西施 ข้าเป็นบุตรีของตัวร้าย (ล็อคตอนแล้ว) EBOOK

ตอนที่ 15 : บทที่ ๑๔

  • เนื้อหานิยายตอนนี้เปิดให้อ่าน
  • View : 58,615
    จำนวนคนให้กำลังใจ : 4,792 ครั้ง
    29 เม.ย. 63

 

ในคืนนั้นเมื่อหยกถูกส่งคืนให้เสิ่นซีซือ ความทรงจำเกี่ยวกับมารดาที่มากับหยกก็ไหลเข้ามาเล็กน้อย เป็นอย่างที่คิดเอาไว้ ในกองเพลิงนั้นมีร่างมารดาของเสิ่นซีซืออยู่ รวมถึงชีวิตในวัยเด็กของเสิ่นซีซือที่เต็มไปด้วยขวากหนามเพราะเสิ่นปิงปิงมักจะกลั่นแกล้ง ฮูหยินผู้เฒ่ารังเกียจ บ้านสามที่ไม่ต้องการจะข้องเกี่ยว นางจึงอยู่โดดเดี่ยวเพียงผู้เดียวมาตั้งแต่สามขวบ…ที่น่าหงุดหงิดคือภาพทุกอย่างมันไม่ชัดเจน! นางไม่ค่อยจะเห็นอะไรเกี่ยวกับเสิ่นซินและเสิ่นเซ่า รวมถึงฟางลี่ผิงด้วย

 

“เหตุใดคุณหนูสามถึงยอมคืนหยกให้คุณหนูง่ายดายถึงเพียงนี้เจ้าคะ?”

 

“คงจะรู้ตัวแล้ว” และคนที่คืนก็ไม่ใช่เสิ่นปิงปิงด้วย

 

ครั้งแรกเสิ่นซีซือไม่แน่ใจ แต่เมื่อเห็นปฏิกิริยาของเผิงมู่เจียก็แน่ใจทันที เรื่องนี้เดาไม่ยาก แต่คนตระกูลเสิ่นกลับเดาไม่ออก

 

หรือเพียงแต่หลับตาข้างเดียว?

 

เรื่องเลวทรามต่ำช้าเช่นนี้…ผู้อื่นคงไม่กล้าพูด

 

หากเสิ่นปิงปิงเหิมเกริมขึ้นมาเมื่อไหร่ วันนั้นก็คือจุดจบของเรื่องนี้

 

เสิ่นซีซือไม่ได้สนใจเรื่องราวของบ้านอื่นต่อ แต่นึกถึงบิดา อีกฝ่ายเป็นพวกปากหนัก สุขุม เย็นชา เพราะฉะนั้นบุคลิกเย็นชาของเสิ่นซีซือไม่อาจจะเข้าถึงอีกฝ่ายได้

 

เพราะแบบนี้ในนิยายทั้งสองคนจึงต่อกันไม่ติด สุดท้ายก็กลายเป็นคนแปลกหน้า

 

งั้นนางต้องทำตัวน่ารัก ๆ

 

“ว้าย! คุณหนูยิ้มอะไรเจ้าคะ” จื่ออี๋ที่เงยหน้ามาเห็นเสิ่นซีซือฉีกยิ้มกว้างก็ตกใจจนเกือบจะทำสำรับอาหารในมือร่วง

 

“ตกใจอะไร ข้าไม่ใช่ผี แค่ซักซ้อมนิดหน่อยเท่านั้น” เสิ่นซีซือตอบ แล้วหันมามองจื่ออี๋“แบบนี้น่ารักหรือยัง?”

 

“คุณหนูยิ้มแบบไหนก็งามทั้งนั้นแหละเจ้าค่ะ”

 

“ขี้อวย”

 

“อวย…อวยอะไรเจ้าคะ?”

 

“หมายถึงพวกเจ้าชอบพูดเกินจริง”

 

“ไม่เกินจริงเลยนะเจ้าคะ คุณหนูยิ้มได้งดงามจริง ๆ เจ้าค่ะ” จื่ออี๋หันไปมองเข่อเจีย เข่อเจียจึงรีบตอบว่าใช่

 

เสิ่นซีซือส่ายหัวไปมาด้วยความระอา อาจจะเป็นเรื่องจริงที่ว่ายิ้มแบบไหนก็งดงามเพราะร่างนี้หน้าตาดีไม่เบา แต่ยิ้มแบบไหนถึงจะชนะใจท่านพ่อล่ะ?

 

เสิ่นซีซือนึกถึงเสิ่นซินและเสิ่นเซ่า นางยังไม่ได้ทักทายพี่ชายรองของตนเองเลย พรุ่งนี้ต้องไปทักทายกันสักหน่อยแล้ว…

 

 

เมื่อถึงยามเช้า เสิ่นซีซือถูกสาวใช้ทั้งสองปลุกขึ้นมาเพราะไม่อาจลืมตาตื่นขึ้นมาเอง เมื่อคืนนางเพิ่งจะนึกขึ้นได้ว่าต้องทำถุงเงินให้เจียวเหยียนเหวินตามสัญญาจึงลุกขึ้นมาทำตอนนั้นเลย

 

ไม่รู้ว่าพี่เหยียนเหวินจะมาถึงนี่เมื่อใด

 

“เหตุใดวันนี้ปลุกข้าเช้านัก?” เสิ่นซีซือถามด้วยความงุนงง นางยกมือขึ้นมาขยี้ตาตนเองสองสามครั้ง

 

“คุณชายรองมาหาเจ้าค่ะ” เข่อเจียพูดด้วยน้ำเสียงร้อนรน

 

“อ้อ….ฮะ!”

 

พี่ชายรอง!

 

เสิ่นเซ่าผู้นั้นน่ะหรือ?

 

อันที่จริงนางมีโอกาสได้พิจาราณาอีกฝ่ายเพียงแค่แวบเดียวตอนลงจากรถม้า จากนั้นก็ไปฟาดฟันจ้องตากับยัยเสิ่นปิงปิงนั่นต่อ เมื่อนึกถึงใบหน้าของพี่ชายรองก็นึกไม่ออก

 

นางได้ยินเสียงคนพูดข้างนอกจากนั้นก็เปลี่ยนเป็นเสียงวิ่งตึงตัง

 

ครืด…

 

“น้องสี่!”

 

ตึง!

 

เสียงเปิดประตูจากนั้นร่างของพี่ชายรองในวัยสิบเอ็ดปีก็พุ่งเข้ามาหาเสิ่นซีซือ เขากระโจนเข้ามากอดนางบนเตียงอย่างรวดเร็ว เสิ่นซีซืออ้าปากค้างเพราะว่าตกใจสุดขีด

 

นี่มันเรื่องบ้าอะไรกันเนี่ย!

 

ร่างกายของเสิ่นซีซือถูกผู้เป็นพี่ชายรองคร่อมทับ อีกฝ่ายก้มหน้าลงมามองใบหน้างามที่กำลังตกใจ จากนั้นบีบแก้มนางอย่างแรง

 

“เจ้ากลับมาแล้ว!”

 

“…พ…พี่ชายรอง”

 

โอ้มายก๊อด!

 

เสิ่นซีซืออยากจะตะโกนคำนี้ออกมาแต่ก็ไม่กล้า ความทรงจำเกี่ยวกับเสิ่นเซ่าไหลเข้ามาในหัว…ล้วนมีแต่ภาพที่เขาแกล้งเสิ่นซีซือทั้งนั้น และเพราะว่าเสิ่นซีซือกลัวเสิ่นเซ่าจะแกล้ง นางจึงหลีกเลี่ยงที่จะออกไปเจอพี่ชายรอง…เวลาพบกันทีไร เสิ่นซีซือก็ต้องน้ำตาคลอเบ้าด้วยความตกใจอยู่ร่ำไป

 

“ข้าขอโทษนะ เสี่ยวซือ”

 

เสี่ยวซือ….

 

ชื่อของนาง…

 

“อะไรนะ...เจ้าคะ”

 

“วันนั้นหากข้าไม่ได้อยู่ที่สำนักศึกษาคงต้องช่วยกลับมาทวงความยุติธรรมให้เจ้าแล้ว! คนที่แกล้งเจ้าได้ก็มีแค่ข้าเท่านั้น เสิ่นปิงปิงอาศัยอะไรมารังแกเจ้า!” เสิ่นเซ่าโมโหเรื่องนั้นมาก แต่เพราะว่าเขาไม่สามารถออกไปหาเรื่องเสิ่นปิงปิงได้จึงเก็บความโมโหไว้ตลอดมา อีกทั้งตอนนั้นเขาเพิ่งเข้าสำนักศึกษาจึงจดจ่อกับการเรียนมาก มารดาอย่างฟางซื่อเองก็ไม่อยากให้ทะเลาะเบาะแว้งกับบ้านสายรองจึงได้แต่เงียบไว้

 

เสิ่นซีซือทบทวนคำพูดของเสิ่นเซ่าก็งุนงง คนที่แกล้งนางได้มีแต่เสิ่นเซ่า?

 

มันเป็นเรื่องดีไหมเนี่ย!

 

“โอ๋ ๆ เจ้าอยากร้องก็ร้องได้เลย ข้าจะไม่แกล้งเจ้าอีกแล้ว!” เสิ่นเซ่าโอบกอดน้องสาวจากนั้นนอนกลิ้ง เสิ่นซีซือเองก็ไม่ได้ตัวเล็กมากแล้ว นางรู้สึกเหมือนกำลังถูกเหวี่ยงไปมาจนหัวหมุน

 

เสิ่นเซ่าก็รักเสิ่นซีซือนี่…

 

แล้วทำไมในนิยายมันถึงได้…มีจุดจบที่เลวร้ายแบบนั้น

 

ในนิยายแทบไม่กล่าวถึงครอบครัวตระกูลเสิ่นเลย สิ่งนี้ทำให้นางลำบากมากจริง ๆ!

 

นางจะหาโอกาสจับตัวเสิ่นปิงปิงได้ตอนไหนนะ? เรื่องเหตุการณ์ที่ตกน้ำวันนั้นก็ยังไม่เด่นชัดมาก…หรือพอตกลงไปในน้ำ ช่วยขึ้นมาได้ฮูหยินผู้เฒ่าก็ไล่นางไปชนบททันทีเลย เลวร้ายเกินไปหรือไม่?

 

“พี่ชายรอง ข้าหายใจไม่ออก”

 

“ข้าไม่ปล่อย ข้าคิดถึงเจ้า! ข้าไม่ได้เจอเจ้าถึงหนึ่งปีเชียวนะ…”

 

“แต่ถ้าไม่ปล่อย ข้าจะตาย พี่ชายรองจะไม่ได้เจอข้าอีกตลอดชีวิต แค่ก!”

 

เสิ่นเซ่าเมื่อเห็นเสิ่นซีซือคล้ายหายใจไม่ออกจริง ๆ จึงยอมปล่อย จากนั้นกลิ้งไปกลิ้งมาบนเตียงของน้องสาว เสิ่นซีซืออ้าปากค้างอีกครั้ง

 

เขาจะทำตัวตามสบายเกินไปหรือไม่?

 

เสิ่นซีซือทำตัวไม่ถูก จึงได้แต่บอกอ้อมแอ้มหวังให้อีกฝ่ายจากไป

 

“ข้า…ข้าต้องไปอาบน้ำ”

 

“ได้” เสิ่นเซ่าตอบกลับมาทันที“ข้าจะรอ”

 

ประเด็นมันอยู่ตรงที่นางไม่ได้อยากให้รอ!

 

สุดท้ายเสิ่นซีซือก็ต้องเข้าไปชำระล้างร่างกายโดยมีเสิ่นเซ่ารออยู่ข้างนอก นางคิดทบทวนเกี่ยวกับครอบครัวตระกูลเสิ่นก็ยิ่งรู้สึกงุนงงอยู่พักใหญ่

 

ทำไม? ทำไมเสิ่นอู๋เยี่ยถึงฆ่าเสิ่นซีซือ

 

ในนิยายกล่าวว่าเสิ่นซีซือถูกรังแก รังเกียจ บิดาทอดทิ้ง สุดท้ายพอจะได้แต่งงานไปต่างแคว้นก็ถูกบิดาฆ่าตาย… รังแกนั่นอาจจะหมายถึงเสิ่นปิงปิง รังเกียจนั่นก็เพราะเส้นผมสีขาว บิดาทอดทิ้ง…เสิ่นอู๋เยี่ยไม่ได้ทอดทิ้งนาง แล้วเพราะอะไรเขาถึงสังหารลูกตัวเอง

 

นังนักเขียนเฮงซวย นี่อย่าบอกนะว่า…

 

พล็อตกลวง!

 

ใช่ พล็อตเนื้อเรื่องนิยายเรื่องนี้มันอาจจะกลวง ทุกอย่างในตอนนี้เลยสามารถเกิดขึ้นได้โดยไม่สนปัจจัยในนิยาย แต่นางก็ยังไม่เข้าใจอยู่ดีว่าทำไมสุดท้ายเสิ่นอู๋เยี่ยถึงต้องฆ่าเสิ่นซีซือ

 

จะยังไงก็ตาม การเอาชนะใจเสิ่นอู๋เยี่ยเป็นเรื่องแรกที่ต้องทำก่อน เมื่อตอนอยู่ชนบทนางก็อ้างชื่อบิดามาตลอด

 

มีป้ายประจำตัวอย่างบุตรีของเสิ่นอู๋เยี่ยท่าทางจะปลอดภัยกว่า

 

อีกหกปีเขาก็ต้องจากไปแล้ว…ตอนนั้นนางคงต้องแต่งออกไปจากตระกูลเสิ่น ต้องอยู่โดยไม่มีเสิ่นอู๋เยี่ยสินะ

 

เวลานั้นนรกอาจจะมาเยือนก็เป็นได้

 

เสิ่นซีซือผลัดเปลี่ยนอาภรณ์อย่างรวดเร็ว จากนั้นเดินออกมาจากห้องอาบน้ำ เสิ่นเซ่าเห็นน้องสาวของตนเองดูสดใสมากขึ้นกว่าทุกครั้งจึงถามด้วยน้ำเสียงน้อยใจ

 

“ไปอยู่ชนบทดีกว่าอยู่จวนตระกูลเสิ่นอีกรึ? เหตุใดเจ้ากลับมาถึงได้สดใสมากมายถึงเพียงนี้”

 

ถามออกมาได้ เฮงซวย… ถ้าชนบทมันดี เสิ่นซีซือจะนับวันรอกลับมาทำไมกัน พี่ชายรองคนนี้นี่…

 

“เจ้าไปกินอาหารที่เรือนท่านแม่กับข้าเถอะ” เสิ่นเซ่าเปลี่ยนเรื่อง

 

“อะไรนะเจ้าคะ”

 

“ไปกัน”

 

ไม่ต้องรอให้เสิ่นซีซือตอบตกลง เสิ่นเซ่าคว้ามือน้องสาวจากนั้นวิ่งออกนอกเรือนไป เข่อเจียกับจื่ออี๋ต้องรีบวิ่งตามเพราะไม่อาจปล่อยให้คุณหนูอยู่โดดเดี่ยวได้

 

เสิ่นซีซือที่วิ่งตามเสิ่นเซ่าจนหัวหมุน แม้ในใจจะโมโหแต่ตรงมือกลับอบอุ่นอย่างแปลกประหลาด… ทำไมกันนะ ทำไมเสิ่นซีซือคนก่อนถึงได้มีชีวิตที่อนาถาขนาดนั้นในเมื่อเสิ่นเซ่าก็ยังอยู่ในจวนนี้?

 

หรือเป็นเพราะ…

 

“ท่านแม่!”

 

เสียงเรียกของเสิ่นเซ่าทำให้นางได้สติ เงยหน้าขึ้นไปมองสตรีวัยกลางคนที่นั่งอยู่ในเรือนกับสาวใช้…ข้างกายเป็นเสิ่นอู๋เยี่ยและเสิ่นซิน เมื่อเสิ่นเซ่าวิ่งเข้าไปนั่งใกล้ ๆ นางก็รู้ได้ทันทีว่าเพราะเหตุใด

 

เสิ่นซีซือชอบปลีกตัวอยู่คนเดียว กับฟางลี่ผิงนางมีความรู้สึกเกรงใจและรู้สึกผิดอย่างสุดซึ้ง

 

ภาพเสิ่นอู๋เยี่ยนั่งอยู่กับภรรยาและลูกทำให้นางรู้สึกจุกในอก แม้จะพยายามยิ้มแต่ก็เป็นเพียงรอยยิ้มบาง ๆ เท่านั้น

 

ที่เสิ่นซีซือไม่ชอบมาที่นี่เพราะคิดว่าตนเองอาจจะเป็นส่วนเกิน

 

นางหลุบตามองพื้น ก้าวเดินอย่างเชื่องช้าเข้าไปหาทั้งสี่คน

 

ดูเหมือนว่ามันจะเป็นอย่างนั้นจริง ๆ

 

 

 

 

***พูดคุย

 

หนูก็มีแค่ปะป๊านะ ปะป๊าสนใจหนูหน่อย แงๆ /ร้องไห้แทนน้องซือ

 

ไม่ต้องเครียดค่ะ ผู้ชายโผล่มาเรื่อยๆ มาเยียวยาใจเรา มีคนบอกว่า ถ้าเราสนใจแต่ผู้ชายเราก็จะไม่เครียด ท่องไว้นะคะทุกคน แม้ว่าจะอยากรู้ว่าทำไม!! ก็ตาม 55555

 

ป.ล. โฮกปิ๊บ คือเสียงร้องของเสือนะคะ แล้วก็แพนด้าเต้นระบำในงานปักปิ่นไรท์พูดเล่นนะ แต่ถ้าทุกคนอยากอ่านไรท์ก็จัดให้ได้ 55555555555555555555555

 

โฮกปิ๊บ hashtag on Twitter

 

ฮั่นแหน่ คนอยู่ดึก อยู่อ่านนิยายกันทั้งคืนแบบนี้ตลอดเลยใช่มั้ย?!

 

รักษาสุขภาพด้วยนะจ๊ะ เป็นห่วง กลัวไม่มีคนมาตบตีแย่งปะป๊าในนิยาย เหงาแย่

 

ให้กำลังใจนักเขียน
นักเขียนได้รับกำลังใจแล้ว!
นักเขียนได้รับกำลังใจแล้ว 4.792K ครั้ง

นิยายที่ผู้อ่านนิยมอ่านต่อ

loading
กำลังโหลด...

14,536 ความคิดเห็น

  1. #11055 Starry Moon (จากตอนที่ 15)
    วันที่ 30 สิงหาคม 2563 / 03:20
    น้องร้องโฮกปิ๊บ ส่วนคนอ่านร้องเอ๋ง ชะตากรรมที่น่าจะหลีกเลี่ยงไม่ได้555555555555555
    #11,055
    0
  2. #10505 111555999888Jo (จากตอนที่ 15)
    วันที่ 17 กรกฎาคม 2563 / 10:35
    ไรท์อย่าทำน้องร้อง
    #10,505
    0
  3. #9902 pop_zaza (จากตอนที่ 15)
    วันที่ 17 มิถุนายน 2563 / 15:16

    เสือร้องได้น่ารัก555

    #9,902
    0
  4. #9843 Tusemi (จากตอนที่ 15)
    วันที่ 16 มิถุนายน 2563 / 09:42

    ผู้สร้างเราว่าคือคนแต่งนิยายเรื่องนั้นแน่ๆ อาจจะมีคนในนิยายที่ติดต่อกับโลกภายนอกได้ก็ได้

    #9,843
    0
  5. #9802 ziinaay (จากตอนที่ 15)
    วันที่ 15 มิถุนายน 2563 / 20:42
    555 เสือ เอ๋ย เสือ มันไม่ดุก็ตรง โฮก ปิ๊บ นี่แหละ 😂
    #9,802
    0
  6. #9034 chanchan123 (จากตอนที่ 15)
    วันที่ 5 มิถุนายน 2563 / 09:48
    ถ้าไรท์ไม่บอกว่าเป็นเสียงร้องของเสือ รี้ดก้อไม่รู้นะ แอบสงสัยเหมือนกัน 555+
    #9,034
    0
  7. #8316 ท้องฟ้าสีทอง (จากตอนที่ 15)
    วันที่ 27 พฤษภาคม 2563 / 20:01
    cfสีเล็บไรท์ค่ะ
    #8,316
    0
  8. #8298 Baby.Aimer' (จากตอนที่ 15)
    วันที่ 27 พฤษภาคม 2563 / 03:42
    โอ๊ยตาย เข้ามาอ่านเพราะชอบที่ไรท์คุยตอนท้าย ตล๊ก555555555
    #8,298
    0
  9. #8087 Prickfa (จากตอนที่ 15)
    วันที่ 25 พฤษภาคม 2563 / 14:37
    โฮกปิ๊บ55555
    #8,087
    0
  10. #7102 Sistel2 (จากตอนที่ 15)
    วันที่ 15 พฤษภาคม 2563 / 00:14

    โฮกอ่ะเข้าใจ แต่ปิ๊บนี่มายังไง???

    #7,102
    0
  11. #6585 PPruedee (จากตอนที่ 15)
    วันที่ 12 พฤษภาคม 2563 / 16:15
    โฮกปิ๊บ 55555555555
    ลองมโนภาพ -เสือร้ายจ้องมองเหยื่อตัวน้อย ภาพเบื้องหน้าของมันช่างน่ากินเหลือเกิน มันต้องการข่มสัตว์ตัวน้อยตัวนั้นจึงร้องข่มว่า โฮกกกกกก ปิ๊บ

    แงงงง๊ ตลกก555555
    #6,585
    1
    • #6585-1 รักนะเซี่ยเหลียน(จากตอนที่ 15)
      16 พฤษภาคม 2563 / 21:41
      5555555555555555
      ถ้าเจอจริงๆต้องวิ่งหนีก่อนหรือขำก่อนดี5555
      #6585-1
  12. #5834 TaeTanVT (จากตอนที่ 15)
    วันที่ 11 พฤษภาคม 2563 / 18:07
    ใดๆก็คือชอบtalkไรท์มาก จะtalkยากกว่านิยายก็ได้เราไม่ว่า5555555
    #5,834
    0
  13. #5343 Duan_1211 (จากตอนที่ 15)
    วันที่ 10 พฤษภาคม 2563 / 21:12
    เสือร้องโฮกปิ๊บ?55555
    #5,343
    0
  14. #5320 ppvs_ (จากตอนที่ 15)
    วันที่ 10 พฤษภาคม 2563 / 17:25
    ขำ5555555
    #5,320
    0
  15. #5286 AsClub (จากตอนที่ 15)
    วันที่ 10 พฤษภาคม 2563 / 11:42
    เรื่องที่พ่อฆ่า อะนี่คืดว่าน่าจะแบบพ่อแกต้องรู้อะไรซักอย่างของเจ้าบ่าวไหมว่าแบบเออลูกไปก็ต้องทรมานแน่ๆ เลยเออฆ่าเองก็ได้
    #5,286
    0
  16. #4384 Amarry (จากตอนที่ 15)
    วันที่ 7 พฤษภาคม 2563 / 09:55
    อยากโดดทับพี่ชายรองแล้วฟัดแรงๆกลับคืน
    #4,384
    0
  17. #4058 Just Right (จากตอนที่ 15)
    วันที่ 6 พฤษภาคม 2563 / 17:34
    ขำเสือร้องโฮกปิ๊บ55555
    #4,058
    0
  18. #4054 Nakamotoa (จากตอนที่ 15)
    วันที่ 6 พฤษภาคม 2563 / 17:05
    มีมตอนท้ายตลกทุกอันเลย
    #4,054
    0
  19. #4045 i-am-Rada (จากตอนที่ 15)
    วันที่ 6 พฤษภาคม 2563 / 16:32

    จะเอาป๊ะป๋าคนเดียว...แง่ๆๆๆ...
    #4,045
    0
  20. #3993 Ploy20 (จากตอนที่ 15)
    วันที่ 6 พฤษภาคม 2563 / 10:28
    ตั้งแต่เกิดมานี่ก็พึ่งรู้ว่าเสือร้อง โฮกปิ๊บนี่แหละ
    #3,993
    0
  21. #3973 Kang Chul (จากตอนที่ 15)
    วันที่ 6 พฤษภาคม 2563 / 03:27
    ชอบไรท์55555
    #3,973
    0
  22. #3937 Zinnober (จากตอนที่ 15)
    วันที่ 5 พฤษภาคม 2563 / 22:51

    ก็โดนตัดอารมณ์เพราะโฮกปิ๊บเนี่ยแหละ5555

    #3,937
    0
  23. #3416 phakkharin (จากตอนที่ 15)
    วันที่ 3 พฤษภาคม 2563 / 19:39
    ไรท์จะตลกไปไหน5555
    #3,416
    0
  24. #3034 Lucky-Puppy (จากตอนที่ 15)
    วันที่ 2 พฤษภาคม 2563 / 12:23
    โอ้ยยยย จะเศร้าละนะ เจอโฮกปิ๊บไป ไม่ไหวแล้ว 555555
    #3,034
    0
  25. #2752 pleasemyjane (จากตอนที่ 15)
    วันที่ 1 พฤษภาคม 2563 / 13:51
    เข้าใจความรู้สึกน้องเลยอ่ะ หนูคงตะอึดอัดใช่มั้ยคะ ไม่เป็นไรนะ เราจะปกป้องน้องเอง โฮกปี๊ป!!!
    #2,752
    0