นิยาย Dek-D

ไม่พลาดทุกการอัปเดต
เพียงอ่านผ่านแอปนิยาย Dek-D

แอปที่จะทำให้คุณสามารถอ่านนิยายได้ทุกที่ ทุกเวลา พร้อมฟังก์ชันการใช้งานหลากหลาย รับรองสนุกไม่มีเบื่อ! ดาวน์โหลดฟรีได้แล้ว บน Android, iOS และ HUAWEI

รักแท้หรือแค่เหงา..??

โดย puchcy

เคยรู้สึกแบบนี้บ้างไหม...จับมือเค้าแล้วมันไม่อบอุ่นเหมือนเคย

ยอดวิวรวม

3,122

ยอดวิวเดือนนี้

2

ยอดวิวรวม


3,122

ความคิดเห็น


25

คนติดตาม


1
เรทติ้ง : 81 % จำนวนโหวต : 61
เรื่องสั้น
อัปเดตล่าสุด :  8 ส.ค. 51 / 01:01 น.
นิยาย ѡ˧..??

ข้อมูลเบื้องต้นของเรื่องนี้

อย่าปล่อยให้เวลามาพรากสิ่งดีๆ ที่คุณมีไปนะคะ

   
เม้นให้บ้างน้าหากเธอไม่ว่ากัน

เป็นแรงบันดาลใจแต่งเติมฝัน

ช่วยแบ่งปันความรู้สึกเหล่านั้น

เพื่อให้ฉันมีแรงก้าวต่อไป


 

 


อย่าลืมคอมเม้นให้บ้างนะคะเป็นกำลังใจให้ผู้เขียนด้วยนะจ้ะ

- -

เนื้อเรื่อง อัปเดต 8 ส.ค. 51 / 01:01




สาวน้อยคนหนึ่งที่เชื่อมั่นในความรัก เธอกำลังนั่งทบทวนถึงความรู้สึกที่มันติดอยู่ในใจ มันคอยทำให้เธอต้องมีน้ำใสใสไหลรินออกมาจากดวงตาที่แสนสวยคู่นั้นอยู่หลายครั้ง

บางครั้งที่เราจับมือกัน... แต่ทำไมฉันรู้สึกได้แต่ความว่างเปล่า ทำไมมันยังเหงาอยู่แบบนี้

ความคิดนี้มันวนเวียนอยู่ในหัวฉันเสมอมา... ฉันนั่งอยู่ตรงนี้นานแค่ไหนแล้วนะ ฉันชอบมานั่งชิงช้า ในสวนนี้เป็นประจำ ซึ่งจะมีบ่อน้ำอยู่ด้านหน้าของชิงช้าพอดี เวลาที่ฉันเหงา หรือต้องการใช้ความคิด ฉันชอบมานั่งที่นี่ มันอยู่ไม่ไกลจากบ้านฉันเท่าไรนัก

ฉันชื่อ เคียวยอง เป็นวิศวกรคอมพิวเตอร์ ทุกๆ วันฉันต้องตื่นตั้งแต่ตี 5 เพื่อไปทำงาน แล้วกลับมาถึงบ้านราวๆ 3-4 ทุ่ม ชีวิตฉันเป็นแบบนี้ จนวันหนึ่ง เค้าคนนั้นเข้ามา เราเจอกันที่นี่แร่ะ  ที่ๆ ฉันนั่งอยู่ตอนนี้ เค้าเดินมานั่งข้างๆ ฉัน แล้วบอกฉันว่าเค้าก็ชอบมาที่นี่เหมือนกัน เค้าชื่อ แตมิน เป็นผู้ชายรูปร่างไม่สูงมากนักแต่เค้าสูงกว่าฉัน

หลังจากนั้นเราก็เริ่มทำความรู้จักกัน เรามีอะไรที่ชอบคล้ายๆกัน เราจะมาเจอกันที่นี่บ่อย จนกลายเป็นเรื่องปกติที่เราจะเจอกันเกือบทุกวัน หลังจากนั้นเราก็เริ่มคบกัน..

มันผ่านมา 2 ปี แล้วสินะ...ที่เราคบกันมา..

ตี๊ดๆๆๆๆ ตี๊ดๆๆๆๆๆๆๆๆๆ  เสียงโทรศัพท์ดังขึ้น

"ฮัลโล อยู่ไหนล่ะ" แตมินโทรมา...

"อยู่ที่เดิม เธออยู่ไหนล่ะ" เคียวยองถามเสียงเรียบ

"เพิ่งทำงานเสร็จ วันนี้ไม่ต้องรอนะ ฉันต้องไปดูเครื่องให้ลูกค้า" แตมินบอกเสียงเรียบ

"เดี๋ยวแค่นี้ก่อนนะ ลูกค้ามาแล้ว" แตมินวางโทรศัพท์ไป

"ตู๊ด...ตู๊ด..." ฉันยังไม่ได้พูดอะไรกับเค้าสักคำ เป็นแบบนี้มานานแค่ไหนแล้วนะ เค้าจะรู้ไหมว่าฉันต้องการเค้ามากแค่ไหน...

เคียวยองเดินออกจากสวนอย่างเศ้รา ทำไมรู้สึกเหงาแบบนี้ มันไม่เห็นจะต่างอะไรกับตอนที่ไม่มีเธอเลย...

กลับมาถึงบ้าน... โทรหาแตมิน ดีกว่า ...

"ไม่มี สัญญาณ ตอบรับจากหมายเลขที่ท่านเรียก...กรุณาฝากข้อความ..หลังได้ยินเสียง.." อืม ปิดเครื่องอีกแล้ว ช่างเถอะไปอาบน้ำดีกว่า...

5 ทุ่มแระ ฉันยังมานั่งมองโทรศัพท์ อยู่ทำไมนะ!!???  เคียวยองเอ้ยยย เค้าไม่โทรมาหรอกเข้าใจไหมเค้าทำงาน ทำงาน ฮือๆ ฮือๆ   ฉันเริ่มร้องไห้

ไม่ไหวแระ โทรไปอีกทีดีกว่า...  อ๊ะ ติดแล้ว
"ตู๊ด..... ตู๊ด....... ตู๊ด......."  รับทีสิ แตมินฉันอยากได้ยินเสียงเธอนะ

"อื้อ ว่าไง.." แตมินตอบเสียงอู้อี้
"นอนอยู่หรอ..." เคียวยองถามเสียงเศร้า
"อือ ง่วง..มีอะไรเปล่า " 
"ไม่มีไรอ่ะ งั้นนอนเหอะ ฝันดีนะ" เคียวยอง น้ำตานอง อยากจะบอกว่าเหงามากรู้ไหม ทำไมกลับบ้านแล้วไม่โทรมาหามั่งเลย..
"อือ...ติ๊ด.. " แตมินวางโทรศัพท์ไป..

กรี๊งๆๆๆๆๆๆๆๆๆๆ   เสียงนาฬิกาปลุก

เช้าวันใหม่... ไม่รู้ว่าหลับไปตั้งแต่ตอนไหนนะ... อืมไปอาบน้ำดีกว่า

ตี๊ดๆ ตี๊ดๆ  เสียงโทรศัพมือถือ เคียวยองรีบวิ่งมารับ..

"ค่า เคียวยองพูดค่า"...สาวน้อยตอบเสียงใส

"แตมินนะ วันนี้ว่างเปล่า ไปกินข้าวกัน" แตมินชวน

"อ่อ อืมได้ๆ เจอกันกี่โมงล่ะ" เคียวยองดีใจมากที่แตมินชวนไปกินข้าว

"11 โมงครึ่งนะ ที่เดิมนะ" แตมินตอบ

"ได้ๆๆ เดี๋ยวเจอกัน" สาวน้อยตอบอย่างอารมณ์ดี

เธอเลือกชุดอยู่นาน ทำแบบนี้ทุกครั้งที่รู้ว่าจะได้เจอแตมิน...

เอาล่ะชุดนี้แร่ะ กระโปรงสีขาว กับเสื้อสีส้มตัวเก่ง 

เธอจัดทรงผมให้เข้าที่ก่อนจะออกจากบ้านไปอย่างอารมณ์ดี ดูวันนี้ท้องฟ้าสดใสจังนะ..

วันนี้ทำไมรถติดอย่างนี้นะ...  นี่ 10.40 น. แล้วด้วย ไปสาย แตมินบ่นแย่เลย.. เคียวยองเริ่มบ่นกับตัวเอง ..

ระหว่างที่เธอกำลังเดินไปตามถนนที่เป็นสี่แยกซึ่งต้องเดินไปอีก 2 แยกก่อนจะถึงร้านประจำ... เพราะแถวนี้เป็นย่านธุรกิจ เพราะเป็นใจกลางเมือง หาที่จอดรถก็ยาก

ตี๊ดๆ   ตี๊ดๆๆ  แตอินโทรมาตามแน่ๆ เลย ใช่จริงด้วย

"ค่า กำลังจะไปถึงค่า" เคียวยองรีบแก้ตัว ก่อนที่แตมินจะพูด

"อืม ไม่ต้องมาแล้วนะ พอดีฉันไม่ว่างแล้วน่ะ แค่นี้นะ.." แตมินวางสายไป

ฉันได้แต่ยืนนิ่งอยู่กลางสี่แยก... น้ำตาใส ใส ก็เริ่มไหลออกมา..

แต่ที่แย่ไปกว่านั้น... สิ่งที่ฉันไม่คาดคิดว่าจะเห็นคือ แตมิน!!~ นั่งอยู่ในร้านหัวมุมข้างหน้าฉันกับผู้หญิง ผมหยิก คนหนึ่ง.... หัวใจฉันแทบแตกสลาย....เธอไม่ว่างก็เพราะมากับคนนี้น่ะหรอ....

ปริ๊นนนนน  เอี๊ยดดดดดดดดด โครมมมมมมมมมม!!!!~ ~  เสียง ดังสนั่นหวั่นไหว..

ทุกอย่างรอบกายฉันมันมืดไปหมด....

ทุกคนที่อยู่ในบริเวณนั้นหันมามองกันหมด มีหญิงสาวในเสื้อสีส้ม และกระโปรงสีขาวที่ตอนนี้เต็มไปด้วยสีแดง.... แตมินมองมาเห็น...แล้วจำได้ทันทีว่า เสื้อตัวนั้นกับกระเป๋าสะพายใบนั้น คือ เคียวยอง.... 

แตมินวิ่งออกมาจากร้านอย่างไม่รีรอ พร้อมกับฝ่าผู้คนที่ตกตะลึงกันอยู่ตรงนั้น...


"เคียวยอง..... เคียวยอง....ฟื้นสิ เคียวยอง.. "แตมินเรียกอย่างกับคนเสียสติ..

"ตะ.. แต ..มะ..มิน หรอ  "เธอพยายามบีบลมหายใจที่มีน้อยนิดนั้น พูดออกมา

"อย่าเป็นอะไรนะ.. ยัยบ๊อง เดี๋ยวฉันจะพาเธอไปหาหมอเดี๋ยวนี้ อย่าเป็นอะไรนะ.."แตมินอุ้มเคียวยองวิ่งวนไปมาอย่างคนเสียสติ ..
 
"เคียวยอง อดทนไว้นะ ฉันขอโทษ อดทนไว้นะ.."แตมินเรียกแท็กซี่ 

"ไปโรงพยาบาลครับ ที่ไหนก็ได้เร็วๆ ครับ แฟนผมโดนรถชน...พี่!!..ไปโรงพยาบาลครับ"  แตมินตะคอกสุดเสียง น้ำตาเริ่มเอ่อ...ไหลรินมาไม่หยุด

"ยะ..อย่า ร้องไห้นะ..แตมิน " เคียวยองพยายามพูดอีกครั้งหนึ่ง

"ใครว่าฉันร้องไห้ ฉะ ฉันไม่ได้ร้องไห้ ไม่ต้องพูดน่ะ อดทนหน่อยนะจะถึงแล้ว.." แตมินพูดเสียงสั่น ในมือที่โอบกอดเธอไว้เต็มไปด้วยเลือดที่ไหลไม่ยอมหยุด
 
"พี่.. เร็วๆ หน่อยสิครับ.." แตมินตะคอกอีกครั้งหนึ่ง  เลือดบ้านี่ก็ไม่ยอมหยุดไหล..แตมินได้แต่คิดว่าตัวเองทำอะไรลงไป... ถ้าแตมินไม่โทรไปบอกยกเลิกนัด ยัยบ๊องนี้ก็คงไม่โดนรถชน.. ถ้าแตมินคิดถึงเคียวยองให้มากกว่านี้ .. เรื่องนี้ก็จะไม่เกิดขึ้น แตมินเสียใจที่สุดจนแทบจะทนไม่ไหวน้ำตาก็ไหลไม่ยอมหยุด ...สาวที่หลับตาพริ้มอยู่ในอ้อมกอด..หายใจติดขัด.. และเริ่มอ่อนแรงลงทุกที ...ไม่นะ อย่าทิ้งฉันไปนะ..

"เคียวยอง เธอต้องเข้มแข็งนะ ฉันขอโทษ ฉันขอโทษ อย่าเป็นอะไรนะ" แตมินได้แต่พร่ำบอกไปตลอดทาง..

"ฉันรักเธอนะ ยัยบ๊อง!!~ ~ มาทิ้งฉันไปแบบนี้ไม่ได้นะ " แตมินกอดเคียวยองแน่น เหมือนวิงวอนต่อผู้ที่จะมาพรากเธอไป...

                      _________________________________________
..
..
.
ลมพัดสงบ... ในตอนบ่ายๆ ของวันหนึ่ง...

ที่ชิงช้าตัวเก่าในสวน....

"ผ่านมา 7 ปีแล้วสินะ.. เคียวยอง.." เสียงนุ่มลึกพูดขึ้น...

"ฉันไม่เคยลืมเธอได้เลย..  ตอนนี้เธออยู่ที่ไหนนะ.. ฉันรักเธอเคียวยอง ฉันรักเธอ..." เขาก้มหน้าลง.. พร้อมกับน้ำอุ่นๆที่เริ่มไหลออกมาจากแววตา..ที่ไร้ซึ่งจิตใจ...

"ไม่ว่าจะอีกนานแค่ไหน.. เธอก็จะเป็นผู้หญิงคนเดียวที่ฉันจะรัก.. เคียวยอง"...แตมิน..พูดก่อนที่จะลุกแล้วเดินจากไป...

พร้อมกับวางช่อดอกไม้ทิวลิปสีชมพูอ่อนๆ เหมือนที่แตมินเคยให้เคียวยองในวันวาเลนไทน์ครั้งแรกที่คบกัน  ไว้บนชิงช้าตัวนั้น...

สายลมหนาวพัดผ่านมา.... ไม่รู้ต่อกี่ปีและกี่ปี ...ทุกๆ วันวาเลนไทน์ ก็จะมีช่อดอกไม้อยู่ที่ชิงช้าตัวนั้นตลอดมา.... แด่เธอที่รัก... 


                       เวลาผ่านเวลา   ในแววตาคู่นั้น

                    ที่ฉันเจอมันในฝัน วันที่เราเคยมีกันและกัน

                 จะนานสักเพียงไหน ไม่มีทางที่ฉันจะลืมคืนวัน

            ที่เคยมีเธออยู่ข้างๆฉัน  ที่เคยรักกัน..ฉันสัญญาจะไม่ลืม..เธอ..

..........................................................................


                                      >>ภาพเวลาเดิม เดิม<<

                            ยังอยากจะเป็น อยากอยู่ตรงนี้ต่อไป
                       อยู่อย่างทุกข์ทน อยู่กับความหลังที่มันปวดร้าวใจ
                อยู่อย่างนี้ต่อไป ไม่มีความหวังที่จะได้เธอ กลับมาเหมือนเดิม
                           แต่ก็รู้ตัว ว่าใจเธอนั้นคงไม่มี ตัวฉันอีกต่อไป

                    ก็รู้ว่ามันไม่มีทางออก ก็ได้แต่ขอช่วยเพียงแค่ดึงเธอไว้

                 ติดอยู่กับภาพเวลาเดิมๆ ที่ทำให้ฉันนั้นต้องทุกข์ใจ
                          ภาพที่เคยมีเธอยังอยู่และยังไม่หายไป
          ฉันรู้ว่ามันเจ็บปวด ฉันรู้ว่ามันต้องหยุดและต้องเสียใจอีกต่อไป

                     ภาพเวลาเดิมๆที่ทำให้ฉันนั้นต้องทุกข์ใจ
                                   ภาพที่เคยมีเธออยุ่มันยังอยู่ในหัวใจ
                   ถึงแม้เปนเพียงอดีตก็รู้ว่าคงไม่อาจดึงเธอไว้ 

 ..............................................................................................


รักแท้หรือแค่เหงา??  อย่าปล่อยให้ความรู้สึกนี้มาครอบงำ จนมันสายเกินไปที่จะบอกว่า... รัก ...

เม้นให้บ้างนะค่ะขอบคุณค่ะ

ผลงานอื่นๆ ของ puchcy

นิยายที่ผู้อ่านนิยมอ่านต่อ

loading
กำลังโหลด...

ยังไม่มีรีวิวของเรื่องนี้

คำนิยม Top

ยังไม่มีคำนิยมของเรื่องนี้

คำนิยมล่าสุด

ยังไม่มีคำนิยมของเรื่องนี้

25 ความคิดเห็น

  1. #25 CoNaN
    วันที่ 13 พฤษภาคม 2553 / 22:57
    สนุกดีอะ ชอบมากกกกกกกกกก

    แต่งต่ออีกนะ
    #25
    0
  2. #24 meanang
    วันที่ 28 กรกฎาคม 2550 / 23:12
    เม้นหั้ยจ้า
    มานั่งอ่านตอนอารมแบบนี้
    ร้องไห้มาซะแระเรา
    #24
    0
  3. #23 puchcy
    วันที่ 30 มีนาคม 2550 / 02:25
     -puch cy-
    #23
    0
  4. #22 kivi_girl
    วันที่ 30 มกราคม 2550 / 21:55
    ว้า  เศร้าจัง  อ่านแล้วจาร้องไห้  แต่ร้องม่ายด้ายเพื่อนอยู่เยอะ  แหะๆ  แต่งได้ดีนะคะ  แต่งต้องถ่ายทอดอารมณ์ห้ายมากกว่านี้  อิอิ  ขอโทษนะคะที่ถือโอกาสมาพูด  เราก้อเปงคนแต่งนิยายเหมือนกัน  สู้ๆนะคะ  เราจาเปงกามลางจายห้ายเสมอนะคะ
    #22
    0
  5. วันที่ 28 มกราคม 2550 / 15:45
    ฝากของเราบ้างนะเข้าไปอ่านหน่อยทั้งไดอารี่เเละนิยายเเต่ยังไม่เสร็จหรอกไม่มีเวลาพิม
    #21
    0
  6. วันที่ 19 มกราคม 2550 / 23:47
    ตอนเเรกไม่คิดว่าจะมีคนตายนะเนี่ย
    เรื่องกระชับดีนะ..เเต่น่าจะยาวกว่านี้นิดนึง จะได้ดึงอารมณ์คนอ่านไปอีก
    #20
    0
  7. วันที่ 8 มกราคม 2550 / 19:08

    เป็นกำลังใจให้นะ สู้ๆสู้ตาย แต่งต่อไปล่ะ จะติดตามอ่านนะ

    ฝากกลอนเราด้วย แหะๆ ว่างๆไปอ่านได้ เผื่อแต่งนิยายตอนต่อไปออก อิอิ

    :+: My Poam :+: กลอนรักสื่อภาษาหัวใจ เรื่องยาว
    กลอน
    อัพเดท: 31 ธ.ค. 49 , เข้าชม :109/523 , โพสท์ :42 , Rating :5
    คำอธิบาย : เรื่องราวความรักของคน2คน ที่ถ่ายทอดผ่านบทกลอนอันหวานละมุ่น แม้จะพบเจออุปสรรคมากมายแค่ไหน แต่อานุภาพของความรัก ย่อมชนะทุกสิ่ง (อัพเดททุกอาทิตย์จ้า)
    #19
    0
  8. วันที่ 7 มกราคม 2550 / 14:08
    ซิ้งมากมายเลย  ก็อย่างที่เค้าว่าแหละน้า  จงบอกรักเค้าก่อนที่จะไม่มีโอกาส

    หนุ่มหล่อนักดนตรีกับดีเจสาวเสียงใส เรื่องยาว
    รักหวานแหวว
    อัพเดท: 7 ม.ค. 50 , เข้าชม :233/1110 , โพสท์ :125 , Rating :4.45
    คำอธิบาย : เรื่องรักหวานมัน(วุ่นๆ)ของหนุ่มสาวที่มีดนตรีในหัวใจ จะเกิดอะไรขึ้นเมื่อดีเจสาวเสียงใสพบกับหนุ่มที่เก่งกาจด้านดนตรีอย่างแรงและหนุ่มจากแดนปลาดิบที่ฝีมือการเล่นดนตรีเป็นเลิศ
     มาเม้นให้ตามสัญญาจ๊ะ
    #18
    0
  9. วันที่ 6 มกราคม 2550 / 15:40
    สนุกดีค่ะ ลงต่อเร็วๆน้า
    http://my.dek-d.com/Writer/story/view.php?id=240821


    แวะไปเม้นให้เราบ้างน้า
    #17
    0
  10. วันที่ 6 มกราคม 2550 / 10:48

    ที่มะอุ่นก้อเพราะมานมะเหมือนเดิมอีกต่อไปแล้ว  มะเปนไรนะ  เธอต้องผ่านมานไปได้ด้วยดี ญิ๋ง เชื่ออยางง้านนะ  สู้ๆ

    #16
    0
  11. #15 ~Okami~
    วันที่ 6 มกราคม 2550 / 00:19
    ไว้เขียน เรื่องศึกทะยายฟ้าโรงเรียนสะท้านภพ จบ จะมาเขียนนิยาย รักประชันกับ Puchcy บ้างสงสัยงานนี้เราแพ้ แน่ๆๆเลย 555
    #15
    0
  12. #14 หุหุ
    วันที่ 30 ธันวาคม 2549 / 11:38
    ซึ้งมากครับบ
    #14
    0
  13. #13 puchcy
    วันที่ 29 ธันวาคม 2549 / 09:28
    มีเรื่องสั้นแบบนี้อยู่ใน มากรัก หลากอารมณ์ นะคะ เข้าไปติดตามได้ค่ะ

    มากรัก หลากอารมณ์ ... เรื่องยาว
    ซึ้งกินใจ
    อัพเดท: 26 ธ.ค. 49 , เข้าชม :80/80 , โพสท์ :4 , Rating :5
    คำอธิบาย : มีเรื่องมากมาย ผ่านบทเพลงที่คุ้นหู หากเธอคือคนนั้นที่ฉันจะเจ็บเพื่อเธอคนเดียว
    #13
    0
  14. #12 หน่องจิ๊
    วันที่ 29 ธันวาคม 2549 / 08:11
    โหยยย..ชอบอ้ะ เพิ่งเคยเข้ามาอ่านค่ะ อ่านครั้งแรกก็เจอเรื่องนี้เลย

    ชอบมากๆ อิอิ แต่งต่อเยอะๆนะคะ เอาแบบเรื่องสั้นน๊า

    พอดีว่า อ่านหนังสือช้าอ่ะค่ะ ถ้าเรื่องยาวกลัวจาเบื่อ อิอิ

    น่ารักมากกกก สู้ๆนะค๊า
    #12
    0
  15. #11 KN 1114
    วันที่ 25 ธันวาคม 2549 / 12:55
    แล้วอย่าลืมมาอัพต่อนะ
    อยากอ่านน

    http://my.dek-d.com/snoppynice/story/view.php?id=211405
    ฝากนิยายหน่อยนะ
    #11
    0
  16. #10 ys_cool_3
    วันที่ 23 ธันวาคม 2549 / 14:30
    ซึ้งจัง
    #10
    0
  17. #9 May (ME_KMITNB)
    วันที่ 23 ธันวาคม 2549 / 11:52
    Your story is so sad...It seemed my last experience Wow..!!..So sad

    Good writer!!
    #9
    0
  18. #8 puchcy
    วันที่ 23 ธันวาคม 2549 / 02:13
    ฟังเพลงแล้วมันอิน จนได้นิยายสั้นๆๆ มาให้เพื่อนได้อ่านกันน่ะค่ะ
    #8
    0
  19. #7 ~Okami~
    วันที่ 23 ธันวาคม 2549 / 00:26
    เรื่องใหม่หรอ มาทักทายจ้า
    #7
    0
  20. #6 นกดู๋
    วันที่ 22 ธันวาคม 2549 / 23:21
    ซึ้ง....กินใจ คล้ายชีวิตจริงเราเลย(เหรอ!?)
    #6
    0
  21. #5 Moopra
    วันที่ 22 ธันวาคม 2549 / 18:46
    ทำไมเป็นเรื่องสั้นล่ะ ถ้ากดเรื่องสั้นมันจะอัพต่อไม่ได้นะ= ="
    #5
    0
  22. #4 puchcy
    วันที่ 22 ธันวาคม 2549 / 18:41
    ช่วยเม้นด้วยนะค่ะ อิอิ  ขอบคุณค่า
    #4
    0
  23. #3 ซัน
    วันที่ 22 ธันวาคม 2549 / 17:29
    เศร้าจังเรยอ่ะ

    แต่

    รีบมาอัพต่อนะคะ
    #3
    0
  24. วันที่ 22 ธันวาคม 2549 / 16:37
    สนุกดีนะ แต่งต่อสิ
    #2
    0
  25. #1 puchcy
    วันที่ 22 ธันวาคม 2549 / 16:06
    ง่วงอ่าค่ะ..เดี๋ยวมาอัพต่อนะค่ะ ฝากด้วยนะค่ะ
    #1
    0