Fic Krisyeol ft. all member of exo

ตอนที่ 30 : 26.Krisyeol the series เรื่องเล่าของนายบ.ก. E.P.6:Misunderstand END PART

  • เนื้อหานิยายตอนนี้เปิดให้อ่าน
  • View : 322
    จำนวนคนให้กำลังใจ : 1 ครั้ง
    27 เม.ย. 58

Krisyeol the series 

เรื่องเล่าของนายบ.ก.

 

E.P.6: Misunderstand  


{ END Part }

 

 

 

 




 

“ ปาร์ค ชานยอล!!!  เรามีเรื่องต้องคุยกัน!!!!

 

 

 

ร่างสูงสาวเท้าตามแผ่นหลังบางที่ออกมาจากห้องน้ำแล้วกำลังจะเดินหนีเขา  เสียงทุ้มเผลอตะคอกใส่คนตรงหน้าจนแผ่นหลังบางนั้นสะดุ้งโหยง  แต่ไม่ได้ทำให้ร่างสูงนั้นอ่อนเสียงลง กลับรีบสาวเท้าจนประชิดตัวกับเป้าหมายที่ตอนนี้ยืนนิ่งไปแล้ว

 

 

มือหนากระชากเรียวแขนขาวให้หันหน้ามาเผชิญกับตนเอง ใบหน้าหวานเหรอหราปนงงเล็กน้อย

 

 


 

 

คุณหัวหน้าตะคอกใส่ผมทำไม!!??

 


 

 

“ ครับ!?” เสียงหวานขานรับเมื่อหันมาสบตากับร่างสูง ใบหน้าเหยเกเล็กน้อยเมื่อรู้สึกเจ็บข้อมือจากแรงบีบของคนตัวสูง

“ ที่นายพูดเมื่อกี๊ หมายความว่าไง ” เมื่อเห็นสีหน้าเจ็บปวดจากคนตรงหน้า มือหนาก็ผ่อนแรงลงเหลือแค่กอบกุมข้อมือเรียวนั่นเอาไว้ แต่ยังคุมโทนเสียงที่ฟังดูก็รู้ว่าไม่พอใจอยู่


“ ครับ!?” แต่คนตรงหน้ากลับทำหน้าหมางง ไม่เข้าใจในสิ่งที่ผมถามสักนิด

 


 

ผมว่าผมพูดเกาหลีไม่เพี้ยนเหมือนเมื่อก่อนแล้วนะ






 

“ ฉันถามว่า ที่นายพูดบนเวทีเมื่อกี้ มันหมายความว่าไง ” แม้จะงงๆที่คนตรงหน้าดูผิดไปจากอารมณ์ก่อนหน้านี้ แต่เขาก็ยังไม่เข้าใจในความหมายที่ร่างโปร่งต้องการจะสื่อตอนที่พูดบนเวทีตอนนั้นอยู่ดี

 



 

“ จะหมายความว่าไงล่ะ........”

 
 

.

 

 

.




 

“........ผมก็ทำตามในสคริปต์ไง”







 

!!!!????” 





เชื่อมั้ยครับว่าตอนนี้ ใบหน้าของคุณหัวหน้ามีเครื่องหมายคำถามเต็มไปหมด จะงงอะไรกันนักหนา ผมก็ทำตามสคริปต์ที่พี่สตาฟต์ให้มานี่นา









 

ผมทำอะไรผิดเหรอ???







 

“ ตามสคริปต์?”  คุณหัวหน้าเอียงหน้าแล้วทำท่าทางไม่อยากเชื่อในสิ่งที่ผมบอก จนผมต้องล้วงเศษกระดาษที่จดสคริปท์ในส่วนของผมในกระเป๋ากางเกงขึ้นมาแล้วยื่นให้อีกคนดู......

 

 


 

 

-      แสดงตัวกับแฟนคลับด้านหน้า

-     รวมตัวกับมายูมิและฮัน โบมี เพื่อขึ้นสัมภาษณ์

-                 

....




...

       


..

 

-                 “ ทำอย่างไรก็ได้ให้ดูเหมือนว่าทอมสันและคริสตินทะเลาะกัน”

 

 

 





 

ย้อนกลับไปเมื่อชั่วโมงก่อน......

 






 

“ อ่ะชานยอล  บทเรามีแค่นี้แหละนะ เดี๋ยวเตรียมไปสแตนด์บายได้เลย ” พี่สตาฟต์คนนึงเดินมายื่นกระดาษกำหนดการและสิ่งที่ผมต้องทำมาให้ในขณะที่ผมกำลังนั่งยัดซาลาเปาไส้คัสตาร์ดครีมลูกที่4เข้าปาก 





ผมเคี้ยวเจ้าก้อนกลมสีขาวนุ่มๆพลางรับกระดาษแผ่นนั้นมาไล่สายตาอ่าน ก่อนจะสะดุดกับประโยคที่ว่า.....




 

“พี่ครับ อันนี้ผมต้องทำไงอ่ะ ” ผมชี้ไปที่ข้อที่ไม่เข้าใจในคำสั่งนั้น

 
 

 

“ ทำอย่างไรก็ได้ให้ดูเหมือนว่าทอมสันและคริสตินทะเลาะกัน”





 

“ พี่ก็ไม่รู้เหมือนกัน พี่ไม่ได้ทำสคริปต์ ไปก่อนนะ แล้วซาลาเปาน่ะ กินมากระวังแน่นท้องนะ”  หญิงสาวตอบก่อนจะเดินเก็บของเล็กๆน้อยๆแล้วออกไปเลย







 

.......อ่าว...........






 

 

........พี่ไม่รู้ แล้วผมจะรู้มั้ยล่ะ!!

 

 

 

ว่าแล้วขอซาลาเปาอีกซักลูกละกัน?

 

 


 

.....

 

 

...



 

..



 

.



จนถึงเวลาที่ต้องขึ้นโปรโมทคอมมิค........





 

“ ถึงตาผมแล้วสินะครับ”   ผมที่ยังไม่ทันตั้งตัว ก็ถูกมือหนาๆเชยคางให้เบนหน้าเข้าหาคุณหัวหน้า ก่อนที่เขาจะก้มลงมาประกบปากผมนั่นแหละ









 

ช๊อคสิครับ!!!!

 

 

 


 

ใครพูดอะไรผมไม่รู้เรื่องทั้งนั้น





 

 

ไมค์ที่อยู่ในมือก็หลุดกลิ้งไปไหนแล้วไม่รู้ หางตาเห็นคุณพิธีกรวิ่งตามเก็บอยู่ ….

 

 



 

แต่นั่นมันไม่ใช่ประเด็น!!!





 

....

..



.

 

 

“ ทำอย่างไรก็ได้ให้ดูเหมือนว่าทอมสันและคริสตินทะเลาะกัน”

 

 

 

จู่ๆข้อความในสคริปต์ก็แวบเข้ามาในหัวที่เริ่มจะขาวโพลนทันที

 

 

ประจวบกับความรู้สึกนุ่มนิ่มที่กำลังไล่ต้อนและดันให้ริมฝีปากผมที่ปิดอยู่ให้เปิดออก

 

 



 

เท่านั้นแหละ....

 

 



 

ผมรวบรวมแรงเฮือกสุดท้ายที่มีผลักคุณหัวหน้าออก และด้วยอารามความตกใจ....

 

 


 

เพี๊ยะ!!!

 

 




 

 หน้าสั่นกันเลยครับ!!!!

 




 

ผมยืนอึ้งที่เผลอลงไม้ลงมือกับคุณหัวหน้าที่ตอนนี้นิ่งไปแล้ว




 

ผมเม้มปากเพื่อรอให้เขาได้พูดอะไรบ้าง เผื่อในสคริปต์ของคุณหัวหน้าจะต้องต่อบทกับผม

 

 










 

แต่ก็ยังเงียบ








 

ผมที่งงไม่รู้จะทำยัง เมื่อกี้ออกแรงเยอะไปหน่อยจนจู่ๆรู้สึกเหมือนมีอะไรจุกอยู่ที่คอ...

 








 

จนอยากจะอาเจียน

 




 

ผมกำมือไล่อาการสั่นเพราะไม่รู้ว่าจะทำไงต่อ มองคุณหัวหน้าอย่างผิดหวังในใจลึกๆว่าจะมีบทต่อกับผมมากกว่านี้สักนิด ไม่ใช่ว่ายืนนิ่งอย่างเดียว

 



 

แล้วผมจะทำยังไงล่ะ!!!!

 

 
 

ไอก้อนในคอนี่ก็เริ่มตีตื้นขึ้นมาจนจะพุ่งใส่หน้าคุณหัวหน้าที่ยืนนิ่งเป็นหุ่นอยู่แล้ว

 


 


 

ผมจึงตัดสินใจ.......

 











 

“ ผมรู้ว่าคุณชอบแกล้ง แต่แบบนี้มันไม่แรงไปหน่อยเหรอครับ!!! ”  พูดประโยคที่ดัดแปลงมาจากในละครที่ออมม่าชอบดูออกไปก่อนจะกลืนก้อนที่มันจุกลงคอ...

 




 

แต่มันก็ไม่ช่วยอะไร!!!

 




 

มันขย้อนตัวย้อนขึ้นมาอีกระลอกจนเริ่มได้กลิ่นคุ้นๆในปากและลำคอ..

 





 

ซาลาเปาห้าลูกของผมเอง!!!

 



 

ผมตัดปัญหาด้วยการกึ่งเดินกึ่งวิ่งลงเวที กะเดินออกแบบเนียนๆ แต่สุดท้ายมันทำท่าจะพุ่งลูกเดียวเลยตัดสินใจวิ่งเข้าเข้าน้ำซะเลย

 

 



 

แหวะ!!!!!







 

อ่อกก!!

 




 

แค่กๆๆ

 

 



 

ลาก่อน...ซาลาเปาคัสตาร์ดครีมของผม


 

ผมเดินออกมาล้างปากล้างคอที่ซิงค์แล้วตัดสินใจจะเดินกลับไปที่สเตจต่อแต่กลายเป็นว่า....

 







 

เอ๊ะ!?

 






 

เมื่อกี้ผมวิ่งมาทางซ้ายหรือขวา?

 



 

.




 

.




 ทางขวาก็ได้วะ

 



 

ไม่เคยจำทางเดินในบริษัทนี้ได้ซักที จำแค่ว่าวิ่งมาแล้วเจอกระถางต้นไม้หน้าห้องน้ำแต่ลืมว่ามันตั้งทางไหนนี่สิ









 

ให้มันได้อย่างนี้สิ ปาร์ค ชานยอล!!!

 







 

ผมที่กำลังเถียงกับตัวเองก็สะดุ้งเมื่อเสียงทุ้มคุ้นหูตะคอกใส่ซะลั่นทางเดิน....

 





 

“ ปาร์ค ชานยอล!!!  เรามีเรื่องต้องคุยกัน!!!!

                                  

 

......

 

 

....

 

 




กลับมาปัจจุบัน.....






 

“ ห๊ะ! นี่ที่นายพูดนั่น...เฮอะ! บ้าชะมัด” คุณหัวหน้าสบถกับตัวเองก่อนจะเปลี่ยนจากจับข้อมือผมเป็นดันไหล่ผมแล้วใช้มือข้างนั้นค้ำกับแพงกั้นผมไว้แทน







 

...อะไรอีกวะครับ??

 


 

“ จริงๆแล้วไม่ได้โกรธที่ฉันจูบนายบนเวทีใช่มั้ย ” พูดพลางยิ้มกรุ้มกริ่ม

 

 

“ ใครบอก!! โกรธสิครับ! หน้าผมไม่ได้ฉาบปูนแล้วโบกทับด้วยยางมะตอยเหมือนหัวหน้านะ ที่จะไม่อายตอนจูบโชว์คนอื่นเค้าน่ะ” ผมตีหน้ายุ่งใส่คนที่หัวเราะผมดังหึหึในลำคอ







 

มันน่าขำตรงไหน ไอ้คุณหัวหน้าคริส!!!!!







 

“ แต่ถ้าแบบนี้ไม่เป็นไรใช่มั้ย? ”





 

“ ห๊ะ!? อะ อื้อ!! ” ยังไม่ทันที่ผมจะได้ตอบอะไรคุณหัวหน้าจอมเนียนก็กลับมาอีกครั้ง ปากอิ่มนิ่มของคุณหัวหน้าบดเบียดกับริมฝีปากของผม มันไม่ได้รุกล้ำหรือรุนแรง แต่มันอ่อนโยน แผ่วเบา เหมือนปุยนุ่น...



 

“ อา..แฮ่กๆ พะ พอแล้ว ผมหายใจมะ อื้อ!!! ” รอผมพูดให้จบก่อนได้มั้ย แข้งขาผมระทวยหมดแล้วนะ!!


 

ผมรีบคว้าท่อนแขนแกร่งที่โอบเอวผมกันร่างที่เริ่มอ่อนปวกเปียกให้ทรงตัวอยู่ในอ้อมแขนแกร่ง ส่วนอีกข้างก็ยึดไหล่กว้างไว้กันร่วงอีกที


 

คุณหัวหน้ายอมละริมฝีปากออกแต่ไม่ยอมผละออกจากใบหน้าผม ยังคงวนๆไล้ๆกดที่แก้มซ้ายบ้าง ขวาบ้าง งับจมูกผมเบาๆบ้าง ส่วนผมที่ได้โอกาสก็รีบโดยออกซิเจนเข้าปอดทันที ก่อนที่จะขาดอากาศตาย!!

 
 

“ วันนี้นายน่ารักมากเลยนะ” อยู่ๆก็โดนชมโดยไม่ทันตั้งตัว

 




 

แล้วคนโดนชมอย่างผมควรจะทำอย่างไรล่ะ....

 


 

จะอ้าปากแย้งว่าผมเป็นผู้ชายนะ จะน่ารักได้ไง แต่ก็ต้องหุบปากฉับเมื่อได้ยินประโยคถัดมาของคุณหัวหน้าแทน...

 

 

“นายน่ะน่ารัก...น่าฟัด...แล้วก็..น่ากินด้วย ” พูดจบก็โฉบมาที่ริมฝีปากผมที่เพิ่งปรับลมหายใจให้เป็นปกติกลับแปรปรวนตามจังหวะหัวใจที่เต้นโครมครามในหน้าอกแบนๆนี่อีกครั้ง

 




 

พักบ้างเถอะ!!!

 


 

นี่รับจ้างทำเนียนล่วงเวลาใช่มั้ย กะเอาโอทีพร้อมโบนัสเลยงั้นสิ!!!!

 



 

แต่ผมนี่สิ ดันยอมเขาเสียเฉยฉิบ

 




 

ไม่รู้ตั้งแต่เมื่อไหร่ที่ผม......



ยอมทำตามคำสั่งที่เอนไปทางเอาแต่ใจของคุณหัวหน้า

 
 

ยอมให้คุณหัวหน้าหากำไรจากการทำเนียน






 

ยอมให้คุณหัวหน้าเข้ามาวุ่นวายในใจ

 






 

แล้วสุดท้าย....

 




 

ยอมทำตามใจตัวเอง

 

 

.



 

 

.

 




 

END > <

 


 

# คุณหัวหน้า





 




 

Talk: บอกแล้วว่าเราน่ะดราม่าไม่เก่ง เอิ๊กๆๆๆๆๆ   อัพตอนจบซีรี่ย์สั้นๆของคุณหัวหน้าคริสกับนายบ.ก.ชยอล  วางแพลนไว้แล้วว่าอยากให้มันดูน่ารักๆใสๆ แต่ไม่รู้จะมุ้งมิ้งอย่างที่คิดหรือเปล่านี่สิอีกเรื่อง55555 อย่างที่เน่เคยบอกค่ะว่าอาจจะมีฟิคยาวแต่ไม่น่ายาวมากมารอลงจอต่อ แต่จะมาตอนไหนนั้นก็ติดตามกันเอานะครัชช

 

 



*COMMENT ME BABY!!*

แปะแท็กด้วยก็แจ่มนะตะเองๆๆๆ

#คุณหัวหน้า

 



 

SEE U SOON~

 



 

 

 

 

 

 

 

 

 

 

 

ให้กำลังใจนักเขียน
นักเขียนได้รับกำลังใจแล้ว!
นักเขียนได้รับกำลังใจแล้ว 1 ครั้ง

291 ความคิดเห็น

  1. #224 Printhida Klinkaewnarong (@rainbowky) (จากตอนที่ 30)
    วันที่ 11 ธันวาคม 2558 / 00:07
    ฮ่อยยยยยยย พอเคลียร์รู้เรื่องนี่อีตาคุณหัวหน้าจัดชานยอลซะระทวยคาอกเลยนะ งื้ออออออออ เขินๆๆๆๆๆ
    #224
    0
  2. #144 KrisYeol xx (@vipexotic) (จากตอนที่ 30)
    วันที่ 22 เมษายน 2558 / 19:34
    ชานยอลพี่ก็นึกว่าหนูจะโกรธจริงอะไรจริง นี่กำลังโมโหหนูเลย ขัดฟินพี่เหลือเกิน แต่ดูสิความเป็นจริงคือหนูจะรีบไปอ้วก 5555555 ส่วนพี่คริสนี่จูบได้จูบดีจูบเอาๆ เลยนะเรา ปล.บอกตรงจบได้เร็วมาก คือเราอ่านในมือถือ แล้วมันแบบ เว้นแต่ละประโยคบรรทัด ยาวมากกกกกก จากที่ว่าเหมือนเนื้อหาจะเยอะ กลับกลายเป็นน้องเพราะมีแต่เว้นบรรทัดอ่ะไรท์ งื้อ อยากอ่านเยอะกว่านี้
    #144
    0
  3. #143 FanXChan (@myungxyeol) (จากตอนที่ 30)
    วันที่ 21 เมษายน 2558 / 08:21
    โอ้ยยยย ชานยอลเอ้ย ทีหลังนู๋คุยกะคุณ บ.ก เค้าก่อนนะลูก สติแตกไปเลย น่าสงสาร แต่ก็เคลียกันเรียบร้อยแล้วน่ะเนอะ คุณหัวหน้านี่ก็ช่างหากำไร เปิดห้องมั้ยคะ ถถถถถถ เค้าหยอกๆ
    #143
    0