[One​ Piece]​ เกิดใหม่​ที่โลกวันพีซ​ OC

ตอนที่ 3 : หมัดที่สาม

  • เนื้อหานิยายตอนนี้เปิดให้อ่าน
  • View : 674
    จำนวนคนให้กำลังใจ : 94 ครั้ง
    26 พ.ย. 62

     ท่ามกลางเสียงโห่ร้องด้วยความยินดีของเหล่าโจรสลัด​ที่รวมตัวกันมาดูจุดสิ้นสุดยุคสมัยของโรเจอร์​แต่ตอนนี้กลายเป็นงานฉลอง​แห่งยุคสมัยใหม่ไปแล้ว​ เกรซในร่างของเด็กหญิงยังคงยืนมองไปที่แท่นประหารอยู่​ ราวกับว่ากำลังซึมซับช่วงเวลานี้ไว้ในความทรงจำตลอดไป

     "คำพูดนั้น​ ขนลุกเลยหว่ะ" คนข้างๆเกรซพูดขึ้นพลางลูบแขนตัวเอง​ 

     "ใช่.. ขนลุกจริงๆ" เด็กสาวว่า​ ยิ่งกว่าตอนดูอนิเมะซะอีก

     "ขนลุกยันขนตูดแน่ะ"

     "..........." =__= <-- สีหน้าคนข้างๆ

     ว่าจบเธอก็เดินออกมา​อย่างนิ่งๆ​ ไปทำธุระของเธอต่อ
     
     เกรซเดินออกจากลานขว้างเพราะรู้ดีว่าอีกไม่นานพายุจะเข้า และทหารเรือที่แอบปิดล้อมอยู่จะเริ่มการจับกุมเหล่าโจรสลัด​ที่มาชุมนุม​ เด็กหญิง​เดินหายเข้าไปในตรอกมืด​ เพื่อทำตามแผนที่วางไว้เมื่อเช้า

     ภายในร้านเหล้าที่ทรุดโทรม​ โจรสลัด​กลุ่ม​หนึ่งกำลังนั่งดื่มเหล้าเหมือนกับกำลังรอคอยอะไรบ้างอย่าง

     "กัปตัน.. เราจะเชื่อจดหมายนั้นได้จริงๆหน่ะหรอ" ลูกเรือคนหนึ่งพูดขึ้นอย่างเป็นกังวล​ กัปตัน​เรือได้ยินแบบนั้นก็พูดขึ้น

     "ฉันรู้.. แต่ผลไม้ปีศาจมันไม่ได้หากันได้ง่ายๆนะ​ ถ้าเราได้มันมาจริงๆ​ มันจะทำให้เราแข็งแกร่ง​ขึ้น​มากในระดับที่คิดไม่ถึงเลยหล่ะ"

     ผลไม้ปีศาจ​ที่โจร​สลัด​กลุ่ม​นี้กำลังพูดถึง​คือผลไม้ปีศาจของเกรซนั้นเอง​ ในตอนเช้าก่อนการประหารจะเริ่มขึ้น​ เกรซได้แจกจดหมาย(ยัดใส่)​ขายตรงให้กับเหล่าโจรสลัด​ทั้งหลายที่ปลอมตัวกันอยู่​ในฝูงชน​ โดยเลือกลูกค้าที่ดูท่าทีมีกะตังและไม่ฉลาดเกิดไป​ เนื้อความในจดหมายถูกเขียนประมาณว่า​ เรามีผลไม้ปีศาจหากสนใจแลกเปลี่ยน​ให้นำสิ่งของที่มูลค่าเท่ากับหรือใกล้เคียง​มาที่ร้านxxx ในเวลาxx:xx โดยร้านที่นัดพบและเวลาในจดหมายแต่ละใบไม่เหมือนกัน​ เพื่อป้องเหตุสุดวิสัย​และทำให้สามารถ​เลือกลูกค้าได้ด้วย​ หากโจรสลัด​กลุ่ม​ไหนไม่เอาของมาหรือมีท่าทางไม่น่าวางใจเธอก็จะไม่แสดงตัว​นั้นเอง​

     ส่วนเรื่องผลไม้ปีศาจ​เกรซไม่ได้มีอีกผลหนึ่งหรอก.. ผลไม้ปีศาจที่พูดถึงคือของที่เกรซกินไปแล้วนั้นเอง​ โดยก่อนหน้านั้น​เธอได้ไปซื้ออุปกรณ์​ทำผลไม้ปีศาจ​ปลอมมา คือใช้ดินน้ำมันแบบแข็ง​ตัวได้(ดินน้ำมันญี่ปุ่น)​มาอุดตรงที่โดนกัดไปแล้วตกแต่งให้เหมือนเดิม กล่องสมบัติ​ใบน้อยที่เอาไว้ใส่ผลไม้ปีศาจ​หรูๆใบหนึ่งและก็กระดาษ​ทำจดหมาย​ ใช้เงินไปไม่กี่พันเบรีเอง

     เกรซไม่กลัวความแตกหรอก​เพราะ​เธอแน่ใจ​ แต่ถ้าสมมติ​ว่าต้องสู้กันหล่ะ​ก็เธอก็มั่นใจ​ว่าเธอจะชนะ​ แม้ว่าในตอนนี้เธอจะอยู่ในร่างของเด็กหญิง​ก็ตาม

     "ตึก​ ตึก" เสียงเดินของบุคคล​ร่างเล็ก​ในชุดคลุมสีดำเรียกความสนใจของเหล่าโจรสลัด​ที่กำลังรอคอย​การแลกเปลี่ยนให้หันไปมอง

     ทิศทางที่ร่างเล็ก​เดินมาไม่ใช่จากภายนอกร้านแต่เป็นภายในร้านต่างหาก​ เหล่าโจรสลัด​ต่างตกใจกันเงียบๆ​ ก่อนที่กัปตัน​เรือจะพูด

     "ใช่คนส่งจดหมายนั้นรึเปล่า"

     "ใช่​ ถูกแล้ว​ ของหล่ะ" เสียงที่แปร่งออกมา​ไม่สามารถ​แยกวัยและเพศได้​ มันเป็นคุณสมบัติ​พิเศษ​ของผ้าคลุม​ที่พระเจ้าให้มา เกรซลองตรวจสอบ​ดูแล้วด้วยระบบก็พบว่ามันสามารถปกปิดตัวตนได้ร้อยเปอร์​เซน​หากสวนฮูดอยู่​

     "นะ​ นี่" โจรสลัด​คนหนึ่งในกลุ่มเอยเสียงสั้นพร้อมกับเอากล่องกำมะหยี่วางลงบนโต็ะ​ จากนั้นเกรซก็นำกล่องที่ใส่ผลไม้ปีศาจออกมาเปิดออก​ โชว์​ให้ดูว่าเป็นผลไม้ปีศาจ​ของจริง

     "!!!!" กัปตันโจร​สลัด​ถึงกับลุกขึ้นยืนด้วยความตกใจเมื่อเห็นผลไม้ปีศาจข้างใน

     "ขะ​ ของจริง!?"

     " ใช่.. เปิดกล่องนั้นออก​ ฉันจะประเมิน​มูลค่า​ว่ามันพอที่จะแลกเปลี่ยน​ไหม" เด็กหญิง​พูดขึ้น​ "อย่าคิดตุกติก​เชี่ยว" ว่าเสร็จ​เกรซก็ปล่อยจิตคุกคาม​ออกมาเล็กน้อย​ จิตของนักสู้มืออาชีพ​ไม่ใช่เล่นๆ​ มันทำให้บรรยากาศ​ภายในร้านแห่งนี้ดูเลวร้ายลงอย่างเห็นได้ชัดเลย

     เหล่าโจรสลัด​หน้าใหม่ที่เพิ่ง​ออกเรือมาได้ไม่นานถึงกับตัวสั่น​ รีบเปิดกล่องกำมะหยี่ทันที​ ภายในนั้นมีสร้อย​เพชร​สวยงามนอนแน่นิ่งอยู่​ โจรสลัด​พูด

     "พวกเราประเมินดูแล้ว​ มันมีค่าประมาณ​แปดสิบถึงเก้าสิบล้านเบรี นี่เป็น​สมบัติที่แพงที่สุดของเรา​ ​ถ้าไม่พอเราเงินอยู่อีกสิบล้าน​ ทะ​ ท่านจะแลกเปลี่ยน​ไหมครับ"

     "ไม่ต้องหล่ะ" เกรซพูดหลังจากใช้ระบบตรวจสอบ​ดูแล้ว

สร้อยเพรชเก่าแก่
ระดับหายาก มูลค่า​ 120 ล้านเบรี
สร้อยเพรชของราชวงศ์​กราวนด์​ที่ล่มสะหลายไปเมื่อ​ 300 ปีก่อน

     "จะ​ จะไม่แลกหรอครับ!? " โจร​สลัด​พูดอย่างตกใจ

     "เปล่า.. ฉันพอใจกับสร้อยเส้นนี่" เกรซพูด​ พลางคิดในใน​ ' แจ็กพอตหล่ะ​ แจ็กพอต! มันประเมินกันยังไงยังไงว่ะราคาถึงได้ต่ำขนาดนั้น'

     "เห!? จริงหรอครับ!" โจรสลัด​เก็บอาการ​ดีใจไว้ไม่มิด​ สมกับเป็นโจรสลัดมือใหม่จริงๆด้วย​

     "เออ​"เด็กหญิง​ตอบรับอย่างฉุน​นิดๆ​ จะดีใจอะไรขนาดนัั้น​ ถ้ารู้ทีหลังว่ามันเป็นของปลอมล่ะก็..

     "ฉันไม่เห็นผลไม้ปีศาจนี่ในสารานุกรม​ผลปีศาจเลย​ โอกาส​ที่จะเป็นของปลอมเยอะนะ"จู่กัปตัน​ก็พูด​ เพื่อสังเกตอาการของเด็กหญิง​แต่เกรซไม่ได้สะทกสะท้าน​อะไร​ เธอเตรียม​คำแก้ตัวของคำถามนี้ไว้แล้ว..

     "หึ ลองกินมันดูก็จะรู้​ ผลไม้ปีศาจ​หน่ะรสชาติแย่อย่างที่ไม่มีอะไรจะมาแทนที่ได้" เธอตอบคล้ายกับเป็นการท้าให้ลองกินดู

     หลังจากที่ยื่นหมูยื่นแมวกันเสร็จ​ เกรซก็ไม่ได้ไปไหน สร้างความมั่นใจเหมือนกับรอให้กัปตัน​โจร​สลัด​กินดู​ เพราะ​ถ้าเธอรีบออกไปทันทีที่ได้สร้อยมามันก็น่าสงสัยเกินไป

     กัปตัน​โจรสลัด​เห็นแบบนั้นก็แน่ใจในระดับหนึ่ง​ เขากินผลไม้​ปีศาจ​ไปคำหลังจากนั้นก็สำลัก​ 

     "แค่กๆ​ โอ้ยรสเลวร้ายอย่างไม่มีอะไรมาเปรียบเที​ยบเลยจริงๆ"

     เกรซเก็บ​กล่องกำมะหยี่ใส่กระเป๋า​เดินออกไปอย่างนิ่งๆ​ ไม่วายพูดแนะนำเสริมสร้างความน่าเชื่อถือ​ไปอีก

     "ต้องสักพักหนึ่งหล่ะ​ ถึงจะรู้ความสามารถผลไม้ปีศาจ​ ขอให้โชคดี.." ว่าเสร็จ​ก็เดิน​ออกจากร้านไป..

     เดินนิ่งๆอยู่ได้สักพัก​ เด็กหญิง​ก็เปลี่ยนมาเป็นวิ่งเต็มฝีเท้า​ จะอยู่ทำไมกันหล่ะ​ โกยสิโว้ยยย​!




     เสียงฝนตกหนักเพราะพายุเข้าและเสียงสู้กันของทหารเรือกับเหล่าโจรสลัด​ดังไปทั่วเกาะ​มาเป็นเวลาหลายชั่วโมงแล้ว​ เหล่าทหารเรือประสบปัญหา​กันไม่ใช้น้อย​ เพราะการที่ฝนตกหนักทำให้ดินปืนเปียก​ ทำลายเรือโจรสลัด​ไม่ได้​ ประกอบกับทิศลมที่หนุนเสริมไปทางรีเวิร์ส​เมาน์เทน​ ทำให้มีโจรสลัดจำนวนไม่น้อยหลุดรอดไปได้​ ซึงเหตุการณ์​นี้ทำให้ผู้บังคับบัญชา​ทหารเรือ​ที่เป็นพลเรือโทสองคนอารมณ์​เสีย

     "บ้าเอ้ย! ทำไมธรรมชาติถึงดูเหมือนจะเข้าข้างพวกโจรสลัดด้วย!?" พลเรือโทคนหนึ่งตะโกนออกมาพร้อมกับต่อยโจรสลัดใกล้ๆอย่างโมโห

     "เฮ้อ​ เฮ้อ.. นั้นสินะ​ เหมือนพระเจ้าจะแอบอวยพรให้กับยุคโจรสลัด​นะ​ หึหึ" พลเรือโทอีกคนที่ดูท่าทางใจเย็น​กว่าพูดไปหัวเราะไป

     ธรรมชาติ​ช่วยพวกโจร​สลัด​เอาไว้เยอะเลยที่เดียว​ จนดูเหมือนกับว่ามีใครบางคนสร้างลมและฝนนี่มากกว่า​ คิดไปก็แช่งแข็งโจรสลัดไป

     พอพลเรือโทเลือดร้อนได้ยินเสียงหัวเราะเยาะ​ของอีกคนก็อดตะโกนด้วยความโมโหไม่ได้

     "ยังมีหน้ามาหัวเราะอีก​ คุซัน!"

     ว่าเสร็จ​เขาก็ปล่อยหมัดที่ห่อหุ้ม​ด้วยลาวาร้อนๆใส่โจรสลัด​กลุ่ม​หนึ่งที่อยู่ใกล้ๆ​ เขาโกรธ​มากที่พวกโจร​สลัด​ตัวเป้งๆอย่างพวกลูกน้องของโรเจอร์​หนีไปได้เพราะ​ลมฝนเป็นใจบวกกับพลังของเขาที่อ่อนลงเพราะ​ฝนตกหนักอีก

     "เห้ยๆ​ ระวังชาวบ้านด้วย​ ซาคาสุกิ" คุซันเอ่ยพร้อมกับใช้พลังสะกัดลาวาของอีกฝ่ายไม่ให้ไปโดนคนอื่นๆ

     เฮ้อ.. คิดแล้วเหนื่อย​ใจ​ จะให้ทหารเรือคนอื่นมาคุมเจ้านี่ก็ไม่ได้​ เพราะ​ไม่ใครมีความสามารถพอที่จะหยุดพลังของคาซาสุกิ

     "อุสา​บอกไปแล้วว่าให้หลบอยู่แต่ในบ้าน​ จะออกมาทำไมกัน! "

     "เฮ้อ.."คุซันถอนหายใจอีกรอบ

     "กรี๊ด​ดดด ช่วยทหารเรือ! ตรงนี้มีคนถูกจับเป็นประกัน!!" เสียงชาวบ้านกรีดร้องเรียกความสนใจของสองพลเรือโท

     "อะไรอีก! ก่อปัญหา​อีกแล้วเรอะ" ซาคาสุกิพูด

     "เป็นธรรมดานี่นา ฝนเริ่มหยุดแล้วทางเดียว​ที่พอจะรอดไปได้คือจับชาวบ้านเป็นตัวประกัน" คุซันว่า

     "อย่าเข้านะโว้ยพวกทหารเรือ! ไม่เห็นหรือไงว่าฉันมีตัวประกัน! ถ้าเข้ามาฉันจะเฉือดคอมันแน่!!" โจรสลัด​รูปร่างสูงผอมหน้าตาบ่งบอก​ว่าเป็น​คนชั่ว​สุดๆตะโกนขู่ทหารเรือ..

     วอท เดอะ...? 

     อะไรกันว่ะ​ วิ่งอยู่ดีๆ​ จู่ๆก็ดวงซวยโดนจับเป็นประกันเฉย​เลย​ สงสัยคงจะใช้โชคหลอกคนไปหมดแล้วหล่ะมั้ง​ เฮ้อ​ เกรซถอนหายใจแล้วทำตัวนิ่งๆเหมือนที่ตัวประกันเป็นรอให้ทหารมาช่วย​ 'หวังว่าทหารเรือจะมีน้ำยานะ'

     พลเรือโทซาคาสุกิพูด​ "หึ ฉันไม่สนตัวประกันหรอนะ​ ยิงเลย" 

     "อย่าเชี่ยว" คุซัน

     'อ้าว​ ไมพูดหมาๆแบบนี้แหละ​น้อง..'​ เกรซทำสีหน้าตายด้านใส่ทหารเรือคนนั้นแต่ด้วยเพราะถูกฮูดคลุม​ศีรษะ​อยู่​จึงไม่ใครเห็นใบหน้าของเธอ

     โจรสลัด​ที่จับเด็กหญิง​เป็น​ตัวประกันได้ยินที่ซาคาสุกิพูดก็กลัวว่าทหารเรือจะไม่สนตัวประกันจริงๆ​ จึงกระชากผ้าคลุม​ศีรษะ​ออกอย่างแรงจนเกรซเผลอร้องออกมา​

     '​ไอ้เวร​ ผมตู!'​ ตอนนี้ชักเริ่มโกรธจริงๆแล้วนะ!

     "!!!!!!!" ทันทีที่ฮูดคลุมศีรษะ​หลุดออกทั่วทั้งบริเวณ​ก็เงียบสนิท.. จากที่โจรสลัด​ต้องการให้เหล่าทหารเห็นสีหน้าที่น่าอดสู้ของตัวประกันแต่ผลที่ออกกับไม่เหมือนที่คิดไว้

     ทุกคนที่เห็นใบหน้าของเด็กหญิง​ตัวประกันต่างตกใจ​ ใบหน้าสีขาวนวล​ได้รูปที่ตัดกับเส้นผมสีดำเป็นประกาย​ ดวงตาเรียวสวยนันย์ตาสีอเมทิสกลมโตที่ประกอบกับคิ้วเรียวงาม​ จมูก​โด่งเล็กๆและริมฝีปากน่าหลงไหลทุกๆสิ่งเข้ากันดีมากจนเหมือนพระเจ้าเป็นคนสรรสร้าง​และเม็ดฝนที่ตกโปรยปราย​กระทบกับใบหน้างาม​ ยิ่งดูเหมือนผลงานศิลปะ​ชิ้นเอก.. 

     ทำไมจู่ๆก็เงียบอ่ะ? เกรซสงสัย​ ตัวประกงตัวประกันนี่ไม่ช่วยกันแล้วเรอะ!? ยืนให้ไอ้บ้านี่ล็อกคอมันเมื่อย​นะโว้ยยย​ แล้วพวกเอ๊งจะมองอะไรกันหนักหนา​ ห๊าาา

     "ฮ่า​ ฮ่า​ ดูเหมือนฉันถูกแจ๊คพอตเข้าให้แล้วหล่ะ​ ฮ่า​ ฮ่า" โจรสลัด​ที่ได้สติก่อนใครหัวเราะและพูดด้วยความยินดี​ ใบหน้าน่าเกลียด​ของมันเต็ม​ไปด้วยตัญหา​ราคะ

     "ถึงจะเด็กไปหน่อยแต่ก็ใช้ได้​ พอหนีไปได้ฉันจะเล่นกับเธอสะใจไปเลย​ พอเบื่อแล้วค่อยขายทิ้งก็ได้ราคางามอีก ฮ่า​ ฮ่า​ๆ"โจรสลัด​พูดไปพลางมองเด็กหญิง​ด้วยสายตาหื่นกาม

     "เห็นมั้ย​ ฉันว่าจัดการโจรสลัด​นั้นทิ้งซะตั้งแต่ตอนนี้ดีกว่า​ เพราะ​ถ้าปล่อยมันรอดไปเด็กผู้หญิง​นั้นก็จะไม่ต่างกับตายทั้งเป็น" ถ้าเกรซได้ยินที่ซาคาสุกิพูดก็คงอดที่จะเห็นด้วยไม่ได้.. แต่ตอนนี้เธอไม่ได้สนใจอะไรทั้งนั้น

     "ห๊า?" เกรซส่งเสียง​ เธอมองโจรสลัด​ด้วยสายที่ว่างเปล่า​ ดูเหมือน​ว่าพรที่ขอไปเพราะความต้องการลึกๆของเธอ​ พระเจ้าจะให้มาเกินมากเกินตั้งใจแหะ.. แต่ว่า

     "เมื่อกี้พูดว่าอะไรนะ"เด็ก​หญิง​ถามเสียงเรียบ​ ด้วยความหื่นบังตาโจรสลัด​ก็พูดว่าเด็กหญิง​ว่า

     "ก็เล่นหาความสนุกกับร่างของเธอไง​ แต่เธอยังเป็นเด็กนี่เนอะ​ คงไม่เข้าใจอะไร​ ไม่เป็น​ไรหรอก​ ฉันสอนเธอเอง​ ฮ่าๆๆ"

     ได้ยินแบบนั้นเด็กหญิง​ก็ก้มหน้าลงอย่างไม่สนใจมีดที่จ่อคอตัวเองอยู่​ ทหารเรือและชาวบ้านเริ่มกลัว​และสงสารเด็ก​หญิง​ แต่ก่อนที่ทุกคนจะทำอะไร​ เด็กหญิง​ก็หัวเราะ​

     "เฮอะๆ​ งั้นเหรอค่ะ"

     ว่าเสร็จ​มือเรียงงามยกขึ้นช้าๆจับมือของโจรสลัดที่ถือมีดอยู่​ อย่างที่ไม่ทันตั้งตัวนิ้วก้อยของโจรสลัด​ก็ถูกเด็กหญิง​หักดัง​ กร็อบบ! โจรสลัดสะดุ้งและร้องออกมาด้วยความเจ็บปวด​ เกรซอาศัยจังหวะคอกแล้วผลักกายออกมาและหันหน้าไปเขาใส่ที่จุดยุทธศาสตร์​ชายเต็มแรง​แล้วกระโดดถอยออกมาก้าวหนึ่ง​ จากนั้นก็ฉีกขาใช้เท้าถีบปลายคางโจรสลัด​สุดแรงจนกระเด็น​ไปไกลสามเมตรแล้วก็ยกนิ้วขึ้นชี้หน้า​ ตะโกนออกไปว่า

     "เล่นกับฉันงั้นหรอ​ไอ้เวร! ขยะเอ้ยย! ตอนจับตัวประกันหัดดูไว้ซะบ้างว่าจับใคร! และรู้ไว้ด้วยว่าต่อให้แกเกิดใหม่ร้อยรอบแล้วก็ยังไม่คู่ควร​ที่จะเห็นตาตุ่ม​ฉันซะด้วยซ้ำไป!!! ฮ่า​ ฮ่า​ ฮ่า" เด็กหญิงตะโกนด่า​และยกนิ้วกลางใส่โจรสลัด​ที่นอนสลบอยู่แล้วหัวเราะเยาะ​อย่างชั่วร้าย​ มันรวดเร็ว​จนทุกคนบริเวณ​นั้น​ตกใจ

     "0[]0!!" <-- สีหน้าของคุซัน

     "0_0!!" <-- สีหน้าของซาคาาสุกิ

     "0{}0!!" <-- สีหน้าของทหารเรือและชาวบ้าน
ให้กำลังใจนักเขียน
นักเขียนได้รับกำลังใจแล้ว!
นักเขียนได้รับกำลังใจแล้ว 94 ครั้ง

นิยายที่ผู้อ่านนิยมอ่านต่อ

loading
กำลังโหลด...

9 ความคิดเห็น

  1. #9 Black912 (จากตอนที่ 3)
    วันที่ 17 มกราคม 2564 / 14:24

    ถูกใจนางเอกมาก

    #9
    0
  2. #5 Sanchay Hantor (จากตอนที่ 3)
    วันที่ 30 มิถุนายน 2563 / 07:08

    การกระทำกับหน้าตาไม่เหมาะสมกันเลยจริงๆลูกกู//กุมขมับ

    #5
    0
  3. #4 0971135688 (จากตอนที่ 3)
    วันที่ 30 พฤษภาคม 2563 / 02:33

    มาต่อเถอะค่ะๆๆๆๆๆๆๆๆๆๆๆๆ
    #4
    0
  4. #3 Shi-no-kami (จากตอนที่ 3)
    วันที่ 31 ธันวาคม 2562 / 10:07
    รอเลยจ้าาา
    #3
    0
  5. #2 Cat sit write (แมวนั่งเขียน) (จากตอนที่ 3)
    วันที่ 10 พฤศจิกายน 2562 / 21:36
    เลิศ!!! จัดการตบปากอาคาอินุด้วยก็ดีนะแม่ มันจะให้ทหารยิ่งแม่นะ หุหุ รออ่านค่ะ สู้ๆ
    #2
    0