พี่ครับ อย่ารังแกผม

ตอนที่ 7 : ความจริง

  • เนื้อหานิยายตอนนี้เปิดให้อ่าน
  • View : 232
    จำนวนคนให้กำลังใจ : 10 ครั้ง
    29 ส.ค. 62

"เฮ้ย! พี่ รอก่อนดิ ไอ้พี่โว้ยย" พี่มันเล่นเดินลิ้วๆ ไม่รอกันเลย ทั้งๆที่ผมก็ยืนรออยู่หน้าทางออก พี่กลับเดินผ่านไปเหมือนผมเป็นอากาศธาตุเลย ก่อนจะวิ่งไปจับแขน จนเขาต้องหันกลับมามอง
"อะไรของมึง" พี่เฟียสหันมามองผมนิ่งๆ สายตาเหมือนกับมีดที่ตอนนี้กรีดร่างผมเป็นชิ้นๆ
"ทำไมไม่รอกันบ้าง คนก็อุตส่าห์ยืนรอตั้งนาน"
"มองไม่เห็น อีกอย่างใครให้มึงรอ ก็ไม่มี จะรอทำห*าไร"
"เดี๋ยวๆ แต่พี่เดินเฉียดหน้าผมไปเลยนะเว้ย จะมาบอกไม่เห็นได้ไง"
"เรื่องของกู"
"พี่เป็นอะไรของพี่เนี้ย ผมถามดีๆ ทำไมต้องทำเสียงแข็ง ตะคอกผมด้วยวะ"
"กูรำคาญ จบมั้ย หลีก! กูจะกลับบ้าน"
"...." ผมสะอึกนึดนึงกับคำพูดเขา ตาผมก็ได้แต่มองตามพี่เฟียสไป ขาไม่แม้แต่จะขยับซักนิด เหมือนถูกตรึงพร้อมฉาบปูนไว้ตรงนี้อย่างไงอย่างนั้น มันรู้สึกอยากร้องไห้ ไม่รู้เป็นอะไร แต่ทำไมผมไม่ชอบให้พี่เฟียสเป็นแบบนี้เลย มัน...อธิบายไม่ถูก รู้แค่ว่าใจมันหวิวๆ อย่างไงไม่รู้

บ้าน
"แม่จะบอกอะไรมันก็บอกนะ ผมว่ามันโตพอที่จะรู้แล้ว เก็บไว้นานไป ถ้ามันรู้ด้วยตัวเอง มันจะเสียใจกว่านี้"
"ตาเฟียส! แกจะพูดเสียงดังทำไมฮะ ถ้าน้องเดินมาได้ยินเข้าจะทำอย่างไง" เสียงแม่กับพี่เฟียสดังลอดออกมาจนถึงทางประตูบ้าน
"คุยอะไรกันครับ เสียงดังไปถึงข้างนอกเลย"
"แม่ ผมขึ้นห้องก่อนนะ วันนี้ไม่ลงมากินข้าวนะ" ผมได้มองหลังของพี่เฟียสที่เดินขั้นบันไดไป ด้วยไม่เข้าใจว่าพี่เขาเป็นอะไร
"มิวสิค มานั่งนี่มา " แม่ดึงผมไปนั่งที่โซฟาในห้องนั่งเล่น
แม่เหลือบมองหน้าผมเล็กน้อย ก่อนจะเอามือลูบหน้าผม พลางถอนหายใจ
"มันถึงเวลาที่เราควรจะได้รู้เรื่องนี้ แม่คุยกับตาเฟียสแล้ว ลูกควรรู้ แต่ไม่อย่างไง แม่กับพี่ก็รักเรานะ"
"...." ผมเงียบด้วยไม่รู้จะพูดอะไรได้แต่สงสัย ว่าแม่พูดถึงเรื่องอะไร ตอนนี้ผมงงไปหมดแล้ว
"หนู...ไม่ใช่ลูกแท้ๆของแม่ มีคนเอาหนูมาทิ้งหน้าประตูบ้านแม่ ตอนนั้นแม่ทั้งตกใจปนดีใจ รู้มั้ยตอนที่แม่เห็นเราครั้งแรก แม่รู้สึกหลงรักเด็กน้องคนนั้น จนตอนนี้แม่ก็ยังรัก"
"..." อึ้งครับ อยู่ๆคนที่เราเรียกว่า'แม่' มาวันนี้จะไม่ใช่'แม่'ของเรา
"ดีนะ ที่หนูร้องเสียงดัง ทำให้แม่ได้ยินเสียงหนู ไม่งั้นยุงกัดหนูแย่เลย"
"ฮืด..." พูดอะไรไม่ออกเลยจริงๆ มันจุกอยู่ข้างใน รู้สึกร้อนผ่าวๆตรงขอบตา พยายามสูดลมหายใจเข้าไป ไม่อยากแสดงความอ่อนแอให้ใครเห็น
"มิว... ฟังแม่...." เมื่อผมเงียบไม่พูดอะไร แม่ก็พยายามจะพูดขึ้น แต่นาทีนี้ใครพูดอะไรมันก็ไม่เข้าหัวผมแล้ว
"ผม...ขอตัวนะครับ" พยายามจะดันตัวลุกขึ้น แต่แม่กลับจับผมไว้
"มิวสิค..."
"ผมขอนะครับ ขอผมอยู่คนเดียว ขอผมอยู่คนเดียวก่อนได้มั้ย!" ผมตะโกนด้วยความอัดอั้น น้ำตาจะไหลไม่ไหลแหล่ ใครบ้างจะไม่เสียใจ ถูกแม่แท้ๆ ที่ตอนนี้ผมก็ไม่รู้ว่าเขาเป็นใคร พูดจบผมก็ไม่รอให้ใครมาอนุญาต ผมลุกขึ้นยืนก่อนจะพยายามเดินขึ้นบันไดต่อไปด้วยตัวสั่นเทา พยายามจะไม่ร้อง ไม่อยากเป็นคนอ่อนแอไปมากกว่านี้
ปัง!
เสียงปิดประตูอย่างดัง ตอนนี้ผมไม่สนใจแล้วล่ะครับ ว่าประตูจะพังหรือเสียงมันจะดังรบกวนใครแค่ไหน
สิ่งเดียวที่ต้องการตอนนี้คือ เตียงนอน ผมเดินตรงไปที่เตียงนอนก่อนจะทิ้งตัวลงแล้วฟุบหน้าลงกับหมอน
ภาพต่างๆ วนเข้ามาในหัวราวกับเครื่องฉายหนัง ความสุขที่พบเคยมี ที่พบคิดว่าเป็นของผมมาตลอด ตอนนี้กลับไม่ใช่ เหมือนตัวคนเดียวเลยแฮะ ถึงแม้ว่าแม่จะบอกว่ารักผม ผมก็อดก็คิดไม่ได้ว่า ผมไปแย่งความรักของแม่ที่ต้องมีให้พี่เฟียสมารึเปล่า ปกติแม่ต้องให้ความรักทั้งหมดแก่พี่เฟียส แต่พอมีผมเข้ามาแม่จึงต้องแบ่งความรักมาให้ผม ถึงว่าทำไมเดี๋ยวนี้พี่เขาทำตัวแปลกๆ แถมวันนี้ยังพูดแปลกๆกับผม อีกทั้งตอนกลับบ้านมาผมยังได้ยินที่พี่พูดกับแม่ว่าให้บอกเรื่องนี้กับผม พี่เขาไม่ต้องการผมจริงๆใช่มั้ย....
ผมรู้นะว่าแม่รักผม แต่ตอนนี้ผมไม่รู้แล้วว่าพี่เฟียสยังรักผมอยู่มั้ย แต่การที่เป็นแบบนี้มันกลับทำให้ผมรู้สึกกล้า และแข็งแก่งขึ้น ผมรู้สึกกล้าที่จะทำอะไรมากขึ้น ต่อไปนี้พี่เฟียสก็จะมาบังคับอะไรผมไม่ได้อีกต่อไปแล้ว ผมมีทางของตัวเอง อะไรที่ผมเคยถูกสั่งห้าม มาถึงตอนนี้ผมจะทำให้หมด!


ตอนแรกคิดว่าจะไม่อัพ แต่ใจมันเรียกร้องให้อัพ น้องมันรู้ความจริงแล้ว แล้วดูเหมือนจะกล้าขึ้นด้วย เอ๋? ตอนหน้าจะมีNCมั้ย รอNCกันอยู่รึเปล่าทุกคนนนนน อยากลงให้อ่านจะแย่แล้ว แต่! ขออุบไว้ก่อน รอกันหน่อยนะคะ
**แจ้งงดอัพ**
เนื่องจากอาทิตย์หน้าไรท์สอบไฟนอล ทำให้ไม่สามารถอัพลงได้ตามปกติ ไรท์ขออนุญาตไม่อัพ 1 อาทิตย์นะคะ แล้วจะกลับมาอัพให้จุใจ รับรอง ตอนต่อไปจะยิ่งเข้มข้นขึ้นเรื่อยๆ ในเมื่อน้องมันดื้อ พี่ก็คงต้องดุและแรงขึ้นเพื่อปราบน้องให้ได้!
รับรองรีดเดอร์จะไม่ผิดหวังกับการรอคอยแน่นอนจ้า
สุดท้ายนี้ ฝากติดตามด้วยนะคะ ติดขัด สงสัย หรือมีตรงไหนที่ผิดแปลกไป คอมเมนต์แจ้งไรท์ได้เลยจ้า ??”?
ไรท์ใจดีนะ รีดรักเปล่าาาา❤❤



ให้กำลังใจนักเขียน
นักเขียนได้รับกำลังใจแล้ว!
นักเขียนได้รับกำลังใจแล้ว 10 ครั้ง

14 ความคิดเห็น