ตรวนรักสัญญาใจ

ตอนที่ 5 : บทที่๒ ความห่างเหินของใจ (๑)

  • เนื้อหานิยายตอนนี้เปิดให้อ่าน
  • View : 11,265
    จำนวนคนให้กำลังใจ : 177 ครั้ง
    16 พ.ค. 61

รีอัปเพื่อโปรโมท E-book ค่ะ

โหลดข้างล่างนี้เลยจ้า

                 



บทที่2


ธนภัทรยืนนิ่งมองร่างเล็กๆ ที่วิ่งเข้าบ้านไปโดยที่ยังไม่ทันได้พูดอะไร  มือหนากำเข้าหากำแน่นเมื่อรู้สึกอึดอัดข้างในแปลกๆ ความจริงเขาอยากจะมาเคลียร์เรื่องในวันนั้น อยากขอโทษที่พูดแรงเกินกว่าเหตุทำให้พัทราวีต้องเสียใจ ไม่ได้เสียดายแต่เพื่อความสบายใจของตัวเอง เวลาที่เจอหน้ากันจะได้ไม่ต้องกระอักกระอ่วนใจอย่างเมื่อครู่

แต่ดูเหมือนการที่พัทราวีกลับมาครั้งนี้ เธอกำลังพยายามหนีคนใจร้ายอย่างเขาพูดก็ไม่สบตา ไม่ชวนคุยเหมือนเก่าอีกทั้งยังหาทางออกห่างอีกต่างหาก

เขาควรจะดีใจสิที่ผู้หญิงน่ารำคาญอย่างเธอเลิกตามตื้อ ที่ไม่เข้าใจคือทำไมถึงต้องตามหาผู้หญิงคนนั้นด้วย

แค่อยากจะรู้ว่าเปลี่ยนแปลงไปมากเท่าไหร่จริงๆ น่ะเหรอ หรือเพราะแค่อยากจะรู้ว่าแท้จริงแล้วหญิงสาวเลิกสนใจตัวเขาหรือยัง ?

ห้องน้ำบ้านกูมันอยู่ไกลมากเลยเหรอครับไอ้พี นี่...หมดไปแล้วหนึ่งขวด อย่ามาว่าพวกกูนะว่ากินไม่รอณดลหรี่ตามองเหมือนรู้ทันว่าไปทำอะไรมา

เออ รอบหน้ากูเลี้ยงเอง พอใจไหมทิ้งตัวนั่งลงที่เดิมอย่างหัวเสียบอกไม่ถูกเหมือนกันว่าทำไมถึงได้หงุดหงิดแบบนี้

เฮ้ยไอ้ดิน พรุ่งนี้พาน้องผิงมาเจอหน่อยสิวะ เลี้ยงฉลองต้อนรับการกลับมาชิษณุกระทุ้งศอกเพื่อน ชวนน้องมลไปด้วยก็ได้นะ กูไม่ถือ

มึงนี่วอนหาเรื่องเจตรินทร์หัวเราะลั่นเมื่อณดลมองเพื่อนตาขวาง ท่าทางผู้หญิงคนนี้มันจะจริงจังกว่าที่คิดเอาไว้

คนนี้เอาจริงเหรอวะไอ้ดิน กินเด็กนี่หว่า

ไม่เด็กแล้วโว้ย !” คนถูกแซวชี้หน้าไอ้พวกเพื่อนปากหมาให้เงียบเมื่อภัทรวดีเดินเข้ามา วางตรงนี้สิ วางไกลแบบนั้นจะเอื้อมหยิบได้ยังไง

ภัทรวดีสูดลมหายใจเข้าปอดลึกท่องเอาไว้ให้อดทน ไม่รู้ทำไมชอบมาหาเรื่องเธอนักหนาขนาดอยู่เฉยๆ ไม่ต่อปากต่อคำก็ไม่วายจิกกัดกันตลอด เดี๋ยวดีเดี๋ยวร้ายผู้ชายบ้าอะไรไม่รู้

วางบนตักพี่ได้นะจ๊ะน้องมลอยากแกล้งไอ้พวกฟอร์มจัดนัก ชอบเขาแต่ยังปากร้ายแบบนี้มันต้องดัดหลังเสียให้เข็ด

เห็นทีพี่คงต้องมาเยี่ยมไอ้ดินที่ไร่บ่อยๆ จะได้มากินกับข้าวฝีมือน้องมล กินรอบเดียวติดใจจนอยากกินตลอดชีวิต

คุณบอยชอบทานอะไรคะ ครั้งหน้ามลจะได้เตรียมไว้ให้เธอดีใจเวลาที่มีคนเอ่ยปากบอกว่าอาหารที่เธอทำนั้นอร่อยแบบนี้

ถามเจ้าของบ้านก่อนไหมว่าเขาอนุญาตหรือเปล่า เธอเป็นเจ้าของที่นี่หรือไงหญิงสาวเม้มปากเข้าหากันแน่นก่อนที่จะขอตัวเดินกลับเข้าครัวไป

นั่นไง โดนเข้าแล้วครับชิษณุหัวเราะชอบใจ มีแววกลัวเมีย ตั้งแต่ยังไม่ได้เขาเลยนะครับไอ้ดิน

เพราะมึงไอ้บอย รับผิดชอบด้วย !” ดูเหมือนยัยนั่นจะงอนจริงๆ ถึงได้สะบัดก้นไปแบบนั้น อยากเห็นเพื่อนเป็นหนุ่มขึ้นคานเหรอครับ มึงจะไม่มีหลานให้อุ้มเล่นนะ

จีบให้ติดก่อนสิวะค่อยมาพูด

ธนภัทรส่ายหน้าเล็กน้อยนั่งดื่มคนเดียวเงียบๆ ปล่อยให้พวกมันคุยจ้อกันไป ดวงตาคมเข้มเหลือบมองขึ้นด้านบนซึ่งเป็นห้องนอนของพัทราวี ไฟยังเปิดอยู่แสดงว่ายังไม่นอน

เออแล้วสรุปเรื่องน้องผิงจะว่าไง กูว่าเราออกทริปกันดีไหม ไหนๆ ก็กลับมาแล้วหาที่เที่ยวกันดีกว่าไม่ได้เที่ยวกันนานแล้วด้วย

เจตรินทร์เสนอความคิด อีกอย่างเห็นท่าทางเธอยังดูไม่ค่อยสดชื่น บางทีพาไปสถานที่ใหม่ๆ แปลกหูแปลกตาน่าจะช่วยขึ้นมาได้

นั่งเงียบเลยนะไอ้พี เป็นอะไรหรือเปล่าวะ หรือว่าไม่อยากไป

ณดลลุกขึ้นมาตบไหล่เพื่อน ถ้าอึดอัดไม่ต้องไปก็ได้นะเว้ย เข้าใจว่ะเพราะเมื่อก่อนหากไปไหนแล้วมีพัทราวีไปด้วย ธนภัทรมักจะเลี่ยงเสมอ

มันคงรำคาญน้องผิงของกูชิษณุว่าพลางกระดกแก้วเหล้าเข้าปาก   ไม่รู้มันจะจงเกลียดจงชังอะไรนักหนาในเมื่อผ่านมาก็หลายปีแล้ว

ไม่ใช่อย่างนั้นร่างสูงตอบเสียงเครียด

แล้วมันยังไงครับชิษณุเดินมานั่งข้างๆ ธนภัทร ความจริงเขาเคยพูดกับมันแล้วถึงเรื่องวันนั้นที่ทำให้พัทราวีตัดสินใจไปเรียนต่อโดยไม่บอกพวกเขา

กูไม่ได้รำคาญผิง

ห้าปีที่ผ่านมาดูเหมือนจะทำให้ผู้หญิงที่เคยวิ่งตามเขาต้อยๆ จะสวยกว่าก่อนขึ้นมาก ธนภัทรยอมรับว่าแวบแรกที่เห็นพัทราวีอีกครั้งค่อนข้างตกใจและหวนนึกถึงแต่ก่อน

ไงวะ เสียดายหรือไงชิษณุกระทุ้งศอกใส่เพื่อนอย่างล้อเลียน

ป่านนี้น้องผิงคงลืมผู้ชายเลวๆ จนหมดใจแล้วมั้ง เล่นว่าน้องเขาทุกครั้งที่เจอถ้าเป็นกูนะคงหาฝรั่งมาควงเย้ยมึงไปแล้วไอ้พี

เสียดายอะไร นั่นปากเหรอ เหอะชายหนุ่มไหวไหล่เล็กน้อย

พวกมึงก็รู้ว่าตอนนี้กูคุยกับใครอยู่ หยุดจับคู่กูกับน้องไอ้ดินสักที

พูดจริงหรือเปล่าวะไอ้พีเจตรินทร์ลูบปลายคางอย่างครุ่นคิดก่อนจะเอ่ยปากถามเพื่อน เมื่อแน่ใจบางอย่างในใจ

เออ พูดจริงดิ ทำไมวะหันไปถามเพื่อนอย่างสงสัย เจ้าตัวคงไม่รู้ว่าขณะนี้ตัวเองกำลังขมวดคิ้วเคร่งเครียดขนาดไหน เจตรินทร์มองเห็นแต่ไม่สนใจในเมื่อมันพูดออกมาเองว่าไม่สนใจในตัวพัทราวีเหมือนเดิม

เขาไม่อยากปล่อยให้เวลาผ่านไปอีกโดยที่ไม่ทำอะไร

ไอ้ดิน ถ้ากูจะจีบผิง มึงจะว่ายังไง

ทุกคนเงียบ ไม่คิดว่าเจตรินทร์จะพูดจริงและ คิดจริงเพราะตลอดเวลาที่ผ่านมาทุกคนคิดว่ามันเอ็นดูพัทราวีเหมือนน้องสาวในไส้คนหนึ่ง

เรื่องนี้ไม่ได้อยู่ที่กูว่ะ มันอยู่ที่ตัวของไอ้ผิงมัน จะทำอะไรก็ไว้หน้ากูหน่อยแล้วกันณดลบอกด้วยความจริงใจ เขาไม่ใช่คนที่ไม่มีเหตุผล ถึงมันจะเป็นเพื่อนถึงขนาดรู้ไส้รู้พุงกันหมดแต่ความดีของมันก็มี

คิดจะจีบน้องกูห้ามเที่ยวหญิงนะโว้ย

เอาจริงเหรอวะไอ้เจตต์ ไม่คิดจะเกรงใจไอ้พีมันหรือไงครับ

 ธนภัทรพยายามไม่แสดงอาการฉุนเฉียวออกมา ปล่อยให้เหล้าสาดลงคอต่อเนื่อง

มึงดูมันเครียดแล้วเนี่ย เบาๆ หน่อยครับพี่เดี๋ยวขับรถกลับบ้านไม่ได้

ยุ่งน่า...ธนภัทรบอกอย่างรำคาญใจ กลับก่อนนะ เพิ่งนึกออกว่ามีธุระต่อกับฟาง

เออๆ กะทันหันจังนะไอ้พี ขับรถกลับดีๆ ล่ะไม่รู้ว่าทำไมธนภัทรถึงได้มีท่าทางแปลกใจ แต่ทั้งสามก็เลือกที่จะไม่ถาม

ถ้ามันอยากบอกก็คงพูดออกมาเอง

มันเป็นอะไรของมันวะ ปกติไม่เห็นจะตามใจยัยเด็กฟางนั่นสักเท่าไหร่ณดลรู้สึกหงุดหงิดใจกับผู้หญิงของเพื่อน ไม่รู้สิมองแล้วมันเกิดความรู้สึกแปลกๆ เหมือนกับว่าผู้หญิงคนนั้น มีอะไรสักอย่าง

ให้กำลังใจนักเขียน
นักเขียนได้รับกำลังใจแล้ว!
นักเขียนได้รับกำลังใจแล้ว 177 ครั้ง

1,286 ความคิดเห็น

  1. #1278 150221 (@150221) (จากตอนที่ 5)
    วันที่ 13 มีนาคม 2562 / 09:04
    พระเอกก็จะโง่หน่อยๆชอบคนไม่ดีคนดีๆอย่างนางเอกก็ชอบทำเค้าเสียใจ
    #1278
    0
  2. #1210 mia26592656 (@mia26592656) (จากตอนที่ 5)
    วันที่ 30 มกราคม 2562 / 13:06
    ระวังอดนะจ๊ะ ปากแข็งนัก
    #1210
    0
  3. #24 fahrugnam (@fahrugnam) (จากตอนที่ 5)
    วันที่ 23 กุมภาพันธ์ 2559 / 14:04
    รอนะคะ เริ่มเข้มข้น ค้างเลยอิอิ
    #24
    0
  4. #23 พี่น้อย (จากตอนที่ 5)
    วันที่ 23 กุมภาพันธ์ 2559 / 12:15
    เจ็บปวดไปกับผิง อยากให้ผิงเลิกรักผู้ชายอย่างพี ผู้ชายอะไรร้ายที่สุดเหมาะกันแล้วกับผู้หญิงร้ายอย่างยัยฟาง
    #23
    0