การเดินทางไนโลกอนิเมะ

ตอนที่ 4 : Ep 4

  • เนื้อหานิยายตอนนี้เปิดให้อ่าน
  • View : 821
    จำนวนคนให้กำลังใจ : 82 ครั้ง
    20 ก.ค. 62

          "ใช้งานผมดีๆหระ"ส่วนกำปั้นของอิสุที่ซนกับนานะเริ่มกายเป็นของเหลว อิสุไนสภาพซินไบโอตค้อยๆครุมร่างของนานะ จนเกลือบหมดเหลือตรงส่วนหัวทีาเขาไม่ได้ครุม

          "นะ...นี้มัน"นานะดูจะตกใจสุดๆพวก  โทชิโนริ(ตอนแรกใช้ ยากิน เพราะมันสั้นดีแต่พอแต่งๆไปรู้สึกแปลกเลยเปรียนมาเป็น โทชิโนริ แทนนะครับ)ก็มีอาการตกใจเหมือนกันชุดของนานะเปรี่ยนจากชุดฮีโรของเธอกายเป็นชุดแนบเนื้อ สีดำสลับข้าว

          "มันเป็นหนึ่งไนความ...สามารถของผมนะ...มันจะช่วยคูณพลังและความสามารถเฉพาะตัวของคนที่ใส่นะ"หัวหน้ากากรอยยิ้มของอิสุงอกออกมาจากตรงไหลของนานะ 

          "หรอ...ขอบใจมากนะอิสุเดียวที่เหรือฉันจักการเอง"นานะพูดเสร็จก็หันไปทางพวกแกรนโทริโน่โดยที่สิ่งที่พพูดไปนั้นออลไมไม่ได้ยิน"แกรนโทริโน่...ท้าเห็นว้าฉันสู้ไกล้จะไม่ไหวแล้ว...ช่วยพาลูกศิษย์ของพวกเราหนีไปทีนะ"

          "อัดตระลักนั้นหน้าสนใจ"เสียงต่ำของวันฟอร์ออลทำพวกนานะเตรียมตัวสู้ต่อทันที

          วันฟอร์(เขียนแค่นี้พอ เดียวมันยาวเกิน)ปล่อยมัดครื่นลมออกมาทางพวกนานะแต่พวกเขาก็สามารถหรบได้ นานะพุ้งนตัวเข้าไปหาวันฟอร์พร้อมง้างมัดเตรียมต่อย 

          ด้วยความเร็วที่เพิ่มขึ้นทำให้วันฟอร์ต้องใช้ สันชาตตะญาติของตัวเองไนการยกมือมากันมัดไนครั้งนี้ แกรนโทริโนที่เห็นวันฟอร์ชะงักอยู่ก็พุ้งเข้าไปเตะ ที่ทองของวันฟอร์จนมันกระเด่นรอยออกไปและก็ตามมาด้วยโทชิโนริ ที่ต่อยจากด้านบนหัวแต่วันฟอร์ก็สามารถยกมือขึ้นมากันได้ แต่ตัวมันก็รอยออกไปติดกับซากตึก

          "สุดยอดจริงๆ สามารถทำให้ผมจนมุมได้ขนาดนี้"วันฟอร์ที่ดันตัวเองออกมาจากตึกพูดขึ้น พร้อมดับขยายแขนจนมีขนาดใหญ่กว่าเดิมหลายเท่า พร้อมกระโจนเข้าไปสู่อีกครั้ง

          การต่อสู้การต่อสู้ครั้งนี้ดูเหมือนจะสูศรีแต่จริงๆแล้วทางด้านของวันฟอร์กำลังได้เปรียบอยู่ เพราะโทชิโนริกับแกรนโทริโนที่เข้ามาร้วมสู้ดูจะไม่ค้อยสามารถส้างดาเมดอะไรให้เข้าได้บ้าง แต่ปัญหาคือ นานะ หญิงสาวที่ได้รับพลังและชุดเกราะจากเจ้าตัวประราดนั้น(อิสุ)

          วันฟอร์ที่เริ่มห่านเกมได้แล้วก็กลับมาเป็นฝ่ายบุกอีกครั้ง โดยครั้งนี้เขาได้ใส่ความบ้าคลั่งลงไปไนมัดถุกมัดที่เขาปล่อยออกมา จนทำให้พวกนานะต้องเป็นฝ่ายป้องกันอีกครั้ง

          การต่อสู้ดำเนินไปจบคร่ำเหร่าฮีโร่และนักข้าว(พวกตัวประกอบ)ต่างพากันยืนมองไปที่จึดต่อสู้โดยที่พวกเขาไม่สามารถยื่นมือเข้าไปได้

          "แกรนโทริโน่ ช้วยพาโทชิโนริหนีไปหน่อยสิ...แล้วก็อิสุออกมาจากตัวฉันได้แล้วนะ"นานะที่คิดว้าท้าสู่ต่อไปแบบนี้ฝ่ายที่จะแพ้จะเป็นพวกเธอจึิงขอร้องให้แกรนโทริโนพาผู้สือทอดของเธอ หรือก็คือโทชิโนริหนี่ไป แต่ก็ไม่ลืมหันลงมาพูดกับอิสุไนสภาพชุด

          "ไม่/ไม่ พวกผมจะอยู่ช้วยด้วย!!!"โทชิโนริกับอิสุพูดออกมาพร้อมๆกับ นานะที่ได้ยินแบบนั้นก็หันไปสงสายตาให้กับแกรนโทริโน ซึ้งก็ดูเหมือนเข้าจะไม่อยากไปเหมือนกัน แต่เขาก็ต้องหันหลังกลับพร้อมๆกับจับโทชิโนริพุ้งออกไปด้วย

          "ฉันนะเซื่อว้าสักวัน นายจะสามารถชนะไอ้ปีศาดนี้ได้"

         "อาจารย์!!!!!!!!"

         "หึหึ แน้ใจหรอว้าจะสู้กับผมด้วยตัวคนเดียวนะ แต่ท่ายอมส่งตัวที่เธอใสอยู่มาให้ผมหระก็ผมอาดจะยินดีปล่อยคุณปล่อยด้วยก็ได้นะ"วันฟอร์มที่เห็นว้าเหยื่อหนีไปสองก็ ยื่นขอเสนอให้นานะ

         "ไม่มีทางซะหรอก อิสุนะก็เหมือนกับครอบครัวของฉัน...ฉันไม่มีทางยกอิสุให้แก่หรอก"

         "ขอบคุณที่ดูแลผมมาตรอดนะครับ...คุณแม่"นานะตกใจกับสิงที่อิสุพูดขึ้น...และก็ความรู้สึกนี้ความรู้สึกที่เหมือนจะศูนย์เสียไครซักคนไป

         "หมายความว้ายั-"ไม่ทันที่นานะจะพูดจบ ตัวของอิสุก็ทำการห่อหุ้มตัวของนานะเอาไว้ ส่วนเข้าก็ออกมาอยู่ไนร่างคนและหันไปดูนานะที่ถูกความสามารถของเขาขังเอาไว้"คิดจะทำอะไรนะ อิสุ!!"

          "ตอบแทนบุญคุณหระมั้งครับ หะๆ"อิสุหัวเราะแหะพร้อมๆกับเดินไปจับของเหลวรูปใขที่เขาขังนานะเอาไวนั้นก่อนจะพึมพัมอะไรซักอย่าง จนใจใบนั้นรอยออกไปตามเส็นทางที่แกรนโทริโน่พุ้งออกไป

          "คิดจะทำอะไรนะ"วันฟอร์ที่เห็นอิสุหันมาทางตนและค้อยๆรอยเข้ามาไกล้ สันชาติจะญาติของเขาบอกว้าให้รีบหนี...หนีไปให้ไกล้ที่สุดจากเด็กตงหน้า

          อิสุไม่ตอบอะไรแต่หายตัวไปกอดวันฟอร์จากข้างหน้า วันฟอร์มที่เห็นอิสุเข้ามากอดตัวเองก็ตกใจ แต่เขาก็สามารถเรียกสติกลับมาได้อีกครังมัดของเขาหยายใหญ่ขึ้นอีกครั้งเตรียมที่จะฟาดลงมาใส่อิสุ แต่เข้าก็ต้องหยุดลง

          ร้อน...นี้คือสิ่งที่วันฟอร์คิดได้ไนตอนนี้

          สีผมของอีสุเปรี่ยนจากสีดำเริ่มการเป็นสีแดงแรงกอดของเขาเองก็เพิ่มขึ้นมาก วันฟอร์มออลที่เห็นท้าไม่ดีก็กระนั่มโจมตีใส่ร้างของอิสุอย่างต่อเนื้อ แต่ถุกๆการโจมตีมันจะถลุออกไปเสมอ

          "ท้ามีโอกาศเราอาดจะได้ผบกันอีกนะครับ"อิสุหันไปยิ้มใก้นักข้าวบนหอ หน้าของเด็กชายที่หน้ากากสวนร้างแตกออกแล้วเพลิยให้เห็นร้อยยิมที่ดูไรเดียงสาของเขาก่อนทีเข้าจะทำไนสิ่งที่ไม่มีไครคิก

          "สุบเปอร์ไดนาไมท์"ตัวของอิสุเรืองแสงออกมาก่อนที่ร้างทั้งรองของเขาจะระเบิดออกเกิดเป็นแรงระเบิดขนาดใหญ่แรงลมและไอความร้อนที่พุ้งออกมาทำให้เหร่าฮีโรออกมาปกป้องประชาชนเอาไว้

          เมืื่อแรงลมสงบลงหอของนังขาวก็รีบบินไปตรงจุดที่เกิดระเบิดทันที่ ิ่งที่ถูกคนเห็นจากกล้องโทรทัศน์บนหอของนัก่้าวคทอหลุมลึกขนาดใหญ่และตรงจุดศูนย์กลางมีร้างของชายวัดกลางคนรอยอยู่

          ทุกๆคนต่างรุ่นว้าคนที่ยืนอยู่ตรงนั้นคือไคร ก้องของนักขาวได้ซูมเข้าไปไกล้ขึ้นเรื่อยๆ โดยที่ทุกคนยังคงหวังว้าฮีโร่ตัวน้อยนั้นจะปลอดภัย แต่สิงที่พวกเขาเห็นนั้นกลับเป็นร้างของชายวัยกลางคน ที่บนมือนั่นถือหน้ากากที่ส่วนปากหายไปยืนอยู่

          เหล่าฮีโร่ที่เห็นคนที่ยืนอยู่ไม่ใช้เด็กชายที่ซื่อว้าอิสุก็เริ้มหน้าถอดสี 'โดนแรงระเบิดเข้าไปขนาดนั้นยังสามารถรอดออกมาได้อีกหรอ' นี้คือสิ้งที่ทุกคนคิด

          วันฟอร์ปาหน้ากากนั้นไปทางหอของนักข้าวก่อนที่เจ้าตัวจะเปิดประูโคนเดินหายเข้าไป

................................................ ตัดจบบบบบบบบบ
ให้กำลังใจนักเขียน
นักเขียนได้รับกำลังใจแล้ว!
นักเขียนได้รับกำลังใจแล้ว 82 ครั้ง

นิยายที่ผู้อ่านนิยมอ่านต่อ

loading
กำลังโหลด...

56 ความคิดเห็น

  1. #38 0965325998 (จากตอนที่ 4)
    วันที่ 30 สิงหาคม 2562 / 22:06
    คำผิดเยอะอยู่นะ มาแก้ด้วยละ
    #38
    0
  2. #35 Far (จากตอนที่ 4)
    วันที่ 19 สิงหาคม 2562 / 22:33

    ตัวร้ายมันชื่อออลฟอวัน

    #35
    0