พ่อครัวแห่งคามุย

ตอนที่ 22 : ตอนที่ 22

  • เนื้อหานิยายตอนนี้เปิดให้อ่าน
  • View : 1,581
    จำนวนคนให้กำลังใจ : 157 ครั้ง
    28 ก.ค. 63

ตอนที่ 22

 

 

 

หลังจากพูดคุยเรื่องของบรรณาการที่ต้องส่งให้อาณาจักรจบ  ลีโอกลับออกมาด้วยความโล่งใจดีหน่อยที่บารอนมาร์โก้นั้นไม่ใช้กำลังเข้าบังคับให้ทำตาม ถ้าเป็นแบบนั้นคงไม่แคล้วได้แต่ต้องฝืนใจยินยอมมอบสูตรให้

ขากลับลีโอเลือกแวะซื้อวัตถุดิบก่อน เงินในตอนนี้เพียงพอที่จะใช้จ่ายได้คล่องอยู่บ้าง 

 

“พี่ลีโอกลับมาแล้ว….”ร่างเด็กสาวโผวิ่งเข้าหาทันทีที่เห็นชายหนุ่มเข้าไปในร้าน โอบกอดช่วงขาแล้วเงยหน้ามองเหมือนมีหลากหลายคำถามอยู่ภายในใจ

“พี่กลับมาแล้ว……เดียร์รอนานหรอ”ลีโอวางมือบนศีรษะนึกสงสารคนพยักหน้ารัวตอบรับว่าใช่ เหมือนกับว่าคนตัวน้อยคนนี้นั่งจับจ้องอยู่ที่ประตูตลอดเวลาที่เขาออกไป “ปะ เราไปทำอะไรกินกัน”ชายหนุ่มรวมของมาถือฝั่งขวาข้างเดียวก่อนยื่นมือที่ว่างอีกข้างจับจูงเข้ามาในครัว

 

“กลับมาแล้วหรอ เป็นอย่างไรมั้ง”เทลเอ่ยทักหลังจากเห็นลีโอพาเดียร์เข้ามาในครัว

 

“ยุ่งยากนิดหน่อย……”ลีโอตอบส่งๆคร้านจะเก็บเอามาคิดให้ปวดสมองอีก"ยุ่งอยู่ไหม ยืมครัวหน่อยสิ"

หลังจากได้รับอนุญาตให้ยืมห้องครัวใช้ลีโอจึงเริ่มจัดแจงวัตถุดิบจำพวกผักก่อน เขาเลือกซื้อมาหลากหลายชนิดหลากหลายสีสัน รวมถึงผลไม้บางอย่างเพื่อทดสอบความเข้ากันในการรับประทาน

พืชผักที่เขาซื้อนั้นล้วนแล้วแต่เป็นพืชผลที่ต้องส่งให้ทางอาณาจักรเหมือนกัน

 

เทน่าสนใจในการทำอาหารของลีโอเป็นอย่างมาก เธอนั้นทำอาหารขายมาตั้งแต่สมัยวัยรุ่นก่อนที่จะแต่งงานเสียอีก โดยเฉพาะการนำผลไม้มาทำอาหารรวมกับเนื้อสัตว์เช่นนี้นั้นมีน้อยเมนูและรสชาติเข้ากันได้ยาก

“นั้นเนื้อหมูป่าเป็นชิ้นเลยไม่ใช่เหรอ…..มันจะเหม็นสาปเอานะ”

 

“อันนี้เป็นแค่ตัวอย่างที่ผมได้ส่งไปให้ร้านต่างๆลองชิมดูครับ  เลยขอแบ่งเขามาหน่อย มันถูกทำด้วยวิธีการบางอย่างมาก่อนแล้ว”ลีโออธิบายในขณะตัดสไลด์ชิ้นเนื้อให้บาง ด้วยเนื้อหมูป่าชิ้นนี้เป็นเพียงชิ้นที่ผ่านแค่การรมควันมาอย่างเดียวจึงลัดวิธีใช้เกลือเพิ่มรสชาติ และจี่ไฟให้แห้งเล็กน้อย

เห็นการใช้มีดของลีโอ ดวงตาคนในครัวเบิกกว้างตกตะลึง ความแม่นยำในการตัดแบ่งผักแต่ละชิ้นแทบจะเท่ากันทั้งหมด มองด้วยตาเปล่าไม่สามารถเทียบความต่างกันได้

 

“สุดยอด”เทลหลุดชมกับความเร็วในการซอยผักอีกชนิดหนึ่ง

 

ลีโอเริ่มประกอบอาหารเข้าด้วยกัน วางผักหลากหลายชนิดและเนื้อสัตว์ให้เข้าด้วยกัน เขาทำออกมา 5 แบบโดยทุกอันจะใส่ผักไม่เหมือนกันก่อนตัดแบ่งทแยงมุมให้เป็นรูป 3 เหลี่ยมเผยให้เห็นใส่ชั้นในที่เล่นสีเขียวตัดกับแดงและเหลือ มีเนื้อหมูป่าแซมอยู่ด้านใน

“ช่วยลองชิมให้หน่อยครับ”ลีโอเอาแต่ละครึ่งมาตัดเป็นชิ้นพอดีคำแบ่งให้คนในครัวและลูกค้าช่วยวิจารณ์ เทลที่เห็นทุกอย่างก็พยักหน้ากับวิธีการที่ชายหนุ่มเชิญชวนลูกค้าแบบทางอ้อมเช่นนี้

 

มี 2 แบบที่ไม่ดีมันออกไปทางจืดและฝาดจากผัก ส่วน 3 อันนั้นเขาใช้ขนมปังลงไปปิ้งกับน้ำของเนื้อที่ไหลออกมาในระหว่างการจี่ด้วยไฟอ่อนๆจึงมีกลิ่นหอมกลบกลิ่นเหม็นเขียวจากผัก ดึงรสชาติเป็นตัวผสานให้เชื่อมโยงกับตัวเนื้อ

“อันไหนคนชอบสุดครับ”

 

เทลที่อาสานำไปให้ลูกค้าชี้อันริมสุดที่เขาใช้ผลไม้หันบางแซมให้รสเปรี้ยวเล็กน้อยตัดความเค็มของเนื้อจึงมีรสชาติหลายมิติกว่า

 

“อันนี้คะ อันนี้”เสียงเล็กๆช่วยเสริมเขย่งยืนปลายเท้าชี้อันเดียวกันซึ่งเขาที่ชิมรสชาติไปก่อนแล้วก็เห็นด้วย

 

ลีโอพยักหน้าเห็นด้วยแต่แล้วก็ต้องส่ายศีรษะ

“แต่มันยังยุ่งยากเกินไปสำหรับใช้เป็นเสบียงในการศึกนี่สิ ขนมปักพวกนี้ก็สงสัยหาได้ไม่เยอะเท่าไหร่หรอกมั้ง มันยุ่งยากในวิธีการทำเหมือนแฮมเบิร์กนั่นแหละ”ลีโอกอดอกหลับตาใช้ความคิดอีกครั้ง ขนมปักพวกนี้ดีหน่อยที่สูตรใช้แพร่หลาย มีหลายร้านเปิดขาย

“มันมีผลอะไรที่เพียงต้มน้ำเผาไฟและสามารถกินได้เลยไหม…..อ๋อ ผลที่ทำพวกแป้งนี้”เขาชี้แป้งสองชนิดที่ซื้อมา

 

“ถ้าที่ทำแป้งพวกนี้ก็น่าจะเป็น โท กับ นีจ ละมั้ง”เทน่าตอบก่อนเดินหายไปด้านหลังพักหนึ่ง ไม่นานก็กับมาพร้อมของในมือซื่งมีผลสีน้ำตาลเข้มกับพืชที่คล้ายหญ้าที่รวงเหลืองทองอร่าม

“นี่ไงโท”เธอชูมือขวาที่เป็นผลสีน้ำตาลก่อนแนะนำวัตถุดิบอีกอย่างในมือซ้าย"อันนี้นีจ"

 

ลีโอยิ้มออกทันทีตั้งแต่ที่เทน่าแนะนำวัตถุดิบแรก ถึงรูปลักษณ์ไม่เหมือนแต่มั่นใจกว่า 8 ส่วนว่ามันต้องมีคุณสมบัติเหมือนพืชจำพวกมันในโลกเก่า

“อันนี่แหละจะใช้มาแทนขนมปังได้”ลีโอดีดมือเปาะก่อนขอซื้อผลโทต่อจากเทน่ามา 5 ผล ก่อนจะเริ่มลงมือทำอาหารอีกครั้ง

 

----------------------------------------------

 

ผ่านไปสองวันก็ถึงเวลาที่นัดหมายไว้กับบารอนมาร์โก้ เขาเดินออกจากร้านไม่นานหญิงสาวสวมชุดขนสัตว์สีขาวก็เดินเข้ามา ที่สายตาของทุกคนเพ่งมองตื่นตระหนกไม่ใช่เธอแต่เป็นร่างสีขาวยืนสี่เท้าแยกเขี้ยว 

“พี่รีก้า”เดียร์ยังคงยืนอยู่แถวนั้นพอดีหลังจากออกมาส่งลีโอ เมื่อเห็นรีก้าเข้ามาก็ร้องทักแล้วเข้าไปหา ก่อนจะเห็นอีกร่างหนึ่งนั่นรอด้านนอก“รุย”

หนึ่งสัตว์หสึ่งคนวิ่งสวมกอดด้วยความคิดถึง นับสิบวันที่ทั้งสองแยกจากกันนานเท่านี้ครั้งแรกนับตั้งแต่ทั้งสองพบเจอกัน

“อี่ ฮี่ จักจี๋…..อย่าแกล้งเดียร์สิรุย”

 

“ลีโออยู่ไหน”หญิงสาวถามหาเมื่อไม่เห็น

 

“ลีโอไปหาบารอนมาร์โก้……ร่าจะกลับมาตอนบ่ายๆเย็นๆ”เทลที่มาได้ยินเอ่ยตอบแทน ในมือยังมีแซนวิชที่ลีโอทำทิ้งไว้ตอนเย็น  เมื่อเห็นสีหน้ากังวลจึงอธิบายเพิ่มเติมให้ “ไปคุยเรื่องการค้า…..เอาหน่อยไหม ลีโอยังทำเหลือไว้อีกเยอะ”เทลชูอาหารที่รีก้าไม่เคยเห็นในมืออวดให้ดู ซึ่งมีของเหลวขาวข้นผสมอยู่กับผักหลายชนิดและเนื้อหมูป่า

 

 

 

++++++

 

 

อีกประมาณ 3 ตอนน่าจะจบปัญหาแล้ว และเริ่มต้นใหม่ 

 

แรกอรุ่นผลิบานของพฤกษา

 

 

 

 

ให้กำลังใจนักเขียน
นักเขียนได้รับกำลังใจแล้ว!
นักเขียนได้รับกำลังใจแล้ว 157 ครั้ง

นิยายที่ผู้อ่านนิยมอ่านต่อ

loading
กำลังโหลด...

152 ความคิดเห็น

  1. #116 Xialyu (@Xialyu) (จากตอนที่ 22)
    วันที่ 8 สิงหาคม 2563 / 14:24
    อยากชิมบ้าง
    #116
    0
  2. #79 ไม่หลับไม่นอน (@neenoo) (จากตอนที่ 22)
    วันที่ 29 กรกฎาคม 2563 / 14:03
    สนุกมากๆค่า เพิ่งมาเจอ ติดหนึบเลย
    #79
    0
  3. วันที่ 28 กรกฎาคม 2563 / 19:49
    มาต่อไวๆนะคะ หิว เอ้ยไม่ใช่ อยากอ่านค่ะ ชอบหมาน้อยรุย
    #78
    0
  4. #77 SeaBearHTY (@SeaBearHTY) (จากตอนที่ 22)
    วันที่ 28 กรกฎาคม 2563 / 10:09

    ฟินค่ะ ทั้งแซนวิช ทั้งแฮมเบิร์ก

    ไม่นานน่าจะได้กินมันบดสินะ โอ้ยย หิว
    #77
    0