่างบางอีกครั้ง
 
 
"อย่ามาแตะต้องตัวแบมนะ เรื่องของเรามันจบไปแล้ว" แบมแบมพูดพลางขยับตัวหนี เขากำลังกลัว กลัวหัวใจตัวเอง
 
 
"แต่แบม เรากำลังมีลูกด้วยกันอยู่นะ" 
 
 
"ลูกที่ไม่ได้เกิดจากความรักงั้นหรอ ลูกที่คุณแค่ อึก แค่อยากทำร้ายแม่เขา อึก แต่ไม่เป็นไรนะ แบมสัญญาว่าจะเลี้ยงเค้าด้วยความรักของแบมเอง " น้ำตาไหลอาบสองแก้มเนียน เพราะเผลอคิดเรื่องที่ถูกทำร้าย ลูกที่เกิดมาด้วยความแค้น มาร์คจะรักลูกเขาได้เต็มหัวใจงั้นหรอ ทุกวันนี้แบมแบมไม่เคยเชื่อสิ่งที่มาร์คพูดมาเลยสักนิด
 
 
"หมายความว่าไง" มาร์คมีความรู้สึกไม่ชอบมาพากล 
 
 
"เราเลิกยุ่งเกี่ยวกันเถอะนะ จากวันนี้ไปถือว่าเราไม่เคบพบกัน" มาร์คกำลังจะใจสลายยิ่งกว่าตอนรู้ว่าจินยองกับแจบอมคบกันอยู่ซะอีก นี่แบมแบมมีอิทธิพลกับเขามากขนาดนั้นเลยหรอ
 
 
"ขอร้องหละแบม อย่าทำแบบนี้กับฉันเลยนะ" มาร์คเข้าไปกอดขาแบมแบม ร่างสูงปล่อยน้ำตาที่กลั้นไว้ออกมา แบมแบมสัมผัสความชื้นของน้ำตาที่หยดลงมาโดนเท้าเขา ใจดวงเล็กมันเต้นไม่เป็นจังหวะ
 
 
"ปล่อยแบม" 
 
 
"แบมแบม ฉันขอโทษ ให้อภัยฉันนะ อึก ถ้าขีวิตฉันขาดแบมกับลูกไปฉันคงอยู่ไม่ได้แน่ๆ" มาร์คโผล่งคำพูดที่ถูกเก็บกักออกมาทั้งหมด แบมแบมกำลังไม่เชื่อว่าสิ่งที่พูดออกมาจะเป็นความจริง
 
 
"ปล่อย" แบมแบมสั่งมาร์คอีกครั้ง ร่างสูงส่ายหัวเป็นการปฏิเสธ 
 
 
"ฉันรักแบมกับลูกมากนะ กลับมาเริ่มต้นกันใหม่ได้มั้ย ขอร้องหละ" มาร์คยังคงพูดคำที่ค้างคาในใจออกมา แบมแบมถึงขั้นชะงัก มาร์ครักเขางั้นหรอ
 
 
"เมื่อกี้พูดว่าอะไรนะ" แบมแบมนั่งลงในระดับเดียวกับมาร์ค
 
 
"มาร์ครักแบมกับลูกมากนะ แบมจะให้มาร์คทำอะไรก็ได้ เพื่อทำให้แบมยอมกลับมาเริ่มต้นใหม่กับมาร์ค" ร่างสูงเอ่ย แบมแบมจับไหล่มาร์คพร้อมกับปาดน้ำตาให้เบาๆ มาร์คโผเข้าไปกอดด้วยความดีใจ
 
 
"แบมไม่เชื่อคำว่ารักของมาร์คนะ" แบมแบมพูด ในขณะที่มาร์คกำลังคลายกอด นี่เขาต้องเสียแบมแบมไปใข่ไหม
 
 
"......"
 
 
"แต่มาร์คทำให้เห็นได้ไหม ว่ารักแบมกับลูกจริงๆ"  ์คกอดแบมแบมแน่นด้วยความดีใจ ในที่สุดแบมแบมก็ยอมให้โอกาสเขา
 
 
"ได้สิแบม ขอบคุณนะ ขอบคุณ" 


ต่อจร้า
 
 
"วันนี้มาร์คกลับไปก่อนนะ แบมอยากพักผ่อน" แบมแบมพูดขึ้นมา มาร์คมองหน้าแบมแบมแล้วยิ้มบางๆออกมา คงถึงเวลาพักผ่อนของแบมแบมกับลูกแล้วสินะ แต่เขายังไม่อยากกลับเลย
 
 
"ขอพี่อยู่ที่นี่กับแบมก่อนได้ไหม" มาร์คเดินเข้าไปกอดแบมแบมจากข้างหลัง เขาเกยหน้าไว้ที่ไหล่บาง แบมแบมตกใจกับแรงกอดเล็กน้อยแต่ไม่เท่ากับที่มาร์คเรียกแทนตัวเองว่าพี่
 
 
"ไม่ได้หรอกเดี๋ยวใครมาเห็นเข้า มาร์คจะลำบากเอานะ" 
 
 
"นะแบมนะ เดี๋ยวตีสามมาร์คค่อยกลับก็ได้" มาร์คประทับริมฝีปากลงบนแก้มนวล แบมแบมชายตามองด้วยความหงุดหงิด มาขอนอนไม่พอ ยังมาขโมยหอมแก้มเขาอีกนะ
 
 
"ก็ได้ๆ นอนกันได้แล้วนะ ลูกง่วงแล้ว" แบมแบมบอกมาร์คพลางหาวด้วยความง่วงนอน มาร์คคลายกอดพร้อมกับเดินเข้าไปจัดผ้าปูที่นอนให้แบมแบม ร่างบางหย่อนตัวลงพร้อมกับมุดใต้ผ้าห่ม มาร์คเผลอยิ้มออกมาด้วยความเอ็นดู น่ารัก !
 
 
"ยืนมองอยู่นั่นแหละ มานอนได้แล้วมาร์ค" แบมแบมบ่นมาร์ค เขาซุกตัวลงใต้ผ้าห่มผืนเดียวกันกับแบมแบม มือหนาสอดมือเข้าไปใต้เสื้อของแบมแบม
 
 
"หยุดเลยนะ แบมจะนอน ห้ามกวนกันสิ" แบมแบมพลิกตัวหันหลังให้มาร์ค เขากอดแบมแบมพลางลูบไล้หน้าท้องกลมของแบมแบมเล่น
 
 
"มาร์คเอามือออกไปเลยนะ" แบมแบมพูดเสียงงัวเงีย
 
 
"พี่แค่อยากรู้ว่าลูกเราเขาจะตัวแค่ไหนแล้วนะ" มาร์คพูดลอยๆ 
 
 
"เว่อร์น่า" แบมแบมปรือตาขึ้นมาตอบ มาร์คหัวเราะเบาๆ ก่อนจะหลับตานอนตามแบมแบมไปติดๆ
 
 
เวลาแห่งความสุขมักจะผ่านไปเร็วเสมอ เสียงนาฬิกาปลุกดังขึ้นรบกวนเวลานอนของมาร์ค เขากดปิดมันไปพร้อมกับลุกขึ้นมามองร่างบาง เขาก้มตัวจุมพิตที่ฝีปากอิ่มของแบมแบม
 
 
"ฝันดีนะเจ้าหญิงของพี่" ร่างสูงพูดจบก้มตัวลงไปจุมพิตที่หน้าท้องของแบมแบม
 
 
"ฝันดีนะลูกรัก" 
 
 
ร่างสูงพูดจบนั่งเขียนโน๊ตกระดาษบนโต๊ะของแบมแบมไว้ให้ร่างบางที่ตื่นมาจะได้อ่านความรู้สึกของเขาตอนนี้ ความสุขที่มาร์คไม่สามารถแสดงออกมาได้หมด เขียนจบแล้ววางกระดาษไว้ที่หัวเตียง เขาปีนลงบันไดพร้อมพลางตัวออกไปจากบ้านของแบมแบม โดยไม่รู้ว่าสายตากลมคู่นี้ของแบมแบมมองเขาอยู่ แบมแบมเปิดโคมไฟบนหัวเตียงพร้อมอ่านคำสารภาพจากมาร์ค มือน้อยกำกระดาษแน่น สำนึกผิดงั้นหรอ อยากแก้ไขเรื่องที่ผ่านมางั้นหรอ ต้องเสียใจด้วยนะมาร์คต้วน เพราะแบมแบมคนนี้ไม่สามารถให้อภัยคนเลวๆแบบนายได้


ต่อจร้า

 
กว่าแบมแบมจะข่มตาหลับได้เล่นทำเอาเกือบเช้า ขยับตัวลงจากที่นอนเดินเข้าไปยังห้องน้ำ ร่างบางมองหน้าตัวเองในกระจกเงา ต่อไปนี้ต้องเข้มแข็งเพื่อตัวเองกับลูก เขายอมรับเลยว่าใจเขาก็อยากจะให้อภัยมาร์คเหมือนกัน แต่พอนึกถึงวันที่ถูกข่มเหงขึ้นมา ทำให้แบมแบมสลัดความคิดบ้าๆนั้นออกจากสมอง สิ่งที่มาร์คควรได้รับต่อจากนี้คือความเกลียดชังจากเขาและลูกต่างหากหละ 
 
 
"ก๊อก ก๊อก" เสียงเคาะประตูทำเอาแบมแบมหลุดจากภวังค์ ร่างบางเดินตรงไปเปิดประตู
 
 
"ไปทานข้าวกันนะ วันนี้มีแค่ของที่แบมชอบทั้งนั้นเลย" แจบอมจับไหล่แบมแบม แบมแบมมองหน้าแจบอมแล้วเผลอยิ้มออกมา ไม่มีวันไหนที่จะไม่มาปลุกเขาสินะ แจบอมยังเป็นพี่ที่ดีเหมือนเดิมไม่เปลี่ยน
 
 
"ขออาบน้ำแป๊บนึงนะ ตอนนี้เหนียวตัวมาก" แบมแบมพูดพลางลูบตัวเบาๆ แจบอมหัวเราะออกมา
 
 
"งั้นพี่ลงไปรอข้างล่างนะ" แจบอมหมุนตัวกำลังจะเดินลงไปข้างล่าง
 
 
"พี่แจบอม เดี๋ยวก่อน" แจบอมหันกลับมาทำหน้างง
 
 
"พี่จินยองทานข้าวรึยัง ถ้าหิวให้ทานก่อนได้เลยนะ ไม่ต้องรอ" แจบอมพยัก แบมแบมห่วงจินยองและลูกในท้องของจินยองมากขนาดนี้ เขาเองจะต้องดูแลแบมแบมกับลูกให้ดีเช่นกัน
 
 
"อย่าอาบน้ำนานนะ เดี๋ยวจะเป็นหวัดเอา" แจบอมเดินเข้ามาลูบหัวแบมแบมด้วยความเป็นห่วง ร่างบางเผลอร้องไห้ออกมา แค่คิดว่าลูกในท้องเป็นลูกมาร์ค แจบอมจะรังเกียจลูกเขาหรือเปล่า
 
 
"แบมมีเรื่อง อึก ไม่สบายใจ" แจบอมมองหน้าแบมแบมพลางปาดน้ำตาร่างบาง
 
 
"เป็นอะไรอีกหละเรา หืม" 
 
 
"พี่จะเกลียดลูกแบมไหม" แบมแบมเอ่ยถามแจบอม เขามองหน้าแบมแบมด้วยความปะหลาดใจ
 
 
"พี่จะเกลียดลูกแบมทำไมในเมื่อเขาเป็นหลานพี่นะ พี่ก็ต้องรักเขาอยู่แล้ว ไม่เอาไม่คิดมาก ไปอาบน้ำแล้วลงมากินข้าวได้แล้ว" แจบอมดันตัวแบมแบมเข้าไปในห้องน้ำ พร้อมปิดประตูเบาๆ ถึงแม้ว่าเด็กในท้องจะมีสายเลือดของมาร์คครึ่งหนึ่ง แต่เขาก็ยังรักเจ้าตัวน้อยของแบมแบมอยู่ดี
 
 
หลังจากที่ได้ทานข้าวกันเรียบร้อยแล้วแจบอมตัดสินใจพาแบมแบมและจินยองไปร้านขายของเด็กอ่อน ซึ่งตอนนี้แบมแบมกำลังเดินเลือกชุดให้ลูกสาวของแจบอม หยิบเสื้อคลุมเด็กสีฟ้าอ่อนขึ้นมาดูด้วยความตื่นเต้น ถ้าเจ้าตัวเล็กได้ใส่ชุดนี้คงจะดีใช่น้อย
 
 
"ว้าว ชุดน่ารักจัง แต่เสื้อเด็กผู้ชายนี่ อยากได้ลูกชายหรอ" จินยองทักแบมแบมที่กำลังหยิบเสื้อมาดู
 
 
"ไม่ว่าเขาจะออกมาเป็นเพศไหน แบมก็รักทั้งนั้นแหละ" แบมแบมตอบอารมณ์ดี 
 
 
"จินยอง มาดูแปลตรงนี้สิ สวยดีนะ" แจบอมเรียก จินยองเดินอุ้ยอ้ายเข้าไปดู แบมแบมมองทั้งคู่ด้วยความคิดบางอย่าง เขาเองก็อยากมีครอบครัวที่สมบูรณ์แบบบ้าง แต่คงทำไม่ได้ ร่างบางลูบท้องเหม่อลอยไปนอกร้าน สายตาเหลือบไปเห็นผู้ชายคนนึงที่คล้ายมาร์ค นั่นไม่ได้คล้าย แต่นั่นมันมาร์คกำลังยืนยิ้มให้เขาต่างหากหละ
 
 
"แบมแบม แบมแบม" แจบอมเขย่าตัวแบมแบมเบาๆ ร่างบางรู้สึกตัวพลางมองหน้าแจบอม 
 
 
"ได้ของครบไหม" แบมแบมถามพลางมองไปนอกร้าน เขาโล่งอกที่มาร์คไปแล้ว
 
 
"ครบแล้ว แบมจะเอาอะไรไหม"
 
 
"ไม่เอาอ่ะ กลับบ้านกันเถอะแบมอยากพัก" 
 
 
รถคันหรูจอดเทียบทางขึ้นบ้านตระกูลอิม แบมแบมเดินลงจากบ้านด้วยความเหนื่อยบ้า วันนี้แจบอมพาเขาไปชอปปิ้ง กินข้าว ดูหนัง กว่าจะได้กลับมาก็ค่ำแล้ว ร่างบางเดินเข้าไปยังห้องตนเอง วางกระเป๋าใบเล็กลงที่เตียง ร่างบางปลดเสื้อผ้าออกเหลือแต่ร่างเปลือยเปล่า กำลังจะหยิบผ้าขนหนูเพื่อเข้าไปอาบน้ำ
 
 
"หมับ" แบมแบมหันมองมือใหญ่ที่คว้ามือตัวเองอยู่
 
 
"มาร์ค!!! มาได้ไง ปล่อยก่อนนะ แบมโป๊อยู่" แบมแบมดึงมือออกจากมาร์คแต่ไม่สำเร็จ
 
 
"จะอายทำไม เคยเห็นมาทุกซอกทุกมุมแล้ว" สิ้นเสียงมาร์ค แบมแบมหน้าขึ้นสีด้วยความอาย
 
 
"ปล่อยก่อนนะ ขอแบมอาบน้ำก่อน" มาร์คไม่ตอบแต่อุ้มร่างเปลือยเปล่าของแบมแบมในท่าเจ้าสาว
 
 
"เดี๋ยวพี่อาบให้เองนะ"


ต่อจร้า



--------------- NC----------------


 
 
"ไปอาบน้ำก่อนสิ มันเหนียวตัวนะ"แบมแบมสะกิด แต่มาร์คกลับกอดเขาแน่น
 
 
"พรุ่งนี้ค่อยอาบได้ไหมคุณเมีย" มาร์คหลับตาพูด 
 
 
"ถามจริงทำไมเข้ามาบ้านแบมได้ง่ายๆแบบนี้" แบมแบมถาม มาร์คลืมตาขึ้นมามองพร้อมกับยิ้มบางๆ
 
 
"ให้จินไปดูต้นทางให้ แล้วก็มีเส้นสายในบ้านแบมนิดหน่อย" แบมแบมมองมาร์คด้วยความตกใจ ใครกันเป็นเส้นสายให้มาร์ค
 
 
"บอกมานะว่าใคร" แบมแบมหยิกมาร์คด้วยความโมโห
 
 
"อะ โอ้ย มันเจ็บนะ บอกไปเดี๋ยวพี่ก็เข้ามาหาเมียไม่ได้อีก ไม่บอกหรอก นอนดีกว่านะ" มาร์คกดจมูกลงบนกลุ่มผมเบาๆ พลางกอดแบมแบมไว้แน่นกับตัว แบมแบมหลับตาลงในอ้อมกอดของสามีด้วยความอุ่นใจ เขารู้ดีว่าถ้าเขาต้องการที่จะใช้ชีวิตคู่กับมาร์คจริงๆ ยังไงเขาก็ทำได้อยู่แล้ว แต่มาร์คยังต้องได้รับบทเรียนอีกเยอะ
 
 
แสงแดดตกกระทบลงมาที่ใบหน้าใส แบมแบมขยี้ตาขึ้นมาด้วยความงัวเงีย เขาลุกขึ้นมาจากเตียงนอนเพื่อไปชำระร่างกาย สายตาเหลือบไปเห็นโพสอิสที่ติดไว้ คำว่ารักที่แบมแบมไม่เคยคิดว่าเขาจะเห็นจากผู้ชายใจร้ายคนนั้น เดินเข้าไปชำระร่างกายพร้อมกับแต่งตัวเพื่อลงไปกินข้าวโดยที่เขาลืมที่จะปกปิดเรื่องบางอย่างไป 
 
 
แบมแบมเดินเข้าไปนั่งที่โต๊ะรับประทานอาหาร โดยมีจินยอง และแจบอมอยู่ด้วย เขารู้สึกดีจริงๆที่แจบอมดูแลเขาและจินยองดีมาก วันนี้มีอาหารไทยที่แบมแบมชอบด้วย แจบอมยิ้มอย่างใจดี
 
 
"เห็นบ่นว่าอยากกินผัดกระเพรา พี่เลยสั่งแม่บ้านทำให้กิน" แจบอมบอก 
 
 
"ขอบคุณพี่มากๆเลยนะ แต่จะดีกว่านี้ถ้ามีเค้ก" 
 
 
"หยุดพูดเรื่องเค้กแล้วกินข้าวไปเลยนะแบม" แบมแบมหน้างอเพราะเสียงดุของแจบอม
 
 
"ตอนพี่ก็ห้ามกินแบบนี้หละ กินพวกน้ำตาลมากๆมันจะไม่ดีไง" จินยองปลอบใจแบมแบม แบมแบมยู่ปากด้วยความน้อยใจ มาร์คก็ห้าม แจบอมก็ยังมาห้ามอีก
 
 
"แบม คอไปโดนอะไรมา" แจบอมถามด้วยสายตาจับผิด จินยองมองลำคอของแบมแบม รอยมันช่างเหมือนกับรอยคิสมาร์ค ไม่ได้มีแค่รอยเดียวสินะ 
 
 
"เอ่อ วันนี้เดี๋ยวเราสามคนไปร้านขายของเด็กอ่อนกันมั้ย พอดีผมลืมซื้อของบางอย่าง" จินยองพูดออกมาเพื่อเบี่ยงเบนความสนใจ แบมแบมรีบพยักหน้า
 
 
"ก็เอาสิ แต่เดี๋ยวจินยองไปกับแบมแล้วก็แม่บ้านแล้วกันนะพอดีพี่มีงานด่วน" แจบอมบอก ทุกคนเริ่มตั้งหน้าตั้งตากินข้าว แบมแบมเพิ่งนึกถึงรอยบนคอขึ้นมาได้ ร่างบางรีบกินข้าวพร้อมกับรีบลากจินยองออกไปนอกบ้านทันที แจบอมรู้ได้ถึงความผิดปกติ 
 
 
อิมแจบอมกำลังสงสัยว่าทำไมบนคอแบมแบมเกิดร่องรอยคิสมาร์คขึ้นมาได้ เขาก้าวเท้าแล้วเดินเข้าไปยังห้องของแบมแบม กวาดสายตาไปทั่วห้องพลางสะดุดไปยังโพสอิสสีชมพู ที่ติดอยู่หน้าจอคอมพิวเตอร์ของแบมแบม 
 
 
-พี่รักแบมกับลูกนะครับ-
มาร์ค
 
 
แจบอมโกรธถึงขั้นจะโยนมันทิ้งแต่เขาทำไม่ได้เพราะน้องของเขายังไม่บอกเขาเรื่องนี้กับเขาเลย หลังจากเจอโพสอิสแล้ว ร่างสูงกวาดสายตาไปทั่วห้องพลางเดินไปยังหัวเตียง สิ่งที่ทำให้เขาช็อคคือเจลที่มาร์คลืมทิ้งไว้  กับผ้าปูที่นอนในถังขยะ ร่างสูงกำมือแน่นด้วยความโกรธ เขาจะไม่ปล่อยให้มาร์คได้มาเหยียบใจเขาซ้ำอีกแน่นอน หยิบมือถือในกระเป๋ากางเกง พลางกดเบอร์เพื่อนที่ไม่ค่อยคุ้นเคยออกมา
 
 
"เซฮุน ฉันมีเรื่องจะคุยด้วย เรื่องสำคัญเชียวหละ" 
 
 

ต่อจร้า


----------Break it down----------
 
 
"นายจะไม่มาเสียใจทีหลังแน่นะ" เซฮุนถาม แจบอมพยักหน้ารับ เขาไม่สามารถให้อภัยมาร์คได้อีกต่อไป คนแบบมาร์คต้องเจอซะบ้าง
 
 
"ฉันจะไม่ทนอีกต่อไป" เซฮุนยิ้มร้ายออกมา ใครๆ ก็ต่างรู้ดีว่าเขาเป็นคู่แข่งกับมาร์คมาแต่ไหนแต่ไรแล้ว ถ้าได้โอกาสทำให้มาร์คล้มเขาก็จะทำ
 
 
"ไม่เอาถึงตายนะ เอาแค่เจ็บๆ พอมั้ยหละ" เซฮุนถาม
 
 
"แล้วแต่นายเลย ถ้ามันมาเดี๋ยวฉันโทรบอกเอง" 
 
 
"แล้วมาร์คมันไปทำอะไรให้นายฟิวขาดหรอ" เซฮุนยิ้มร้ายในขณะที่ถาม
 
 
"ไม่ใช่เรื่องของนาย เอาเป็นว่าถ้าเหยื่อมาเมื่อไหร่ฉันจะโทรหานายแล้วกัน" อิมแจบอมเดินออกไปจากห้องทำงานของเซฮุน เซฮุนรู้ดีว่าทำไมแจบอมถึงได้ยอมหอบสังขารมาหาเขาถึงบริษัท แต่ที่ถามไปเพราะอยากได้คำตอบที่มาจากปากแจบอม แต่แจบอมก็ยังปิดปากเงียบสินะ
 
 
"ก็ดี เพราะฉันไม่ได้อยากให้ไอ้มาร์คเจ็บกายอย่างเดียว" 
 
 
 
แจบอมขับรถเข้ามาในบ้าน เขานำรถจอดไว้ที่โรงจอดรถพร้อมกับเดินเข้าไปในบ้าน สมองของเขากำลังทำงานหนักเพราะมัวแต่คิดเรื่องที่จะทำร้ายมาร์ค มันจะดีหรอที่ทำแบบนี้ แต่เขาต้องไม่ลืมเรื่องเลวๆที่มาร์คทำกับแบมแบมสิ
 
 
"หิวข้าวไหม ผมเตรียมข้าวไว้" จินยองเดินคลำท้องมาด้วยความทุลักทุเล
 
 
"บอกแล้วไงว่าอย่าเดินบ่อย" แจบอมยังคงดุจินยองเพราะหมอสั่งแล้วว่าท้องแก่แบบนี้ไม่ให้เดินเยอะ
 
 
"รู้แล้วน่า" จินยองหัวเราะออกมาเบาๆ
 
 
"แบมแบมหละ ไปไหนแล้ว ไม่เรียกลงมากินข้าวหรอ" แจบอมลองหยั่งเชิง 
 
 
"แบมแบมคงเหนื่อยมาก บอกว่าวันนี้ไม่ทานข้าวเย็นข้างล่าง แต่ผมให้แม่บ้านเอาขึ้นไปให้แล้ว" แจบอมมั่นใจว่าแบมแบมรู้ตัวเรื่องรอยที่คอแล้ว จึงไม่อยากให้ตนเองมาคาดคั้นอะไร
 
 
"งั้นเราไปกินข้าวกันเถอะ" แจบอมประคองร่างบางไปยังโต๊ะรับประทานอาหาร พร้อมกับรับประทานมื้อค่ำกันอย่างมีความสุข
 
 
 
แบมแบมกำลังยืนส่องกระจกใส เผยให้เห็นร่องรอยคิสมาร์คที่สามีเขาฝากไว้ให้ นี่เขาต้องหลบๆซ่อนๆพี่เขาจนกว่ารอยจะหายงั้นหรอ หรือเขาจะบอกความจริงเรื่องมาร์คให้แจบอมรู้เรื่องดีนะ เขาเบื่อเหมือนกันที่ต้องมาหลบๆซ่อนๆแบบนี้
 
 
"ก๊อก ๆ ๆ " เสียงเคาะกระจกดังขึ้น ทำให้แบมแบมไปมองที่ต้นเสียง นั่นมันมาร์ค!!! นี่ยังหัวค่ำอยู่เลยนะ แบมแบมเดินไปยังหน้าต่างพร้อมกับเปิดให้มาร์คเข้ามาได้สะดวกขึ้น
 
 
"คิดถึงจังเลย ขอกอดหน่อยนะ" มาร์คตรงดิ่งเข้าไปกอดแบมแบม ร่างบางขยับตัวห่างเล็กน้อย
 
 
"ไม่ต้องเลยนะ เมื่อคืนทำอะไรไว้ ดูดิคอแบมแดงไปหมด พี่แจบอมก็เริ่มสงสัยแล้วด้วย"
 
 
"งั้นเราลงไปบอกเรื่องนี้กับแจบอมเลยมั้ย" มาร์คคว้ามือแบมแบมทำท่าว่าจะออกจากห้อง แต่ร่างบางรั้งตัวมาร์คไว้
 
 
"มาร์คจะบ้าหรอ ขืนพี่แจบอมรู้ขึ้นมา มาร์คนั่นแหละที่จะตาย รอให้พี่แจบอมเย็นกว่านี้ก่อน เราค่อยบอกเรื่องนี้ให้เขารู้" แบมแบมบอก
 
 
"งั้นนอนกันเลยดีมั้ย คุณเมีย" มาร์คพูดเสร็จอุ้มร่างแบมแบมลงมานอนที่เตียงนุ่ม พร้อมหย่อนตัวลงข้างๆกัน มาร์คขยับตัวไปกอดแบมแบม เขาจูบแก้มนิ่มของแบมแบมเบาๆ
 
 
"มาร์ค อย่ากวนแบมสิ" ร่างสูงไม่ได้สนใจคำพูดนั้นสักนิด เขากลับกอดแบมแบมแน่นขึ้นราวกับว่าจะหายไป
 
 
"มาร์คอยากอยู่แบบเปิดเผยแล้ว เราไปคุยกับพ่อแม่เรากันไหม" มาร์คถาม แบมแบมปรือตามองด้วยความง่วงนอน มาร์คยิ้มออกมาเบาๆ พร้อมกับหลับตาลงไปพร้อมแบมแบม
 
 
 
กรรมคือผลแห่งการกระทำ
 
 
มาร์คตื่นขึ้นมาเพราะเสียงนาฬิกาปลุก ร่างสูงไม่ลืมที่จะลุกขึ้นไปเขียนโน๊ตบอกรักแบมแบมกับลูก เขาค่อยๆไต่บันไดลงมาจากหน้าต่าง เดินลัดเลาะทางลัดที่สายในบ้านบอกไว้ มาร์คเดินมาถึงยังรั้วบ้าน เขาปีนมันออกไปด้วยความชำนาญ ซึ่งข้างล่างมีจินยืนรออยู่แล้ว
 
 
"พรุ่งนี้นายจะไปหนานชิงเลยมั้ยครับ" จินสอบถามมาร์ค เขามีงานที่ต้องเคลียร์ที่นั่น 
 
 
"ป๊าบอกแล้วว่าจะเคลียร์งานที่นั่นให้" 
 
 
"อ๋อ ครับ'" จินไม่ถามอะไรมาร์คมาก เพียงแค่เขาต้องทำตารางงานให้เจ้านายแค่นั้น เปิดประตูรถออกมา มาร์คเข้าไปนั่งข้างในรถ จินสตาร์ทเครื่องยนต์แล้วขับรถออกไป
 
 
"ปัง"เสียงกระสุนปืนเจาะเข้าที่ตัวรถ และอีกหลายนัดเจาะเข้าที่ยางรถยนต์ของมาร์ค รถเสียหลักพุ่งลงข้างทาง รถของมาร์คพุ่งชนเข้ากับต้นไม้ ร่างของมาร์คกระแทกเข้ากับเบาะหน้าอย่างจัง ศีรษะกระแทกเข้ากับตัวรถจนเลือดอาบออกมา เขาขยับตัวไม่ได้เลย สายตาเหลือบไปเห็นบุคคลที่เดินเข้ามาหาตนเอง
 
 
"ว๊า แย่หน่อยนะที่นายไม่ตาย แต่ไม่เป็นไรนะ ฉันโทรเรียกรถโรงพยาบาลให้แล้ว"  มาร์คมองหน้าต้นเสียง นี่มันโอเซฮุน อริตลอดกาลของเขานี่
 
 
"บางทีฉันก็เริ่มอยากได้แบมแบมกับลูกแล้ววะ ฉันควรจะทำยังไงดีนะ ฮ่าๆๆๆ" มาร์คไม่สามารถตอบโต้โอเซฮุนได้เลย ได้เพียงแต่มองศัตรูตัวร้ายเดินออกไปพร้อมสติที่ดับวูบของเขา
 
 
 
คฤหาสน์ตระกูลต้วน
 
 
"กริ๊งงงง"
 
 
"สวัสดีค่ะ บ้านตระกูลต้วนค่ะ" แม่บ้านรับสายโทรศัพท์ คุณนายต้วนเดินลงมาพร้อมกับกระเป๋าเดินทาง หล่อนต้องไปหาสามีที่หนานชิง เพราะเรื่องงานที่ค้างอยู่
 
 
"อะ อะไรนะคะ คุณมาร์ครถประสบอุบัติเหตุอยู่ที่โรงพยาบาล" คุณนายต้วนหันไปตามเสียงแม่บ้าน 
 
 
"มานี่ฉันคุยเอง" หยิบโทรศัพท์มาจากมือแม่บ้าน
 
 
"คุณว่ายังไงนะคะ มาร์คลูกชายฉันอยู่โรงพยาบาลงั้นหรอ" คุณนายต้วนกำลังคุมสติเพื่อคุยกับทางโรงพยาบาล
 
 
"แล้วเป็นอะไรมากรึป่าวค่ะ" หล่อนยังใจเย็นถาม
 
 
"อ๋อ แขนหัก แล้วก็หัวแตก ค่ะ ได้ค่ะ" คุณนายต้วนโทรบอกสามีเรื่องมาร์ค เธอรีบออกรถไปยังโรงพยาบาลทันที ปกติแล้วจินไม่ใช่คนสะเพร่า มันต้องมีอะไรแน่นอน










Talk

มาสปอยส์ก่อน เดี๋ยวจะมาต่อ ไม่ตามอารมณ์แต่ตามรีเควส 5555
พาร์ทนี้ไม่มีไรมาก แค่ มาร์ค พยายามต่อไปนะ555


ฉากคัดอยู่หน้าไบโอทวิตนะครัสสสส




ใครรอรวมเล่มบ้าง ตอบผมที....

talk 2

จะบอกว่าแบมแบมไม่ได้ให้อภัยมาร์คง่ายๆนะ
คือใครเจอแบบนี้คงไม่มีทางยกโทษให้ได้
แต่อย่าลืมว่ามาร์คมันเป็นคนยังไงในเรื่อง
เรื่องกำลังเริ่มต้นดราม่าแล้ว 55555
ใครถามว่านี่ยังไม่ดราม่าอีกเหรอมึงงงง / ยังโว้ยนี่แค่น้ำจิ้มมมมมมมม
หัวเราะอย่างบ้าวคลั่ง


ฤๅ



นี่จะเป็นจุดเริ่มต้นของ NC 5555



หาฉากตัดหน้าไอโอทวิตนะครัช ยังไม่ถึงร้อยอย่าเพิ่งตบกันนะ ฮรือออ 
สัญญาไม่หายแล้วคร้า 555555555


ทุกคนรู้ยังว่าทำไมมันเข้า รพ 55555+
เดี๋ยวๆๆๆๆ นางร้ายยังไม่ออก รออออออออออออ


@pypb778
 
ให้กำลังใจนักเขียน
นักเขียนได้รับกำลังใจแล้ว!
นักเขียนได้รับกำลังใจแล้ว 26 ครั้ง

1,338 ความคิดเห็น

  1. #1309 Tangthaii (@naveeganza) (จากตอนที่ 9)
    วันที่ 20 เมษายน 2559 / 13:28
    อื้อหืออออออออออ
    #1309
    0
  2. #1294 Ploypppppp (จากตอนที่ 9)
    วันที่ 4 ตุลาคม 2558 / 21:30
    เราเป็นเมนมาร์คแต่ทำไหมเราสะใจจัง (^O^)
    #1294
    0
  3. #1240 lalissa (จากตอนที่ 9)
    วันที่ 19 มิถุนายน 2558 / 21:25
    พี่บีเอาคืนแบบแรงเลย

    สมควรโดนมั้ยละ

    ทนๆเอาหน่อยนะพี่มาร์คทำกับน้องไว้เยอะ

    พี่บีรักน้องมากะจแคนมาทำกับน้องรักขนาดนี้

    สมควรจะโดนจัดหนัก
    #1240
    0
  4. #1184 n_mb (@new_tmtc) (จากตอนที่ 9)
    วันที่ 5 มิถุนายน 2558 / 23:55
    นี้เริ่มเชียร์มาร์คล่ะนะ แต่ก็ขอให้มาร์คเจ็บบ้างก็พอ สงสารแบมม
    #1184
    0
  5. #1166 BB1a_38 (@golf_ryoma) (จากตอนที่ 9)
    วันที่ 5 มิถุนายน 2558 / 09:53
    สู้ๆยะพี่มาร์คครคค
    #1166
    0
  6. #1124 N_udaen_G (@nudaeng) (จากตอนที่ 9)
    วันที่ 29 พฤษภาคม 2558 / 15:32
    มารื์คต้องรับผลกรรมอีกเยอะ แบมอย่าเพิ่งใจอ่อนนะ เหมือนพี่บีจะใช้ผิดคนมั้ย? ฮุนแบมใช่มั้ย? เง้ออออออ. อย่าทำทห้ครอบครัวแตกแยกเลยนะ แค่นี้พี่มารื์คมันก้ต้องทำตัวดีอีกนานเลย แต่ไม่ได้เป้นอะไรมากใช่มั้ย?
    #1124
    0
  7. #1095 Chibamie (@parpaa) (จากตอนที่ 9)
    วันที่ 27 พฤษภาคม 2558 / 20:20
    อย่างโหดง่าาาาา
    #1095
    0
  8. #1076 LLLLL (จากตอนที่ 9)
    วันที่ 26 พฤษภาคม 2558 / 17:33
    คุณเมียเลยหรออิคุณมาร์ค(เขินไปดิบิดไปเเปดตลบล้ะ)ขอNCคะพลีสสสสสส aumty96@gmail.com
    #1076
    0
  9. #978 loveekiss (@jubjangnussara) (จากตอนที่ 9)
    วันที่ 5 พฤษภาคม 2558 / 02:22
    ถ้าแบมรู้ว่ะพี่ชายตัวเองเป็นคนจ้างให้ทำร้ายมาร์ค แบมจะโกรธแจบอมไหม???
    #978
    0
  10. #795 jubjubLook (@lookjub) (จากตอนที่ 9)
    วันที่ 12 เมษายน 2558 / 13:06
    โอ้ยยย อยากรู้แล้วว่า แบมจะไปหามาร์คป่าว ดูแล้วคงจัไม่ได้ไป เพราะมีพี่ชายโหด 5554
    #795
    0
  11. #793 markbam only (@belle20295) (จากตอนที่ 9)
    วันที่ 10 เมษายน 2558 / 19:37
    อิเน่ฮุนร้ายจริงๆ ฮึ่ยยยย
    #793
    0
  12. #792 Sugar #;98 (@134def) (จากตอนที่ 9)
    วันที่ 10 เมษายน 2558 / 08:19
    ต้องการมากๆๆ ไรท์มาต่อเถอะน้าา
    #792
    0
  13. #791 Minni Baby (@leepatelf) (จากตอนที่ 9)
    วันที่ 10 เมษายน 2558 / 06:04
    พี่บีใจร้ายมากอะไม่กลัวหลานกำพร้าพ่อแบมเป็นม้ายหรือไงก็รู้อยู่ว่ารักน้องหวงน้องแต่นี่มันเกินไปป่าว
    #791
    0
  14. #790 Aonnyzaa (@aonnyzaa) (จากตอนที่ 9)
    วันที่ 10 เมษายน 2558 / 01:03
    ง่าาาน่าสงสารมัค 555 จะมีนางร้ายอีกหรอเนี่ยยยย -0-
    #790
    0
  15. #789 lemonade260 (@lemonade260) (จากตอนที่ 9)
    วันที่ 10 เมษายน 2558 / 00:24
    -0-
    #789
    0
  16. #788 Tempobear (@tempobear) (จากตอนที่ 9)
    วันที่ 9 เมษายน 2558 / 23:08
    ง่าาาาาาา า บี๋อ่ะ
    #788
    0
  17. #787 namkhang (จากตอนที่ 9)
    วันที่ 9 เมษายน 2558 / 23:08
    น่านงายยยยยยย อิมัคคึเอ๊ยยยยยยย ทำไรไม่รู้จักเก็บหลักฐาน เป็นไงล่ะทีนี้ หึหึ ก้อทำเค้าไว้เยอะ#สมน้ำหน้า กร็ากกกกกกกก^^
    #787
    0
  18. #786 Tooktaja (@tooktaja) (จากตอนที่ 9)
    วันที่ 9 เมษายน 2558 / 23:02
    หวาย นี่ยังไม่ดราม่าเหรอไรท์
    กลัวดราม่าแล้วเราต้องเสียน้ำตา ฮืออออออออ
    #786
    0
  19. #784 BF'EYE (@pathanan12345678) (จากตอนที่ 9)
    วันที่ 9 เมษายน 2558 / 20:59
    อืมๆๆ ฮุน มาซะ เรากำลังจะมาบอกว่าอยากได้ฮุนแบม พอดี มาซะเลวเลอ เหอๆๆ
    #784
    0
  20. #779 Monkung Taross (@monwiwo) (จากตอนที่ 9)
    วันที่ 9 เมษายน 2558 / 18:48
    รอรวมเล่มจริงๆนะไรท์ อัพเร็วๆนะ
    #779
    0
  21. #778 Mew Doz'n (@nabthong) (จากตอนที่ 9)
    วันที่ 9 เมษายน 2558 / 18:09
    ไม่อยากให้แจบอมทำอะไรมาร์คเลยแค่พอมาคิดถึงตอนที่มาร์คทำไว้กับแบมมันก็ถือว่ากรรมตามสนองอ่ะนะ ดีนะที่มาร์คไม่เป็นอะไรมาก รอนะคะไรท์
    #778
    0
  22. #777 Nuthathai Por (@oengoeng15) (จากตอนที่ 9)
    วันที่ 9 เมษายน 2558 / 17:01
    ลุงแจบอมใจร้าย ทำแบบนี้กับพ่อของหลานได้ไงเนี่ยหลานกำพร้าขึ้นมาจะทำไง
    #777
    0
  23. #776 pimpimpim1a (@pimpimpim1a) (จากตอนที่ 9)
    วันที่ 9 เมษายน 2558 / 16:44
    มีนางร้ายอีกเหรอ เรื่องนี้แบมถูกกระทำอีกเหรอ ฮือ เศร้าล่วงหน้าแป๊บ
    #776
    0
  24. #775 Babala nells (@sataangg) (จากตอนที่ 9)
    วันที่ 9 เมษายน 2558 / 13:34
    กรรมตามสนองแล้วล่
    #775
    0
  25. #774 kungking (จากตอนที่ 9)
    วันที่ 9 เมษายน 2558 / 13:23
    ไรท์แค่น้ำจิ้มนี่ก็สำลักดราม่าแล้วนะ
    #774
    0