[Fic inazuma]เรื่องราวของสองเรา(เคียวเทน)[จบ]

ตอนที่ 33 : ภารกิจป่วนโซเชี่ยล

  • เนื้อหานิยายตอนนี้เปิดให้อ่าน
  • View : 1555
    จำนวนคนให้กำลังใจ : 24 ครั้ง
    29 ต.ค. 59



สวัสดีเช้าที่อากาศสดใสครับ ผมเทนมะผู้น่ารักกำลังทำอาหารเช้าให้คุณสามีที่รักอยู่เพราะเมื่อคืนทำกิจกรรมบนเตียงกันอย่างหนักหน่วง นอนนานไปหน่อยคนขี้เซาเลยยังไม่ตื่น 

สงสัยต้องปลุกด้วยกลิ่นอาหารยั่วยวนน้ำลายซะแล้ว ว่าแล้วก็โบกปัดพัดวีให้อาหารลอยไปถึงห้องนอน ผมคงบ้าไปแร้นนน 

วันนี้ก็ของโปรดของเค้าเช่นเคยไม่รู้ว่าจะเบื่อบ้างรึเปล่าแต่ก็ไม่เคยบ่น หลังจากทำอาหารเสร็จผมก็มานั่งเล่นสมาร์ทโฟนของตัวเองไปพลางๆ รอให้คุณชายตื่นสายลุกขึ้นมากินข้าวพร้อมกัน 

จะว่าทำไมผมไม่รีบร้อนเหมือนทุกวันสินะก็วันนี้เป็นวันหยุดไง ปล่อยให้อีกคนนอนเต็มที่ไม่อยากรบกวน 

เลื่อนไทม์ไลน์ลงมาเรื่อยก็ต้องสะดุดตากับเพจที่ผมรู้จักมาช้านานตั้งแต่เรียนมัธยมปลายที่ไรมง ซึ่งตอนนี้เพจมันก็ยังคงอยู่และไม่รู้ใครเป็นแอดมิน ผมว่าเค้าต้องมาเรียนมหา'ลัยเดียวกับผมด้วยแน่เลย 

ภาพที่โพสต์เป็นตอนผมยืนเคียงข้างเคียวสุเกะบนเวทีประกวดดาวเดือนมหา'ลัย และมีคนหน้าหล่อยืนยิ้มส่งสายตามาให้ผม พร้อมแคปชั่นที่น่าน้อยใจไม่เบาพรากน้ำตาผมไปหลายหยด



เพจแอนตี้เทนมะ
*รูปภาพ*
เดือนนิติฯคนนี้ชื่อว่ามัตสึคาเสะ เทนมะ คบกับสึรุงิคุงมาได้ 4 ปีแล้วค่ะ ตอนนี้อยู่คอนโดเดียวกัน หรือจะพูดให้ถูกก็คือเกาะสึรุคุงกินไงล่ะคะ มีแต่ตัวกับร่างกายเข้าแรกน่าสมเพชนะคะ ไม่รู้ใครโหวตให้เป็นเดือนคณะได้ น่าตาก็งั้นๆ ที่เห็นคบกันมานานขนาดนี้ไม่รู้เล่นของที่สำนักไหน ใครเห็นด้วยว่าสองคนนี้ไม่คู่ควรกัน ไลค์รัวๆเลยค่ะพี่น้องชาวมอ



3,785 คนถูกใจสิ่งนี้

และคอมเมนต์ที่มีทั้งดีและร้ายปะปนกัน มันก็เจ็บใจใช่เล่น T^T

'ไม่คู่ควร +1 ค่ะ'

'ช่าย ตอนสึรุงิคุงพูดแบบนั้นในงานเราโห่เลย'

'สงสารสึรุงิคุงค่ะTT'

'เดี๋ยวก็เลิกค่ะ คนสวยๆเยอะแยะ'

'พึ่งรู้ค่ะว่ามีแต่ตัว ถถถถ ช่างกล้า'

'สึรุงิเดือนมอหล่อเกินกว่าจะชอบคนแบบนี้'

'น้องเทนมะก็น่ารักมากครับ อย่าว่าน้องเลย'

'เมนต์บนมาจากไหนนี่เพจแอนตี้ค่ะ'

'เลิกกัน! เลิกกัน!'


ฮึก ถามว่าเจ็บมั้ยก็คงต้องบอกว่ามากที่สุด ผมพึ่งรู้ว่าคนสนับสนุกก็มากมาย แต่ทางคนเกลียดเค้าก็เยอะเหมือนกัน จะทำเป็นไม่สนใจหรือปล่อยผ่านไปก็คงจะได้อยู่ แค่พอมานึกถึงความเป็นจริงแล้วผมก็มีแต่ตัวจริงๆนั่นแหละ 

ผมอยู่กับเคียวสุเกะตั้งแต่เรียนมัธยมปลายเพราะคบกันตั้งแต่ตอนนั้น และเค้าก็ดูแลผมอย่างดีมาตลอดและไม่เคยลำบาก 

เวลาถูกกลั่นแกล้งเค้าก็ออกหน้าปกป้อง เวลาผมงอนเค้าก็มาง้อ ผมหนีไปเค้าก็ไปตามผมกลับมา ผมอยากได้อะไรเค้าก็ซื้อให้ พอลองคิดดูแล้วเค้าก็ดีเกินไปจนผมคิดว่าไม่คู่ควรเหมือนอย่างที่หลายๆคนบอก ผมไม่เคยให้อะไรเค้ามากมายเหมือนที่เค้าเคยให้ผม 

ผมไม่ได้เป็นคนเห็นแก่ตัวที่ตกลงคบกับเค้าเพราะเห็นว่ารวย แต่เพราะผมรักเค้าต่างหากและผมก็คิดว่าเค้าก็คงรักผม แต่ถ้าวันไหนที่เค้าเจอคนที่ดีกว่าผมและพร้อมจะเดินไปด้วยกัน ผมก็จะยอมปล่อยเพราะผมคงไม่มีสิทธิ์ในตัวเค้าแล้ว น้อยใจตัวเองที่เกิดมาไม่คู่ควรแต่อยากเดินร่วมทางกับเค้า 


เพราะรักคำเดียว..


"เทนมะร้องไห้ทำไม" 

กลับสู่โลกความจริงผมสะดุ้งเพราะเสียงทุ้มของคนตัวสูงดังเข้ามาในโสตประสาทและปาดน้ำตาลวกๆก่อนเงยหน้าขึ้นมองคนที่ยืนระยะประชิด ทิ้งตัวนั่งลงข้างๆและจับไหล่ผมให้หันไปหา เค้าเห็นผมในตอนนั้นด้วยสินะแต่คงไม่รู้ว่าเพราะอะไร

"ไม่ได้ร้อง เคียวสุเกะเข้าใจผิดแล้ว" 

แก้ตัวไปน้ำขุ่นๆเพราะยังไงเจ้าตัวก็เห็นแล้ว แต่ยังคงโกหกเพราะไม่อยากให้เป็นห่วงเพราะผมเป็นคนสร้างปัญหา

"ก็เห็นอยู่ว่าร้อง เป็นอะไรครับบอกเคียวสุเกะหน่อย"

มือหนาเลื่อนเข้ามาจับแก้มของผมและใช้นิ้วโป้งปาดน้ำตาให้อย่างเบามือ สัมผัสแบบนี้ผมรู้สึกดีจริงๆ จนวางใจได้ว่าควรระบายให้เค้าฟังดีกว่าเก็บไว้อึดอีดคนเดียว เพราะถ้าเค้ารู้คงเลือกทางเดินให้ผมได้

"เทนมะคิดว่าเทนมะไม่คู่ควรกับเคียวสุเกะสักนิด หมายถึงเราไม่ควรเป็นแฟนกันน่ะ" 

พูดออกไปอย่างใจคิดจนคนตรงหน้าขมวดคิ้วเป็นปมอย่างที่คิดไว้

"เทนมะเอาอะไรมาพูด ใครพูดอะไรให้เทนมะไม่สบายใจรึเปล่า" 

มองเข้ามาในตาของผมอย่างแน่วแน่ก่อนหลุบหน้าลงต่ำและเห็นโทรศัพท์บนมือของผมพลางพยักหน้าและหยิบไปอย่างถือวิสาสะ 

กดเข้าไปหน้าเฟสบุ๊คของผมที่เปิดค้างไว้และคาดว่าเจ้าตัวน่าจะได้อ่านแล้วถึงเบิกตากว้างได้ขนาดนี้ อ่านจบเงยหน้าขึ้นสบตาและจับมือผมไปกุมไว้แน่น ผมอยากร้องไห้ตอนนี้เลย

"เทนมะ..."

"..."

"เคียวสุเกะไม่ได้ต้องการคนที่คู่ควร แต่เคียวสุเกะต้องการเทนมะ ต้องการคนมาเติมเต็มในสิ่งที่ขาดหาย ต้องการคนที่ทำให้เคียวสุเกะยิ้มได้โดยไม่ต้องฝืน คนที่ทำให้มีความสุขและคนเข้าใจกัน"

"..."

"เทนมะไม่ได้มาแต่ตัว เทนมะให้หัวใจเคียวสุเกะมาด้วย แค่เทนมะทำอาหารให้เคียวสุเกะกินทุกเช้ามันก็เกินพอแล้ว เทนมะไม่ใช่คนที่มาเกาะเคียวสุเกะกินเพราะเคียวสุเกะต่างหากที่หวังพึ่งเทนมะ และมีเทนมะคอยทำทุกอย่างให้"

"..."

"ถึงเราจะทะเลาะกันบ้างแต่อย่างน้อยเราก็เข้าใจกันมากขึ้น เราไม่ได้ทะเลาะเพื่อจะหาเรื่องเลิกกัน ขอร้องล่ะเทนมะ..อย่าฟังคำพูดคนอื่นเลย อย่าให้คนอื่นมาบอกว่าเทนมะ
ว่าคู่ควรหรือไม่คู่ควร ถึงคนอื่นจะว่ายังไงขอให้เทนมะรู้ไว้เสมอว่า...เทนมะคือคนที่เคียวสุเกะเลือกแล้ว อย่าแคร์ใครให้แคร์เคียวสุเกะคนเดียว ลองคิดดูว่าเราสองคนเคยทุกข์เคยสุขร่วมกันมามากน้อยแค่ไหนและเราไม่เคยทิ้งกัน เพราะเป็นแบบนี้ไงเคียวสุเกะถึงได้รักเทนมะ"

"เคียวสุเกะ..." 

น้ำตาเอ่อล้นเต็มขอบตาและไหลลงมาเป็นทางในที่สุด คนตัวสูงเข้ามากอดและลูบหลังผมเพื่อปลอบประโลม ผมไม่คิดว่าตัวเองจะมีค่าขนาดนี้ถ้าเคียวสุเกะไม่พูดมัน ผมคิดว่าตัวเองต่ำต้อยมาตลอดถึงได้โดนคนอื่นดูถูกเสมอ 

ผมว่าผมควรแคร์คนที่อยู่ตรงหน้าผมตอนนี้มากกว่าที่จะสนใจใครที่ว่าผมไม่คู่ควร จะไม่ยอมให้ใครมาตัดสินชีวิตของผม 

และผมเลือกแล้ว เลือกที่จะไม่ปล่อยเคียวสุเกะไปเพียงเพราะใครบอกให้ผมปล่อย แต่ถ้าเคียวสุเกะเลือกที่จะปล่อยมือของผมเอง และผมจะยอมทุกอย่าง..

"ขอบคุณ ขอบคุณมากนะที่ไม่ทิ้งเทนมะ"

"ไม่เคยคิดจะทิ้งอยู่แล้วที่รักของผม"

ผละออกจากกันและมอบรอยยิ้มก่อนคนตัวสูงจะโน้มหน้ามาประกบริมฝีปากแบบไม่ได้ล่วงล้ำ และเสียงท้องของคนตัวสูงก็ดังขัดจังหวะเสียจริงเชียว เลยต้องปล่อยให้เค้าไปอาบน้ำและจะได้มากินข้าวด้วยกัน













มาเรียนอีกแล้ววันที่ผมเกลียด อยากหยุดต่ออีกนานๆเลยแต่คงเป็นไปไม่ได้เพราะมันเป็นหน้าที่ ผมมีเพื่อนอยู่คนนึงที่ไม่ใช่ชู เค้าเข้ามาทำความรู้จักและเราก็เป็นเพื่อนกันตั้งแต่วันนั้นเราคงสนิทกันแล้วล่ะ 

และวันนี้เรียนพร้อมกันกับเคียวสุเกะเลยมาพร้อมกัน ผมเลิกเรียนคาบเช้าแล้วเลยกะว่าจะมาชวนเค้าไปกินข้าวพร้อมกัน มาถึงห้องซ้อมการแสดงของตึกนิเทศกันเลยทีเดียวเพราะถ้าโทรมาอาจจะรบกวนการเรียน ผมเลยไม่ทำแบบนั้น 


มาถึงผมมองเข้าไปห้องและโผล่หน้าตรงกรอบประตูกวาดสายตามองคนตัวสูง ก็เห็นเค้ากำลังชูไม้ชูมือเล่นใหญ่เหมือนกำลังซ้อมบทอะไรอยู่ก็ไม่รู้ ฮ่าๆ ดูแล้วตลกจัง 

มีเพื่อนของเคียวสุเกะหันหน้ามามองผมด้วยแหละ และเค้ายกยิ้มมุมปากก่อนจะสะกิดเคียวสุเกะยิกๆพยักเพยิดหน้ามาทางผม ดูจากสีผมแล้วดำสนิทคนนี้ชื่อชอนสินะ 

โธ่~ไม่เซอร์ไพรส์เอาซะเลย แต่เคียวสุเกะเหมือนกำลังตั้งใจซ้อมและยังไม่หันหน้ามา และแฝดอีกคนก็พูดแซวขึ้นจนผมตัวบิดแทบแทะกรอบประตูระบายอารมณ์เขิน

"เมียใครวะโคตรน่ารักเลย" เท่านั้นแหละหันขวับมาทั้งห้องเลย งื้อออ อายครับ

"เดี๋ยวกูโบก! เสียงดังสัด งั้นเดี๋ยวมาแล้วกัน"

เงื้อมือเป็นทีเล่นทีจริงก่อนผละตัวออกมาจากกลุ่มเพื่อนตรงมาที่ผม และยิ้มร่า

"ว่าไงที่รักของข้า เจ้ามีอะไรถึงมาหาพี่ในเพลานี้ เป็นไงแสดงดีมั้ย ฮ่าๆ"

หัวเราะยกใหญ่แต่เค้าคงจะติดลมการซ้อมการแสดงมั้ง ผมเลยขอโทษยกใหญ่ จนเจ้าตัวมุ่ยหน้าด้วยอารมณ์แสนงอน

"ขอโทษที่มารบกวนนะ"

"นั่นสิชดใช้เลย" 

"หา..ชดใช้อะไร" 

ผมควรจะสงสัยเพราะทำไมผมต้องชดใช้อะไรด้วย ผมทำอะไรผิดงั้นเหรอ ดูจากสายตากรุ้มกริ่มแล้วไม่น่าจะใช่เรื่องดีแน่

"คืนนี้ขอได้ป่ะ"

ยื่นหน้าเข้ามาและกระซิบแผ่วเบา จนทำให้สติของผมล่องลอยไปในอวกาศ ไอ้บ้าาาาา เขินสัสรัสเซียโคลัมเบียปากีสถานภูฏานไทยแลนด์ โด่ววว

"พูดเป็นเล่น นี่ซีเรียส" 

รีบผละออกอย่างไวเพราะเราสองคนอยู่ในเรดาร์ที่คนทั้งห้องเตรียมเสือกเต็มพิกัด

"ไม่ได้พูดเล่น นึกว่าจะเคลิ้มซะอีก"

"-_-ไม่เคลิ้มซักนิด" 

ทำหน้าเบื่อหน่ายโลกขีดสุดและเบะปากแรงๆด้วย คนอะไรหื่นตลอดเวย์

คนชื่อสึรุงิ เคียวสุเกะนี่แหละ

"แต่เคียวสุเกะเคลิ้มนะถ้าเทนมะยอม"

"ยอมอะไร"

"ยอมมานอนครางให้เคียวสุเกะปล้ำ" 

สากกกกกก หนุมานและลิงลมโปรดช่วยข้าด้วย ข้าโดนดาเมจอย่างแรงจากคนหน้าหล่ออออ อ๊ากกก เสี่ยวได้ในจริงๆผัวใครวะ

"ทะลึ่ง! ไม่พูดด้วยแล้ว" จะเดินหนีไปแต่กลับโดนรั้งไว้จากมือหนา

"ยังไม่ได้บอกเลยว่ามาหาทำไม" เออจริงด้วย- -"

"จะชวนไปกินข้าว"

"แล้วนี่กินอะไรมายัง"

"ถ้ากินแล้วจะมาชวนมั้ย" คนหล่อนี่ก็นะ-"-

"งั้นรอแป๊บนึง เดี๋ยวเก็บของก่อน"

วิ่งแจ้นกลับเข้าไปเก็บของอย่างไวและกลับออกมา ถ้าถามว่าชูกับเพื่อนอีกคนไปไหนคงต้องบอกว่าไปกับฮาคุริวนั่นแหละ ส่วนเพื่อนผมอีกคนไปไหนไม่รู้ ผมขอตัวมาตามเคียวสุเกะแล้วก็ลืมถาม











มาถึงโรงอาหารของนิเทศก็หาโต๊ะนั่งเพราะผมขี้เกียจกลับไปโรงอาหารนิติละ ให้เคียวสุเกะไปส่งตอนที่จะเรียนดีกว่า

"อยากกินอะไร" ผมถาม

"จะสั่งให้เหรอ"

"เปล่า ถามเฉยๆ"

"ชิ งั้นเทนมะอยากกินอะไรเดี๋ยวเคียวสุเกะไปสั่งให้" 

เรานั่งข้างกันและเค้าก็ลูบหัวผมอยู่นั่นแหละไม่อายบ้านเมือง พอผมบอกไปเค้าก็ลุกไปซื้อมาให้ทั้งข้าวทั้งน้ำ แต่ละร้านคนเยอะมากเลยและมันไม่ได้รอนานอย่างที่คิด 

เพราะทันทีที่เคียวสุเกะย่างกายเข้าไปที่ร้านไหน ทุกคนก็เป็นอันแหวกทางให้เข้าไปสั่งก่อนตลอด นี่คนไปซื้อข้าวครับไม่ใช่พระเจ้ามาโปรดไม่ต้องถึงขนาดนั้น 

เกลียดก็ตรงมีผู้หญิงส่งยิ้มให้และยิ้มตอบนี้แหละ อยากจะสอยฟันร่วงหมดปากให้ยิ้มไม่ได้เลยจริงๆ ถึงปากจะบอกว่าไม่หึงแต่ใจมันก็อดไม่ได้อยู่ดี เค้าบอกให้เชื่อใจ... 

อ้าวเฮ้ยทำไมต้องจับแขนวะ เจ้าตัวดีก็ไม่ขัด คอยดูเถอะถ้าผมทำบ้างอย่าหาว่าไม่เตือนแล้วกัน ชิ

"อ้าว..เทนมะ" 

ผมเงยหน้ามองหาต้นเสียง นั่นคือเพื่อนของผมเอง'ทาคิ โซสุเกะ' 

"ว่าไงโซสุเกะ" ผมส่งยิ้ม เราเรียกชื่อต้นกันด้วย

"มากินข้าวคนเดียวเหรอ" ช่วงเวลานี้ผมละสายตาจากเคียวสุเกะแล้วล่ะ ฝากไว้ก่อน

"เอ่อ...มากับแฟนน่ะเค้าไปซื้อข้าว นายกินแล้วเหรอ"

"กินแล้วล่ะ พอดีซื้อนี่มาให้นาย" ว่าแล้วก็ยื่นขวดน้ำส้มมาให้ผม

"หะ..ให้ฉันเหรอ ขอบใจมากนะ" ผมรับน้ำใจมาไหนๆก็ซื้อมาแล้วอ่ะนะ

"ไม่รู้นายชอบรึเปล่า เห็นน่ารักเลยคิดว่าชอบน้ำส้ม"

"ฮ่าๆๆ ฉันชอบน้ำองุ่นน่ะ แต่ไม่เป็นไรน้ำส้มก็กินได้" 

"โอเค คราวหน้าเดี๋ยวซื้อมาให้ใหม่ ไปละ" เข้ามาลูบหัวผมสองสามทีและเดินจากไป โอเค บายเพื่อน




"มาแล้วครับ"

เฉียดฉิวในสามวินาทีเมื่อเพื่อนผมไปเคียวสุเกะก็มา วางจานข้าวตรงหน้าผมและน้ำองุ่นที่ผมชอบก่อนนั่งลงเคียงข้าง

"ขอบคุณมากครับ"

"แล้วนี่น้ำใครอ่ะ เคียวสุเกะซื้อมาให้แล้วไง" นั่นไงถามจนได้0//0

"เพื่อนซื้อมาให้ครับ"

"ผู้หญิงผู้ชาย" พูดพลางขึงตาใส่ผมอีก

"ผู้ชาย"

"แล้วไป..เฮ้ย!!..ว่าไงนะ มันเป็นใคร"

"เพื่อนคณะเดียวกันครับ ชื่อทาคิ โซสุเกะ"

"สนิทกันเหรอ"

"เรียกชื่อต้นกันแล้วแหละ"

"ชิ"

"หึงเหรอ ทีเคียวสุเกะมีผู้หญิงเอาขนมมาให้เทนมะไม่เห็นจะว่าอะไรเลย ชิ" 

งอนกันไปงอนกันมานี่แหละ สนุกดี หราาาาา ขี้เกียจง้อ..!!

"หึงดิ เทนมะออกจะน่ารัก"

"ดาวคณะแพทย์เคียวสุเกะก็พูดแบบนี้"

"เทนมะน่ารักกว่า" 

"เทนมะเชื่ออะไรเคียวสุเกะไม่ได้เลย" งอนเว้ย อย่าขัดอารมณ์ดราม่าครับ เดี๋ยวต่อยคว่ำ!

"ไม่ต้องเชื่อ ตลอดสี่ปีที่ผ่านมาไม่เชื่อก็ตามใจ"

อ้าว..คือผมงอนอยู่เว้ย อย่ามางอนพร้อมกันสิ ทำไมต้องเมินหน้าหนี กินข้าวก็ได้วะถือซะวะเป็นเกม ใครใจอ่อนก่อนคนนั้นแพ้ ฝ่ายนั้นเห็นว่าผมไม่ง้อก็หันกลับมากินข้าวเหมือนเดิม และผมก็หาเรื่องคุยอ่ะนะ

"มีแต่คนอิจฉาที่เทนมะได้เคียวสุเกะเป็นแฟน"

เป็นความจริง ไม่งั้นคนเค้าจะกรี๊ดกันทั้งมอเหรอ ไม่ได้หลงตัวเองด้วย เหวยๆ

"ก็ควรจะอิจฉา หล่อและแสนดีขนาดนี้"

"แหวะ!"

"หรือไม่จริง"

"จริงก็ได้ครับ" อีกฝ่ายยิ้มและกินข้าวต่อไป..



ติ๊ง!


ข้อความจากการแจ้งเตือนดังขึ้น มันไม่ใช่ของผมแต่เป็นของเคียวสุเกะต่างหาก เจ้าตัวหยิบมันออกมาจากกระเป๋าผมเลยคว้าพึ่บมาอย่างหน้าด้านๆ ฮ่าๆ อภินันทาการจากสิทธิ์ของความเป็นเมีย โฮะๆ รู้สึกชนะ 

แต่เค้าก็ไม่ว่าอะไรได้แต่ส่ายหัวและก้มหน้าก้มตากินข้าว ในขณะที่ผมขอเผือกเต็มกำลังโดยการกดดูแจ้งเตือน


Ayino Moto ขอบคุณที่รับแอดค่ะเดือนมหา'ลัย^^


"เคียวสุเกะคนนี้เป็นใคร!" ผมยื่นโทรศัพท์ซึ่งเป็นของเค้านั่นแหละให้เค้าดู ภาพโปรไฟล์ก็น่ารักแต่ติดที่ชื่อ เหอะ นึกว่าผงชูรส และคำตอบที่ได้มา..

"ไม่รู้จักอ่ะ" และก็กินข้าวต่อ เออ!

"แล้วรับแอดทำไม"

"ก็เค้าทักมาน่ารำคาญเลยรับ งั้นเอามาหน่อยจะตอบกลับ"

"ไม่ต้องเดี๋ยวตอบเอง"

เหอะๆ โอกาสนี้แหละจะล่อตอบแชททุกคนที่ทักมาเลย ไม่กินแล้วข้าว ขอทำเรื่องสนุกๆก่อนแล้วกัน


Tsurugi. ไม่เป็นไรครับ

Ayino Moto อู้ววตอบแชทด้วย ทำไรอยู่คะ

Tsurugi.  กินข้าวครับ

Ayino Moto แล้วชอบกินอะไรคะ

Tsurugi. ถามทำไมครับ

Ayino Moto คราวหลังจะซื้อไปให้ค่ะ วันนี้ว่างรึเปล่าคะ

Tsurugi. ไม่รู้ครับ เดี๋ยวถามก่อน

Ayino Moto อ้าว..ถาม? ถามตัวเองเหรอคะ

Tsurugi. ถามเคียวสุเกะครับ

Ayino Moto แล้วนี่ใครคะ

Tsurugi.  แฟนเคียวสุเกะครับ


หลังจากนั้นจุดสีเขียวๆของเธอก็ดับไปเลย ฮ่าๆๆ ไม่มีสัญญาณตอบรับจากเลขหมายที่ท่านเรียก แกล้งคนนี่สนุกดีจัง โอ้โห นี่มีผู้หญิงทักมาทั้งนั้นเลยเหรอวะ คราวนี้แหละมันมือแน่

"แกล้งอะไรใครล่ะ ยิ้มร่าเชียว"

"ยุ่ง!" 

ใช้ศอกกระแทกแม่มเลย ขัดจังหวะความสนุก ผัวก็ผัวเถอะ ขอจัดการเมียน้อยทั้งหลายก่อนเถอะ

"สนใจแฟนตัวเองหน่อยครับ" นิ้วจะเขี่ยทำไมเนี่ยแก้มน่ะ เดี๋ยวก็ถีบไปนู่น

"มีอะไรให้สนใจ" 

ปากพูดขมุบขมิบแต่ตายังคงมองหน้าจอสัมผัสและรัวนิ้วเป็นนักเลงคีย์บอร์ด ใครทักมามึงเจ๊ออออออ

"เฮ้ย!!! เคียวสุเกะทำอะไรเนี่ย ทะลึ่ง!" 

ผมตกใจหัวใจแทบวายเมื่อคนหน้ามึนจับมือผมข้างนึงไปจับหว่างขาของตัวเองดีนะที่ใส่กางเกงยีนส์มันเลยหนาหน่อย ผมนี่หันซ้ายหันขวาว่าใครจะเห็นมั้ยวะ เค้าจะหาว่าอนาจารรึเปล่า แต่พอเห็นไม่ค่อยมีคนก็โล่งใจขึ้นมาหน่อย จังไร..

"ถ้าไม่ทำก็ไม่สนใจเคียวสุเกะอ่ะดิ แล้วนี่บล็อกเพื่อนเคียวไปกี่คนแล้ว"

ว่าพลางเอาหน้ามาเกยไหล่อย่างอ้อนๆเหมือนลูกหมาหูตูบ ถุย ไม่ได้น่ารักเอาซะเลย แต่น่ากัด หือออออ

"ไม่ได้บล็อกซะหน่อย แค่คุยด้วยเอง"

คุยแบบเดียวกันแทบทุกคน คนที่ผมตอบไปอารมณ์คงจะดีใจมากคือแบบ อ๊ากกกก เดือนมอตอบแชทด้วย แล้วก็พิมพ์กลับมาไวเหนือแสงเหมือนว่างอ่ะ และทุกคนจะเจอเหมือนกันคือ

'แฟนเคียวสุเกะครับ'

ครุคริ เค้าใสใส สนุกจังเลย ฮู้ววววว^0^


"ไอ้นี่มันเป็นใคร บล็อกได้มั้ย" 

เฮ้ย!!มือถือผมไปอยู่กับเคียวสุเกะได้ไงวะ นี่มันโจรมือเบานี่หว่า มิน่าล่ะเมื่อกี้เสียววาบที่ขา ที่แท้ก็แอบหยิบมือถือผมไปนี่เอง

"นั่นมันเพื่อนเทนมะ อย่าเสียมารยาทสิ"

โกหกครับ ฮ่าๆๆ ใครแอดมารับหมดจนเพื่อนเต็ม เป็นคนจิตใจดีครับ

"เดี๋ยวนี้หัดเป็นคนโกหกเหรอนิสัยไม่ดี มันเป็นใคร" โยกหัวอีก เอาที่สบายใจ แล้วรู้ด้วยว่าผมโกหก

"บอกให้โง่เหรอ" แกล้งคน^//^

"เทนมะครับ"

"รายยยยยยย"

"ไม่บอกเคียวสุเกะจะบล็อกให้หมดเลย" 


ติ๊ง!


ผมส่งข้อความไปให้เคียวสุเกะเองแหละ จากเครื่องของเค้าไง เป็นการเบี่ยงเบนประเด็น


Tsurugi.  รักนะครับ


"เทนมะไม่ต้องมาเปลี่ยนเรื่องเลย"

"อะไร เฮ้ย! ต้องเข้าเรียนแล้ว ไปก่อนนะ" 

พอมองดูนาฬิกาตรงมุมขวาแล้วก็ใจหาย เข้าเรียนสายแน่เลย เลยต้องรีบลุกและหยิบจานที่มีข้าวเหลืออีกตั้งครึ่งเพราะยังไม่ได้กินเอาไปเก็บเข้าที่

"ไหนบอกให้เคียวสุเกะไปส่ง ไปด้วยกัน" 

เออ ลืมไปเลยมันก็ไม่ใช่ใกล้ๆ ไปด้วยกันก็ได้วะ เคียวสุเกะขับรถพาไปถึงตึกก็ต้องกลับไปเรียนเหมือนกันอ่ะนะ

"ยังไม่จบเลยนะ เดี๋ยวเคลียร์ที่ห้อง" ถึงกับสะดุ้งโหยงเพราะอีกคนยังไม่ลืม แต่ผมลืมไง

"ไปละ"

ผมนี่วิ่งอย่างเร็วเลยเพื่อจะขึ้นห้องเรียนให้ทันเวลา..


ตุบ!! โครม!!

"เทนมะ!"















#ติดตามตอนต่อไป
ขอโทษที่หายไป(ไม่)นานน้าาาา แบบว่าคิดไม่ออก+ป่วย=ดอง! ล้อเล่น บังเอิญแต่งหลงรักนายปีหนึ่งติดลมไปหน่อยไม่มีใครพาลง ตอนนี้แต่งเรื่องนี้เรื่องนั้นต่อไม่เป็น แฮร่! จะต้องพยายามทุกเรื่องสิ บาย





ให้กำลังใจนักเขียน
นักเขียนได้รับกำลังใจแล้ว!
นักเขียนได้รับกำลังใจแล้ว 24 ครั้ง

372 ความคิดเห็น

  1. #251 Nice810 (@Nice810) (จากตอนที่ 33)
    วันที่ 31 ตุลาคม 2559 / 20:03
    สนุกมากมาย คือเทนมะ ตกบันได หรือ ล้ม หรือ สดุดขาตัวเอง //โดนเทนมะตบ.#ต่อไวๆนะรอยุนะฮ๊าบบ
    #251
    0
  2. #250 lisa (จากตอนที่ 33)
    วันที่ 31 ตุลาคม 2559 / 17:28
    เทนมะเป็นไร...มาอัพต่อไวไวนะ
    #250
    0
  3. #247 เชียร์ (จากตอนที่ 33)
    วันที่ 30 ตุลาคม 2559 / 16:16
    ทำไมชะนีมะยมหัวเปียมันชอบทำลายความรักคนอื่นจัง

    -__-ชิอย่าให้รู้นะว่าใครบิกว่าไม่คู่ควรฉันจะตามไปฆ่าถึงบ้านเลยหนิและก็ไรต์ค่ะอัพไวๆนะค่ะ^^
    #247
    0
  4. #246 Indiamon123 (@kamon001) (จากตอนที่ 33)
    วันที่ 30 ตุลาคม 2559 / 13:51
    กรี๊ดดดดด(???) ลูกรักอิชั้นเป็นอะไรคะไรท์ หรือว่ามีชะนีมาดักตบ(?) หรือว่ามีคุณป้ามาขายดอกไม้(???) หรือว่าหนูเทนอยากอ๋อย(??) #ไม่น่าใช่ =_=# หรือว่าใครเป็นกระทิงแดงวิ่งพุ่งเข้าชนหนูเทนคะ(?)
    #อินี้อาการหนักมากค่ะ #รีบมาอัพน้าา สู้ๆ ^^
    #246
    0
  5. #245 ท้องฟ้าาา (จากตอนที่ 33)
    วันที่ 30 ตุลาคม 2559 / 11:17
    เย้!!! ในที่สุดไรต์ก้มาอัพ เเต่ใครชนเทนมะของฉาน

    (สู้ๆ น่าจ้าา)
    #245
    1
    • #245-1 Venessa (@premwadeeppm) (จากตอนที่ 33)
      30 ตุลาคม 2559 / 11:21
      อาจจะสะดุดบันไดก็เป็นได้
      #245-1
  6. #244 Rekajung (@Rekajung) (จากตอนที่ 33)
    วันที่ 30 ตุลาคม 2559 / 09:49
    เทนมะใจเย็นลูกกกก~ ความเจ้าเล่นี่พุ่งเกินพิกัดแล้วลูกกกกก แล้วคนที่เอาน้ำมาให้เทนมะนี่เองคิดเกินเพื่อนกับเทนมะแน่ๆตรูรู้เลย-.- เคียวไม่ต้องเสียใจไปลูกเดะแม่ดักตืบอิพวกคิดไม่ซื่อกับหนูเทนให้(สะแหยะยิ้ม)
    ขอบคุณครับท่านแม่//เคียว
    จ๊ะ^^(ลูบหัว+วาปไปยืนพิงกำแพงหน้าตึกนิติ)//เรา

    ต่อไวๆนร้าไรท์รออ่านอยู่~^^
    #244
    0
  7. #243 aom061967 (@aom061967) (จากตอนที่ 33)
    วันที่ 30 ตุลาคม 2559 / 07:14
    เทนมะอย่าไปสนอีชะนีลูก หนูต้องเข้าใจลูกว่าอีชะนีพวกนั้นหวังผัวหนูเพราะเงินลูก บอกแม่มาเลยค่ะว่ามันเป็นใคร เดี๋ยวแม่จะดักตบให้ค่ะ เกลียดนักนังชะนี
    #มาต่อเร็วๆ น่ะค่ะ กำลังฟิน(แลนด์)เลยค่ะ
    #243
    0
  8. #242 jioy (@jioy) (จากตอนที่ 33)
    วันที่ 30 ตุลาคม 2559 / 00:43
    เทนม้าาา เป็นไรลูกหรือว่ามีนังชะนีตัวไหนมาขวางทางหรือแกล้งหนูลูก บอกเดี๊ยนได้นะฮ้าาา เดี๋ยวเดี๊ยนจะไปดักตีหัวมันเอง
    #242
    0
  9. #241 Sakeenah (จากตอนที่ 33)
    วันที่ 29 ตุลาคม 2559 / 23:31
    เทนมะเค้าเป็นรายง่า
    #241
    0
  10. #240 Sakeenah (จากตอนที่ 33)
    วันที่ 29 ตุลาคม 2559 / 23:31
    เทนมะเค้าเป็นรายง่า
    #240
    0