คัดลอกลิงก์เเล้ว

[Fic inazuma]พี่ดุ้นของน้องไทกะ

ความรักครั้งนี้เกิดจากความมืดเป็นเหตุและการพบกันระหว่างรุ่นพี่กับรุ่นน้องจะเกิดอะไรขึ้น

ยอดวิวรวม

2,263

ยอดวิวเดือนนี้

19

ยอดวิวรวม


2,263

ความคิดเห็น


2

คนติดตาม


34
จำนวนโหวต : 0
เรื่องสั้น
อัปเดตล่าสุด :  2 ก.ค. 59 22:47 น.

ข้อมูลเบื้องต้นของเรื่องนี้
**พี่ดุ้นของน้องไทกะ**
เรื่องนี้แต่งให้ตามคำขอน้าาา[ไทกะ×อะโฟรดี้]



คิชิเบะ ไทกะ
 รุ่นน้องที่ชมรมฟุตบอลของโรงเรียนคิโดคาวะเซย์ชู 
แอบชอบโค้ชทีมของตัวเองมาก
"อย่าไปเลยนะครับผมกลัวความมืด"



อาฟุโระ เทรุมิ(อะโฟรดี้)
 โค้ชชมรมฟุตบอลหน้าสวย สาวดุ้นของปวงชน
ชอบรุ่นน้องชมรมฟุตบอล
"คิดเหมือนกันแล้วสินะ"



ทาคิ โซสุเกะ (ตัวประกอบ)




เรื่องในตอนนี้ อัพเดท 2 ก.ค. 59 / 22:47

บันทึกเป็น Favorite


@รร.คิโดคาวะเซย์ชู
[Kishibe talk]

"เอาล่ะ!!วันนี้เลิกซ้อมได้"เสียงของโค้ชเทรุมิที่บอกสมาชิกในทีม

"โค้ชช!!!"และทุกคนก็แยกย้ายกันกลับบ้าน

"ไปกินราเมงกันเถอะ คิชิเบะ"เสียงของเพื่อนผมยาวสีน้ำตาลเอ่ยชวนผม

"ชั้นอยากซ้อมต่ออีกหน่อยน่ะ นายไปเถอะโซสุเกะ"ผมตอบเพื่อนสนิทผมไป

"อื้ม~"แล้วเค้าก็เดินจากไป ส่วนผมก็ไปซ้อมยิงประตูและเลี้ยงลูกต่อจนถึงค่ำ

"นี่คิชิเบะพอแล้วล่ะกลับบ้านได้แล้ว"เสียงของโค้ชหน้าตาสวยกล่าวแล้วเดินมาหาผม

"โค้ชเทรุมิ?"

"เรียกรุ่นพี่อโฟรดี้ก็ได้ จะได้ดูเหมือนสนิทกันหน่อย"แล้วเขาก็ยิ้มให้ผม ใจผมแทบละลาย

"รุ่นพี่อโฟรดี้ งั้นเรียกผมว่าไทกะก็ได้ครับ"ผมยิ้มตอบ

ก่อนอื่นเลยนะครับผมขอบอกก่อนว่าผมชอบโค้ชตั้งแต่เจอกันครั้งแรก จะเรียกว่ารักแรกพบก็ได้^^ เราเจอกันตอนที่โค้ชเค้ามาถามทางไปโรงเรียนคิโดคาวะเซย์ชูกับผม และผมก็บอกทางเค้าไป และตอนที่ผมรู้ว่าเค้ามาเป็นโค้ชผมก็ดีใจมาก และผมก็หาทางเพื่อให้ได้ใกล้ชิดกับโค้ชครับและตอนนี้ก็เป็นโอกาสดี

"รุ่นพี่ทำไมยังไม่กลับบ้านล่ะครับ?"ผมถามรุ่นพี่ที่ยืนมองผมซ้อมอยู่

"อ๋อ พี่รอนายอยู่น่ะไทกะ"

"เอ๋!? รอผม?รอทำไมครับ?"ผมถามรุ่นพี่

"ก็เห็นนายซ้อมอยู่คนเดียวเลยอยู่เป็นเพื่อนน่ะ"

"หรอครับ?"ผมเขินนิดๆนะเนี่ย

"งั้นเรากลับบ้านกันเถอะเดี๋ยวพี่ไปส่ง"

"อ๋อ!ได้ครับ"แล้วผมก็รีบวิ่งไปเก็บเป้ของผมและเดินไปกับรุ่นพี่ ตอนนี้พระอาทิตย์ก็ตกดินแล้วผมไม่เคยกลับบ้านมืดขนาดนี้มาก่อนเลยแฮะ ผมกำสายกระเป๋าเป้ของผมแน่นและเดินตามรุ่นพี่ไปอย่างช้าๆจนตอนนี้ผมอยู่หลังรุ่นพี่แล้ว

"อ้าว!!ไทกะนายไปทำอะไรตรงนั้น?"รุ่นพี่หยุดเดินแล้วหันหน้ามาทางผมที่เดินตามหลังอยู่ ก็ผมเดินทั้งที่ขาสั่นไม่ได้หนิ!

"ผมกลัวความมืดครับ"ผมบอกกับรุ่นพี่

"งั้นหรอ?"แล้วรุ่นพี่ก็เดินมาหาผม แล้วเอามือผมออกจากสายเป้เอาไปกุมไว้ ตอนนี้จากอาการกลัวของผมกลายเป็นเขินแทนแล้วล่ะ และเราสองคนก็เดินไปพร้อมกันเรื่อยๆจนถึงบ้านของผม

"ถึงบ้านของผมแล้วล่ะครับรุ่นพี่"ผมชี้ไปทางบ้านสองชั้นหลังหนึ่งที่มองแทบจะไม่เห็นว่าเป็นบ้านเพราะมันมืดมาก

"ทำไมบ้านมืดนักล่ะไทกะ นายอยู่คนเดียวหรอ?"รุ่นพี่ถามผม

"ครับ!!ผมอยู่คนเดียวมา 2 วันแล้วเพราะพ่อกับแม่ของผมไปทำงานต่างประเทศน่ะครับ"ผมตอบรุ่นพี่ไป

"หรอ?เหงาแย่สินะ"รุ่นพี่ท่าทางดูเป็นห่วงผมจริงๆ

"ก็มีบ้างครับ อ้อ!เกือบลืมไปเลย เชิญเข้าบ้านก่อนครับ"ผมเกือบลืมเรื่องสำคัญไปได้ไงเนี่ยเสียมารยาทจังคนเค้าอุตส่าห์มาส่ง

"อื้ม!!ขอบใจนะ"แล้วผมกับรุ่นพี่ก็เดินเข้ามาในบ้านแต่ผมหลบหลังรุ่นพี่เพราะความมืดนี่แหระครับ รุ่นพี่เปิดไฟในบ้านให้ผมทุกดวงจนสว่างจ้า และตอนนี้ผมใจชื้นขึ้นมาแล้วผมเลยไปชงชามาให้รุ่นพี่

"ขอบใจมากนะไทกะ"

"อ๋อ!? ไม่เป็นไรครับ"แล้วผมก็นั่งลงบนโซฟาข้างๆรุ่นพี่

"นี่ไทกะ นายอยู่คนเดียวกินข้าวยังไงหรอ ทำเองใช่มั้ย?"รุ่นพี่เปิดประเด็นพูดขึ้นมา

"อ๋อ!?เปล่าครับ ผมซื้อเอาที่ร้านสะดวกซื้อแล้วก็เวฟเอาน่ะครับ"ผมตอบแบบอายๆ

"ทำแบบนี้ทุกวันเลยหรอ?"รุ่นพี่ถามผมต่อ

"ครับ!!แต่ของในตู้เย็นก็มีเยอะนะครับแม่ผมซื้อเตรียมไว้ให้ แต่ผมทำอาหารไม่เป็น น่าอายจังเลยนะครับ"ผมตอบแบบเขินๆแล้วเอามือเกาหัวตัวเอง

"ไม่หรอก!มันเป็นเรื่องปกติแหระ งั้นวันนี้พี่จะทำอาหารให้กินเองนะ อยากกินอะไรล่ะ"

"รุ่นพี่พูดจริงๆหรอครับ"ผมยิ้มน้อยยิ้มใหญ่เพราะไม่คิดเลยว่าจะได้กินอาหารที่ทำจากรุ่นพี่ที่ผมชอบ

"อื้ม!!จริงสิ สั่งมาได้เลย"รุ่นพี่ลุกขึ้นและเตรียมตัวจะไปที่ห้องครัว

"งั้นเอาตามที่รุ่นพี่อยากทำเลยครับ แล้วอยู่ทานด้วยกันนะครับ"ผมตอบอย่างดีใจ

"ได้สิ!!งั้นรอแปบนึงนะ"แล้วรุ่นพี่ก็เดินเข้าห้องครัวไป

>>>หลังจากนั้นไม่นาน<<<

กลิ่นหอมของอาหารเริ่มโชยมาเตะ(?)จมูกผม และมันหอมยั่วยวนต่อมน้ำลายผมมากจนผมอยากจะกินคนทำ แฮร่!!อยากจะกินอาหารจะแย่อยู่แล้ว

"เสร็จแล้วล่ะไทกะ!!"เสียงเรียกของรุ่นพี่ดังมาจากห้องครัว

"จะไปละคร้าบบ~"แล้วผมก็รีบแจ้นไปที่ห้องครัวก็พบกับอาหารมากมาย มีทั้งแกงกระหรี่ ซุปมิโซะ ไข่ม้วน ผัดกระหล่ำปลี แล้วก็สตูแครรอท แต่ละอย่างน่าทานมากๆเลยครับ และผมก็นั่งลงบนเก้าอี้ฝั่งตรงข้ามกับรุ่นพี่

"จะทานละนะครับ"

"ทานให้อร่อยนะไทกะ"รุ่นพี่บอกกับผมแล้วเราสองคนก็ทานข้าวด้วยกัน

"นี่!!ไทกะ"รุ่นพี่ตักผัดกระหล่ำปลีใส่จานให้ผม นั่นมันเป็นอาหารที่ผมชอบที่สุด ผมยิ้มแล้วหน้าแดง

"ขอบคุณครับรุ่นพี่"แล้วเราก็ทานข้าวต่อจนเสร็จ

"อร่อยมากๆเลยครับ ขอบคุณสำหรับอาหารนะครับ"ผมเอามือลูบท้องแสดงให้เห็นว่าผมอิ่มจนพุงกางเลย

"งั้นก็ไปอาบน้ำได้แล้ววันนี้นายซ้อมหนักนะ"รุ่นพี่บอกผมแล้วเก็บอาหารและจานไปล้าง

"รุ่นพี่จะกลับแล้วหรอครับ?"ผมถามหน้าตาเศร้าๆในขณะที่รุ่นพี่กำลังล้างจานอยู่ รุ่นพี่คงไม่สังเกตเห็นสีหน้าผมสินะTTผมอยากให้รุ่นพี่อยู่ต่อนะ

"อื้ม! ถ้าไม่มีอะไรแล้วพี่ก็จะกลั--"ผมรีบวิ่งเข้าไปกอดรุ่นพี่ไว้จากด้านหลังอย่างแนบแน่น

"อย่าพึ่งกลับเลยนะครับ!!"ผมจะรั้งรุ่นพี่ให้นานที่สุดเท่าที่ผมจะทำได้

"ไทกะ?"

"ได้โปรด~อย่ากลับเลยนะครับ อยู่กับผมอีกหน่อยนะ!!"ผมกอดรุ่นพี่แน่นขึ้น แต่รุ่นพี่กลับแกะมันออกแล้วหันหน้ามาทางผม รุ่นพี่จับไหล่ผมทั้งสองข้างแล้วมองตาผม

"งั้นพี่ขอนอนที่นี่เลยละกันนะ"

"จะ..จริงหรอครับรุ่นพี่"ผมดีใจมากและน้ำตาแห่งความดีใจของผมก็เอ่อล้นออกมา ผมเข้ากอดรุ่นพี่แน่นอีกครั้ง

"ใจเย็นนะไทกะ~ไม่ต้องร้องนะ นายไปอาบน้ำเถอะ"รุ่นพี่ปาดน้ำตาที่แก้มของผมและบอกให้ผมไปอาบน้ำ และรุ่นพี่ก็ล้างจานต่อจนเสร็จและขึ้นห้องตามผมไป

"นี่ครับรุ่นพี่หวังว่าคงใส่ได้นะ"ผมยื่นชุดนอนกับผ้าเช็ดตัวให้รุ่นพี่

"ขอบใจนะไทกะ"แล้วรุ่นพี่ก็เดินเข้าห้องน้ำไป ส่วนผมก็ไปนอนรอรุ่นพี่อยู่บนเตียง

"นี่ไทกะนายยังไม่นอนอีกหรอ?"ทันทีที่รุ่นพี่ออกมาจากห้องน้ำก็ถามผมทันที

"อ๋อ!?ผมรอรุ่นพี่อยู่น่ะครับ"ผมตอบแล้วมองไปทางรุ่นพี่ จากนั้นรุ่นพี่ก็เดินมานั่งบนเตียงข้างๆผม

"งั้นนายช่วยเช็ดผมให้ชั้นหน่อยนะ"ผมรับผ้าขนหนูจากมือรุ่นพี่มาแล้วทำการเช็ดผมให้รุ่นพี่อย่างเบามือ ผมรุ่นพี่ยาว หอม และนุ่มมากด้วย มันทำให้ผมเคลิ้มจนหยุดเช็ดไม่ได้

"ระ..รุ่นพี่ครับ!"ผมเรียกรุ่นพี่ที่อยู่ข้างหน้าผมเพราะผมคิดว่าคงถึงเวลาที่ผมจะต้องสารภาพแล้วล่ะว่าผมชอบรุ่นพี่

"หืม?มีอะไรหรอไทกะ?"รุ่นพี่หันหน้ามาทางผม

"คือว่าผะ..ผมชะ..ชอบรุ่นพี่ครับ!!"ผมก้มหน้าลงเพื่อปกปิดหน้าขึ้นสีของผม

"......."รุ่นพี่เงียบ

"......."ผมคงไม่รู้ว่าจะพูดอะไรแล้วล่ะรุ่นพี่คงไม่ชอบผมสินะTT

"คิดเหมือนกันแล้วสินะ^^"แล้วรุ่นพี่ก็จับหน้าผมขึ้นมาแล้วโน้มตัวลงมาใกล้ๆผม
รุ่นพี่ประกบปากผมอย่างนุ่มนวลแล้วสอดลิ้นเข้ามาในโพรงปากผมแล้วตวัดลิ้นทั่วปากของผม ผมจูบตอบรุ่นพี่จนเราต้องสองเคลิ้มตามกันแล้วรุ่นพี่ก็ถอนจูบออก

"ผมชอบรุ่นพี่นะครับ"แล้วผมก็เข้ากอดรุ่นพี่ไว้แน่น

"งั้นจากนี้ไปเราเป็นแฟนกันแล้วนะ"รุ่นพี่กอดผมตอบ

"ครับ!!รุ่นพี่">//<

"เรียกที่รักก็ได้^^"ห๊ะ!!ว่าไงนะรุ่นพี่ให้ผมเรียกที่รักงั้นหรอ ตอนนี้ผมดีใจจนทำอะไรไม่ถูกแล้วล่ะ

"ครับที่รัก~"ผมพูดแบบเขินๆก็แฟนของผมเล่นน่ารักซะขนาดนี้

"งั้นเรานอนกันได้แล้วล่ะนะ"รุ่นพี่บอกผม

"ครับ"แล้วผมก็ทิ้งตัวลงบนเตียง

"งั้นพี่ปิดไฟละน--"

"อย่าปิดไฟนะครับ!!"ผมรีบบอกรุ่นพี่ก่อนที่เขาจะปิดไฟ

"เกือบลืมไปเลยว่าที่รักกลัวความมืด แต่ถ้ามีพี่อยู่ไม่ต้องกลัวหรอกนะ"

ติ้ก!(เสียงปิดสวิตซ์ไฟ)

"กร้าาากกก!!--อุ๊ปส์"ผมร้องลั่นเพราะรุ่นพี่ปิดไฟ แต่เพราะความมืดเลยทำให้ผมมองไม่เห็นว่าอะไรประกบปากผมอยู่ แต่มันบางนุ่มและหวานมาก

"นอนได้แล้วไทกะ คงไม่กลัวละนะ"แสดงว่าเมื่อกี้มันปากรุ่นพี่สินะ >///<

"คะ..ครับ"และผมก็นอนกอดรุ่นพี่จนหลับไปzzZZ
.
.
.
.
.
**แต่งให้แล้วนะคร้าคู่ไทกะ×อโฟรดี้ คู่นี้แรร์มากเลยนะ5555เลยแต่งไม่ค่อยสนุกเท่าไหร่คงไม่ว่ากันน้า^^








ผลงานเรื่องอื่นๆ ของ เทพีแห่งความว่างเปล่า จากทั้งหมด 21 บทความ

บทวิจารณ์

ยังไม่มีบทวิจารณ์ของเรื่องนี้

คำนิยม Top

ยังไม่มีคำนิยมของเรื่องนี้

คำนิยมล่าสุด

ยังไม่มีคำนิยมของเรื่องนี้

2 ความคิดเห็น

  1. วันที่ 16 กรกฎาคม 2559 / 08:48
    น่ารักกกกอ่ะ!?! ฟินจนบอกไม่ถูกเลยเพราะเชียร์คู่นี้ ฟิน~
    #2
    1
  2. วันที่ 3 กรกฎาคม 2559 / 09:11
    อ๊ายย >.< น่ารักกกกก
    #1
    0