♥เป็นแค่รองประธานอย่าห้าว♥ (สนพ. บ้านวายบุ๊ค)

ตอนที่ 22 : ของใครของมัน (100%)

  • เนื้อหานิยายตอนนี้เปิดให้อ่าน
  • View : 18,072
    จำนวนคนให้กำลังใจ : 2,599 ครั้ง
    5 ก.ค. 62



 â™¥1,862,924oohsehun Good morning~ I'm glad I get to wake up to this



-          22   -

 

 

 

คิดอะไร บอกได้ไหม

“…”

บอกออกมาหน่อย

“…”

เผื่อมันจะเหมือนกัน

น้ำเสียงทุ้มตามแบบฉบับของอีกคนถูกส่งมาให้ได้ยิน ผมชะงักไปทั้งตัว ก้มมองดูคนบนตัก คิงมองสวนกลับขึ้นมาพลางบีบมือผมเบาๆ นาทีนั้นผมรู้สึกเหมือนโดนจับเอาหัวโหม่งกำแพง

คะ..คิดบ้าคิดบออะไร ไม่รู้โว้ย!

ไม่รู้! ไม่รู้แล้ว!

“ละ..เลอะเทอะแล้วมึงอ่ะ”  ผมดึงมือตัวเองกลับมาวางไว้ข้างตัว คิงมันนอนมองหน้าอยู่อย่างนั้น ก่อนที่รอยยิ้มบางจะถูกจุดขึ้นบนใบหน้า ไอ้นี่ พอไม่มีแว่นแล้วมันแอทแทคเอาๆจังวะ

“ก็แค่อยากรู้”

“มาอยากรู้อะไร ขี้เสือกนักหรือไง”

“พูดหยาบอีกแล้วนะ”  พอผมด่ามันเข้านิดหน่อยคิงมันก็ตีหน้าดุขึ้นมาอีกรอบ ผมได้แต่บ่นงุบงิบๆเพราะเถียงมันไม่ไหว ได้แต่นั่งนิ่งๆให้เจ้าตี๋มันหนุนตักอยู่อย่างนั้น แล้วไหน บ่นปวดหัวๆเหมือนจะชักตายอยู่รอมร่อ แล้วนี่ยังไง มานอนจ้องหน้ากันตาแป๋วแบบนี้คืออะไร กูก็จั๊กจี้เป็นนะเว้ย มาโดนจ้องมากๆมันก็อยู่ไม่ถูกเหมือนกัน คนนะไม่ใช่ปลากัด จะจ้องอะไรนักหนา

“ไหนมึงบอกปวดหัว”

“ใกล้หายแล้ว อีกนิด”

“ทำไมปวด มึงตากฝนแล้วจะเป็นไข้เหรอ”

“เปล่าครับ เรื่องเรียนแล้วก็เรื่องสภา ไมเกรนน่ะ”  มันพูดออกมา ผมเลิกคิ้วเพราะไม่คิดว่าคนอย่างมันจะเครียดอะไรกับเรื่องพวกนี้ นึกว่าจะรับมือได้สบายๆ แต่คิดๆแล้วมันก็คงน่าปวดหัวอยู่นั่นแหละ งานมันเยอะ ก็อยากเป็นกันเองนี่สภาน่ะ อยากเป็นแล้วก็ทำงานให้มันคุ้มกับความวาวของเข็มกลัดหน่อย

เฮ้อ ไอ้คิงมันยังขนาดนี้ จ๋าตัวน้อยของผมจะไหวไหมนะ อยากให้กำลังใจจ๋าจังเลย

“เดี๋ยวก็ต้องไปแข่งโครงงานต่อ”

“หือ”

“ไปชิงที่เดนมาร์ก”  ผมตะลึงตาโตเมื่อได้ยิน โอ้ เกือบลืมไปเลยว่ามันเป็นตัวแทนประเทศไปแล้ว ครูแกประกาศเช้าเย็น ติดรูปมันขึ้นป้ายขึ้นบอร์ดจนหลอน ที่มันพูดถึงนี่ก็น่าจะไปแข่งรอบนานาชาติ โห ได้ขึ้นเวทีโลกแบบนี้โคตรเจ๋งเลยว่ะ

หันกลับมามองตัวเองดิ ง่อยแดก

“เก่งนักเหรอมึงอ่ะ”  ผมบ่นออกไปอย่างไม่จริงจังนัก แต่ดูท่าทางมันจะไปขัดใจอีกคน เจ้าตัวเขาถึงได้ผุดลุกขึ้นมากะทันหันก่อนจะมานั่งจ้องหน้าผม ขมวดคิ้วเข้าหากันแบบนี้กูเตรียมโดนมันบ่นอีกแล้ว อะไรวะ พูดผิดตรงไหน

“คนเรามันถนัดกันคนละแบบนะทิม ตัวเองก็เก่งไหม”

“มึงอย่ามา” ผมล่ะอยากจะขำจริงๆ  ไอ้คิงเนี่ยนะกำลังชมว่าผมเก่ง คนเก่งท๊อปๆของโรงเรียนกำลังชมผมว่าเก่งว่ะ ควรภูมิใจป่ะเนี่ย แล้วดู ดูมันจริงจังมากนะ

“มีตั้งหลายอย่าง ที่ยังทำไม่ได้ แต่ทิมทำได้”

“เช่นอะไร”

“เตะบอล ว่ายน้ำ ร้องเพลง อีกเยอะแยะ”

“ใครๆก็ทำได้ไหม แต่แบบมึงมันไม่ใช่ว่าใครก็ทำได้ป่ะ” ผมบ่นออกมา อันที่จริงก็ไม่ได้รู้สึกน้อยใจ นอยหรืออิจฉาอะไรนักหรอก คือผมเข้าใจดีว่าคนเรามันไม่เหมือนกันอยู่แล้ว อย่างผมพยายามแทบตายมันก็ไม่มีทางที่จะฉลาดไบร์ทขึ้นมาอย่างไอ้คิงได้อะ สามชาติก็ไม่ได้ ไอ้สิ่งที่ผมทำได้ที่มันร่ายมาน่ะ มันก็แค่สิ่งที่ผมชอบ เอาไปวัดอะไรกับรางวัลของมันไม่ได้เลย

“นี่ไม่ได้เก่งเลยทิม ไม่ได้เก่งไปกว่าทิมเลย”

“สู้ทิมไม่ได้เลย” มันพูดออกมาแบบนั้น กลายเป็นผมเองที่รู้สึกแปลกๆอีกครั้ง จู่ๆก็มาโดนชมซึ่งๆหน้าแบบนี้ผมก็ออกอาการเขินหน่อยๆ อะไรมันจะมานั่งชมกูได้ขนาดนี้วะ แม่พ่อยังไม่ชมผมขนาดนี้เลยนะเอาจริงๆ

“มึงเลิกชมกูดิ๊ เนี่ย ขนลุกแล้วไอ้ห่า”

“รู้ไหมว่าตัวเองน่ะสำคัญ”

“อะ

“รู้ตัวได้แล้วนะ”

“กะกูจะไปอาบน้ำ!  ผมสะดุ้งตัวโยนก่อนจะรีบลุกขึ้นยืน  มองดูอีกคนที่นั่งอยู่บนเตียงอย่างอึ้งๆ คิงมันมองมาที่ผมพร้อมส่งรอยยิ้มกว้างแบบนั้นมาให้ ใจผมเต้นแรงขึ้นมาอีกรอบ ผมรีบวิ่งไปหยิบเอาเสื้อผ้าแล้ววิ่งหนีมาเข้าห้องน้ำทันที พอปิดประตูได้ผมก็ได้แต่ยืนเอาเสื้อยัดหน้าตัวเองหวังจะดับความร้อนผ่าวที่มันแล่นขึ้นมา โอ้ย อะไรเนี่ย อะไรเนี่ย ทำไมมันรุนแรงขนาดนี้ ผมชักจะทนไม่ไหวแล้วนะเว้ย

ผมใช้เวลาอยู่ในห้องน้ำนานกว่าปกติเพราะต้องการจะสงบจิตสงบใจตัวเอง กว่าจะออกมาจากห้องน้ำได้ก็ลีลาไปไม่รู้กี่สิบนาที ผมทำใจจนตัวเองหายเขินแล้วถึงได้กลับเข้ามาข้างในห้อง เห็นไอ้คิงมันอยู่ในชุดของตัวเอง มันกลับมาสวมแว่นแล้วนั่งอ่านหนังสืออยู่บนเตียงของผม พอรู้สึกว่าผมเข้ามาในห้องใบหน้านั้นถึงได้หันมามอง ผมรีบเดินเอาของไปเก็บก่อนจะมานั่งแป๊ะอยู่กับโต๊ะอ่านหนังสือรกๆของตัวเอง

ไอ้ฝนบ้านี่ก็จะตกทั้งคืนเลยหรือไงวะ! จะให้ไอ้คิงมันค้างที่นี่หรือไง!

ผมส่ายหัวเรียกสติตัวเองให้กลับเข้าร่าง ก่อนจะหยิบเอาการบ้านขึ้นมานั่งทำ ผมสวมหูฟังอีกครั้ง เปิดเพลงฟังไป ทำการบ้านไปด้วย ผมพยายามที่จะบังคับสายตาให้จดจ่ออยู่กับกระดาษและโจทย์ตรงหน้า แต่มันก็มีบางครั้งที่หางตามันจะแวบๆไปยังคนที่นั่งอยู่บนเตียง

โอ้ย! ทำไมรู้เรื่องแล้ว คิดไม่ออก! ขี้เกียจทำแล้ว!

ผมตัดสินใจวางปากกาแล้วไลน์เข้าไปหาไอ้เปรม บอกให้มันถ่ายอันที่มันทำเสร็จแล้วมาให้ รออยู่นานเกือบห้านาทีกว่ามันจะตอบกลับ

 

ไอแอมกัปตันทิม : มึงๆ ขอดูการบ้านหน่อย

ไอแอมกัปตันทิม : หน้า 67 อ่ะ ขี้เกียจทำ

เปรม : ไร

เปรม : คิดเองบ้างทิม

 

โห มึงงงง อย่าใจร้ายดิ ช่วยกูก่อนนน นะนะ นะ เพื่อน นะ

ไอแอมกัปตันทิม : แงแออออ

ไอแอมกัปตันทิม : นะ มึงน้า

เปรม : อาลัววันนี้ ขอบคุณมากนะ รีบนอนได้แล้ว เดี๋ยวป่วย

 

ผมขมวดคิ้วเมื่อจู่ๆข้อความที่เปรมมันส่งกลับมาดันแปลกๆไป ผมขยี้ตาอ่านอีกครั้ง ก่อนที่จู่ๆอีกฝ่ายจะกด unsend ไปซะแล้ว เอ้า อะไรวะ เมื่อกี้คืออะไร อาลัวอะไร บอกให้ใครเข้านอน อันนี้มันคุยกับผมจริงป่ะเนี่ย  เชี่ยๆ ทำไมข้อความมันหวานจ๋าแบบนี้ แหล่วๆ ผีอะไรเข้าสิงไอ้พ่อเปรมวะ

ไอแอมกัปตันทิม : เหี้ยไรมึงเนี่ย

เปรม : ส่งผิด

ไอแอมกัปตันทิม : มึงส่งผิดกับเขาด้วย แล้วจะส่งให้ใคร บอกเข้านอนไวๆอ่ะ

ไอแอมกัปตันทิม : มึงส่งให้ใคร

เปรม : อย่าเสือก

 

โห

มันบอกมาแบบนั้นผมก็นั่งคิดไม่ตกเลยว่าคนนั้นของมันคือใคร ในไลน์มันก็มีคุยแค่กับพวกผมนะเว้ย มันจะไปคุยหวานเลี่ยนบอกเข้านอนอะไรแบบนี้กับใครวะ มันไม่มีทางส่งอะไรแบบนี้ให้เพื่อนแน่ๆ อะไรหว่า มีเงื่อนงำๆ

“ทำการบ้านเหรอ”

“เชี่ย! แม่ง มึงช่วยส่งเสียงก่อนจะมาได้ไหมวะ กูตกใจหลายรอบแล้วนะไอ้สัส” ผมสะดุ้งจับหน้าอกตัวเองทันทีเมื่อจู่ๆก็ได้ยินเสียงของอีกคนในห้องดังขึ้นข้างๆ คิงมันลุกเดินขึ้นมายืนตรงนี้ตั้งแต่เมื่อไหร่ก็ไม่รู้ ผมค่อยๆขยับตัวเองออกห่าง เมื่ออีกคนก้มลงมาดูการบ้านที่ผมเปิดค้างเอาไว้ ผมรีบดึงมาก่อนจะปิดปกสมุดหนังสือ

“ไปไหนก็ไปเลยมึงอ่ะ ยุ่งไร”

“การบ้าน ทำเป็นไหม”

“จะยุ่งอะไร กูจะทำเป็นไม่เป็นมันใช่เรื่องมึงป้ะ อื้อ!  ผมบ่นมันแว้ดๆเจ้าตัวก็เลยเอามือมาดึงริมฝีปากผม โอ้โห ช่างกล้า ช่างกล้ามากที่มาถึงเนื้อถึงตัวกูก่อนแบบนี้! มึงมัน..!  ผมตีมืออีกคนดังเพี๊ยะจนเจ้าตัวเขาต้องยอมปล่อย ผมใจเต้นแรงขึ้นมาอีกแล้วพอได้เห็นรอยยิ้มบนใบหน้าอีกคน

แม่ง ขี้แกล้งจังวะ

“มา เดี๋ยวสอน”

“กูบอกว่าทำเองได้”

“งั้นทำ”

“เอ๊ะ”

“เอาสิ เก่งนักก็โชว์”  มันยืนกอดอกก่อนจะมองไปยังสมุดการบ้านของผม ผมจ้องมันตาเขียว ได้แต่กำปากกากัดฟันแน่น แต่สุดท้ายก็ดึงเอาสมุดออกมาแล้วเปิดกางออกตรงหน้าที่มันเป็นการบ้าน

เออ! เดี๋ยวมึงคอยดู เรื่องเรียนกูก็พอไปได้อยู่ป่ะ ว่าบาปกู

ผมเปิดมาดูข้อแรก เจอโจทย์ปุ๊บก็อ่านโจทย์ก่อน แต่พออ่านจนจบรอบแรกก็ไม่เข้าใจ เลยอ่านอีกรอบสอง ผมควงปากกาในมือ ส่วนมืออีกข้างที่ว่างก็เริ่มเกาหัวแล้ว เดี๋ยวนะ อ่านใหม่ซิ ตรงนี้มันเกี่ยวอะไรกันวะ แรงตรงนี้ ความเร็ว เอ่ออ่า เดี๋ยวนะ อะไรวะ งงแล้ว

“มานี่”

“เฮ้ย”  ผมร้องออกมาเมื่อปากกาในมือโดนอีกคนแย่งไปถือไว้ คิงมันเปิดหน้ากลางสมุดก่อนจะดึงออกมา มันกางกระดาษออกก่อนที่จะเริ่มสวมบทเป็นอาจารย์เฉพาะกิจ

“ตรงนี้ ดู”

เหอะ เกลียดแม่งว่ะ น่าหงุดหงิดชะมัด เบื่อมันตอนที่อยู่ในโหมดคุณครูแบบนี้มากๆ

แต่ถามว่าฟังไหม เออ ก็ฟังไง ไม่ฟังก็โดนมันตีหัวเอานี่ดิ

“ถ้าเกิดมีแรง มีความเร็ว มีความเร่ง ให้ใช้สูตรนี้ จำได้ไหม”

“คุ้นๆ”

“วิธีคิดที่ง่ายคือกำหนดตัวแปรเอาไว้ก่อน แบบนี้ จะขีดเส้นใต้ไว้ก็ได้”

“อ่าๆ”

“ไหนลองทำข้อนี้”

“อ่ะ ไงต่อ”

“ยังไม่ถูก เอาใหม่”

ผมเข้าสู่คลาสเรียนโดยที่ไม่รู้ตัว มีคุณครูคนใหม่คอยนั่งจ้ำจี้จ้ำไชในระยะประชิด จะบ่นก็ไม่ได้ จะหนีเรียนก็ไม่ได้ เห็นมันเหมือนจะใจดี แต่พอได้มาเรียนด้วยแบบนี้มันก็ดุเอาเรื่องเหมือนกัน ผมจะขอมันแว้บไปกินขนมกินน้ำมันก็มองตาขวางเลย ต้องนั่งฟังมันอธิบาย ตอนแรกก็ไม่เข้าใจ แต่พอโดนบังคับให้ฟัง ให้ทำมันก็กลายเป็นว่าผมตั้งใจร่วมไปด้วยแบบนี้ คิงมันปล่อยให้ผมทำข้อที่เหลือ ส่วนมันก็คอยตรวจ ผมไล่ให้มันไปนั่งรอตรงเตียงเพราะอึดอัดที่มันอยู่ใกล้ ผมทำการบ้านไม่ได้ถ้ามันยังวนเวียนอยู่ใกล้ตัวแบบนี้ ผมกลับมานั่งจ้องมองกระดาษในมือก่อนจะเริ่มคิดเองอีกครั้ง ใช้กระดาษที่อีกคนเขียนสูตรเขียนคีย์แนะนำเอาไว้คอยดูประกอบ  แอบชมมันนิดนึงก็แล้วกัน เวลามันอธิบายมันอธิบายกระชับดีมาก ผมเข้าใจง่ายขึ้นมานะถ้าเทียบกับเวลาที่อยู่กับไอ้เปรม รายนั้นก็เก่ง แต่แอบหลักการเยอะ คิงมันอธิบายกระชับกว่า เข้าใจง่ายกว่า

ถึงว่า ทำไมใครๆก็ชมมัน

อ่าฮ้า เสร็จแล้ว

“คิง กูเสร็จ  ผมหันไปเรียกอีกคน แต่พอหันไปก็เห็นแต่เจ้าตัวเขานั่งหลับตาอยู่บนเตียง ผมเรียกมันอีกทีก็ไม่มีวี่แววว่าจะตื่น ผมวางปากกาในมือก่อนจะเดินเข้าไปยืนดูอีกคน หน้าอกกระเพื่อมขึ้นลงเป็นจังหวะสม่ำเสมอแบบนั้นบ่งบอกได้เลยว่าอีกคนคงจะหลับเข้าแล้ว คิงมันนั่งกอดอกพิงหัวเตียง คอหักคอพับจนน่ากลัวว่ามันจะปวดคอ ผมยืนมองก่อนจะเกาหัวตัวเอง

เฮ้อ เชี่ยแม่ง นอนเตียงกูเฉยเลย แบบนี้จะเอาไงล่ะเนี่ย ปลุกให้มันนอนดีๆไหม

“คิง ไอ้คิง” ผมแตะตัวอีกคนเบาๆ ได้ยินเสียงอือๆตอบกลับมาพร้อมกับสีหน้าติดจะรำคาญ จนผมยังแอบตลกเลย ไม่เคยจะเห็นมันดูหงุดหงิด แสดงว่ามันไม่ชอบให้ใครมากวนเวลานอนงั้นสิ

เออ จะแชร์เตียงให้วันหนึ่งก็แล้วกัน ถือว่าเป็นค่าครู

“นอนดีๆดิ๊ เดี๋ยวแม่งก็ปวดคอ”  ผมบ่น ก่อนจะขยับเข้าไปดึงอีกคนให้นอนลงดีๆ ผมจัดท่าทางให้มันนอนได้สบายๆ แต่ตัวไอ้คิงมันเก้งก้างชะมัด ขายาวฉิบหาย คิดว่ามันสูงนะ แต่พอได้มาวัดจริงๆ มาวัดใกล้ๆแบบนี้ถึงรู้ว่าตัวมันยาวมากๆ เดาเลยว่ามันน่าจะร้อยแปดสิบไม่ก็อาจจะเกินอ่ะ คนบ้าอะไรวะ สูงชะมัด ไอ้เปรม ไอ้เจมส์ที่ว่าสูงแล้วนะ มาเจอไอ้ตี๋นี่อาจจะเตี้ยกว่าเลยมั้งเนี่ย

“อย่าดิ้นก็แล้วกัน กูเตะไส้แตกแน่”  ผมขู่ไปงั้น คนหลับไม่มีสติแบบมันจะเข้าใจอะไร ผมยืนมองดูอีกคน ก่อนจะดึงเอาผ้าห่มมาห่มให้ เจ้าตัวพลิกตัวเล็กน้อย ผมสังเกตเห็นว่าอีกคนยังใส่แว่นอยู่ก็เลยไปดึงออกให้ พับวางเอาไว้ที่โต๊ะข้างๆ ผมหันกลับมามองหน้ามันอีกที ก่อนจะเผลอใช้มือสำรวจใบหน้าของอีกคนตอนหลับ

“ดั้งโด่งจังวะ เสริมมาป่ะเนี่ย”  ผมบ่นพึมพำกับตัวเองก่อนจะลองจับจมูก จับสันดั้งของอีกคนดู ก่อนที่จู่ๆสีหน้าหงุดหงิดของคนที่หลับจะค่อยๆปรากฏให้เห็น ผมมองแล้วก็ขำ รีบควานหาโทรศัพท์ ก่อนจะกดอัดถ่ายคลิป ผมซูมเข้าไปที่หน้าของอีกคนก่อนจะลองแกล้งเขี่ยนั่นแหย่นี่ หน้ามันดีนะ เอาจริงๆ แต่ถึงอย่างนั้นก็สู้ผมไม่ได้หรอก บอกเลย ผมนี่นะพรีเมียมสุดในละแวกนี้แล้ว หล่อกว่าผมไม่มีอีกแล้วเว้ย

“สารคดี Finding Dory เฮลโหลล แวร์อาร์ยู  ผมเขี่ยริมฝีปากของอีกคนขึ้นลงไปมา กำลังถ่ายคลิปสนุกๆ แต่จู่ๆก็ชะงักไปเองเมื่อเพิ่งจะรู้ตัวว่าตัวเองกำลังจับปากของไอ้คิงอยู่ ผมนั่งเงียบตัวแข็งทื่อ ลมหายใจร้อนๆเป่ารดมือจนมันไม่กล้าจะขยับ

ชะ..เชี่ย ใจเต้นแรงแบบนี้อีกแล้ว โอ้ย โอ้ย ผมจะบ้า!

ผมรีบดึงตัวออกก่อนจะกดหยุดคลิป โยนโทรศัพท์ไปไว้บนโต๊ะทันที ผมยืนกุมมือตัวเองอยู่อย่างนั้น บ้าเอ้ย นี่ขนาดมึงหลับมึงยังจะแอทแทคกูได้เหรอไอ้คิง มึงนี่มันร้ายจริงๆ!

ผมนั่งเล่นอยู่อีกสักพักก่อนที่จะตัดสินใจปิดไฟ เตรียมจะเข้านอน ผมปีนขึ้นมาบนเตียงตัวเองที่ตอนนี้เหลือพื้นที่แค่ไม่กี่เปอร์เซ็นต์ ไอ้ตี๋มันกินเตียงผม ผมหยิบเอาหมอนข้างมาคั่นระหว่างตัวเองกับอีกคน ก่อนจะค่อยๆล้มตัวลงนอน ผมค่อยๆดึงเอาผ้าห่มขึ้นมาห่มตัวเอง ผ้าห่มผืนเดียวกับไอ้คิงนั่นแหละ ขี้เกียจออกไปหาอันใหม่มา ผมพยายามที่จะข่มตานอนให้มันหลับ แต่พอได้ยินเสียงลมหายใจอีกคนที่ดังอยู่ไม่ไกลมันก็ได้แต่ลืมตาโพลงขึ้นมาในความมืด

โอ้ย อะไรเนี่ย มันอะไร

ผมนอนพลิกตัวไปมา ทำยังไงก็ไม่หลับ สงสัยมันจะไม่ชินที่มีคนมานอนด้วย แต่ลองคิดๆดูแล้วมันก็คงไม่น่าจะใช่เพราะผมเองก็เคยนอนกับเพื่อนอยู่เหมือนกัน  แปลกมากๆที่พอเป็นมันแล้วผมนอนไม่หลับเอาเสียเลย ไอ้แต่ขยับตัวดุ๊กดิ๊ก พลิกซ้ายพลิกขวาอยู่อย่างนี้ จนเวลามันผ่านไปนานเท่าไหร่แล้วก็ไม่รู้ ผมนอนฟังเสียงฝนจนตอนนี้มันเบาลงแล้ว เสียงเปาะแปะๆดังข้างนอกหน้าต่าง ผมนอนวางมือเอาไว้บนอก นอนนับแกะนับดาวแต่มันก็ไม่ช่วย ผมเลยพลิกตัวตะแคงข้าง หันกลับมามองหมอนข้าง ในตอนนั้นเองที่ผมก็คิดอะไรไม่รู้ถึงได้ค่อยๆเลื่อนหมอนข้างลงทีละนิดๆ จนค่อยๆปรากฏให้เห็นใบหน้าของใครอีกคนที่กำลังตะแคงมาหา แสงสว่างจากหลอดไฟข้างนอกส่องเข้ามาพอให้เห็นว่าข้างหน้านี่เป็นใคร

ผมนอนกระชับผ้าห่ม ดึงขึ้นมาปิดครึ่งหน้าตัวเองด้วยความรู้สึกคันยุกยิกไปทั่วทั้งตัว ก้อนเนื้อในอกเต้นแรงจนต้องเอามือไปกุมมันเอาไว้

แม่ง คิงแม่ง นอนแล้วยังโปรยเสน่ห์ใส่กูอีก มึงทำอะไรกับกูวะคิง

เสียงลมหายใจลอยมาเบาๆให้ได้ยิน ดูท่าทางมันจะหลับลึกน่าดูเลย ใบหน้าตอนหลับของอีกคน ผมเพิ่งจะได้เห็นมันใกล้ๆก็วันนี้ ผมนอนมองใบหน้านั้นด้วยความรู้สึกเขิน ไม่รู้เขินอะไร แต่เขินไปหมด แค่เห็นหน้ามันผมก็นอนตัวบิดแบบนี้แล้ว ไม่รู้เหมือนกันว่ามาถึงจุดนี้ได้ยังไง แต่มันเกินไป เกินไปมากๆ เนี่ย ใจผมเต้นแรงขนาดนี้เลยนะเว้ย

เฮ้อ ไม่อยากจะยอมรับแต่มันก็ต้องยอมแล้วแหละ

มันขนาดนี้แล้วอ่ะ มันชัดจนเกินไป มันชัดมากๆเลย

ผมว่า….ผมคงจะชอบมันมากกว่าตัวเองคิดเอาไว้เสียอีก

 

 

##

 

Kingking1 uploaded a story in close friend 3 minutes ago :

‘Morning babe’

 

Jajari : ใครอ่ะ

Jajari : เฮ้ย นี่คิงไปตื่นที่บ้านใคร

Jajari : เราตกใจจริงๆนะ อยากรู้ ใครอ่ะ

Jajari : แหนะ มันขนาดนั้นเลยเหรอคิง

Kingking1 : เมื่อคืนลงแชทใคร นี่ยังไม่แซวนะ

Kingking1 : แล้วได้นอนเร็วไหม เดี๋ยวป่วย

Jajari : โอ้ย คิง

Jajari : อื้อ โอเค ไม่แซวแล้ว

Kingking1 : ของใครของมันจ๋า

 

100%


             
ให้กำลังใจนักเขียน
นักเขียนได้รับกำลังใจแล้ว!
นักเขียนได้รับกำลังใจแล้ว 2.599K ครั้ง

6,815 ความคิดเห็น

  1. #6811 maybee23 (@mmmmay2311) (จากตอนที่ 22)
    วันที่ 14 กันยายน 2562 / 17:08
    ชอบความเพื่อนอยากแซวแต่โดนแซวกลับของจ๋าอะ5555555
    #6811
    0
  2. #6734 Angzaa (@Angzaa) (จากตอนที่ 22)
    วันที่ 1 กันยายน 2562 / 20:15
    จ๋ากับคิงคุยกันน่ารักดี babe ตื่นมาจะทำหน้าไงเนี่ย
    #6734
    0
  3. #6709 Pangpp24 (@RatchaneewanPaNg) (จากตอนที่ 22)
    วันที่ 27 สิงหาคม 2562 / 19:33
    โอ๊ยยยความ มอนิ่งเบ๊บ ใจชุ้นนน
    #6709
    0
  4. #6639 Jezzy Jimmy (@jm_monkey) (จากตอนที่ 22)
    วันที่ 26 สิงหาคม 2562 / 15:43
    คิง จ๋า เป็นเพื่อนที่น่ารักกันจริงๆ 555
    #6639
    0
  5. #6589 Kiimiie (@kiimiie) (จากตอนที่ 22)
    วันที่ 18 สิงหาคม 2562 / 23:43
    babeไปเรยนะ แงงงงงงง้
    #6589
    0
  6. #6499 gnawkezi~* (@ikwang-dh) (จากตอนที่ 22)
    วันที่ 11 สิงหาคม 2562 / 19:28
    ชอบความ ‘ของใครของมันจ๋า’ แอร๊ยยยยยยย
    #6499
    0
  7. #6459 shin ai2 (@konekoshinai2) (จากตอนที่ 22)
    วันที่ 11 สิงหาคม 2562 / 01:25
    เจอ morning babe ไปคือตายยยยยยยยยยย
    #6459
    0
  8. #6456 美丹 (@Sukhita) (จากตอนที่ 22)
    วันที่ 11 สิงหาคม 2562 / 00:01
    โอ๊ยย เขินแทน งื้อออ บิดจนไม่รู้จะบิดแล้ววว
    #6456
    0
  9. #6054 335360 (@335360) (จากตอนที่ 22)
    วันที่ 4 สิงหาคม 2562 / 17:51
    งื้อแออแของใครของมันลูกกกกกกโอ้ยยยยยยยใจแบบไม่ไหวแล้วววววววววววหมอนขาดไปแล้วแม่!!!!!!!งื้ออออออ////////
    #6054
    0
  10. #5514 TiwticAmp_90 (@winnaya) (จากตอนที่ 22)
    วันที่ 31 กรกฎาคม 2562 / 23:53

    จ้า มอร์นิ่งเบ๊บจ้า ฮืออออ อิจทิมแล้วนะถ้าคิงจะงานดีขนาดนี้

    #5514
    0
  11. #5506 katekate (@fairykate27) (จากตอนที่ 22)
    วันที่ 31 กรกฎาคม 2562 / 23:12
    ทันกันจิงๆ คิงกับจ๋า 5555
    #5506
    0
  12. #5218 finnjae (@finnjae) (จากตอนที่ 22)
    วันที่ 30 กรกฎาคม 2562 / 13:06

    ขนาดนี้แล้วอะทิม นอนมองหน้าเค้าแล้วเขินขนาดนี้อะ คิงดีใจแย่แร้วเนี่ย แงงง เค้าก็เอ็นดูของเค้าขนาดนี้อะเนอะ morning babe อะเนอะ ฮือ บ้าบอออ
    #5218
    0
  13. #5203 optimashyung. (@98019801) (จากตอนที่ 22)
    วันที่ 30 กรกฎาคม 2562 / 00:59
    ก็เเรงอยู่นะคิงกับคำว่าเบ้บเนี่ย-///-
    #5203
    0
  14. #4972 soju135 (@soju135) (จากตอนที่ 22)
    วันที่ 28 กรกฎาคม 2562 / 12:24
    Babeเลยอ่าแกรรรรร นางโมเมว่าอีกคนเป็นbabeเลยอ่าาาา
    #4972
    0
  15. #4946 Aclair12 (@Aclair12) (จากตอนที่ 22)
    วันที่ 27 กรกฎาคม 2562 / 16:31
    หืมมมมม เปรมจ๋าแน่นอนนน อ๊ากก มาาิเะ้่
    #4946
    0
  16. #4920 wawawarinn_ (@wawawarinn_) (จากตอนที่ 22)
    วันที่ 26 กรกฎาคม 2562 / 23:31
    Morning babe เลยน้าาา🌚🌝
    #4920
    0
  17. #4879 zzzPLAzzz (@zzzwanmaizzz) (จากตอนที่ 22)
    วันที่ 26 กรกฎาคม 2562 / 08:32
    ทิมยอมแล้วเว้ยยยย

    555
    #4879
    0
  18. #4836 jonginshi88 (@jonginshi88) (จากตอนที่ 22)
    วันที่ 25 กรกฎาคม 2562 / 20:55
    ยอมรับแล้วโว้ยยยยนังทิม
    #4836
    0
  19. #4545 Kttjj (@kyungfern) (จากตอนที่ 22)
    วันที่ 24 กรกฎาคม 2562 / 18:23
    เขินจนเท้าหงิกมือหงิกฮืออออ มันม่ายหวายยยยย
    #4545
    0
  20. #4329 Taeil it’s COOL (@KayeeBamBam) (จากตอนที่ 22)
    วันที่ 22 กรกฎาคม 2562 / 16:55
    เออของใครของมันนะจ๋าาาาาา เนี่ยทิมของคิงเด้อออออ มาหว่ะ
    #4329
    0
  21. #3993 คนแคระทั้งเจ็ด (@OPDEYE) (จากตอนที่ 22)
    วันที่ 21 กรกฎาคม 2562 / 11:29
    สู่ไม่ได้หรอก

    สู้เมียไม่ได้หรอกจ้าา // งื้อ ระทวยไปหมด❤❤❤
    #3993
    0
  22. #3891 H2O-69 (@kinekong) (จากตอนที่ 22)
    วันที่ 20 กรกฎาคม 2562 / 12:54
    “babe” ระทวยไปเลยจ้า ส่วนทิมนั้น ในที่สุดก็รู้ตัวแล้ววว
    #3891
    0
  23. #3396 zowelln (@ploy-10) (จากตอนที่ 22)
    วันที่ 18 กรกฎาคม 2562 / 19:54
    babe เลยนะ นายคิง
    #3396
    0
  24. #3236 soul_hyukjae (@soul_hyukjae) (จากตอนที่ 22)
    วันที่ 18 กรกฎาคม 2562 / 00:52
    โอ้ยยยยยย

    เขิลลลลลลลมากกกกกกก บ้าบอ
    #3236
    0
  25. #3186 BaBiBuDuB (@poppywnp) (จากตอนที่ 22)
    วันที่ 17 กรกฎาคม 2562 / 18:34
    พ่อก็คือเอาคืนได้แสบมาก555555555
    #3186
    0