กำลังใจจากชายพิการ - กำลังใจจากชายพิการ นิยาย กำลังใจจากชายพิการ : Dek-D.com - Writer

    กำลังใจจากชายพิการ

    โดย pouyern

    กำลังใจจากชายพิการ

    ผู้เข้าชมรวม

    565

    ผู้เข้าชมเดือนนี้

    1

    ผู้เข้าชมรวม


    565

    ความคิดเห็น


    1

    คนติดตาม


    2
    เรื่องสั้น
    อัปเดตล่าสุด :  15 มี.ค. 50 / 11:08 น.


    ข้อมูลเบื้องต้นของเรื่องนี้
    ตั้งค่าการอ่าน

    ค่าเริ่มต้น

    • เลื่อนอัตโนมัติ
      ........จนมีชีวิตมาถึงทุกวันนี้
      ฉันอยากให้เพื่อนๆทุกคนเมื่อเกิดความท้อแท้ จงมองไปข้างหน้า
      เรายังเป็นความหวังของคนอื่นได้
      ขอบคุณเรื่องราวดีดีในนี้
      ที่วันนึงเคยสร้างแรงบันดาลใจให้ฉันได้อย่างประหลาด
      เรื่องที่อ่านมาเริ่มต้นที่....... โรงพยาบาลแห่งหนึ่ง
      ชายสองคนกำลังป่วยหนักด้วยกันทั้งคู่
      และถูกจัดให้อยู่ในห้องคนไข้เดียวกัน
      ชายคนหนึ่งได้รับอนุญาตให้ลุกนั่งบนเตียง เป็นเวลาหนึ่งชั่วโมงทุกบ่าย
      เพื่อช่วยให้ของเสียไหลออกจากปอดได้สะดวกขึ้น
      เตียงของผู้ป่วยคนนี้ตั้งอย่ ข้างหน้าต่างบานเดียวของห้องนั้น
      ่วนชายที่อยู่อีกมุมหนึ่งต้องนอนจมอยู่บนเตียงตลอดเวลา
      เขาทั้งสองมักจะมีเรื่องราวพูดคุยแลกเปลี่ยนกันเสมอ
      ทุกๆ บ่ายเมื่อชายข้างหน้าต่างลุกขึ้น
      เขาก็จะเล่าให้เพื่อนร่วมห้องฟังถึงทุกสิ่งทุกอย่าง
      ที่เขามองเห็นผ่านหน้าต่างบานนั้น
      ขณะที่ผู้ฟังก็รู้สึกมีความสุขกับห้วงเวลาหนึ่งชั่วโมงดังกล่าว
      เพราะไม่เพียงทำให้โลกของเขากว้างขึ้น
      หากยังช่วยให้เขารู้สึกมีชีวิตชีวา
      ับกิจกรรมและสีสันของโลกข้างนอกนั้นอีกด้วย .........

      ครั้งหนึ่ง เขาได้ฟังการพรรณนาถึงสวนสาธารณะแห่งหนึ่ง
      ที่มีเป็ดและห่านเริงเล่นน้ำกันอยู่ในทะเลสาบ
      ขณะเด็กๆสนุกสนานไปกับการละเล่นบนเรือ
      หนุ่มสาวเดินเกี่ยวก้อยพลอดรักอยู่
      ท่ามกลางมวลดอกไม้หลากสีและสายรุ้ง
      โดยมีต้นไม้ชราสูงใหญ่เพิ่มความสงบงามให้กับสวน
      อีกทั้งยังพลอยเห็นภาพทิวทัศน์ของเมือง
      ที่ตัดกับเส้นขอบฟ้าโพ้นไกล
      เนื่องจากผู้อยู่ใกล้หน้าต่างได้บรรยาย
      ทุกสิ่งอย่างละเอียดลออถี่ถ้วน
      ชายอีกมุมหนึ่งจึงจินตนาการตามไปได้อย่างรื่นรมย์

      ในบ่ายที่อากาศสบายๆวันหนึ่ง
      ชายคนนั้นได้เล่าว่ามีขบวนพาเหรดกำลังเดินผ่านไป
      แม้ชายอีกคนจะไม่ได้ยินเสียงดนตรีจากวงดุริยางค์ก็ตาม
      เขาก็สามารถสัมผัสมันได้ด้วยใจจาก
      ้อยบรรยายของเพื่อนร่วมห้องข้างหน้าต่างเป็นอย่างดี .................

      เวลาเคลื่อนคล้อยจากวันเป็นหลายสัปดาห์...
      เช้าวันหนึ่ง พยาบาลประจำเวรได้เข้ามาปฏิบัติหน้าที่ตามปกติของเธอ
      เพื่อดูแลทำความสะอาดร่างกายให้ชายทั้งสอง
      เธอได้พบว่าคนไข้ใกล้หน้าต่างได้สิ้นลมไปแล้ว
      เขาจากไปอย่างสงบในขณะกำลังหลับ...
      นี่นำมาซึ่งความเศร้าโศกเสียใจแก่เธออย่างมาก
      จากนั้นเธอก็เรียกผู้ช่วยให้นำศพออกไปจากห้อง
      เมื่อเวลาผ่านไปพอสมควร ชายที่อยู่อีกมุมหนึ่งของห้อง
      จึงขออนุญาต ย้ายไปพักเตียงใกล้หน้าต่าง
      พยาบาลยินดีจัดการให้ตามความประสงค์ของเขา
      และเมื่อทุกอย่างเรียบร้อย เธอก็ขอตัวออกไปจากห้อง
      ...... ปล่อยเขาไว้เพียงลำพัง

      แล้วเขาก็ค่อยๆ ยันตัวเองด้วยข้อศอกข้างเดียวเพื่อจะมองดูโลกข้างนอก
      ด้วยสายตาของตนเองเป็นครั้งแรก
      แน่ละ...เขาควรจะมีความสุขที่มีโอกาสสัมผัสมันด้วยตนเอง
      เขาชะเง้อคออย่างช้าๆ เพื่อมองออกไปนอกหน้าต่าง
      แต่แล้ว! ภาพที่เขาพบกลับเป็นเพียงกำแพงโล่งๆ
      ชายผู้นี้จึงสอบถามพยาบาลในเวลาต่อมา
      อะไรกันเล่าที่ทำให้เพื่อนผู้จากไปของเขา
      เที่ยวได้พรรณนาเป็นคุ้งเป็นแควถึงสิ่งต่างๆ
      ที่อยู่นอกหน้าต่างบานนี้ให้เขาฟัง
      พยาบาลคนเดิมแจ้งให้เขาทราบว่า... แท้แล้วชายคนนั้นตาบอด
      เขาไม่สามารถมองเห็นอะไรได้เลย
      ..........แม้แต่กำแพง
      "บางทีเขาอาจอยากให้กำลังใจคุณก็ได้!"

      นิยายที่ผู้อ่านนิยมอ่านต่อ ดูทั้งหมด

      loading
      กำลังโหลด...

      คำนิยม Top

      ยังไม่มีคำนิยมของเรื่องนี้

      คำนิยมล่าสุด

      ยังไม่มีคำนิยมของเรื่องนี้

      ความคิดเห็น

      ×