[Fic inazuma]เรื่องราวของสองเรา(เคียวเทน)[จบ]

ตอนที่ 34 : มีรักก็ต้องมีทะเลาะ

  • เนื้อหานิยายตอนนี้เปิดให้อ่าน
  • View : 1404
    จำนวนคนให้กำลังใจ : 25 ครั้ง
    5 พ.ย. 59


ทุกครั้งของการทะเลาะ ให้นึกถึงวันเวลาดีๆที่มีร่วมกัน
จงทะเลาะ..เพื่อสุดท้ายแล้ว เข้าใจและรักกันมากขึ้น
มิใช่ทะเลาะเพื่อให้ เข้าใจกันน้อยลง







หลังจากที่แฟนผมลงจากรถและรีบแจ้นจะไปเรียน ผมซึ่งนั่งอยู่ในรถก็มองดูอยู่ตลอดเพราะอดเป็นห่วงไม่ได้


ตุบ! โครม!


"เทนมะ!" 

ผมอุทานอยู่ในรถเมื่อเห็นร่างบางชนเข้าอย่างจังกับไอ้ผู้ชายหน้าตาดูไม่คุ้น และส่วนสูงพอๆกับผม และที่สำคัญเทนมะหอมแก้มมันครับ ถึงจะเป็นอุบัติเหตุก็เถอะผมยอมไม่ได้ 

เปิดประตูรถออกมาแล้วสาวเท้าไปให้ถึงตัวเทนมะไวไวและช่วยพยุง มองเขม่นหน้ามันสองสามทีเพราะดูเหมือนมันจะได้ใจเกินไปแล้ว คิดว่าหล่อเหรอมึง เดี๋ยวเหอะ

"เป็นอะไรรึเปล่า" 

ผมถาม แต่ตายังคงมองหาร่องรอยบาดแผลไปทุกที่ พร้อมช่วยปัดฝุ่นให้รวมถึงใช้นิ้วเกลี่ยริมฝีปากบาง เสนียด..

"ไม่เป็นไร นายเป็นอะไรมั้ยโซสุเกะ" ท้ายประโยคหันไปพูดกับอีกคนที่ล้มทับเมื่อกี้ รู้จักกันเหรอวะ

"ไม่เป็นไร" ตอบกลับมาเสียงหล่อเชียว

"ขอโทษนะพอดีรีบไปหน่อยน่ะ เสื้อนายเปื้อนเลย" 

มือบางปัดเศษฝุ่นที่ติดตรงแขนของอีกคน และมันก็ได้ใจยิ้มใหญ่ ไอ้สาดด ผัวเค้ายืนอยู่ตรงนี้ครับ มองหน้ากูด้วยกูพร้อมสวนหมัดที่หน้ามึงเต็มที่ถ้าพูดไม่เข้าหู 

ด้วยความหึงที่มีอยู่เต็มอกเลยจับมือของเทนมะออกและส่งสายตาประมาณว่า


อย่าอ่อยครับที่รัก


"ขอโทษเหมือนกัน งั้นเราไปเรียนพร้อมกันเลยมั้ย"

"งั้นขอแนะนำก่อนนะนี่สึรุงิ เคียวสุเกะเป็น..."

"ผัว" 

คำเดียวสั้นๆจบทุกข้อสงสัย คนตัวเล็กเงยหน้าขึ้นมามองคนเอาแต่ใจอย่างผม ทำไมรับไม่ได้เหรอ ดูเหมือนอีกคนก็เสียเซลฟ์ใช่เล่น อย่าเล่นใหญ่ครับเดี๋ยวเจอดี

"เอ่อ..ยินดีที่ได้รู้จัก"

"เคียวสุเกะนี่ทาคิ โซสุเกะเพื่อนเทนมะเอง" 

ร่างบางผายมือไปทางอีกคนที่ยืนยิ้มมุมปากให้กับผม ทำไมต้องมาชื่อคล้ายผมด้วย ชิ

"อืม"

"โอเค งั้นไปเรียนกัน ไปละนะเคียวสุเกะ"

"เดี๋ยวไปส่งที่ห้อง"

"ไม่ต้องเสียเวลาหรอก ไปกับฉันก็ได้"  ..เสือกครับ

"แฟนกู เสียเวลานิดหน่อยจะทำไม"

"เปล่าหรอก"

"เอ่อ..นี่เลทมาสิบนาทีแล้วนะเร็วสิ" 

เทนมะทำท่าทีลุกลี้ลุกลนและจับมือผมพาเดินขึ้นบันไดไป และมันไม่ใช่แค่นั้นครับ เพราะอีกมือนึงก็จับไอ้เพื่อนอีกคนที่สนิทจนเรียกชื่อเล่นด้วย แถมมันยังมีหน้าจับตอบ เชิญได้ใจไปก่อนเพราะแฟนผมไม่มีทางเล่นด้วยหรอก




กรี๊ดดดดดดดดด


โว้ยยยย พอเดินมาถึงหน้าห้องและเปิดประตูให้แค่นั้นแหละเสียงกรีดร้องก็มาเต็มมาก เป็นเสียงของชะนีสาวคณะนิติศาสตร์นั่นแหละครับ เข้าใจว่าฮอต 

และบางคนก็ยื่นขนมมาให้บ้างแต่ผมก็ปฏิเสธไป บ้างก็หยิบมือถือมาถ่ายรูป เทนมะยืนนิ่งอยู่ตรงนี้พวกเค้าเห็นเป็นอากาศรึไงวะ วันนั้นก็ประกาศโบ้มๆว่าเป็นแฟน เฮ้อออ ระเหี่ยใจ..

"นักศึกษาหุบปากค่ะแล้วเรียนต่อ ส่วนคุณ..เดือนมหา'ลัยใช่มั้ย" ท้ายประโยคหันมาทางผม

"ครับ"

"คณะไหน"

"นิเทศครับ"

"แล้วมาทำอะไรตึกนิติคะ" 

อาจารย์ทำไมเซ้าซี้จังวะ ทุกสายตามองมาทางผมหมดเลย

"มาส่งแฟนครับ"

"ฮ่อลลลลลลลล" โห่เพื่อ..

"งั้นก็กลับไปได้แล้วค่ะ เชิญไปฮอตที่อื่น เอ้าถึงไหนกันแล้วจดตามเลย" พูดจบก็หันไปสอนต่อ เออดี

"ไปสิเคียวสุเกะยืนอ่อยทำไม" เทนมะโบกมือเหมือนไล่ผมเลย

"ตอนเย็นเดี๋ยวมารับนะ"

"วันนี้ซ้อมหลีดคณะกลับเย็นๆนู่นแหละ เดี๋ยวให้เพื่อนไปส่ง"

"เพื่อนคนไหน รบกวนเพื่อนทำไมเดี๋ยวเคียวสุเกะมารอ"

"เพื่อนที่เป็นหลีดด้วยกันนี่แหละ ไม่ต้องรอหรอกเสียเวลา"

"นานขนาดนั้นเลย งั้นยอมก็ได้แต่ถ้ามีอะไรก็โทรหานะ เคียวสุเกะไปเรียนแล้ว"

"ครับ"











กลับไปเรียนเหมือนปกติที่ตึกของตัวเอง โดนอาจารย์เช็คสายด้วย ความหล่อไม่ได้ช่วยอะไรผมเลยเหอะ พูดยังไงอาจารย์ก็ไม่เคลิ้ม ก็แหงล่ะอาจารย์เป็นผู้ชายมีหนวดเคร่งขรึมที่หน้าไร้อารมณ์ โอเคสายก็สายวะ

"ไปไหนมาวะไอ้เคียว" ทิ้งตัวนั่งลงบนเก้าอี้เลกเชอร์ข้างๆไอ้ฮาคุมันก็ถามออกมาเลย

"ไปส่งเทนมะขึ้นเรียน"

"เออเนอะไม่น่าถาม"

"สึรุงิคุง มิโสะขอนั่งตรงนี้ได้มั้ย" 

ผมละสายตาจากหน้าหล่อของเพื่อนสนิทเพื่อเงยหน้าขึ้นมองคนมาใหม่ หญิงสาวเจ้าเก่าเจ้าเดิมไง

"นั่งสิ เธอจะนั่งตรงไหนก็ได้" เพราะมันไม่ใช่ที่ผมยังไงล่ะ

"งั้นขอนั่งตักได้มั้ย" 

"ฮ่อลลลลลล" 

เป็นเสียงฮ่อลเบาๆของไอ้ฮาคุกับแฝดนรกที่นั่งอยู่บริเวณใกล้เคียงเมื่อสาวเจ้าพูดมาแบบนั้น เธอกำลังอ่อยผมอยู่งั้นเหรอ

"บอกเมียมึงแน่" 

ไอ้ชอนโน้มตัวมาจากเก้าอี้ของตัวเองเพื่อกระซิบข้างหูที่ได้ยินเพียงสองคน ผมเบิกตาโพลงและเหลือกตาใส่มันอย่างอาฆาตแค้น ผมยังไม่ได้ทำอะไรผิดเลยทำไมต้องฟ้องด้วย

"จะนั่งได้ไงเดี๋ยวเรามองไม่เห็นจอ" 

ต้องตอบแบบถนอมน้ำใจที่สุดครับ จะให้ตอบว่า ไม่ได้..ผมมีเมียแล้ว มันก็จะดูโหดร้ายเกินไป ดูจากลักษณะแล้วจะจีบผมใช่มั้ยเนี่ย อย่าพยายามเลยครับ

"อ่อ งั้นนั่งตรงนี้ก็ได้"

เธอนั่งลงตรงเก้าอี้ข้างกับผมและตั้งใจจดจ่อมองที่จอ ผมก็เหมือนกัน คาบบ่ายผมมีเรียนวิชาเดียวเทนมะเรียนที่ตึกนิติและคาบต่อไปก็ที่ตึกเรียนรวม จะติดก็ตรงเทนมะต้องไปซ้อมหลีดเลยให้ผมกลับก่อน 











เรียนเสร็จผมก็ชวนไอ้ฮาคุไปรอเทนมะเลิกคลาสที่ตึกเรียนรวมเพราะมันต้องไปรอรับชูกลับเหมือนกัน 

เราก็เหมือนคู่รักทั่วไปที่ไปเที่ยวด้วยกันบ้าง มารับมาส่งที่ตึกเรียน ดื่มฉลองในโอกาสพิเศษ ทำอะไรสนุกๆที่ห้องแบบที่ผมชอบที่สุดแต่คงนานๆทีเพราะเทนมะเค้าไม่ยอมผมเลย ต้องบิลด์ให้เค้ามีอารมณ์แต่ก็โดนหักหน้าตลอด ฮ่าๆ 

แต่นั่นไม่ใช่ประเด็นเพราะตราบใดที่เรายังอยู่ด้วยกันเราทำกันตอนไหนก็ได้ ถามว่าผมคิดนอกใจมั้ยก็ต้องบอกว่าหาคนที่น่ารักและแสนดีมากกว่าเทนมะมาให้ผมก่อนสิ แต่ผมก็ไม่คิดนอกใจอยู่ดี 


'พ่อพระ'


มีบ้างที่เรางอนกันแต่ทุกครั้งเราก็ง้อกันได้นั่นคือสีสันต์ของชีวิต ผมคงเสียใจที่สุดถ้าเทนมะเค้าไม่ได้อยู่กับผมแล้ว ถึงเวลานั้นผมคงจะเจ็บที่สุด 

ผมก็คิดอะไรไปเรื่อยเปื่อย พอหันหน้าไปมองเพื่อนอีกคนก็มัวแต่เล่นสมาร์ทโฟนของตัวเอง

"ทำไรวะไอ้ฮาคุ" เห็นมันยิ้มน้อยยิ้มใหญ่อยู่คนเดียวก็อดสงสัยไม่ได้

"คุยกับชูไง"

"ชูไม่เรียนเหรอ" 

ถ้าชูเรียนคงจะตอบแชทไอ้ฮาคุไม่ได้ แล้วถ้าไม่เรียนเทนมะก็คงไม่ได้เรียนสินะ เดี๋ยวคงจะลงมา

"เรียนเสร็จแล้ว อีกห้านาทีคงลงมา"

"อืม"

ถึงเทนมะจะบอกให้ผมกลับก่อนแต่ผมขอเจอหน้าเค้าก่อนละกัน กลับคอนโดไปก็ไม่รู้จะทำอะไร น่าเบื่อเนอะ ไอ้พี่ยูช่วงนี้ไม่ค่อยเจอสงสัยทำงาน และจะเจอได้ไงก็แฟนมันอยู่ต่างมหา'ลัย อย่างพี่ยูอิจิจะมาหาน้องมันเหรอ ใครสนกัน..






"กลับกันฮาคุริว" ร่างเล็กยืนอยู่ตรงหน้าพวกเราและไม่ใช่ใคร ชูไง ว่าแต่เทนมะอยู่ไหนอ่ะ

"เทนมะยังไม่ลงมาเหรอชู" ผมถาม

"เดี๋ยวคงลงมา เก็บของอยู่น่ะ"

"งั้นกูไปก่อนนะเว้ยไอ้เคียว เจอกัน"

"เจอกัน" ทั้งสองเดินจับมือและผละออกไป ทิ้งผมไว้ให้นั่งรอเทนมะอยู่คนเดียว..








"สึรุงิคุง" 

เงยหน้าขึ้นมองเจ้าของเสียงหวาน เธอคือดาวคณะผมเอง เดินมาไกลเหมือนกันนะ แล้วทำไมเธอยังไม่กลับ

"ไงมาซากะ ทำไมยังไม่กลับ" 

ส่งยิ้มไปให้และถามบ้าง เธอไม่ตอบแต่เดินเข้ามาปะชิดและนั่งตักผมและเอนตัวแนบอก ผมตกใจกับการกระทำแบบนี้

"ทะ..ทำอะไรน่ะ นั่งข้างๆก็ได้มันว่างอยู่"

ตบที่ว่างข้างๆแปะๆเพื่อให้เธอเห็น ไม่กล้าปฏิเสธเพราะไม่รู้จะพูดยังไง ผลักเธอออกไปงั้นเหรอ

"ตอนนี้ไม่บังจอแล้วนั่งได้ไม่ใช่เหรอ"

"เอ่อ..เดี๋ยวคนเข้าใจผิดเธอจะเสียหายนะ"

"ให้คนเข้าใจผิดน่ะดีแล้ว"

"แต่..."

"พามิโสะไปหาอะไรกินหน่อยสิ หิวแล้ว" 

หันหน้ามาพูดกับผมตอนนี้หน้าเราใกล้กันมากเลยล่ะ สายตาแบบนั้นคาดหวังมากเลยสินะ

"คงจะไม่สะดวก เพราะเดี๋ยวแฟนฉันคง..."

"..."

"เทนมะ" 

พูดยังไม่จบประโยคผมก็เหลือบไปเห็นร่างบางที่ยืนมองผมอยู่ไม่ไกล และนาทีนั้นรู้เลยว่านรกมีจริงแน่ สายตาเอือมระอาแบบนั้นทำให้ผมรู้สึกผิดอย่างเต็มเปา 

อยากจะลุกไปแก้ต่างตอนนี้เลยแต่ก็โดนนั่งตัก โอ๊ยยยยย ที่หนักกว่านั้นก็ไอ้เพื่อนคนใหม่ของเทนมะมันเดินจับมือเทนมะเดินไปเฉย เทนมะก็ยอมเดินไปด้วยและไม่ขัดขืน 

"ลุกก่อนมาซากะ แฟนฉันเข้าใจผิดแล้ว" พยายามขอร้องอีกฝ่ายที่นั่งเงียบเหมือนไม่รู้สึกรู้สาอะไร

"ไม่เป็นไรหรอกน่า แฟนงี้เง่าแบบนั้นปล่อยให้งอนไปเถอะ"

"จะปล่อยได้ไง! ก็เค้าเป็นคนที่ฉันแคร์" เริ่มอารมณ์คุกรุ่นได้ที่ละ เห็นเทนมะยิ้มให้คนอื่นแบบนั้น

"แล้วความรู้สึกคนอื่น สึรุงิคุงเคยแคร์บ้างมั้ย"

"ขอร้องล่ะ ลุกเถอะ อย่าให้ต้องพูดทำร้ายจิตใจมากไปกว่านี้เลย"

"งั้นก็ได้"

เธอยอมลุกขึ้นและผมก็พุ่งตรงไปหาเทนมะทันที พร้อมกระชากข้อมือเทนมะจนหันมาตามแรง สีหน้าดูโกรธจัด

"จะไปไหน" ผมถามและทำสีหน้าไม่พอใจเพราะมืออีกข้างยังคงจับกับไอ้ทาคิอยู่

"ปล่อย จะไปซ้อมหลีด" สะบัดมือออกจากมือผมแต่อีกข้างกลับกระชับแน่น นี่มันจะมากไปแล้วนะ

"แล้วให้คนอื่นจับมือทำไมวะ เดินเองไม่ได้รึไง งั้นเดี๋ยวไปส่ง" 

เริ่มอารมณ์เสียแล้ว เพราะอะไรมันไม่ได้ดั่งใจซักอย่าง

"แล้วทีตัวเองล่ะ ตักสาธารณะงั้นเหรอ ใครจะนั่งก็ได้งั้นสิ อย่ามาพูดให้คนอื่นหน่อยเลย" ถูกย้อนกลับจนได้จะแก้ตัวยังไงดีวะ และเหมือนไอ้คนยืนฟังจะได้ใจ

"ทำไมต้องขึ้นเสียงด้วย วันนี้ไม่ต้องซ้อมละหลีดอ่ะ กลับห้องไปเคลียร์กันดีกว่า" จับข้อมือไว้แต่ก็โดนสะบัดออกอีก เป็นผมเองนี่หว่าที่ขึ้นเสียงใส่อีกฝ่าย

"อย่าเอาแต่ใจได้ป่ะ อยากกลับก็กลับไปคนเดียว ไปเถอะโซสุเกะ" 

จับมืออีกฝ่ายและเดินหนีผมไปอย่างไม่สนใจ ผมทำอะไรไม่ถูกได้แต่ตะโกนไล่หลังด้วยความโกรธที่มีอยู่ ทำไมชอบขัดใจวะ!

"เดี๋ยวนี้ฉันไม่มีสิทธิ์เลยใช่มั้ย ไม่กลัวเลยใช่มั้ย เออ! จะไปไหนก็ไป"


โธ่เว้ย! ได้แต่เตะยอดหญ้าเพื่อระบายความโกรธ และขยี้หัวตัวเองแรงๆกับคำพูดพล่อยๆที่โพล่งออกไปแบบไม่คิด เห็นแฟนตัวเองเดินจับมือและเดินยิ้มกับผู้ชายคนอื่นคงจะมีหน้ามายืนนิ่งได้หรอก 












ขับรถกระชากออกจากมหา'ลัยและกลับคอนโดตัวเองไป หยิบเบียร์จากตู้เย็นออกมาสองกระป๋องทิ้งตัวลงบนโซฟาและกระดกดื่มซะ ทำไมต้องไปกับผู้ชายอื่นวะ นี่ประชดผมอยู่งั้นเหรอ 

รู้ว่าหึงที่เห็นผู้หญิงนั่งตักแต่ไม่เห็นต้องทำขนาดนี้เลย นี่ถ้าเห็นผมจูบกับผู้หญิงคนอื่นจะไม่ยอมเสียตัวให้คนอื่นเอาเพื่อประชดเลยเหรอวะ กลับมาต้องเคลียร์ให้รู้เรื่อง




ผมรอการกลับมาของเทนมะสองชั่วโมงแล้ว นี่ก็หกโมงเย็นเค้าคงจะหิวเพราะซ้อมหนัก ผมเลยตัดสินใจตรงไปที่ร้านสะดวกซื้อเพื่อซื้อขนมและอาหาร ทั้งน้ำดื่มมากมายเพื่อเอาไปให้เทนมะที่มหา'ลัย ถึงเค้าจะโกรธอยู่ก็เถอะเห็นแบบนี้คงอ่อนลงได้บ้าง 

มาถึงใต้อาคารที่มีการซ้อมก็เห็นคนตัวเล็กนั่งพักอยู่ตรงโต๊ะกับเพื่อนอีกสองคน ส่วนคนอื่นๆก็กระจัดกระจายพักอยู่ทุกมุม 

และแน่นอนผมเป็นเป้าสายตาและถูกหลายคนทักทาย ผมทำได้เพียงยิ้มตอบและเดินมาหาร่างบางเรื่อยๆ เค้าเห็นและเงยหน้ามองผมแต่สีหน้าดูไร้อารมณ์ โกรธอยู่แน่เลย

"เทนมะ เคียวสุเกะซื้อขนมมาให้ซ้อมหนักคงจะหิว" 

ส่งยิ้มและนั่งลงตรงข้ามวางของเต็มพื้นที่ไปหมดเพราะผมซื้อมาเยอะจริงๆ

"ขอบคุณ แต่กินแล้วล่ะ เอาไปให้คนอื่นเถอะ"

ตอบกลับมาเสียงเรียบ ผมขมวดคิ้วอย่างงงๆว่าเค้ากินอะไร พอกวาดสายตามองบนโต๊ะก็เห็นขนมที่วางอยู่ก่อนหน้า ผมไม่ทันได้สังเกต เป็นขนมแบบเดียวที่ผมซื้อมาให้เลย แล้วทำไมต้องตอบตัดน้ำใจผมแบบนี้ด้วย

"ใครซื้อมาให้อ่ะ" ผมถาม

"โซสุเกะ" 

ไอ้เชี่ยนั่นอีกแล้วเหรอวะ แล้วมันรู้ได้ไงว่าเทนมะชอบอะไร หรือเทนมะบอก มันต้องคิดไม่ซื่อกับแฟนผมแน่ เพราะดูแลเอาใจดีขนาดนี้ แต่ต้องเก็บอารมณ์เอาไว้ก่อน

"แล้วจะกลับเลยมั้ย เคียวสุเกะมารับด้วย"

"ไม่ กลับไปก่อนเลยเดี๋ยวให้เพื่อนไปส่ง"

"อีกนานเหรอ งั้นเดี๋ยวรอ"

"บอกว่าไม่ต้องไง! เอาเวลาไปอ่อยคนอื่นเถอะ"

"ยังโกรธอยู่เหรอ เทนมะกำลังเข้าใจผิดนะ"

"จะแก้ตัวอะไรอีก"

"ใช่จะแก้ตัว งั้นฟังก่อนสิ"

"ไว้วันหลัง ขอตัวไปซ้อมก่อน กลับไปเถอะไม่อยากเห็นหน้า" 

คงจะงอนอีกยาว เดินผละจากผมไปซ้อมต่อ เทนมะนานๆจะงอนผมหนักขนาดนี้ แล้วถ้าได้งอนแล้วก็นานมากเลยล่ะผมรู้ คงต้องให้เวลาเค้าอีกหน่อยและให้เวลาตัวเองคิดทบทวนด้วย ผมตัดสินใจกลับมาที่คอนโดเพื่อรอเค้ากลับมา












สองทุ่มแล้วถ้ารอต่อไปเห็นจะไม่ได้เพราะมันนานเกินไป เค้าเป็นอะไรรึเปล่า ถ้าเค้าไม่อยากเจอหน้างั้นก็คงต้องโทรไป


ตืดดด ตืดดดด


[...]  มีคนรับแต่ไม่พูด

"เทนมะซ้อมเสร็จยังครับ เดี๋ยวเคียวสุเกะไปรับ"

[ยังครับ]

"มึงเป็นใครวะ"

[ถ้านายยังจำได้ฉันทาคิ โซสุเกะ]

"แล้วมึงมารับโทรศัพท์แฟนกูได้ไง"

[เทนมะหลับไปน่ะ]

"ตอนนี้เทนมะอยู่ไหน"

[ห้องฉันเองนายไม่ต้องเป็นห่วง]

"เสือก กูจะไปรับเทนมะกลับ บอกที่อยู่มา"

[ไม่]


ติ้ด!


เฮ้ย! ไอ้สัด ทำไมมันเป็นแบบนี้วะ ผมคงนอนไม่หลับถ้าเทนมะต้องไปนอนห้องคนอื่น โดยเฉพาะคนที่คิดไม่ซื่ออย่างมัน โทรหาชูเพื่อถามว่ารู้ที่อยู่ไอ้นั่นรึเปล่า ก็ไม่ได้เรื่องอะไร โอ๊ยยย ผมทนไม่ไหวแล้วนะ






Tsurugi.
ตอนเรารักกันคู่เราน่ารักจะตาย ทำไมเราต้องทะเลาะกันด้วยล่ะ












#ติดตามตอนต่อไป
ขอโทษที่ช้านะ แต่งเมื่อคืนเสร็จเมื่อกี้ ขอให้สนุกนะ^^

ทาคิ โซสุเกะ จากโรงเรียนคิโดคาวะเซย์ชู เอามาเป็นคู่กัดสึรุงิเพราะว่าตอนแข่งกัน มีประโยคนึงที่สึรุงิพูด ฟังแล้วชอบมาก..

สึรุงิ: ดูท่านายจะหยิ่งเกินไปหน่อยนะ//*แย่งบอลไปส่งให้นิชิกิ*

คงจะไม่ถูกกัน

..มั้ง





ให้กำลังใจนักเขียน
นักเขียนได้รับกำลังใจแล้ว!
นักเขียนได้รับกำลังใจแล้ว 25 ครั้ง

372 ความคิดเห็น

  1. #344 Amp Ai Rin (@Pimlapas32) (จากตอนที่ 34)
    วันที่ 16 พฤษภาคม 2560 / 20:52
    ก็นึกยุตั้งนานว่าใคร โซสุเกะนี่เอง แต่ในเรื่องหลักตอนหลังน่ารักดีนะ~~---
    #344
    0
  2. #261 ชายวาย (จากตอนที่ 34)
    วันที่ 9 พฤศจิกายน 2559 / 18:26
    อยู่ดีๆ สึรุงิเกิดอุบัติเหตุมา เท็มมะจะเป็นห่วงมั้ยเนี่ย-w-
    #261
    1
    • #261-1 Noy (จากตอนที่ 34)
      13 พฤศจิกายน 2559 / 00:11
      ถ้าให้สึรุงิเกีดอุบัติเหตุขึนมา เท็นมะจะต้องเสยใจไปตลอด
      #261-1
  3. #259 Zindy_Sconsalet (@Genie_Jin) (จากตอนที่ 34)
    วันที่ 5 พฤศจิกายน 2559 / 21:59
    คือตอนนี้อยากบอกว่าเกลียดยัยซุปมิโสะมากๆค่ะ อีนี้แย่งผัวชาวบ้านไปทั่ว น้องเทนงอนเลย แถมมีโซสุเกะมาเป็นก้างอีก โอ้ยๆๆๆๆ อย่างนี้ต้องนัดตบซักฉากค่ะ
    ปล.อัพไวๆนะคะ^0^
    #259
    0
  4. #258 Indiamon123 (@kamon001) (จากตอนที่ 34)
    วันที่ 5 พฤศจิกายน 2559 / 20:38
    อืมม ~ เป็นตอนแรกที่รู้สึกว่านางเทน... เป็นแบบนี้บ่อยๆ เป็นเราไม่ไหวนะมันน่าเบื่อม๊ากมากกกก //ได้ข่าวว่าตอนแรกๆหล่อนอวยไม่ใช่เรอะ =___=
    #ห้ะะ อินไปเหรอท่ด(?)ค่ะ #เป็นกำลังใจให้ค่ะ สู้ๆ >w0
    #258
    0
  5. #257 Ronlox (@Ronlox) (จากตอนที่ 34)
    วันที่ 5 พฤศจิกายน 2559 / 20:30
    กรี้ดดดดดดดดดดดดดดดดดดดด ทำไมไรต์ฯทำอย่างนี้ห๊ะ ไม่ยอมมมมมมมมมมมม
    #อับไวๆด้วย
    #257
    0
  6. #256 Miko11346 (@Miko11346) (จากตอนที่ 34)
    วันที่ 5 พฤศจิกายน 2559 / 19:13
    นิยายไรต์ทำให้เราหายเศร้า รักไรต์จางงงง
    #256
    1
    • #256-1 Venessa (@premwadeeppm) (จากตอนที่ 34)
      5 พฤศจิกายน 2559 / 20:09
      นึกว่าจะเศร้ากว่าเดิม555 รักรีดเดอร์^^
      #256-1
  7. #255 Miko11346 (@Miko11346) (จากตอนที่ 34)
    วันที่ 5 พฤศจิกายน 2559 / 19:09
    นิยายไรต์ทำให้เราหายเศร้า รักไรต์จางงงง
    #255
    0
  8. #254 เชียร์ (จากตอนที่ 34)
    วันที่ 5 พฤศจิกายน 2559 / 18:57
    อตส่าห์รอพออ่านผลปรากฏคือมันทะเลาะกัน โกรธกันถ้าไม่ใช่ยัยชะนีมิโสะคิดแล้วขัดใจแล้วก็เทนมะอย่าเป็นอะไรเลยนะ(0~0)ไรต์ค่ะอัพไวๆนะค่ะ^^
    #254
    0