☆Midnight Fantasy☆>>ร้ายกว่านี้ไม่มีอีกแล้ว<<

ตอนที่ 5 : CH.04 :: เล่นใหญ่รัชดาลัย ---100%

  • เนื้อหานิยายตอนนี้เปิดให้อ่าน
  • View : 1,090
    จำนวนคนให้กำลังใจ : 92 ครั้ง
    28 ก.ย. 62

               “โอ๊ย! แย่แล้วๆ พลอยลืมว่าเราไม่ได้อยู่ที่ห้อง” พลอยใสช้อนตามองมิดไนท์อย่างหวาดๆ เขานั่งนิ่งปิดปากเงียบ ดูไม่ออกว่ากำลังคิดอะไรอยู่ คนอื่นๆ ซุบซิบกันอย่างออกรสพลางมองมาทางนี้อย่างอยากรู้อยากเห็น พร้อมเพชรได้แต่ร่ำไห้ในใจ

               ยังไม่ยอมไปอีก! พลอยใสเจ็บใจที่แผนใช้ไม่ได้ผล ผู้ชายคนนี้กำจัดยากแหะ

               พลอยใสส่งไลน์ไปหาเจสซี่-เพื่อนชาวรัสเซียเพื่อเริ่มแผนต่อไป ไม่กี่วินาทีต่อมาเสียงรองเท้าส้นสูงก็ดังขึ้น เจ้าของรูปร่างสุดเซ็กซี่เย้ายวนใจเดินมาที่โต๊ะของพวกเขา พลอยใสเงยหน้าสบตากับเพื่อนแล้วทำหน้าสงสัย

               “มีอะไรเหรอคะ?”

               เจสซี่หันไปทำหน้าเศร้าใส่มิดไนท์ ขณะที่ในใจกำลังหวีดแรงเพราะหน้าตาอันหล่อเหลาของเขา ถ้ารู้ว่าหน้าตาดีขนาดนี้จะขอเป็นเมียจริงๆ ไม่อิงนิยาย

               “ทำแบบนี้ได้ยังไงคะ”

               “?” มิดไนท์เลิกคิ้วสูง เจสซี่บีบน้ำตาเต็มที่

               “ฮึก! ฉันท้องกับพี่ พี่ยังจะมาเจอยัยนี่อีก พี่ทำแบบนี้กับฉันได้ยังไง จิตใจของพี่ทำด้วยอะไร ฮือๆ ไม่สงสารฉันก็สงสารลูกบ้าง”

               “หา! อะไรนะ!” พลอยใสทำเสียงแตกตื่น

               ผู้ชมต่างมองมิดไนท์ด้วยสายตาประณาม มิดไนท์ยิ้มมุมปากพลางจ้องตาพลอยใสอย่างรู้ทัน พลอยใสเชิดหน้าใส่โดยไม่เกรงกลัว

               “นี่พี่มิดไนท์กับผู้หญิงคนนี้...” พลอยใสชี้นิ้วไปมาระหว่างมิดไนท์กับเจสซี่แล้วทำหน้าหดหู่ “โธ่เอ๊ย! บาปกรรม”

               อันที่จริงแล้ว บาปกรรมหน้าตาเป็นยังไงเธอไม่รู้หรอก

               มิดไนท์ยังคงนั่งเฉย พลอยใสเลยส่งสายตาให้เพื่อนเล่นใหญ่กว่าเดิม เจสซี่เช็ดน้ำตาแล้วคว้าแก้วน้ำจากโต๊ะข้างๆ มาสาดใส่หน้าของมิดไนท์ มิดไนท์หลับตาปี๋ตามสัญชาตญาณ พร้อมเพชรส่งเสียงร้องด้วยความตกใจ

               ซ่า!

               “ไอ้สารเลว! ฮือ!!!” ทำภารกิจเสร็จก็วิ่งออกไปจากร้านทันที

               มิดไนท์เอามือเช็ดหน้าแล้วค่อยๆ ลืมตาขึ้นมองคนตรงข้ามนิ่งๆ พลอยใสทำหน้าเห็นอกเห็นใจขณะยื่นทิชชูให้

               “พี่มิดไนท์ไม่ตาม เมีย ของพี่ไปเหรอ ไม่กลัวว่าลูกจะเป็นอะไรไปเหรอ โธ่ๆ อย่าใจร้ายนักเลย”

               มิดไนท์กระชากทิชชูมาจากเธอแล้วซับช่วงคออย่างใจเย็น เสื้อเชิ้ตสีดำบนตัวเปียกโชกไปเกือบครึ่ง พร้อมเพชรไม่คิดว่าพลอยใสจะทำถึงขั้นนี้ ไม่เคยมีใครถูกสาดน้ำแบบนี้มาก่อนจึงหยิกแขนเป็นการเตือน เล่นใหญ่เกินไปแล้ว

               “โอ๊ย!” พลอยใสหันไปมองพี่สาวอย่างน่าสงสาร และส่งซิกว่าที่ทำทั้งหมดก็เพื่อพี่สาวนะ เหมียว~

               “พี่ขอตัวกลับก่อนนะ” มิดไนท์รู้ว่านี่เป็นสิ่งที่พลอยใสอยากได้ยิน และเป็นจริงดังคาด พลอยใสยิ้มร่าทันที

               “โชคดีนะพี่ ง้อเมียให้ได้นะ” เธอโบกมือลาอย่างมีความสุข มิดไนท์กระตุกยิ้มแล้วเดินผ่านสายตาชิงชังของคนทั้งร้านออกไป ในใจคาดโทษอย่างอาฆาต

               อีกครั้งแล้วนะ! เล่นงานเขาอีกครั้งแล้ว! คราวหน้าต้องเป็นทีของเขาบ้าง!

               พร้อมเพชรจ้องน้องสาวตาดุแล้วหยิกแขนอย่างไม่ปรานี “สนุกมากเหรอ”

               “โอ๊ย! ไม่ค่อยสนุก สะใจมากกว่า”

               “ยัยพลอย! นี่แน่ะๆ”

               “โอ๊ยๆ พอแล้ว พลอยเจ็บ...”

 

               พลอยใสกับพร้อมเพชรเดินมาขึ้นรถด้วยอารมณ์ที่ต่างกัน พร้อมเพชรหดหู่เพราะนึกถึงป้า ส่วนพลอยใสสะใจเมื่อนึกถึงสีหน้าของมิดไนท์ ในตอนที่เปิดประตูรถ รถข้างๆ เปิดประตูออกมาพอดี สองสาวไม่ได้สนใจ จนกระทั่งพลอยใสถูกลากไป

               “กรี๊ด!” พลอยใสกรีดร้องด้วยความตกใจ พร้อมเพชรเองก็เหมือนกัน พอเห็นว่าคนที่ลากเป็นใครก็กลืนน้ำลายลงคอ

               “พะ...พี่มิดไนท์”

              “ขอยืมตัวน้องสาวเธอหน่อยนะ กลับไปก่อนได้เลย เดี๋ยวพี่พาไปส่งเอง รับรองว่าอยู่ครบสามสิบสอง”

               “ตะ...แต่ว่า...”

               “พี่ไม่ได้อยากฟ้องป้าเธอหรอกนะ แต่ถ้าพวกเธอไม่ฟังก็คงต้องทำ”

               เขาคิดถูกแล้วที่เอาคุณหญิงผกามาศมาขู่ เพราะทั้งพร้อมเพชรและพลอยใสต่างเงียบกันทั้งคู่ พลอยใสถูกยัดเข้ารถBMWรุ่นล่าสุดสีดำ ใบหน้างอง้ำจนหมดความสวย มิดไนท์แค่นเสียงใส่แล้วเดินอ้อมมาขึ้นฝั่งคนขับ ไม่นานรถก็แล่นออกไปด้วยความเร็วสูง พร้อมเพชรยกมือนวดขมับอย่างเครียดจัด

               “ยัยพลอยนะยัยพลอย ไม่น่าก่อเรื่องเลย”

 

               “ขี้ฟ้อง!” พลอยใสกอดอกมองข้างทางอย่างโกรธๆ มิดไนท์แค่นเสียงแล้วเหยียบคันเร่งแรงขึ้น รถคู่ใจพุ่งไปข้างหน้าราวกับติดปีก “เหอะ! เป็นผู้ชายซะเปล่า กลับบ้านไปเอากระโปรงแม่คุมหัวไป๊!

               “ปากเธอเป็นแบบนี้ตลอดเลยเหรอ” มิดไนท์ถามอย่างข้องใจ

               คนเป็นพี่สุภาพพูดจารู้เรื่อง ทำไมคนเป็นน้องถึงได้หยาบคาย มีพฤติกรรมชอบใช้ความรุนแรง แถมยังเจ้าแผนการ

               “ไม่ต้องมาโยกโย้ จะเอายังไงก็ว่ามา ฉันจะได้กลับบ้าน ไม่อยากอยู่นาน หายใจไม่สะดวก มีแต่เชื้อโรค ยี้! แหวะ!

               “เหอะ! มีบ้านให้กลับหรือไง” มิดไนท์เล่นงานถูกจุด พลอยใสถึงกับหน้าตึง

               คุณนายทิพย์นภาเล่าเรื่องครอบครัวทวีโรจน์ไพศาลให้เขาฟังคร่าวๆ แต่ก็เป็นจุดสำคัญที่ควรรู้ถ้าจะคบกับพร้อมเพชร ลูกตัดขาดจากพ่ออย่างเด็ดขาด แต่คนเป็นพ่อยังรอคอยอย่างมีความหวังว่าสักวันลูกสาวจะใจอ่อนยกโทษให้ แต่ว่าตราบใดที่ทุกอย่างไม่กลับไปเป็นเหมือนเดิมคงยาก

               “บ้านของฉันก็คือคอนโดฯ”

               “อ้อ! ที่ต้องขายใช้หนี้ให้พี่สาวเธอน่ะเหรอ ฉันซื้อเลยดีไหม จะได้เอาเงินไปใช้หนี้”

               พลอยใสถลึงตาใส่อย่างหงุดหงิด ดูเขายอกย้อนสิ น่าโมโหจริงๆ

               “แต่ก็คงไม่พอ มีหนี้เยอะนี่ ต้องขายรถด้วยสินะ แต่ไม่เป็นไร ฉันยินดีไปรับไปส่ง ไม่ต้องขึ้นแท็กซี่หรอก มันสกปรก ดูรถฉันสิ ทั้งสะอาดทั้งหอม แอร์ก็เย็น”

               พลอยใสทำหูทวนลม เอื้อมมือไปเปิดเพลงฟังราวกับเป็นรถของตัวเอง

               “อ้อ! ถ้าฉันซื้อคอนโดฯแล้วพวกเธอต้องรีบย้ายออกนะ ทำไมน่ะเหรอ ฉันจะให้เมียหมาดๆ ของฉันย้ายเข้าไปอยู่ไง ว่าแต่ชื่ออะไรนะ เมียฉันน่ะ ฉันยังไม่รู้จักชื่อเลย เธอรู้ไหม?”

               พลอยใสกำมือแน่น ห้ามตัวเองว่าอย่าพุ่งไปชกเขาเดี๋ยวจะเกิดอุบัติเหตุตายคู่ ถ้าจะตายก็ให้เขาตายไปคนเดียว

               “อ๊า! ลืมไป เธอจะรู้ได้ยังไง นั่นมันเมียฉันนี่”

               ไม่ได้ยินๆ พลอยใสพยายามเพ่งสมาธิไปที่เสียงเพลง

               “ฉันคงต้องรีโนเวทห้องใหม่ ต้องมีห้องเด็กเล็กเพราะฉันกำลังจะมีลูก ว่าแต่เมียฉันท้องกี่เดือนนะ ไม่ได้ถามซะด้วย เธอคิดว่าท้องกี่เดือน?”

               พลอยใสหลับตาแน่นเพราะรำคาญ มิดไนท์กระตุกยิ้มแล้วถามซ้ำ

               “ว่าไง ท้องกี่เดือน”

               “ไม่รู้โว้ย!” ในที่สุดเธอก็ทนไม่ไหว โพล่งออกไปด้วยความโมโห

               “เธอควรจะปรับปรุงคำพูดนะพลอยใส มันไม่เหมาะกับผู้หญิง”

               “ไม่ต้องมาสอน ไม่ใช่พ่อ”

               “แต่ฉันกำลังจะเป็นพี่เขยของเธอ”

               พลอยใสมองคนขับเหมือนมองสัตว์ร้ายที่กำลังจะเข้ามาทำร้ายเธอ

               “ฝันไปเถอะ! ต่อให้เหลือผู้ชายทั้งโลกแค่นาย ฉันก็ไม่เอานายมาเป็นพี่เขย พี่เพชรยืนโบกมือสวยๆ อยู่บนคานน่ะดีแล้ว”

               “ถามพี่สาวของเธอหรือยังว่าอยากอยู่บนคานด้วยไหม เชิญเธอยืนแห้งอยู่บนคานคนเดียวเถอะ”



ให้กำลังใจนักเขียน
นักเขียนได้รับกำลังใจแล้ว!
นักเขียนได้รับกำลังใจแล้ว 92 ครั้ง

นิยายที่ผู้อ่านนิยมอ่านต่อ

loading
กำลังโหลด...

296 ความคิดเห็น

  1. #125 แนน (จากตอนที่ 5)
    วันที่ 16 พฤศจิกายน 2562 / 12:08

    อ้าว....น้องพลอยยอมไปกับเขาไง สู้ตายสิ เก่งให้ตลอดนะ

    #125
    1
  2. #43 ✨•P•u•y•z•Z•i•i•✨ (จากตอนที่ 5)
    วันที่ 28 กันยายน 2562 / 14:11
    คานไม่นานไม่รู้ ที่รู้จะรอดวันนี้ไหม😛
    #43
    0
  3. วันที่ 26 กันยายน 2562 / 08:50

    ปากดีนะมิดไนต์ ระวังเหอะ จะต้องแต่งผิดคนอ่ะ เหอเหอ

    #42
    0
  4. #41 Netnapa Pluemjit (จากตอนที่ 5)
    วันที่ 26 กันยายน 2562 / 00:47


    พี่จะพาน้องไปไหน

    #41
    0
  5. #40 oil_thantita (จากตอนที่ 5)
    วันที่ 25 กันยายน 2562 / 22:27
    มาแล้ววววว อิพี่จะพาน้องพลอยไปไหนเนี่ยยย
    #40
    0
  6. #39 oil_thantita (จากตอนที่ 5)
    วันที่ 25 กันยายน 2562 / 06:38
    รออยู่นะคะ มาอัพต่อเถอะพลีสสสส
    #39
    1
  7. #38 หว๋าย.... (จากตอนที่ 5)
    วันที่ 22 กันยายน 2562 / 14:15

    รับผิดชอบ การกระทำด้วย พลอยยยย


    #38
    0
  8. #37 ✨•P•u•y•z•Z•i•i•✨ (จากตอนที่ 5)
    วันที่ 22 กันยายน 2562 / 01:17
    เสร็จจ้า โดนลักพาตัวไปแก้แค้น กร๊ากกกก
    #37
    0
  9. วันที่ 21 กันยายน 2562 / 17:39

    โดนแน่ๆ พลอย 555

    #34
    0
  10. #33 oil_thantita (จากตอนที่ 5)
    วันที่ 21 กันยายน 2562 / 17:12
    เอาแล้ววววว อิพี่เอาคืน
    #33
    0