[07 Ghost] Stay by your side

ตอนที่ 2 : P. II (Berzentyle)

  • เนื้อหานิยายตอนนี้เปิดให้อ่าน
  • View : 860
    จำนวนคนให้กำลังใจ : 3 ครั้ง
    26 เม.ย. 52

Title - [07-Ghost fanfiction] Stay by your side

Author - Berzentyle & Rayrin

Rating - PG ใสกิ๊ง

Pairing - Mikage x Teito

Summary - เพราะมีนายในวันนั้น ถึงมีฉันในวันนี้ มือที่แปดเปื้อนไปด้วยเลือดนี่ ถูกชะล้างให้สะอาดด้วยฝีมือนาย...เพราะนายคือแสงสว่างเพียงหนึ่งเดียวที่ฉันมี

*หมายเหตุ* - ผู้เขียนขอเปลี่ยนจากการนอนรวมในเรื่อง เป็นห้องพักเดี่ยวที่อยู่กันเป็นรูมเมทนะคะ เพื่อสะดวกต่อฉากเรทการดำเนินเรื่องในบางส่วน


 

Part  II

 

 

ครอบครัว..  ผมอยู่ที่นี่เพื่อสิ่งนั้น

 

ที่นี่คือโรงเรียนนายร้อยแห่งจักรวรรดิบัลส์เบิร์กในเขต 1 โรงเรียนที่ลูกผู้ชายทุกๆคนใฝ่ฝัน แน่นอน.. รวมถึงผมด้วย

เฮ้! มิคาเงะไปกินข้าวกัน 

ผมหันไปตามเสียงเรียกของเพื่อนคนหนึ่งในชั้นเรียน ในห้องนักเรียนเริ่มบางตาลงมากคงเพราะถึงเวลาพักเที่ยงแล้ว ผมค่อยๆหยิบหนังสือที่ใช้ในบทเรียนวันนี้ขึ้นมาไว้ในอ้อมแขนก่อนจะเดินตามเพื่อนไประหว่างทางก็อดไม่ได้ที่จะมองผ่านกระจกใสด้านข้างออกไปภายนอก ท้องฟ้าสีฟ้า ปุยเมฆสีขาว และแสงแดดที่สาดส่องเข้ามา.. ไม่มีอะไรเปลี่ยนแปลง 

ที่บ้านจะมองภาพเดียวกันกับผมอยู่หรือเปล่านะ?

ครอบครัวของผมเป็นครอบครัวเล็กๆที่อาศัยอยู่ในเขต 1 มีพ่อ แม่ ผม และน้องสาวที่น่ารักหนึ่งคน   พ่อของผมเป็นพ่อบ้านของตระกูลโอ๊ค ตระกูลสูงศักดิ์ที่ได้รับการยกย่องจากจักรวรรดิบัลส์เบิร์กและประชาชนโดยทั่วไป เพราะคนในตระกูลนี้ดำรงตำแหน่งสำคัญๆในกองทัพของจักรวรรดิมาหลายรุ่น แน่นอนว่ารวมถึงพลเอกวาคาบะ โอ๊คคนปัจจุบันด้วย

 ผมมาสมัครเรียนที่นี่เพราะอยากจะทำให้ครอบครัวของผมภาคภูมิใจ ใช่.. ผมกรอกลงไปในเอกสารการสมัครอย่างนั้น มันอาจจะฟังดูสวยหรูจนเกินไป แต่มันก็มาจากความตั้งใจของผมจริงๆ  ครอบครัวของผมไม่ได้คัดค้านแถมยังช่วยกันสนับสนุนให้ผมได้ทำตามฝัน และในที่สุดผมก็ได้เข้าเรียนที่นี่ จริงๆแล้วมันควรจะไม่มีอะไรกับการใช้ชีวิตอยู่ที่นี่ของนักเรียนนายร้อยธรรมดาๆอย่างผม ถ้าไม่ใช่..

    ไง!  เจ้าข้ารับใช้

    หมอนี่อีกแล้ว

    อ้าว ทักแล้วไม่ตอบ คิดจะแข็งข้อหรือไง?”

    ผมเพียงแค่ก้มหน้าเล็กน้อยเพราะไม่เห็นหน้าเจ้าหมอนี่ ก่อนจะเดินผ่านไปอย่างเงียบๆ หมอนี่ หรือชูริ โอ๊คลูกชายของพลเอกวาคาบะ โอ๊ค ที่เรียนอยู่ชั้นเดียวกับผม หมอนี่ทั้งหน้าตา ท่าทาง และลักษณะดูดีมีตระกูล มองดูเผินๆอาจจะทำให้ผู้ที่พบเห็นรู้สึกอยากผูกมิตรไมตรีด้วย 

    เฮ้ แกนี่มันหูหนวกหรือไงถึงไม่ได้ยินที่ฉันเรียกน่ะ

    แต่ไม่ใช่กับผม..

    หึ ก็ลูกทาสรับใช้นี่นะ

    ปึด!

    ผมรีบเดินออกมาให้เร็วที่สุดเท่าที่จะทำได้ก่อนที่จะฟิวส์ขาดเข้าจริงๆ พอมาที่นี่ผมถึงได้รู้ว่าลักษณะภายนอกของคนๆนั้นไม่อาจบ่งบอกถึงลักษณะภายในจิตใจได้ พอเดินทันเพื่อนที่เดินมาก่อนก็ได้ยินเสียงพูดคุยกันอย่างแผ่วเบาดังมาจากเบื้องหน้า

  "เฮ้ยดูดิเด็กของผอ.ว่ะ คุณชายเทย์โตะเชียวนะเว้ย ได้ข่าวว่าเคยเป็นทาส"

  ผมมองไปมองตามสายตาของเจ้าของเสียงซุบซิบนินทานั่น ในสายตาปรากฏร่างที่เรียกได้ว่าออกจะ ตัวเล็ก เกินมาตรฐานไปหน่อย ผมสีน้ำตาลที่ดูยุ่งเหยิงเล็กน้อยรับกับดวงตาสีเขียวมรกตที่กำลังมองตรงไปยังเบื้องหน้าอย่างเด็ดเดี่ยว และสิ่งที่สะดุดตาเขามากที่สุดก็เห็นจะไม่พ้นใบหน้าบูดบึ้งนั่น หมอนี่ไม่น่าจะใช่เด็กนักเรียนโรงเรียนนายร้อยเท่าที่ดูจากรูปร่างภายนอกนั่น แต่เครื่องแบบที่สวมใส่บ่งบอกได้เป็นอย่างดีว่าเจ้าตัวก็เรียนอยู่ชั้นปีเดียวกับเขา

อีกสิ่งที่เขาได้รับรู้จากบทสนทนาคือ  เจ้าหนูนี่... ชื่อเทย์โตะ  หน้าตาที่บอกบุญไม่รับนั่นคงจะมีสาเหตุมาจากเสียงซุบซิบนินทาที่ดังไปทั่วโถงทางเดินในตอนนี้

    พวกนายไปว่าเขาทำไมเล่า 

    อยู่ดีๆเสียงๆหนึ่งก็ดังขึ้นขัดจังหวะพวกปากหอยปากปูที่กำลังนินทาคนอื่นอย่างสนุกสนาน ไม่ใช่เสียงใคร… ผมนี่แหละ

    เขาเห็นเจ้าหนูนั่นหันกลับมามองชั่วครู่ด้วยแววตาที่ฉายแววบ่งบอกถึงความงุนงง ผมยิ้มตอบกลับไป แต่ร่างเล็กนั่นก็หันหลังเดินต่ออย่างไม่สนใจใคร  นี่เจ้าหนูนั่น... โกรธผมด้วยหรือไง?

    นายจะไปดีกับมันทำไมเล่า เพื่อนผมที่ยืนอยู่ข้างๆเอ่ยขึ้น

    คนแบบนั้นน่าหมั่นไส้จะตายชัก เรื่องนินทาคนนี่เข้ากันเป็นปี่เป็นขลุ่ยเชียวนะ..

    เอาน่าไม่เห็นเป็นอะไรเลย มันเรื่องของฉันว่ะ

    ตามใจนายมิคาเงะ 

ว่าพลางเดินต่อ แต่ยังมิวายค้อนส่งมาทางหางตา ผมแค่ไม่อยากเห็นเจ้าหนูนั่นมีสีหน้าบูดบึ้งก็เท่านั้นเอง แต่ก็ตอบตัวเองไม่ได้เหมือนกันว่าทำไม บางที... อาจเป็นความรู้สึกของพี่ชายที่มีน้องสาวตัวเล็กๆรออยู่ที่บ้านล่ะมั้ง

คาบเรียนในตอนบ่ายเริ่มขึ้นด้วยความน่าเบื่อหน่ายเพราะเป็นวิชาทฤษฎีที่มีแต่การบรรยายเท่านั้น วิชานี้ไม่ใช่วิชาบังคับ แต่ในความคิดของผม นักเรียนที่ดีก็ควรจะเข้าเรียนให้ครบทุกคาบ จริงไหม?

วันนี้เป็นวันเปิดการเรียนการสอนวันแรก นักเรียนบางคนดูกระตือรือร้น แต่บางคนก็นั่งอ้าปากหาวหวอดอย่างไม่เกรงใจอาจารย์ ดีที่ท่านเป็นคนไม่สนใจอย่างอื่นนอกเสียจากการพูดบรรยายที่ยิ่งกว่าบทสวดที่เคยฟังจากโบสถ์เสียอีก ยกเว้นจะมีนักเรียนส่งเสียงดังรบกวนสมาธิคนอื่น

ผมอ้าปากหาวเลียนแบบเพื่อนข้างๆ ก่อนที่จะฟุบหัวลงกับโต๊ะ ถึงแม้การหลับในห้องระหว่างที่อาจารย์กำลังสอนจะดูไม่ดีไปสักหน่อย แต่คนเราก็ต้องมีวิชาที่ไม่ชอบกันบ้าง หวังว่าตื่นมาอีกทีคาบเรียนคงจะเลิกแล้วนะ...

 

 

กริ๊งงงงงงง!

เสียงกริ่งส่งสัญญาณเลิกเรียนคาบสุดท้ายของวันพร้อมๆกับที่นักเรียนในห้องหลายคนพร้อมใจกันเงยหน้าขึ้นมาจากโต๊ะและยืดเส้นยืดสายหลังจากการนอนหลับอย่างเต็มอิ่ม ผมค่อยๆปิดหนังสือที่ใช้เป็นที่รองหนุนมาตลอดคาบ ความหนาของมันอาจจะปาหัวใครสักคนให้แตกได้ง่ายๆ แต่คิดอีกทีมันก็มีประโยชน์เหมือนกัน

เมิคาเงะ งั้นพวกฉันขอกลับห้องก่อนล่ะ อยากรู้จริงๆว่ารูมเมทฉันจะเป็นใคร

ผมโบกมือลาเพื่อนอยู่หน้าห้องเรียนที่เดินห่างออกไปก่อนจะเริ่มออกเดินบ้าง จริงสินะ... วันนี้จะได้รู้แล้วว่าใครจะได้มาอาศัยอยู่ร่วมห้องกับเขา ที่นี่จัดห้องพักให้นักเรียนอยู่กันห้องละ 2 คน ผมแทบจะภาวนาต่อพระเจ้าเลยว่า ขอให้ไม่ใช่พวกแบบเดียวกับเจ้าชูริทีเถอะ ไม่อย่างนั้นคงได้ปวดหัวตายกว่าจะเรียนจบ

ผมเดินไปจนถึงทางแยก ด้วยความที่ตื่นเต้นโดยไม่รู้ตัวทำให้เผลอก้าวขาอย่างรวดเร็วจนแทบจะสะดุดล้ม

ฟึ่บ!

อะไรบางอย่างที่เดินสวนไปทำให้ผมเหลียวมอง ก่อนจะหันหลังไปและพบกับ..

 

เจ้าหนูนั่น...

คนที่เดินสวนทางกับผมไปหยุดชะงักครู่หนึ่ง ผมจึงโบกมือและยิ้มให้ แต่เจ้าตัวกลับหันหน้ากลับไปเดินต่อโดยไม่ทักไม่ทายกันสักนิด เจ้าหนูนี่มันเป็นคนมนุษยสัมพันธ์ติดลบแหง... ผมคิดเช่นนั้น ถึงจะไม่ได้เป็นคนที่มีนิสัยแบบเจ้าชูริ ดูเผินๆออกจะเงียบขรึมด้วยซ้ำไป แต่ถ้าได้มาเป็นรูมเมทก็คงไม่ไหวเหมือนกันล่ะนะ

 

พูดถึงเรื่องนี้... รูมเมทของผมจะเป็นแบบไหนกันนะ?



-------------------------------------TBC. ตอนนี้ Berzentyle เขียนค่ะ

ให้กำลังใจนักเขียน
นักเขียนได้รับกำลังใจแล้ว!
นักเขียนได้รับกำลังใจแล้ว 3 ครั้ง

44 ความคิดเห็น

  1. #43 ๏~A๊phr๏dit๏…••• (@aphordie) (จากตอนที่ 2)
    วันที่ 20 มีนาคม 2556 / 15:59
    โอ๊ยยยยย รักมิคาเงะที่สุดตราบชั่วฟ้าดินสลายยยยยยยยยยยยยยยย ♥♥♥
    #43
    0
  2. #40 ferincalobaramos (@ferincalobaramos) (จากตอนที่ 2)
    วันที่ 15 ธันวาคม 2555 / 20:17
    อ่านเข้าใจง่ายดีอ่ะ รูมเมทต้องหนูเทย์โตะสิน่ารักขนาดนั้น
    #40
    0
  3. #36 littleURI (@live2shoot) (จากตอนที่ 2)
    วันที่ 8 ธันวาคม 2555 / 18:40
    >>มิคาเงะ<< สู้ๆ ^O^ หนุกค่ะ
    #36
    0
  4. #27 นางฟ้าสีดำ♥♥ (@finig23) (จากตอนที่ 2)
    วันที่ 18 กันยายน 2554 / 23:20

    กระทืบไลค์ คห.19 แรงๆค่ะ

    #27
    0
  5. #19 num1801 (@num1801) (จากตอนที่ 2)
    วันที่ 15 เมษายน 2554 / 01:49
    รูมเมทนายไม่พ้นเทย์จังหรอก
    หึๆ
    รวบให้เรียบเลยมิคาเงะ(หวังอะไร )
    ฮาๆ
    สู้ๆนะฮะ
    #19
    0
  6. #5 c(o_o){EinsteinMCs] (@EinsteinMCs) (จากตอนที่ 2)
    วันที่ 13 พฤษภาคม 2552 / 21:58
    .......
    #5
    0
  7. #4 เลโอลีโอ (จากตอนที่ 2)
    วันที่ 25 เมษายน 2552 / 23:07
    น่าร้ากกกกกกกกก







    ภาษาดูดี อ่านง่าย เข้าใจง่าย อิงบรรยากาศเรื่องจริงมากๆ ค่ะ



    เอามาลงต่ออีกนะคะ





    จริงๆ เราเชียร์ฟราวxเทย์โตะ



    แต่คู่นี้ก็ชอบค่ะ

    #4
    0