คัดลอกลิงก์เเล้ว

นิทานต้นไม้

โดย P-Vio

หากความรู้สึกเป็นกระถาง และความรักเป็นเพียงต้นไม้ต้นหนึ่ง...

ยอดวิวรวม

310

ยอดวิวเดือนนี้

0

ยอดวิวรวม


310

ความคิดเห็น


0

คนติดตาม


2
จำนวนโหวต : ยังไม่มีคนโหวต
เรื่องสั้น
อัปเดตล่าสุด :  20 ม.ค. 59 / 23:42 น.

ข้อมูลเบื้องต้นของเรื่องนี้
เรื่องนี้อาจเข้าใจได้ยาก หรือสับสน ต้องขออภัย
แต่ก็เป็นเพียงความรู้สึกที่ถูกอัดอั้นเอาไว้เพียงเท่านั้น
โปรดใช้วิจารณญาณเพื่อฟังเรื่องราวเหล่านี้
 เนื่องจากเรื่องนี้เป็นเพียงเรื่องราวในชีวิตของผู้เขียน
ที่ถูกระบายออกมาเป็นตัวอักษรเท่านั้น

? themy butter

เรื่องในตอนนี้ อัพเดท 20 ม.ค. 59 / 23:42

บันทึกเป็น Favorite


                กาลครั้งหนึ่ง ณ ดินแดนอันห่างไกล

                มีเด็กสาวคนหนึ่งผู้เดินทางมาไกลแสนไกลพร้อมกระถางใบเล็กที่เต็มไปด้วยดินและเมล็ดพันธุ์ที่เด็กสาวก็ไม่อาจรู้ว่าเมล็ดพันธุ์นั้นคือเมล็ดพันธุ์ของสิ่งใด

                เธอได้เดินเข้าไปอาศัยยังเมืองเล็กๆเมืองหนึ่ง ทุกๆคนต่างมีกระถางเล็กๆ บางกระถางก็มีพืชอันงดงามที่เบ่งบานออกดอกผล บางกระถางก็เต็มไปด้วยต้นกล้าเล็กๆ บางกระถางก็มีแต่เพียงแค่เศษดินเหมือนกับเด็กสาว

                ในวันแรกๆที่เธอได้เข้ามา เธอก็ได้สะดุดล้มลงและพบกับบุคคลหนึ่งที่ได้ยื่นมือมาให้
                ...ตั้งแต่วันนั้นในกระถางของเธอก็มีต้นกล้าเล็กๆได้เริ่มเติบโตขึ้น

                วันเวลาผ่านไป ถึงคราวที่ทุกคนๆต้องเดินทางต่อ ต้นกล้าของเธอได้เติบโตเป็นต้นไม้เล็กๆ ที่เต็มไปด้วยใบสีเขียวชอุ่ม แต่ไร้ซึ่งดอกตูม
                ต้นไม้ของเธอ ยังไม่เคยผลิบาน...

                เธอมองไปรอบๆก็เห็นชายหญิงที่เธอรู้จักได้มอบกระถางซึ่งมีดอกเบ่งบานอย่างสดใสให้แก่กัน

                เด็กสาวได้จ้องมองไปยังชายหนุ่มในวันนั้นด้วยความรู้สึกที่หลากหลายและเต็มไปด้วยความผูกพันธ์
               
ฉันควรจะมอบกระถางนี้ให้เขารึเปล่า?’ เธอรำพันกับเธออยู่ในใจ แล้วรวมรวมความกล้าแล้วเดินไปหาเขา
                แต่...เธอนั้นก็ทำได้เพียงโบกมือลาก่อนที่เธอจะแยกทางไปยังเมืองอื่นที่ห่างไกลออกไป...

                เด็กสาวเดินเข้ามาในเมืองที่ใหญ่กว่าเมืองไหนๆที่เธอพบมา เธอพบผู้คนหลากหลาย แต่ไร้ซึ่งผู้ที่เธอรู้จัก

                เธอ เป็นเพียงคนเดียวที่มาจากที่แสนไกล

                เด็กสาวพยายามทำความรู้จักกับผู้คนในเมืองนี้และมีมิตรสหายอยู่พอสมควร
                และเธอก็พบว่าทุกคนในเมืองนี้แม้บางคนในกระถางจะยังไม่มีแม้แต่เมล็ดแต่กระถางของทุกๆคนกลับดูงดงามและดูโออ่ากว่ากระถางที่เธอมี

                เธอรู้สึกเศร้าใจแต่เธอก็มีบุคคลที่สร้างกำลังใจให้เธอยังคงดูแลต้นไม้เล็กๆในกระถางใบจ้อยของเธอ
                เขาคนนั้นและเธอยังคอยติดต่อกันอยู่เสมอ

                นานวันเข้าเมื่อมีคนพบเห็นกระถางเล็กๆและการกระทำของเธอที่ดูผิดเผกไปจากผู้อื่น เธอก็เริ่มถูกดูถูก

                จากกลุ่มคนเล็กๆ...กลับขยายไปวงกว้าง
                แม้บางคน...อาจจะไม่เคยเห็นกระถางของเธอด้วยซ้ำ

                เธอได้แต่พยายามประคองกระถางเล็กๆที่เริ่มแตกร้าวเอาไว้...

                จนกระทั่ง...เธอได้สื่อความรู้สึกให้กับเขา เธอก็ได้รับความรู้สึกที่เขามีเหมือนกับเธอนั้นกลับมา

                ในวันนั้น ต้นไม้เล็กๆของเธอก็เริ่มมีตูมดอกขึ้นมา

                แม้อยู่ห่างไกล เธอกับเขาก็คอยติดต่อและดูแลต้นกล้าใบเล็กเหมือนกันอยู่เสมอ

                วันเวลาผ่านไปเนิ่นนาน แต่...ตูมดอกของเธอนั้น ก็ยังไม่เคยผลิบาน

                ในเมืองที่ถูกหลายๆคนดูแคลน กลับมีชายอีกคนหนึ่งที่เคยพบกันตั้งแต่แรกที่เข้ามาได้คอยแวะเวียนมาพูดคุยและช่วยเหลือเธอโดยไม่มีการรังเกียจเธอเหมือนคนอื่นๆ

                และเธอก็เห็นว่าชายคนแรกที่ได้ทำให้เกิดดอกตูม ก็มีหลายๆคนๆที่เสนอที่จะช่วยเขาดูแลต้นไม้ของเขา    ดังนั้นเธอกับเขา จึงต้องตัดความสัมพันธ์เนื่องจากความห่างไกล และเปิดทางให้เขาได้พบคนที่จะดูแลต้นไม้ของเขาได้ดีกว่า

                ไม่นานนักชายคนที่สองก็ได้ขอเข้ามาเพื่อช่วยดูแลต้นไม้ของเธอ

                เด็กสาวก็ได้ตอบตกลง และมอบความไว้วางใจของเธอให้กับเขาคอยช่วยดูแล...และดอกตูมเล็กๆก็ได้ผลิออกมาเป็นครั้งแรก

                เธอดีใจมากทั้งสองคอยดูแลต้นไม้ที่บานสะพรั่งให้แก่กัน กระถางที่ร้าวก็ได้เขาคนนั้นทำให้กระถางใบนั้นมั่นคงขึ้น และแข็งแรงสวยงามมากขึ้น

                แต่ ด้วยนิสัยของเธอที่ต่างจากคนอื่นกลับทำให้อีกฝ่ายเริ่มท้อใจที่จะดูแล และ เริ่มทิ้งๆขว้างๆที่จะช่วยดูแลต้นไม้ของเธอ

                ดอกไม้ที่เคยงดงาม เริ่มเหี่ยวเฉา...

                เด็กสาวแปลกใจ แล้วจึงได้พบว่า...เขานั้นเริ่มไปดูแลต้นไม้ของเด็กหญิงคนหนึ่งและเริ่มสนิทชิดเชื้อกับเด็กหญิงอีกคน

                เธอแบกกระถางที่แตกร้าว และเดินจากมา...

                เธอทำอะไรไม่ถูก จึงได้พยายามขอให้เขาคนนั้นช่วยเธอดูแลต้นไม้ที่ใบเริ่มร่วงโรย เพื่อหวังจะให้มันผลิดอกอีกครั้ง

                เขาได้ปฏิเสธ เธอจึงแบกต้นไม้ที่ไร้กระถางมาด้วยใจอันปวดร้าว

                และได้รู้ว่าตอนนี้เขาได้ไปดูแลเด็กหญิงคนที่สองแล้ว

                ต้นไม้ของเธอเริ่มตายอย่างช้าๆ...

                แต่เธอก็ได้เพื่อนของเธอคอยประคับประคองต้นไม้ของเธอให้ยังมีชีวิตอยู่

                และแล้วต้นไม้ของเธอก็ได้แตกกิ่งใหม่ เมื่อเธอเริ่มรู้จักเด็กหญิงคนแรก

                แต่...เด็กหญิงคนนั้น กลับสนใจเพื่อนของเด็กสาวคนหนึ่งและและเพื่อนของเด็กสาวนั้นก็เริ่มสนใจเด็กหญิงคนนั้นเช่นกัน

                พวกเขาทั้งสองจึงได้เริ่มสนิทกันโดยมีเด็กสาวคอยช่วยเหลือแม้เธอจะเหนื่อยล้าและเสียใจอยู่ก็ตามที

                จนกระทั่งเธอเห็นเพื่อนของเธอคนหนึ่งได้ช่วยดูแลเธอและทำให้เธอเริ่มมีกำลังใจที่จะดูแลต้นไม้อีกครั้ง

                เธอและเขาคนนั้นก็ได้มาดูแลกันแต่ก็ทำได้เพียงให้ต้นไม้ของเธอกลับมามีชีวิต
                เธอและเขาจึงถอยออกมาทั้งคู่แล้วกลับไปดูแลต้นไม้ของตนแต่ก็ยังคอยช่วยเหลือและติดต่อกันอยู่เรื่อยๆ เพียงแต่ไม่เหมือนช่วงเวลาสั้นๆนั้น

                จนกระทั่ง เพื่อนของเธอคนนึงที่ได้เดินจากเด็กหญิงคนนั้นมาได้เขามาพูดคุยกันอีกครั้ง

                เด็กสาวผู้เหนื่อยล้าที่เคยคิดถึงเพียงชายหนุ่มที่เคยซ่อมรอยร้าวนั้นได้ก็ได้เริ่มเปิดใจให้เขาคนนั้นเข้ามาดูแลต้นไม้ของเธอ

                เขาคนนั้นดูแลต้นไม้ของเธอเป็นอย่างดี
                เธอจึงวางใจ ฝากกระถางของเธอไว้กับเขา และเขาก็ฝากกระถางของเขาไว้กับเธอ

                ทั้งคู่ช่วยดูแลจนต้นไม้ทั้งสองเริ่มเติบใหญ่และผลิดอกบานสะพรั่ง

                แต่...เมื่อเวลาผ่านไป เธอและเขากลับทำให้ดอกไม้เริ่มเหี่ยวเฉา

                เธอและเขาต่างเริ่มละเลยที่จะดูแลต้นไม้นั้นเหมือนเช่นก่อน

                และแล้ว ต้นไม้ของเธอที่เคยงดงามที่สุดในชีวิตของเธอ เริ่มตายลง กระถางของต้นไม้นั้นได้แตกเป็นเสี่ยงๆ

                เธอและเขาได้คืนต้นไม้ให้แก่กันแต่ก็คอยแวะเวียนไปดูแลต้นไม้ของอีกฝ่ายอยู่เรื่อยๆ

                เขาต้องการที่จะดูแลต้นไม้ของกันและกันอีกครั้ง แต่เมื่อเขาได้เริ่มรดน้ำ กลับมีสารพิษที่ทำให้ต้นไม้ของเธอเริ่มเหี่ยวเฉา และใกล้จะตายลง

                เธอจึงตัดสินใจที่จะจบชีวิตต้นไม้ของเธอด้วยตัวเธอเอง แต่แล้วเธอก็ได้ครอบครัวของเธอเข้ามาทำให้ต้นไม้ของเธอเริ่มฟื้นฟู ต้นไม้ของเธอได้บรรจุลงในกระถางใบใหม่ แต่กลับไม่เติบโตอีกแล้ว

                เขาและเธอคิดจะช่วยดูแลต้นไม้ของกันและกันอีกครั้ง แต่ ในน้ำนั้นก็ยังมีสารพิษ และเขาก็เริ่มละเลยที่จะรดน้ำต้นไม้ของเธอ จนในที่สุดต้นไม้ของเธอก็ได้ตายลง

                เธอและเขาจึงได้ตัดสินใจที่จะเดินออกมาพร้อมกระถางและเมล็ดพันธุ์ต้นใหม่ โดยทิ้งต้นไม้ของทั้งสองที่ได้ตายไปแล้วไว้เป็นเพียงเบื้องหลัง

                โดยที่ต้นไม้ของทั้งสองนั้น อาจจะไม่ได้พบกันอีกเลย ตลอดไป...

 

ผลงานเรื่องอื่นๆ ของ P-Vio จากทั้งหมด 5 บทความ

บทวิจารณ์

ยังไม่มีบทวิจารณ์ของเรื่องนี้

คำนิยม Top

ยังไม่มีคำนิยมของเรื่องนี้

คำนิยมล่าสุด

ยังไม่มีคำนิยมของเรื่องนี้

0 ความคิดเห็น