เครียดมากมายกับนิยายของฉัน

ฮือๆๆๆ
ขอเกลิ่นด้วยเสียงร้องไห้กับหยาดน้ำตาที่รินไหลเป็นสายธารดุจแม่น้ำสามสายยังเทียบไม่ติด

เพราะตอนนี้อาจเกิดการดองไปชั่วคราวเหมือนพวกนักเขียนมืออาชีพเขาทำกัน(แม้เราจะไม่ใช่ก็เถอะ)

ซิกๆ  ตามมาด้วยเสียงสะอื้น   ดังเป็นช่วงจังหวะและทำนองโศกเศร้า

กล่าวถึงนิยายก็ขอบ่นอีกนิด   เรื่องที่มีคนสนใจคงจะขึ้นอยู่กับชื่อของเรื่องด้วยสินะ  แล้วดูเรื่องเราจิ   Adorine   มันแปลว่าอีหยังหน่อ  คำปรารถนามันเกี่ยวอารายกับนักล่าอย่างเรย์คุงด้วยเล่า

ชิ ชิ ตามด้วยชิ (คนบ่นสะบัดหน้าเกือบ360 องศา <<ขอเน้นว่าแค่เกือตาย>>)

ตอนนั้นเป็นเพราะรีบร้อนและสะเพร่า  ควานหาอะไรบางอย่างหน้าโต๊ะคอมแล้วก็เจอ!!!!

ADOBE  PHOTOSHOP

ที่ท่านพ่อเพิ่งซื้อมาให้ข้าพเจ้าได้ลองใช้ดูจะได้ไม่อายคนเขา  และก็ปิ๊งไอเดีย  (ทั้งที่มันไม่น่าจะปิ๊งได้)   เอามาดัดแปลงเป็นAdorineอย่างที่เห็น

ชื่อเรื่องออกเศร้าๆ  หากเราแต่งชื่อให้มันดีๆคงมีคนสนใจมากกว่านี้ล่ะน้อ   พูดแล้วก็ถอนหายใจอีกรอบ......เฮ้อ

ปล.ใครอ่านไดนาวขอให้รู้ไว้!!....

..............

..........

....

ฝากนิยายด้วยนะคะ  (อ้อนวอนด้วยดวงตาเป็นประกายใสแจ๋วราวอัญมณีเมขลา<<ไปนู่น>>)   ยังไม่รู้ว่าจะมันหรือเอาฮาดี   แต่ที่แน่ๆคงไม่ทำให้ทุกคนผิดหวัง   คนที่ชอบบทบู๊ก็มีให้นะคะ   ส่วนบทรักสวีตวี้ดวิ้ว   คงต้องรอตอนนางเอกโผล่   ร่วมเดินทางบ้าๆบอๆไปกะเรย์คุงก่อนละกัน

หวังว่าผู้อ่านทุกท่านจะไม่ทำให้นาวผิดหวังนะ

(ผู้อ่านคนที่ 1 : นั่นมันคำพูดของทางนี้ต่างหากเฟ้ย!!)

(ผู้แต่ง : อ่า ขอโทษครับๆ ผมอินไปหน่อยนึง<<แต่ในใจแทบอยากหาอะไรซัดปากคนพูด= =">>)

(ผู้อ่านคนที่ 2 : ก็ดี  อย่าให้มีครั้งต่อไปนะ  แม่อัดไม่ยั้งแน่<<มีขู่เล็กน้อย แง่งๆ>>)

(ผู้แต่ง : คร้าบบบบ -_-^^)