[07 Ghost] Stay by your side

ตอนที่ 3 : P.III (Rayirin)

  • เนื้อหานิยายตอนนี้เปิดให้อ่าน
  • View : 776
    จำนวนคนให้กำลังใจ : 3 ครั้ง
    26 เม.ย. 52

href="file:///C:%5CDOCUME%7E1%5Cadmin%5CLOCALS%7E1%5CTemp%5Cmsohtml1%5C01%5Cclip_filelist.xml" />
href="file:///C:%5CDOCUME%7E1%5Cadmin%5CLOCALS%7E1%5CTemp%5Cmsohtml1%5C01%5Cclip_filelist.xml" />

Title -Stay by your side

Author – rayrin & Berzentyle

Rating – PG (ไม่ได้โกหกนะ เรย์เขียนPG จริงๆ)

Pairing – Mikage & Teito

 

Summary – เพราะมีนายในวันนั้น ถึงมีฉันในวันนี้ มือที่แปดเปื้อนไปด้วยเลือดนี่ ถูกชะล้างให้สะอาดด้วยฝีมือนาย...เพราะนายคือแสงสว่างเพียงหนึ่งเดียวที่ฉันมี

 

หมายเหตุ: ที่นอนเปลี่ยนจากนอนรวมเป็นนอนเดี่ยวเพื่อความสะดวก(?)








SBYS…

 

 

P.III

 

 

 

แปลก ห้องอยู่ไหนนะ ไม่น่าจะไกลขนาดนี้นี่ คิ้วสีเข้มขมวดมุ่นเมื่อ เดินมาทั้งไกลไม่เห็นแม้แต่ที่ๆน่าจะเป็นห้องนอนสักที่ แปลก

 

 

 

อ้าวเทย์โตะคุงมาทำอะไรที่นี่หรือจ๊ะ เสียงหวานดังขึ้นทำให้รีบหันกลับไปมองด้านหลังพบอาจารย์สาวคนสวยยืนยิ้มให้อยู่ คิดไปเองหรือเปล่านะว่าสายตาส่อแววไม่พอใจอยู่นิดๆ

 

 

 

หาห้องพัก ตอบเรียบๆตามนิสัยธรรมดา อยู่แถวนี้หรือเปล่า เห็นอาจารย์ยิ้มแล้วขำน้อยๆก็เลิกคิ้วแปลกใจ

 

 

 

ไม่ใช่จ๊ะ เธอมาผิดทาง เธอต้องเดินกลับไปทางเก่านะแล้วเลี้ยวขวาจ๊ะ รีบๆไปเถอะก่อนที่ฉันจะไม่พอใจกว่านี้ พูดทั้งๆที่ยิ้ม แต่ความรู้สึกส่วนตัวมันบอกว่าน่ากลัวมาก

 

 

ผิดทาง...! นัยน์ตาสีเขียวเบิกกว้าง แล้วรีบโค้งตัวเป็นเชิงขอบคุณก่อนจะติดเกียร์ชีต้าร์วิ่งกลับไปทางเก่าด้วยความเร็วสูงสุดชนิดไม่ติดฝุ่น

 

 

เบื้องหน้าเห็นสี่แยกที่ตัวเองตรงมาแล้วนึกขายหน้า เขาคงเหม่อเกินไปจริงๆถึงได้ตรงมาไม่ได้เลี้ยว ขาเล็กหยุดลงแล้วหายใจหอบก่อนจะเปลี่ยนเป็นเดินช้าๆหลังจากมาทางที่ถูก สายตาสอดส่องหาห้องของตัวเองเรื่อยๆแล้วไปสะดุดสายตากับคนๆหนึ่งซึ่งเขาลืมชื่อไปแล้ว

 

 

 

ดวงตาสีน้ำตาลเหลือบทองส่งยิ้มให้นิดๆ แต่เขาที่กำลังหงุดหงิดมีหรือจะสน มองผ่านๆแล้วเดินดุ่มๆไปยังบานประตูที่แน่ใจว่าเป็นห้องของตัวเองแน่นอน

 

 

 

หมับ!

 

 

 

คิ้วเข้มกระตุกไม่รู้ว่าเขาโชคร้ายหรืออะไรถึงได้จับลูกบิดประตูพร้อมหมอนั่น เทย์โตะปรายสายตาไปมองมือที่ทับมือของตนอยู่อย่างขุ่นเคืองเป็นเชิงด่า ห้องฉันแกปล่อย แต่อีกฝ่ายยังไม่ทำตามถามกลับมาแค่ประโยคเดียวเท่านั้น

 

 

 

นายทำอะไรน่ะเจ้าหนู หลงทางอยู่หรือไง ฉึก! เหมือนมีลูกดอกมาปักกลางใจอย่างไรอย่างนั้น เขาได้แต่จ้องหน้าคนตรงหน้า เงียบกันไปสักพักแล้วคนผมทองๆออกเขียวก็ปล่อยมือ เมื่อมือเป็นอิสระเจ้าของผมสีน้ำตาลเข้มก็เปิดประตูเข้าไปเต็มแรงจนกระแทกกับอะไรบางอย่างดังปังแล้วรีบเดินเข้าประตูไป

 

 

 

นัยน์ตาคู่งามกวาดมองสำรวจรอบห้องซึ่งภายในประกอบไปด้วยหน้าต่างหนึ่งบานคั่นกลางระหว่างเตียงนอนทั้งสองเตียงที่มีหมอนกับผ้าห่มวาง ไว้ตามระเบียบอยู่ห่างจากผนังตรงข้ามกัน ส่วนที่ติดผนังจริงๆคงเป็นตู้เสื้อผ้า 2 ตู้ที่อยู่ถัดไปข้างเตียง โต๊ะเขียนหนังสือมีสองตัวตั้งอยู่ปลายที่นอนทั้งคู่ แหม อยากบอกเหลือเกินว่าโลเกชั่นดีสุดยอด

 

 

 

ส่วนห้องน้ำอยู่ทางซ้ายสุดของห้องซึ่งเป็นเตียงที่เขาเลือก อดไม่ได้ที่จะเดินเข้าไปสำรวจ แต่ว่าไอ้คนตัวสูงนั่นเป็นอะไรของมัน

 

 

 

ขำอะไร พูดแบบไม่พอใจ จะอะไรกับเขาหนักหนา

 

 

 

ก็เปล่านี่ แต่ไม่นึกว่าในโรงเรียนนายร้อยจะมีคนชอบทำตัวเป็นนักสำรวจด้วย โดยเฉพาะ... ห้องน้ำร่างสูงพูดพลางยักไหล่ คไลน์นึกแช่งให้คอเคล็ด แล้วหันไปสำรวจต่อ

 

 

 

หลังจากจดจำทุกอย่างในห้องได้หมดแล้ว เจ้าตัวก็เดินไปหยิบกระป๋าที่อยู่ตรงมุมซ้ายสุดของห้องพักออกมาแล้วเก็บเสื้อผ้าของตนเข้าตู้

 

 

 

เสียงกุกๆกัๆดังขึ้นจากด้านหลังเรียกความสนใจของเขาได้ดิบดี เทย์โตะ คไลน์เหลือบไปมองทิศตรงกันข้ามแลเห็น หมอนั่น ที่ว่ากำลังเก็บเสื้อผ้าเหมือนเขาเช่นกัน

 

 

 

เขาลอบมองคนตาสีน้ำตาลที่เก็บเสื้อผ้าไปยิ้มไปทั้งๆที่ในมือก็จัดชุดนักเรียนของโรงเรียนเก็บอย่างเรียบร้อย กางเกงตัวสุดท้ายถูกเก็บลงตู้พร้อมบานประตูที่ปิดลงเป็นการบอกว่าตนจัดเสร็จแล้วโดยสมบูรณ์ คนตัวเล็กกว่าวางกระเปาไปข้างๆตู้เสื้อผ้าแล้วขึ้นไปนั่งพักบนเตียงนอน

 

 

 

เสียงหยุดลงแล้วไม่ต้องเดาก็รู้ว่าอีกคนในห้องก็จัดเสร็จเช่นกัน เหล่ตาไปมองแล้วอดไม่ได้ที่จะถอนหายใจ แต่ไม่รู้ว่าถอนเพราะหนักใจกว่าเก่าหรือโล่งอกกันแน่

 

 

 

คนๆนี้คือคนที่ไม่ดูถูกไม่นินทาเขา คนๆนี้คือคนเพียงคนเดียวที่ส่งรอยยิ้มเป็นมิตรกับเขา แต่ดูยังไงคนแบบนั้นก็ไม่มีทางมาสนิทมาเป็นเพื่อนกับเขาอยู่ดี เขาไม่หวังอยู่แล้ว นัยน์ตาสีมรกตสั่นไหว ความรู้สึกวูบภายในนั่นคืออะไรกันแน่นะ...

 

 

 

เงาดำพาดลงมาบนตัวทำให้ต้องเงยหน้าขึ้นไปมอง คนที่แสนจะตายยากเดินเข้ามาหาระยะประชิดชนิดค้ำหัวด้วยรอยยิ้มเป็นมิตรอย่างเก่า ที่เขาไม่เคยได้รับจากใคร และพอคนตายยากจะอ้าปากพูดเขาก็พลักออกให้พ้นทางแล้วเดินไปหยิบผ้าเช็ดตัวกับชุดนอนเข้าห้องน้ำไป

 

 

 

เสียงน้ำจาฝักบัวดังขึ้นพร้อมไอน้ำอุ่นที่ลอยคลุ้งไปทั่วห้องอาบน้ำขนาดพอประมาณโดยมีร่างเล็กไม่สมวัยของ เทย์โตะ คไลน์ ยืนรับไออุ่นของน้ำภ่ยใต้ฝักบัว เรือนผมสีน้ำตาลเข้มเปียกลู่แนบไปกับใบหน้าหวานขาวยิ่งขาวกว่าเก่าชวนมอง

 

 

 

นี่มันวันอะไรกันแน่เนี่ย บ่นกับตัวเองแล้วขยี้ผมเพื่อล้างยาสระผมออกไป ฟองน้ำไหลลง เป็นทางยาวตามร่างขาวราวสตรีเพศ น่าเสียดายที่มีจุดติคือรอยตราประทับของทาสนักสู้อยู่

 

 

 

ดวงตาคู่สวยปรือลงนิดๆแล้วปล่อยสองมือลงข้างลำตัว เขาจำเรื่องราวสมัยเด็กไม่ได้สักนิด จำได้แค่ว่าโดนมิโรคุเก็บไปเลี้ยงในฐานะทาสนักสู้ ทาสที่ถูกฝึกมาเพื่อการต่อสู้ เก่งขึ้นจากการล้างผลาญชีวิตของคนอื่น มือทั้งสองถูกยกขึ้นมารองรับสายน้ำ

 

 

 

 

กลิ่นคาวเลือดมันคละคลุ้ง มือที่แปดเปื้อนไปด้วยเลือดจากการสังหารคนอื่นคู่นี้ ล้างอย่างไรก็ไม่มีวันจางหาย

 

 

 

 

 

เสียงน้ำหยุดลงและไม่นานร่างบางก็ออกมาในคราบชุดนอน ผ้าเช็ดตัวผืนใหญ่ขยี้หัวสีเข้มจนยุ่งแล้วสางอย่างลวกๆไม่ใส่ใจ ปล่อยให้มันแห้งเองตามธรรมชาติ เทย์โตะปรายสายตาไปยังรูมเมทที่จ้องตนอยู่เหมือนจะถามว่า มีอะไร ความเงียบคือคำตอบที่ได้รับ แต่จู่ๆคนผมต่างสีก็เดินมากดเขาลงให้นั่งกับเตียงแล้วแย่งผ้าเช็ดไป

 

 

 

นายทำบ้าอะไร!!” ถามร่างสูงอย่างตกใจในการกระ เป็นอีกครั้งที่คนตัวโตกว่าไม่ตอบและกลับนั่งคุกเข่า กางผืนผ้าสีขาวออกอย่างเต็มความยาว เพราะไม่รู้ว่าตัวเองจะโดนทำอะไรถึงได้แต่หลับตาปี๋

 

 

 

ไม่นานดวงตาคู่สวยของคนเป็นรองกว่าก็ลืมขึ้นมาข้างหนึ่งมองอย่างลังเล และตอนนั้นเองใบหนาวหวานก็ขึ้นสีแดงก่ำเมื่อเห็นว่าคนตัวโตกำลังกลั้นหัวเราะ ปึด! เส้นความอดทนขาดสะบั้นเตรียมตัวจะเสยคางสักหมัด

 

 

 

หมับ!

 

 

 

ข้อมือเล็กถูกจับไว้แต่ในเมื่อปากว่างจึงด่าไปเพราะหมดความอดทน และพราะความซวยซ้ำซวยซ้อนครั้งที่เท่าไหรไม่รู้ของวันเขาจึงได้เซและเสียหลักไปซะอย่างนั้นแถมล้มไปใส่คนที่กางผ้าเช็ดตัวอยู่เสียด้วย เสียงผ้าสะบัดดังขึ้นก่อนที่จะสัมผัสได้ถึงความนุ่มของผ้าขนหนูบนศีรษะ

 

 

 

หมอนี่กำลังเช็ดผมให้เขา!? ดวงตาสีเขียวจ้องไปที่เจ้าของดวงตาต่างสีไม่เข้าใจปนตะลึง เบื่อที่จะขัดขืนจึงยอมนั่งเฉยๆให้ก่อนจะปรือตาลงรู้สึกดีและอบอุ่นอย่างบอกไม่ถูกจริงๆ ความอบอุ่นในหัวใจแบบนี้ น่าแปลกนัก แปลกที่รู้สึกไม่อยากให้ช่วงเวลานี้ผ่านพ้นไป

 

 

 

ผ้านั้นละออกจากหัวสงสัยว่ามันคงแห้งดีแล้วล่ะมั้ง หมอนั่นคืนผ้าเช็ดตัวให้ซึ่งเขาเองก็ไม่ปฏิเสธที่จะรับคืน แหงล่ะก็มันผ้าของเขานี่ พอรับก็เอาไปแขวนไว้ที่เดิมไม่ใส่ใจสิ่งที่อีกฝ่ายทำให้เมื่อครู่ เสียงกลอนประตูดังขึ้รนเขาเดาว่าคนที่เช็ดผมให้เมื่อกี้ต้องไปอาบน้ำแหงๆ และเป็นจริงดังคาดเมื่อหันกลับไปไม่เห็นตัว

 

 

 

ขอบใจ คำเอ่ย เอ่ยออกมาเบาๆไม่อยากให้อีกฝ่ายได้ยิน แต่แน่นอนออกมาจากความรู้สึกที่แท้จริง

 

 

 

เสียงน้ำเงียบลงไปบ่งบอกว่าคนชอบยุ่งเรื่องชาวบ้านเสร็จธุระส่วนตัวเรียบร้อยแล้วตามมาด้วยเสียงประตูเปิดพร้อมร่างที่สูงกว่าเขามาก หมอนั่นกำลังเดินไปเช็ดผมไปแล้วจู่ๆก็หยุดกึกที่หน้าเตียงของเขา

 

 

 

ฉันชื่อมิคาเงะ โล่งอกไปทีที่เพื่อนร่วมห้องไม่ใช่พวกนักเลงโตขมวดคิ้วแล้วส่งสายตาเป็นคำถามไป แต่ยังไงก็เลือกที่จะเงียบ

 

 

 

เอ่อ... มายเนมอีสมิคาเงะ ไนซ์ทูมีทยู เจ้าตัวที่บอกว่าชื่อมิคาเงะ พูดเป็นภาษาอื่นแล้วจู่ๆก็โผเข้ามากอดเขา เขาตัวแข็งทันใด ความรู้สึกแปลกๆไม่ใช่คำว่าขยะแขยงก่อตัวขึ้นภายใน มันคืออะไรกันแน่ แต่ว่า

 

 

 

ผัวะ!

 

 

 

หมัดหนักๆซัดเข้าใบหน้าคมคายหนึ่งทีเจ้าคนกอดรีบผละออกแล้วกุมหน้าทันใด

 

 

 

จู่ๆเข้ามากอดทำบ้าอะไรเล่า!!” พูดเสียงขุ่น เขาโกรธนะ

 

 

 

เอ้านี่กอดทักทายแบบชาวต่างชาติอ่ะ ไม่รู้จักหรือไง!? มิคาเงะว่าแล้วยิ้มๆเดินกลับไปที่เตียงของตัวเอง เทย์โตะนั่งจ้องคนที่จู่ๆก็เข้ามากอดอยู่นานจนอยู่ในห้วงความคิดส่วนตัว ห้องทั้งห้องตกอยู่ในความเงียบ และแล้วอีกฝ่ายก็หันมามองเขา เมื่อตัดสินใจได้เขาก็เดินไปหาอีกฝ่าย

 

 

 

เทย์โตะ...   เทย์โตะ  คไลน์ ว่าแล้วก็รีบกลับขึ้นเตียงแล้วคลุมโปงทันทีซ่อนใบหน้าที่ขึ้นสีของตน

 

 

 

 

 

 

 

เขา....ต้องบ้าไปแล้วแน่ๆ






TBC. .................P.3 By Rayrin

ให้กำลังใจนักเขียน
นักเขียนได้รับกำลังใจแล้ว!
นักเขียนได้รับกำลังใจแล้ว 3 ครั้ง

44 ความคิดเห็น

  1. #41 ferincalobaramos (@ferincalobaramos) (จากตอนที่ 3)
    วันที่ 15 ธันวาคม 2555 / 20:26
    มิคาเงะน่าร้ากกกกกกกกกกกกกก
    #41
    0
  2. #37 littleURI (@live2shoot) (จากตอนที่ 3)
    วันที่ 8 ธันวาคม 2555 / 18:50
    Mikage~ Teito~//Mikage~ Teito~ NarakARRRRRRRRRRRRR >//<
    #37
    0
  3. วันที่ 6 ตุลาคม 2554 / 12:47
    สุโค่ย!!!!!!!
    #30
    0
  4. #28 นางฟ้าสีดำ♥♥ (@finig23) (จากตอนที่ 3)
    วันที่ 18 กันยายน 2554 / 23:28

    น่ารักอ่ะ >///<

    #28
    0
  5. #23 07-umam (จากตอนที่ 3)
    วันที่ 19 สิงหาคม 2554 / 22:41
    อ๊ากกกกก ชอบๆๆๆอะ 07 Ghost ^________________________ ^
    #23
    0