☆Midnight Fantasy☆>>ร้ายกว่านี้ไม่มีอีกแล้ว<<

ตอนที่ 6 : CH.05 :: อ่อน... ก็แพ้ไป ---100%

  • เนื้อหานิยายตอนนี้เปิดให้อ่าน
  • View : 1,009
    จำนวนคนให้กำลังใจ : 80 ครั้ง
    4 ต.ค. 62

               “อะไรแห้ง!

               เหงือก”

               “ฉันรู้ว่านายไม่ได้หมายถึงเหงือก ไอ้โรคจิต!

               “ด่าอีกแล้ว แค่จูบนะ ไม่ได้จับเธอแก้ผ้าซะหน่อย แล้วของในกระเป๋าเธอน่ะ เก็บเอาไว้ให้ดีนะ” เขาเหล่มองกระเป๋าบนตักของเธอ เธอรีบกอดเอาไว้อย่างหวงแหน

               “ทำไม!

               “เธอได้ใช้มันแน่ๆ นิสัยแบบนี้ใครจะเอา”

               “กรี๊ด! ไอ้บ้า! ไอ้โรคจิต!

               เขาส่งสายตาวิบวับไม่น่าไว้ใจมาให้เธอ “ไปโรงแรมกับฉันสิ จะได้รู้ว่าโรคจิตจริงๆ มันเป็นยังไง พวกของที่เธอซื้อมาได้ใช้ทันทีเลยล่ะ”

               “ไปตายซะ! ไอ้ทุเรศ!

               เขาพูดจาอุบาทว์กับเธอทั้งที่บอกว่าจะมาเป็นพี่เขยของเธอ ฮึ่ย! นี่น่ะเหรอคนที่คุณป้าคัดสรรมา เดี๋ยวนี้สายตาแย่ไปนะ หมอนี่เกรดต่ำที่สุดเท่าที่เคยมีมาเลย

               มิดไนท์ยิ้มเจ้าเล่ห์ ก่อนจะเอ่ยเสียงกระเส่า “หอม...”

               พลอยใสรีบขยับไปชิดประตูพร้อมกับกอดตัวเองเอาไว้ ดวงตาคู่สวยสีน้ำตาลอ่อนมองชายหนุ่มอย่างหวาดระแวง มิดไนท์กลั้นขำพลางสูดลมหายใจเข้าลึกๆ

               “ฉันหมายถึงน้ำหอมในรถน่ะ หอม”

               พลอยใสมั่นใจว่าตอนแรกเขาไม่ได้หมายถึงน้ำหอม เธอนั่งเงียบๆ เขาก็ไม่ชวนเธอคุยต่อ จนกระทั่งรถจอดลงที่สวนสาธารณะแห่งหนึ่ง มิดไนท์ปิดเพลงแล้วหันไปคุยกับเธออย่างจริงจัง เรื่องนี้ชักจะยุ่งเข้าไปทุกทีทั้งที่เขาเข้าใจว่าสามารถควบคุมได้ ทำไมเขาต้องสนใจเธอขนาดนี้

               “ทำไมถึงทำเหมือนเกลียดฉันนัก”

               พลอยใสปรายตามองเขาอย่างหงุดหงิด “ฉันไม่ได้ทำ แต่เกลียดจริงๆ”

               “แค่เพราะฉันจูบเธอเนี่ยนะ”

               “นะ...นี่! อย่าพูดถึงมันนะ!” เธอถลึงตาใส่เขาด้วยความโกรธ โกรธจนตัวสั่นเลยด้วย มิดไนท์รู้สึกพอใจมาก อารมณ์ดีขึ้นเป็นกอง มั่นใจสุดๆ ว่านั่นเป็นจูบแรกของเธอ

               “เธอน่าจะเปลี่ยนชื่อนะ เป็นพลอยหวาน เพราะเธอหวานมาก”

               “ไอ้บ้า!” พลอยใสยกมือขึ้นเตรียมจะชกเขาแต่ถูกมือหนารั้งเอาไว้ซะก่อน ยื้อยุดรถโยกไปมากันอยู่สักพักฝ่ายหญิงก็ยอมแพ้ ลดมือลงอย่างคับข้องใจ

               มิดไนท์อมยิ้มอย่างขบขัน “ใช้กำลังเก่งจังเลยนะ เป็นผู้หญิงแท้ๆ”

               “ผู้หญิงแล้วยังไง อย่ามาดูถูกกันนะ ผู้หญิงก็เก่งเหมือนผู้ชายได้”

               มิดไนท์ไม่ยี่หระกับสายตาวาวโรจน์ที่เหมือนแม่เสือหวงลูก “ไม่ได้ดูถูก แต่ผู้หญิงควรจะทำตัวน่ารักอ่อนหวาน ไม่ใช่เอาแต่ชกผู้ชายแบบนี้”

               “ฉันไม่จำเป็นต้องทำ”

               “งั้นก็เชิญอยู่บนคานต่อไป”

               “ไม่เห็นจะเดือดร้อนตรงไหน สบายดีซะอีก”

               “กลัวความรักเหรอ?” เขาถามจากพื้นฐานครอบครัวของเธอ บางทีที่เธออยากอยู่เป็นโสดอาจมีสาเหตุมาจากปัญหาครอบครัว

               “กลัวทำไม ความรักน่ะดีจะตาย แต่คนที่รักฉันมีมากพอแล้ว แล้วนายจะมายุ่งอะไรกับฉัน ตกลงนายสนใจฉันหรือพี่เพชรกันแน่ อย่าคิดจับปลาสองมือ เหยียบเรือสองแคมเด็ดขาด”

               แม้จะไม่เข้าใจสำนวนแต่ก็พอเดาได้ว่ามันหมายถึงอะไร มิดไนท์รู้สึกสนุกนึกอยากแกล้งเธอให้กลุ้มใจเล่น

               “ฉันแบ่งวันได้ วันคี่ให้เธอ วันคู่ให้เพชร คิดดูสิ เธอได้เปรียบพี่สาวเธอนะ”

               “อี๋! ทุเรศ! ใครจะไปยอม!

               “ถ้าฉันบอกว่าฉันสนใจเธอ เธอจะว่าไง”

               “ไม่ว่าไง นายไม่มีทางสมหวัง”

               “งั้นฉันก็สนใจพี่สาวของเธอ”

               “เหอะ! ไอ้บ้าเอ๊ย! ไม่เคยเจอผู้ชายหน้าด้านเท่านายมาก่อน”

               “ก็เจอแล้วนี่”

               “พี่เพชรไม่ชอบนายหรอก”

               “เธอจะไปรู้ได้ยังไง ก่อนหน้าที่เธอจะมาฉันกับเพชรคุยกันถูกคอจะตาย ถ้าเธอไม่มาขัดคอ ฉันกับเพชรก็คงสนิทกันมากขึ้น”

               “พี่เพชรคุยตามมารยาทเท่านั้นแหละ”

               “ก็อาจจะจริง พี่สาวเธอมีมารยาทมาก น่าจะแบ่งให้เธอสักหน่อย”

               “นี่นายหาว่าฉันไร้มารยาทเหรอ!” พลอยใสชี้หน้ามิดไนท์ด้วยความโมโห ก่อนจะถูกเขาจับเอาไว้ เธอดึงนิ้วออกแล้วถลึงตาใส่เขาแบบเกรี้ยวกราดสุดๆ

               “เธอไม่รู้จักเด็กรู้จักผู้ใหญ่”

               “ฉันเคารพผู้ใหญ่เสมอ ยกเว้นผู้ใหญ่นิสัยแย่ๆ” พลอยใสแย้งทันควัน

               “อันนี้ฉันพอเข้าใจได้ แต่การที่เธอไปทำให้ร้านเขาวุ่นวาย ไม่คิดว่าเป็นการเสียมารยาทเหรอ รบกวนชาวบ้านเขาไม่พอ ยังทำให้ร้านเขาเลอะอีก”

               “ฉันจ่ายค่าเสียหายไปแล้วไง”

               “หึ! แล้วไอ้การที่เธอไปทำให้พี่สาวขายหน้า มันดีแล้วเหรอ” พลอยใสชะงักแล้วหลบตาเขา “เธอไม่เห็นสีหน้าของเพชรเหรอ เพชรอายมากแค่ไหนเธอรู้ไหม หรือรู้แต่ไม่แคร์”

               “มันเป็นเพราะนายนั่นแหละ!

               “หึ! เธอนี่เด็กกว่าที่ฉันคิดไว้เยอะเลยนะ แถมยังเป็นเด็กไม่มีสมอง”

               “ไอ้บ้า! ด่าผู้หญิงมันน่าภูมิใจนักเหรอ!” พลอยใสกระฟัดกระเฟียดเดือดดาล ไม่เคยมีใครทำให้เธอรู้สึกอับจนหนทางเท่านี้มาก่อน พอทำอะไรไม่ได้ก็ตัดสินใจเปิดประตูรถออกไป มิดไนท์ส่ายหน้าแล้วตามลงไป

               ร่างแบบบางเดินกระแทกส้นสูงนำหน้า ร่างสูงใหญ่เดินล้วงกระเป๋ากางเกงสบายๆ อยู่ด้านหลัง พลอยใสได้ยินเสียงคนเดินตามก็หันมาถลึงตาใส่

               “อย่ามายุ่งกับฉัน!

               “ที่นี่มันสวนสาธารณะ ฉันจะเดินไปตรงไหนก็ได้” ว่าแล้วก็เดินแซงเธอไป เธอหยุดเท้าแล้วหมุนตัวกลับ มิดไนท์หันมามองแล้วรีบวิ่งมาขวางหน้าเอาไว้

               “นี่นาย! ไปให้พ้นๆ หน้าฉันนะ!

               “จะพูดกันดีๆ ไม่ได้เลยใช่ไหม”

               “เลิกยุ่งกับพวกฉันสิ”

               ทั้งสองคนจ้องหน้ากันสักพัก ก่อนที่มิดไนท์จะเหยียดยิ้มร้ายกาจ

               “ไม่”

               “เหอะ! บ้าชะมัด” พลอยใสเสยผมไปด้านหลังแรงๆ อย่างขัดใจแล้วยกมือขึ้น มิดไนท์รู้ทันจึงรวบมือเธอแล้วกระชากเอวบางเข้าหาตัว หน้าอกของเธอกระแทกบดเบียดแนบชิดกับช่วงท้องของเขา มันให้สัมผัสวาบหวามที่ไปกระตุ้นความคิดชั่วร้าย พลอยใสถลึงตาใส่เขาอย่างโกรธจัด “ปล่อยนะ!

               “ฉันขอเตือนด้วยความหวังดี ทีหลังอย่าอวดเก่งไปชกคนอื่นอีก โดยเฉพาะผู้ชาย”

               “ฉันจะชก!” พลอยใสดื้อรั้นจะทำร้ายเขาให้ได้ ความเจ็บปวดที่เธอฝากไว้ตรงจมูกจนถึงตอนนี้ก็ยังไม่หาย ขืนปล่อยให้เธอชกอีกคงกระดูกหัก อ้อมแขนแข็งแกร่งจึงรัดร่างเธอแน่นมากขึ้น ดวงตาคมกริบเข้มโชนแสงบ่งบอกว่า เตือนแล้วนะ

               “ฉันจะชกนายให้หน้าหะ... อื้อ!” พลอยใสเบิกตาโพลงเมื่อยังไม่ทันพูดจบริมฝีปากก็ถูกปิด บทเรียนจากครั้งก่อนทำให้เธอเม้มปากแน่นไม่ยอมให้เขารุกล้ำได้ มิดไนท์คำรามในลำคอ ปล่อยมือจากเอวคอดมาจับกรามเธอแล้วดึงลง บีบบังคับให้อ้าปากรองรับลิ้นสากที่แทรกเข้าไป “อื้อๆ”

               พลอยใสดิ้นพล่าน ใช้มือข้างเดียวที่ว่างผลักไสเขา เรี่ยวแรงมีเท่าไหร่เอามาใช้หมด แต่ก็ยังไม่ได้ผล มิดไนท์ปรับองศาใบหน้าจูบเธออย่างเร่าร้อน ดูดดึงลิ้นเล็กอย่างแรงจนเธอรู้สึกชา ในอกของเธอร้อนวูบวาบเหมือนมีลาวาไหลวน เธอจ้องตาเขาในระยะประชิดอย่างโกรธแค้น ยิ่งเธอดิ้นรนขัดขืนหน้าอกนุ่มๆ ยิ่งกระตุ้นความรู้สึกส่วนลึกในตัวเขา เลือดในกายสูบฉีดผิดปกติ ลมหายใจร้อนระอุ

               ริมฝีปากเนียนนุ่มถูกบดขยี้ เรี่ยวแรงของพลอยใสถูกสูบออกไปจนแทบไม่มีเหลือ จากที่เคยขัดขืนตอนนี้ต้องเปลี่ยนมาเป็นเกาะไหล่หนาเอาไว้เพื่อไม่ให้ตัวเองทรุดลงไป มันรุนแรงเร่าร้อนอย่างที่เธอคาดไม่ถึง

               จูบนี้เป็นการลงโทษชัดๆ

               มิดไนท์ยังคงตั้งหน้าตั้งตาจูบเธอ พลอยใสค่อยๆ หลับตาลง ปล่อยให้เขาทำตามอำเภอใจเพราะไร้แรงต่อต้าน แพรขนตางอนหนาสั่นระริกอย่างน่าสงสาร ราวกับสัตว์ตัวน้อยๆ ที่ถูกรังแก ถึงแม้ไม่ได้ร้องขอความเมตตา แต่ก็ทำให้คนมองใจอ่อนได้ มิดไนท์พอใจมาก ดวงตาอ่อนโยนลง จูบดุเดือดค่อยๆ เปลี่ยนเป็นอ่อนหวาน ละเมียดละไม ราวกับกำลังลิ้มรสชาติของหวานที่มีเพียงชิ้นเดียวในโลก ถ้ากินมากไปก็กลัวจะหมดเร็ว พลอยใสหัวใจสั่นสะท้าน วูบหนึ่งเกิดความรู้สึกพึงพอใจ มือเล็กกำเสื้อตรงตำแหน่งหน้าอกของมิดไนท์เอาไว้แน่น รับรู้ได้ถึงหัวใจของเขาที่เต้นแรงไม่แพ้เธอ มิดไนท์ปล่อยกรามเธอแล้วลากไล้ปลายนิ้วลงมาตามลำคอขาวผ่อง พลอยใสเปล่งเสียงครางผะแผ่ว ทุกปฏิกิริยาของเธออยู่ในสายตาของเขาตลอดเวลา

....


ให้กำลังใจนักเขียน
นักเขียนได้รับกำลังใจแล้ว!
นักเขียนได้รับกำลังใจแล้ว 80 ครั้ง

นิยายที่ผู้อ่านนิยมอ่านต่อ

loading
กำลังโหลด...

296 ความคิดเห็น

  1. #126 แนน (จากตอนที่ 6)
    วันที่ 16 พฤศจิกายน 2562 / 12:15

    อ้อ...ที่แท้หลอกสาวมาแก้แค้น หรือแก้เข็ดดีนะ

    #126
    1
  2. #57 ✨•P•u•y•z•Z•i•i•✨ (จากตอนที่ 6)
    วันที่ 10 ตุลาคม 2562 / 10:11
    โอ๊ยยยยยยเขิน หวานล้ำ
    #57
    0
  3. #56 ✨•P•u•y•z•Z•i•i•✨ (จากตอนที่ 6)
    วันที่ 10 ตุลาคม 2562 / 10:11
    โอ๊ยยยยยยเขิน หวานล้ำ
    #56
    0
  4. วันที่ 3 ตุลาคม 2562 / 10:45

    ใจเย็นมิดไนต์ ปลาตื่นหมดแล้่ว

    #49
    0
  5. #48 Netnapa Pluemjit (จากตอนที่ 6)
    วันที่ 2 ตุลาคม 2562 / 22:14

    รังแกน้องจนได้นะ

    #48
    0
  6. #47 หว๋าย.... (จากตอนที่ 6)
    วันที่ 2 ตุลาคม 2562 / 19:09

    เจ้าไนท์เอย...พลอยหลอกให้เคลิ้มแล้ว ระวังตัวด้วย....

    #47
    0
  7. วันที่ 29 กันยายน 2562 / 11:48

    ขยันผูกปมจังนะมิดไนท์

    #46
    0
  8. #45 หว๋าย.... (จากตอนที่ 6)
    วันที่ 29 กันยายน 2562 / 11:12

    ฮั่นแน่ๆๆๆ เจ้าไนท์

    #45
    0
  9. #44 oil_thantita (จากตอนที่ 6)
    วันที่ 29 กันยายน 2562 / 10:04
    อ้าวว เอาแล้วไง
    #44
    0