พชรของขวัญ

ตอนที่ 6 : บทที่ 2 การกลับมาของพ่อไก่ (100%)

  • เนื้อหานิยายตอนนี้เปิดให้อ่าน
  • View : 5,604
    จำนวนคนให้กำลังใจ : 144 ครั้ง
    25 ก.ย. 61











ปากบางเฉียบเม้มแน่นอย่างขุ่นเคือง ก่อนจะปรับสีหน้าให้นิ่งเรียบ แล้วเอ่ยถามเพื่อปกปิดอาการกระดากอายของตน “เพื่อน...คุณกี้ คุณมล คุณตาล น่ะเหรอ”

“ค่ะ ยัยพวกนั้นแหละที่ยุฉัน ปกติฉันไม่ค่อยยุ่งกับใครหรอก”

“โอเค คุณไม่ได้ชอบผมตั้งแต่แรก แล้วในระหว่างที่ผมจีบคุณ คุณไม่ได้ชอบผมบ้างเลยเหรอ”

“ก็...ไม่รู้สิคะ” 

ของขวัญไม่ได้แกล้งพูด เธอไม่รู้จริงๆ พอเขาถามมานี่แหละ ถึงได้ลองมาใคร่ครวญหัวใจตัวเองดู ทำไมเธอไม่จัดการเขาเหมือนที่เคยจัดการกับคนอื่น อาจจะเมิน ไม่สนใจ ไม่รับโทรศัพท์ ไม่อะไรก็ว่ากันไป แต่นี่เธอค่อนข้างตอบสนองเขาผิดวิสัยปกติของตัว...หรือมันจะไม่ใช่แค่เพื่อนยุ

หรือเธอจะชอบเขาตอบด้วยอย่างนั้นเหรอ เธอไม่รู้เลย...

“ไม่รู้ได้ไง ความรู้สึกตัวเอง”

ของขวัญสะดุ้ง ชายหนุ่มต่อบทราวกับรู้ว่าสิ่งที่เธอเถียงกับตัวเองในใจเมื่อกี้คืออะไร “ช่างเถอะค่ะ ฉันว่าเราจบกันแค่นี้แหละดีแล้ว”

“ไม่ดี ก็ผมชอบคุณ”

“คุณไม่ได้ชอบฉันจริงๆ หรอก ที่คุณเป็นบ้าเป็นบออยู่นี่ คุณแค่กำลังอยากเอาชนะ กำลังเสียหน้า และเพราะคุณยังไม่ได้...ต่างหาก ใช่ไหมล่ะ” ของขวัญเว้นคำอย่างที่รู้ว่าพชรคงเข้าใจดีว่าเธอหมายถึงอะไร ดูได้จากสีหน้านิ่งที่เปลี่ยนเป็นยิ้มมุมปากนั่น

“ในหัวคุณคงมีแต่เรื่องความสัมพันธ์ทางกาย คิดแต่จะอยากได้ฉันอย่างเดียว!

“ไม่จริงเลย ผมขอเถียงนะครับคนสวย...ผมว่าเราต่างฝ่ายต่างได้ต่างหาก”

“แล้วฉันได้อะไรมิทราบ มีแต่เสียกับเสีย!”

"ไม่ได้มีแต่เสียกับเสียสักหน่อย" พชรยิ้มเผล่ ยืดคอนำเสนอตัวเอง “ได้ผมด้วยไงคร้าบ”

“แต่ฉันไม่อยากได้คุณ!

“เหรอ แต่ผมอยากได้คุณอะ”

วาจาที่แสดงถึงความเอาแต่ใจของพชร ทำของขวัญหายใจฟืดฟาด หงุดหงิดเขานัก...คิดลามกกับเธอขนาดนี้ แล้วจะไม่ให้เธอรีบจบความสัมพันธ์กับเขาได้ยังไง!

“คุณยิ่งคิดแบบนี้ฉันก็ยิ่งคิดว่าเราควรจบ ตอกกลับไป

“ไม่เอา ผมไม่จบ ทำไมต้องรีบจบล่ะขวัญ ก็ให้ผมจีบไปเรื่อยๆ ก็ได้นี่”

“แต่ฉันไม่ชอบที่คุณคิดเรื่องนี้

“เรื่องเซ็กซ์เนี่ยเหรอ”

“ใช่!

ชายหนุ่มยักไหล่ “ก็มันเป็นเรื่องปกติ เซ็กซ์เป็นเรื่องธรรมชาติ”

ของขวัญส่ายหน้า ไม่เห็นด้วยเสียงแข็ง “แต่มันไม่ธรรมชาติสำหรับฉัน!

เห็นของขวัญต่อต้านเรื่องเซ็กซ์อย่างจริงจัง พชรเลยยอมแพ้ “โอเค คุณไม่ยอม ผมก็ไม่บังคับ ไม่มีก็ไม่มี ไม่มีการคิดเรื่องเซ็กซ์อีกก็ได้ ทีนี้...คุณก็ให้ผมกลับมาจีบคุณเหมือนเดิมได้แล้วใช่ไหม”

“ไม่ค่ะ จะไม่มีอะไรเหมือนเดิม เราจบกันไปเลยนั่นแหละเหมาะสมที่สุดแล้ว”

คนโดนขอให้จบความสัมพันธ์ (ครั้งแล้วครั้งเล่า) หน้าบึ้ง คิ้วเข้มขมวดจนเป็นปม “จบอีกแล้ว ไม่ชอบคำนี้เลย จบทำไม ผมไม่จบ ผมชอบคุณนี่

“คุณชอบฉันเพราะอะไร”

พชรยิ้มกริ่ม บอกเหตุผลไปอย่างตรงๆ “คุณสวยโคตรๆ หุ่นดี เซ็กซี่”

“พอเลยค่ะ มีแต่เรื่องภายนอก นี่ถ้าฉันไม่สวย คุณก็คงไม่ชอบฉันล่ะสิท่า

“อย่าพูดอะไรที่มันเป็นไปไม่ได้สิครับคนสวย เห็นๆ อยู่ว่าสวย จะไม่สวยได้ไง”

ของขวัญพยายามผ่อนหายใจ ทำให้ตัวเองใจเย็นที่สุด อีกทั้งก็ไม่อยากเถียงกับเขาแล้ว เลยหาทางสรุปความ “ยังไงก็แล้วแต่ คุณเพชรคะ จบก็คือจบเถอะค่ะ แล้วฉันก็อยากจะบอกว่าที่ฉันตัดสินใจแบบนี้ เป็นเพราะว่าฉันไม่อยากมีใคร อยากอยู่คนเดียว คุณเข้าใจฉันนะ”

“ไม่เข้าใจ! ให้ผมจีบต่อเถอะ จะอยากอยู่คนเดียวไปทำไม”

“ปล่อยให้คุณจีบต่อ ฉันก็คงเสร็จคุณเข้าสักวันนั่นแหละ!

“ดูคุณซีเรียสเรื่องนี้จัง เล่นตัวเหมือนกันนะ”

“ฉันไม่ได้เล่นตัว!” ของขวัญแก้ต่างอย่างไม่สบอารมณ์

“โอเคๆ ไม่ได้เล่นตัว ถ้างั้น...ไม่เคย?” ชายหนุ่มส่งสายตาแสดงถึงคำถาม แล้วกวาดมองไปทั่วร่างบางในชุดเดรสยาวสีขาวแนบไปกับรูปร่างที่มีในส่วนอันควรมีสมบูรณ์พร้อม ก่อนจะวิจารณ์กึ่งถามอย่างสงสัย “คุณนี่เหรอไม่เคย?”

ของขวัญตาวาวโกรธจัด ทำเมิน ไม่พูดไม่จาอะไร แต่สบถด่าเขาในใจ...ไอ้บ้า ปากหมาจริงนะ!

“อะๆ อย่าโกรธน่า สมัยนี้มันหายากนี่ สวยขนาดคุณ อายุก็ไม่ใช่น้อยๆ แต่ยังบริสุทธิ์ผุดผ่อง ผมเลยแปลกใจน่ะ อีกอย่างผมก็ไม่ได้ซีเรียสกับความเคยความไม่เคยของผู้หญิง ผมเองก็ผ่านอะไรมาตั้งเยอะ แล้วยังจะมาคาดหวังได้ผู้หญิงบริสุทธิ์ผุดผ่อง ผมไม่เป็นอย่างนั้นหรอก ผมใจกว้างพอ”

ของขวัญลอบเบะปากกับน้ำคำของคนใจกว้าง ค่อนขอดไป “ก็ดีแล้วค่ะ”

“แล้วสรุปยังไง ที่คุณไม่อยากให้ผมยุ่งด้วยต่อ เพราะโกรธที่ผมขอขึ้นห้องวันนั้นใช่ไหม ถ้าโกรธเรื่องนั้น...ผมขอโทษ ต่อไปจะรอให้คุณเป็นฝ่ายชวนเอง”

“นี่ ไม่มีวันนั้นค่ะ!

พชรหัวเราะ “โอเคๆ ไม่โกรธนะ ผมล้อเล่นน่า”

ของขวัญถอนใจ ชักจะอ่อนใจกับเขาแล้ว คนอะไรเดี๋ยวเล่นเดี๋ยวจริง

แล้วจู่ๆ เธอก็พลันนึกถึงอะไรบางอย่างขึ้นมาได้

“คุณอยากได้ของคืนไหม ของมีค่าที่ซื้อให้ฉันน่ะ ฉันไม่ได้เอาไปไหนหรอกนะคะ กะว่าจะรอให้ผ่านไปสักพักแล้วจะส่งคืนไปให้ที่บริษัทคุณ”

สักพักของเธอ หมายถึงช่วงที่คิดว่าเขาน่าจะไม่ใส่ใจกับเรื่องของเธอแล้ว

“ไม่เอา ให้แล้วให้เลย”

“ถ้าอย่างนั้น เดี๋ยวฉันจะเอาไปขาย แล้วเอาเงินไปทำบุญนะ”

พชรยิ้มกริ่ม หยอกเย้าอีก  “ดีครับ ผลบุญจะได้เกื้อหนุนให้เราคู่กัน”

“บ้า คุณนี่!

โอยยย...ยิ่งคุยกับเขา ของขวัญยิ่งประสาทจะกิน!

“น่า ให้ผมจีบต่อไปเถอะนะ ผมชอบคุณจริงๆ”

“อย่าดีกว่าค่ะ คุณอย่าจีบฉันต่อไปเลย สวยๆ กว่าฉันก็มีเยอะแยะ ไปจีบคนอื่นเถอะ ที่พูดเนี่ยไม่ได้ทำฟอร์มเล่นตัวอะไรทั้งนั้นเลยค่ะ แต่ฉันไม่อยากมีใครจริงๆ ไม่ได้ทำหยิ่งๆ เชิดๆ เล่นเกมป่วนประสาทหรืออะไรทั้งนั้น แค่รู้สึกว่า...”

กลัว...

ของขวัญต่อบทในใจ หากแต่พูดต่อไปอีกทาง “อยู่คนเดียวสบายใจกว่าจริงๆ ค่ะ อย่าสนใจฉันอีกเลย คุณน่ะมีผู้หญิงอีกมากมายที่รอให้คุณไปยุ่งด้วย ฉันว่าน่าจะมีสาวๆ ชอบคุณเยอะเชียวล่ะ เห็นว่าเคยคบดารามาพอสมควรเลยนี่ ใช่ไหม”

“รู้ได้ไงว่าผมเคยคบดารา”

“รู้ก็แล้วกัน!” ของขวัญกระแทกเสียงใส่ ปกติเธอไม่เคยอ่านข่าวบันเทิงเลย เพราะขี้เกียจมาถอดความแยกความจริงบ้างไม่จริงบ้าง แต่ที่รู้เพราะเพื่อนมาเล่าให้ฟัง

“แล้วทำไมไม่ชอบผมเหมือนที่คนอื่นชอบล่ะ”

“ก็บอกว่าอยากอยู่คนเดียวไง เข้าใจฉันนะคะ เลิกเซ้าซี้ฉันได้แล้ว!

น้ำเสียงหนักแน่นจริงจังของหญิงสาว ทำพชรชะงักกึก ขบกรามกรุ่นโกรธ หยุดเซ้าซี้ของขวัญโดยพลัน บรรยากาศภายในรถเงียบกริบ ไม่มีใครพูดอะไร ผ่านไปสักพักรถก็หยุดที่หน้าคอนโดของขวัญ ก่อนจะลง เธอก็หันบอกเขา

“ถึงพอดีเลย ฉันไปละนะ ขอบคุณนะคะที่มาส่ง” เธอถอนใจ ก่อนบอกส่งท้าย “เพื่อความสะดวกใจระหว่างกัน ถ้าคุณไม่งี่เง่างอแงอีก ฉันก็แมนพอที่จะปล่อยผ่านเรื่องอดีต และยินดีเป็นเพื่อนกับคุณนะคะคุณเพชร เราทำตัวกันเป็นปกติสบายๆ ก็ได้ค่ะ...แล้วเจอกันนะคะ”

แล้วของขวัญก็เปิดประตูลงจากรถไป โดยไม่ได้ดูปฏิกิริยาตอบรับจากพชรอีกเช่นเคย

ชายหนุ่มรู้สึกเงิบรับประทานอีกแล้ว...ผู้หญิงแบบนี้ก็มี มาหักอกเขา ห้ามไม่ให้จีบต่อ แถมยังมาขอเป็นเพื่อนกันหน้าตาเฉย!

เรื่องอะไร!

พชรไม่อยากเป็นแค่เพื่อน เขาอยากเป็นสามี!

คุยกันมาตลอดทางเขาก็ยังไม่เข้าใจอยู่ดี เขามีอะไรเสียหายเหรอ แล้วที่ของขวัญบอกว่าอยากอยู่คนเดียวนั่นอีก ทำไมล่ะ ทำไมไม่อยากมีใคร

ผู้หญิงประหลาด...นี่เขาหลงมาชอบคนประหลาดเหรอเนี่ย!









#มั่นหน้ามากนัก ก็ต้องโดนแบบนี้แหละ!

 

 

 

 


 

 

 

 






ให้กำลังใจนักเขียน
นักเขียนได้รับกำลังใจแล้ว!
นักเขียนได้รับกำลังใจแล้ว 144 ครั้ง

1,010 ความคิดเห็น

  1. #775 Kwanta Lorliam (@kwantal) (จากตอนที่ 6)
    วันที่ 15 ตุลาคม 2561 / 15:33

    ไม่ชอบตัว ก็หาว่าเขาประหลาด คนหนอคน

    #775
    0
  2. #568 สีเหลืองขนฟู (@Loogped) (จากตอนที่ 6)
    วันที่ 25 กันยายน 2561 / 19:01
    เพชรนี่กำลังใจล้นเหลือจริงๆ เหมาะกับชื่อมาก โดนเท่าไหร่ หน้าก็ดูเหมือนไม่บางลงเลย แตกไปตั้งหลายชั้น
    #568
    1
    • #568-1 puppukatty (@puppukatty) (จากตอนที่ 6)
      25 กันยายน 2561 / 19:34
      แตกแล้วแตกอีกกกกกกก
      #568-1
  3. #567 nichapat1110 (@nichapat1110) (จากตอนที่ 6)
    วันที่ 25 กันยายน 2561 / 18:47

    พี่เพชรค่ะ ด้านได้อายอดค่ะ

    #567
    1
    • #567-1 puppukatty (@puppukatty) (จากตอนที่ 6)
      25 กันยายน 2561 / 18:59
      55555 ตอนนี้ยังเงิบอยู่เลยคร้าบบบ
      #567-1
  4. #308 noodao (@daonet) (จากตอนที่ 6)
    วันที่ 7 มิถุนายน 2560 / 18:03
    เพื่อนยุนี่เองถึงได้รับไมตรีพี่เพชร นึกว่ารับเพราะความหล่อของพี่เพชร 
    ถ้าพี่เพชรรู้จะยังมั่นหน้าอีกไหมนะ
    #308
    1
    • #308-1 puppukatty (@puppukatty) (จากตอนที่ 6)
      7 มิถุนายน 2560 / 18:14
      หายมั่นเลยค่ะ 5555555555555555555
      #308-1
  5. #12 Saranya (จากตอนที่ 6)
    วันที่ 18 มกราคม 2560 / 08:39
    ตามมาจากพี่ภัทรกะน้องแอฟค่ะ เมื่อคืนไล่อ่านน้องจ้าจนทันแล้ว ก็มาต่อน้องของขวัญ ^^

    ลุ้นน้องของขวัญอย่าใจอ่อนกะชายเจ้าชู้ง่ายๆนะ
    #12
    1
    • #12-1 puppukatty (@puppukatty) (จากตอนที่ 6)
      18 มกราคม 2560 / 11:06
      ไม่แน่นอนค่าาา นางเอกมีความลึกลับซ่อนอยู่ 5555
      #12-1
  6. #11 moueo (@moueo) (จากตอนที่ 6)
    วันที่ 17 มกราคม 2560 / 21:41
    มาต่อไวไวน้า
    คิดถุงง
    #11
    1
    • #11-1 puppukatty (@puppukatty) (จากตอนที่ 6)
      17 มกราคม 2560 / 21:42
      คิดถึงเหมือนกัน อิอิ
      #11-1