อีกคนไม่มาด้วยเหรอ

นั่งทำงานอยู่ แล้วจู่ๆ คอมก็ดับไปอย่างไร้ร่องรอย เป็นอันว่าจบเห่ ต้องเอาไปลงใหม่

งานนี้เลยต้องคุมเข้มคนแก้คอมที่ร้านด้วยกลัวว่าข้อมูลในเครื่องจะหายไปกับตา

ไปตั้งแต่ 11 โมงเช้า ห้างยังไม่เปิดเลยด้วยซ้ำไป พอเอาคอมไปส่ง น้องเค้าก็หาสาเหตุ บอกว่าแรมพี่บวม แถมยังติดไวรัสอีกหนึ่งตัว

ก็แน่ล่ะ ไอ้เจ้าตัวนั้นฆ่ายังไงก็ไม่ตาย แถมสร้างความรำคาญเวลาทำงานขึ้นมารบกวนเสมอๆ

น้องเค้าบอกว่าอีกชั่วโมงมาเอาพี่ เราก็เชื่อ เอาวะ ชั่วโมงเดียวล้างให้หมดนะน้องนะ

เดินไปหาอะไรกิน โทรบอกคุณว่าวันนี้อิอ้วนไม่ออนเน้อ เดี๋ยวจะเอาคอมไปซ่อม พอคุณรู้ก็บอกไปเถอะหาอะไรกินด้วย

เสร็จโจร หาของกินไม่ยั้ง โมโหบวกหิว เมื่อเช้าเขียนงานไปหลายอย่าง ยังไม่ได้เซฟด้วยซ้ำไป เศร้าเลยชีวิต

รันทดนักต้องกินให้เข็ด หลังจากกินเสร็จดูเวลาก็พอดีกับที่น้องเค้าบอกให้ไปเอาคอม

พอไปถึง ปรากฏว่ายังทำอะไรไม่ได้ เนื่องจากฆ่าไวรัสไม่ออก เวรแล้วตู ทำไงนี่

น้องบอกอีกสองชั่วโมงพี่ เดี๋ยวมาเอา เอาวะ 2 ก็ 2 ไหนๆ ก็ไหนๆ แล้ว

เดินกลับไปที่ร้านกาแฟเจ้าโปรด น้องขายกาแฟถาม
"อ้าวพี่แฟนพี่ไม่มาด้วยเหรอ"

ตอบไปว่าไปทำงานจ้า พี่เอาคอมมาซ่อม เลยฉายเดี่ยว

นั่งคุยกับน้องสักพัก เบื่อๆ เลยเดินไปร้าน 20 ร้านประจำ

พี่คนขายอยู่ๆ ก็เข้ามาทัก "อ้าวน้องอีกคนไม่มาด้วยเหรอคนตัวเล็กๆ นั่นนะ" เออนะร้อยวันพันปีไม่เคยคุยกับอิอ้วน พอคิดจะคุยพี่ท่านกลับถามหาคุณซะงั้น ติดใจอะไรคุณนักหนาน้อ

เลือกซื้อของเสร็จก็เดินไปร้านน้องขายกล้อง กะจะไปเดินเล่นหาอะไรดู

จะเชื่อไหม น้องขายกล้องถามว่า "อ้าวพี่ แล้วพี่อีกคนไม่มาด้วยเหรอ"

อยากจะร้อง โอ๊ย อะไรกันวะ วันนี้ทั้งวันมีแต่คนถามหาคุณ ถ้ามาด้วยก็เห็นไปแล้วโว้ย ไม่ต้องให้มาถามหรอก

อะไรกันเห็นหน้าอ้วน ดั๊นถามหาคุณ ตัวไม่ได้ติดกันเป็นปาท่องโก๋นะเฟ้ยจะได้ไปไหนมาไหนด้วยกันตลอด คนเค้าก็ต้องแยกทางกันเดินบ้างสิ ชิ

แล้วเรื่องก็เกิดจนได้ เมื่อถึงเวลาบ่ายสอง เดินกลับไปที่ร้านซ่อมคอม ปรากฏว่าไม่เสร็จค่ะ แต่อ้วนเดินไม่ไหวแล้ว ขาจะขวิด เลยลงไปหาหนังสืออ่านที่ร้านนายอินทร์ชั้นใต้ดิน

ยืนอ่านฆ่าเวลา ให้เพลินๆ ไป โทรถามคุณ ออกจากที่ทำงานหรือยัง คุณว่าพึงขึ้นรถเมล์

เออ ก็ได้วะ รอต่อไปก็แล้วกัน ไม่อยากเดินไปร้านไหนอีก เดี๋ยวโดนถามว่าอีกคนไม่มาด้วยเหรอ ไหนๆ ก็ไหนๆ รอคุณมาแล้วเดินไปด้วยกันเลยจะได้ไม่ต้องตอบคำถามว่าอีกคนไปไหน ทำไมไม่มาด้วยกัน

สรุปว่าซ่อมคอมถึงทุ่ม จึงได้กลับบ้าน

แต่ไอ้คอมเจ้ากรรม จนบัดนี้ยังโชว์ ไวรัสตัวนั้นอยู่ไม่ยอมจากไปไหน

เซ็งชีวิต อดทนต่อไป ถ้าซ่อมไม่ได้ก็ยกทิ้งทั้งเครื่องไปเลยแล้วกัน

รำคาญแล้วเฟ้ย.........

อีกคนไม่มาด้วยเหรอ

ความคิดเห็น