ฉันเคยสอบผ่านรอบแรกของมหาวิทยาลัยดังแต่ฉันไม่ได้ไปสอบรอบสองเพราะความสะเพร่าของตัวเอง เพราะมัวแต่ติว มัวแต่หวังจะเอามหาลัยในฝัน จนตอนนี้ทุกอย่างมันพลิกไปหมด
มหาลัยดังที่เป้นความหวังของแม่ ฉันก็ไม่ไปสอบ มหาลัยในฝันที่ฉันยอมทำทุกอย่างเพื่อมัน ก็ไม่ติด ฉันเสียใจมาก ฉันคิดว่าตัวเองเก่งพอที่จะไม่เอาโควตา ฉันดูถูกเพื่อนที่ขอโควตา ฉันนี่มันโง่แล้วยังทำตัวเก่ง ฉันไม่คิดว่าตัวเองจะเดินมาถึงจุดที่ต้องรอแอดมิชั่น ฉันคิดว่าตัวเองต้องทำได้!
ตอนแรกที่เริ่มสอบ แม่ไม่เสียดายเงินเลย แม่บอก สมัครไปเลย สมัครสอบไปเยอะๆ เงินไม่ต้องเสียดาย แม่หามาให้หนูเรียน หนูไม่ควรเสียดายเงินเพราะเรื่องเรียน แต่ตอนนี้ฉันเสียดาย เสียดายจริงๆ ฉันสอบไปหลายมหาลัยแล้ว มันก็ยังไม่ติด ฉันเริ่มสับสนว่าจริงๆแล้วตัวเองอยากเรียนอะไรกันแน่ อยากเป็นอะไร โน่นก็ทำได้นี่ก็ทำได้ แต่เก่งไม่จริงสักอย่าง ดีแต่พูด พูด แล้วก็พูด รอยยิ้มบนใบหน้าแม่เริ่มเปลี่ยนเป็นสีหน้าเหนื่อยอ่อน ฉันรู้ว่าท่านเจ็บปวดแค่ไหน ที่ใครๆก็มาถามว่าลูกติดที่ไหน ฉันเริ่มกลัวฉันทำอะไรไม่ถูก ไม่กล้าหวังอะไร ทุกครั้งที่สอบไม่ติด ต่อหน้าเพื่อนก็จะหัวเราะแล้วก็พูดว่า “ไม่เป็นไร ยังมีที่อื่นอีก” แต่พออยู่คนเดียวฉันก็คิดเสมอว่า ตัวเองมันโง่ไง ไม่เก่งไง ไม่คู่ควรกับสถาบันเขา เขาเลยไม่เอา
มันแย่นะในสถานการณ์อย่างนี้ ตอนนี้ฉันได้แต่คิด รู้อย่างนี้เอาโควตา ไว้ดีกว่า รู้อย่างนี้ตอนนั้นตอบอย่างนี้ดีกว่า รู้อย่างนี้มุ่งมั่นสอบแค่อันนี้ดีกว่า ฉันเป็นพวกคว้าน้ำเหลว ที่ไม่รู้อะไรสักอย่างแล้วยังทำเก่ง
ตอนนี้ฉันก็คงได้แต่ภาวนา คะแนนแอดมิชั่นของตัวเองคงจะสูงพอที่จะเข้ามหาลัยในฝัน...ไม่อย่างนั้น ฉันคงได้เห็นใบหน้าที่เหนื่อยและเศร้าของแม่ไปตลอดสี่ปีแน่ๆ และมันคงทำให้ชีวิตของตัวฉันวูบลง อาจจะดี ฉันจะได้เลิกคิดว่าตัวเองเก่ง ดีเริ่ดกว่าใคร ทั้งๆที่ไม่มีอะไรจะอวด...ขอโทษนะแม่ แค่เรียนอย่างเดียวหนูยังล้มเหลว
การที่มาระบายลงเว็บส่วนหนึ่งก็เป็นการเตือนคนอื่นๆรุ่นน้อง หรือใครๆที่ยังมีโอกาสแต่หลงระเริง และก็เป็นการย้ำตัวเองว่าฉันจะไม่เป็นแบบเดิมอีก ฉันจะต้องสู้ฉันจะไม่ยอมเป็นคนสุดท้ายที่ถูกเลือก ฉันจะต้องเป็นคนที่เลือกเสมอนั้นคือคติของฉัน ถึงแม้ว่าสุดท้ายแล้ว จะไม่มีอะไรให้เลือกก็ตาม ฉันก็จะเลือก เพราะมันคืออนาคตของฉัน และมันคือสิ่งที่จะอยู่กับฉันไปตลอดชีวิต สู้ตายแอดมิชั่น 2556!!!
ความคิดเห็น