×
publisher-03 นิยายตีพิมพ์
  • สำนักพิมพ์ : ทำมือ
  • ประเภท : รักหวานแหวว
  • วันที่จัดจำหน่าย : 25/07/2560
  • (e-book) MARKBAM ║ กาลครั้งหนึ่ง...เรารักกัน (END)

    ขอแค่ได้มองจากมุมเล็กๆ ตรงนี้ ได้เห็นพี่มาร์คประสบความสำเร็จ มีชีวิตการงานเพียบพร้อมสมบูรณ์แบบ แบมก็พอใจแล้ว ส่วนลูกของเรา... แบมสัญญาจะดูแลเขาให้ดี ส่งเขาเรียนสูงๆ ไม่ให้ชีวิตเขาต้องลำบากเหมือนแบม

    ยอดวิวรวม

    485,717

    ยอดวิวเดือนนี้

    54

    ยอดวิวรวม


    485.71K

    ความคิดเห็น


    14.33K

    คนติดตาม


    17.67K
    จำนวนตอน : 15 ตอน
    อัปเดตล่าสุด :  6 ส.ค. 64 / 16:25 น.

    ข้อมูลเบื้องต้นของเรื่องนี้
     กาลครั้งหนึ่ง
    เรารักกัน
    ไกลสุดฟ้าก็ไม่สามารถกั้นเรา แค่ห่างแค่เพียงเอื้อมมือ
    แต่การได้รักเธอ นั่นคือของสำคัญกว่า
    และมันมีค่ามากเกินกว่าสิ่งไหนไหน
    ฉันขอสัญญาจะจำทุกเรื่องราว ไม่ว่าร้ายหรือดี สุขหรือทุกข์ใจ
    ฉันจะทบทวนเรื่องราวของเธอตลอดไป เผื่อวันสุดท้ายที่ฉันหายใจ
    .จะได้ไม่ลืมเธอ .





    "แม่แบมมม!"

    เท้าที่กำลังจะหมุนเดินไปแผนกรับ-จ่ายยาของเมธัสชะงักงัน ในขณะที่เจ้าของชื่อที่นั่งอยู่บนเก้าอี้ใจสะท้านวูบ ร่างกายพลันหนักอึ้งเหมือนถูกหินหนักหล่นทับ แบมแบมหันไปมองทางเสียงแจ้วคุ้นหูที่ดังมาก่อนตัว เพียงไม่กี่นาทีเด็กชายตัวน้อยในชุดผู้ป่วยโรงพยาบาลก็วิ่งเข้ามากอดเอวของคุณแม่ที่เจ้าตัวมองเห็นมาแต่ไกล เดินตามหลังมาด้วยนางพยาบาลที่เพิ่งพาน้องมินกลับมาจากห้องเด็กเล่นในโรงพยาบาล กำลังจะพากลับไปที่ห้องพักที่ยายอิ่มนอนหลับอยู่ แต่บังเอิญเจอแม่เด็กเข้าเสียก่อน

    น้องมินได้เล่นสไลเดอร์ด้วยคับ สนุกม๊ากกก พรุ่งนี้คูมพยาบาลพาน้องมาเล่นอีกนะคับ น้องมินจะยอมให้ฉีดก้น จะยอมกินยาขม ไม่งอแงเลยคับเด็กชายหันไปอ้อนคุณพยาบาล ใบหน้าจิ้มลิ้มดูสดชื่นไม่เหลือเคล้าคนป่วยแล้ว แต่แล้วคนหล่อต้องหน้างอเมื่อสังเกตเห็นมือของแม่ งื้อออ แม่แบม มือๆๆ แม่แบมเป็นๆ อะไรอ่าคับ

    แบมแบมตัวชาไปหมด ไม่มีแรงแม้แต่จะเอ่ยตอบลูกชายที่ก้มมองมือที่ถูกผ้าพันแผลพันไว้ด้วยสายตาห่วงใย ดวงตากลมโตปิดลงในตอนที่เสียงเข้มของใครอีกคนที่ยืนมองทุกอย่างเงียบๆ เอ่ยถามขึ้นมา

    ลูกชายนายเหรอ

    เห็นแล้วพี่เขาเจอน้องมินแล้ว

    แบมแบมไม่ได้เอ่ยตอบคำถาม ก่อนน้ำตาจะร่วงเผาะในตอนที่พี่มาร์คเดินมาหยุดยืนอยู่ด้านหน้า ทรุดเข่าย่อตัวนั่งลงในระดับเดียวกับน้องมิน ดวงตาเรียวคมจ้องมองใบหน้าของเด็กชายที่หันกลับมาเอียงคอมองเขาตาแป๋ว ความรู้สึกเอ็นดูก่อเกิดในหัวใจยามที่จ้องลึกเข้าไปในดวงตาเล็กๆ นั้น และมันยิ่งชัดเจนยามที่มือหนาได้วางบนศีรษะทุย แบมแบมที่เห็นการกระทำตรงหน้าแทบขาดใจ ดูไม่ออกเลยว่าภายใต้ใบหน้าเรียบนิ่ง และดวงตาเรียวคมคู่นั้นที่มองน้องมินไม่วางตากำลังคิดอะไร พี่เขาจะสังเกตไหม… จะรู้หรือเปล่าว่าดวงตาของน้องมินถอดแบบคนเป็นพ่อมาแทบทั้งหมด

    “ชื่ออะไรเรา”

    น้องมินหันไปมองคูมลุงหน้าดุแล้วเหลือบไปมองแม่แบมที่ไม่ได้ว่าอะไร จึงเข้าใจไปว่าคูมลุงคงเป็นเพื่อนแม่เลยคุยด้วยได้ 

    “ชื่อน้องมินคับ เด็กชายภูวมินทร์”

    มิน” เมธัสพยักหน้าแล้วถามต่อ พลางมองสำรวจเครื่องหน้าของเด็กชายที่เขาจำได้ลางๆ ว่าคล้ายเคยเจอกันมาก่อนแล้ว ใครจะรู้ว่าแม่แบมที่เด็กตรงหน้าเคยเรียกหาตอนอยู่โรงพยาบาลจะเป็นคนเดียวกันกับแม่แบมคนนี้ “อายุเท่าไหร่แล้ว

    ห้าขวบคับ อยู่อนุบาลสองแล้วไม่ว่าเปล่า น้องมินชูห้านิ้วด้วย 

    เพียงเท่านั้นความเงียบก็เข้าปกคลุมผู้ใหญ่สองคนที่มีเด็กชายตัวเล็กยืนคั่นกลาง ร่างสูงจมอยู่กับห้วงความคิดบางอย่าง มือหนาที่ลูบศีรษะของเด็กชายยังคงอยู่ที่เดิม แต่มืออีกข้างค่อยๆ เอื้อมไปกอบกุมมือที่บีบกันแน่นของคนที่เอาแต่นั่งก้มหน้าหลบตากัน ดวงตาเรียวคมช้อนมองดวงตากลมโตที่เอ่อคลอน้ำตา ก่อนเอ่ยถามสิ่งที่ค้างคาในใจออกไป


    มีอะไรจะสารภาพหรือเปล่าเรื่องลูก










    เมธัส ตฤณเตชธรรม (มาร์ค)

    พี่คิดถึงแกงส้ม คิดถึงข้าวไข่เจียว คิดถึงผักต้มกับน้ำพริกปลาทู 

    คิดถึงจักรยานคันเก่า คิดถึงบ้านไม้ริมน้ำหลังเล็กของเรา 

    คิดถึงเสื่อกับฟูกแข็งๆ คิดถึงหมอนข้างตัวหอมๆ ที่ชอบหน้าแดงตอนนอนกอด

    พี่คิดถึงแบม


    กันต์พิมุกต์ ธรรมรักษ์ (แบมแบม)

    แล้วความรักมันคลุกกินกับข้าวได้เหรอพี่มาร์ค 

    พี่ก็เห็นว่าไอ้ความรักที่พี่ว่ามันทำให้ชีวิตเราแย่ลงทุกวัน 

    แบมต้องการเงิน ถ้าพี่ไม่มีให้ก็ไสหัวออกไปจากบ้านแบมเลยไป!

    เจ็บจวนเจียนจะตาย แต่ทำได้เพียงปลอบใจตัวเองเพียงลำพัง 

    แกทำถูกแล้ว... ทำดีที่สุดแล้วแบมแบม  


    เด็กชายภูวมินทร์ (น้องมิน)

    เด็กชายพูวะมิน ทำมารัก โอ๊ะ! ม่ายช่ายยยย งื้อออ เพื่อนๆ อย่าหัวเราะน้องมินซี่ 

    เอาใหม่ๆ สวัสดีคับ ผมชื่อเด็กชายภูวมินทร์ ตีนเตชะทำ ชื่อเล่นน้องมิน อายุห้าขวบ 

    น้องมินเป็นลูกลุงแก่กะแม่แบมคับ!


    #ลุงแก่แม่แบม

    Written by ช้อยลดา

    Twitter: @choylada



    ลุงแก่แม่แบมมีจำหน่ายในรูปแบบอีบุ๊คแล้วนะคะ ใครที่สนใจสามารถกดจิ้มสั่งซื้อผ่านทางเว็บ mebmarket ด้านล่างนี้ได้เลยค่ะ

        

    (MARKBAM) กาลครั้งหนึ่ง... เรารักกัน
    ช้อยลดา
    www.mebmarket.com
    ขอแค่ได้มองจากมุมเล็กๆ ตรงนี้ ได้เห็นพี่มาร์คประสบความสำเร็จ มีชีวิตการงานเพียบพร้อมสมบูรณ์แบบ แบมก็พอใจแล้ว ส่วนลูกของเรา…
    แบมสัญญาจะดูแลเขาให้ดี ส่งเขาเรียนสูงๆ
    ไม่ให้ชีวิตเขาต้องลำบากเหมือนแบม

    T
    B
    นิยายแฟร์ 2022

    นิยายที่ผู้อ่านนิยมอ่านต่อ

    loading
    กำลังโหลด...

    คำนิยม Top

    "จากใจคนอ่านที่ตามอ่านมาตั้งแต่แรกๆ"

    (แจ้งลบ)

    เห็นคนอื่นเขียนคำนิยมให้ฟิคเรื่องนี้แล้ว เราคนหนึ่งที่มีความในใจอยากจะบอกทั้งคนเขียนและฟิคเรื่องนี้ก็อยากจะเขียนบ้าง คำเดียวสั้นๆ สำหรับฟิคเรื่องนี้คือคำว่าชอบค่ะ เราชอบหมดทุกๆ อย่างที่เป็นฟิคเรื่องนี้ ชอบเนื้อเรื่องที่ชวนให้คนอ่านลุ้นตามตั้งแต่ตอนแรก สารภาพว่ากลั้นใจอ่านเพราะลุ้นว่าพ่อมาร์คจะเจอแม่แบมมั้ย แล้วยังต้องมาล้นอีกว่าพ่อมาร์คจะเจอน้องมิน ... อ่านเพิ่มเติม

    เห็นคนอื่นเขียนคำนิยมให้ฟิคเรื่องนี้แล้ว เราคนหนึ่งที่มีความในใจอยากจะบอกทั้งคนเขียนและฟิคเรื่องนี้ก็อยากจะเขียนบ้าง คำเดียวสั้นๆ สำหรับฟิคเรื่องนี้คือคำว่าชอบค่ะ เราชอบหมดทุกๆ อย่างที่เป็นฟิคเรื่องนี้ ชอบเนื้อเรื่องที่ชวนให้คนอ่านลุ้นตามตั้งแต่ตอนแรก สารภาพว่ากลั้นใจอ่านเพราะลุ้นว่าพ่อมาร์คจะเจอแม่แบมมั้ย แล้วยังต้องมาล้นอีกว่าพ่อมาร์คจะเจอน้องมินหรือเปล่า ไม่พอ ยังต้องมารอลุ้นผลดีเอ็นเอไปพร้อมๆ กับลุงแก่อีก นอกจากนี้เรายังชอบนิสัยของตัวละครที่มีเหตุผล เหมาะสมและมีความเป็นผู้ใหญ่ ทุกองค์ประกอบดูลงตัวและเข้ากันมากๆ บวกกับภาษาเขียนของไรเตอร์ที่ไม่ธรรมดาแล้ว ยิ่งทำให้หยุดอ่านไม่ได้เลยค่ะ อยากอ่านต่อเรื่อยๆ เราขอเป็นกำลังใจให้คนเขียนเขียนฟิคดีๆ แบบนี้ออกมาเรื่อยๆ นะคะ ขอบคุณไรท์เตอร์มากๆ ที่แต่งฟิคดีๆ ให้พวกเราอ่าน จะติดตามผลงานการเขียนเรื่อยๆ นะคะ   อ่านน้อยลง

    ฮันฮยอคหยอกกันเล่น | 27 ก.พ. 61

    • 4

    • 0

    "จากใจคนตามอ่านแต่เม้นน้อยค่ะ"

    (แจ้งลบ)

    สวัสดีค่ะ55555555555555555 แค่อยากจะเขียนเล่าความรู้สึกเบาๆ แต่อ่านแล้วมันลุ้นทุกนาทีทุกตอน อึดอัด!!!!!!!!!!!!! แต่น่าตดตามมากคือไม่อ้อยอิ่งเกินไปยังพอมีแบบปุ๊กปิ๊กดุ๊กดิ๊กให้ใตระทึกเล่นๆ ชอบมากๆเลยค่ะฮือ ภาษาสวยมากอ่านเพลินมาก เขียนเพราะอยากให้พี่มีกำลังใจแต่งไปเรื่อยๆและแต่งจนจบนะคะ น้องมินต้องมีพ่อค่ะ! แค่อยากเ็น1กำลังใจให้พี่อ่าน เขิวววววว อ่านเพิ่มเติม

    สวัสดีค่ะ55555555555555555 แค่อยากจะเขียนเล่าความรู้สึกเบาๆ แต่อ่านแล้วมันลุ้นทุกนาทีทุกตอน อึดอัด!!!!!!!!!!!!! แต่น่าตดตามมากคือไม่อ้อยอิ่งเกินไปยังพอมีแบบปุ๊กปิ๊กดุ๊กดิ๊กให้ใตระทึกเล่นๆ ชอบมากๆเลยค่ะฮือ ภาษาสวยมากอ่านเพลินมาก เขียนเพราะอยากให้พี่มีกำลังใจแต่งไปเรื่อยๆและแต่งจนจบนะคะ น้องมินต้องมีพ่อค่ะ! แค่อยากเ็น1กำลังใจให้พี่อ่าน เขิวววววว  

    Nemona98 | 16 ม.ค. 61

    • 1

    • 0

    ดูทั้งหมด

    คำนิยมล่าสุด

    "จากใจคนอ่านที่ตามอ่านมาตั้งแต่แรกๆ"

    (แจ้งลบ)

    เห็นคนอื่นเขียนคำนิยมให้ฟิคเรื่องนี้แล้ว เราคนหนึ่งที่มีความในใจอยากจะบอกทั้งคนเขียนและฟิคเรื่องนี้ก็อยากจะเขียนบ้าง คำเดียวสั้นๆ สำหรับฟิคเรื่องนี้คือคำว่าชอบค่ะ เราชอบหมดทุกๆ อย่างที่เป็นฟิคเรื่องนี้ ชอบเนื้อเรื่องที่ชวนให้คนอ่านลุ้นตามตั้งแต่ตอนแรก สารภาพว่ากลั้นใจอ่านเพราะลุ้นว่าพ่อมาร์คจะเจอแม่แบมมั้ย แล้วยังต้องมาล้นอีกว่าพ่อมาร์คจะเจอน้องมิน ... อ่านเพิ่มเติม

    เห็นคนอื่นเขียนคำนิยมให้ฟิคเรื่องนี้แล้ว เราคนหนึ่งที่มีความในใจอยากจะบอกทั้งคนเขียนและฟิคเรื่องนี้ก็อยากจะเขียนบ้าง คำเดียวสั้นๆ สำหรับฟิคเรื่องนี้คือคำว่าชอบค่ะ เราชอบหมดทุกๆ อย่างที่เป็นฟิคเรื่องนี้ ชอบเนื้อเรื่องที่ชวนให้คนอ่านลุ้นตามตั้งแต่ตอนแรก สารภาพว่ากลั้นใจอ่านเพราะลุ้นว่าพ่อมาร์คจะเจอแม่แบมมั้ย แล้วยังต้องมาล้นอีกว่าพ่อมาร์คจะเจอน้องมินหรือเปล่า ไม่พอ ยังต้องมารอลุ้นผลดีเอ็นเอไปพร้อมๆ กับลุงแก่อีก นอกจากนี้เรายังชอบนิสัยของตัวละครที่มีเหตุผล เหมาะสมและมีความเป็นผู้ใหญ่ ทุกองค์ประกอบดูลงตัวและเข้ากันมากๆ บวกกับภาษาเขียนของไรเตอร์ที่ไม่ธรรมดาแล้ว ยิ่งทำให้หยุดอ่านไม่ได้เลยค่ะ อยากอ่านต่อเรื่อยๆ เราขอเป็นกำลังใจให้คนเขียนเขียนฟิคดีๆ แบบนี้ออกมาเรื่อยๆ นะคะ ขอบคุณไรท์เตอร์มากๆ ที่แต่งฟิคดีๆ ให้พวกเราอ่าน จะติดตามผลงานการเขียนเรื่อยๆ นะคะ   อ่านน้อยลง

    ฮันฮยอคหยอกกันเล่น | 27 ก.พ. 61

    • 4

    • 0

    "จากใจคนแอบอ่าน"

    (แจ้งลบ)

    ติดตามแบบเงียบ ๆ นี่รู้สึกไม่ค่อยดีสักเท่าไหร่...แค่อยากจะเข้ามาบอกความในใจค่ะ เริ่มอ่านเรื่องนี้เพราะน้องมินพูดจาน่ารักมากแล้วหันกลับมามองเจ้าหมูที่บ้าน..อ่าห์เด็ก ๆ นี่น่ารักจริง ๆ เลยนะ พอเข้ามาอ่านทุก ๆ ตอนจนจบและอ่านวนซ้ำ ๆ อยู่อย่างนี้ก็คิดว่าเราควรบอกความในใจของเราให้คนเขียนเค้ารู้ดีกว่า เป็นงานเขียนที่ดี น่าติดตามมาก ไม่น้อยไป ไม่เยอะไป อ่า ... อ่านเพิ่มเติม

    ติดตามแบบเงียบ ๆ นี่รู้สึกไม่ค่อยดีสักเท่าไหร่...แค่อยากจะเข้ามาบอกความในใจค่ะ เริ่มอ่านเรื่องนี้เพราะน้องมินพูดจาน่ารักมากแล้วหันกลับมามองเจ้าหมูที่บ้าน..อ่าห์เด็ก ๆ นี่น่ารักจริง ๆ เลยนะ พอเข้ามาอ่านทุก ๆ ตอนจนจบและอ่านวนซ้ำ ๆ อยู่อย่างนี้ก็คิดว่าเราควรบอกความในใจของเราให้คนเขียนเค้ารู้ดีกว่า เป็นงานเขียนที่ดี น่าติดตามมาก ไม่น้อยไป ไม่เยอะไป อ่านแล้วนึกภาพตามแล้วรู้สึกดีมาก ๆ อยากให้อัพทุกวันด้วยซ้ำไป สำนวนดี ภาษาก็ดี แล้วที่แก้ไขเพิ่มเติมเนื้อเรื่องเข้ามาใหม่ก็ไม่ทำให้ความรู้สึกมันเปลี่ยน เป็นงานขียนที่ดีมากค่ะ จะติดตามต่อไปเรื่อย ๆ นะคะ   อ่านน้อยลง

    1377257 | 11 ก.พ. 61

    • 1

    • 0

    ดูทั้งหมด

    14,335 ความคิดเห็น