SKY & SEA ท้องฟ้ากับทะเล [สนพ. 2U Publishing] [YAOI] : Spin-Off

ตอนที่ 20 : ท้องฟ้ากับทะเล : 10 [1/2]

  • เนื้อหานิยายตอนนี้เปิดให้อ่าน
  • View : 25,791
    จำนวนคนให้กำลังใจ : 1,034 ครั้ง
    29 ม.ค. 61



10



“สภาพเหมือนศพ”


“หุบปากไปเลย!” ผมหันไปแหวใส่เมธด้วยความหัวเสีย ถึงสิ่งที่มันพูดจะเป็นเรื่องจริงก็เถอะ สภาพผมตอนนี้เหมือนซอมบี้สุดๆ นี่โดนนานะกับเกนทักตั้งแต่เช้าแล้ว


เมื่อคืนผมนอนไม่หลับ คงรู้ใช่ไหมว่าเพราะอะไร?


อืม เพราะผู้ชายที่ชื่อท้องฟ้านั่นแหละ ผมนอนไม่หลับเลยทั้งคืน มาเคลิ้มๆ หลับตอนเกือบเช้า แต่สุดท้ายก็ไม่ได้นอนเพราะเมธมันกลับมาห้องแล้วทำเสียงดังจนผมต้องลุกไปอาบน้ำแล้วออกมาเรียน


ตอนนี้ก็พักเที่ยงแล้ว ผมกำลังจะลงจากตึกเพื่อไปกินข้าว เมธมันเลิกเรียนก่อนก็เลยเดินมารอผมที่หน้าห้อง และมันก็ทักเรื่องสภาพโทรมๆ ของผมมาตั้งแต่เช้าแล้ว


“ทะเล” เสียงร้องทักมาพร้อมกับสัมผัสหนักๆ ที่พาดลงมายังไหล่ของผม


“ครับ?” ผมหันไปมองพี่รหัสตัวเองด้วยรอยยิ้มที่ฝืดๆ ผมพยายามอย่างมากที่จะไม่ให้ตัวเองยิ้มออกมาแล้วดูสยองมากกว่าน่ามอง เวลานอนน้อยแล้วสภาพผมมันจะทุเรศมาก หน้าจะบวม ใต้ตาจะช้ำคล้ำ และสมองผมจะทำงานช้าลงกว่าเดิมหลายเท่าตัว


“ไปกินข้าวกัน” พี่รัญยิ้มหน้าแป้นส่งมาให้ผม


“ไม่ไป” ผมที่กำลังจะอ้าปากพูดก็ถูกใครอีกคนแย่งพูดไปเสียก่อน


“กูไม่ได้ถามมึง”


“แต่ทะเลจะไปกินข้าวกับกู”


พี่รหัสกับเพื่อนสนิทของผมกำลังฟาดฟันกันทางสายตา และดูท่าจะไม่มีใครยอมใครอีกตามเคย เจอหน้ากันทีไรต้องเถียงกันตลอด เมธมันก็ชอบหาเรื่องพี่รัญ ยิ่งเห็นพี่รัญหัวเสียง่ายมันก็ยิ่งสนุก ยิ่งชอบใจ โคตรโรคจิตเลย


“ทะเลจะไปกับมันเหรอ?” แล้วผมก็ถูกดึงเข้าไปในสงครามประสาทของทั้งคู่โดยการที่พี่รหัสคนดีหันมาถามผมด้วยสีหน้าอ้อนๆ แต่แววตาโคตรจะกดดัน


“เอ่อ...” ผมอึกอักไม่กล้าตอบ คนหนึ่งก็เพื่อน คนหนึ่งก็พี่ แต่นิสัยดันยิ่งกว่าเด็กประถม


“มึงอย่ามายุ่งกับมันได้ไหมรัญ?” เมธดึงผมออกห่างจากพี่รัญแล้วชักสีหน้าหงุดหงิดใส่


“นี่น้องกู” พี่รัญก็ไม่ยอมแพ้ เดินมาคว้าแขนผมเอาไว้แน่นไม่ยอมปล่อย


“นี่เมียกู”


กูว่าไม่ใช่ละ


ผมกลอกตามองอย่างเบื่อหน่าย คนทั้งโลกจะเข้าใจผมผิดก็เพราะมันเนี่ยแหละ ใครกันแน่ที่เล่นไม่เลิกวะเมธา!?


“เดี๋ยวกูตีปากแตก!” ปากบอกว่าจะตีแต่ตีนนี่ยกขึ้นถีบไปแล้วครับ พี่รัญเขาเป็นพวกปากว่าตีนถึงจริงๆ ครับ เมธที่โดนพี่รัญถีบไปหนึ่งทีเบาๆ ก็ยังคงลอยหน้าลอยตาต่อได้และดูท่ามันจะไม่ยอมเลิกราง่ายๆ ด้วย


“หยุดก่อนเมธ พี่รัญมีอะไรหรือเปล่าครับ?” ผมหันไปเอ็ดเพื่อนตัวสูงที่ทำท่าจะยกมือไปตีพี่รหัสของผมให้หยุดแล้วหันมาถามพี่รัญที่ยืนทำหน้าไม่สบอารมณ์อยู่


“พี่อยากกินข้าวกับทะเลบ้าง นี่เราไม่ค่อยได้เจอกันเลยนะ” จากเสือร้ายเมื่อกี้ก็กลายร่างเป็นลูกแมวขี้อ้อนทันที ผมหลุดหัวเราะออกมากับท่าทีของพี่รหัสที่ผมนับถือเป็นพี่ชายคนหนึ่ง


“พี่จะกินที่ไหนครับ? ผมมีเรียนต่อตอนบ่ายเลยอยากกินที่โรงอาหารคณะ” ถึงที่โรงอาหารคนจะเยอะแต่ผมก็ไม่อยากออกไปไหนไกล กินที่คณะแหละง่ายสุดแล้ว ถ้าออกไปข้างนอกผมกลัวเข้าคลาสสายด้วยแหละ


“พี่ก็จะกินที่โรงอาหารคณะเหมือนกัน งั้นไปกันเถอะ” รอยยิ้มกว้างปรากฏขึ้นบนใบหน้าของอดีตเดือนสถาปัตย์ปีก่อนพร้อมกับมือเรียวที่กระตุกดึงให้ผมเดินตามไปที่โรงอาหารของคณะ


“แล้วกูล่ะ!?” คนที่ถูกปล่อยทิ้งไว้ร้องโวยวายเสียงดังจนคนรอบข้างหันมามองเป็นสายตาเดียว


“ก็มาสิ”  ผมหันกลับไปเรียกเมธที่ทำหน้าบึ้งเป็นตูดเด็กแต่สุดท้ายก็ยอมเดินตามมาอย่างว่าง่าย


โรงอาหารของคณะในเวลานี้คนค่อนข้างจะเยอะ ผมกวาดสายตามองแต่ก็หาโต๊ะว่างไม่เจอเลย ผมกับพี่รัญช่วยกันมองหาโต๊ะว่างอยู่พักหนึ่งก่อนที่พี่รหัสคนดีของผมจะกระตุกแขนให้เดินตามไปยังมุมหนึ่งของโรงอาหาร


“มาเร็วกว่ากูอีกนะพวกมึง” โต๊ะที่พี่รัญเดินมาคือโต๊ะที่มีพี่พนากับพี่ภพนั่งกันอยู่ กระเป๋าหลายใบที่วางอยู่บนโต๊ะผมจำมันได้ดีว่าหนึ่งในนั้นมีกระเป๋าเป้ของท้องฟ้าอยู่ด้วย ผมเห็นพี่คชายืนต่อแถวซื้อก๋วยเตี๋ยวร้านอร่อยอยู่ ซึ่งคิดว่าอีกนานล่ะกว่าพี่เขาจะได้กินมัน


“ก็คนมันหิว” พี่พนาเก็บโทรศัพท์ที่เอาออกมาเล่นเมื่อกี้เข้ากระเป๋าแล้วลุกขึ้นยืนเพื่อเตรียมจะไปซื้อข้าว


“ไปซื้อข้าวกัน” พี่ภพหันไปเอ่ยชวนเมธที่ยืนอยู่ข้างผม


“มึงเฝ้าโต๊ะก็ได้ เดี๋ยวกูไปซื้อให้” กระเป๋าเป้เน่าๆ ของเมธาถูกส่งมาให้ผมโดยที่อีกฝ่ายหยิบเอาแต่กระเป๋าสตางค์ออกไปเท่านั้น


“อือ เอาข้าวราดแกงก็ได้” ไม่ว่าจะร้านไหนๆ คนก็เยอะทั้งนั้น คงมีแต่ข้าวร้านแกงนั่นแหละที่น่าจะได้เร็วหน่อย


“อืม”


ทุกคนเดินออกไปซื้อข้าวกันแล้ว เหลือแต่ผมที่นั่งอยู่ที่โต๊ะคนเดียว ด้วยความง่วงทำให้ผมตัดสินใจฟุบหน้าลงไปกับโต๊ะ คิดว่างีบสัก 5 -10 นาทีน่าจะทำให้ผมสู้กับคลาสบ่ายต่อได้ แต่นอนไปได้ไม่นานผมก็รู้สึกตัวตื่นขึ้นมาเพราะความรู้สึกที่เหมือนมีใครมานั่งลงตรงฝั่งตรงข้าม พอเงยหน้าขึ้นก็เจอกับท้องฟ้าที่นั่งมองหน้าผมอยู่ ผมที่กำลังงัวเงียจากการเพิ่งตื่นนอนก็นั่งมองหน้าเขาอย่างมึนๆ ไม่ได้ทักทายอะไรออกไป


“อ๊ะ!” ผมสะดุ้งตกใจเมื่ออีกฝ่ายเอาขวดน้ำเปล่าเย็นๆ มาแนบกับแก้มผม จากตอนแรกที่เหมือนจะยังไม่ตื่นตอนนี้ตื่นเต็มตาแล้วครับ


“วันนี้เลิกกี่โมง?” เขาดึงขวดน้ำกลับไปแล้ววางมันลงข้างจานข้าวของเขาก่อนจะหยิบบางอย่างออกมาจากกระเป๋าเป้ อมยิ้มรสโคล่าถูกยื่นมาตรงหน้าผมเหมือนอย่างหลายวันก่อนที่เขาเคยทำ


“สี่โมง” ผมรับอมยิ้มมาเก็บใส่กระเป๋าเอาไว้พลางนึกย้อนกลับไปในช่วงตอนม.5 หลังจากที่ได้พูดคุยกันในวันนั้นผมก็แอบเอาอมยิ้มไปให้เขาที่ล็อกเกอร์ตลอด แล้วก็จะมีขนมกับน้ำที่เขาชอบไปให้ด้วยพร้อมกับโน้ตเล็กๆ ที่มีข้อความเพียงไม่กี่ประโยค


 ผมพยายามดึงเขาออกจากความเศร้าเรื่องแพรว ก็ไม่รู้ว่ามันจะช่วยได้หรือเปล่า รู้แค่ว่าไม่อยากเห็นเขาเศร้า เลยพยายามทำหลายๆ อย่างให้เขา มันดูไร้สาระมากที่คิดว่าข้อความเพียงไม่กี่ประโยคกับขนมโง่ๆ จะทำให้เขาลืมเลือนความโศกเศร้าได้


ในตอนนั้นผมไม่รู้เลยว่าสิ่งที่ทำลงไปมันจะมีประโยชน์หรือเปล่า?


 “เดี๋ยวมารับที่คณะนะ”


“อือ”


แต่ผมคิดว่าก็แค่อยากทำ แม้มันจะเป็นเรื่องเล็กๆ น้อยๆ ก็ตาม



 

“เฮ้อ” ผมถอนหายใจออกมาอย่างโล่งอกเมื่อวิ่งขึ้นมานั่งบนรถของท้องฟ้าที่มาจอดรออยู่ตรงลานจอดรถหน้าคณะเป็นที่เรียบร้อยแล้ว


“ทำไมดูรีบๆ” เจ้าของรถคันหรูหันมามองผมด้วยสายตาสงสัยก่อนจะขับรถออกไป


“เปล่าๆ”


“กลัวใครเห็นหรือไง?” คำถามโคตรจี้ใจเลย


“ก็พี่รัญนั่นแหละ” ก่อนหน้านี้ผมเจอพี่รัญ พี่เขาจะชวนผมไปกินของหวานด้วยกัน แต่ผมปฏิเสธไปเพราะว่ามีนัดกับท้องฟ้าแล้ว ตอนแรกพี่เขาก็ไม่ได้อะไรหรอก แต่เพราะท้องฟ้าโทรมาหาผมนั่นแหละ ไม่รู้ว่าพี่รัญเห็นเบอร์ที่หน้าจอหรือเปล่า พี่เขาถึงได้ตื้อถามผมไม่เลิกว่าไปที่ไหนกับใครไปทำอะไร บลาๆ


ผมก็ไม่ได้อยากปิดบังอะไรใครหรอกนะ แต่ก็ไม่รู้จะบอกคนอื่นว่ายังไงดี? เรื่องระหว่างผมกับท้องฟ้าน่ะ จะว่ามันพิเศษก็ไม่ได้ชัดเจนขนาดนั้น แต่จะว่าธรรมดามันก็พูดได้ไม่เต็มปาก เอาเป็นว่าเงียบๆ ไว้ก่อนก็แล้วกันเนอะ


“ถ้ารัญรู้ต้องโดนล้อแน่”


“ล้ออะไร? ไม่มีอะไรให้ล้อสักหน่อย” ผมบ่นอุบ ถึงปากจะบอกว่าไม่มีอะไรแต่ในใจก็รู้ดีอยู่ว่ามันมี


มันมีตั้งแต่ที่เขาชวนผมไปเดทแล้ว!


“รัญโทรมา รับให้หน่อย” โทรศัพท์สีขาวสะอาดตาถูกยื่นมาตรงหน้าผมโดยที่หน้าจอขึ้นโชว์ว่ามีสายเข้า และชื่อที่ปรากฏเด่นหราบนนั้นก็คือชื่อของคุณหิรัญ พี่รหัสคนดีของผมเอง


“รับเองสิ” ผมดันโทรศัพท์ของท้องฟ้ากลับไปหาเจ้าของ โทรศัพท์ใครก็รับเองสิ ของสำคัญแบบนี้ใครเขาให้คนอื่นมาหยิบจับง่ายๆ กันเล่า


“ขับรถอยู่นะ” ท้องฟ้าเหลือบตามามองผมแล้ววางโทรศัพท์ของตัวเองลงแหมะบนมือผม โคตรยัดเยียดเลย


“งั้นก็ไม่ต้องรับ” ผมหยิบเอาโทรศัพท์ที่ยังสั่นไม่เลิกไปวางไว้ตรงช่องใส่ของหน้ารถเหมือนเดิม


“แต่รัญจะสงสัยเอาได้”


“ช่างนายสิ!


ทำไมต้องทำตัวเหมือนเป็นชู้กันด้วยเนี่ย! ทำตัวหลบๆ ซ่อนๆ เหมือนแอบคบชู้กันอย่างนั้นแหละ


ผมหันหน้าหนีออกไปมองทางกระจกแต่หางตาก็ยังเหลือบมองคนข้างตัวอยู่ ผมว่าผมต้องโดนท้องฟ้าแกล้งแน่ๆ เมื่อกี้ผมเห็นนะว่าเขาแอบอมยิ้มน่ะ!


นั่งรถออกมาจากมหาลัยได้ไม่นานเราก็มาถึงห้างดังใจกลางกรุง จริงๆ ผมก็ยังไม่ได้ถามเขาเลยว่าเรามาทำอะไรกันที่นี่ กินข้าวดูหนังเดินเล่นอะไรแบบนี้เหรอ? พอเดินเข้ามาในห้างแล้วก็เหมือนจะเคว้งคว้างอยู่หน่อยๆ ผมหันมองรอบตัวอย่างคนทำอะไรไม่ถูก เงอะๆ งะๆ เหมือนพวกบ้านนอกเข้ากรุง ทั้งที่ความจริงแล้วผมเดินห้างนี้บ่อยพอตัวเลยล่ะ ส่วนสาเหตุที่ทำให้ผมทำอะไรไม่ถูกคือคนที่มาด้วยต่างหากเล่า


“ดูหนังไหม?” ฝ่ามืออุ่นเอื้อมมาแตะที่แขนของผมแผ่วเบาเพื่อเป็นการเรียกผม


Insidious: The Last Key” ผมทำหน้านึกอยู่พักหนึ่งก่อนจะพยักหน้าเบาๆ แล้วบอกชื่อหนังเข้าใหม่ที่ผมอยากจะดู มันเป็นหนังผีแหละ ผมชอบดูพวกหนังที่เป็นเกี่ยวกับสิ่งลี้ลับเหนือธรรมชาตินะ รู้สึกว่ามันหลอนจิตดี


อ่า นี่ผมไม่ได้ดูเหมือนคนโรคจิตใช่ไหม?


“อยากดูเหรอ?” ท้องฟ้ามองหน้าผมอย่างชั่งใจอยู่พักหนึ่งก่อนจะถามผมกลับมา


“อือ” ผมพยักหน้าหงึกหงักยืนยันคำตอบ


“ไม่กลัว?” เขาหันมาถามด้วยใบหน้ายุ่งๆ


“เฉยๆ”  ผมไหวไหล่เบาๆ คล้ายจะบอกว่าเด็กๆ


“ไปดูรอบหนังก่อนไหม?” ผมเป็นฝ่ายชวนเขาอย่างตื่นเต้น ก็นี่หนังที่ผมอยากดูไง มันก็ต้องตื่นเต้นเป็นธรรมดา จะชวนเมธามาดูมันก็ไม่มาเป็นเพื่อน ทุกคนยังจำได้ใช่ไหมว่าเมธามันกลัวผีน่ะ ส่วนนทีก็ อืม มันบอกว่าพวกเรื่องลี้ลับพวกนี้เป็นเรื่องไร้สาระ มันไม่สนใจหรอก


“อือ” ท้องฟ้าชะงักไปนิดเหมือนเขาอยากจะพูดอะไรบางอย่างแต่สุดท้ายเขาก็เงียบไปแล้วพาผมเดินไปยังชั้นที่เป็นโรงหนังแทน


“กินข้าวก่อนไหม? กว่าจะถึงเวลาหนังก็อีกชั่วโมงกว่าๆ” เราเดินมาดูรอบหนังแล้วก็ตัดสินใจซื้อตั๋วหนังทันที รอบถัดไปของเรื่องนี้คือตอนหกโมงเย็น แต่นี่ยังไม่ห้าโมงเลย ยังมีเวลาอีกเหลือเฟือผมเลยชวนท้องฟ้าไปกินข้าวก่อน เพราะผมเองก็เริ่มรู้สึกหิวแล้วด้วย


“จะกินอะไรก็เลือกเลย” เขาพยักหน้าแล้วให้สิทธิ์ในการตัดสินใจเป็นของผม


“สุกี้ก็แล้วกัน” ผมกลอกตานึกอยู่ไม่นานก็ตัดสินใจได้


“อื้อ”  ท้องฟ้าเป็นคนที่กินยากจะหาร้านอาหารที่ตอบโจทย์ก็ดูจะเป็นเรื่องยาก แต่ถ้าจะต้องเลือกจริงๆ ก็เอาเป็น MK ก็แล้วกัน มีอาหารหลายอย่างให้เขาเลือก มันต้องมีสักอย่างแหละที่เขาจะกินมันได้ แต่อย่างท้องฟ้าแค่ลวกผักให้กินก็น่าจะโอเคแล้ว


หลังจากที่กินข้าวกันเสร็จผมกับท้องฟ้าก็เดินกลับมาที่โรงหนัง ซื้อน้ำซื้อขนมอีกนิดหน่อยเข้าไปในโรงหนัง ดูท่าว่าคงมีแต่ผมนะครับที่ตื่นเต้นกับการดูหนังในครั้งนี้ ท้องฟ้าดูนิ่งมากเหมือนไม่มีอารมณ์ร่วมไปกับผมเลย หรือว่าเขาไม่อยากดูหนังเรื่องนี้นะ? ให้ตายสิ ผมก็ลืมถามเขาว่าเขาอยากดูหนังเรื่องอะไร เพราะมัวแต่สนใจเรื่องของตัวเองเลยลืมคนข้างๆ ไปซะสนิทเลย


จากตอนแรกที่ผมตั้งใจดูหนังเป็นอย่างดีแต่ตอนนี้เริ่มไม่มีสมาธิแล้ว ผมเหลือบมองท้องฟ้าเป็นระยะเพราะกังวลว่าเขาอาจจะไม่ชอบหนังที่ผมเลือก ถึงว่าล่ะตอนนั้นท้องฟ้ามีท่าทางแปลกๆ เขาคงอยากจะแย้งแต่ไม่กล้าเพราะเห็นผมอยากดูล่ะมั้ง


“เป็นอะไร?” เหมือนผมจะกังวลมากไป ท้องฟ้าที่นั่งดูหนังอยู่เลยหันมาถามผมที่เอาแต่หันมองหน้าเขาไม่เลิก


“นายไม่อยากดูเรื่องนี้ใช่ไหม?” ผมเม้มปากแน่นแล้วขยับเข้าไปใกล้ๆ เขา กระซิบเอ่ยถามเสียงแผ่วเบาเพราะเกรงใจคนอื่นๆ ที่กำลังตั้งใจดูหนังกันอยู่


“เปล่านี่ ทำไม?” คิ้วเข้มขมวดเข้าหากันเล็กน้อย เขาขยับเข้ามาใกล้ผมมากกว่าเดิมจนหน้าเราแทบจะชนกัน


“ก็นายดูนิ่งๆ แถมก่อนหน้านี้ก็เหมือนจะพูดอะไรด้วยใช่ไหมตอนที่เลือกหนังกัน” ผมหลุบตาลงต่ำขยับออกห่างเล็กน้อยแล้วเอี้ยวตัวไปกระซิบที่ข้างหูเขาแทน ไม่กล้าที่จะพูดโดยมองหน้ากันตรงๆ มันรู้สึกเก้อเขินแปลกๆ


“คิดมาก” ริมฝีปากเรียวได้รูปขยับยกยิ้มมุมปากเล็กน้อยก่อนที่อีกฝ่ายจะยกมือขึ้นมาขยี้หัวของผมเบาๆ


“ก็เพราะนายนั่นแหละ” ผมเบือนหน้าหนีสายตาของเขาไปอีกทางพลางบ่นอุบกับตัวเองเบาๆ จะไม่ให้คิดมากได้ยังไงกัน ก็ผมน่ะ แคร์ท้องฟ้ามากๆ เลยนะ


“ไม่ได้ไม่อยากดู” แขนแกร่งเลื่อนมาโอบรอบหัวของผมแล้วดันให้เอนลงไปซบที่ไหล่ของเขาแผ่วเบา ผมตาโตตัวแข็งทื่อทำอะไรไม่ถูกนอกจากนั่งโง่ๆ โอนอ่อนไปตามแรงชักจูงของอีกฝ่ายอย่างคนทำอะไรไม่ถูก


“แล้ว...” ผมแหงนหน้ามองเสี้ยวหน้าหล่อเหลาของคนข้างตัวด้วยหัวใจที่สั่นไหวอย่างรุนแรง หัวใจของผมเต้นแรงมากจนผมกลัวว่าท้องฟ้าจะได้ยินเสียงมัน ยิ่งใกล้ชิดกันมากเท่าไหร่ผมก็ยิ่งหวั่นไหว แค่นี้ก็ชอบจนไปไหนไม่รอดมาตั้งหลายปีแล้ว ยิ่งเขาทำแบบนี้ผมยิ่งไปจากเขาไม่ได้


“แค่คิดว่าคนที่มาเดทกันปกติแล้วเขาต้องดูหนังรักกันไม่ใช่เหรอ?” ผมกำลังจะตายเพราะสายตาที่เขาจ้องมองมายังผม ความอ่อนโยนที่ถ่ายทอดออกมาจากแววตาคู่นั้น มันหวานเชื่อมและร้อนแรงในเวลาเดียวกัน ผมจะต้องหลอมละลายเพียงเพราะสบตากับเขาแน่ๆ


“มะ ไม่เกี่ยวสักหน่อย” ผมตอบกลับไปเสียงสั่น อัตราการเต้นของหัวใจถี่เร็วมากขึ้นเรื่อยๆ จนผมทำอะไรไม่ถูก


“เหรอ?” ทำไมทำหน้าเหมือนไม่เชื่อ?


“ไม่ต้องพูดแล้วนะ จะดูหนัง” ผมยกมือขึ้นปิดปากอีกฝ่ายแล้วออกแรงดันใบหน้าหล่อให้หันกลับไปดูหนังเหมือนเดิม ท้องฟ้ายอมหันกลับไปตั้งใจดูหนังต่อแต่โดยดี มีแค่ผมนี่แหละที่ดูหนังไม่รู้เรื่องเลยสักนิดเดียว ก็ใครใช้ให้ท้องฟ้ามาโอบไหล่ลูบหัวผมไม่หยุดแบบนี้ล่ะ! จะดูหนังนะไม่ได้จะนอน มากล่อมอยู่นั่นแหละ!


มันเขินนะรู้ไหม!?











---------------------------------------------------------------------------------------





พอจะกู้เรือของคุณท้องฟ้าได้ไหมคะ? 

ความน้องทะเลคือมาเดทแต่ชวนดูหนังผี 

ลูกชายของคุณแม่น่ารักที่สุดเลยค่ะ

เอ็นดูลูกชายเราเยอะๆ นะ

ทะเลฝากมาบอกว่ารักทุกคนครับ


ให้กำลังใจนักเขียน
นักเขียนได้รับกำลังใจแล้ว!
นักเขียนได้รับกำลังใจแล้ว 1.034K ครั้ง

นิยายที่ผู้อ่านนิยมอ่านต่อ

loading
กำลังโหลด...

2,611 ความคิดเห็น

  1. #2542 Ruruka Buta (จากตอนที่ 20)
    วันที่ 29 กรกฎาคม 2562 / 22:57
    ตอนแรกนึกว่าท้องฟ้ากลัวผีซะแล้ว แต่กลายเป็นพี่คิดว่าไม่โรแมนติก อื้อหือออออออ
    #2,542
    0
  2. #2491 Jibangrin (จากตอนที่ 20)
    วันที่ 1 เมษายน 2562 / 21:06
    จ้าาาาาาาาาาา
    #2,491
    0
  3. #2315 EriHio (จากตอนที่ 20)
    วันที่ 10 พฤศจิกายน 2561 / 07:49
    แกดูหนังผีหรอ? ช่างนิ่งงันเหลือเกิน ราวกับว่าแกดูหนังที่ต้องใช้การตีความและวิเคราะห์ไปทั้งเรื่อง
    #2,315
    0
  4. #2302 piepiesQ7_ (จากตอนที่ 20)
    วันที่ 5 พฤศจิกายน 2561 / 02:54
    เลี้ยงง่ายดีจริงๆ แค่ลวกผักให้กิน 5555555555 ตอนแรกก็นึกว่าท้องฟ้ากลัวผีเลยอึกอัก
    #2,302
    0
  5. #1878 mai146 (จากตอนที่ 20)
    วันที่ 11 พฤษภาคม 2561 / 12:10
    นี่นึกว่าท้องฟ้ากลัวผี555555
    #1,878
    0
  6. #1719 Miki_milky (จากตอนที่ 20)
    วันที่ 23 เมษายน 2561 / 20:37
    ทะเลมาเดททั้งทีมาดูหนังผีซะงั้น
    #1,719
    0
  7. #1564 saiDarkrose (จากตอนที่ 20)
    วันที่ 10 เมษายน 2561 / 23:17
    หนังผีดูให้บรรยากาศโรแมนติกเฉยเลยยย
    #1,564
    0
  8. #1117 mellowshroom (จากตอนที่ 20)
    วันที่ 16 มีนาคม 2561 / 11:58
    เข้าใจทะเล​ ถึงท้องฟ้าจะไม่ชัดเจนเรื่องแพรว​ แต่คนมันชอบไปแล้ว​ แค่เค้าทำอะไรให้นิดหน่อยก็ใจฟู​ไปหมด​ เราคนอ่านจะอินก็อินไม่สุด​ ขัดใจท้องฟ้า​ จะจีบเค้าก็ทำอะไรให้​เคลียร์​สิ​
    #1,117
    0
  9. #1111 glloy (จากตอนที่ 20)
    วันที่ 15 มีนาคม 2561 / 03:59
    พออ่านแล้วมันไม่อินแล้วอะ ยังค้างคาใจ แบบหม่นๆ 5555 ทะเลเก่งมาก เข้มแข็งโคตรๆ
    #1,111
    0
  10. #1009 m ma ri (จากตอนที่ 20)
    วันที่ 9 มีนาคม 2561 / 01:36
    5555 เรือผีก็มานะจ๊ะ เมธรัญ
    #1,009
    0
  11. #456 Sei-chan (จากตอนที่ 20)
    วันที่ 26 กุมภาพันธ์ 2561 / 20:05
    ทำไมหนังผีดูฟรุ้งฟริ้ง....
    #456
    0
  12. #404 - Nusjung - (จากตอนที่ 20)
    วันที่ 25 กุมภาพันธ์ 2561 / 01:36
    ไม่ได้อ่ะ มันยังไม่เคลียร์
    #404
    0
  13. #396 mook2328 (จากตอนที่ 20)
    วันที่ 24 กุมภาพันธ์ 2561 / 12:55
    ทะเลถึงจะเป็นคนแอบชอบก้ออย่าใจอ่อนง่ายๆสิ
    #396
    0
  14. #393 TMJK_00Y (จากตอนที่ 20)
    วันที่ 23 กุมภาพันธ์ 2561 / 07:36
    ไม่ยอมมมมมม ทะเลของแม่อย่าใจอ่อนลูก
    #393
    0
  15. #354 Piszerel (จากตอนที่ 20)
    วันที่ 18 กุมภาพันธ์ 2561 / 22:12
    ไม่ได้! ยังไงก็ยังไม่เคลียร์!
    #354
    0
  16. #326 Tatangts 🐋 (จากตอนที่ 20)
    วันที่ 18 กุมภาพันธ์ 2561 / 16:04
    พี่ฟ้าชัดเจนกว่านี้ก่อนนะคะ ตอนนี้ยึดน้องไว้ก่อน ไม่ให้!
    #326
    0
  17. #286 Nattanan13 (จากตอนที่ 20)
    วันที่ 17 กุมภาพันธ์ 2561 / 16:49
    ยังไงก็ยังชอบเมธ #เรือผีได้ป้ะ55555
    #286
    0
  18. #267 mothergod (จากตอนที่ 20)
    วันที่ 16 กุมภาพันธ์ 2561 / 07:30
    #ทวงคืนน้องทะเล
    #267
    0
  19. #236 มุนเซเฮียยยยย (จากตอนที่ 20)
    วันที่ 14 กุมภาพันธ์ 2561 / 13:16
    ก้าวขาลงเรืออีกครั้ง
    #236
    0
  20. #176 mm_exo (จากตอนที่ 20)
    วันที่ 9 กุมภาพันธ์ 2561 / 18:41
    น่าร้ากกกก
    #176
    0
  21. #125 #DESTINY# (จากตอนที่ 20)
    วันที่ 5 กุมภาพันธ์ 2561 / 15:22
    ฟินๆๆๆๆๆๆ
    #125
    0
  22. #97 myyirbb:) (จากตอนที่ 20)
    วันที่ 29 มกราคม 2561 / 23:45
    โอ๊ยยยตอนนนี้ดีๆๆๆๆท้องฟ้านำไปก่อน10แต้มจ้า
    #97
    0
  23. #96 ` ฟู่ฟี้บูบีลั้ลล้า . (จากตอนที่ 20)
    วันที่ 29 มกราคม 2561 / 22:09
    เรือผีค่ะ ทีมพี่รัญ *โดนถีบ*
    #96
    0