Holy War ทำไงได้ผมชอบคนมีเจ้าของแล้ว! [YAOI]

ตอนที่ 17 : Chapter 16 : Warm Eyes 100per

  • เนื้อหานิยายตอนนี้เปิดให้อ่าน
  • View : 1,360
    จำนวนคนให้กำลังใจ : 7 ครั้ง
    4 มี.ค. 57



Chapter 16  :  Warm Eyes






            “กูจะรอนะจูน...”

            ผมบอกร่างบางที่นั่งทำแผลให้ผม โดยไม่ได้สนใจคำตอบ....ที่ผ่านมาผมมันโง่เองที่ปล่อยเขาให้คนอื่นไป  แต่ตอนนี้ผมก็แค่อยากให้เขากลับมา

            กลับมาเป็นของผม แค่คนเดียวก็พอแล้ว

            “เลิกพูดบ้าๆ เถอะนะ”  จูนยิ้มเปลี่ยนเรื่องพร้อมกับก้มหน้าก้มตาทำแผลที่เท้าของผมต่อไม่ได้เงยหน้าขึ้นมาสบตากับผมเลยสักครั้ง

            “กูพูดจริงนะ”  ผมตอบเสียงหนักแน่นแต่จูนไม่ตอบผม  เขาเก็บอุปกรณ์ทำแผลเข้ากล่องและทำท่าจะเดินหนีผมไป

            “อย่าไปนะ”   ผมฉุดมือร่างบางไว้ จูนชะงักและหันมามองผมด้วยความงุนงง

            “อย่าไป  อยู่ด้วยกันนะ”  ผมไม่รอให้ร่างบางตอบ  ผมจับเขานั่งลงกับโซฟาโดยไม่ปล่อยแขนของอีกฝ่ายออก

            “ปล่อย!

            “กูเจ็บขา....เดินไปไหนมาไหนคงจะลำบาก”

 
           “แล้วไง”


            “มึงช่วยกูหน่อยนะ”  ผมพูดเสียงอ่อนลงแถมยังติดจะขอร้องอ้อนวอน  จูนขมวดคิ้วเครียดจนเป็นปม


            “นะจูน”  ผมขอร้องอีกครั้งเพื่อให้อีกฝ่ายใจอ่อน   จูนเป็นพวกขี้สงสาร ยิ่งเขาเห็นผมมีสภาพเป็นแบบ
นี้  แน่นอนเขาจะต้องช่วย


            “อืม ก็ได้”


            จูนตอบสั้นๆ พร้อมลุกขึ้นเดินหายไปหลังบ้าน  เขาเอาไม้กวาดมากวาดเศษที่ตกตามพื้น   วันนี้จูนคง
ไม่ได้ไปเรียนที่ไหนเพราะจากการแต่งตัวแล้ว เขาไม่ใส่ขาสั้นออกไปข้างนอกแน่


            เสื้อยืดกับกางเกงขาสั้นเสมอเข่ากับรองเท้าแตะคีบ ธรรมดาๆ ซึ่งผมก็คิดว่ามันน่ารักมากพออยู่แล้ว


            “จะกินข้าวหรือเปล่า”


            “อืม”  ผมตอบเสียงเรียบพร้อมกับล้มตัวลงนอน จะว่าไป....แผลที่เท้ามันก็เจ็บมากเหมือนกันไม่อยาก
จะรู้เลยถ้าเกิดเดินแตะพื้นขึ้นมาผมคงร้องโอยแน่ตอนนี้


            จูนหายไปในครัวสักพักก็เดินออกมาพร้อมข้าวไข่เจียววางไว้ตรงหน้าผม....จะอ้อนให้ป้อนก็ไม่ได้
เพราะแขนผมไม่ได้เจ็บ


            รู้งี้...เอาแขนเป็นแผลด้วยก็คงจะดี


            “แล้วพรุ่งนี้มีเรียนไหม” จูนถามขณะที่ผมกำลังตักข้าวเข้าปาก  ผมพยักหน้าเป็นคำตอบ พรุ่งนี้มีเรียนเกือบทั้งวันซะด้วย


            “เดี๋ยวกูไปเรียนด้วยก็แล้วกัน...” จูนตอบเสียงเบา


            “หืม?”


            “กินข้าวเสร็จแล้วไปหาหมอเถอะ  กูก็แค่ปฐมพยาบาลให้หมอตรวจให้แน่ใจไปดีกว่า ถ้าเกิดแผลติด
เชื้อขึ้นมาอาจจะต้องตัดขาทิ้งได้นะ”  ผมหัวเราะเบาๆ กับความตื่นตระหนกคิดมากของจูน


            “มีแฟนเป็นหมอนี้รู้เยอะจังเลยนะ”


            “.............” 


            “เป็นอะไรหรือเปล่า”   ผมถามเมื่อเห็นร่างบางเงียบไปทันทีที่ผมพูดถึงไอ้เอก  


            “อย่าพูดเขาได้ไหม รีบๆ กินซะ!”  จูนพูดพร้อมโทสะเล็กน้อย  นานๆ ครั้งผมจะเห็นเขาเป็นแบบ
นี้....คงจะทะเลาะกันสินะ


           


                        หลังจากผมทานข้าวเสร็จและโชคดีที่เมื่อก่อนผมเคยสอนจูนขับรถมาแล้ว ไม่อย่างนั้นก็คงต้องเรียกแท็กซี่มารับ  จูนขับรถพาผมไปโรงพยาบาลใกล้ๆ  ผมก็ได้แค่นั่งรถเข็นเป็นคนไข้ไปโดยปริยาย


            หมอส่งตัวผมเข้าห้องฉุกเฉินและคีบเอาเศษแก้วออกพร้อมกับฉีดยา....แน่นอน มันเจ็บมาก  เจ็บจน
น้ำตาแทบเล็ด


            “หมอจะให้ไม้ค้ำไปช่วยในการเดินสักสี่ห้าวันก่อนนะคะ ทางที่ดีก็พยายามพักอยู่ที่บ้านจะดีกว่า” 


            “ขอบคุณครับ”  พอผมตอบเสร็จพยาบาลก็เข็นรถผมไปหาจูนที่ดำลังนั่งรออยู่ 


            “เป็นไงบ้าง”


            “หมอจะให้ไม้ค้ำไปช่วยเดิน”


            “ช่วยไม่ได้เอง แผลมันเหวาะหวะแบบนั้น”  จูนกล่าวและเดินไปรับยาพร้อมกับไม้ค้ำทั้งสองข้างที่ผม
ต้องใช้ชีวิตกับวันอีกเกือบอาทิตย์


            “หมอบอกให้กินยาตรงตามเวลาด้วยนะ   แล้วก็พยายามอย่าเดินไปไหนมาไหน”


            “ใครมันจะไปทำได้กัน ไม่ได้มีคนค่อยทำนู้นทำนี้ให้ มันก็ต้องลุกทำเองสิวะ” ผมบ่นกับตัวเอง


            “ให้ไปอยู่ด้วยไหมล่ะ?” ผมเบิกตากว้างเมื่อเขาพูดออกมา....วันนี้อะไรเป็นใจให้เขายอมเอาใจผมนะ


            “หมายความว่าไง?”


            “ถ้ากูไม่ไปบ้านมึง มึงก็คงไม่เป็นแบบนี้...กูก็แค่อยากจะไถ่โทษ”  จูนก้มหน้าสำนึกผิด เขาไม่มองหน้าผมตอนพูดเลย


            “ได้สิ ทำไมจะไม้ได้ล่ะ J”  ผมยิ้มตอบกลับไปทันที โอกาสมันมา....ผมก็ต้องรีบคว้า


            จาขอให้บุรุษพยาบาลเข็นรถให้ผม  ส่วนตัวเขาก็ถือไม้ค้ำและถุงยาเดินไปที่รถ  ขณะที่จูนกำลังเก็บ
ของขึ้นรถอยู่นั้น  เขาก็รีบเก็บของและวิ่งเข้ามาในรถทันที....ราวกับหนีใครมา พอผมหันไปมองก็ปรากฏร่าง
สูงหนาของ ไอ้เอก แฟนของจูนเดินลงมาจากตึกและกำลังจะเดินมาทางนี้   


            จูนมองร่างหนาที่เดินผ่านไปอย่างโล่งอก  โชคดีที่ผมเปลี่ยนฟิล์มรถใหม่ไม่ให้เห็นข้างใน ไอ้เอกจึง
มองไม่เห็นเราสองคน

           
            “มีอะไร หลบหน้ามันทำไม”

           
             “กูกลัว....”


            “กลัวอะไร”  ผมถามเขาไปตามตรง  อยู่ด้วยกันมาก็นาน...หรือว่าไอ้เอกมันจะทำอะไรจูน

            “มันทำไรมึง!

            “เปล่า ไม่ได้ทำอะไรหรอก”  จูนส่ายหน้าปฏิเสธทันที

            “แล้วมึงหนีมันทำไม กลัวมันทำไม”

            “กู.....”  ผมอ้ำอึ้งไม่ยอมบอก  ผมจ้องร่างเล็กส่งสายตากดดันไปให้เขา

            “กู...กูเลิกกับเขาแล้ว

            ผมแทบจะหลุดยิ้มออกมาเมื่อได้ยินประโยคนี้

            พระเจ้าท่านก็เห็นใจคนเลวๆ อย่างผมเหมือนกันสินะ...

             เขาเลิกกับไอ้เอกแล้ว.....จูนไม่ได้มีเจ้าของเหมือนแต่ก่อนแล้ว  ถ้าอย่างนั้นเขากับผมก็สามารถจะคบกันได้

            ถ้าเขา....ยังรักผมอยู่นะ 



 

            “พี่จะไปไหน”

            “ไปบ้านกาย”  ผมตอบสั้นๆ เมื่อจาที่เห็นผมหอบเสื้อผ้าใส่ถุงเดินเตรียมจะเดินออกบ้าน  เมื่อเธอ
ได้ยินคำตอบก็เกิดไม่พอใจทันที

            “แล้วจะไปหามันทำไม!

            “จาก็เห็นว่ากายเขาเจ็บ”  ผมบอกเหตุผลให้กับจา แต่ร่างบางก็ยังไม่ยอมให้ผมก้าวออกจากบ้านไป

            “แล้วไง”

            “พี่เป็นคนทำให้เขาเจ็บนะ พี่ต้องไปดูแลเขา”

            “แต่ว่า....”

            “จาก็เห็นว่ากายต้องการคนดูแล” ผมพูดเสียงอ่อนลง  ร่างบางฮึดฮัดไม่สบอารมณ์ก่อนจะหันมองไป
ทางอื่น

            “หรือจาจะให้กายมาอยู่บ้านเรา”

            “ไม่เอา!

            “เห็นมั้ยล่ะ พี่ก็ต้องไปดูแลเขาที่บ้านเขา ถ้าให้มาอยู่บ้านเราจาก็ไม่ยอม บ้านก็ติดกันแค่นี้เอง”

            “เออ รู้แล้วๆๆ  เดี๋ยวจะบอกพ่อกับแม่ให้”  พูดจบจาก็เดินไปนั่งดูทีวีต่อ ส่วนผมก็เดินออกบ้านไปที่
บ้านข้างๆ

            “จาให้มาหรอ”  กายที่นั่งดูทีวีอยู่บนโซฟาหันมามองผมที่เดินเข้ามาในบ้านพร้อมถุงเสื้อผ้าสำหรับค้าง
คืน

            “อืม”  

            “ถ้ามึงลำบากกูอยู่คนเดียวได้นะ”  กายพูดเสียงค่อยทำให้ผมที่เป็นคนผิดรู้สึกแย่ขึ้นมา  ผมรีบส่าย
หน้าปฏิเสธ

            “เปล่าลำบากนะ  กูกับมึง....ยังไงเราก็เป็นเพื่อนกัน”

            “ขอบใจนะ”   ผมยิ้มบางให้ก่อนจะวางของไว้และเข้าไปทำอาหารในครัว  ซีโร่ที่นอนเล่นอยู่เมื่อเห็นผมมันก็โดดเข้ามาหา

            “ว่าไงเจ้าแมวบ้า”  ผมดุมัน

            “เมี้ยว”  แมวน้อยร้องเบาๆ เมื่อผมแกล้แหย่มัน   มันดิ้นจนหลุดจากอ้อมแขนของผมและวิ่งซนไปหาเจ้านายที่นั่งอยู่โซฟา

            ซีโร่กับกายรักกันมาก...

            จนมีผู้หญิงหลายคนที่ต่างพากันอิจฉามัน   เคยมีแฟนกายคนหนึ่งที่ไม่ค่อยถูกกับซีโร่นัก ผมก็ไม่ทราบสาเหตุเหมือนกัน แต่พอเกิดเรื่องทั้งผมและกายแทบจะทรุด  เธอพาซีโร่ไปปล่อยไว้ถนนใหญ่ที่ห่างจากบ้านเราเกือบสิบกิโล โชคดีแค่ไหนที่ผมผ่านไปแถวนั้นและเจอมันนอนอยู่เกาะกลางถนน

            ถ้าผมไปช้ากว่านั้น...ซีโร่อาจจะตาย

            จุดจบของผู้หญิงคนนั้นไม่สวยเท่าไหร่นัก  กายเอาเรื่องเธอจนถึงกับลาออกจากมหาลัยไปเลยทีเดียว หลังจากนั้นมากายก็เลยไม่ค่อยจะพาผู้หญิงมาบ้านสักเท่าไหร่

            “กาย” 

            ผมเขย่าตัวร่างสูงที่นอนหลับพร้อมกับแมวตัวอ้วนในอ้อมอกของเขา   ผมถอนหายใจเมื่อปลุกไม่สำเร็จได้แต่เดินคอตกกลับไปเก็บอาหารเข้าตู้

            Rrrrr

            ผมสะดุ้งเมื่อโทรศัพท์มือถือของตัวเองดังขึ้นมา  พอเห็นเบอร์คนที่โทรมาเท่านั้นแหละผมแทบอยากจะปามันทิ้งไป

            พี่เอก...

            ผมกดวางสายไม่สนใจ แต่เขาก็กระหน่ำโทรเข้ามาอีกเรื่อยๆ  จนกายที่นอนอยู่ลุกขึ้นมามองผม  มันขมวดคิ้วสงสัย

            “ไม่รับหรอ เห็นดังนานแล้ว”

            “ไม่อยากรับน่ะ”

            “ไอ้เอกโทรมาหา?”

            “อืม”  ผมพยักหน้าและเดินเอาข้าวต้มไปให้กาย  มันหยิบโทรศัพท์ของผมที่อยู่ในมือผมไป 

            “จะทำอะไร!

            Rrrrr

            “ไง”

            “กาย!!!” 

            “ชู่ววว”  มันเอามือมาปิดปากผมไว้ให้เงียบ ส่วนตัวของมันเองก็กระแอมไอพูดกับคนในสายที่ส่งเสียงไม่พอใจ

            จูนอยู่ไหน

            “แล้วมึงจะมายุ่งอะไร เลิกกับจูนแล้วนี้”

            กูยังไม่ได้เลิกกัน มึงไม่ต้องมาสอด

            “อย่ายุ่งกับจูน”  น้ำเสียงหนักแน่นของร่างสูงทำเอาผมอดใจสั่นกับมันไม่ได้.....ทำไมกันนะ

            มึงมีสิทธ์อะไรมายุ่งกับแฟนกู

            “หึ กูมีสิทธิ์มากกว่ามึงแน่”  กายพูดพร้อมกับหันมามองผม    ผมหวังว่ามันจะไม่เกิดเรื่องแย่ๆ ขึ้นนะ

            กูไม่ได้อยากคุยกับมึง กูอยากคุยกับแฟนกู
            “กูไม่ให้คุย แล้วมึงก็เลิกยุ่งกับจูนซะ”

            มึงอยากลองดีใช่มั้ยไอ้กาย!’  เสียงโวยวายของพี่เอกดังออกมา  ผมแบมือขอโทรศัพท์คืนเพราะกลัวเรื่องมันจะบานปลายแต่ร่างหนาก็ไม่คืนให้ผม

            “มึงคิดว่ากูกลัวหรอ หึ เลิกยุ่งกับจูนซะ”

            ‘มึงก็เป็นแค่เพื่อน มึงอย่ามาเยอะกับกูนะ

            “มึงแน่ใจหรอ.....ว่ากูเป็นแค่เพื่อนนะ”

            “กาย!”  ผมตกใจเผลอร้องออกไปเมื่อกายสวนพี่เอกกลับ  ร่างสูงส่งสายตาดุเชิงให้ผมเงียบฟังอย่างเดียว 

            “มึงควรดูสถานะตัวเองก่อนมั้ยว่าใครเหนือกว่าใคร” กายพูดพร้อมแสยะยิ้มที่มุมปากอย่างสะใจ....เขากำลังจะบอกเรื่องที่ผมพยายามปิดพี่เอกมาตลอดงั้นหรอ....ถ้าใช่ มันก็ไม่ได้เสียหายอะไรนี้....เราเลิกกันแล้ว

            แต่...

            “ไม่ได้นะกาย”  ผมกอดแขนขอร้องร่างสูง  ผมไม่อยากให้เราต้องมาเลิกกันแล้วทิ้งความรู้สึกแย่ๆ แบบนี้เลย

            มึงหมายความว่ายังไง

            “มึงน่ะเป็นแค่แฟน.....แต่กูเป็นผัวไงล่ะ” 





ให้กำลังใจนักเขียน
นักเขียนได้รับกำลังใจแล้ว!
นักเขียนได้รับกำลังใจแล้ว 7 ครั้ง

นิยายที่ผู้อ่านนิยมอ่านต่อ

loading
กำลังโหลด...

1,197 ความคิดเห็น

  1. #1183 yoyo (จากตอนที่ 17)
    วันที่ 1 กรกฎาคม 2557 / 14:28
    คุณพระ!!!!กายกล้าพูดถึงขนาดนั้น

    อิพี่เอกมันไม่อยู่เฉยแน่ ลุ้นๆๆๆ
    #1,183
    0
  2. #1144 แค่คนเดินดิน (จากตอนที่ 17)
    วันที่ 6 มิถุนายน 2557 / 01:01
    กาย นายก็กล้าไป
    #1,144
    0
  3. #1106 luffy1 (จากตอนที่ 17)
    วันที่ 5 พฤษภาคม 2557 / 23:14
    ฮ่าๆๆๆ โหดดีเนาะกาย แสดงความเป็นเจ้าของเต็มที่เลยนะ ไม่เผื่อใจไว้ให้ความเลวในอดีตบ้างอ่ะ หือ ^++^
    #1,106
    0
  4. #1072 Praew_Parichat (จากตอนที่ 17)
    วันที่ 9 มีนาคม 2557 / 23:31
    กายแรงมากจ้า ฮ่ะๆๆๆๆ

    อิพี่เอกได้โกรธมากๆแน่ๆเลย

    ระวังจูนจะซวยนะ
    #1,072
    0
  5. #1057 kaimairou (จากตอนที่ 17)
    วันที่ 6 มีนาคม 2557 / 21:24
    กายเป็นถึงผัววเลยนะเว้ยยย 555555555555555555555
    ซุ่มอ่านมาสักพัก อ่านแบบหยุดไม่ได้เลยคะะะ กรั่กๆ
    #1,057
    0
  6. #1056 Gig'Party Cill Cill (จากตอนที่ 17)
    วันที่ 5 มีนาคม 2557 / 19:15
    กรีสสสสสสสสสสสส สสส
    อิกาย นางออกตัวแร๊งงงงอ่าา
    55555555555555 55
    ชอบคร๊า!!!  
    กายเอาใจเค้าไปเลอ
     
    #1,056
    0
  7. #1055 Elfea (จากตอนที่ 17)
    วันที่ 5 มีนาคม 2557 / 16:22
    ฮ่า ฮ๋า เจ๋งอ่ะกาย
    #1,055
    0
  8. #1054 __lovely__ (จากตอนที่ 17)
    วันที่ 5 มีนาคม 2557 / 13:43
    กายนายแน่มากกกกกกกกกกกกกกกกกกกกกกก
    เจ้ชอบ ไฟติ้งๆๆๆ
    #1,054
    0
  9. #1053 ~~... แมวน้อย...~~ (จากตอนที่ 17)
    วันที่ 5 มีนาคม 2557 / 09:45
    เฮียเอกแกต้องตามมาราวีแน่ๆอ่ะ
    #1,053
    0
  10. #1052 Master-D (จากตอนที่ 17)
    วันที่ 5 มีนาคม 2557 / 08:08
    ศึกชิงนายกำลังเริ่มขึ้นแล้ว!! ><
    สนุกมากเลยค่ะ
    จะรอนะค่ะ ^^
    #1,052
    0
  11. #1051 Ayase (จากตอนที่ 17)
    วันที่ 5 มีนาคม 2557 / 07:53
    แบบดีใจเบาๆ ที่กายกะจูนยังกลับมาหากัน พี่เอกเนี่ยยย จะมาตามราวีรึป่าวนะ  คงมาแหละ แล้วฝุ่นล่ะ รู้สึกอยากให้ฝุ่นมีบทบาทที่ทำให้เอกกะอักจังเลยมันคงจะสะใจสุดติ่งกันเลยทีเดียว
    #1,051
    0
  12. #1050 Mysterious (จากตอนที่ 17)
    วันที่ 5 มีนาคม 2557 / 00:49
    เอกอย่าไปยอม เรื่องนี้ต้องราวีให้ถึงที่สุด ฮร่า~ (พลั่ก :: กายกระโดถีบไปกองกับพื้น) ว่าแต่จูนเถอะรู้ว่าพี่เอกเป็นยังไงก็ยังจะห่วงความรู้สึกเค้าอีก นี่แหละเหตุผลที่คนดีต้องเจ็บเสมอ ส่วนกายพูดไปไม่ได้ห่วงสวัสดิภาพตัวเองเลย ขาก็เดี้ยงอยู่ถ้าพี่เอกมันมาแกจะสู้ได้มั๊ย จะปกป้องจูนได้มั๊ย ใช้แต่อารมณ์ไม่เปลี่ยนเลยนะ ที่สำคัญจูนจะยอมคบด้วยป่าวเหอะ
    ปล. ชอบบรรยากาศแบบนี้จัง มีคนมาต่อยตีแย่งชิงตัวนายเอก แลดูสวยเลือกได้จึ้นมาทันที 
    #1,050
    0
  13. #1049 kun (จากตอนที่ 17)
    วันที่ 5 มีนาคม 2557 / 00:02
    555 โคตรสะใจ๋เอก นายเยี่ยมมากกาย
    #1,049
    0
  14. #1048 Sweet (จากตอนที่ 17)
    วันที่ 4 มีนาคม 2557 / 23:32
    กายแร๊งงงงงงงไปไหนเนี่ย...
    #1,048
    0
  15. #1047 BorB1029 (จากตอนที่ 17)
    วันที่ 4 มีนาคม 2557 / 23:11
    อิกายยยยยยย ยังไม่ทันไรเลยนะ
    พี่เอกคะ พี่ทำใจเถอะค่ะ ไปดูแลน้องฝุ่นดีๆเลยไป
    #1,047
    0
  16. #1046 Praew_Parichat (จากตอนที่ 17)
    วันที่ 28 กุมภาพันธ์ 2557 / 21:54
    กายเอ้ย จูนจะยอมคบด้วยหรือเปล่าเหอะ เหอๆ

    จูนนี่ยังคงใจดีไม่เปลี่ยนแปลงเลยนะ เหอๆ
    #1,046
    0
  17. #1045 Gig'Party Cill Cill (จากตอนที่ 17)
    วันที่ 24 กุมภาพันธ์ 2557 / 15:42
    กรีสสสสสสสส สส
    กายเก็บอาการหน่อยย
    555555555555555
    ดีใจอ่ะดิ๊ที่เค้าเลิกกันน
    รีบทำคะแนน เลอ โอกาสมาแล้วว

    #1,045
    0
  18. #1044 Patty (จากตอนที่ 17)
    วันที่ 24 กุมภาพันธ์ 2557 / 15:20
    พี่เอกตามอาละวาดแน่ ๆ เลย กลับไปหาฝุ่นดีกว่าเฮีย สงสารอ่ะ
    #1,044
    0
  19. #1043 Mysterious (จากตอนที่ 17)
    วันที่ 24 กุมภาพันธ์ 2557 / 03:21
    สวรรค์(ไรต์)เปิดทางให้ขนาดนี้ ต้องรีบฉวยโอกาส ก่อนจะเสียไปอีกครั้ง แต่ทำไมอยากให้พี่เอกมาตามราวีแบบแปลกๆ พี่เอกจะยอมแพ้หรอ ออกมาหน่อยสิคิดถึงหนุ่มซาดิสต์ ฮ่าๆๆๆ (โรคจิตนะเรา)
    #1,043
    0
  20. #1041 Mook Thajay (จากตอนที่ 17)
    วันที่ 23 กุมภาพันธ์ 2557 / 21:36
    กายโอกาสมาแล้วคว้าไว้เลย!!อ้อนไว้ๆ^-^"
    #1,041
    0
  21. #1040 ~~... แมวน้อย...~~ (จากตอนที่ 17)
    วันที่ 23 กุมภาพันธ์ 2557 / 19:18
    โอกาสมาแล้วรุกเลยลูก
    #1,040
    0
  22. #1039 __lovely__ (จากตอนที่ 17)
    วันที่ 23 กุมภาพันธ์ 2557 / 16:03
    ฮาๆๆๆๆๆๆๆๆๆๆๆ อยากให้เค้าสองคนรักกันเร็วๆ
    #1,039
    0
  23. #1038 Aonnyzaa (จากตอนที่ 17)
    วันที่ 23 กุมภาพันธ์ 2557 / 15:39
    >< สู้ๆๆๆๆ สงสารกายอ่ะ อิอิ ระหว่างนี้ รุกเลยยยย 555+
    #1,038
    0
  24. #1037 Elfea (จากตอนที่ 17)
    วันที่ 23 กุมภาพันธ์ 2557 / 19:57
    สบโอกาสแล้ว รุกต่อได้เลยกาย สู้ สู้
    #1,037
    0
  25. #1036 PrIncE_KimkiMz (จากตอนที่ 17)
    วันที่ 23 กุมภาพันธ์ 2557 / 14:53
    เอ.... ทำไมเราอยากให้เอกกลับไปคบกับฝุ่นนะ
    มีหวังแล้วนะกาย
    #1,036
    0