ธาราหวนรัก พิมพ์กับสนพ.ปองรัก e-book Meb

ตอนที่ 41 : บทที่ 19 (1) 100% 8092562/17042563

  • เนื้อหานิยายตอนนี้เปิดให้อ่าน
  • View : 2,046
    จำนวนคนให้กำลังใจ : 66 ครั้ง
    17 เม.ย. 63


E-BOOK ธาราหวนรัก                          

                                                    Thumbnail Seller Link                                                                                                                                                                                                                                                                                                                                                                                                                                                                                                                                                                                                                                                                      
                                        ธาราหวนรัก                                   
ระฆังเงิน
                                        www.mebmarket.com                                   
‘เธอ’ คือสายน้ำไหลเอื่อย รินรดหัวใจแห้งแล้งให้ชุ่มฉ่ำหากหยดน้ำย่อมกระเซ็นซ่านเมื่อถูกพายุโหมกระหน่ำและ ‘เขา’ คือพายุที...                                   
                                                                                   
Get it now
                                        
                                   
                   

ธาราหวนรัก

บทที่ ๑๙ (๑)

 

            “ถ้าพี่ไม่ห่วงหนูริน เกรงว่าในโลกนี้คงไม่มีใครให้พี่ต้องเป็นห่วงได้อีกแล้ว”

            เนิ่นนาน กว่าที่ปรมัตจะยอมตอบคำถามของภรรยา

หัวใจของเขาช่างประหลาดนัก

บัดนี้มันกำลังสั่นไหวและอ่อนแออย่างที่ไม่ควรจะเป็นเลยสักนิด

หากนี่เป็นเกมธุรกิจ ปรมัตตระหนักดีว่ามันคือสัญญาณอันตรายเพราะเขารู้สึกว่าตัวเองกำลังจะพ่ายแพ้

            คนฟังมีรอยยิ้มทั้งที่ริมฝีปากยังคงสั่นระริกจากน้ำคำของผู้เป็นสามี

ถ้อยคำเหล่านี้ล้วนเป็นสิ่งที่เธอเคยรอคอยมาทั้งชีวิต มันจะดีสักแค่ไหนหากเธอได้ยินจากปากของเขาก่อนที่จะตัดสินใจจากมาไกลถึงเพียงนี้

ทว่าเมื่อเวลาผ่านมาจนถึงขนาดนี้และแม้ว่าเรื่องราวระหว่างเธอกับเขาจะไม่จบลงแค่การบอกลากันง่ายๆ

ความยุ่งยากที่ตามมาหลังจากนั้น

การแต่งงานที่คล้ายจะต้องตกกระไดพลอยโจนและต่างกลายเป็นบ่วงผูกรัดอีกฝ่ายเอาไว้ด้วยกันอย่างแยกไม่ออกเช่นนี้ล้วนกลับกลายเป็นสิ่งที่ทำให้ศศิรินธารเกิดความไม่แน่ใจ

            หัวใจก้ำกึ่งระหว่างความโหยหาอยากกลับคืนสู่อ้อมกอดอันอบอุ่น

และความหวาดกลัวว่าไออุ่นที่กำลังได้รับในวันนี้สุดท้ายแล้วมันจะกลายเป็นทะเลเพลิงที่เผาไหม้ทั้งเธอและเขาให้วอดวายเป็นจุณ!

            นับเป็นครั้งแรกนับตั้งแต่ที่ตัดสินใจบอกลากับเขาในวันนั้นก่อนจะเดินทางจากไกลแล้วต้องกลับมารู้สึกลังเลขึ้นอีกครั้ง

ทว่าหญิงสาวก็ยังไม่อาจหาญปล่อยตัวและหัวใจให้ลอยละล่องไปตามกระแสธาราแห่งความสุข

เพราะกลัวว่าจะต้องตื่นขึ้นมาเจอกับพายุร้ายที่กำลังรออยู่ในวันข้างหน้าก็มิสู้ยอมกรีดหัวใจตัวเองทิ้งอีกครั้งเสียนับแต่นี้ไม่ดีกว่าหรือ?

            ฝ่ามือบางที่เคยยึดจับเพื่อผลักดันคนตรงหน้าพลันเปลี่ยนกิริยาในทันที

นิ้วเรียวลูบเบาๆ ที่ต้นแขนแข็งแรงนั้นแล้วปัดเศษทรายที่เธอนำไปติดเขาทิ้ง

พาให้ดวงตาคู่คมเกิดความฉงนก่อนจะหรี่ลงอย่างครุ่นคิด

ทว่าที่สุดแล้วปรมัตเองก็ขยับมือป่ายปัดเม็ดทรายที่ติดตามเนื้อตัวเสื้อผ้าของภรรยาทิ้งไปเช่นเดียวกัน

            “ออกมานานแล้ว เรากลับเข้าบ้านกันดีกว่านะคะเดี๋ยวคนอื่นจะพลอยเป็นห่วง” ศศิรินธารเอ่ยทำลายความเงียบระหว่างกัน

หญิงสาวกะพริบตาอีกครั้งเพื่อลบรอยอารมณ์อันซ่านไหวที่หวนกลับมาเพียงชั่วครู่นั้นลงเสีย

            ปรมัตขมวดคิ้ว ขัดอกขัดใจเสียเหลือเกิน เขาไม่อยากจะยอมจำนนต่อความดื้อเงียบของผู้เป็นภรรยา

ทว่ายามคลื่นลมสงบลงชั่วคราวเช่นนี้เขาเองก็ไม่ปรารถนาจะก่อคลื่นรุนแรงถาโถมลงให้ท้องทะเลบ้าคลั่งอีกครั้ง

            “ก็ไปสิ”

ชายหนุ่มตอบรับเสียงเรียบพลางวาดวงแขนออกไปรั้งเอวบางเข้ามาโอบพร้อมกับสาวเท้าออกเดินนำไป ทันที

การกระทำของเขาเท่ากับบังคับกลายๆ ให้ศศิรินธารจำใจต้องก้าวเคียงกันออกไป

            “พี่มัต

หญิงสาวออกเสียงปราม

นิ้วเรียวขยับไปแกะฝ่ามือของเขาออกจากรอบเอวของตัวเอง

ทว่าฝ่ามืออุ่นๆ นั้นกลับยิ่งจับแน่นติดหนึบเสียยิ่งกว่าหนวดปลาหมึกเสียด้วยซ้ำ

หญิงสาวหงุดหงิดเสียจนต้องเงยหน้าขึ้นไปมองอีกฝ่ายก็พบคนหน้าตายแสร้งไม่รู้ไม่ชี้ออกเดินดุ่มๆ ไปอย่างไม่แยแสความกังวลร้อนใจของเธอเลยสักนิด

            ศศิรินธารอ่อนใจจำต้องเดินเคียงคู่กับสามีไปอย่างไม่เต็มใจนัก

บางจังหวะเธอก็แสร้งขืนตัวเอาไว้ไม่ก้าวตามชายหนุ่มไปง่ายๆ

แต่ทุกครั้งที่ทำเช่นนั้น ฝ่ามือปลาหมึกของเขาก็คล้ายจะรัดเอวเธอให้แน่นยิ่งขึ้น ลมหายใจอุ่นร้อนของเขาเป่าลงรดบนศีรษะเธออย่างน่าหวาดเสียวมากยิ่งขึ้น

เรี่ยวแรงอันน้อยนิดของเธอมีหรือจะสามารถต้านทานพลังมหาศาลของสามีได้อย่างที่ต้องการ

ปรมัตช่างร้ายกาจและใจร้ายกับเธอได้อย่างเสมอต้นเสมอปลาย

คนใจร้ายใจดำเช่นเขา

บทจะทิ้งเธอเขาก็ทิ้งกันไปดื้อๆ เสมอ แต่พอกลับมาก็ชอบทำรุ่มร่ามเอาแต่ใจตัวเองเสียทุกครั้งไป!

 ……………………….

 

            “พี่มัต ใกล้จะถึงบ้านแล้วนะคะ”

ศศิรินธารร้องประท้วงเมื่อเห็นแสงสีส้มบนดาดฟ้าร้านกาแฟในฝันของโรงแรมชัดเจนอยู่ตรงหน้าแค่เพียงคนละฟากฝั่งถนน

สายตาของหญิงสาวเริ่มสอดส่อง กลัวเหลือเกินว่าใครสักคนจะออกมาเห็นเธออยู่กับปรมัตตามลำพังด้วยท่าทีสนิทชิดเชื้อชวนเข้าใจผิดเช่นนี้

หวาดกลัวที่สุดหากบิดามารดาของเธอจะออกมาเห็นภาพเช่นนี้เข้า

ไม่เช่นนั้นเธอคงมิอาจตอบคำถามใดๆ ได้อีกและคงจะกลายเป็นลูกสาวที่ทำให้พ่อแม่ต้องผิดหวังในที่สุด

            “ทำไม?

เขาถามเสียงห้วนก่อนจะก้มลงกระซิบแนบชิดใบหูที่กำลังขึ้นสีระเรื่อของภรรยา

            “อยู่กับพี่หนูรินต้องกลัวใครจะมาเห็นอย่างนั้นหรือ?

น้ำเสียงคนถามเป็นต่อเสียจนศศิรินธารนึกอยากจะเอื้อมมือไปหยิกเอวเขาให้เขียว

แต่เธอรู้ดีว่าคนบ้าระห่ำอย่างปรมัตหากใช้ไม้แข็งกับเขาแล้ว

เพื่อเอาชนะเธอให้ได้เขาก็คงไม่แยแสหากข้อตกลงที่เคยทำร่วมกันก่อนจดทะเบียนสมรสจะต้องพังลงอย่างไม่เป็นท่า

            ใช่!

คนอย่างปรมัตย่อมไม่รู้สึกอะไรที่จะให้บิดามารดาของเธอรับรู้ถึงความสัมพันธ์ลักลั่นระหว่างเธอกับเขา

และคงไม่แยแสยิ่งขึ้นไปอีกว่าเรื่องของเธอกับเขาจะกระทบกับความสัมพันธ์ระหว่างสองบ้านมากเพียงใด

หากวันหนึ่งข้างหน้านี้เธอกับเขาจะต้องเลิกราต่อกันอย่างเด็ดขาดและต้องมีชีวิตไปคนละทิศคนละทางอย่างแท้จริง!

“พี่มัตก็รู้ดี”

ศศิรินธารกระซิบตอบกลับด้วยน้ำเสียงอ่อนเบาราวกับกลัวว่าจะมีใครออกมาได้ยินจริงๆ

หญิงสาวจงใจปั้นร้อยยิ้มที่คิดว่าหวานหยดที่สุดให้กับสามีทั้งที่ภายในใจอยากจะบริภาษเขาให้หนำใจเป็นหมื่นล้านคำ

ที่ยากที่สุดในชีวิตของเธอก็คือการรักผู้ชายคนนี้และแต่งงานกับเขานี่แหละ!

“แล้วยังไง?

เขาเริ่มรวนอีกครั้ง

เหมือนหนังสือเล่มเก่า หน้าเดิมๆ ที่ถูกเปิดวนไปอย่างไม่รู้จบ

แต่ที่น่าแปลกก็คือปรมัตกลับรักที่จะทำมันเช่นนี้กับผู้หญิงคนนี้เพียงคนเดียวเท่านั้น

ศศิรินธารจะรับรู้บ้างไหม?

“พี่มัตปล่อยหนูรินก่อนนะคะ หนูรินไม่อยากให้คุณพ่อกับคุณแม่ออกมาเห็น ท่านรับรู้ว่าเราสองคนเลิกกันตั้งแต่ก่อนที่หนูรินมาเรียนที่นี่แล้ว”

ศศิรินธารพยายามอดทนและอธิบายเหตุผลที่แม้จะรู้ดีว่าอีกฝ่ายทำเป็นเข้าหูซ้ายทะลุไปหูขวาอย่างนั้นเอง

“แต่เราก็กลับมาอยู่ด้วยกัน ทั้งยังแต่งงานกันแล้วด้วย!

เขาเริ่มเสียงดังใส่จนหญิงสาวต้องเอื้อมมือขึ้นไปปิดปากชายหนุ่มเอาไว้

หัวใจของเธอเต้นระรัวด้วยความหวาดกลัวอย่างแท้จริง

“แต่ไม่มีใครเขารู้กับเราด้วย อย่าลืมสิคะว่าทุกอย่างเป็นความลับ” หญิงสาวพูดเสียงเข้ม

ปรมัตมองอากับกิริยานั้นอย่างอ่อนใจ

“พี่ไม่เข้าใจ”

เขารู้สึกเช่นนั้นจริงๆ

“ถ้าคุณพ่อคุณแม่รู้เรื่องแต่งงาน หนูรินจะหย่าแล้วจะไม่ให้พี่เจอตัวได้อีกเลย” เธอขู่เขาเสียงเข้มเมื่อหมดหนทางที่จะทำให้สามียอมเข้าใจได้อีก

ปรมัตเม้มปากจนเป็นเส้นตรง โกรธภรรยาตัวเองอย่างที่สุด

แต่เขาก็ตระหนักได้ว่าเธอไม่ได้แค่ขู่ให้เขากลัวเพียงอย่างเดียวเท่านั้น แต่ศศิรินธารจะทำอย่างที่เธอได้พูดจริงๆ

แค่ระยะทางที่ห่างไกลกันแค่นี้เขาก็จะตายเสียให้ได้เพราะแทบไม่มีโอกาสได้พบหน้าเธออย่างที่อยากจะทำใจจะขาด

หากเธอหนีหายจากเขาไปอีกครั้ง

ปรมัตไม่อยากจะคิดเลยว่าวันนั้นเขาจะมีสภาพเช่นไร?

“หนูรินใจดีกับคนทั้งโลกแต่ใจร้ายกับผัวได้เสมอเลยนะ!

ชายหนุ่มพูดเสียงต่ำ

แล้วปล่อยแขนที่โอบเอวเธอเดินนำเข้าบ้านไปโดยไม่ได้หันกลับมามองหญิงสาวที่ยืนอึ้งอยู่อีกฟากของถนนเลยสักนิด

ดวงหน้านวลสลดลงจนเกือบจะซีด รับรู้ได้ว่าอีกฝ่ายกำลังโกรธเธออย่างไม่ต้องสงสัย

 ……………………….

 

เมื่อศศิรินธารกลับเข้าบ้านอีกครั้งก็พบว่าบิดามารดาของเธอลงมาจากห้องและกำลังนั่งคุยกับพี่สาวและพี่เขยของเธอที่ห้องโถงรับแขก

แน่นอนผู้ชายที่นั่งพิงโซฟาทอดแขนสองข้างไปวางตามแนวความยาวบนเบาะโซฟาตัวยาวเพียงคนเดียวนั้นคือสามีของเธอ

“อ้าวหนูรินมาแล้ว เจอพี่เขาแล้วใช่ไหมลูก ตะกี้มัตอาสาออกไปตามแต่กลับมาบอกแม่ว่าหนูรินขาสั้นเดินตามไม่ทันพี่เขา”

คุณศศิรดาเอ่ยทักบุตรสาวคนเล็กพลางหัวเราะออกมาอย่างเห็นเป็นเรื่องขัน

นึกดีใจที่อย่างน้อยแม้ศศิรินธารจะเลิกกับปรมัตไปแล้ว แต่ต่อหน้าทุกคนเช่นนี้หญิงสาวก็ยังสามารถพบเจอกับชายหนุ่มได้เหมือนวันเก่า

นี่นับเป็นเรื่องดีเพียงอย่างเดียวของสองบ้านนับจากวันที่ท่านได้ยินคำบอกเล่าจากบุตรสาวคนเล็กว่าได้เลิกรากับปรมัตแล้ว

“ค่ะแม่ หนูรินเจอพี่มัตแล้วค่ะ เขามาเยี่ยมหลาน”

ศศิรินธารเอ่ยเสียงเบา ในใจลุ้นไม่ให้ปรมัตโกรธเธอจนพูดความลับที่เธอตั้งใจปกปิดเอาไว้ออกมาหมด

“ใช่ หอบของมาเยอะแยะเลยกองเต็มห้องหนูพิมพ์ แต่โทษฐานที่มาช้าเลยอดเล่นกับหนูพิมพ์เพราะหลานหลับไปแล้ว”

ศศิรณัฐพูดพลางหัวเราะร่วน

“ไว้มัตจะมาช่วยเลี้ยงหลานไถ่โทษน่า เรื่องแค่นี้ทำเป็นเรื่องใหญ่เรื่องโตไปได้” ปรมัตพูดกับศศิรณัฐก่อนหันไปหาอาโมรีที่นั่งบนที่เท้าแขนโซฟาข้างภรรยา

“ดูแลเมียนายดีๆ หน่อย ให้รู้จักต้อนรับแขกบ้าง”

ทว่าอาโมรีกลับทำเพียงเลิกคิ้วสูงกลับมาให้คนเริ่มกวนหงุดหงิดหัวใจเล่นเพราะอ่านดวงตารู้เท่าทันสายตาคู่สวยหวานนั้นได้เป็นอย่างดี

“มัตจะมาอยู่กี่วันหรือลูก เดี๋ยวอาทิตย์หน้าอาสองคนก็ต้องกลับแล้ว ทิ้งบ้านมาเกือบเดือน”

คุณศศิรดาเปิดปากถามหลานชาย ขณะที่คุณณัฐภาคยังนั่งฟังทุกคนคุยกันเงียบๆ

“น่าจะสักสองอาทิตย์ครับคุณอา บอกแล้วว่ามาไถ่โทษให้ยัยแสบศศิกับหนูพิมพ์ที่มาเยี่ยมช้าหน่อย”

ปรมัตพูดพลางหัวเราะคล้ายกำลังอารมณ์ดีเสียเต็มประดา

“ก็ดีเหมือนกันนะมัตจะได้อยู่เป็นเพื่อนหนูรินเลี้ยงหลาน อากลับไทยกันไปก็จะได้วางใจขึ้นมาหน่อย”

ปรมัตฉีกยิ้มกว้างรับคำทันที

“ครับคุณอา

“ศศิให้เด็กจัดห้องให้มัตเรียบร้อยแล้วใช่ไหมลูก น้องมาเหนื่อยๆ จะได้ไปพักผ่อนกัน”

คุณศศิรดาหันไปถามบุตรสาวคนโตเจ้าของเรือน

“เรียบร้อยแล้วค่ะคุณแม่ ก็ห้องเก่าที่เขาเคยมาพักเวลามานี่นั่นแหละค่ะอยู่ทางขวาห้องของคุณพ่อคุณแม่”

ศศิรณัฐอธิบายพลางเปิดรอยยิ้มเจ้าเล่ห์

ขณะที่ปรมัตเริ่มรู้สึกตงิดในหัวใจ ทว่าไม่มีใครพูดอะไรออกมาอีกเขาจึงเฉยเสีย

“ถ้างั้นพ่อกับแม่ขอตัวไปพักก่อนนะทุกคนตามสบาย หนูรินช่วยดูแลกับข้าวกับปลาให้พี่เขาด้วยนะลูก”

คุณณัฐภาคสั่งความพร้อมกับเอื้อมมือมาจับศีรษะบุตรสาวโยกเบาๆ ด้วยแววตารักใคร่

“ค่ะ คุณพ่อ”

ศศิรินธารรับคำอย่างจำใจ

“มัตเขากินมาแล้วครับ ผมว่าให้เขาขึ้นไปพักเลยดีกว่า หนูรินเองก็คงอยากไปอาบน้ำเต็มทีแล้วดูสิเลอะทรายเต็มตัวเชียว”

อาโมรีที่นั่งฟังเงียบๆ มาตลอดพูดขึ้น

“อย่างนั้นหรือ?

คุณณัฐภาคหันมาถามปรมัต

“ครับคุณอา”

ท่านพยักหน้าทันทีก่อนจะกวักมือเรียกบุตรสาวคนเล็ก

“ปะ งั้นหนูรินขึ้นไปพร้อมพ่อกับแม่เลยแล้วกัน”

ศศิรินธารตรงปรี่เข้ากอดแขนบิดาพาเดินขึ้นบันไดไปทันที

คล้อยหลังทั้งสามคนนั้นปรมัตหันกลับมาแยกเขี้ยวใส่อาโมรีและศศิรณัฐที่ส่งยิ้มร้ายกาจมาให้เขา

ชายหนุ่มจึงจำใจคว้ากระเป๋าเดินทางของตัวเองเดินตามทุกคนขึ้นไปทันที

ก่อนจะต้องหน้าหงิกมากยิ่งขึ้นเมื่อเห็นว่าคุณณัฐภาคแวะส่งบุตรสาวคนเล็กเข้าห้องก่อนจะถึงห้องของท่าน

นี่แสดงว่าศศิรณัฐจงใจจัดห้องพักให้บิดามารดาของเธอคั่นตรงกลางระหว่างห้องของเขากับศศิรินธารใช่หรือไม่?

ร้ายกาจที่สุดก็เห็นจะเป็นพี่ภรรยาของเขานี่แหละ!

ปรมัตบดกรามกรอด ยืนโกรธหัวฟัดหัวเหวี่ยงอยู่หน้าห้องนอนของศศิรินธารได้พักใหญ่

ก็จำใจลากกระเป๋าเดินทางของตัวเองเข้าห้องไปแล้วปิดประตูดังโครม รู้ตัวว่าเสียรู้เจ้าของบ้านตัวดีทั้งสองคนเข้าให้แล้วอย่างจัง

อีกอาทิตย์หนึ่งเต็มๆ กว่าที่คุณณัฐภาคและคุณศศิรดาจะเดินทางกลับเมืองไทย!

หากแค้นนี้ไม่ชำระก็อย่ามาเรียกเขาว่าปรมัต อนันตภาคอีกเลย!!

 

ก่อสงครามกับเค้าไปทั่วนะเฮีย สมๆ!!

ธาราหวนรักวางแผงทั่วประเทศแล้วค่ะ

ปล.ใครอ่านธาราหวนรักจบแล้วเป็นอย่างไรมาบอกเล่ากันได้นะคะ รอฟังค่ะ

ปล.ยังสามารถสั่งจองรูปเล่มธาราหวนรักได้ที่เพจ ระฆังเงิน ค่ะ

ระฆังเงิน

18 03 2563 0:00

17 04 2563  0:35

ธาราหวนรักวางแผงทั่วประเทศแล้วค่ะ

             E-BOOK ธาราหวนรัก                          

                                                    Thumbnail Seller Link                                                                                                                                                                                                                                                                                                                                                                                                                                                                                                                                                                                                                                                                      
                                        ธาราหวนรัก                                   
ระฆังเงิน
                                        www.mebmarket.com                                   
‘เธอ’ คือสายน้ำไหลเอื่อย รินรดหัวใจแห้งแล้งให้ชุ่มฉ่ำหากหยดน้ำย่อมกระเซ็นซ่านเมื่อถูกพายุโหมกระหน่ำและ ‘เขา’ คือพายุที...                                   
                                                                                   
Get it now
                                        
                                   
                   


E-BOOK วิมานมธุรสค่ะ
Thumbnail Seller Link
วิมานมธุรส
ระฆังเงิน
www.mebmarket.com
อิสระที่โหยหา...สู่พันธะวิวาห์หวามหวานเพราะอิสระที่เธอใฝ่หามาทั้งชีวิต... ทำให้มธุรส รัศมี ยื่นข้อเสนอกับ หันตรา ศิรากานต์ ...เธอขอเขาแต่งงาน!...
Get it now


SET รอยตะวันที่พันดาว + เล่ห์รักนางฟ้า
ระฆังเงิน
www.mebmarket.com




ห้วงรัก
ระฆังเงิน
www.mebmarket.com
‘เกมแย่งชิงพื้นที่ในหัวใจ’“ทำไมนะ เธอเคยนึกจะตำหนิสามีที่ไม่เอาไหนคนนี้บ้างไหม ฮึ วิรากานต์” คำถามนั้นมีแววสงสัยจริงจังแต่คนฟังกลับส่ายหน้า ตอบเขาด้วยแววตาและรอยยิ้มเข้าใจและเชื่อมั่นเสมอรดิศคล้ายจะหลอมละลายไปกับดวงตากลมโตคู่นั้น หัวใจของชายหนุ่มราวจะได้รับน้ำฝนที่โปรยลงมา เป็นละอองสายรุ้งเล็กๆ ที่ทอแสงล้อเล่นกับเปลวแดดกล้าหลังพายุผ่าน“เธอกำลัง…บอกรักฉันใช่ไหม วิรากานต์” น้ำเสียงนั้นละมุนละไมอ่อนหวานยิ่งนัก ฝ่ามือหนาจับมือข้างซ้ายของภรรยาขึ้นมา มูนสโตนน้ำงามทอแสงแวววาวยามเจ้าของตกอยู่ในห้วงอารมณ์รัก“ยามใดที่เจ้าของตกอยู่ในห้วงแห่งความรัก มูนสโตนจะใสวาววามขึ้นมา”วิรากานต์คลับคล้ายจะมองเห็นความรู้สึกบางอย่างที่สะท้อนออกมาจากดวงตาของเขาได้อย่างชัดเจนความรู้สึกอันอ่อนหวาน ละเมียดละไม ละม้ายว่ามันจะถูกเรียกว่า ‘ความรัก’



โซ่รัก
ระฆังเงิน
www.mebmarket.com
จะเป็นเช่นไร เมื่อความผูกพัน… ไม่ได้เริ่มต้นด้วยรักเขา… ไม่เคยเชื่อในรัก ในขณะที่เธอ… พยายามทำทุกอย่างเพื่อความรักทุกอย่างเริ่มต้นขึ้นนับจากคืนที่เขาตกลงรับข้อเสนอของเธอ!“ฉันรู้ดีว่าสิ่งที่มีค่าที่สุดในชีวิตของฉันอาจจะไร้ค่าสำหรับคุณ แต่ว่าฉันไม่มีอย่างอื่นที่จะตอบแทนคุณได้ดีไปกว่านี้อีกแล้ว คุณเอาสิ่งที่มีค่าที่สุดมาต่อชีวิตให้กับพ่อของฉัน เพราะฉะนั้นฉันก็จะเอาสิ่งที่มีค่าที่สุดในชีวิตของฉันมาตอบแทนคุณเช่นกัน”



วิวาห์ร้ายร่ายกลรัก
ระฆังเงิน
www.mebmarket.com
คำขอร้องของบิดาทำให้เธอยอมแต่งงานกับผู้ชายที่เกลียดแสนเกลียดคำขอร้องของผู้มีพระคุณทำให้เขายอมแต่งงานกับผู้หญิงที่ไม่เคยนึกจะรักคนที่เกลียดกันจะทำให้วิวาห์ร้ายกลายเป็นวิวาห์รักได้อย่างไร?เธอคือตัวแทนของนางมารร้าย…หญิงสาวแสนโสภาที่มั่นใจในตัวเองสูงเพราะถูกตามใจมาตั้งแต่เด็กไม่มีอะไรที่เธออยากได้แล้วจะไม่ได้ ยกเว้น ความรัก…ผู้ชายคือของเล่นที่เธอจงใจล่อลวงแล้วถีบส่ง แต่แล้วทุกอย่างกลับไม่เป็นอย่างที่คิด เมื่อผู้ชายที่พึงใจคนล่าสุดเดินจากไปอย่างไม่แย่แส และความจริงที่เพิ่งประจักษ์…แท้จริงแล้วหญิงสาวที่คนค่อนประเทศอิจฉาเป็นเพียงบ่วงร้ายที่พันธนาการแม่แท้ๆ ของตัวเองเอาไว้จนลมหายใจสุดท้ายแม้จะต้องแต่งงานเพราะคำขอของพ่อ แต่หัวใจ…จะไม่ยกให้ใครเด็ดขาด!เขายอมตกลงแต่งงานเพราะเธอคือลูกสาวของผู้มีพระคุณทั้งที่ตั้งใจว่าแม้จะไม่ได้รัก…ก็จะดูแลอย่างดีแต่เขาไม่รู้ว่าชีวิตแต่งงานที่คิดว่าจะสงบกลับต้องวุ่นวายเพราะเจ้าสาวตัวร้ายที่หว่านเสน่ห์ให้ผู้ชายเป็นว่าเล่น!เมื่อศักดิ์ศรีของลูกผู้ชายถูกลูบคมจึงไม่อาจนิ่งเฉยเขาจึงกลับมาเพื่อสั่งสอนให้เธอได้รู้สำนึก!หากกว่าจะรู้สึกตัวทั้งคู่ก็ไม่อาจหลุดพ้นจากบ่วงพันธนาการของตัวเองได้เสียแล้ว…หมายเหตุนิยายเรื่องนี้เคยตีพิมพ์และอัพe-book ในนามของสนพ.ดอกหญ้า2000ค่ะ ฉบับนี้เป็นฉบับปรับปรุง



เล่ห์รักนางฟ้า
ระฆังเงิน
www.mebmarket.com
‘อาโมรี มารี ซิกาเนร์-อัลเบนิซ’ ทายาทเจ้าของโรงแรมชื่อดังแห่งเมืองนีซบาริสต้ามือหนึ่งผู้กำลังไล่ตามความฝันในการสอบเป็นผู้เชี่ยวชาญด้านกาแฟระดับโลกเป็นอันต้องฝันสลาย เมื่อถูกประกาศิตจากมารดาให้กลับไปดูแลสวนกาแฟเล็กๆ ที่เมืองไทยแทน…และที่นั่นทำให้ชายหนุ่มได้เจอกับใครบางคนที่เขาพยายามจะลืมมาตลอด…‘ศศิรณัฐ อัศวเดชากร’ หรือ ‘นางฟ้า’ ตัวน้อยๆ ของบิดา หญิงสาวไม่คิดไม่ฝันมาก่อนเลยสักนิดว่าเธอจะได้พบกับพี่ชายแสนดีซึ่งเฝ้าตามหามาเนิ่นนานที่สวนกาแฟในวัยเยาว์เขาทะลุ-ภูเลียบตะวันแห่งนี้พี่ชายที่เคยให้คำมั่นสัญญากับเธอไว้ตั้งแต่เด็กในที่สุดระยะเวลายี่สิบเอ็ดปีที่รอคอยก็สิ้นสุดลงเสียทีทว่า… ‘นางฟ้า’ แสนสวยก็ต้องน้ำตาร่วง เมื่อไม่เพียง ‘พี่ชายที่แสนดี’ ของเธอกลับลืมสิ้นซึ่งคำสัญญาในวัยเยาว์ แต่เขายังวางท่าเย็นชาและไม่คิดจะจดจำเธอได้อีกด้วยแล้วความรัก ความทรงจำที่มาพร้อมกับความเจ็บปวดจะลงเอยเช่นไรร่วมสัมผัสอุ่นไอรักกรุ่นกลิ่นกาแฟไปพร้อมๆ กันได้ใน‘เล่ห์รัก…นางฟ้า’ระฆังเงิน


SET โซ่รัก + วิวาห์ร้ายร่ายกลรัก
ระฆังเงิน
www.mebmarket.com
โซ่รักจะเป็นเช่นไร เมื่อความผูกพัน… ไม่ได้เริ่มต้นด้วยรักเขา… ไม่เคยเชื่อในรัก ในขณะที่เธอ… พยายามทำทุกอย่างเพื่อความรักทุกอย่างเริ่มต้นขึ้นนับจากคืนที่เขาตกลงรับข้อเสนอของเธอ!“ฉันรู้ดีว่าสิ่งที่มีค่าที่สุดในชีวิตของฉันอาจจะไร้ค่าสำหรับคุณ แต่ว่าฉันไม่มีอย่างอื่นที่จะตอบแทนคุณได้ดีไปกว่านี้อีกแล้ว คุณเอาสิ่งที่มีค่าที่สุดมาต่อชีวิตให้กับพ่อของฉัน เพราะฉะนั้นฉันก็จะเอาสิ่งที่มีค่าที่สุดในชีวิตของฉันมาตอบแทนคุณเช่นกัน”---------วิวาห์ร้ายร่ายกลรักคำขอร้องของบิดาทำให้เธอยอมแต่งงานกับผู้ชายที่เกลียดแสนเกลียดคำขอร้องของผู้มีพระคุณทำให้เขายอมแต่งงานกับผู้หญิงที่ไม่เคยนึกจะรักคนที่เกลียดกันจะทำให้วิวาห์ร้ายกลายเป็นวิวาห์รักได้อย่างไร?เธอคือตัวแทนของนางมารร้าย…หญิงสาวแสนโสภาที่มั่นใจในตัวเองสูงเพราะถูกตามใจมาตั้งแต่เด็กไม่มีอะไรที่เธออยากได้แล้วจะไม่ได้ ยกเว้น ความรัก…ผู้ชายคือของเล่นที่เธอจงใจล่อลวงแล้วถีบส่ง แต่แล้วทุกอย่างกลับไม่เป็นอย่างที่คิด เมื่อผู้ชายที่พึงใจคนล่าสุดเดินจากไปอย่างไม่แย่แส และความจริงที่เพิ่งประจักษ์…แท้จริงแล้วหญิงสาวที่คนค่อนประเทศอิจฉาเป็นเพียงบ่วงร้ายที่พันธนาการแม่แท้ๆ ของตัวเองเอาไว้จนลมหายใจสุดท้ายแม้จะต้องแต่งงานเพราะคำขอของพ่อ แต่หัวใจ…จะไม่ยกให้ใครเด็ดขาด!เขายอมตกลงแต่งงานเพราะเธอคือลูกสาวของผู้มีพระคุณทั้งที่ตั้งใจว่าแม้จะไม่ได้รัก…ก็จะดูแลอย่างดีแต่เขาไม่รู้ว่าชีวิตแต่งงานที่คิดว่าจะสงบกลับต้องวุ่นวายเพราะเจ้าสาวตัวร้ายที่หว่านเสน่ห์ให้ผู้ชายเป็นว่าเล่น!เมื่อศักดิ์ศรีของลูกผู้ชายถูกลูบคมจึงไม่อาจนิ่งเฉยเขาจึงกลับมาเพื่อสั่งสอนให้เธอได้รู้สำนึก!หากกว่าจะรู้สึกตัวทั้งคู่ก็ไม่อาจหลุดพ้นจากบ่วงพันธนาการของตัวเองได้เสียแล้ว…หมายเหตุนิยายเรื่องนี้เคยตีพิมพ์และอัพe-book ในนามของสนพ.ดอกหญ้า2000ค่ะ ฉบับนี้เป็นฉบับปรับปรุง



รอยตะวันที่พันดาว
ระฆังเงิน
www.mebmarket.com
ท่ามกลางกระไอทะเล สายลม และแสงแดด…ความอบอุ่นอ่อนโยนของเขาค่อยๆ หลอมละลายซึมซับเข้าสู่หัวใจของเธออย่างช้าๆ โดยที่เจ้าตัวเองก็ไม่รู้สึกไม่มีใครคาดคิดและได้ตระเตรียมหัวใจมารับมือกับ…ความรู้สึกอันลึกซึ้งที่ค่อยๆ เติบโตขึ้นท้าทายเส้นแบ่งของความเหมาะสม และช่องว่างของอายุที่ไม่อาจก้าวข้ามผ่านไปได้โดยง่าย!เมื่อคนหนึ่งกำลังเดินทางเข้าสู่ช่วงแห่งวัยของร่มไม้ใหญ่ที่จำต้องแผ่กิ่งโอบล้อมทุกชีวิตที่อิงอาศัยและอีกหนึ่งคือดอกไม้ที่เพิ่งแย้มกลีบสู่วัยแรกแย้มเพื่อรอวันบานสะพรั่งที่สำคัญเธอคือดอกไม้ที่ได้รับการโอบอุ้มและอิงอาศัยร่มเงาไม้ใหญ่อย่างเขามาโดยตลอดความรัก...จะสามารถก้าวข้ามผ่าน...ม่านประเพณีและช่องว่างแห่งวัยได้หรือไม่!พบกับเขาและเธอสินธุ์ ชลาสินธุ์ และ ธาราภัทร อนันตภาคได้ใน ‘รอยตะวันที่พันดาว’บทประพันธ์โดย ระฆังเงิน




แสนร้ายพ่ายรัก
ระฆังเงิน
www.mebmarket.com
เจ้าของฉายาเล็กพริกขี้หนูอย่าง ดวงมาลี ต้องมาพบกับคู่ปรับเก่าตัวฉกาจเช่น แทนไทเธอจะใช้กลวิธีใด...หรืองัดเล่ห์อุบายเดิมๆ มารับมือกับเขาดีเมื่อสาวมั่นประเปรียวอดีตหัวหน้าแก็งสามใบเถาอย่าง ดวงมาลี ต้องโคจรมาพบกับอดีตครูที่เธอเคยสร้างวีรกรรมเอาไว้จนยากจะลืมแถมคราวนี้เขายังเข้านอกออกในบ้านเธอได้สบายใจเฉิบ เพราะถือคติว่าเป็นเพื่อนรุ่นน้องของพ่อ...ดวงมาลีจะทำอย่างไรไล่กันซึ่งหน้าก็ไม่ได้ และครั้งนี้เธอก็มั่นใจว่าจะไม่อ่อนข้อให้เขาอีกเด็ดขาดสำหรับ แทนไท เขาไม่เคยคาดคิดว่าผู้หญิงที่นั่งอยู่ตรงหน้า จะเป็นคนเดียวกับ ‘เด็กดื้อ’ ที่เคยทำให้ตนหัวหมุนเมื่อสิบปีก่อนวันนี้สถานะของครูกับลูกศิษย์เปลี่ยนไป แต่เขากลับรู้สึกว่าเจ้าหล่อนน่ารักขึ้นทุกวันหนำซ้ำพ่อกำนันโตจอมหวงลูกสาวยังฝากฝังเธอให้เขาดูแลอีกต่างหากช่างไม่รู้เลยว่ากำลังฝากปลาย่างเอาไว้กับแมวแท้ๆ แล้วแมวอย่างเขาจะทำอย่างไร หรือเร่งหาวิธีกินปลาย่างให้สำเร็จ ก่อนคนฝากจะทันรู้ตัว...ติดตามความรักฉบับแสบๆ คันๆ ของครูแทนไท กับ 'เด็กดื้อ' อย่างดวงมาลี ได้ใน แสนร้ายพ่ายรัก บทประพันธ์โดย ระฆังเงิน สำนักพิมพ์ปองรัก




ปาฏิหาริย์แห่งรักนิรันดร์
นัยน์นภางค์
www.mebmarket.com
คำโปรยความรักที่ค่อยๆเติบโตขึ้นจากความผูกพัน แปรเปลี่ยนความสัมพันธ์ระหว่างพี่น้อง กลายเป็นรักแท้ที่รอวันเปิดเผย หากทว่าเขาจะทำเช่นไร เมื่อจะต้องพรากยอดดวงใจของชายผู้มั่นคงในรัก เขา...ปฐพี ปฐวิกรณ์...เขารักเธอสุดหัวใจ หากจำเป็นต้องทิ้งหัวใจของตัวเองไป เพียงเพราะพันธนาการแห่งความรัก ศักดิ์ศรี และกำแพงของคำว่า...พี่ชาย...น้องสาวเขา แพทริค อิลาริโอ โรมาโน่  เขา...มาเฟียตัวร้ายแห่งซิซิเลี่ยน เขา... กลับมาเพื่อจะรัก เพียงเพื่อหัวใจของผู้หญิงคนเดียว ต่อให้ต้องทำร้ายคนทั้งโลกเขาก็ไม่แคร์เธอ...ปารนันท์ ปฐวิกรณ์... หญิงสาวผู้อ่อนโยน… หากใครจะรู้หัวใจของเธอร้องให้ ร่ำหาใครคนหนึ่งอยู่ตลอดเวลา… แล้ววันหนึ่งเธอก็ได้พบกับใครอีกคนที่ทำให้เธอนึกถึงคนที่จากไป ใครอีกคนที่แตกต่างกันเหลือเกิน ใครอีกคนที่พร้อมจะทำร้ายเธอ ทั้งคำพูดและการกระทำ… เขาเข้ามาเพื่อจะทำให้เธอเจ็บปวดอีกใช่ไหม? …แล้วทำไมหัวใจเธอถึงไม่อยากจะแยกผู้ชายสองคนนี้ออกจากกัน! เขา...พิพัตน์พงษ์ สัตยารักษ์...หลงรักสาวน้อยน่าสงสารคนหนึ่ง ที่หัวใจของเธอเฝ้ารอคอยใครบางคนที่ไม่ใช่เขา แต่มีหรือที่เขาจะยอมแพ้เธอ...วิรงรอง ปฐวิกรณ์ หญิงสาวสวย เฉียบที่เติบโตมาด้วยการแก่งแย่ง สำหรับเธอมีแต่คำว่าแพ้ไม่เป็น หนทางที่เธอเลือกเดินไม่เกี่ยงว่าจะต้องทำร้ายใครไปบ้าง แต่ทำไมยิ่งไขว่คว้า ยิ่งเสาะหา เธอกลับไม่พบใครสักคนที่เป็นของเธอจริงๆ ทำไมทุกคนจะต้องไปรุมรักผู้หญิงอ่อนแออย่างปารนันท์ ไม่เว้นแม้กระทั่ง เขา ผู้ชายที่เธอรักมากที่สุด หากเธอมาไกลเกินกว่าจะหยุดได้อีกแล้วเรื่องราวความรักของพวกเขาจะมีบทสรุปแบบไหน หนทาข้างหน้าจะมีอุปสรรคอะไรขวางกั้นพวกเขาเอาไว้ เขาและเธอจะฝ่าฟันกันไปได้ไหม หากอุปสรรคที่ว่าจะพรากเธอ...ไปจากเขาตลอดกาล




สวัสดีค่ะ ได้กลับมาเจอกันอีกครั้ง ผัวเมียคู่นี้ดูจะถ้อยทีถ้อยอาศัยกันกว่าแต่ก่อนเนอะ ว่ามะ รัก ระฆังเงิน 29 08 2562 1:48

สวัสดีค่ะ หนูรินถึงขั้นรู้สึกว่าเป็นเรื่องยากที่สุดในชีวิต555 น่าสงสารนางมากนะ แต่ไม่ทันแล้ว เฮียมัตไม่ได้กล่าว รักระฆังเงิน 1 09 2562 11:08

สวัสดีค่ะ ผู้ชายอะไรทำไมขี้น้อยใจจังนะว่าไหมเหมือนจะดีกันได้ไม่เท่าไหร่เอง งอนกันอีกแล้ว ใครจะซวยรัก ระฆังเงิน 4 09 2562 1:11

สวัสดีค่ะ เอาแล้วไหม เฮียมัตของเราถูกรุมรังแกชนิดมัดมือชกสุดๆ เฮียจะแก้เกมนี้อย่างไรไหวไหมรัก ระฆังเงิน8 09 2562 0:22

ปล.ใครอ่านธาราหวนรักจบแล้วเป็นอย่างไรมาบอกเล่ากันได้นะคะ รอฟังค่ะ ปล.ยังสามารถสั่งจองรูปเล่มธาราหวนรักได้ที่เพจ ระฆังเงิน ค่ะ ระฆังเงิน 16 03 2563 0:00 9 04 2563 23:25

เกือบจะดีแต่ก็โกรธกันอีกแล้ววว!! ธาราหวนรักวางแผงทั่วประเทศแล้วค่ะ ปล.ใครอ่านธาราหวนรักจบแล้วเป็นอย่างไรมาบอกเล่ากันได้นะคะ รอฟังค่ะ ปล.ยังสามารถสั่งจองรูปเล่มธาราหวนรักได้ที่เพจ ระฆังเงิน ค่ะ ระฆังเงิน 17 03 2563 0:00 13 04 2563 23:38 เกือบจะดีแล้วเชียว 

ให้กำลังใจนักเขียน
นักเขียนได้รับกำลังใจแล้ว!
นักเขียนได้รับกำลังใจแล้ว 66 ครั้ง

นิยายที่ผู้อ่านนิยมอ่านต่อ

loading
กำลังโหลด...

181 ความคิดเห็น

  1. #169 ธันย่า (จากตอนที่ 41)
    วันที่ 8 กันยายน 2562 / 04:07

    ลำไยพระเอก จะบอกว่า รักเขา และถามความต้องการของเขา มันยากนักหรือ ถ้าจะรักขนาดนี้ คุยกันแบบเคลียร์ ๆ ไม่เป็นเลยหรือคนทำงานขนาดนี้ ดู โง่ ๆ ชอบกลค่ะ และใช้อารมณ์กันเยอะเกินไป เหนื่อยแทน

    #169
    0
  2. #168 Momoe (จากตอนที่ 41)
    วันที่ 8 กันยายน 2562 / 00:34

    สงสารมัตโดนรุม ????

    #168
    0
  3. #167 Moomoe (จากตอนที่ 41)
    วันที่ 4 กันยายน 2562 / 14:33

    หนูริน บางทีก็ใจร้ายไป ปรมัตออกจะแสดงออกว่าแคร์ขนาดนี้ จะหนีไปเรื่อยๆแบบนี้เมื่อไหร่จะดีกัน. มัตงอนละเนี่ย

    #167
    0
  4. #166 ParinParinyaphas (จากตอนที่ 41)
    วันที่ 4 กันยายน 2562 / 06:20
    ใจร้าย ปล่อยให้เฮียมัตเสัยใจ น้อยใจอยู่เรื่อย
    #166
    0
  5. #165 Momoe (จากตอนที่ 41)
    วันที่ 1 กันยายน 2562 / 11:43

    ณ จุดนี้ พี่มัตไม่ยอมปิดแน่จ้าหนูริน 5555

    #165
    0