FIC GOT7 Break it down [MarkBam] Mpreg

ตอนที่ 10 : Break it down : 9 Credulous 100%

  • เนื้อหานิยายตอนนี้เปิดให้อ่าน
  • View : 5,915
    จำนวนคนให้กำลังใจ : 14 ครั้ง
    7 พ.ค. 58


-Credulous-

 

 

แบมแบมเอามือจับที่หน้าอกด้วยความตกใจเมื่อรู้ข่าวมาร์ครถคว่ำ ร่างบางรีบวิ่งลงมาจากชั้นสองของบ้านเพื่อให้คนรถออกรถไปยังโรงพยาบาล แต่ต้องชะงักเพราะแจบอมจับแขนไว้

 

 

“จะไปไหน” แจบอมถามออกมา

 

 

“มาร์ครถคว่ำอยู่โรงพยาบาลแบมต้องไปหามาร์คที่นั่น” แบมแบมพูดออกมาโดยที่ไม่แคร์อะไรทั้งสิ้น แจบอมกำแขนแบมแบมด้วยความโกรธ

 

 

“บอกมานะว่าใครเป็นคนบอกแบมเรื่องไอ้มาร์คเข้าโรงพยาบาล” แบมแบมมองหน้าแจบอม พี่ชายเขารู้ว่ามาร์คโดนรถชนแต่ไม่ยอมบอกกันงั้นหรอ

 

 

“ผมเป็นคนบอกเองแหละ” จินยองเดินออกมาจากห้องครัว แจบอมมองหน้าจินยองอย่างเอาเรื่อง

 

 

“หมายความว่าไง นี่อย่าบอกนะว่าที่ไอ้มาร์คมันขึ้นมาหาแบมแบมได้เพราะนาย”

 

 

“ใช่ ผมเป็นคนเปิดทางให้มาร์คเข้ามาหาแบมแบมเอง” จินยองบอกออกมาอย่างไม่เกรงกลัวแจบอม แจบอมกำมือแน่นด้วยความโกรธ

 

 

“ได้ ถ้าทำกันแบบนี้มะรืนนี้เตรียมตัวเก็บเสื้อผ้าไปอยู่อเมริกากันให้หมดนี่แหละ”

 

 

“ไม่ แบมไม่ไป แบมจะอยู่ที่นี่” แบมแบมยืนกราน แจบอมมองหน้าด้วยความหนักใจ ในเมื่อเล่นไม้อ่อนไม่ได้งั้นก็เล่นไม้แข็งเลยแล้วกัน

 

 

“ที่ไอ้มาร์คมันเข้าโรงพยาบาลไม่ใช่เป็นเพราะอุบัติเหตุหรอกนะ แต่พี่ทำให้มันเป็นอุบัติเหตุต่างหากหละ รู้แบบนี้แล้วยังอยากอยู่ที่นี่ต่อมั้ยแบมแบม” ร่างบางร้องไห้ออกด้วยด้วยความเจ็บปวด ทุกอย่างกำลังจะดีแต่มันกลับเลวร้ายเสียยิ่งกว่าเก่า

 

 

“งั้นแบมขอไปหามาร์คก่อนไปได้ไหม” แบมแบมถาม แจบอมยิ้มร้ายออกมา เขารู้ดีว่าตอนนี้มาร์คยังไม่ฟื้นแน่นอน ถ้าแบมแบมไปหาหรือไม่ไปก็มีค่าเท่ากัน

 

 

“ตกลง”

 

 

โรงพยาบาล P

 

 

แบมแบมเดินไปยังประชาสัมพันธ์ของโรงพยาบาลเพื่อสอบถามว่ามาร์คอยู่ห้องไหน แต่สายตาเหลือบไปเห็นมารดาของมาร์คเดินออกมาจากลิฟต์ ครั้นจะไปถามก็กลัวว่าจะลำบากใจทั้งสองฝ่าย ร่างบางได้แต่ยืนมอง แต่สายตาของคุณนายต้วนดันมาสบตากับแบมแบมพอดี หล่อนเข้ามาหาแบมแบมด้วยความดีใจ

 

 

“สวัสดีครับคุณน้า” แบมแบมทักทาย คุณนายต้วนเดินเข้าไปกอดแบมแบมเบาๆ พร้อมกับผละตัวออกมาจับมือแบมแบมไว้แน่น

 

 

“เรียกน้าทำไมกันนะลูก ต้องเรียกแม่สิจ๊ะ” อี้ผิงมองหน้าแบมแบม แบมแบมยิ้มตอบรับด้วยความซาบซึ้ง อย่างน้อยๆก็ยังมีอี้ผิงที่ยังยอมรับเรื่องเขากับมาร์คได้บ้าง

 

 

“แล้วเขาเป็นยังไงบ้างครับคุณแม่” แบมแบมถาม

 

 

“โอ้ย มันยังไม่ตายง่ายๆหรอก แต่ตอนนี้ก็ยังไม่ฟื้นเลย” อี้ผิงพูดด้วยความโมโห เธอห้ามลูกชายตัวดีไม่ให้ไปยุ่งกับแบมแบมตอนนี้ แต่มาร์คกลับไม่ฟังอะไรเลย นึกแล้วมันน่าจะโดนหนักกว่านี้นะ

 

 

“งั้นแบมไม่รบกวนมาร์คดีกว่า แบมกลับก่อนนะครับแม่” อี้ผิงเห็นสีหน้าเศร้าๆของแบมแบมจึงคิดได้ว่ามันต้องมีอะไรแน่ๆ เธอจับมือแบมแบมไว้

 

 

“ไหนๆก็มาแล้วขึ้นไปหามาร์คซักหน่อยเถอะลูก” แบมแบมมองหน้าอี้ผิง หล่อนจูงมือแบมแบมเข้าไปในลิฟท์พร้อมกดลิฟท์ไปยังชั้นที่มาร์คอยู่ ทั้งสองเดินออกมาจากลิฟท์ตรงไปยังห้องของมาร์คเปิดประตูเข้าไปในห้องพักของมาร์ค แบมแบมน้ำตาไหลเมื่อเห็นมาร์คนอนเจ็บอยู่บนเตียง ร่างบางรีบเดินเข้าไปกอดมาร์คเบาๆ

 

 

“มาร์ค แบมขอโทษ” แบมแบมเอ่ยคำขอโทษขึ้นมา อี้ผิงมองด้วยความงวยงง

 

 

“เมื่อกี้แบมแบมว่าไงนะลูก” อี้ผิงถาม แบมแบมเกลี่ยน้ำตาออกจากแก้มใส พลางเดินเข้าไปหาอี้ผิง

 

 

“เรื่องทั้งหมดมันเป็นเพราะแบมเอง ถ้ามาร์คไม่มาหาแบมที่บ้าน พี่แจบอมคงไม่ทำร้ายพี่มาร์คจนเป็นแบบนี้ แล้วแบมคงได้เจอหน้าพี่มาร์คครั้งนี้เป็นครั้งสุดท้าย”

 

 

“ทำไมหละ ไหนบอกแม่มา” อี้ผิงถาม แบมแบมน้ำตาซึมออกมาอีกครั้ง

 

 

“พี่แจบอมจะให้แบมกับพี่จินยองย้ายไปอยู่อเมริกา” อี้ผิงได้ฟังแบบนั้นก็อดที่จะตกใจไม่ได้ แต่หล่อนคิดไว้แล้วว่ามันต้องเกิดเหตุการณ์แบบนี้ขึ้น เธอกอดปลอบแบมแบมเบาๆพลางคิดไปเรื่อยๆว่าจะทำยังไง คนตระกูลอิมก็ร้ายใช่เล่นเลยสินะ แต่ถ้าจะเล่นกับคนอย่างอี้ผิงหละก็ หล่อนจะจัดให้

 

 

“ตอนนี้มันยังไม่ฟื้นขึ้นมา แม่อยากให้หนูเขียนจดหมายถึงมัน ถ้ามันฟื้นเมื่อไหร่แม่จะเป็นคนเอาจดหมายไปให้มันเองกับมือ” แบมแบมผละจากอ้อมกอดของอี้ผิง

 

 

“แล้วแบมจะได้เจอมาร์คอีกไหม” แบมแบมถาม

 

 

“แม่คงไม่ปล่อยให้หลานแม่ กำพร้าพ่อหรอก วางใจได้เลย” อี้ผิงโทรสั่งคนให้ซื้อปากกากับกระดาษขึ้นมาให้แบมแบมเขียนจดหมายถึงมาร์ค เธอคิดหาแผนที่จะทำให้แบมแบมกลับมาอยู่ที่เกาหลีอีกครั้ง แม้วิธีที่เธอจะทำมันจะโหดร้ายไปบ้าง แต่เพื่อความสุขของลูกและเมียลูก หล่อนก็จะทำ




ต่อจร้า





Jessica



----------Break it down----------

 

 

ร่างสูงขยับตัวหลังจากได้สติหลังจากที่สลบไป 1 วันเต็ม มาร์คกำลังลืมตาขึ้นมามองสิ่งรอบข้าง เขามองเห็นเพดานสีขาวครีมและผู้หญิงผมยาวสลวย นัยน์ตาสีน้ำตาลเข้ม จมูกโด่งรั้นกับใบหน้าอวบอิ่มทำให้มาร์ครู้ทันทีว่าคนคนนี้คือใคร และเธอกำลังกุมมือเขาไว้

 

 

“อ๊ะ โอ้ย” มาร์คพยายามจะขยับแขนข้างซ้ายแต่เขาไม่รู้ว่าแขนข้างนั่นเกิดการบาดเจ็บจากอุบัติเหตุ

 

 

“อย่าเพิ่งขยับสิค่ะ มาร์คยังไม่หายดีเลยนะคะ” มาร์คยังไม่ลืมเลือนเรื่องที่เกิดขึ้นมา แล้วตอนนี้เขากำลังเดือดเป็นอย่างมาก มีอย่างที่ไหนพี่ชายของหล่อนกำลังจะฆ่าเขาแต่หล่อนกลับเข้ามาหาเขา คิดจะหลอกกันเหมือนที่ผ่านมาอย่างนั้นสินะ

 

 

“ออกไปเดี๋ยวนี้นะเจสสิก้า ก่อนที่ผมจะเรียกคนมาลากคุณออกไป” มาร์คบอก เจสสิก้ายิ้มร้ายใส่มาร์ค

 

 

“ไม่อยากรู้ความจริงซักหน่อยหรอคะ?

 

 

“ความจริงอะไร ที่พี่ชายเธอทำมันไม่ใช่ความจริงงั้นหรอ?” มาร์คแสยะยิ้มออกมาด้วยความเบื่อหน่าย ผู้หญิงคนนี้เคยเป็นคนรักของเขาสมัยมัธยม แต่กลับทิ้งเขาไปมีคนใหม่แล้วโยนความผิดให้เขาอย่างหน้าตาเฉย จะยังไงหละ ความเป็นเพื่อนระหว่างเขากับเซฮุนมันขาดกันไปตั้งแต่ตอนนั้น ยังไม่พอ เซฮุนยังตีตัวเป็นศัตรูกับเขาด้วย ร้ายใช่ไหมหละ

 

 

“ไม่อยากรู้หรอว่าที่พี่เซฮุนทำแบบนี้ไปเพื่ออะไร” เจสสิก้าเดินเข้ามาจับไหล่มาร์คพร้อมยิ้มเยาะ

 

 

“อยากพูดอะไรก็พูดมา”

 

 

“เมื่อสามสี่วันก่อน ฉันเห็นพี่เซฮุนคุยอะไรกับแบมแบมไม่รู้อยู่ที่ร้านอาหาร เขาดูท่าทางสนิทกันนะ”

 

 

“แล้วยังไง” มาร์คถาม

 

 

“มาร์คไม่สงสัยบ้างหรอว่าทำไมเขาสองคนถึงมาเจอกันก่อนที่เรื่องจะเกิด ฉันก็จะไม่สงสัยหรอกนะ ถ้าไม่ได้ยินมาว่าแบมแบมไม่ยอมไปอยู่อเมริกาเพราะพี่เซฮุนยังอยู่ที่นี่” สิ้นเสียงเจสสิก้า มาร์คตีหน้าเครียดออกมาอย่างเห็นได้ชัด นี่คนที่เขารักทำไมต้องหักหลังเขาด้วย

 

 

“แปะ แปะ แปะ” เสียงตบมือดังขึ้น เจสสิก้าและมาร์คหันไปมองเสียงนั้นอย่างงุนงง

 

 

“แต่งเรื่องเก่งดีนี่ ขายอยู่สำนักพิมพ์ไหนหรอจ๊ะ” อี้ผิงเดินเข้ามาใกล้ๆมาร์คพลางดันตัวเจสสิก้าออกไปอย่างเนียนๆ คุณนายต้วนมองเจสสิก้าตั้งแต่หัวจรดเท้าแล้วยิ้มบางใส่ บางทีมันก็ดีนะ ที่คุณนายต้วนให้มาร์คพักอยู่ห้องพิเศษที่สามารถมอนิเตอร์เหตุการณ์ในห้องผ่านทางไอโฟนได้ ไม่เสียแรงที่เป็นหุ้นส่วนใหญ่ของโรงพยาบาลนี้จริงๆ

 

 

“คุณแม่ สวัสดีค่ะ” เจสสิก้าทักทาย

 

 

“ไม่ต้องเรียกแม่หรอกจ๊ะ เพราะฉันมีลูกอยู่แค่คนเดียวและคนพิเศษที่จะเรียกฉันว่าแม่ได้ก็มีแต่สะใภ้เท่านั้นแหละจ๊ะ แต่สำหรับหนู คงไม่ได้นะ เพราะตามาร์คมันมีเมียแล้ว” คุณนายต้วนเดินมาหามาร์คพร้อมกับยื่นซองจดหมายให้ มาร์ครับมันมาด้วยความสงสัย

 

 

“อะไรครับม๊า” มาร์คถาม

 

 

“ของเมียแกฝากแม่มาให้แก” คุณนายต้วนจงใจพูดคำว่าเมียกระแทกใส่หน้าเจสสิก้า ซึ่งก็ทำเอาเจสสิก้าหน้าชาได้เหมือนกัน เธอมองคุณนายต้วนด้วยสีหน้าข่มอารมณ์โกรธ

 

 

“งั้นหนูกลับก่อนนะค่ะคุณน้า ไปก่อนนะมาร์ค” พูดจบเจสสิก้าคว้ากระเป๋าที่โซฟา สะพายออกนอกห้องไป คุณนายต้วนมองตามออกไปด้วยความสะใจ แต่ยังไม่พอหรอกนะ เธอต้องเจอมากกว่านี้ คุณนายต้วนมองมาร์คพร้อมกับบอกให้มาร์คอ่านจดหมายของแบมแบมไปก่อน แต่เธอจะไปทำธุระข้างนอกสักครู่

 

 

มาร์คคลี่จดหมายออกมาพร้อมกับนั่งอ่านทีละบรรทัด

 

 

-ถึงมาร์ค-

          แบมไม่มีอะไรจะบอกนอกจากขอโทษกับสิ่งที่เกิดขึ้นกับมาร์ค แบมเสียใจมากเลยนะที่เป็นต้นเหตุทำให้มาร์คต้องเจ็บตัว แบมจะย้ายไปอยู่ที่อเมริกาในอีกไม่กี่วันข้างหน้า แต่แบมอยากบอกให้มาร์ครู้ว่าที่แบมทำไปเพราะไม่อยากให้มาร์คต้องมาเจ็บตัวเพราะแบมอีก แบมยังรักมาร์คเสมอนะ

                                                                                      -แบมแบม-

 

 

“นายรักฉันแต่นายจะไปจากฉันงั้นหรอ ไม่มีวันซะหรอก” มาร์คขยำกระดาษทิ้งพลางคิดเรื่องจดหมายโยงกับสิ่งที่เจสสิก้าพูด ใช่แล้วแบมแบมคิดจะฆ่าเขาแล้วหนีไปมีความสุขกับไอ้เซฮุนสินะ ฝันเถอะ ต่อให้นายมีปีกนายก็หนีฉันไม่พ้น!!!

 

 

หลังจากที่คุณนายต้วนบอกกับลูกชายสุดที่รักว่าจะออกไปทำธุระข้างนอก ที่จริงแล้วหล่อนกำลังเดินตามเจสสิก้ามาต่างหากหละ มือสวยจับแขนของเจสสิก้าไว้ เจสสิก้าหันมามองจิกใส่ ไม่มีความจำเป็นที่หล่อนจะต้องดีกับแม่มาร์คซักหน่อย เพราะยังไงแล้วคนที่หล่อนจะเอาคือลูกไม่ใช่แม่สักหน่อย !!!

 

 

“มีธุระอะไรกับหนูรึป่าวค่ะคุณน้า” เจสสิก้ายิ้มกวน คุณนายต้วนปล่อยมือเจสสิก้าออกพร้อมหยิบเจลล้างมือในกระเป๋าออกมาล้าง เจสสิก้าถึงขั้นอารมณ์เดือด

 

 

“นี่ ฉันถามจริงๆเถอะนะ หนูเป็นคนหรือเป็นปรสิตจ๊ะ แต่เอ๊ะ อย่างหนูที่ควรเป็นพวกเชื้อฉวยโอกาสมากกว่านะ ถึงได้สกปรกแบบนี้ คนเขามีลูกมีเมียแล้วยังจะมาใส่ไฟให้ครอบครัวเขาแตกหัก นี่ถามจริง อยากได้มาร์คมากมั้ยจ๊ะ” อี้ผิงถาม

 

 

“ถ้าไม่อยากได้หนูจะมาที่นี่ทำไมหละคะ” เจสสิก้ายิ้มร้ายใส่ ส่วนอี้ผิงอึ้งเล็กน้อยก่อนจะตีหน้าสวยใส่

 

 

“แล้วมาใส่ร้ายน้องแบมว่าจะฆ่าตามาร์คแบบนี้ ไม่กลัวมาร์ครู้หรอว่าหนูเองที่โกหกเขา”

 

 

“ถึงตอนนั้น หนูกับมาร์คเราคงมีอะไรมากกว่านั่นไปแล้วหละค่ะ ส่วนแบมแบมคงกลายเป็นหมาหัวเน่า” อี้ผิงฟังเรื่องที่เจสสิก้าพูดออกมา หล่อนยิ้มอ่อนพร้อมกับบีบแขนเจสสิก้าเบาๆ

 

 

“ถึงในอนาคตหล่อนจะมีลูกของตามาร์คจริงแต่จงจำไว้นะ ว่าฉันไม่มีวันรับหล่อนกับลูกเข้ามาในตระกูลเด็ดขาด แต่ฉันจะบอกได้เลยว่าตามาร์คคงไม่ตาต่ำเอาของที่เคยคายทิ้งแล้วมากินใหม่หรอกนะ” พูดจบคุณนายต้วนปล่อยมือออกจากแขนเจสสิก้า พร้อมเดินกลับไปหามาร์ค






มาต่อแย้ววววว


 

 

อี้ผิงเดินเข้าไปในห้องคนไข้อย่างอารมณ์ดี เธอเหลือบมองลูกชายตัวดีด้วยความสงสัย มาร์คทำหน้าตาบอกบุญไม่รับ แถมยังกำจดหมายในมือซะแน่น

 

 

“เป็นอะไรอีก” อี้ผิงถามมาร์ค มาร์คหันมามองด้วยสายตาขุ่นมัว นี่แบมแบมคิดจะทิ้งเขาไปจริงๆใช่ไหม

 

 

“ทำไมแบมแบมต้องทิ้งผมไปอยู่อเมริกากับไอ้เซฮุนด้วย” มาร์คถามมารดา อี้ผิงขมวดคิ้วด้วยความสงสัยว่าเจ้าลูกชายตัวแสบจะเข้าใจผิดเรื่องแบมแบมอีกแล้วสินะ

 

 

“มาร์ค นี่แกเชื่อแม่นั่นงั้นหรอ มันโกหกแกก็น่าจะรู้” อี้ผิงเตือนสติ

 

 

“ถ้ามันไม่ใช่ แล้วไอ้เซฮุนจะบินไปอเมริกาทำไม”

 

 

“แล้วแกรู้ได้ไงว่าเซฮุนไปอเมริกาจริงๆ นี่อย่าบอกนะว่าแก” อี้ผิงอึ้งกับสิ่งที่มาร์คทำอยู่

 

 

“ใช่ ผมสั่งคนไปเช็คไฟลท์บินมาแล้ว เซฮุนบินไปอเมริกาวันเดียวกับแบมแบม ผมนี่มันโง่จริงๆนะม๊า แต่ม๊าคอยดูไอ้โง่คนนี้แหละจะลากตัวเมียไม่รักดีกลับมาให้ได้ ”

 

 

“นอกจากแกจะไม่เชื่อใจเมียแกแล้วแกยังจะเหยียบย่ำหัวใจเขาอีกงั้นหรอ แกควรถามเขาก่อนที่แกจะตัดสินเขานะ” อี้ผิงเดินเข้าไปจับไหล่มาร์ค มาร์คมองหน้าอี้ผิงด้วนสายตาขุ่นเคือง

 

 

“มันทำถึงขนาดนี้แล้ว ม๊ายังจะให้ผมถามมันอีกหรอ”มาร์คส่งสายตาเจ็บปวดไปถามมารดา อี้ผิงมองมาร์คด้วยความเอือม

 

 

“ก็เอาซิ ถ้าแกยังเป็นแบบนี้อยู่ ฉันก็จะไม่พาหนูแบมกลับมา” อี้ผิงพูดลอยๆ ส่วนมาร์คยิ้มที่มุมปาก แม่เขาต้องการจะช่วยเขาสินะ ถ้างั้นตอนนี้เขาควรจะทำเป็นเชื่อใจเมียตัวแสบก่อน แล้วตอนเอาตัวมาได้แล้วจะทำยังไงต่อค่อยว่ากันอีกที

 

 

“ถ้าแม่รับปากว่าจะเอาแบมแบมกลับมา ผมก็จะลองเชื่อใจเมียผมสักครั้ง” มาร์คบอก อี้ผิงยิ้มอ่อนออกมาพร้อมกับหยิบโทรศัพท์มือถือกดเบอร์คนสำคัญพร้อมโทรออก

 

 

ว่าไงจ๊ะที่รักปลายสายเอ่ยออกมาด้วยความคิดถึง

 

 

“จำเรื่องที่ฉันเคยคุยกับคุณได้มั้ยคะที่รัก” อี้ผิงถาม

 

 

อ๋อ เรื่องนั้นผมจัดการให้แล้ว ว่าแต่ลูกเป็นยังไงบ้าง

 

 

ยังไม่ตายง่ายๆหรอกน่า ฝากบอกคุณวอนบินด้วยนะว่าเราจะเริ่มแผนในอีก 3 วันข้างหน้า” อี้ผิงบอก

 

 

ได้ครับคุณภรรยา ฝากบอกไอ้ลูกชายด้วยนะว่าป๊าคิดถึง

 

 

“ได้ค่ะที่รัก งั้นแค่นี้ก่อนนะ” อี้ผิงฉีกยิ้มร้ายออกมา มาร์คมองคนเป็นแม่อย่างไม่เข้าใจเรื่องราวที่จะเกิดขึ้น เขารู้อย่างเดียวว่าเมื่อสักครู่ม๊าเขาเพิ่งคุยกับชาล์ว ซึ่งเป็นป๊าเขานั่นเอง

 

 

3 วันผ่านไป

 

 

แบมแบมกำลังดีดตัวขึ้นมาจากที่นอน ร่างบางลูบท้องตัวเองเบาๆ นี่ก็สามเดือนแล้วสินะที่เจ้าตัวเล็กในท้องมาอยู่กับเขา การได้มีลูกมันเป็นสิ่งมหรรศจรรย์สำหรับเขาจริงๆ เขารีบเข้าห้องน้ำแต่งตัวเพื่อออกไปเที่ยว ซึ่งตอนนี้แบมแบมได้มาอยู่ที่ปารีสเป็นที่เรียบร้อยแล้ว

 

 

“ก๊อก ๆ ๆ” เสียงเคาะประตูทำให้แบมแบมหยุดกิจกรรมการอาบน้ำ

 

 

“เข้ามาเลย ไม่ได้ล็อคครับ” แบมแบมตะโกนบอกคนข้างนอก

 

 

“แบมแบมอาบน้ำไวๆนะลูก แม่กับพี่แจบอมรอหนูอยู่ห้องโถงนะลูก” คุณนายอิมบอกแบมแบม

 

 

“ครับแม่” ร่างบางรีบชำระร่างกาย พร้อมกับเดินออกมาแต่งตัวที่โต๊ะเครื่องแป้ง หลังจากนั้นร่างบางหยิบเสื้อแขนยาวสีเขียวอ่อนพร้อมกับกางเกงขาสั้นสีครีมออกมาใส่ พร้อมเดินลงไปที่ห้องโถง

 

 

“พร้อมกันแล้วนะ งั้นไปกันเลยดีกว่า” คุณนายอิมจูงมือแบมแบมเพื่อจะเดินออกไปเที่ยวด้วยกัน

 

 

“จะรีบไปไหนกันละจ๊ะ” คุณนายอิมเงยหน้ามองต้นเสียง

 

 

“อี้ผิง!!! นี่หล่อนเข้ามาในบ้านฉันได้ไง” อึนนาถาม แต่หล่อนพอจะรู้แล้วว่าอี้ผิงเข้ามาได้ยังไง

 

 

“วอนบิน นี่มันอะไรกันคะ” อึนนาถามสามีตัวเอง พลางมองไปยังมาร์คที่ตอนนี้แขนยังใส่เฝือกอยู่ แถมยังมีชาล์ว สามีของอี้ผิงมาอีก มากันครบเลยสินะ

 

 

“คือว่า” วอนบินกำลังจะพูดต่อ

 

 

“คือแบบนี้นะ ฉันมารับหนูแบมกลับไปเกาหลีด้วยกัน”

 

 

“ไม่มีทาง ฉันไม่ให้ลูกฉันไปอยู่กับลูกหล่อนหรอกนะ” อึนนากำมือแบมแบมแน่น อี้ผิงยิ้มร้ายออกมาพร้อมกับยื่นซองเอกสารสีน้ำตาลให้อึนนา อึนนาเปิดเอกสารออกมาดู ใบสำคัญสมรสของแบมแบมงั้นหรอ อีนนามองหน้าแบมแบม ร่างบางได้แต่ก้มหน้า

 

 

“จะส่งหนูแบมมาให้ฉันได้หรือยัง” อี้ผิงถาม อึนนายิ้มเยาะใส่พลางปาใบสมรสใส่หน้าอี้ผิง

 

 

“ฉันไม่มีวันยกลูกกับหลานให้แกเด็ดขาด จดทะเบียนได้ก็หย่าได้เหมือนกัน” อึนนาบอก แต่อี้ผิงไม่ได้มีท่าทีว่าจะกลัวเลยสักนิด

 

 

“เธออย่าลืมสิว่าถ้าจะหย่าต้องฟ้องหย่าอย่างเดียวเพราะมาร์คมันคงไม่ยอมหย่าดีๆแน่”

 

 

“งั้นหรอ ฟ้องก็ได้ ฉันไม่กลัวอำนาจของตระกูลต้วนหรอกนะ”

 

 

“หล่อนจะไม่ให้หนูแบมไปอยู่กับฉันดีๆใช่ไหม” อี้ผิงกลั่นอารมณ์โกรธด้วยการกำมือแน่น

 

 

“ใช่ แล้วจะทำไม” อึนนายิ้มอย่างผู้ชนะ

 

 

“งั้นฉันคงต้องปล่อยให้บริษัทของเธอล้มละลายแล้วสินะ” อี้ผิงขู่ อึนนามองหน้าสามีด้วยความงงงวย

 

 

“อึนนา ผมขอโทษที่ไม่ได้บอกคุณว่าตอนนี้ธุรกิจของเรากำลังประสบปัญหา แต่ตอนนี้คุณชาล์วก็ยื่นมือเข้ามาช่วยเรา โดยที่ผมไม่รู้ว่ามันจะเกิดเรื่องแบบนี้ขึ้น น้องแบมไม่ต้องไปไหนนะลูก อยู่ที่นี่แหละ” วอนบินทำหน้าสลดออกมา ขอโทษด้วยนะที่รัก ถ้าผมไม่ทำแบบนี้หลานเราจะเกิดมาไม่มีพ่อ

 

 

“แบมจะไปอยู่เกาหลีกับมาร์ค” แบมแบมพูดออกมาพร้อมกับมองหน้ามาร์ค แต่สายตาที่ได้กลับมากลับเป็นสายตาที่ว่างเปล่าของมาร์ค

 

 

“แต่แม่” อึนนาจะพูดขัด

 

 

“พ่อกับแม่ทำเพื่อแบมมาเยอะแล้ว เรื่องแค่นี้ทำไมแบมจะทำให้พ่อกับแม่ไม่ได้” แบมแบมกอดอึนนาพลางยิ้มให้กับแจบอม เขารู้สึกได้ทันทีว่าแบมแบมเกิดมาเพื่อทำให้ทุกอย่างสงบสุขจริงๆ

 

 

“แบมขอเที่ยวกับแม่ได้มั้ยครับม๊า” แบมแบมถามอี้ผิง เธอเดินเข้าไปกอดแบมแบมเบาๆ พร้อมกับพยักหน้าเป็นเชิงอนุญาติ แต่ผิดกับมาร์คที่มองแบมแบมด้วยสาตายแปลกๆไป

                                    



ต่อจร้า


 

 

หลังจากกลับมาจากอเมริกาครั้งนี้แบมแบมรู้สึกได้ถึงความผิดปกติของมาร์ค มาร์คไม่ปริปากพูดกับเขาสักคำที่สำคัญยังแยกห้องนอนกันอีกด้วย ร่างบางเกิดความสงสัยขึ้นมาแต่ไม่ได้ถามมาร์คจนกระทั่งร่างสูงเดินลงมาจากบันไดบ้านเพื่อมายังห้องโถงของบ้าน

 

 

“มาร์ค เป็นอะไรทำไมต้องเมินแบมด้วย” แบมแบมรั้งแขนมาร์ค

 

 

“แล้วไปทำอะไรเลวๆไว้หละ” มาร์คถาม พลางสะบัดมือแบมแบมออก

 

 

“แบมยังไม่ได้ทำอะไรเลยนะมาร์ค” แบมแบมกำลังงง มาร์คบอกว่าเขาทำเลวงั้นหรอ เขายังไม่รู้เลยด้วยซ้ำว่าเขาไปทำอะไรให้มาร์คไม่พอใจตรงไหน

 

 

“หยุดตอแหลสักทีได้ไหม คิดจะไปเสวยสุขกับไอ้เซฮุนสองคนที่อเมริกางั้นหรอ ฝันไปรึป่าว?” มาร์คเดินเข้าไปบีบแขนแบมแบมพร้อมกับพูดใส่หน้าร่างบาง น้ำใสๆไหลรินออกมาจากตาทั้งสองข้าง

 

 

“มาร์คพูดอะไร แบมไม่เห็นรู้เรื่องเลย แล้วพี่เซฮุนเกี่ยวอะไรกับเรา” แบมแบมถามออกมาทั้งน้ำตา มาร์คแสยะยิ้มออกมาพร้อมกับบีบแขนแบมแบมแรงขึ้น ความโมโหทำให้มาร์คลืมไปชั่วขณะว่าแบมแบมท้องอยู่ แบมแบมพยายามสะบัดมือมาร์คออกแต่มาร์คกลับบีบแบมแบมแรงขึ้น

 

 

“ทำไม อยู่ใกล้ฉันมันน่ารังเกียจมากนักหรอ” มาร์คถาม

 

 

“ปล่อยนะ ฮึก แบมเจ็บ” แบมแบมขอร้อง มาร์คยังคงหยุดนิ่งไม่ยอมปล่อยแบมแบม

 

 

“มาร์คค่ะ รอเจสนานมั้ยเอ่ยยย” แบมแบมหันไปมองของผู้หญิงที่เรียกสามีตนเองด้วยสายตาสงสัย มาร์ครีบปล่อยมือออกจากแขนแบมแบมพลางเดินเข้าไปโอบไหล่เจสสิก้า หล่อนมองแบมแบมด้วยสายตาเหยียดหยาม มาร์คแสยะยิ้มใส่ร่างบางจนไม่รู้จะทำหน้ายังไง สามีตัวเองโอบผู้หญิงคนอื่นงั้นหรอ ความเสียใจ น้อยใจตีรวนเข้ามาจนกลั้นน้ำตาไว้ไม่ไหว

 

 

“นี่ใครกันค่ะมาร์ค” เจสสิก้าเอ่ยถาม

 

 

“อ๋อ ก็แค่คนอาศัย อย่าไปสนใจเลยไปดูหนังกันดีกว่านะครับ” แบมแบมมองร่างของมาร์คที่โอบผู้หญิงคนนั้นออกไปด้วยความเจ็บปวด สุดท้ายคนอย่างเขาก็ไม่มีค่าสำหรับใครเลยสักคน

 

 

“นี่มันอะไรกัน” อี้ผิงถามแบมแบม หลังจากที่เธอเดินออกมาจากห้องครัว

 

 

“คะ คือ ไม่มีอะไรครับ” อี้ผิงมองหน้าแบมแบมพลางเห็นลูกชายตัวแสบแอบโอบเจสสิก้าไป นี่แม่นั่นยังไม่เลิกยุ่งกับมาร์คอีก เรื่องนี้คงต้องจัดการถึงขั้นเด็ดขาดสินะ

 

 

“แบมแบมฟังม๊านะลูก ไม่ว่าจะเกิดอะไรขึ้นหนูต้องนึกถึงลูกในท้องเป็นคนแรกนะ ส่วนเรื่องไอ้ลูกเวรนี่แม่คงต้องจัดการขั้นเด็ดขาด” อี้ผิงกอดแบมแบมเบาๆพลางคิดแผนการกำจัดเจสสิก้าออกไปจากชีวิตมาร์ค

 

 

แบมแบมเดินเข้ามายังห้องนอนของตนเอง ร่างบางปาดน้ำตาแล้วล้มตัวนอนยังที่นอน ความเครียดกับอากาศที่เปลี่ยนแปลงทำให้ร่างบางรู้สึกปวดหัวขึ้นมาซะดื้อๆ ข่มตาให้หลับแต่เหมือนสภาพร่างกายจะไม่เอื้ออำนวยสักเท่าไหร่ แบมแบมลากมือไปตามโต๊ะแถวหัวเตียงเพื่อหยิบยาขึ้นมากิน

 

 

“เพล้ง” เสียงแก้วน้ำตกลงบนพื้น แบมแบมปรือตามอง ร่างบางพยูงตัวเองจากเตียงพลางก้มลงไปเก็บเศษแก้วที่หล่นแตกอยู่

 

 

“อ๊ะ” ร่างบางร้องออกมาด้วยความเจ็บปวด เลือดสีแดงสดไหลออกมาจากนิ้วเล็ก แบมแบมไม่ได้สนใจว่าเลือดจะออกมามากขนาดไหน ร่างบางรู้เพียงแค่ว่าเขาควรจะเก็บเศษแก้วให้หมดก่อนที่เขาจะเผลอเหยียบมันเข้าจริงๆ มือเล็กค่อยๆหยิบเศษแก้วชิ้นใหญ่เพื่อทิ้งถังขยะ

 

 

“ทำบ้าอะไรของนาย” แบมแบมสะดุ้งหลังจากได้ยินเสียงมาร์ค มาร์คเดินเข้าไปหาแบมแบมเขาหยิบเศษแก้วในมือแบมแบมปาทิ้งที่พื้น แบมแบมรังเกียจเขาถึงขั้นคิดฆ่าตัวตายเลยหรอ

 

 

“คือแบม

 

 

“ไม่ต้องมาตอแหล ทำไม ไม่อยากอยู่กับผัวคนนี้แล้วหรอ หรือว่าไอ้เซฮุนมันลีลาดีกว่าฉัน” แบมแบมมองหน้ามาร์คด้วยความอึ้ง นอกจากมาร์คจะไม่เชื่อใจเขาแล้วเขายังเหยียบย่ำหัวใจของเขาด้วย

 

 

“เพี๊ยะ” ร่างสูงหันไปตามแรงตบ

 

 

“ไม่ว่ามาร์คจะคิดยังไง รู้ไว้นะว่าแบมไม่เคยคิดจะนอกใจมาร์คแม้แต่ครั้งเดียว” ร่างบางปาดน้ำตาที่ไหลออกมาพร้อมกับเดินออกไปนอกห้องแต่มาร์คกลับคว้าแขนแบมแบมไว้

 

 

“คิดว่าฉันจะเชื่อหรอ” มาร์คถาม แบมแบมสลัดมือใหญ่ทิ้งแล้วเดินไป มาร์คเดินตามไปกระชากร่างบางจนแบมแบมเซเข้าไปกระทบอกแกร่งของมาร์ค ใจจริงเขาอยากจะกอดคนตรงหน้าให้หายคิดถึง แต่พอคิดถึงเรื่องนั้นขึ้นมามันทำให้เขาโกรธคนตัวเล็กจริงๆ

 

 

“ปล่อย อึก ปล่อยผมนะ” แบมแบมดันร่างมาร์คออกจากตัว มาร์คมองมือเล็กที่อาบชุ่มไปด้วยเลือดด้วยความโมโห แบมแบมปล่อยให้เลือดออกเยอะขนาดนี้ได้ยังไงกัน ถ้าแบมแบมเป็นอะไรขึ้นมาเขาจะทำยังไง

 

 

“ไปทำแผลก่อนนะ” มาร์คจูงมือแบมแบมเข้าไปในห้อง เขาจับตัวแบมแบมนอนลงบนเตียงร่างบางเผลอหลับไปด้วยความเหน็ดเหนื่อย มาร์คถือกล่องยาเข้ามาพร้อมกับจับมือเล็กข้างที่โดนแก้วบาดมาเช็ดคราบเลือดออก มองคนตัวเล็กที่หลับไปด้วยสายตาห่วงใย

 

 

----------Break it down----------

 

 

แสงแดดที่ตกกระทบมายังใบหน้าสวย ร่างบางลืมตาขึ้นมาด้วยความงัวเงีย มองมือเล็กข้างที่โดนแก้วบาดพลางนึกถึงมาร์ค คงลำบากมาร์คที่ต้องมาทำแผลให้เขา แบมแบมมองนาฬิกาแล้วลุกขึ้นไปอาบน้ำ วันนี้เขามีนัดตรวจครรภ์เดือนที่สามกับคุณหมอซองแจ เขาเผลอยิ้มออกมาเวลาที่เขาคิดถึงหน้าลูกที่จะเกิดมา แบมแบมก้มมองท้องตนเองพลางลูบไล้

 

 

“ลูกจ๋า แม่รักหนูนะ”

 

 

หลังจากอาบน้ำเสร็จเรียบร้อยแล้วแบมแบมเดินลงมายังห้องโถงเพื่อรอเวลาทานข้าวกับคุณนายต้วน ร่างบางหยิบไหมพรมที่ถักค้างไว้ขึ้นมาถักรอคุณนายต้วน

 

 

“คุณหนูจะทานอะไรรองท้องก่อนไหมคะ” แม่บ้านเดินเข้ามาถามแบมแบม

 

 

“พอจะมีเค้กช็อคโกแลตสักก้อนไหมครับ” แบมแบมหันไปถามแม่บ้าน เธอยิ้มออกมาด้วยความเอ็นดูคุณนายตัวน้อยของเธอ

 

 

“ได้สิค่ะ รอสักครู่นะค่ะเดี๋ยวป้าไปหยิบมาให้” แม่บ้านเดินหายเข้าไปในห้องครัว แบมแบมก้มหน้าก้มตาถักไหมพรมต่อ

 

 

“สวัสดีจ๊ะแบมแบม” ร่างบางมองไปยังต้นเสียง เป็นอย่างที่เขาคิดจริงๆ

 

 

“สวัสดีครับ” แบมแบมเงยหน้าขึ้นไปทักทายพร้อมกับก้มหน้าก้มตาถักไหมพรมต่อ เจสสิก้ามองภาพนั้นด้วยความหมั่นไส้ พลางหยิบไหมพรมที่แบมแบมถักมาต่อหน้าต่อตา

 

 

“ขอคืนด้วยครับ” แบมแบมบอกเจสสิก้า

 

 

“มันจะสวยกว่านี้ถ้ามันอยู่ที่นี่” เจสสิก้าแกล้งทำไหมพรมตกลงที่พื้นพลางเหยียบมันอย่างจงใจ แบมแบมน้ำตาซึมออกมา เขาตั้งใจถักถุงเท้าให้ลูกแท้ๆ

 

 

“เลว” แบมแบมด่าออกมา เจสสิก้ายิ้มร้ายรับ

 

 

“ฉันยังเลวได้มากกว่านี้จะลองดูไหมหละ” พูดจบเจสสิก้ามองแก้วน้ำที่วางอยู่ที่โต๊ะ เธหยิบมันขึ้นมาพลางราดน้ำลงที่เสื้อของตัวเองแล้วจับแก้วใบเล็กใส่มือแบมแบม

 

 

“กรี๊ดดดดดดดด ทำไมน้องแบมสาดน้ำใส่พี่แบบนี้หละคะ” เจสสิก้าแกล้งกรี๊ดออกมาจนมาร์ครีบวิ่งลงมาดู แบมแบมตกใจจนพูดไม่ออก

 

 

“เกิดอะไรขึ้น” มาร์คถาม

 

 

“คือ น้องแบมสาดน้ำใส่เจสค่ะ” เจสสิก้าฟ้อง มาร์คมองหน้าแบมแบมอย่างเอาเรื่อง

 

 

“มาร์ค แบมเปล่าทำนะ” แบมแบมพูดออกมาทั้งน้ำตา

 

 

“ไม่ได้ทำ แล้วที่มือนั่นมันอะไร” มาร์คถาม แบมแบมก้มหน้า

 

 

“ปัญญาอ่อนสิ้นดี” มาร์คมองเสียงห้าวๆนั้นด้วยความงงงวย

 

 

“ฮานิ มาได้ไง” มาร์คถาม

 

 

“ได้ข่าวว่าคนแถวนี้ไม่อยากได้ลูกเมียก็เลยจะมารับไปเลี้ยง” ฮานิไม่พูดเปล่าหล่อนเดินไปหาแบมแบมพลางเชยคางแบมแบมขึ้นมา น่ารักจริงๆเด็กบ้าเอ้ย!

 

 

“เอ่ออ” แบมแบมหลบตาฮานิด้วยความเขิน มาร์คมองภาพนั้นด้วยสายตาหมั่นไส้

 

 

“มาทางไหนกลับไปทางนั้นเลยนะ” มาร์คจับฮานิแยกออกจากแบมแบม

 

 

“แต่ฉันไม่อนุญาต” คุณนายต้วนพูดออกมาด้วยความสะใจ ไอ้ลูกไม่รักดี แกต้องถูกสั่งสอนสักหน่อย

 

 

“เอาเป็นว่าเรามาตกลงกันดีกว่านะมาร์คต้วน ถ้าภายใน 3 เดือนนี้ฉันทำให้แบมแบมรักฉันได้ ทั้งแบมแบมและลูกต้องตกเป็นของฉัน แล้วแกต้องหย่ากับแบมแบมทันที” ฮานิเอ่ยออกมา ดูท่าทางคุณนายต้วนจะไม่ช่วยเขาเลยด้วย

 

 

“งั้นก็หย่ากับมันเลยสิค่ะมาร์ค” เจสสิก้าเอ่ยคำพูดสิ้นคิดออกมา ฮานิหันไปมองพลางยิ้มร้ายใส่

 

 

“นี่ นังชะนีหลงฝูง ไม่เสือกได้ปะ” ฮานิบอกเจสสิก้า แบมแบมอ้าปากค้างกับคำพูดดุเดือดนั้น

 

 

“แก นัง” เจสสิก้าจะด่าฮานิกลับ

 

 

“นี่ต่อหน้าฉันยังทำกิริยาต่ำทรามใส่ลูกสาวคนโตของฉันอย่างนั้นหรอ เชิญเธอกลับบ้านไปได้แล้วเจสสิก้า” เจสสิก้าหน้าชากับคำพูดของต้วนอี้ผิง หล่อนไม่เคยรู้มาก่อนว่ามาร์คมีพี่สาว อย่าว่าแต่เจสสิก้าเลย ไม่มีใครรู้มาก่อนว่าฮานิเป็นลูกพี่ชายแท้ๆของอี้ผิง พ่อของฮานิเสียชีวิตตั้งแต่เธอยังเด็กๆทำให้อี้ผิงต้องยื่ยมือเข้าไปช่วยดูแลฮานิ โดยส่งเสียให้ฮานิเรียนที่อเมริกาจนได้ตำแหน่งประธานบริษัทเครื่องเพชรรายใหญ่ของอเมริกามาจนได้

 

 

“ถ้าแกไม่ตกลงฉันจะพาแบมแบมกลับอเมริกาวันนี้” ฮานิพูด มาร์คมองหน้าฮานิอย่างเอาเรื่อง

 

 

“ฉันตกลง แต่จะบอกอะไรให้เธอรู้นะ ว่าแบมแบมเป็นของฉันคนเดียว ไม่มีทางที่ฉันจะปล่อยไป” แบมแบมมองหน้ามาร์ค ร่างบางเดินขึ้นไปยังชั้นบนของบ้านทันที มาร์ครีบวิ่งตามแบมแบมไปติดๆ คุณนายต้วนมองตามด้วยความเอือม

 

 

“จะเวิคมั้ยเนี่ยฮานิ”

 

 

“เชื่อหนูเถอะม๊า ไอ้มาร์คมันต้องเจอแบบนี้แหละ”

 

 

“แม่เบื่อนังเจสสิก้าแล้วนะ จะเขี่ยมันไปยังไง” คุณนายต้วนถาม

 

 

“ยัง มันยังต้องอยู่เป็นหมากของเราก่อน ให้มันสะสมความชั่วให้มาร์คได้เห็น”ฮานิบอก

 

 

“มันจะเห็นได้ไงหละ” อี้ผิงเริ่มสงสัย เพราะปกติเจสสิก้าชอบทำอะไรลับหลังเสมอ

 

 

 

“หนูสั่งให้ป๊าติดกล้องวงจรปิดเมื่อสามเดือนก่อน ม๊าลองไปขอเทปเมื่อเช้าดูแล้วกันนะ” ฮานิเดินเข้าไปในห้องครัวด้วยความสบายใจ อี้ผิงได้แต่ยิ้มบางๆ นอกจากจะฉลาดแล้วยังกินเก่งอีกสินะลูกสาวฉัน

 
















พรุ่งนี้เล่นน้ำกันไหนเอ่ย อิอิ 
มารออัพฟิค 5555555 รอกันอยู่มั้ย



talk 
เพิ่งมาอัพนะจ๊ะ ถ้ายังมีคนรอจะอัพเพิ่มให้ 555555


อิมเมจตัวร้ายนึกใครไม่ออกเลย เพราะไม่รู้จัก GG 55555 เลยเอาเพื่อนมาร์คมาแทน
ด่ากันแรงหน่อยนะตอนนี้ 

ปล.อิมัคยังหูเบาเหมือนเดิม


***คนที่ยังหา nc ไม่เจอให้หาในไบโอทวิต @pypb778 หรือพิมพ์ pypbnc ในหน้าอากู๋เลยจร้า***







มาต่อให้แล้วนะ ครบร้อยแล้ว เย่


ให้กำลังใจนักเขียน
นักเขียนได้รับกำลังใจแล้ว!
นักเขียนได้รับกำลังใจแล้ว 14 ครั้ง

1,338 ความคิดเห็น

  1. #1310 Tangthaii (@naveeganza) (จากตอนที่ 10)
    วันที่ 20 เมษายน 2559 / 14:01
    เป็นไงล่ะว่าแจบอมหูเบาดีนัก ตัวเองก็ไม่ต่างกันหรอก แหมมมมมมมมมม
    #1310
    0
  2. #1241 lalissa (จากตอนที่ 10)
    วันที่ 19 มิถุนายน 2558 / 21:37
    คุณแม่เด็ดมากค่ะ

    มีฮานิมาช่วยได้เห็นคนหึงจนควันออกหูแน่

    พี่มาร์คผู้น่าสงสารไม่มีใครสนใจ

    โดนซะบ้างงงงงงงจัดหนักเลยค่ะคุณแม่ขา
    #1241
    0
  3. #1189 kungking (จากตอนที่ 10)
    วันที่ 6 มิถุนายน 2558 / 01:00
    นี่ขนาดแม่กะพี่ยังไม่เข้าข้างนายเลยนะมัค
    #1189
    0
  4. #1185 n_mb (@new_tmtc) (จากตอนที่ 10)
    วันที่ 6 มิถุนายน 2558 / 00:15
    มาร์คโง่ได้อีกกก 5555
    #1185
    0
  5. #1167 BB1a_38 (@golf_ryoma) (จากตอนที่ 10)
    วันที่ 5 มิถุนายน 2558 / 10:09
    โง้ยยยยพี่มาร์คมาคอนเซ็ป พระเอกซื่อบื่อออออ แบร่ๆๆๆ
    #1167
    0
  6. #1140 chay12 (@chay12) (จากตอนที่ 10)
    วันที่ 31 พฤษภาคม 2558 / 04:17
    อิพี่มาร์คขี้มโน...เจสสิก้านี่ก็เลวมาก...ส่วนฮานิแบม..เบี้ยนกันเลยทีเดียวครับ..
    #1140
    0
  7. #1137 realploy96 (@realploy96) (จากตอนที่ 10)
    วันที่ 30 พฤษภาคม 2558 / 15:11
    พี่มาร์คบทจะโง่ก็โง่นะคะ หูเบามากค่ะ เราขอด่าหน่อย 55555555 ฮานิกับคุณแม่มาเงียบๆแต่บทเพียบเลยยย แผนการแยบยลมากๆ -.-
    #1137
    1
    • #1137-1 Ploypppp (จากตอนที่ 10)
      4 ตุลาคม 2558 / 21:50
      เห็นเม้นนี้แล้วแบบเห้ยตรงใจเราเลย
      #1137-1
  8. #1125 N_udaen_G (@nudaeng) (จากตอนที่ 10)
    วันที่ 29 พฤษภาคม 2558 / 15:49
    โอ๊ยยยย พี่มัคหน้าโง่มากๆค่ะ เหมือนพระเอกละครไทยเลย แบบเชื่อนางร้ายตลอดดด!!! อยากจะให้เมียทิ้งจริงๆเลย แต่คนช่วยฮีก้เยอะเกินนนนน น่าหมั่นไส้ค่ะ!!!! โง่มากๆเมียจะไม่รักนะคะ
    #1125
    0
  9. #1096 Chibamie (@parpaa) (จากตอนที่ 10)
    วันที่ 27 พฤษภาคม 2558 / 20:36
    อะไรเน้ พี่มาร์ค โหแยยยย อะไรง่ะ
    #1096
    0
  10. #1034 markbam only (@belle20295) (จากตอนที่ 10)
    วันที่ 9 พฤษภาคม 2558 / 23:17
    มาร์คอารมณ์ไหนเนี่ยยยย
    #1034
    0
  11. #1018 BJhwxx (@bnamep) (จากตอนที่ 10)
    วันที่ 7 พฤษภาคม 2558 / 22:09
    มาร์ค...หาอะไรมาถ่วงหูหน่อยไหมหื้ม? อินี่กำลังอินจัดอยู่นะไม่อยากจะด่า หูเบาแล้วฉลาดน้อยอีก เจสสิก้าก็ร้ายเหลือ ราดน้ำใส่เสื้อหรอ? มาร์คสนใจไหม? เป็นปอดบวมตายก็เพราะตัวเองนั้นแหละ55555 สุดท้ายโดนฮานิไล่แล้ว มาร์คยังวิ่งตามแบมแบมอีก55555 สะใจแพพ ฮานิเก่งฉลาด ดีแล้วที่ม๊าส่งฮานิมา มาร์คจะได้เลิกโง่วซะที
    #1018
    0
  12. #999 BF'EYE (@pathanan12345678) (จากตอนที่ 10)
    วันที่ 6 พฤษภาคม 2558 / 16:22
    เนี่ยยยยยยย ฮานิน่าร้ากกกกกกกกก/////เกี่ยวมั้ย คือร่ะ ฮานิจะมาเป็นสามีรึไง 5555555555
    แบมเป็นคนคลอดนี่นา ก็เหมือนฮานิแข่งกับมาร์คดิ ตลกดีว่ะ แต่ถ้าฮานิกับแบมแม่งก็น่ารักดีนะ ><
    #999
    0
  13. #991 [M][E][E][N][A] (@meen1234) (จากตอนที่ 10)
    วันที่ 6 พฤษภาคม 2558 / 01:30
    เค้างงหน่อยๆ ทำไมจู่ๆเซฮุนกลายเป็นคริส หรือมันคนละคนกันอยู่แล้ว #ข้ามฉันไปๆ 55555 ฮานิมาได้แมนมาก 555 สตั้นกะนทุกคน
    #991
    0
  14. #979 loveekiss (@jubjangnussara) (จากตอนที่ 10)
    วันที่ 5 พฤษภาคม 2558 / 02:52
    นอกจากพี่มาร์คจะหล่อแล้ว.. พี่มาร์คยังโง่ กับมุขตื้นๆขอยัยเจส อีกน่ะ
    #979
    0
  15. #972 ปิ่นนะคุคุ (@narupin-578-sana) (จากตอนที่ 10)
    วันที่ 4 พฤษภาคม 2558 / 17:26
    นอกจากความหล่อมาร์คคงชอบสะสมความโง่เนาะ หาต่างหูมาใส่ให้หูมันหนักขึ้นหน่อยนะ อะไรๆจะได้ดีขึ้น พูดตรงๆสงสารแบม ตอนนี้เชียร์ฮานิอ่ะเออ บอกเลย -____- อยากตบมาร์คมากค่ะ
    #972
    0
  16. #968 LoveGOT7 (@kawisara-2001) (จากตอนที่ 10)
    วันที่ 4 พฤษภาคม 2558 / 11:02
    เชียร์ฮานิ. เย่ๆๆๆ 5555555
    #968
    0
  17. #958 aGniM (@joyjana-mon) (จากตอนที่ 10)
    วันที่ 2 พฤษภาคม 2558 / 22:56
    เจสสิก้าก็เจสสิก้าเถอะ เจอ #ฮานิเป็นคนตลก ไปนี่คือดี 55555
    #958
    0
  18. #957 namkhang (จากตอนที่ 10)
    วันที่ 2 พฤษภาคม 2558 / 19:45
    อิมาร์ค แกนี่ไม่มีเหตุผลเอาซะเลย วุ้ย!!!!
    #957
    0
  19. #956 Vill_Kanokwan (@Vill_Kanokwan) (จากตอนที่ 10)
    วันที่ 2 พฤษภาคม 2558 / 14:49
    อิพี่มาร์ค กรรมตามทัน ชิชิ ตอนแรกก้ไปยุให้บีเนียร์เข้าเเข้าใจผิดกัน ว่าแค่บีหูเบา ที่ใหนได้แกก็หูเบาเหมือนกันแหละมาร์ค นี่พูดเลย แค้นแทนตะหรูหนูมากก เอาคืนให้สาสมนะแบมแบม อย่ายอมง่ายๆ หึหึ ไรท์คะมาต่อไวๆนะคะ กะลังอินสุดๆ
    #956
    0
  20. #955 ดรีม (จากตอนที่ 10)
    วันที่ 2 พฤษภาคม 2558 / 08:17
    อิพี่มารค ตาสว่างซักทีสิ
    #955
    0
  21. #953 maykim (@suthathipmaji) (จากตอนที่ 10)
    วันที่ 1 พฤษภาคม 2558 / 21:49
    ฮานิเอาใจไปเลย55555โดนใจเจ้มาก
    #953
    0
  22. #950 Sugar #;98 (@134def) (จากตอนที่ 10)
    วันที่ 1 พฤษภาคม 2558 / 01:56
    มาแล้วว อยากจะร้องไห้ อย่าทิ้งเราไปอีกนะ. ไรท์
    #950
    0
  23. #949 outlook (@teenwolf) (จากตอนที่ 10)
    วันที่ 30 เมษายน 2558 / 22:25
    เค้ารออยู่นะ
    #949
    0
  24. #948 พินอิ (จากตอนที่ 10)
    วันที่ 30 เมษายน 2558 / 22:21
    รอออออออออ เรารออออออออ มาอัพต่อไวๆเน้อออออออ

    อิพี่มัค สมงสมองไปหมดและ ตาถั่ว หูถั่ว สมองถั่ว!!!
    #948
    0
  25. #947 Nuthathai Por (@oengoeng15) (จากตอนที่ 10)
    วันที่ 30 เมษายน 2558 / 22:00
    เมื่อไหร่จะเลิกโง่ให้คนอื่นเค้าหลอกแล้วหันกลับมาสนใจเมียกับลูกสักทีห๊ะมาร์ค ต้วน
    #947
    0