ธาราหวนรัก พิมพ์กับสนพ.ปองรัก e-book Meb

ตอนที่ 40 : บทที่ 18 (2) 150% 26082562 / 7042563 หนังสือพร้อมส่ง

  • เนื้อหานิยายตอนนี้เปิดให้อ่าน
  • View : 2,242
    จำนวนคนให้กำลังใจ : 78 ครั้ง
    7 เม.ย. 63


E-BOOK ธาราหวนรัก                          

                                                    Thumbnail Seller Link                                                                                                                                                                                                                                                                                                                                                                                                                                                                                                                                                                                                                                                                      
                                        ธาราหวนรัก                                   
ระฆังเงิน
                                        www.mebmarket.com                                   
‘เธอ’ คือสายน้ำไหลเอื่อย รินรดหัวใจแห้งแล้งให้ชุ่มฉ่ำหากหยดน้ำย่อมกระเซ็นซ่านเมื่อถูกพายุโหมกระหน่ำและ ‘เขา’ คือพายุที...                                   
                                                                                   
Get it now
                                        
                                   
                   


ธาราหวนรัก

บทที่ ๑๘ (๒)

 

นอกจากมิสเตอร์พีแล้วอีกคนที่ส่งไลน์มาทักถามและอวยพรหลานสาวคนใหม่ของศศิรินธารก็คือธีภพ

ชายหนุ่มส่งมาก่อนใครเพื่อนคือหลังวันที่พี่สาวของเธอคลอดได้เพียงวันเดียวเนื่องเพราะธีภพเป็นคนมาส่งขึ้นรถ

ทั้งยังเป็นคนแจ้งข่าวดีนี้ให้แมนดี้เพื่อนรักของเธอซึ่งรู้จักมักคุ้นกับครอบครัวของศศิรณัฐเป็นอย่างดีได้ทราบอีกคน

แมนดี้เองก็โทรศัพท์มาหาเธอหลังจากธีภพวางสายไปไม่นาน

พร้อมทั้งขอมาเยี่ยมพร้อมกับธีภพในอีกสองอาทิตย์หลังจากพี่สาวและหลานสาวของเธอกลับไปพักที่บ้าน เพราะอยากให้เป็นช่วงเวลาของครอบครัวในช่วงแรกนี้อย่างเต็มที่เสียก่อน

บุคคลเดียวที่ไม่ได้ติดต่อมาเลยก็คือสามีตีทะเบียนของศศิรินธารนั่นเอง!

หญิงสาวลังเลมากว่าสองวันแล้วว่าจะเป็นคนส่งข่าวไปบอกเขาในเรื่องนี้ด้วยตัวเองอย่างที่ศศิรณัฐแนะนำหรือไม่

เพราะเธอคิดว่าเขาจะต้องทราบข่าวนี้จากนางคาริมานานแล้วเสียด้วยซ้ำไป

หรือปรมัตจะยุ่งมากเสียจนไม่ได้กลับบ้านไปหานางคาริมาเลยสักครั้ง?

“เอายังไงดี เห้อ

ศศิรินธารทอดถอนใจออกมาอีกคำรบ

หญิงสาวก้มลงมองโทรศัพท์ในมืออยู่นิ่งนาน

เมื่อคิดว่าจะต้องเป็นฝ่ายติดต่อเขาไปหลังจากที่คนผู้นั้นกล้ามาทำเรื่องนั้นทิ้งไว้แล้วหายหน้าเข้ากลีบเมฆไปเช่นนี้

สองแก้มของเธอร้อนผ่าว

จู่ๆ จี้รูปหัวใจที่เธอห้อยคอติดตัวเอาไว้ตลอดนับจากเช้าวันนั้นก็คล้ายจะระอุอุ่นขึ้น

เมื่อหวนนึกถึงค่ำคืนนั้นขึ้นมาอีกครั้ง เป็นครั้งที่เท่าไหร่แล้วเธอเองก็ไม่อาจนับได้

“คนบ้า!” หญิงสาวกระซิบเสียงลอดไรฟันแล้วก็เก็บโทรศัพท์เข้ากระเป๋าตัวเองไป

สุดท้ายศศิรินธารก็ตั้งใจว่าจะหาข้ออ้างอะไรสักอย่าง

ไปอ้างแก่ศศิรณัฐเอาดื้อๆ ว่าปรมัตไม่ว่างมาเยี่ยมในช่วงนี้ได้อย่างนั้น

พร้อมทั้งนึกโกรธตัวต้นเหตุที่ทำให้เธอต้องกลายมาเป็นเด็กเลี้ยงแกะอยู่ตลอดเวลาเช่นนี้!

            เข้าอาทิตย์ที่สองที่ศศิรินธารมัวแต่ยุ่งวุ่นวายอยู่กับการช่วยศศิรณัฐเลี้ยงหลานสาว

ซึ่งพี่สาวของเธอเปลี่ยนใจทิ้งชื่อที่ตั้งเอาไว้ล่วงหน้าหลายชื่อ

แล้วตั้งชื่อไทยซึ่งเป็นชื่อกลางให้ลูกสาวคนแรกของเธอว่า พิมพ์ชนก’ ‘ลาทิชา พิมพ์ชนก ซิกาเนร์-อัลเบนิช

หนูพิมพ์หรือ อาโมรีน้อยของทุกคนเป็นเด็กน้อยอารมณ์ดี เลี้ยงง่าย ไม่ค่อยร้องนอกจากเวลาหิวนม

นอกจากนั้นก็มักจะหลับปุ๋ยแม้จะวางนอนบนเบาะไม่ติดอ้อมกอดของมารดา ยามตื่นก็มักจะยิ้มง่าย

ทว่าไม่ชอบเสียงดังหรือคนเยอะๆ คล้ายผู้เป็นพ่อจนศศิรณัฐมักจะค่อนขอดว่าเธอ ได้พ่อมาเสียทุกอย่างไป

นั่นยิ่งทำให้อาโมรีพี่เขยของเธอยิ้มหน้าบานเข้าไปใหญ่

            นอกจากเวลาเลี้ยงหลานแล้วศศิรินธารยังมีเวลาอยู่กับคุณณัฐภาคและคุณศศิรดามากขึ้น

ทั้งสามมักจะทำอาหารร่วมกัน หรือมีเวลาขึ้นไปจิบชาหรือกาแฟบนดาดฟ้าร้านของอาโมรีในช่วงบ่าย

และหากอาโมรียุ่งหรือออกอาการติดหนูพิมพ์จนงอแงไม่อยากไปเปิดร้าน

ศศิรินธารก็มักจะอาสาพี่เขยขึ้นไปดูแลร้านกาแฟในฝันบนดาดฟ้าให้

รอช่วงโชว์ลาตเต้อาร์ตที่พี่เขยของเธอจะขึ้นไปโชว์ด้วยตัวเอง ลูกค้าและศิลปินที่คุ้นเคยหลายคนคอยชักชวนหญิงสาวให้พูดคุย

บรรยากาศน่ารื่นรมย์ราวกับล่องลอยอยู่ในความฝันทำให้ความเศร้าในใจของศศิรินธารคลายจางลงได้

ราวเมฆหมอกหนาทึบที่หลงเหลือเพียงกระไอบางเบา

กระนั้นลึกๆ ในช่วงเวลาที่ดวงอาทิตย์ลับขอบฟ้าหัวใจของเธอก็ยังคงกระหวัดถึงคนไกลที่หายเงียบไปราวกับลมหนาวยามค่ำคืน

…………

 

            ปลายสัปดาห์แมนดี้และธีภพหอบข้าวของเด็กอ่อนมาเยี่ยมเยือนหลานสาวและพี่สาวของเธอดังที่ได้แจ้งเอาไว้ล่วงหน้า

ช่วงเวลาที่แมนดี้กำลังเล่นหยอกล้ออยู่กับหลานสาวตัวน้อย และสมาชิกคนอื่นๆ แยกย้ายกันไปตระเตรียมมื้ออาหารเพื่อเฉลิมฉลองกันนั้น

ศศิรินธารก็ถือโอกาสดึงแขนเสื้อของธีภพให้ตามกันออกมาเพื่อสอบถามถึงงานของมิราเคิลทันที

            “ไม่ต้องเป็นห่วงหรอกครับ ผมเอาอยู่ เด็กสองคนที่มิสเตอร์พีรับไว้ก็เป็นงานและช่วยผมได้มากทีเดียว”

ธีภพยืนยันพร้อมกับหัวเราะเบาๆ ในความกังวลของหุ้นส่วนสาวคนเก่ง

เขาเองก็มีโอกาสได้พินิจวงหน้านวลผุดผาดนั้นอีกครั้งยามลับสายตาผู้อื่น

            “ดูคุณรินมีความสุขขึ้นนะครับ หน้าตาก็แจ่มใสมาก”

เขาพูดอย่างยินดีที่ได้เห็นแววเศร้าในดวงตานั้นคลายจางลงบ้าง แม้จะเป็นเพียงแค่ช่วงระยะเวลาสั้นๆ ก็ตาม

            ศศิรินธารยกมือขึ้นลูบสองแก้มเปล่งปลั่งของตัวเองพลางย่นจมูก

            “หน้ามันๆ เพราะต้องคอยช่วยพี่ศศิเลี้ยงหลานนี่นะคะแจ่มใส แถมหัวก็ฟูอีกต่างหาก ยิ่งวันไหนไม่ได้ขึ้นไปช่วยพี่อาโมรีบนดาดฟ้านี่แทบไม่ได้แต่งหน้าเลยอีกต่างหาก”

เธอสารภาพพลางหัวเราะ

ธีภพก็เป็นอีกคนหนึ่งที่มีโอกาสได้ยลโฉมหน้าสดของศศิรินธารบ่อยๆ

เพราะพักที่อะพาร์ตเม้นท์เดียวกันแถมยังใช้เวลาทำงานด้วยกันค่อนข้างมากจนเรียกว่าแทบจะทุกมุมของเธอล้วนผ่านสายตาของเขามาแล้วแทบทั้งสิ้น

            “ครับ เพราะแววตาของคุณรินสดใสอย่างที่ผมนึกอยากจะเห็นมาตลอด”

ธีภพพูดแล้วก็หลุบสายตาลงต่ำ

เงยหน้าขึ้นสบตากับหญิงสาวอีกครั้งในระยะเวลาอันรวดเร็ว

            “อาจจะเป็นเพราะคุณรินไม่ได้เคร่งเครียดกับการเรียนและการทำงาน แถมยังได้ความสดใสจากหนูพิมพ์มาเพิ่มอีกต่างหาก นี่ผมเริ่มชักอิจฉาคุณรินบ้างแล้วนะครับ” เขาพูดพลางอมยิ้ม

ลึกลงไปในหัวใจของชายหนุ่ม

มีหรือที่เขาจะไม่รู้ว่าแววตาหวานเศร้าที่เขาคุ้นเคยนั้นไม่ได้มีสาเหตุมาจากเรื่องเรียนและเรื่องงานเลยสักนิด

ทว่าธีภพกลับนึกกลัวยิ่งไปกว่าที่จะต้องรู้ลึกไปถึงต้นเหตุที่แท้จริงนั้น

อะไรบางอย่างบอกเขาว่าตัวเองยังไม่พร้อม

ยังไม่อาจเตรียมความรู้สึกเพื่อจะรับมือกับสิ่งนั้น

ขอเพียงช่วงเวลานี้หญิงสาวตรงหน้ามีความสุขดีเขาก็พอใจมากแล้ว!

            ศศิรินธารหัวเราะกับคำพูดของเขา เธอยกนิ้วขึ้นมาทันที

            “รินให้สัญญาค่ะว่าอาทิตย์หน้ารินจะรีบกลับไปช่วยคุณภพอีกแรง แต่วันหยุดยังไงรินก็ขอมาหาอาโมรีน้อยบ้างนะคะ นี่ก็ยังไม่อยากจะยอมรับกับพี่อาโมรีเลยว่าติดหลานเข้าแล้ว”

ศศิรินธารหัวเราะน้อยๆ ราวกับโลกทั้งใบจะสว่างสดใสขึ้นมาจนกระจ่างสายตา

ธีภพตกตะลึงเล็กน้อยแต่แล้วในที่สุดชายหนุ่มก็สามารถหัวเราะร่วมไปกับเธอได้อย่างสนิทใจ

            “เอาไว้ผมจะเตรียมงานให้คุณรินไปช่วยก็แล้วกันนะครับ ช่วงนี้ก็เลี้ยงหลานแล้วก็คอยเช็กเมล ติดต่อกับเลขามิสเตอร์พีอย่างเดียวก็คงแทบจะไม่มีเวลานอนแล้วกระมัง” เขาเย้า

            ศศิรินธารขัดเขินจนยกฝ่ามือขึ้นถูปลายจมูกเบาๆ แก้ขวย

            “นั่นน่ะสิคะ”

            “สองคนมาอยู่ตรงนี้เอง”

เสียงของแมนดี้ดังขึ้นพร้อมกับที่เจ้าตัวเดินปรี่เข้ามาหา ศศิรินธารรีบหันไปยิ้มกับเพื่อนสาว

            “เราแอบพาตัวคุณภพมาถามเรื่องมิราเคิลน่ะ อดห่วงไม่ได้แต่คุณภพยืนยันว่าทุกอย่างเรียบร้อยดี”

ศศิรินธารรีบอธิบายเพราะกลัวเพื่อนสาวจะน้อยใจที่เธอไม่มีเวลาให้กันอย่างทั่วถึง

            “ก็คุณธีเสียอย่างนี่นา เชื่อมือได้อยู่แล้ว ว่าแต่คุยกันเสร็จหรือยังผู้ใหญ่ท่านให้มาตามไปกินข้าวกันได้แล้ว เดี๋ยวแมนดี้กับคุณธีต้องกลับก่อนสี่โมงเย็นด้วย พอดีมีธุระต้องไปจัดการต่อ”

            ศศิรินธารหันไปชวนธีภพทันทีเพื่อไม่ให้เป็นการเสียเวลา

            “งั้นไปทานข้าวกันเลยนะคะ มื้อนี้คุณแม่ทั้งสองคนลงครัวเตรียมอาหารไทยชุดใหญ่ไว้ฉลองกันเลยทีเดียว รับรองว่าคุณภพต้องหายคิดถึงบ้านแน่ค่ะ ส่วนแมนดี้ก็จะได้ลิ้มรสอาหารไทยอร่อยๆ เจ้าตำรับทีเดียวเชียว”

ศศิรินธารหลอกล่อแขกจนรีบตามเธอเข้าไปยังห้องอาหารทันที

            หลังจบมื้ออาหารแมนดี้และธีภพก็ขอตัวลากลับโดยมีศศิรินธารตามออกมาส่งแทนครอบครัว

ก่อนจะออกรถเธอยังฝากฝังชายหนุ่มเรื่องงานอีกสองสามประโยค

ซึ่งธีภพก็ให้คำยืนยันว่าเขาจะจัดการทุกสิ่งทุกอย่างแทนเธอให้อย่างเรียบร้อยเธอไม่ต้องเป็นห่วง

 …………

 

            เมื่อศศิรินธารกลับเข้ามาในบ้านอีกครั้ง สมาชิกคนอื่นๆ ต่างก็แยกย้ายกันไปพักผ่อนเรียบร้อยแล้ว

หญิงสาวขึ้นห้องไปหยิบผ้าคลุมไหล่กลับลงมาด้านล่างโดยเลี่ยงไม่ไปห้องเด็กอ่อน

เพราะรู้ว่าในเวลานี้อาโมรีมักจะมาขลุกอยู่กับลูกสาวตัวน้อยและภรรยาเป็นประจำทุกวัน

ดังนั้นเธอควรจะให้เวลาครอบครัวได้มีช่วงเวลาที่ดีงามร่วมกันตามลำพัง

ส่วนบิดามารดาของเธอนั้นป่านนี้ก็คงจะพักผ่อนกันอยู่ที่ห้อง อาจจะลงมาอีกครั้งก็ช่วงค่ำๆ เธอจึงไม่นึกห่วง

ช่วงเวลาสงบเช่นนี้กิจกรรมที่เธออยากทำยามพักอยู่ที่บ้านพี่สาวและพี่เขยมากที่สุด

ก็คือการออกไปเดินเล่นเรื่อยเปื่อยริมชายหาด ปลดปล่อยความคิดและหัวใจไปตามกระแสคลื่นลมต่างหาก

            ศศิรินธารใช้เวลาก่อนพลบค่ำเดินทอดน่องไปเรื่อยๆ ตามแนวชายหาด

มีนักท่องเที่ยวและผู้คนบางส่วนมาเดินเล่น บ้างก็นั่งเล่นพักผ่อนหย่อนใจกันบ้างประปราย

หลายคนก็นอนอาบลมซุกตัวอยู่ใต้ผืนทรายและหลับตานิ่งๆ หญิงสาวเผยยิ้มนิดๆ เดินเลี่ยงออกไปเงียบๆ

ระยะทางที่ไกลขึ้นทำให้ผู้คนเหล่านั้นเริ่มบางตา

หญิงสาวย่ำผืนทรายเดินต่อไปเรื่อยๆ คล้ายจะไร้จุดหมาย

ลำแสงเรี่ยไรของดวงตะวันลดน้อยถอยลงทุกที ผู้คนเริ่มเก็บข้าวของและจากชายหาดไปทีละคนสองคนจนบางตาลง

ศศิรินธารเดินเล่นอยู่เช่นนั้นจนผืนรัตติกาลมาเยือน ลมทะเลหอบไอหนาวพัดมาปะทะจนเธอต้องห่อไหล่

ความมืดที่กำลังโรยตัวลงทุกขณะทำให้ในที่สุดศศิรินธารก็ตัดสินใจเลี้ยวกลับ ทว่าหญิงสาวยังคงไม่เร่งร้อน

อยากจะเดินทอดน่องให้ได้เหงื่อเพิ่มมากขึ้นเพื่อที่เวลากลับไปถึงบ้านแล้วจะได้อาบน้ำและหลับไปในทันทีที่หัวถึงหมอน

ปล่อยความคิดไร้สาระให้หมดไปอีกวัน

หัวใจของเธอรู้ดีว่ามีแต่ทำเช่นนี้ซ้ำๆ เธอจึงจะสามารถใช้ชีวิตต่อไปในยามรุ่งอรุณมาเยือนได้อีกครั้ง!

            เรียวปากอิ่มเผยรอยยิ้มหยัน

อยากจะเยาะเย้ยและถากถางตนเองเสียให้หนำใจ

ความทระนงเช่นใดกันที่ทำให้เธอกล้าคิดว่าขอเพียงหนีห่างจากเขามาได้แล้วหัวใจของเธอจะสงบขึ้น

สามารถหลุดพ้นและก้าวเดินต่อไปในเส้นทางชีวิตของตัวเองได้อย่างไม่ยากนัก

นิ้วเรียวยกขึ้นแตะจี้รูปหัวใจและแหวนแต่งงานที่ถูกร้อยรัดเข้าไว้ด้วยกัน เป็นดั่งพันธนาการที่แม้เธอจะไม่อยากจะยอมรับ

แต่สุดท้ายแล้วปรมัตก็สามารถผูกมัดหัวใจของเธอให้ผูกติดอยู่กับเขาได้ตลอดเวลา

แม้ร่างกายจะอยู่ห่างไกลกันถึงเพียงนี้

ที่สุดแล้วคนที่ทำให้เรื่องทุกอย่างยุ่งยาก

และยังเปิดโอกาสให้เขาตามมาวุ่นวายจนต้องจดทะเบียนสมรสด้วยกันเช่นนี้ก็คือเธอมิใช่หรอกหรือ?

            แต่ถึงแม้จะรู้ดีและเข้าใจเพียงใดหัวใจของเธอกลับไม่อาจสงบนิ่ง

ความโลภทำให้เธอไม่อาจจะยอมรับได้แค่เพียงสิ่งที่เขาเต็มใจจะหยิบโยนมาให้เท่านั้น!

            ศศิรินธารหลุบสายตาลงต่ำ ก้มลงมองปลายเท้าที่กำลังเหยียบย่ำลงไปบนผืนทรายละเอียด

เริ่มถามตัวเองว่าเธอกำลังทำสิ่งใดอยู่ และเส้นทางสายนี้จะนำพาเธอไปสู่จุดหมายที่ต้องการได้หรือไม่?

            และเพราะกำลังเหม่อลอยเช่นนั้น

หญิงสาวจึงไม่ได้เงยหน้าขึ้นมองหนทางข้างหน้าจึงไม่ได้เห็นว่าตัวเองกำลังเดินเข้าชนกับกำแพงซึ่งมีชีวิต!

            “อุ้ย ขอโทษค่ะ!

เธอละล่ำละลักกล่าว

หญิงสาวรีบขยับมือออกจากตัวของผู้ที่เป็นกำแพงแข็งแกร่ง วงแขนแข็งแรงนั้นพยุงเอาไว้ไม่ให้ร่างกายของเธอทรุดล้มลงไป

โดยสัญชาติญาณแล้วศศิรินธารไม่อาจจะอยู่ใกล้ชิดบุคคลแปลกหน้าได้นานนัก แม้ว่าครั้งนี้จะเป็นเพียงอุบัติเหตุที่ไม่ได้ตั้งใจให้เกิดขึ้นเลยสักนิดก็ตาม

            ทว่าฝ่ามืออบอุ่นคู่นั้นไม่ยินยอมให้เธอขยับมือของตัวเองออกห่างจากร่างกายซึ่งอุทิศตัวเป็นกำแพงให้เธอได้โดยง่าย

เขาเอื้อมมาจับข้อมือของเธอยึดเอาไว้ด้วยฝ่ามือแกร่งของตัวเองคล้ายจะไม่ยินยอมปล่อยให้เธอได้รับอิสระอย่างที่ตั้งใจ

ศศิรินธารเบิกตาอย่างตระหนก

หางตาเหลียวมองไปรอบๆ ด้วยความรวดเร็ว

ท้องฟ้าถูกผืนกำมะหยี่สีดำสนิทปกคลุม ผู้คนที่เธอเคยเห็นยามเดินผ่านมาในคราแรกนั้นล้วนกลับออกจากชายหาดกันไปหมดแล้ว

บัดนี้เหลือเพียงเธอและผู้ชายแปลกหน้าคนหนึ่งเพียงลำพังกระนั้นหรือ?

            ความหวาดกลัวแล่นปราดเข้าสู่ห้วงหัวใจของหญิงสาวขึ้นมาเป็นครั้งแรก

 …………


 

ร่างบอบบางคล้ายจะเริ่มสั้น

กระนั้นก็ยังพยายามจะรวบรวมสติเอาไว้กับตัวให้ได้มากที่สุด

สำนึกของความเสียใจที่ประมาทเลินเล่อปล่อยตัวเองซึ่งเป็นหญิงสาวตัวคนเดียวมาเดินเล่นลำพังจนค่ำมืดเช่นนี้

เธอไม่ควรมามัวเศร้าแล้วกลับบ้านช้าเช่นนี้เลยสักนิด

แต่โทษตัวเองไปตอนนี้ก็ไม่ทันเสียแล้ว ไม่มีใครให้เธอพึ่งได้นอกจากตัวของเธอเองเท่านั้น!

            “ขอโทษค่ะ กรุณาปล่อยมือด้วยค่ะ!

หญิงสาวตัดสินใจพูดขึ้นมาอีกครั้ง

ด้วยความหวังสุดหัวใจว่าชายแปลกหน้าผู้นี้จะยอมปล่อยมือและยินยอมให้เธอกลับไปถึงบ้านได้แต่โดยดี

อีกไม่กี่ร้อยเมตรเท่านั้น

            หัวใจของศศิรินธารวุ่นวายเหลือเกิน

ยามหวาดกลัวถึงขีดสุดเช่นนี้ คนเดียวที่เธอนึกถึงก็คือผู้ซึ่งอยู่ห่างไกลกันคนละขอบฟ้า

หากมีเขาอยู่เคียงข้างความกลัวในหัวใจของเธอคงไม่มากมายเช่นนี้

ทว่าหากเกิดเหตุร้ายขึ้นกับเธอจริงๆ

สิ่งที่เสียดายเพียงอย่างเดียวในชีวิตนี้ก็คือการที่จะไม่ได้เห็นหน้าของปรมัตอีกแล้วเท่านั้น!

            “ทำไมพี่ถึงต้องปล่อยมือ แล้วทำไมหนูรินต้องเสียงสั่นขนาดนี้ กลัวพี่มากขนาดนี้เลยเหรอ?

น้ำเสียงที่คุ้นเคยเช่นนี้เธอไม่มีวันจำผิด!

นี่คือเสียงของเขา คนที่เธอกำลังคิดถึง คนที่อยู่ในความคิดของเธอตลอดเวลาที่ผ่านมา

ศศิรินธารเบิกตากว้าง เงยหน้าขึ้นมองใบหน้าที่กำลังโปรยรอยยิ้มใส่ดวงตาของเธออย่างอบอุ่น

ฉับพลันนั้นคลื่นความโกรธมากมายก็ถาโถมเข้าใส่ราวพายุที่กำลังคลั่ง หญิงสาวใช้มืออีกข้างทุบเข้าที่หน้าอกของสามีอย่างไม่ยั้ง

“คนบ้า! แกล้งหนูรินเหรอ”

หญิงสาวตะโกนเสียงดังอย่างลืมตัว

“รู้ไหมว่าหนูรินกำลังกลัวแค่ไหน ฮึก

เธอพูดพลางสะอื้น

ฝ่ามือก็ทุบตีร่างกายของเขาไม่ยอมหยุด ส่วนข้อมืออีกข้างก็พยายามบิดออกจากการเกาะกุมของสามีตัวดี

ทว่าปรมัตกลับไม่อาจปล่อยมือจากเธอได้ในเวลานี้!

“หนูริน พี่ขอโทษ ไม่เป็นไรแล้วนะคะ โอ๋ๆ”

คำปลอบประโลมง่ายๆ นั้นนำมาซึ่งหยดน้ำตาอันร่วงพรูจากหญิงสาวตรงหน้าทันที

ชายหนุ่มดึงร่างบอบบางนั้นเข้ามาในอ้อมกอด รู้สึกตกใจที่คนในอ้อมแขนหวาดกลัวมากมายถึงเพียงนี้

“คนใจร้ายใจดำ” เธอบริภาษ

สะอื้นไห้อยู่กับอกของเขาอย่างคนหมดแรง

ยามนี้ศศิรินธารที่เคยตั้งกำแพงสูงใหญ่เอาไว้คอยกางกั้นสามีอย่างเขาหายไปแล้ว

ที่เหลืออยู่คือหญิงสาวอ่อนแอคนหนึ่งซึ่งกำลังตระหนกตกใจอย่างแท้จริง!

“พี่ขอโทษ พี่เห็นหนูรินเอาแต่เดินก้มหน้าก้มตาไม่ดูใครเลยแถมยังเดินมาชนพี่เข้าอีก

ปรมัตรู้สึกผิดขึ้นมาอย่างจริงจัง

แต่ในความรู้สึกผิดเช่นนั้นเขากลับนึกดีใจที่บัดนี้กำแพงใหญ่ซึ่งกางกั้นระหว่างเธอกับเขาเอาไว้ได้ทลายลงแล้ว

แม้จะเป็นเพียงชั่วคราวก็ยังดี

 …………

 

“ใครใช้ให้เดินมาขวาง!

ศศิรินธารยังคงเสียงดังโทษเขา

เวลานี้ความผิดอะไรก็แล้วแต่ปรมัตจะต้องเป็นคนรับไปแต่เพียงผู้เดียว

เขาทำให้เธออยากอาละวาดฟาดงวงฟาดงาอย่างเต็มที่ เธอควรจะทำเช่นนี้กับเขามานานแล้วไม่ใช่หรือ?

หากแทนที่จะโกรธปรมัตกลับหัวเราะออกมาเสียงดัง

สองแขนกอดรัดเธอแน่นยิ่งขึ้น

มันเป็นเวลานานเพียงใดแล้วที่เขาไม่มีโอกาสโอบกอดเธอเอาไว้อย่างแนบแน่นเช่นนี้

กอดเอาไว้ด้วยความรู้สึกปลอดโปร่งโล่งใจอย่างที่สุด

“แล้วใครใช้ให้หนูรินมาเดินคนเดียวค่ำๆ มืดๆ แบบนี้ รู้ไหมพอพี่มาถึงบ้านทุกคนก็บอกพี่ว่าไม่รู้หนูรินไปไหน พี่แทบจะตาเหลือกออกมาตาม ยิ่งพอเดินมาแล้วไม่เจอใครเลยสักคน พี่ก็ยิ่งเป็นห่วง”

เขาเผยความรู้สึกในใจออกมาบ้าง

ศศิรินธารจึงเริ่มรู้สึกตัว

คล้ายจะไม่อยากฟังคำพูดของผู้ชายที่กำลังกอดรัดเธอเอาไว้แน่นเช่นนี้ต่อไปเพราะกลัวเหลือเกินว่าตัวเองจะใจอ่อน

หัวใจที่ไม่รักดีของเธอมันไม่เคยฟังเธอเลยสักนิดไม่ใช่หรือ?

หญิงสาวขยับดิ้นดุ๊กดิ๊กหวังออกจากอ้อมกอดของสามี

แต่มีหรือคนที่กำลังกอดรัดเธออยู่เช่นนี้จะยอมละทิ้งโอกาสอันงดงามของตัวเองไปเสียง่ายๆ

“พี่มัตปล่อยก่อนค่ะ หนูรินหายใจไม่ออก”

เมื่อเห็นว่าไม้แข็งใช้ไม่ได้ผล

ศศิรินธารซึ่งมีประสบการณ์เรียนรู้จากผู้ชายตรงหน้ามามากมายก็เริ่มเปลี่ยนวิธี ใช้คำพูดพร้อมกับน้ำเสียงที่อ่อนลง

เติมความเว้าวอนลงไปอีกนิด เธอรู้ว่าเขาจะทนกับน้ำเสียงออดอ้อนของเธอไม่ได้นานนักหรอก

ปรมัตนิ่วหน้า

เขารู้สึกขัดใจตัวเองแต่ก็ไม่อยากจะขัดใจภรรยาให้เธอต้องโกรธเขาซ้ำอีกครั้ง

 ทั้งความผิดที่เขาทำไว้ในคืนนั้นแล้วยังทิ้งเธอไปเช่นนั้นมันยิ่งทำให้หัวใจของเขาเต็มตื้นไปด้วยความรู้สึกผิดมหาศาล

ศศิรินธารโกรธเขามากเพียงใดมีหรือเขาจะไม่รู้

ขนาดพี่สาวของเธอคลอดลูกแต่ภรรยาของเขาก็ยังไม่ยอมส่งข่าวไปบอกเขาซักคำปล่อยให้เขารู้ข่าวเอาเองจากมารดา!

“หนูรินต้องสัญญากับพี่มาก่อนว่าจะไม่ออกมาเดินคนเดียวจนมืดค่ำเช่นนี้ให้พี่เป็นห่วงอีก!

เขาคาดคั้นคำตอบ

และยอมคลายอ้อมแขนของตัวเองให้หลวมขึ้นอีกนิด

ศศิรินธารกัดริมฝีปากตัวเองจนเจ็บ

ยามอยู่ในอ้อมกอดของชายหนุ่มเช่นนี้

เธอมักไม่มีสติใดๆ หลงเหลือเพียงพอที่จะพิจารณาถ้อยคำพูดหรือข้อเสนอของเขาให้ดีนักหรอก!

“พี่มัตเป็นห่วงหนูรินจริงๆ หรือคะ?

ยามเอ่ยคำถามเช่นนั้นหญิงสาวยังเงยหน้าช้อนดวงตาแวววาวมองสบกับดวงตาคมดุของสามีอย่างออดอ้อน

อาวุธเพียงอย่างเดียวที่เธอมีและตระหนักว่ามันเคยใช้อย่างได้ผลมาตลอด!

ปรมัตตะลึงมองดวงหน้านวลของภรรยา

สายตาฉ่ำหวานคลอหยาดน้ำของเธอซึ่งกำลังมองสบนัยน์ตาของเขาเสียจนแทบไม่ได้ฟังคำพูดของเธอเลยสักคำด้วยซ้ำ!

ผู้หญิงตรงหน้าของเขานี้คือภรรยาที่เขาใช้ทุกเล่ห์กลไขว่คว้าเธอมาไว้แนบข้างแน่หรือ?

 

นี่เค้าอ้อนกันใช่ไหม 555!

ธาราหวนรักวางแผงทั่วประเทศแล้วค่ะ

ปล.ใครอ่านธาราหวนรักจบแล้วเป็นอย่างไรมาบอกเล่ากันได้นะคะ รอฟังค่ะ

ปล.ยังสามารถสั่งจองรูปเล่มธาราหวนรักได้ที่เพจ ระฆังเงิน ค่ะ

ระฆังเงิน                   

15 03 2563 0:00

7 04 2563 1:30

E-BOOK ธาราหวนรัก                          

                                                    Thumbnail Seller Link                                                                                                                                                                                                                                                                                                                                                                                                                                                                                                                                                                                                                                                                      
                                        ธาราหวนรัก                                   
ระฆังเงิน
                                        www.mebmarket.com                                   
‘เธอ’ คือสายน้ำไหลเอื่อย รินรดหัวใจแห้งแล้งให้ชุ่มฉ่ำหากหยดน้ำย่อมกระเซ็นซ่านเมื่อถูกพายุโหมกระหน่ำและ ‘เขา’ คือพายุที...                                   
                                                                                   
Get it now
                                        
                                   
                   

E-BOOK วิมานมธุรสค่ะ
Thumbnail Seller Link
วิมานมธุรส
ระฆังเงิน
www.mebmarket.com
อิสระที่โหยหา...สู่พันธะวิวาห์หวามหวานเพราะอิสระที่เธอใฝ่หามาทั้งชีวิต... ทำให้มธุรส รัศมี ยื่นข้อเสนอกับ หันตรา ศิรากานต์ ...เธอขอเขาแต่งงาน!...
Get it now

ห้วงรัก
ระฆังเงิน
www.mebmarket.com
‘เกมแย่งชิงพื้นที่ในหัวใจ’“ทำไมนะ เธอเคยนึกจะตำหนิสามีที่ไม่เอาไหนคนนี้บ้างไหม ฮึ วิรากานต์” คำถามนั้นมีแววสงสัยจริงจังแต่คนฟังกลับส่ายหน้า ตอบเขาด้วยแววตาและรอยยิ้มเข้าใจและเชื่อมั่นเสมอรดิศคล้ายจะหลอมละลายไปกับดวงตากลมโตคู่นั้น หัวใจของชายหนุ่มราวจะได้รับน้ำฝนที่โปรยลงมา เป็นละอองสายรุ้งเล็กๆ ที่ทอแสงล้อเล่นกับเปลวแดดกล้าหลังพายุผ่าน“เธอกำลัง…บอกรักฉันใช่ไหม วิรากานต์” น้ำเสียงนั้นละมุนละไมอ่อนหวานยิ่งนัก ฝ่ามือหนาจับมือข้างซ้ายของภรรยาขึ้นมา มูนสโตนน้ำงามทอแสงแวววาวยามเจ้าของตกอยู่ในห้วงอารมณ์รัก“ยามใดที่เจ้าของตกอยู่ในห้วงแห่งความรัก มูนสโตนจะใสวาววามขึ้นมา”วิรากานต์คลับคล้ายจะมองเห็นความรู้สึกบางอย่างที่สะท้อนออกมาจากดวงตาของเขาได้อย่างชัดเจนความรู้สึกอันอ่อนหวาน ละเมียดละไม ละม้ายว่ามันจะถูกเรียกว่า ‘ความรัก’



โซ่รัก
ระฆังเงิน
www.mebmarket.com
จะเป็นเช่นไร เมื่อความผูกพัน… ไม่ได้เริ่มต้นด้วยรักเขา… ไม่เคยเชื่อในรัก ในขณะที่เธอ… พยายามทำทุกอย่างเพื่อความรักทุกอย่างเริ่มต้นขึ้นนับจากคืนที่เขาตกลงรับข้อเสนอของเธอ!“ฉันรู้ดีว่าสิ่งที่มีค่าที่สุดในชีวิตของฉันอาจจะไร้ค่าสำหรับคุณ แต่ว่าฉันไม่มีอย่างอื่นที่จะตอบแทนคุณได้ดีไปกว่านี้อีกแล้ว คุณเอาสิ่งที่มีค่าที่สุดมาต่อชีวิตให้กับพ่อของฉัน เพราะฉะนั้นฉันก็จะเอาสิ่งที่มีค่าที่สุดในชีวิตของฉันมาตอบแทนคุณเช่นกัน”



วิวาห์ร้ายร่ายกลรัก
ระฆังเงิน
www.mebmarket.com
คำขอร้องของบิดาทำให้เธอยอมแต่งงานกับผู้ชายที่เกลียดแสนเกลียดคำขอร้องของผู้มีพระคุณทำให้เขายอมแต่งงานกับผู้หญิงที่ไม่เคยนึกจะรักคนที่เกลียดกันจะทำให้วิวาห์ร้ายกลายเป็นวิวาห์รักได้อย่างไร?เธอคือตัวแทนของนางมารร้าย…หญิงสาวแสนโสภาที่มั่นใจในตัวเองสูงเพราะถูกตามใจมาตั้งแต่เด็กไม่มีอะไรที่เธออยากได้แล้วจะไม่ได้ ยกเว้น ความรัก…ผู้ชายคือของเล่นที่เธอจงใจล่อลวงแล้วถีบส่ง แต่แล้วทุกอย่างกลับไม่เป็นอย่างที่คิด เมื่อผู้ชายที่พึงใจคนล่าสุดเดินจากไปอย่างไม่แย่แส และความจริงที่เพิ่งประจักษ์…แท้จริงแล้วหญิงสาวที่คนค่อนประเทศอิจฉาเป็นเพียงบ่วงร้ายที่พันธนาการแม่แท้ๆ ของตัวเองเอาไว้จนลมหายใจสุดท้ายแม้จะต้องแต่งงานเพราะคำขอของพ่อ แต่หัวใจ…จะไม่ยกให้ใครเด็ดขาด!เขายอมตกลงแต่งงานเพราะเธอคือลูกสาวของผู้มีพระคุณทั้งที่ตั้งใจว่าแม้จะไม่ได้รัก…ก็จะดูแลอย่างดีแต่เขาไม่รู้ว่าชีวิตแต่งงานที่คิดว่าจะสงบกลับต้องวุ่นวายเพราะเจ้าสาวตัวร้ายที่หว่านเสน่ห์ให้ผู้ชายเป็นว่าเล่น!เมื่อศักดิ์ศรีของลูกผู้ชายถูกลูบคมจึงไม่อาจนิ่งเฉยเขาจึงกลับมาเพื่อสั่งสอนให้เธอได้รู้สำนึก!หากกว่าจะรู้สึกตัวทั้งคู่ก็ไม่อาจหลุดพ้นจากบ่วงพันธนาการของตัวเองได้เสียแล้ว…หมายเหตุนิยายเรื่องนี้เคยตีพิมพ์และอัพe-book ในนามของสนพ.ดอกหญ้า2000ค่ะ ฉบับนี้เป็นฉบับปรับปรุง



เล่ห์รักนางฟ้า
ระฆังเงิน
www.mebmarket.com
‘อาโมรี มารี ซิกาเนร์-อัลเบนิซ’ ทายาทเจ้าของโรงแรมชื่อดังแห่งเมืองนีซบาริสต้ามือหนึ่งผู้กำลังไล่ตามความฝันในการสอบเป็นผู้เชี่ยวชาญด้านกาแฟระดับโลกเป็นอันต้องฝันสลาย เมื่อถูกประกาศิตจากมารดาให้กลับไปดูแลสวนกาแฟเล็กๆ ที่เมืองไทยแทน…และที่นั่นทำให้ชายหนุ่มได้เจอกับใครบางคนที่เขาพยายามจะลืมมาตลอด…‘ศศิรณัฐ อัศวเดชากร’ หรือ ‘นางฟ้า’ ตัวน้อยๆ ของบิดา หญิงสาวไม่คิดไม่ฝันมาก่อนเลยสักนิดว่าเธอจะได้พบกับพี่ชายแสนดีซึ่งเฝ้าตามหามาเนิ่นนานที่สวนกาแฟในวัยเยาว์เขาทะลุ-ภูเลียบตะวันแห่งนี้พี่ชายที่เคยให้คำมั่นสัญญากับเธอไว้ตั้งแต่เด็กในที่สุดระยะเวลายี่สิบเอ็ดปีที่รอคอยก็สิ้นสุดลงเสียทีทว่า… ‘นางฟ้า’ แสนสวยก็ต้องน้ำตาร่วง เมื่อไม่เพียง ‘พี่ชายที่แสนดี’ ของเธอกลับลืมสิ้นซึ่งคำสัญญาในวัยเยาว์ แต่เขายังวางท่าเย็นชาและไม่คิดจะจดจำเธอได้อีกด้วยแล้วความรัก ความทรงจำที่มาพร้อมกับความเจ็บปวดจะลงเอยเช่นไรร่วมสัมผัสอุ่นไอรักกรุ่นกลิ่นกาแฟไปพร้อมๆ กันได้ใน‘เล่ห์รัก…นางฟ้า’ระฆังเงิน


SET โซ่รัก + วิวาห์ร้ายร่ายกลรัก
ระฆังเงิน
www.mebmarket.com
โซ่รักจะเป็นเช่นไร เมื่อความผูกพัน… ไม่ได้เริ่มต้นด้วยรักเขา… ไม่เคยเชื่อในรัก ในขณะที่เธอ… พยายามทำทุกอย่างเพื่อความรักทุกอย่างเริ่มต้นขึ้นนับจากคืนที่เขาตกลงรับข้อเสนอของเธอ!“ฉันรู้ดีว่าสิ่งที่มีค่าที่สุดในชีวิตของฉันอาจจะไร้ค่าสำหรับคุณ แต่ว่าฉันไม่มีอย่างอื่นที่จะตอบแทนคุณได้ดีไปกว่านี้อีกแล้ว คุณเอาสิ่งที่มีค่าที่สุดมาต่อชีวิตให้กับพ่อของฉัน เพราะฉะนั้นฉันก็จะเอาสิ่งที่มีค่าที่สุดในชีวิตของฉันมาตอบแทนคุณเช่นกัน”---------วิวาห์ร้ายร่ายกลรักคำขอร้องของบิดาทำให้เธอยอมแต่งงานกับผู้ชายที่เกลียดแสนเกลียดคำขอร้องของผู้มีพระคุณทำให้เขายอมแต่งงานกับผู้หญิงที่ไม่เคยนึกจะรักคนที่เกลียดกันจะทำให้วิวาห์ร้ายกลายเป็นวิวาห์รักได้อย่างไร?เธอคือตัวแทนของนางมารร้าย…หญิงสาวแสนโสภาที่มั่นใจในตัวเองสูงเพราะถูกตามใจมาตั้งแต่เด็กไม่มีอะไรที่เธออยากได้แล้วจะไม่ได้ ยกเว้น ความรัก…ผู้ชายคือของเล่นที่เธอจงใจล่อลวงแล้วถีบส่ง แต่แล้วทุกอย่างกลับไม่เป็นอย่างที่คิด เมื่อผู้ชายที่พึงใจคนล่าสุดเดินจากไปอย่างไม่แย่แส และความจริงที่เพิ่งประจักษ์…แท้จริงแล้วหญิงสาวที่คนค่อนประเทศอิจฉาเป็นเพียงบ่วงร้ายที่พันธนาการแม่แท้ๆ ของตัวเองเอาไว้จนลมหายใจสุดท้ายแม้จะต้องแต่งงานเพราะคำขอของพ่อ แต่หัวใจ…จะไม่ยกให้ใครเด็ดขาด!เขายอมตกลงแต่งงานเพราะเธอคือลูกสาวของผู้มีพระคุณทั้งที่ตั้งใจว่าแม้จะไม่ได้รัก…ก็จะดูแลอย่างดีแต่เขาไม่รู้ว่าชีวิตแต่งงานที่คิดว่าจะสงบกลับต้องวุ่นวายเพราะเจ้าสาวตัวร้ายที่หว่านเสน่ห์ให้ผู้ชายเป็นว่าเล่น!เมื่อศักดิ์ศรีของลูกผู้ชายถูกลูบคมจึงไม่อาจนิ่งเฉยเขาจึงกลับมาเพื่อสั่งสอนให้เธอได้รู้สำนึก!หากกว่าจะรู้สึกตัวทั้งคู่ก็ไม่อาจหลุดพ้นจากบ่วงพันธนาการของตัวเองได้เสียแล้ว…หมายเหตุนิยายเรื่องนี้เคยตีพิมพ์และอัพe-book ในนามของสนพ.ดอกหญ้า2000ค่ะ ฉบับนี้เป็นฉบับปรับปรุง



รอยตะวันที่พันดาว
ระฆังเงิน
www.mebmarket.com
ท่ามกลางกระไอทะเล สายลม และแสงแดด…ความอบอุ่นอ่อนโยนของเขาค่อยๆ หลอมละลายซึมซับเข้าสู่หัวใจของเธออย่างช้าๆ โดยที่เจ้าตัวเองก็ไม่รู้สึกไม่มีใครคาดคิดและได้ตระเตรียมหัวใจมารับมือกับ…ความรู้สึกอันลึกซึ้งที่ค่อยๆ เติบโตขึ้นท้าทายเส้นแบ่งของความเหมาะสม และช่องว่างของอายุที่ไม่อาจก้าวข้ามผ่านไปได้โดยง่าย!เมื่อคนหนึ่งกำลังเดินทางเข้าสู่ช่วงแห่งวัยของร่มไม้ใหญ่ที่จำต้องแผ่กิ่งโอบล้อมทุกชีวิตที่อิงอาศัยและอีกหนึ่งคือดอกไม้ที่เพิ่งแย้มกลีบสู่วัยแรกแย้มเพื่อรอวันบานสะพรั่งที่สำคัญเธอคือดอกไม้ที่ได้รับการโอบอุ้มและอิงอาศัยร่มเงาไม้ใหญ่อย่างเขามาโดยตลอดความรัก...จะสามารถก้าวข้ามผ่าน...ม่านประเพณีและช่องว่างแห่งวัยได้หรือไม่!พบกับเขาและเธอสินธุ์ ชลาสินธุ์ และ ธาราภัทร อนันตภาคได้ใน ‘รอยตะวันที่พันดาว’บทประพันธ์โดย ระฆังเงิน




แสนร้ายพ่ายรัก
ระฆังเงิน
www.mebmarket.com
เจ้าของฉายาเล็กพริกขี้หนูอย่าง ดวงมาลี ต้องมาพบกับคู่ปรับเก่าตัวฉกาจเช่น แทนไทเธอจะใช้กลวิธีใด...หรืองัดเล่ห์อุบายเดิมๆ มารับมือกับเขาดีเมื่อสาวมั่นประเปรียวอดีตหัวหน้าแก็งสามใบเถาอย่าง ดวงมาลี ต้องโคจรมาพบกับอดีตครูที่เธอเคยสร้างวีรกรรมเอาไว้จนยากจะลืมแถมคราวนี้เขายังเข้านอกออกในบ้านเธอได้สบายใจเฉิบ เพราะถือคติว่าเป็นเพื่อนรุ่นน้องของพ่อ...ดวงมาลีจะทำอย่างไรไล่กันซึ่งหน้าก็ไม่ได้ และครั้งนี้เธอก็มั่นใจว่าจะไม่อ่อนข้อให้เขาอีกเด็ดขาดสำหรับ แทนไท เขาไม่เคยคาดคิดว่าผู้หญิงที่นั่งอยู่ตรงหน้า จะเป็นคนเดียวกับ ‘เด็กดื้อ’ ที่เคยทำให้ตนหัวหมุนเมื่อสิบปีก่อนวันนี้สถานะของครูกับลูกศิษย์เปลี่ยนไป แต่เขากลับรู้สึกว่าเจ้าหล่อนน่ารักขึ้นทุกวันหนำซ้ำพ่อกำนันโตจอมหวงลูกสาวยังฝากฝังเธอให้เขาดูแลอีกต่างหากช่างไม่รู้เลยว่ากำลังฝากปลาย่างเอาไว้กับแมวแท้ๆ แล้วแมวอย่างเขาจะทำอย่างไร หรือเร่งหาวิธีกินปลาย่างให้สำเร็จ ก่อนคนฝากจะทันรู้ตัว...ติดตามความรักฉบับแสบๆ คันๆ ของครูแทนไท กับ 'เด็กดื้อ' อย่างดวงมาลี ได้ใน แสนร้ายพ่ายรัก บทประพันธ์โดย ระฆังเงิน สำนักพิมพ์ปองรัก




ปาฏิหาริย์แห่งรักนิรันดร์
นัยน์นภางค์
www.mebmarket.com
คำโปรยความรักที่ค่อยๆเติบโตขึ้นจากความผูกพัน แปรเปลี่ยนความสัมพันธ์ระหว่างพี่น้อง กลายเป็นรักแท้ที่รอวันเปิดเผย หากทว่าเขาจะทำเช่นไร เมื่อจะต้องพรากยอดดวงใจของชายผู้มั่นคงในรัก เขา...ปฐพี ปฐวิกรณ์...เขารักเธอสุดหัวใจ หากจำเป็นต้องทิ้งหัวใจของตัวเองไป เพียงเพราะพันธนาการแห่งความรัก ศักดิ์ศรี และกำแพงของคำว่า...พี่ชาย...น้องสาวเขา แพทริค อิลาริโอ โรมาโน่  เขา...มาเฟียตัวร้ายแห่งซิซิเลี่ยน เขา... กลับมาเพื่อจะรัก เพียงเพื่อหัวใจของผู้หญิงคนเดียว ต่อให้ต้องทำร้ายคนทั้งโลกเขาก็ไม่แคร์เธอ...ปารนันท์ ปฐวิกรณ์... หญิงสาวผู้อ่อนโยน… หากใครจะรู้หัวใจของเธอร้องให้ ร่ำหาใครคนหนึ่งอยู่ตลอดเวลา… แล้ววันหนึ่งเธอก็ได้พบกับใครอีกคนที่ทำให้เธอนึกถึงคนที่จากไป ใครอีกคนที่แตกต่างกันเหลือเกิน ใครอีกคนที่พร้อมจะทำร้ายเธอ ทั้งคำพูดและการกระทำ… เขาเข้ามาเพื่อจะทำให้เธอเจ็บปวดอีกใช่ไหม? …แล้วทำไมหัวใจเธอถึงไม่อยากจะแยกผู้ชายสองคนนี้ออกจากกัน! เขา...พิพัตน์พงษ์ สัตยารักษ์...หลงรักสาวน้อยน่าสงสารคนหนึ่ง ที่หัวใจของเธอเฝ้ารอคอยใครบางคนที่ไม่ใช่เขา แต่มีหรือที่เขาจะยอมแพ้เธอ...วิรงรอง ปฐวิกรณ์ หญิงสาวสวย เฉียบที่เติบโตมาด้วยการแก่งแย่ง สำหรับเธอมีแต่คำว่าแพ้ไม่เป็น หนทางที่เธอเลือกเดินไม่เกี่ยงว่าจะต้องทำร้ายใครไปบ้าง แต่ทำไมยิ่งไขว่คว้า ยิ่งเสาะหา เธอกลับไม่พบใครสักคนที่เป็นของเธอจริงๆ ทำไมทุกคนจะต้องไปรุมรักผู้หญิงอ่อนแออย่างปารนันท์ ไม่เว้นแม้กระทั่ง เขา ผู้ชายที่เธอรักมากที่สุด หากเธอมาไกลเกินกว่าจะหยุดได้อีกแล้วเรื่องราวความรักของพวกเขาจะมีบทสรุปแบบไหน หนทาข้างหน้าจะมีอุปสรรคอะไรขวางกั้นพวกเขาเอาไว้ เขาและเธอจะฝ่าฟันกันไปได้ไหม หากอุปสรรคที่ว่าจะพรากเธอ...ไปจากเขาตลอดกาล




สวัสดีค่ะ ขอให้มีความสุขกับการอ่านนะคะ รัก ระฆังเงิน 11 08 2562 11:34

            สวัสดีค่ะ เขียนๆ ไปก็นึกเห็นดูคุณภพเหลือเกิน มาทีหลังเค้านานเกินไปมาก โดนจอมวายร้ายยิงสกัดปิดกั้นประตูหัวใจหนูรินไว้ทุกทางแย้วลูกกก ไม่ได้ลงหลายวัน ฤดูกาลตัดทุเรียนค่ะ พอวนๆกันเสร็จขึ้นไปดูแปลงเล็กที่ปลูกได้ปีกว่าถูกต้นทุเรียนบ้านใหญ่ล้มทับต้นเล็กที่กำลังโตสวยๆไปอีกสิบกว่าต้น เห็นละอยากเป็นลม รวมๆต้องซ่อมเกือบสามสิบ ฝนเทตากฝนทั้งวันจากที่เริ่มเจ็บคอวันตัดทุเรียน ทีนี้อักเสบลามไปหูเลยจ้า ติดวันหยุดอีกคลินิกปิดหมด รออีกวันถึงได้ไปหาหมอ สรุปต่อมทอลซินอักเสบรุนแรงมาก เป็นหนองด้วย ต้องฉีดยาวันละเข็มสามวันพร้อมยาอีกกอบเติบ ช่วงป่วยเจ็บมากแม้แต่น้ำก็กลืนไม่ได้ ทำงานไม่ได้เลย นอนซมเป็นหมูขึ้นอืด หลังฉีดยาได้วันนึงเริ่มกลืนน้ำลาย น้ำและโจ๊กได้ วันนี้เข็มสองกินข้าวได้แล้วดีใจมาก ฟาดข้าวมันไก่ไปแล้วกลับมาไอต่อ555 พรุ่งนี้ไปฉีดเข็มสุดท้าย ที่บ้านมีงานขึ้นบ้านใหม่ลุงแท้ๆ พอดี อยากกรีดร้อง คิดถึงทุกคนค่ะ รัก ระฆังเงิน 13 08 2562 0:15

สวัสดีค่ะ ใครเคยอยู่ในภาวะอารมณ์แบบเดียวกับหนูรินบ้าง ไม่แน่ใจเลยว่าระหว่างความสุขและความเศร้า อย่างไหนจะมีมากกว่ากัน ทั้งยังไม่สามารถสลัดสิ่งใดทิ้งไปได้สักทาง ขอให้ดูแลรักษาความรักระหว่างกันให้ดีๆ นะคะ รัก ระฆังเงิน 17 08 2562 0:01

สวัสดีค่า โอ้ยยย หัวใจจะวายแทนน้อง กว่าเฮียจะมาเล่นเอาแทบหมดหวัง แถมมาไม่มาธรรมดา เล่นซะแทบช็อคเลย ไหนๆ มีใครอยากไปช่วยหนูรินทุบอกใจดำๆของเฮียมัตบ้าง ยกมือหน่อยยย ปล.ขอบคุณทุกคนที่เป็นห่วงค่า ตอนนี้หายดีแล้ว แต่ยังปิดเรื่องไม่ได้สักที555 หมดหน้าตัดทุเรียนแล้วก็ต้องมาจัดการเรื่องขายทุเรียนกวน มังคุดกวนให้คุณนายแม่อีกค่า วุ่นวายมากตอนนี้ รัก ระฆังเงิน 21 08 2562 0:35

มีคนติดหลานแล้วจ้า 555! ธาราหวนรักวางแผงทั่วประเทศแล้วค่ะ ปล.ใครอ่านธาราหวนรักจบแล้วเป็นอย่างไรมาบอกเล่ากันได้นะคะ รอฟังค่ะ ปล.ยังสามารถสั่งจองรูปเล่มธาราหวนรักได้ที่เพจ ระฆังเงิน ค่ะ ระฆังเงิน 11 03 2563 0:00 2 04 2563 18;20

สงสารคุณภพเริ่มทำใจ แง ธาราหวนรักวางแผงทั่วประเทศแล้วค่ะ ปล.ใครอ่านธาราหวนรักจบแล้วเป็นอย่างไรมาบอกเล่ากันได้นะคะ รอฟังค่ะ ปล.ยังสามารถสั่งจองรูปเล่มธาราหวนรักได้ที่เพจ ระฆังเงิน ค่ะ ระฆังเงิน 12 03 2563 0:00 3 04 2563 17:38

กลัวแทนธาราหวนรักวางแผงทั่วประเทศแล้วค่ะ ปล.ใครอ่านธาราหวนรักจบแล้วเป็นอย่างไรมาบอกเล่ากันได้นะคะ รอฟังค่ะ ปล.ยังสามารถสั่งจองรูปเล่มธาราหวนรักได้ที่เพจ ระฆังเงิน ค่ะ ระฆังเงิน 13 03 2563 0:00 5 04 2563 3:18

โอ้ยเฮีย มันน่านักธาราหวนรักวางแผงทั่วประเทศแล้วค่ะ ปล.ใครอ่านธาราหวนรักจบแล้วเป็นอย่างไรมาบอกเล่ากันได้นะคะ รอฟังค่ะ ปล.ยังสามารถสั่งจองรูปเล่มธาราหวนรักได้ที่เพจ ระฆังเงิน ค่ะ ระฆังเงิน 14 03 2563 0:00 5 04 2563 23:36

ให้กำลังใจนักเขียน
นักเขียนได้รับกำลังใจแล้ว!
นักเขียนได้รับกำลังใจแล้ว 78 ครั้ง

นิยายที่ผู้อ่านนิยมอ่านต่อ

loading
กำลังโหลด...

181 ความคิดเห็น

  1. #164 momoe (จากตอนที่ 40)
    วันที่ 26 สิงหาคม 2562 / 12:00

    ได้กอดแล้วไม่ยอมปล่อยเลยน้า เข้าใจกันสักทีน้า คนอ่านลุ้น อยากอุ้มเจ้าตัวน้อยแล้ว 5555

    #164
    0
  2. #163 momoe (จากตอนที่ 40)
    วันที่ 21 สิงหาคม 2562 / 13:58

    โหว กลับมาสักทีนะ พี่มัต มาแบบโจรป่าซะหนูรินกลัวเลย 5555

    #163
    0
  3. #162 LAM1 (จากตอนที่ 40)
    วันที่ 17 สิงหาคม 2562 / 19:01

    หายป่วยไวไวนะคะคนอ่านเป็นห่วง

    #162
    0
  4. #161 Momoe (จากตอนที่ 40)
    วันที่ 17 สิงหาคม 2562 / 13:35

    ปรมัตรีบมาให้ความมั่นใจน้องหน่อย บางทีความไม่แน่ใจก็เพราะ ความห่างนี่แหละ

    #161
    0
  5. #160 Pailin Ruengburop (จากตอนที่ 40)
    วันที่ 14 สิงหาคม 2562 / 22:14
    หายไวๆนะคะ
    #160
    1
    • #160-1 ตึ๋งหนืด(จากตอนที่ 40)
      14 สิงหาคม 2562 / 23:45
      ขอบคุณค่าาาาา
      #160-1