Fill me by your star (nielong / เนียลอง)

ตอนที่ 1 : INTRO

  • เนื้อหานิยายตอนนี้เปิดให้อ่าน
  • View : 102
    จำนวนคนให้กำลังใจ : 0 ครั้ง
    3 ก.พ. 61


INTRO


‘ซองอู.. ดวงดาวของแม่ รักแม่มั้ยครับ’


‘ฮึก ฮื่อ ไม่เอา แม่ แม่ผมกลัว ไม่เอา’


‘ซองอูช่วยแม่หน่อยได้มั้ยครับ.. ครอบครัวเรากำลังลำบากนะลูก..’


‘ไม่!! ออกไป!! ไม่เอา!! ฮือ-’


‘ไม่เอาสิคนเก่ง.. หนูอย่าทำแบบนั้นสิ เดี๋ยวผิวสวยๆของหนูก็พังหมดหรอก’


‘หนูเชื่อแม่นะครับ แค่หนูยอมไปกับเขาเราก็จะสบายแล้วนะลูก..’


‘อย่านะ-! ไม่! ปล่อยผม! ปล่อยสิ! ฮือ-! ช่วยด้วย! พ่อออ!’

.

.

.

เฮือก!


ร่างโปร่งที่นอนอยู่บนเตียงเบิกตาโพลง เหงื่อกาฬไหลรินออกมาตามกรอบหน้าและร่างกาย ซึมผ่านเนื้อผ้าจนปรากฎเป็นดวง

มือที่กำผ้าปูที่นอนแน่นสั่นเทาจนน่ากลัว ขาของเขาบิดเกร็ง จิกลงกับผ้าปูเตียงจนมันยับยู่ยี่

แผ่นอกบางไหวกระเพื่อมแสดงถึงการทำงานหนักของปอด ริมฝีปากที่เคยมีสีเลือดฝาดแต่ตอนนี้กลับซีดเซียวอ้าขึ้นเพื่อรับออกซิเจนเข้ามา


“แฮ่ก..แฮ่ก อึก ฮ-..”


แขนเรียวพยายามพากายของตัวเองไปยังหัวเตียงอย่างอยากลำบาก สายตาของเขาพร่าเลือน กวาดมือไปยังถุงยาบนโต๊ะข้างเตียง เทมันออกมาก่อนจะเลือกหยิบขึ้นมาแผงนึง มือที่สั่นเทาของเขาทำให้ทุกอย่างดำเนินการอย่างทุลักทุเล หยิบเม็ดยาเข้าปากก่อนจะกลืนมันลงคอโดยไม่ต้องอาศัยน้ำ


ชายหนุ่มหลับตาลงอย่างทรมาณ อวัยวะในระบบหายใจของเขาทำงานอย่างหนัก หัวใจเต้นระรัวเหมือนมีใครมาตีกลองรบใต้อก ร่างกายสั่นเกร็ง ทรมาณไปหมดจนไม่อยากจะมีชีวิตอยู่ต่อ..


แต่ก็ขี้ขลาดเกินกว่าจะตาย..


...


น่ารังเกียจ..


คำๆนี้เข้ามาในหัวทุกครั้งเมื่อเขามองคนๆนึงที่ปรากฎอยู่ในกระจกเงา..


..ซึ่งคนๆนั้นคือ..ตัวเขาเอง


มองใบหน้าได้รูปที่เขารังเกียจ ร่างกายสะอาดสะอ้านที่เขารังเกียจ ตำหนิสามจุดบนข้างแก้มที่เขารังเกียจ ทุกอย่างที่ปรากฎอยู่ตรงหน้าเขารังเกียจมันหมดทั้งสิ้น..


องซองอูรังเกียจตัวเองเหลือเกิน..


ชายหนุ่มหลับตาลง พยายามขับไล่ความคิดด้านลบที่ผุดขึ้นมาออกไปให้หมด นิ้วโป้งลูบไปมาตรงใต้ข้อมือ บริเวณแผลที่ถูกของมีคมกรีดเป็นทางยาว มันหายแล้วแต่ยังคงเหลือร่องรอยอยู่


ร่องรอยที่ตอกย้ำว่าเขาไม่ใช่คนปกติ..


ซองอูลืมตาขึ้น มองคนในกระจกด้วยแววตารังเกียจที่ไม่คิดจะปกปิด


..เขาเกลียดตัวเอง


ก่อนที่จะหลับตาลงอีกครั้ง คิ้วขมวดเข้าหากันมุ่น สะกดกลั้นอารมณ์ทุกอย่างที่ประทุขึ้น พยายามจัดการความคิดด้านลบที่พยายามเท่าไหร่ก็ไม่หายไป..

แต่ถึงมันจะหาย.. สุดท้ายมันก็ยังอยู่ในส่วนลึกของจิตใจ..

เสมือนตะกอนที่ตกอยู่ก้นแก้ว..

พอถูกกระตุ้นนิดหน่อยก็ลอยคุ้ง เปลี่ยนจากน้ำสีใสเป็นน้ำสีขุ่นที่มีแต่ตะกอนสกปรก..

และต้องรอเวลาก่อนที่มันจะตกตะกอนลงอีกครั้ง..


องซองอูลืมตาขึ้น เขาจ้องมองไปยังภาพสะท้อนในกระจกตรงหน้า ขยับริมฝีปากเป็นรอยยิ้มจนกลุ่มดาวสามดวงขยับตาม


เอาล่ะองซองอู ออกไปข้างนอกและใช้ชีวิตอย่างคนปกติซะ..


……


คังแดเนียลลืมตาขึ้น เขาตื่นแล้วแต่ยังคงนอนอยู่บนเตียงขนาดใหญ่ของตัวเอง..


เงยหน้ามองเพดานสีขาวที่มีไฟระย้าราคาแพงประดับอยู่ก่อนจะเบนสายตาไปยังบานหน้าต่างขนาดใหญ่ที่มีแสงของเช้าวันใหม่สอดส่องผ่านม่านสีโปร่งเข้ามา


ชายหนุ่มถอนลมหายใจออกมาอย่างเบื่อหน่าย ก่อนจะค่อยๆยันกายลุกจากเตียง

ถอดกางเกงชั้นในที่เหลือเพียงตัวเดียวในเวลานอนออก โยนลงตะกร้าอย่างไม่สนใจใยดีว่ามันจะลงหรือไม่ เอื้อมมือไปหยิบผ้าขนหนูก่อนจะเดินโทงๆเข้าห้องน้ำที่ได้รับการตกแต่งอย่างดี


มือหนาเอื้อมไปเปิดก๊อกน้ำ ท้าวแขนลงกับขอบอ่างล้างหน้า อาการเมาจากเมื่อคืนค้างยังไม่หายดี

เขาก้มหน้าลง ใช้มือทั้งสองข้างของตัวเองรองน้ำไว้ก่อนจะวักใส่หน้าเพื่อสร้างความสดชื่นให้ตัวเองและไล่อาการเมา ทั้งเมาเหล้าเมาขี้ตา


ชายหนุ่มลูบน้ำออกจากใบหน้าก่อนจะเลื่อนขึ้นไปเสยผมที่ลู่ลงมาปิด เขาเงยหน้ามองภาพสะท้อนของตัวเองใสกระจก ภาพของใบหน้าสมบูรณ์แบบ ตำหนิใต้ตาที่กลับเสริมเสน่ห์ให้กับเขา


ทุกอย่างในชีวิตคังแดเนียลดูสมบูรณ์บบไปเสียหมด.. รูปร่างหน้าตา ฐานะ การศึกษา


แต่เพราะมันสมบูรณ์แบบเกินไป..มันจึงว่างปล่าว..


ยิ่งเขาได้สิ่งที่เขาต้องการมาง่ายเท่าไหร่ชีวิตของเขายิ่งขาดหาย..


มันว่างเปล่าและไร้จุดหมายจนแสนน่าเบื่อ..


คังแดเนียลถอนหายใจออกมา ก้มหน้าใส่อ่างล้างหน้าอีกรอบ


มันไร้จุดหมายเกินไป..


จนเขาแทบสัมผัสไม่ถึงคุณค่าของชีวิตตัวเอง..




TBC

Chapter 1 is comin' soon..



7 ความคิดเห็น

  1. #2 I AM NO ONE. (@joonkiller) (จากตอนที่ 1)
    วันที่ 5 กุมภาพันธ์ 2561 / 20:22
    งือออ น่าอ่าน ติดตามนะคะ
    #2
    0