คัดลอกลิงก์เเล้ว

ชีวิตแสนวุ่นวายของนายนิมบัส

โดย Book_pran12

ความทรงจำ...สิ่งสำคัญที่มีทั้งเรื่องดีและร้ายแต่มันก็ช่วยให้คุณเดินหน้าต่อไปได้ แต่ว่า......ถ้าหากวันหนึ่งคุณสุญเสียมันเหมือนที่แมทเสียไปละ?

ยอดวิวรวม

33

ยอดวิวเดือนนี้

1

ยอดวิวรวม


33

ความคิดเห็น


0

คนติดตาม


1
จำนวนโหวต : ยังไม่มีคนโหวต
จำนวนตอน : 2 ตอน
อัปเดตล่าสุด :  24 พ.ค. 62 / 21:13 น.
นิยาย Եʹ¢ͧ¹ ชีวิตแสนวุ่นวายของนายนิมบัส | Dek-D

ข้อมูลเบื้องต้นของเรื่องนี้
-แนะนำตัวละคร-


-แมทธิว นิมบัส
อายุ 20 ปี  เกิด วันศุกร์ ที่ 2 ก.พ. ราศี มังกร 
ธาตุ น้ำ
ส่วนสูง 155 ซ.ม.  หนัก XX ก.ก.

ชอบ:สีฟ้า,หนังสือ,งู,ปั่นจักรยาน,นอน

เกลียด:เสียงรบกวน,การโดนดูถูก,ผัก


-นิมโบ ลูเมซิมป์
อายุ 18 ปี เกิด วันพฤหัสบดีที่ 12 ก.ย. ราศี สิงห์
ธาตุ ไฟ 
ส่วนสูง 160 ซ.ม.  หนัก XX ก.ก.

ชอบ:อัตราย,โกโก้ปั่น,กระต่าย,ยุ่งเรื่องชาวบ้าน

เกลียด:ตำราเรียน,การถูกบังคับ,พริก




[ ไว้จะค่อยๆมาเพิ่มน้าา ]
_________________________________________________________________________________________

สวัสดีจ้า 

     นิยายเรื่องนี้เป็นการแต่งแบบเรื่อยเปื่อยจากการรวมกลุ่มของ 'Lani' 'Witchcraft' 'Neko' ไม่มีพล็อตเรื่องที่ชัดเจน ตามแบบฉบับของพวกเรา เนื้อหาบางอย่าอาจจะดูสับสนพวกเราก็จะพยายามอธิบายให้เข้าใจนะคะ และเนื่องจากนิยายเรื่ิองนี้มีการแบ่งออกเป้นหลายฝ่ายและพวกเรายังมีงานอีกมากมายที่ต้อง

จัดการ(และคนพิมขี้เกียจด้วย ฮา) จึงอาจจะทำให้เกิดความล่าช้าในการอัพนิยายพวกเราต้องขออภัยมานะที่นี้ด้วยนะคะ TT

     
_________________________________________________________________________________________

 ความทรงจำ....   

คุณเคยตื่นขึ้นมาแล้วรู้สึกว่าลืมอะไรบางอย่างไปแต่นึกเท่าไรก็นึกไม่ออกรึเปล่า? 
เหมือนว่ามีใครบางคนดึงความทรงจำนั้นไป บางครั้งมันอาจเป็นเรื่ิองร้ายๆที่เราอยากลืมหรือเป็นความทรงจำดีๆที่เราละเลยมัน แล้วคุณ...ทำยังไง?


     "โห...ความทรงจำนี้มันของใครนะ"หญิงสาวคนหนึ่งเอ่ยขึ้นพลางจ้องมองลูกบอลกลมๆที่ลอยเด่นอยู่กลางห้อง
        "ทำไม?เธออยากได้หรอ"ชายอีกคนถาม
        "เปล่า แค่สงสัยว่าเจ้าของควาทมทรงจำนี่โตขึ้มมาได้ยังไงนะ ทั้งๆที่มีแต่ควมทรงจำที่แย่ๆแบบนี้"
         " งั้นทำให้หายไปดีปะละ คนๆนั้นจะได้ไม่ต้องรู้สึกเจ็บปวดกับความทรงจำแบบนี้อีก" หญิงสาวเอ่ยข้อเสนอ  
      "เอาสิ"
       ทันได้นั้นลูกบอลที่ลอยเด่นอยู่กลางห้องก็เปล่งแสงและหายวับไปทิ้งไว้แต่เพียงเสียงจากความทรงจำที่ก้องกังวาลไปทั้งห้อง

.....นายมันปีศาจ!
.....พวกตัวประหลาดไปไกลๆเลย!
.....ทำไมชั้นถึงได้แกมาเป็นลูกเนี่ย!
.....จะไปตายที่ไหนก็ไปเลย!

           ท่ามกลางเสียงของความทรงจำที่เลวร้ายเหล่านั้นก็มีเสียงหนึ่งดังขึ้นมันอบอุ่นกว่าคำพูดไหนๆ เป็นเสียงหัวเราะที่สนุกสนานราวกับเป็นการส่งท้ายก่อนที่ความทรงจำนี้จะลาโลก

ปตลอดกาล....





______________________________________________________________________









สารบัญ อัปเดต 24 พ.ค. 62 / 21:13

ตอน
ชื่อตอน

ผลงานเรื่องอื่นๆ ของ Book_pran12 จากทั้งหมด 1 บทความ

บทวิจารณ์

ยังไม่มีบทวิจารณ์ของเรื่องนี้

คำนิยม Top

ยังไม่มีคำนิยมของเรื่องนี้

คำนิยมล่าสุด

ยังไม่มีคำนิยมของเรื่องนี้

0 ความคิดเห็น